ଗଚ୍ଛ ତ୍ଵମନଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ପାର୍ଵତ୍ଯାଽସୁରଦୂଷଣ। ଗୌରୀ ତ୍ଵଦଗ୍ରତୋ ଯାତୁ ପଶ୍ଚାତ୍ତ୍ଵଂ ଗଚ୍ଛ ଶଂକର
ପାର୍ବତୀଙ୍କ ସହିତ ଯାଅ, ଅସୁରଙ୍କ ନାଶକ। ଗୌରୀ ତୁମ ପୂର୍ବରେ ଯାଉ, ତୁମେ ପରେ ଯାଅ, ଶଙ୍କର।
ପ୍ରତିବୋଧ୍ଯାନଯ ଯଥା ଶୀଘ୍ରମାଯାତି ତତ୍କୁରୁ। ଏଵମୁକ୍ତୌ ତଦା ତୌ ତୁ ପାର୍ଵତୀପରମେଶ୍ଵରୌ
ତାଙ୍କୁ ଜଗାଇ ଶୀଘ୍ର ଆଣ; ଯେଉଁପରି ସେ ତ୍ୱରିତ ଆସିପାରିବ, ସେହିପରି କର। ଏପରି କହିବା ପରେ, ପାର୍ବତୀ ଓ ପରମେଶ୍ୱର—
ଗତ୍ଵାଦିଷ୍ଟୌ ଦଂପତୀ ତାଂ ପ୍ରୋଚତୁର୍ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପ୍ରିଯାମ୍। ବୃହତ୍କୃତ୍ଯଂ ତ୍ଵଯା ତତ୍ର କରଣୀଯଂ ପତିଵ୍ରତେ
ଦାମ୍ପତ୍ୟ ଦ୍ୱୟ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ ଯାଇ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ପତିବ୍ରତା, ତୁମେ ଏଠାରେ ବଡ଼ କାମ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ।'
ପୃଚ୍ଛସ୍ଵେମାଂ ଵରାରୋହାଂ ଗୌରୀଂ ପର୍ଵତନଂଦିନୀମ୍। ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ଚୈତାଂ ଵିଶାଲାକ୍ଷୀମିଂଦ୍ରାଣୀଂ ଵା ଶୁଭାନନେ
ଏହି ଉତ୍ତମ ଗୌରୀ, ପାହାଡ଼ର ଝିଅ, କିମ୍ବା ଏହି ବିଶାଳ ଚକ୍ଷୁ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, କିମ୍ବା ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ, ଶୁଭ ମୁହଁବାଳି, ପଚାର।
ଯାସାଂ ଵା ଶ୍ରଦ୍ଧଧାସି ତ୍ଵଂ ପୃଚ୍ଛ ଦେଵି ନମୋସ୍ତୁ ତେ। ଆଶୀର୍ଵାଦସ୍ତଯା ଦତ୍ତୋ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଶୂଲିନଃ
ତୁମେ ଯାହାକୁ ଭରସା କର, ଦେବୀ, ସେଠାକୁ ପଚାର; ମୁଁ ତୁମେ ପାଇଁ ନମସ୍କାର କରୁଛି। ସେ ଦେବୀ ଦେବଦେବ ଶୂଳିଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
ଶରୀରାର୍ଧେ ଚ ତେ ଗୌରୀ ସଦା ସ୍ଥାସ୍ଯତି ଶଂକର। ଅନଯା ଶୋଭସେ ଦେଵ ତ୍ଵଯା ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସୁଂଦର
ଗୌରୀ ସଦା ତୁମ ଶରୀରର ଅର୍ଧାଂଶରେ ରହିବେ, ଶଙ୍କର। ଏହି ଦେବୀ ସହିତ, ତୁମେ ତିନି ଲୋକରେ ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ଚମକୁଛ।
ସୁଖଭାଗି ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ତ୍ଵଯା ନାଥେନ ଶତ୍ରୁହନ୍। ଏଵଂ ବ୍ରୁଵଂତୀ ସାଵିତ୍ରୀ ଗୃହୀତା ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପ୍ରିଯା
ସମସ୍ତ ଜଗତ ତୁମ ନାଥତ୍ୱରେ, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ, ସୁଖ ଭାଗୀ ହୋଇଛି। ଏପରି କହି, ସାବିତ୍ରୀ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରିୟାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରହଣ କରାଗଲେ।
ଗୌର୍ଯ୍ଯା ଚ ଵାମହସ୍ତେ ତୁ ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ଵୈ ଦକ୍ଷିଣେ କରେ। ଅଭିଵଂଦ୍ଯ ତୁ ତାଂ ଦେଵୀଂ ଶଂକରୋ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍
ଗୌରୀ ବାମ ହାତରେ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଡାହାଣ ହାତରେ ଧରିଲେ। ଦେବୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଶଙ୍କର କହିଲେ।
ଏହ୍ଯାଗଚ୍ଛ ମହାଭାଗେ ଯତ୍ର ତିଷ୍ଠତି ତେ ପତିଃ। ତତ୍ର ଗଚ୍ଛ ଵରାରୋହେ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ଭର୍ତା ପରାଗତିଃ
ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ଯେଉଁଠାରେ ତୁମ ସ୍ୱାମୀ ଅଛନ୍ତି, ସେଠାକୁ ଆସ। ଉତ୍ତମ ଶ୍ରୀ, ସେଠାକୁ ଯାଅ; ଜନନୀମାନେ ପାଇଁ ସ୍ୱାମୀ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତି।
ବୃହଦାଗ୍ରହଣେ ଦେଵି ପ୍ରଣଯାଦ୍ଗଂତୁମର୍ହସି। ଲକ୍ଷ୍ମୀଶ୍ଚୈଷା ପାର୍ଵତୀ ଚ ସ୍ଥିତା ଦେଵି ତଵାଗ୍ରତଃ
ଏହି ବଡ଼ ଆମନ୍ତ୍ରଣରେ, ଦେବୀ, ତୁମେ ସ୍ନେହରେ ଯିବା ଉଚିତ। ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ପାର୍ବତୀ ତୁମ ସାମ୍ନାରେ ଅଛନ୍ତି, ଦେବୀ।
ଏତଯୋର୍ଵଚସା ଦେଵି ଆଵଯୋଶ୍ଚ ଶୁଭାନନେ। ମାନଭଂଗୋ ନ ତେ କର୍ତୁଂ ଯଜ୍ଯତେ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପ୍ରିଯେ
ଏହି ଦୁଇଜଣ ଓ ଆମର କଥାରେ, ଶୁଭ ମୁହଁବାଳି, ତୁମେ କୌଣସି ଅପମାନ ଭାବିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରିୟା।
ଅସ୍ମଦଭ୍ଯର୍ଥିତା ଦେଵି ତତ୍ର ଯାହି ମୁଦାନ୍ଵିତା। ଗୌର୍ଯୁଵାଚ॥ ଅହଂ ଚ ତେ ପ୍ରିଯା ଦେଵି ସର୍ଵଦା ଵଦସି ସ୍ଵଯମ୍
ଆମେ ଅନୁରୋଧ କରୁଛୁ, ଦେବୀ, ଖୁସିରେ ସେଠାକୁ ଯାଅ। ଗୌରୀ କହିଲେ: ଦେବୀ, ତୁମେ ଯେପରି ନିଜେ କହ, ମୁଁ ସଦା ତୁମ ପ୍ରିୟା।
ଲକ୍ଷ୍ମୀଶ୍ଚ ତେ କରେ ଲଗ୍ନା ଦକ୍ଷିଣେ ଚ ମଯା ଧୃତା। ଏହ୍ଯାଗଚ୍ଛ ମହାଭାଗେ ଯତ୍ର ତିଷ୍ଠତି ତେ ପତିଃ
ତୁମର ହାତରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ରଖାଯାଇଛି, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ତୁମର ଡାହାଣ ହାତରେ ଧରିଛି। ଏହି ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ଚଳିଆସ, ଯେଉଁଠାରେ ତୁମର ସ୍ୱାମୀ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି।
ନୀତା ସା ତୁ ତଦା ତାଭ୍ଯାଂ ଦେଵୀ ସା ମଧ୍ଯତଃ କୃତା। ପୁରସ୍ସରୌ ଵିଷ୍ଣୁରୁଦ୍ରୌ ଶକ୍ରାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ତଥା ସୁରାଃ
ତାପରେ ସେ ଦୁଇଯଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦେବୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟରେ ରଖି ନେଇଯିବାହେଲା। ଆଗରେ ବିଷ୍ଣୁ ଓ ରୁଦ୍ର, ସହିତେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଥିଲେ।
ଗଂଧର୍ଵାପ୍ସରସଶ୍ଚୈଵ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ସଚରାଚମ୍। ତତ୍ରାଯାତା ଚ ସା ଦେଵୀ ସାଵିତ୍ରୀ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପ୍ରିଯା
ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା ଓ ତିନି ଲୋକର ସମସ୍ତ ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀମାନେ ସେଠାକୁ ଆସିଥିଲେ। ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରିୟା ସାବିତ୍ରୀ ଦେବୀ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ।
ସାଵିତ୍ରୀଂ ସୁମୁଖୀଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସର୍ଵଲୋକପିତାମହଃ। ଗାଯତ୍ର୍ଯା ସହିତୋ ବ୍ରହ୍ମା ଇଦଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ସୁନ୍ଦର ମୁହଁଥିବା ସାବିତ୍ରୀଙ୍କୁ ଦେଖି, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା ଗାୟତ୍ରୀ ସହିତ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଏଷା ଦେଵୀ କର୍ମକରୀ ଅହଂ ତେ ଵଶଗସ୍ଥିତଃ। ସମାଦିଶ ଵରାରୋହେ ଯତ୍ତେ କାର୍ଯଂ ମଯା ତ୍ଵିହ
ଏହି ଦେବୀ କାର୍ଯ୍ୟକୁ କରିଥାନ୍ତି; ଏବେ ମୁଁ ତୁମ ଅଧୀନରେ ଅଛି। ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ଏଠାରେ ତୁମେ ଯାହା କହିବ, ମୁଁ ସେହି କାମ କରିବି।
ଏଵମୁକ୍ତା ଚ ସା ଦେଵୀ ସ୍ଵଯଂ ଦେଵେନ ବ୍ରହ୍ମଣା। ତ୍ରପଯାଧୋମୁଖୀ ଦେଵୀ ନ ଚ କିଂଚିଦଵୋଚତ
ଏଭଳି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯିବା ପରେ, ଦେବୀ ଲଜ୍ଜାରେ ମୁହଁ ନମାଇ ରହିଲେ ଏବଂ କିଛି କହିଲେ ନାହିଁ।
ପାଦଯୋଃ ପତିତା ଦେଵୀ ଗାଯତ୍ରୀ ବ୍ରହ୍ମଚୋଦିତା। କୃତଵତ୍ଯପରାଧଂ ତେ କ୍ଷମ ଦେଵି ନମୋସ୍ତୁ ତେ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଉତ୍ତେଜନାରେ ଗାୟତ୍ରୀ ଦେବୀଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମରେ ପଡିଯାଇ କହିଲେ, 'ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରତି ଅପରାଧ କରିଛି; ମୋତେ କ୍ଷମା କର, ଦେବୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ।'
ଆଲିଂଗ୍ଯ ସାଦରଂ କଂଠେ ସା ପରିଷ୍ଵଜ୍ଯ ପୀଡିତାଂ। ଗାଯତ୍ରୀଂ ସାଂତ୍ଵଯାମାସ ମାନ୍ଯଶ୍ଚୈଷ ପତିର୍ମମ
ଗାୟତ୍ରୀଙ୍କୁ ଗଳାରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ସ୍ନେହରେ ତାଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଲେ ଏବଂ କହିଲେ, 'ଏହି ମୋ ସମ୍ମାନିତ ସ୍ୱାମୀ।'
କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ଵଚନଂ ତସ୍ଯ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ପ୍ରାଣେଶ୍ଵରଃ ପତିଃ। ଉକ୍ତଂ ଭଗଵତା ପୂର୍ଵଂ ସୃଷ୍ଟିକାଲେ ଵିରିଂଚିନା
ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ କଥା ମାନିବା ଦରକାର; ସ୍ୱାମୀ ହେଉଛନ୍ତି ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଜୀବନର ନାଥ। ଏହି କଥା ପୂର୍ବରୁ ସୃଷ୍ଟିକାଳରେ ବିରିଞ୍ଚିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଛି।
ନ ଚ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ପୃଥଗ୍ଯଜ୍ଞୋ ନ ଵ୍ରତଂ ନାପ୍ଯୁପୋଷଣମ୍। ଭର୍ତା ଯଦ୍ଵଦତେ ଵାକ୍ଯଂ ତତ୍ତୁ କୁର୍ଯାଦକୁତ୍ସଯା
ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ପାଇଁ ଅଲଗା ଯଜ୍ଞ, ବ୍ରତ କିମ୍ବା ଉପବାସ ନାହିଁ; ସ୍ୱାମୀ ଯାହା କହନ୍ତି, ସେହି କଥାକୁ ଅବମାନ ଛାଡି କରିବା ଉଚିତ।
ଭର୍ତୃନିଂଦାଂ ଯା କୁରୁତେ ସ୍ଵସୃନିଂଦାଂ ତଥୈଵ ଚ। ପରିଵାଦଂ ପ୍ରଲାପଂ ଵା ନରକଂ ସା ତୁ ଗଚ୍ଛତି
ଯେ ସ୍ତ୍ରୀ ସ୍ୱାମୀ କିମ୍ବା ଭଉଣୀଙ୍କ ନିନ୍ଦା କରେ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟମାନେ ଉପରେ ଅପବାଦ କିମ୍ବା ଅନାବଶ୍ୟକ କଥା କହେ, ସେ ନରକକୁ ଯାଏ।
ପତ୍ଯୌ ଜୀଵତି ଯା ନାରୀ ଉପଵାସଵ୍ରତଂ ଚରେତ୍। ଆଯୁଷ୍ଯଂ ହରତେ ଭର୍ତୁର୍ମୃତା ନରକମିଚ୍ଛତି
ସ୍ୱାମୀ ଜୀବିତ ଥିବାବେଳେ ଯଦି କୌଣସି ସ୍ତ୍ରୀ ଉପବାସ କିମ୍ବା ବ୍ରତ କରେ, ସେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଆୟୁଷ୍ୟ କମାଏ; ସ୍ୱାମୀ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ, ସେ ନରକ ଚାହେ।
ଏଵଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତ୍ଵଯା ଭର୍ତୁର୍ନ କାର୍ଯଂ ଵିପ୍ରିଯଂ ସତି। ନ ଚାସ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣଂ ତ୍ଵଂଗଂ ତ୍ଵଯା ସେଵ୍ଯଂ କଥଂଚନ
ଏହି କଥା ଜାଣି, ହେ ସତୀ, ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଅପ୍ରିୟ କିଛି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱକୁ କେବେ ବି ସେବା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସର୍ଵକାର୍ଯେ ତ୍ଵହଂ ଚାସ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣଂ ପକ୍ଷମାଶ୍ରିତା। ସଵ୍ଯଂ ତ୍ଵମାଯେସ୍ସାଧ୍ଵି ପାର୍ଶ୍ଵେ ନାରଦପୁଷ୍କରୌ
ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ମୁଁ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ରହେ। ହେ ସତୀ, ତୁମେ ନାରଦ ଓ ପୁଷ୍କର ସହିତ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ବ୍ରହ୍ମସ୍ଥାନାନି ଚାନ୍ଯାନି ସ୍ଥିତାନ୍ଯାଯତନାନି ଚ। ଲଭେ ଵୈ ଶୋଭମାନେହ ଯାଵତ୍ସୃଷ୍ଟିଃ ପ୍ରଜାଯତେ
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ଥାନ ଓ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଗୁଡିକ ରହିଛି; ସୃଷ୍ଟି ଚାଲିଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମେ ଏଠାରେ ଶୋଭା ପାଇବ।
ଭଵତ୍ଯା ଚ ମଯା ଚୈଵ ସ୍ଥାତଵ୍ଯଂ ଚ ନ ସଂଶଯଃ। ପୁଷ୍କରେ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପାର୍ଶ୍ଵେ ଵାମଂ ଚ ତ୍ଵଂ ସମାଶ୍ରଯ
ମୁଁ ଓ ତୁମେ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ, ପୁଷ୍କରରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ରହିବା ଦରକାର; ତୁମେ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ଗ୍ରହଣ କର।
ଅନେନ ଚୋପଦେଶେନ ସୁଖଂ ତିଷ୍ଠ ମଯାନ୍ଵିତା। ଗାଯତ୍ର୍ଯୁଵାଚ॥ ଏଵମେତତ୍କରିଷ୍ଯାମି ତଵ ନିର୍ଦେଶକାରିକା
ଏହି ଉପଦେଶ ଅନୁସାରେ, ମୋ ସହ ଖୁସିରେ ରୁହ। ଗାୟତ୍ରୀ କହିଲେ: 'ମୁଁ ଠିକ୍ ଏହିପରି କରିବି, ତୁମ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁସାରେ।'
ତଵୈଵାଜ୍ଞା ମଯା କାର୍ଯା ତ୍ଵଂ ମେ ପ୍ରାଣସମା ସଖୀ। ଅହଂ ତେ ତ୍ଵନୁଜା ଦେଵି ସଦା ମାଂ ପାତୁମର୍ହସି
ତୁମ ଆଜ୍ଞାକୁ ମୁଁ ଅବଶ୍ୟ କରିବି; ତୁମେ ମୋ ପ୍ରାଣ ସମାନ ସଖୀ। ମୁଁ ତୁମ ଛୋଟ ଭଉଣୀ, ଦେବୀ, ସଦା ମୋତେ ରକ୍ଷା କର।