ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਦੇਖਿਆ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਈ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਦੁੱਧ ਪਕਾ ਕੇ ਭੋਜਨ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ—ਤਦ ਸਾਰੇ ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਖਾ ਕੇ ਮਰ ਜਾਣਗੇ। ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਮੈਂ—ਇਸ ਘਰ ਦੀ ਮਾਲਕਣ—ਉਹ ਦੁੱਧ ਆਪ ਹੀ ਪੀ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਇਹ ਵੇਖਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਿਆ-ਪੀਟਿਆ; ਉਸ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਆਹਤ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਭटकਦੀ ਫਿਰਦੀ ਹਾਂ—ਮੈਂ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਇੰਨਾ ਵੱਡਾ ਦੁੱਖ ਹੋਇਆ? ਉਸ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਬਲਦ ਨੇ ਕੁੱਤਰੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਸੁਣ, ਕੁੱਤਰੀਏ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦੁੱਖ ਦਾ ਕਾਰਣ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿਚ, ਹੇ ਕੁੱਤਰੀ, ਮੈਂ ਇਸ ਦੀ ਪਿਤਾ ਸੀ; ਅੱਜ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਭੋਜਨ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ। ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਘਾਹ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਇਸ ਦੁੱਖ ਕਰਕੇ, ਮੇਰਾ ਕਲੇਸ਼ ਹੋਰ ਵਧ ਗਿਆ।" ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ; ਮੇਰਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਵਿਛੋੜੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਹੇ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਿਸ਼ੀ। ਮੈਂ ਵੇਦ ਪਾਠ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਾਂ, ਪਰ ਇਹ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਸੋਚ ਕੇ, ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹਾਂ—ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੇਰਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰੋ। ਸੰਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਉਗ੍ਰਜਨਮਨ, ਸੁਣੋ, ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਉਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੁੰਦਨਾ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਵਸਦਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਭਾਦਰਪਦ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਆਈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਉਹ ਵਰਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਆਪਣੇ ਨਾਰੀ ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦੀ ਹੋਈ, ਨੇ ਵਰਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਅਤੇ ਕੁਕਰਮੀ ਪਤੀ ਉਹ ਕਰਮ ਕਰ ਗਿਆ। ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ, ਉਹ ਚੰਡਾਲੀ ਬਣੀ; ਦੂਜੇ ਦਿਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਤਿਆਰੀ; ਤੀਜੇ ਦਿਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਧੋਬਣ ਆਖਿਆ ਗਿਆ; ਚੌਥੇ ਦਿਨ, ਉਹ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਗਈ। ਪਰ ਉਸ ਪਾਪ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਕੁੱਤਰੀ ਬਣੀ ਜੋ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਭਟਕਦੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਹ, ਉਸ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਬਲਦ ਬਣਿਆ, ਹੇ ਧਰਮਾਤਮਾ।" ਉਗ੍ਰਜਨਮਨ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਧਰਮਵਾਨ, ਕਿਹੜਾ ਵਰਤ, ਦਾਨ, ਯਜ੍ਯ, ਜਾਂ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ?" ਸੰਤ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਭਾਦਰਪਦ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਜੋ ਰਿਸ਼ਿਪੰਚਮੀ ਵਰਤ ਹੈ, ਉਹ ਕਰਨ ਨਾਲ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦਾ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੌਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਦਰਿਆ, ਖੂਹ, ਝੀਲ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ—ਕਿਤੇ ਵੀ—ਗੋਬਰ ਦੀ ਵੇੜ੍ਹ ਬਣਾਓ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਇਕ ਘੜਾ ਰੱਖੋ। ਉਸ ਉੱਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਅਨਾਜ ਵਾਲਾ ਭਾਂਡਾ ਰੱਖੋ। ਉੱਥੇ ਜਨੇਊ, ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਫਲ ਰੱਖੋ। ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ—ਜੋ ਸੁਖ-ਸਮ੍ਰਿੱਧੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ—ਉਥੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਵਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਵਜੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਅਨਾਜ ਭੇਟ ਕਰੋ। ਇਹ ਪੂਜਾ ਇਕ ਹੀ ਭੋਜਨ ਨਾਲ, ਪੂਰਨ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਘੀ ਨਾਲ ਹੋਮ ਕਰੋ, ਅਤੇ ਦਾਨ ਦਿਓ। ਇਹ ਸਭ ਇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਣ। ਕਹਾਣੀ ਸੁਣ ਕੇ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧੂਪ, ਦੀਵਾ, ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਹਥ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਭੇਟ ਕਰੋ। 'ਮੇਰੇ ਵਰਤ ਪੂਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ੀ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿਣ। ਉਹ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।' 'ਪੁਲੱਸਤਯ, ਪੁਲਹ, ਕ੍ਰਤੁ, ਪ੍ਰਾਚੇਤਸ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਮਰੀਚੀ, ਅਤੇ ਅਤ੍ਰੀ—ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਭੇਟ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪੂਜਾ ਸੁਗੰਧਤ ਧੂਪ ਅਤੇ ਦੀਵਿਆਂ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਤੇ ਰਜੋਗੁਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦੋਸ਼ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ, ਹੇ ਪੁੱਤਰ, ਜਦ ਇਹ ਕਰ ਲਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਵਰਤ ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਆਤਮਾਵਾਂ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲੈ ਕੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਚਲ ਪਏ। ਧਰਮਾਤਮਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਲਈ ਇਹ ਰਿਸ਼ਿਪੰਚਮੀ ਵਰਤ ਬਹੁਤ ਮਹਾਨ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਨੂੰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬੜੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਉਤਮ ਰਿਸ਼ਿਵ੍ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸੁਖ ਭੋਗ ਕੇ ਅਖੀਰ ਵਿਸ਼ਣੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਪਦਮ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰਖੰਡ ਵਿਚ, ਉਮਾਪਤੀ ਅਤੇ ਨਾਰਦ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਵਿਚ, 'ਰਿਸ਼ਿਪੰਚਮੀ ਵਰਤ' ਨਾਮਕ ਸਤੱਤਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਹੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਮੈਨੂੰ ਗੰਗਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਮੁੜ ਦੱਸੋ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੇ ਰਿਸ਼ੀ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵੈਰਾਗੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਸਭ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਕੀ ਹੈ? ਉਸ ਦਾ ਉਤਪੱਤੀ-ਕਥਾ ਤਾਂ ਸੁਣੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਪਹਿਲੇ ਹੋ, ਸਦਾ-ਥਿਰ ਦੇਵਤਾ ਹੋ।" ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵਾਂਗ ਹਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਵਰਗੇ ਹਨ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਆਏ, ਜੋ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਸ਼ੈਯਾ ਉੱਤੇ ਲਟੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਅਤ੍ਰੀ, ਵਸੀਸ਼ਠ, ਭ੍ਰਿਗੁ, ਪੁਲੱਸਤਯ, ਪੁਲਹ, ਕ੍ਰਤੁ, ਅੰਗਿਰਾ, ਗੌਤਮ, ਅਗਸਤ, ਸੁਮਤੀ, ਤੇ ਸੰਯਮੀ ਰਿਸ਼ੀ ਪਹੁੰਚੇ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਸਥੂਲਸ਼ਿਰਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਮਥਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਰੈਭਯ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਵਿਆਸ, ਪਾਵਨ, ਕਸ਼ਯਪ ਅਤੇ ਧ੍ਰੁਵ ਵੀ ਆਏ। ਦੁਰਵਾਸਾ, ਜਮਦਗਨੀ, ਮਾਰਕੰਡੇਯ, ਗਾਲਵ, ਉਸ਼ਨਸ, ਭਰਦਵਾਜ, ਕ੍ਰਤੁ, ਅਤੇ ਆਸਤੀਕ ਵੀ ਪਹੁੰਚੇ। ਸਥੂਲਾਕਸ਼, ਸਰਵਲੋਕਾਕਸ਼, ਕੰਵ, ਮੈਧਾਤਿਥੀ, ਕੁਸ਼, ਨਾਰਦ, ਪਰਵਤ, ਸੁਧਨਵਾ, ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਾਲੇ ਚਵਨ ਵੀ ਆਏ। ਮਤਿਭੂ, ਭੁਵਨ, ਧੌਮਯ, ਸ਼ਤਾਨੰਦ, ਕ੍ਰਿਤਵ੍ਰਣ, ਜਾਮਦਗਨ, ਰਾਮ, ਰੀਚੀਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਆਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਧਰਮਪੁਤ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਪੂਜਯ ਉਹਨਾਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਤਪਸਵੀ, ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਏ; ਉਹ ਸਭ, ਭੀਸ਼ਮ ਸਮੇਤ, ਦਿਵ੍ਯ ਧਰਮ ਵਿਚ ਜੁੜ ਕੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।