ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਅਸੰਖ ਪੰਖੁੜੀਆਂ ਵਾਲੇ, ਬਿਲਕੁਲ ਸ਼ੁੱਧ ਤੇ ਨਿਰਮਲ ਕਮਲ ਉੱਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਆਸਨ ਲਗਾਇਆ। ਓਥੇ ਬੈਠ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਰਚਨਾ-ਚੱਕਰ ਚਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਸੰਸਾਰ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਤ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੇ ਬਿਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਆਸਰਾ ਨਹੀਂ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਦੇ ਪਤੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ, ਮੇਰਾ ਲਿੰਗ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਗਿਆ। ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਤੇ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਬਖਸ਼ੋ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਤੇ ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਬੈਠਣ ਵਾਲਾ ਮੇਰੀਆਂ ਪਿੰਡਲੀਆਂ ਦੀ। ਵਿਰਿੰਚੀ ਮੇਰੀ ਕਮਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਰਚਨਹਾਰ ਮੇਰੇ ਗੁਪਤ ਅੰਗਾਂ ਦੀ; ਕਮਲ ਵਰਗਾ ਮੇਰੀ ਨਾਭੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਚਤੁਰਮੁਖਾ ਮੇਰੇ ਪੇਟ ਦੀ। ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਰਚੈਤਾ ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਤੇ ਕਮਲ ਜਨਮੇ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦੀ। ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਦੇ ਪਤੀ ਮੇਰੀ ਗਰਦਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਹ੍ਰਿਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਮੇਰੇ ਮੂੰਹ ਦੀ। ਕਮਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਤੇ ਪਰਮ ਆਤਮਾ ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਦੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗੁਰੂ ਦੇ ਨਾਮਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਮੰਗਲ ਬਖ਼ਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਇਹ ਸਭ ਆਖ ਕੇ, "ਧੰਨ ਹੋਵੋ, ਬ੍ਰਹਮਣ," ਉਹ ਚੁਪ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਹਰਾ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, "ਆਜ ਤੈਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਵਰ ਦੇਵਾਂ? ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਮੰਗ ਲੈ।" ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ, ਪ੍ਰਭੂ, ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ— ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੜੇ ਥਾਂ ਵੱਸਦੇ ਹੋ, ਤੇ ਦੁਜਾ, ਕਿਹੜੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ (ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਦਿ) ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਦਾ ਵੇਖਦੇ ਹਨ? ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਆਸਰਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਿਹੜੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ? ਇਹ ਵੀ ਦੱਸੋ, ਪ੍ਰਭੂ, ਉਥੇ ਤੁਹਾਡੀ ਭਗਤੀ ਕਿਵੇਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹਾਂ; ਗਯਾ ਵਿੱਚ ਚਤੁਰਮੁਖਾ ਹਾਂ; ਕਨਯਕੁਭਜ ਵਿੱਚ ਦੇਵਗਰਭਾ; ਭ੍ਰਿਗੁਕਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾਮਹਾ ਹਾਂ। ਕਾਵੇਰੀ ਉੱਤੇ ਰਚਨਹਾਰ, ਨੰਦੀਪੁਰ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ; ਪ੍ਰਭਾਸ ਵਿੱਚ ਕਮਲ-ਜਨਮੇ, ਤੇ ਵਾਨਰਿਆ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਅ। ਦੁਆਰਕਾ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਰਿਗਵੇਦ ਨਾਲ, ਵਿਦੀਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ; ਪੌੰਡਰਕ ਵਿੱਚ ਕਮਲ-ਨੇਤਰ, ਹਸਤਿਨਾਪੁਰ ਵਿੱਚ ਪਿੰਗਲ-ਅੱਖ। ਜਯੰਤੀ ਵਿੱਚ ਵਿਜਯਾ, ਜਯੰਤ ਵਿੱਚ ਪੁਸ਼ਕਰਾਵਤ; ਉਗ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਦਮਹਸਤ, ਤੇ ਤਮੋਨਦੀ ਵਿੱਚ ਅੰਧਕਾਰ ਨਾਸਕ। ਕਾਂਚੀਪੁਰ ਵਿੱਚ ਅਹਿੱਚੰਨ ਜਿੱਤੂ, ਨੰਦੀ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਿਅ; ਪਾਟਲੀਪੁਤਰ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਰਿਸ਼ਿਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀ। ਮਹਿਤਾਰਾ ਵਿੱਚ ਮੁਕੁੰਦ, ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀਕੰਠ; ਕਾਮਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੰਗਲਮਈ ਰੂਪ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਪ੍ਰਿਅ। ਮਲਿਕਾਖਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਮਹਿੰਦ੍ਰ ਵਿੱਚ ਭਾਰਗਵ; ਗੋਨਰਦਾ ਵਿੱਚ ਜੇਠੇ ਦਾ ਰੂਪ, ਉੱਜੈਨੀ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾਮਹਾ। ਕੌਸ਼ਾਂਬੀ ਵਿੱਚ ਮਹਾਬੋਧੀ, ਅਯੋਧਿਆ ਵਿੱਚ ਰਾਘਵ; ਚਿਤਰਕੂਟ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ੀ-ਪਤੀ, ਵਿਂਧਿਆ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵਰਾਹ। ਗੰਗਾਦਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਹਿਮਾਵਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਕਰ; ਦੇਵਿਕਾ ਵਿੱਚ ਚਮਚਾ ਫੜੇ, ਚਤੁਰਵਟ ਵਿੱਚ ਯਜਨ ਚਮਚਾ ਨਾਲ। ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਵਿੱਚ ਕਮਲ-ਹਸਤ, ਨੈਮਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੁਸ਼ ਘਾਸ ਵਾਲਾ; ਗੋਪਲਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਗੋਪਾਲ, ਯਮੁਨਾ ਕੰਢੇ ਚੰਦ ਨਾਲ। ਭਾਗੀਰਥੀ ਵਿੱਚ ਕਮਲ-ਦੇਹੀ, ਜਲੰਧਰ ਵਿੱਚ ਜਲਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ; ਕੌਂਕਣ ਵਿੱਚ ਮਦਰਾ-ਅੱਖ, ਕਾਂਪਿਲਯਾ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦਾ ਪ੍ਰਿਅ। ਵੇਂਕਟ ਵਿੱਚ ਅੰਨ-ਦਾਤਾ, ਕਰਤੁਥਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਭੂ; ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਪੁਲਸਤਿਆ, ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਹੰਸ-ਸਵਾਰੀ। ਅਰਬੁਦਾ ਵਿੱਚ ਵਸੀਸ਼ਠ, ਉਤਪਲਾਵਤ ਵਿੱਚ ਨਾਰਦ; ਮੇਲਕਾ ਵਿੱਚ ਵੇਦ-ਦਾਤਾ, ਪ੍ਰਪਾਤਾ ਵਿੱਚ ਜਲ-ਜੰਤੂਆਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ। ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਸਾਮਵੇਦ, ਮਧੁਰਾ ਵਿੱਚ ਮਿਠਾਸ ਦਾ ਪ੍ਰਿਅ; ਅੰਕੋਟਾ ਵਿੱਚ ਯਜਨ-ਭੋਗੀ, ਬ੍ਰਹਮਵਾਦਾ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਿਅ। ਗੋਮੰਤਾ ਵਿੱਚ ਨਾਰਾਇਣ, ਮਾਇਆਪੁਰ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਦਾ ਪ੍ਰਿਅ; ਰਿਸ਼ਿਵੇਦ ਵਿੱਚ ਅਜੇਯ, ਦੇਵਾਇਆ ਵਿੱਚ ਦੇਵ-ਸੰਹਾਰੀ। ਵਿਜਯਾ ਵਿੱਚ ਮਹਾ-ਰੂਪ, ਸਵਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ; ਮਾਲਵਾ ਵਿੱਚ ਚੌੜਾ ਪੇਟ, ਸ਼ਾਕੰਭਰੀ ਵਿੱਚ ਰਸਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮੀ। ਪਿੰਡਾਰਕਾ ਵਿੱਚ ਗੋਪਾਲ, ਸ਼ੰਖੋਧਾਰ ਵਿੱਚ ਅੰਗ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ; ਕਾਦੰਬਕਾ ਵਿੱਚ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਨਿਗਰਾਨ, ਸਮਸਥਲ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਨਿਗਰਾਨ। ਭਦ੍ਰਪੀਠ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ-ਧਾਰੀ, ਅਰਬੁਦਾ ਵਿੱਚ ਜਲ ਉੱਤੇ ਲੇਟਣ ਵਾਲਾ; ਤ੍ਰਿਅੰਬਕ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦਾ ਸੁਆਮੀ, ਸ਼੍ਰੀਪਹਾੜ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰੀ। ਪਦਮਪੁਰ ਵਿੱਚ ਮਹਾਦੇਵ, ਕਪਾਲੀ ਵਿੱਚ ਤਪਸਵੀ; ਸ਼੍ਰਿੰਗੀਬੇਰਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ੌਰੀ, ਨੈਮਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਚੱਕਰਧਾਰੀ। ਡੰਡਾਪੁਰ ਵਿੱਚ ਵਿਅੰਗ-ਅੱਖ, ਧੂਤਪਾਪਕ ਵਿੱਚ ਗੌਤਮ; ਮਾਲਯਵਤੀ ਵਿੱਚ ਹੰਸ-ਪਤੀ, ਵਲਿਕਾ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮੇ ਦਾ ਸੁਆਮੀ। ਇੰਦਰਪੁਰ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ, ਦ੍ਯੂਤਪਾ ਵਿੱਚ ਪੁਰੰਦਰ; ਲੰਬਾ ਵਿੱਚ ਹੰਸ-ਸਵਾਰੀ, ਚੰਡਾ ਵਿੱਚ ਗਰੁੜ-ਪ੍ਰਿਅ। ਮਹੋਦਯਾ ਵਿੱਚ ਮਹਾ-ਯਜਨ, ਸੁਯਜਨ ਵਿੱਚ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ-ਯਜਨ; ਯਜਨਕੇਤਨ ਵਿੱਚ ਯਜਨ-ਧਵਜ, ਸਿੱਧਿਸਮਰ ਵਿੱਚ ਕਮਲ-ਵਰਨ; ਵਿਭਾ ਵਿੱਚ ਕਮਲ-ਜਾਗਰੂਕ। ਦੇਵਦਾਰੁ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਲਿੰਗ, ਮਹਾਪੱਟਾ ਵਿੱਚ ਵਿਨਾਇਕ; ਤ੍ਰਿਅੰਬਕ ਵਿੱਚ ਮਾਤਾਵਾਂ ਦਾ ਥਾਂ, ਅਲਕਾ ਵਿੱਚ ਵੰਸ਼-ਪਤੀ। ਤ੍ਰਿਕੂਟ ਵਿੱਚ ਗੋਨਰਦਾ, ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਵਾਸੁਕੀ; ਕੇਦਾਰ ਵਿੱਚ ਪਦਮਾਧ੍ਯਕਸ਼, ਕੂਸ਼ਮਾਂਡ ਵਿੱਚ ਸੁਰਤਾ-ਪ੍ਰਿਅ। ਕੁੰਡਵਾਪੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਭਾਂਗ, ਸਾਰਣਯ ਵਿੱਚ ਤਕਸ਼ਕ; ਅਕਸ਼ੋਟਾ ਵਿੱਚ ਪਾਪ-ਨਾਸਕ, ਅੰਬਿਕਾ ਵਿੱਚ ਸੁਦਰਸ਼ਨ। ਵਰਦਾ ਵਿੱਚ ਮਹਾਵੀਰ, ਕਾਂਤਾਰ ਵਿੱਚ ਦੁರ್ಗ-ਨਾਸਕ; ਪਰਣਾਟ ਵਿੱਚ ਅਨੰਤ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਦਿਵਾਕਰ। ਵਿਰਾਜਾ ਵਿੱਚ ਪਦਮਨਾਭ, ਵ੍ਰਕਸਤਲ ਵਿੱਚ ਸ੍ਵਰੁਦ੍ਰ; ਵਟਕਾ ਵਿੱਚ ਮਰਕੰਡਾ, ਵਾਹਿਨੀ ਵਿੱਚ ਮ੍ਰਿਗਕੇਤਨ। ਪਦਮਾਵਤੀ ਵਿੱਚ ਪਦਮਗ੍ਰਿਹ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਦਮਕੇਤਨ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ 108 ਤੀਰਥ-ਥਾਵਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਦਿੱਤਾ।