ତସ୍ମିନ୍ନହନି ସା ଦେଵୀ କିଲ ଵିଶ୍ଵାତ୍ମନା ସତୀ। ପାଣିଗ୍ରହଣିକୈର୍ମଂତ୍ରୈରୁଦୂଢା ଵରଵର୍ଣିନୀ
ସେହି ଦିନ, ଶୁଭ ରୂପବତୀ ସତୀ ଦେବୀ, ବିଶ୍ୱର ଆତ୍ମାଙ୍କ ସହ ବିବାହ ମନ୍ତ୍ରରେ ବିବାହିତ ହେଲେ।
ତଯା ସହୈଵ ଵିଶ୍ଵେଶଂ ତୃତୀଯାଯାମଥାର୍ଚଯେତ୍। ଫଲୈର୍ନାନାଵିଧୈର୍ଦୀପୈର୍ଧୂପୈର୍ନୈଵେଦ୍ଯସଂଯୁତୈଃ
ତୃତୀୟା ଦିନ, ତାଙ୍କ ସହ ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ଫଳ, ଦୀପ, ଧୂପ ଓ ନୈବେଦ୍ୟ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରତିମାଂ ପଂଚଗଵ୍ଯେନ ତଥା ଗଂଧୋଦକେନ ଚ। ସ୍ନାପଯିତ୍ଵାର୍ଚଯେଦ୍ଗୌରୀମିଂଦୁଶେଖରସଂଯୁତାମ୍
ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଓ ସୁଗନ୍ଧି ଜଳରେ ପ୍ରତିମାକୁ ସ୍ନାନ କରାଇ, ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଶୋଭିତ ଗୌରୀଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ନମୋସ୍ତୁ ପାଟଲାଯୈ ତୁ ପାଦୌ ଦେଵ୍ଯାଃ ଶିଵସ୍ଯ ଚ। ଶିଵାଯେତି ଚ ସଂକୀର୍ତ୍ଯ ଜଯାଯୈ ଗୁଲ୍ଫଯୋର୍ଦ୍ଵଯୋଃ
ପାଟଳାଙ୍କୁ, ଦେବୀ ଓ ଶିବଙ୍କର ପାଦକୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ; 'ଶିବାୟ' ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଦୁଇ ଗୁଲ୍ଫରେ ଜୟାଙ୍କୁ ନମନ କରିବା ଉଚିତ।
ତ୍ର୍ଯଂବକାଯେତି ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ଭଵାନ୍ଯୈ ଜଂଘଯୋର୍ଯୁଗମ୍। ଶିରୋ ରୁଦ୍ରେଶ୍ଵରାଯେତି ଵିଜଯାଯୈ ଚ ଜାନୁନୀ
'ତ୍ରୟମ୍ବକାୟ' ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ, 'ଭବାନ୍ୟାଇ' ଦୁଇ ଜଂଘାରେ, 'ରୁଦ୍ରେଶ୍ୱରାୟ' ମୁଣ୍ଡରେ, ଏବଂ 'ବିଜୟାୟ' ଦୁଇ ହାଟୁରେ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ସଂକୀର୍ତ୍ଯ ହରିକେଶାଯ ତଥୋରୁଵରଦେ ନମଃ। ଈଶାଯେତି କଟିଂ ରତ୍ଯୈ ଶଂକରାଯେତି ଶଂକରମ୍
'ହରିକେଶାୟ' ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଉରୁକୁ, 'ବରଦେ' ନମସ୍କାର କରି, 'ଈଶାୟ' କଟିକୁ, 'ରତି' ଓ 'ଶଙ୍କରାୟ' ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
କୁକ୍ଷିଦ୍ଵଯଂ ଚ କୋଟଵ୍ଯୈ ଶୂଲିନଂ ଶୂଲପାଣଯେ। ମଂଗଲାଯୈ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯମୁଦରଂ ଚାଭିଭୂଜଯେତ୍
ଦୁଇ ପାଶ୍ୱରେ କୋଟବୀଙ୍କୁ, ଶୂଳଧାରୀଙ୍କୁ, ଏବଂ ମଙ୍ଗଳାଙ୍କୁ ଉଦରରେ 'ନମସ୍କାର' କହି ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ସର୍ଵାତ୍ମନେ ନମୋ ରୁଦ୍ରମୀଶାନ୍ଯୈ ଚ କୁଚଦ୍ଵଯମ୍। ଶିଵଂ ଵେଦାତ୍ମନେ ତଦ୍ଵଦ୍ରୁଦ୍ରାଣ୍ଯୈ କଂଠମର୍ଚଯେତ୍
'ସର୍ବାତ୍ମନେ' ନମସ୍କାର, ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ, ଦୁଇ ଅଂଶରେ ଈଶାନୀଙ୍କୁ, ଶିବଙ୍କୁ ଯିଏ ବେଦର ଆତ୍ମା, ଏହିପରି ରୁଦ୍ରାଣୀଙ୍କୁ କଣ୍ଠରେ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ତ୍ରିପୁରଘ୍ନାଯ ଵିଶ୍ଵେଶମନଂତାଯୈ କରଦ୍ଵଯମ୍। ତ୍ରିଲୋଚନାଯେତି ହରଂ ବାହୂ କାଲାନଲପ୍ରିଯେ
