ଜଗଦ୍ଵଂଦ୍ଯେ ଜଗନ୍ମାତରିତି ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵାଽଭ୍ଯଵନ୍ଦତ। ସଂକୋଚ୍ଯ ପାଦୌ ସା ଦେଵୀ ସ୍ଵକରେଣ କରୌ ହରେଃ
ସେ ତାଙ୍କର ପାଦ ସ୍ପର୍ଶ କରି, 'ହେ ଜଗତ୍ମାତା, ଜଗତ୍ପୂଜିତ' ବୋଲି ନମସ୍କାର କଲେ। ଦେବୀ ନିଜ ପାଦ ଟାଣି ନେଇ, ନିଜ ହାତରେ ହରିଙ୍କ ହାତ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ।
ଗୃହୀତ୍ଵୋଵାଚ ତଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ସର୍ଵଂ କ୍ଷାନ୍ତଂ ମଯାଚ୍ଯୁତ। ଇଯଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀଃ ସଦା ଵତ୍ସ ହୃଦଯେ ତେ ନିଵତ୍ସ୍ଯତି
ତାଙ୍କର ହାତ ଧରି, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ମୁଁ ସବୁ ଖ୍ମା କରିଛି, ହେ ଅଚ୍ୟୁତ। ଏହି ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସଦା ତୁମ ହୃଦୟରେ ବସିବେ, ମୋ ପୁତ୍ର।'
ଵିନା ତ୍ଵଯା ନ ଚାନ୍ଯତ୍ର ରତିଂ ଯାସ୍ଯତି କର୍ହିଚିତ୍। ଭୃଗୋଃ ପତ୍ନ୍ଯାଂ ସମୁତ୍ପନ୍ନା ପତ୍ନ୍ଯେଷା ତଵ ସୁଵ୍ରତା
ତୁମ ବିନା ସେ କେବେ ଅନ୍ୟ କୌଣସିଠି ଆନନ୍ଦ ପାଇବେ ନାହିଁ। ଭୃଗୁଙ୍କ ପତ୍ନୀଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ଏହି ଧର୍ମନିଷ୍ଠା ତୁମ ପତ୍ନୀ।
ଦେଵଦାନଵଯତ୍ନେନ ସଂଭୂତା ଚୋଦଧୌ ପୁନଃ। ଭଗଵାନ୍ଯତ୍ର ତତ୍ରୈଷା ଅଵତାରଂ ଚ କୁର୍ଵତୀ
ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ଚେଷ୍ଟା କରି, ସେ ଉପକୂଳରୁ ପୁନି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ଏଠାରେ, ଭଗବାନ, ସେ ତାଙ୍କର ଅବତାର ନେଉଛନ୍ତି।
ଦେଵତ୍ଵେ ଦେଵଦେହା ଵୈ ମାନୁଷତ୍ଵେ ଚ ମାନୁଷୀ। ତ୍ଵତ୍ସହାଯା ନ ସଂଦେହୋ ଦାଂପତ୍ଯଵ୍ରତିନୀ ଚିରମ୍
ଦେବତା ଦେହରେ ହେଉ କି ମାନବ ଦେହରେ, ସେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ — ସେ ତୁମର ସହଚରୀ, ଦୀର୍ଘକାଳ ଦାମ୍ପତ୍ୟ ନିଷ୍ଠାରେ ଅଟୁଟ।
ଯନ୍ମଯା ଚାତ୍ର କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ପ୍ରଭୋତନ୍ମାଂ ଵଦସ୍ଵ ଵୈ। ଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚ॥ ଯଜ୍ଞାଵସାନଂ ସଂଜାତଂ ପ୍ରେଷିତୋହଂ ତଵାଂତିକଂ
ମୁଁ ଏଠାରେ କଣ କରିବା ଉଚିତ, ମୋତେ କହ। ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ: ଯଜ୍ଞ ସମାପ୍ତ ହୋଇଛି; ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ପଠାଯାଇଛି।
ସାଵିତ୍ରୀମାନଯ କ୍ଷିପ୍ରଂ ମଯା ସ୍ନାନଂ ସମାଚରେତ୍। ଆଗଚ୍ଛ ତ୍ଵରିତା ଦେଵି ଯାହି ତତ୍ର ମୁଦାନ୍ଵିତା
ସାବିତ୍ରୀକୁ ଶୀଘ୍ର ଆଣ, ଯେଉଁପରି ସେ ମୋ ସହିତ ସ୍ନାନ କରିପାରିବ। ଦେବୀ, ତୁମେ ତ୍ୱରିତ ଆସ, ଖୁସିରେ ସେଠାକୁ ଯାଅ।
ପଶ୍ଯସ୍ଵ ସ୍ଵପତିଂ ଗତ୍ଵା ଦେଵୈଃ ସର୍ଵୈସ୍ସମନ୍ଵିତମ୍। ଲକ୍ଷ୍ମୀରୁଵାଚ॥ ଆର୍ଯେ ଉତ୍ତିଷ୍ଠ ଶୀଘ୍ରଂ ତ୍ଵଂ ଯାହି ଯତ୍ର ପିତାମହଃ
ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ତୁମ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଯାଅ। ଲକ୍ଷ୍ମୀ କହିଲେ: ଆର୍ଯ୍ୟେ, ଶୀଘ୍ର ଉଠ, ଯେଉଁଠାରେ ପିତାମହ ଅଛନ୍ତି, ସେଠାକୁ ଯାଅ।