'ତ୍ରିପୁରଘ୍ନାୟ' ବୋଲି ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରଙ୍କୁ, ଦୁଇ ହାତରେ ଅନନ୍ତାଙ୍କୁ, 'ତ୍ରିଲୋଚନାୟ' ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ହରଙ୍କୁ, କାଳାଗ୍ନିର ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ବାହୁରେ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ସୌଭାଗ୍ଯଭଵନାଯେତି ଭୂଷଣାନି ସଦାର୍ଚଯେତ୍। ସ୍ଵାହାସ୍ଵଧାଯୈ ଚ ମୁଖମୀଶ୍ଵରାଯେତି ଶୂଲିନମ୍
'ସୌଭାଗ୍ୟଭବନାୟ' ବୋଲି ଭୂଷଣଗୁଡ଼ିକୁ ସଦା ପୂଜିବା ଉଚିତ; 'ସ୍ୱାହା' ଓ 'ସ୍ୱଧା' ମୁଖରେ, 'ଈଶ୍ୱରାୟ' ଶୂଳଧାରୀଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ଅଶୋକଵନଵାସିନ୍ଯୈ ପୂଜ୍ଯାଵୋଷ୍ଠୌ ଚ ଭୂତିଦୌ। ସ୍ଥାଣଵେ ଚ ହରଂ ତଦ୍ଵଦାସ୍ଯଂ ଚଂଦ୍ରମୁଖପ୍ରିଯେ
ଅଶୋକବନରେ ବସୁଥିବା ତାଙ୍କୁ, ଯିଏଙ୍କର ଠোঁଟ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ, ସେଠାରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହିପରି ଭାବେ, ଷ୍ଠାଣୁ ଓ ହରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ରମୁଖୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ ମୁହଁକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।
ନମୋର୍ଧନାରୀଶହରମସିତାଂଗୀତି ନାସିକାମ୍। ନମ ଉଗ୍ରାଯ ଲୋକେଶଂ ଲଲିତେତି ପୁନର୍ଭ୍ରୁଵୌ
ନାକ ପାଇଁ ନାରୀଶ୍ୱର ଓ ହରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କର; କଳା ଦେହୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ। ଭୃକୁଟି ପାଇଁ ଉଗ୍ର, ଲୋକନାଥ ଓ ଲଳିତାଙ୍କୁ ପୁଣି ନମସ୍କାର କର।
ଶର୍ଵାଯ ପୁରହର୍ତ୍ତାରଂ ଵାସୁଦେଵ୍ଯୈ ତଥାଲକମ୍। ନମଃ ଶ୍ରୀକଂଠନାଥାଯ ଶିଵକେଶାଂସ୍ତଥାର୍ଚଯେତ୍
ନଗର ଧ୍ୱଂସକାରୀ ଶର୍ବଙ୍କୁ ଓ ବାସୁଦେବୀଙ୍କୁ ଚୁଲି ପାଇଁ ନମସ୍କାର କର। ଶ୍ରୀକଣ୍ଠନାଥଙ୍କୁ ଓ ଶିବଙ୍କ ଚୁଲିକୁ ପୂଜା କର।
ଭୀମୋଗ୍ରଭୀମରୂପିଣ୍ଯୈ ଶିରଃ ସର୍ଵାତ୍ମନେ ନମଃ। ହରମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଵିଧିଵତ୍ସୌଭାଗ୍ଯାଷ୍ଟକମଗ୍ରତଃ
ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଓ ଭୟଙ୍କର ସ୍ୱଭାବ ଥିବା ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡକୁ ନମସ୍କାର କର। ସର୍ବବ୍ୟାପୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର। ନିୟମ ଅନୁସାରେ ହରଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ପରେ ସୌଭାଗ୍ୟାଷ୍ଟକ ପାଠ କର।
ସ୍ଥାପଯେତ୍ସ୍ନିଗ୍ଧନିଷ୍ପାଵାନ୍କୁସୁଂଭକ୍ଷୀରଜୀରକମ୍। ତରୁରାଜେକ୍ଷୁଲଵଣଂ କୁସ୍ତୁଂବୁରୁମଥାଷ୍ଟମମ୍
ସ୍ନିଗ୍ଧ ନିଷ୍ପାବ, କୁସୁମ୍ଭ, ଖୀର, ଜୀରା, ତରୁ, ରାଜକ୍ଷବ, ଲୁଣ, ଧନିଆ ଏବଂ ଅଠମ ମଥା ରଖିବା ଉଚିତ୍।
ଦଦ୍ଯାତ୍ସୌଭାଗ୍ଯକୃଦ୍ଯସ୍ମାତ୍ସୌଭାଗ୍ଯାଷ୍ଟକମିତ୍ଯୁତ। ଏଵଂନିଵେଦ୍ଯ ତତ୍ସର୍ଵମଗ୍ରତଃ ଶିଵଯୋଃ ପୁନଃ
ଏହି ଅଠଟି ଉପଚାରକୁ ସୌଭାଗ୍ୟାଷ୍ଟକ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏହା ସୌଭାଗ୍ୟ ଦେଇଥାଏ। ଏହା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶିବ ଓ ପାର୍ବତୀଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଚୈତ୍ରେ ଶୃଂଗାଟକାନ୍ପ୍ରାଶ୍ଯ ସ୍ଵପେଦ୍ଭୂମାଵରିଂଦମ। ପୁନଃ ପ୍ରଭାତେ ଚ ତଥା କୃତସ୍ନାନଜପଃ ଶୁଚିଃ
ଚୈତ୍ର ମାସରେ ଶୃଙ୍ଗାଟକ ଖାଇ ଭୂମିରେ ଶୋଇବା ଉଚିତ୍, ହେ କମଳଜ। ପରେ ପ୍ରଭାତରେ ସ୍ନାନ ଓ ଜପ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ହେବା ଦରକାର।
ସଂପୂଜ୍ଯ ଦ୍ଵିଜଦାଂପତ୍ଯଂ ମାଲ୍ଯଵସ୍ତ୍ରଂ ଵିଭୂଷଣୈଃ। ସୌଭାଗ୍ଯାଷ୍ଟକସଂଯୁକ୍ତ ସୌଵର୍ଣଂ ପ୍ରତିମାଦ୍ଵଯମ୍
ଦ୍ୱିଜ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ମାଳା, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଭୂଷଣ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ସୌଭାଗ୍ୟାଷ୍ଟକ ସହିତ ସୁନାର ଦୁଇଟି ପ୍ରତିମା ଦେବା ଉଚିତ୍।
ପ୍ରୀଯତାଂ ମେତ୍ର ଲଲିତା ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ନିଵେଦଯେତ୍। ଏଵଂ ସଂଵତ୍ସରଂ ଯାଵତ୍ତୃତୀଯାଯାଂ ସଦା ନୃପ
ଲଳିତା ମୋ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ—ଏଭଳି କହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ୍। ଏଭଳି ପ୍ରତିବଛର ତୃତୀୟା ତିଥିରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍, ହେ ରାଜନ।
ପ୍ରାଶନେ ଦାନମଂତ୍ରେ ଚ ଵିଶେଷୋଯଂ ନିବୋଧ ମେ। ଗୋଶୃଂଗାଂବୁ ମଧୌ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଵୈଶାଖେ ଗୋମଯଂ ପୁନଃ
ଭୋଜନ ଓ ଦାନ ସମୟରେ ବିଶେଷ ନିୟମ ଅଛି—ମୋ କଥା ଶୁଣ। ଚୈତ୍ରରେ ଗାଈର ଶିଙ୍ଗର ପାଣି ଦେବା ଉଚିତ୍; ବୈଶାଖରେ ଗୋମୟ।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠେ ମଂଦାରକୁସୁମଂ ବିଲ୍ଵପତ୍ରଂ ଶୁଚୌ ସ୍ମୃତମ୍। ଶ୍ରାଵଣେ ଦଧିସଂପ୍ରାଶ୍ଯଂ ନଭସ୍ଯେ ତୁ କୁଶୋଦକମ୍
ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସରେ ମନ୍ଦାର ଫୁଲ ଓ ବେଳପତ୍ର ଶୁଦ୍ଧ ବୋଲି ମନାଯାଏ। ଶ୍ରାବଣରେ ଦହି ଖାଇବା ଉଚିତ୍; ଭାଦ୍ରବରେ କୁଶ ଦଳ ମିଶିତ ପାଣି।
କ୍ଷୀରଂ ଚାଶ୍ଵଯୁଜେ ମାସି କାର୍ତ୍ତିକେ ପୃଷଦାଜ୍ଯକମ୍। ମାର୍ଗଶୀର୍ଷେ ତୁ ଗୋମୂତ୍ରଂ ପୌଷେ ସଂପ୍ରାଶଯେଦ୍ଘୃତମ୍
ଆଶ୍ୱିନରେ ଖୀର; କାର୍ତ୍ତିକରେ ଦହିର ଘିଅ; ମାର୍ଗଶୀର୍ଷରେ ଗୋମୂତ୍ର; ପୌଷରେ ଘିଅ ଖାଇବା ଉଚିତ୍।