ଵିନା ତ୍ଵଯା ନ ଯାସ୍ଯାମି ସ୍ପୃଷ୍ଟୌ ପାଦୌ ମଯା ତଵ। ଉତ୍ଥାପ୍ଯ ସାଗ୍ରହୀଦ୍ଧସ୍ତଂ ଦକ୍ଷିଣା ଦକ୍ଷିଣେ କରେ
ତୁମ ବିନା ମୁଁ ଯିବି ନାହିଁ; ମୁଁ ତୁମ ପାଦ ସ୍ପର୍ଶ କରିଛି। ଉଠାଇ, ସେ ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ହାତକୁ ନିଜ ଡାହାଣ ହାତରେ ଧରିଲେ।
ଚିରାଯମାଣାଂ ସାଵିତ୍ରୀଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଦେଵଃ ପିତାମହଃ। ସମୀପସ୍ଥଂ ମହାଦେଵମିଦମାହ ତଦା ଵଚଃ1.34.
ସାବିତ୍ରୀ ଦେରି କରୁଛନ୍ତି ବୋଲି ଜାଣି, ପିତାମହ ଦେବତା ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଥିବା ମହାଦେବୀଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଗଚ୍ଛ ତ୍ଵମନଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ପାର୍ଵତ୍ଯାଽସୁରଦୂଷଣ। ଗୌରୀ ତ୍ଵଦଗ୍ରତୋ ଯାତୁ ପଶ୍ଚାତ୍ତ୍ଵଂ ଗଚ୍ଛ ଶଂକର
ପାର୍ବତୀଙ୍କ ସହିତ ଯାଅ, ଅସୁରଙ୍କ ନାଶକ। ଗୌରୀ ତୁମ ପୂର୍ବରେ ଯାଉ, ତୁମେ ପରେ ଯାଅ, ଶଙ୍କର।
ପ୍ରତିବୋଧ୍ଯାନଯ ଯଥା ଶୀଘ୍ରମାଯାତି ତତ୍କୁରୁ। ଏଵମୁକ୍ତୌ ତଦା ତୌ ତୁ ପାର୍ଵତୀପରମେଶ୍ଵରୌ
ତାଙ୍କୁ ଜଗାଇ ଶୀଘ୍ର ଆଣ; ଯେଉଁପରି ସେ ତ୍ୱରିତ ଆସିପାରିବ, ସେହିପରି କର। ଏପରି କହିବା ପରେ, ପାର୍ବତୀ ଓ ପରମେଶ୍ୱର—
ଗତ୍ଵାଦିଷ୍ଟୌ ଦଂପତୀ ତାଂ ପ୍ରୋଚତୁର୍ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପ୍ରିଯାମ୍। ବୃହତ୍କୃତ୍ଯଂ ତ୍ଵଯା ତତ୍ର କରଣୀଯଂ ପତିଵ୍ରତେ
ଦାମ୍ପତ୍ୟ ଦ୍ୱୟ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ ଯାଇ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ପତିବ୍ରତା, ତୁମେ ଏଠାରେ ବଡ଼ କାମ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ।'
ପୃଚ୍ଛସ୍ଵେମାଂ ଵରାରୋହାଂ ଗୌରୀଂ ପର୍ଵତନଂଦିନୀମ୍। ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ଚୈତାଂ ଵିଶାଲାକ୍ଷୀମିଂଦ୍ରାଣୀଂ ଵା ଶୁଭାନନେ
ଏହି ଉତ୍ତମ ଗୌରୀ, ପାହାଡ଼ର ଝିଅ, କିମ୍ବା ଏହି ବିଶାଳ ଚକ୍ଷୁ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, କିମ୍ବା ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ, ଶୁଭ ମୁହଁବାଳି, ପଚାର।
ଯାସାଂ ଵା ଶ୍ରଦ୍ଧଧାସି ତ୍ଵଂ ପୃଚ୍ଛ ଦେଵି ନମୋସ୍ତୁ ତେ। ଆଶୀର୍ଵାଦସ୍ତଯା ଦତ୍ତୋ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଶୂଲିନଃ
ତୁମେ ଯାହାକୁ ଭରସା କର, ଦେବୀ, ସେଠାକୁ ପଚାର; ମୁଁ ତୁମେ ପାଇଁ ନମସ୍କାର କରୁଛି। ସେ ଦେବୀ ଦେବଦେବ ଶୂଳିଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
ଶରୀରାର୍ଧେ ଚ ତେ ଗୌରୀ ସଦା ସ୍ଥାସ୍ଯତି ଶଂକର। ଅନଯା ଶୋଭସେ ଦେଵ ତ୍ଵଯା ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସୁଂଦର
ଗୌରୀ ସଦା ତୁମ ଶରୀରର ଅର୍ଧାଂଶରେ ରହିବେ, ଶଙ୍କର। ଏହି ଦେବୀ ସହିତ, ତୁମେ ତିନି ଲୋକରେ ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ଚମକୁଛ।
ସୁଖଭାଗି ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ତ୍ଵଯା ନାଥେନ ଶତ୍ରୁହନ୍। ଏଵଂ ବ୍ରୁଵଂତୀ ସାଵିତ୍ରୀ ଗୃହୀତା ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପ୍ରିଯା
ସମସ୍ତ ଜଗତ ତୁମ ନାଥତ୍ୱରେ, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ, ସୁଖ ଭାଗୀ ହୋଇଛି। ଏପରି କହି, ସାବିତ୍ରୀ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରିୟାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରହଣ କରାଗଲେ।
ଗୌର୍ଯ୍ଯା ଚ ଵାମହସ୍ତେ ତୁ ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ଵୈ ଦକ୍ଷିଣେ କରେ। ଅଭିଵଂଦ୍ଯ ତୁ ତାଂ ଦେଵୀଂ ଶଂକରୋ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍
ଗୌରୀ ବାମ ହାତରେ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଡାହାଣ ହାତରେ ଧରିଲେ। ଦେବୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଶଙ୍କର କହିଲେ।
ଏହ୍ଯାଗଚ୍ଛ ମହାଭାଗେ ଯତ୍ର ତିଷ୍ଠତି ତେ ପତିଃ। ତତ୍ର ଗଚ୍ଛ ଵରାରୋହେ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ଭର୍ତା ପରାଗତିଃ
ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ଯେଉଁଠାରେ ତୁମ ସ୍ୱାମୀ ଅଛନ୍ତି, ସେଠାକୁ ଆସ। ଉତ୍ତମ ଶ୍ରୀ, ସେଠାକୁ ଯାଅ; ଜନନୀମାନେ ପାଇଁ ସ୍ୱାମୀ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତି।
ବୃହଦାଗ୍ରହଣେ ଦେଵି ପ୍ରଣଯାଦ୍ଗଂତୁମର୍ହସି। ଲକ୍ଷ୍ମୀଶ୍ଚୈଷା ପାର୍ଵତୀ ଚ ସ୍ଥିତା ଦେଵି ତଵାଗ୍ରତଃ
ଏହି ବଡ଼ ଆମନ୍ତ୍ରଣରେ, ଦେବୀ, ତୁମେ ସ୍ନେହରେ ଯିବା ଉଚିତ। ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ପାର୍ବତୀ ତୁମ ସାମ୍ନାରେ ଅଛନ୍ତି, ଦେବୀ।
ଏତଯୋର୍ଵଚସା ଦେଵି ଆଵଯୋଶ୍ଚ ଶୁଭାନନେ। ମାନଭଂଗୋ ନ ତେ କର୍ତୁଂ ଯଜ୍ଯତେ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପ୍ରିଯେ
ଏହି ଦୁଇଜଣ ଓ ଆମର କଥାରେ, ଶୁଭ ମୁହଁବାଳି, ତୁମେ କୌଣସି ଅପମାନ ଭାବିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରିୟା।
ଅସ୍ମଦଭ୍ଯର୍ଥିତା ଦେଵି ତତ୍ର ଯାହି ମୁଦାନ୍ଵିତା। ଗୌର୍ଯୁଵାଚ॥ ଅହଂ ଚ ତେ ପ୍ରିଯା ଦେଵି ସର୍ଵଦା ଵଦସି ସ୍ଵଯମ୍
ଆମେ ଅନୁରୋଧ କରୁଛୁ, ଦେବୀ, ଖୁସିରେ ସେଠାକୁ ଯାଅ। ଗୌରୀ କହିଲେ: ଦେବୀ, ତୁମେ ଯେପରି ନିଜେ କହ, ମୁଁ ସଦା ତୁମ ପ୍ରିୟା।
ଲକ୍ଷ୍ମୀଶ୍ଚ ତେ କରେ ଲଗ୍ନା ଦକ୍ଷିଣେ ଚ ମଯା ଧୃତା। ଏହ୍ଯାଗଚ୍ଛ ମହାଭାଗେ ଯତ୍ର ତିଷ୍ଠତି ତେ ପତିଃ
ତୁମର ହାତରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ରଖାଯାଇଛି, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ତୁମର ଡାହାଣ ହାତରେ ଧରିଛି। ଏହି ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ଚଳିଆସ, ଯେଉଁଠାରେ ତୁମର ସ୍ୱାମୀ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି।