ମାଘେ କୃଷ୍ଣତିଲାଂସ୍ତଦ୍ଵତ୍ପଂଚଗଵ୍ଯଂ ଚ ଫାଲ୍ଗୁନେ। ଲଲିତା ଵିଜଯା ଭଦ୍ରା ଭଵାନୀ କୁମୁଦା ଶିଵା
ମାଘରେ କଳା ତିଳ ଏବଂ ଫାଲ୍ଗୁନରେ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ୍। ଲଳିତା, ବିଜୟା, ଭଦ୍ରା, ଭବାନୀ, କୁମୁଦା, ଶିବା—
ଵାସୁଦେଵୀ ତଥା ଗୌରୀ ମଂଗଲା କମଲା ସତୀ। ଉମା ଚ ଦାନକାଲେ ତୁ ପ୍ରୀଯତାମିତି କୀର୍ତ୍ତଯେତ୍
ବାସୁଦେବୀ, ଗୌରୀ, ମଙ୍ଗଳା, କମଳା, ସତୀ ଓ ଉମା—ଦାନ ସମୟରେ 'ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରନ୍ତୁ' ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍।
ତସ୍ମିଂସ୍ତୁ ଦ୍ଵାଦଶେ ମାସି ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ କୃଷ୍ଣମର୍ଚଯେତ୍। ତଥା ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ଚ ତତ୍ରୈଵ ଭର୍ତ୍ରା ସାର୍ଧମଥାର୍ଚଯେତ୍
ଏହି ଦ୍ୱାଦଶ ମାସରେ, ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ୍। ସେଠାରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।
ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାମତସ୍ତଦ୍ଵତ୍ସପତ୍ନୀକଃ ପିତାମହଃ। ଉପାସନୀଯୋ ଵିଦୁଷା ପରତ୍ରା ଭୀତିମିଚ୍ଛତା
ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନରେ ମଧ୍ୟ, ଯିଏ ପରଲୋକରେ ଭୟ ନ ଚାହେଁ, ସେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ପିତାମହଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ସହଧର୍ମିଣୀ ସହିତ ପୂଜିବା ଉଚିତ୍।
ସୌଭାଗ୍ଯାଷ୍ଟକଂ ତଦ୍ଵଚ୍ଚ ଦାତଵ୍ଯଂ ଭୂତିମିଚ୍ଛତା। ମଲ୍ଲିକାଶୋକକମଲଂ କଦଂବୋତ୍ପଲଚଂପକମ୍
ସୌଭାଗ୍ୟ ଚାହୁଁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ମଧ୍ୟ ସୌଭାଗ୍ୟାଷ୍ଟକ ଦେବା ଉଚିତ୍—ମଲ୍ଲିକା, ଅଶୋକ, ପଦ୍ମ, କଦମ୍ବ, ଉତ୍ପଳ ଓ ଚମ୍ପକ ଫୁଲ।
କୁବ୍ଜକଂ କରଵୀରଂ ଚ ବାଣମମ୍ଲାନପଂକଜମ୍। ସିଂଦୁଵାରଂ ଚ ସର୍ଵେଷୁ ମାସେଷୁ କୁସୁମଂ ସ୍ମୃତମ୍
କୁବ୍ଜକ, କରବୀର, ବାଣ, ତରୁଣ ପଦ୍ମ ଓ ସିନ୍ଦୁବାର—ଏହି ସମସ୍ତ ଫୁଲ ସମସ୍ତ ମାସରେ ଉପଯୁକ୍ତ ବୋଲି ମନାଯାଏ।
ଜପାକୁସୁଂଭକୁସୁମଂ ମାଲତୀ ଶତପତ୍ରିକା। ଯଥାଲାଭଂ ପ୍ରଶସ୍ତାନି କରଵୀରଂ ଚ ସର୍ଵଦା
ଜବା, କୁସୁମ୍ଭା, ମାଲତୀ ଓ ପଦ୍ମ ଫୁଲ, ଯେଉଁଠି ମିଳେ, ସବୁବେଳେ ଉତ୍ତମ ଭାବରେ ଦିଆଯାଏ; କରବୀର ଫୁଲ ମଧ୍ୟ ସମୟ ସାପେକ୍ଷ ଭଲ।
ଏଵଂ ସଂଵତ୍ସରଂ ଯାଵଦୁପୋଷ୍ଯ ଵିଧିଵନ୍ନରଃ। ସ୍ତ୍ରୀ ଚ ନକ୍ତଂ କୁମାରୀ ଚ ଶିଵମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଭକ୍ତିତଃ
ଏଭଳି, ଏକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୁରୁଷ, ଜନାନୀ କିମ୍ବା କୁମାରୀ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଉପବାସ କରି, ରାତିରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।