ନୀତା ସା ତୁ ତଦା ତାଭ୍ଯାଂ ଦେଵୀ ସା ମଧ୍ଯତଃ କୃତା। ପୁରସ୍ସରୌ ଵିଷ୍ଣୁରୁଦ୍ରୌ ଶକ୍ରାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ତଥା ସୁରାଃ
ତାପରେ ସେ ଦୁଇଯଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦେବୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟରେ ରଖି ନେଇଯିବାହେଲା। ଆଗରେ ବିଷ୍ଣୁ ଓ ରୁଦ୍ର, ସହିତେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଥିଲେ।
ଗଂଧର୍ଵାପ୍ସରସଶ୍ଚୈଵ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ସଚରାଚମ୍। ତତ୍ରାଯାତା ଚ ସା ଦେଵୀ ସାଵିତ୍ରୀ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପ୍ରିଯା
ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା ଓ ତିନି ଲୋକର ସମସ୍ତ ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀମାନେ ସେଠାକୁ ଆସିଥିଲେ। ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରିୟା ସାବିତ୍ରୀ ଦେବୀ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ।
ସାଵିତ୍ରୀଂ ସୁମୁଖୀଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସର୍ଵଲୋକପିତାମହଃ। ଗାଯତ୍ର୍ଯା ସହିତୋ ବ୍ରହ୍ମା ଇଦଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ସୁନ୍ଦର ମୁହଁଥିବା ସାବିତ୍ରୀଙ୍କୁ ଦେଖି, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା ଗାୟତ୍ରୀ ସହିତ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଏଷା ଦେଵୀ କର୍ମକରୀ ଅହଂ ତେ ଵଶଗସ୍ଥିତଃ। ସମାଦିଶ ଵରାରୋହେ ଯତ୍ତେ କାର୍ଯଂ ମଯା ତ୍ଵିହ
ଏହି ଦେବୀ କାର୍ଯ୍ୟକୁ କରିଥାନ୍ତି; ଏବେ ମୁଁ ତୁମ ଅଧୀନରେ ଅଛି। ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ଏଠାରେ ତୁମେ ଯାହା କହିବ, ମୁଁ ସେହି କାମ କରିବି।
ଏଵମୁକ୍ତା ଚ ସା ଦେଵୀ ସ୍ଵଯଂ ଦେଵେନ ବ୍ରହ୍ମଣା। ତ୍ରପଯାଧୋମୁଖୀ ଦେଵୀ ନ ଚ କିଂଚିଦଵୋଚତ
ଏଭଳି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯିବା ପରେ, ଦେବୀ ଲଜ୍ଜାରେ ମୁହଁ ନମାଇ ରହିଲେ ଏବଂ କିଛି କହିଲେ ନାହିଁ।
ପାଦଯୋଃ ପତିତା ଦେଵୀ ଗାଯତ୍ରୀ ବ୍ରହ୍ମଚୋଦିତା। କୃତଵତ୍ଯପରାଧଂ ତେ କ୍ଷମ ଦେଵି ନମୋସ୍ତୁ ତେ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଉତ୍ତେଜନାରେ ଗାୟତ୍ରୀ ଦେବୀଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମରେ ପଡିଯାଇ କହିଲେ, 'ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରତି ଅପରାଧ କରିଛି; ମୋତେ କ୍ଷମା କର, ଦେବୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ।'
ଆଲିଂଗ୍ଯ ସାଦରଂ କଂଠେ ସା ପରିଷ୍ଵଜ୍ଯ ପୀଡିତାଂ। ଗାଯତ୍ରୀଂ ସାଂତ୍ଵଯାମାସ ମାନ୍ଯଶ୍ଚୈଷ ପତିର୍ମମ
ଗାୟତ୍ରୀଙ୍କୁ ଗଳାରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ସ୍ନେହରେ ତାଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଲେ ଏବଂ କହିଲେ, 'ଏହି ମୋ ସମ୍ମାନିତ ସ୍ୱାମୀ।'