ଶୂଦ୍ରୋପି ପରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ପାଷଂଡାଲାପଵର୍ଜିତଃ। ସୋମାଯ ଶାଂତାଯ ନମୋସ୍ତୁ ପାଦାଵନଂତଧାମ୍ନେତି ଚ ଜାନୁଜଂଘେ। ଊରୁଦ୍ଵଯଂ ଚାପି ଜଲୋଦରାଯ ସଂପୂଜଯେନ୍ମେଢ୍ରମନଂଗଧାମ୍ନେ
ଏଉଁ ଶୂଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଯଦି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ତି ରଖି, ଅପବିତ୍ର କଥା ଛାଡ଼ି, ସୋମଙ୍କୁ ପୂଜା କରିପାରେ। ତାଙ୍କର ପାଦ ଓ ଗୋଡ଼କୁ 'ଅନନ୍ତ ଧାମ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର' ବୋଲି ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଉଭୟ ଉରୁକୁ ଜଳୋଦରଙ୍କ ଭାବେ ଓ ଲିଙ୍ଗକୁ କାମଧାମ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ନମୋନମଃ କାମସୁଖପ୍ରଦାଯ କଟିଃ ଶଶାଂକସ୍ଯ ସଦାର୍ଚନୀଯଃ। ତଥୋଦରଂ ଚାପ୍ଯମୃତୋଦରାଯ ନାଭିଃ ଶଶାଂକାଯ ନମୋଭିପୂଜ୍ଯା
କାମସୁଖ ଦେଇଥିବା ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର। ତାଙ୍କର କଟି ସଦା ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ। ତେଣୁ ତାଙ୍କର ଉଦରକୁ ଅମୃତୋଦର ଭାବେ ଓ ନାଭିକୁ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭାବେ ଭକ୍ତି ସହ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ନମୋସ୍ତୁ ଚଂଦ୍ରାଯ ମୁଖଂ ଚ ନିତ୍ଯଂ ଦଂତା ଦ୍ଵିଜାନାମଧିପାଯ ପୂଜ୍ଯାଃ। ହାସ୍ଯଂ ନମଶ୍ଚଂଦ୍ରମସେଽଭିପୂଜ୍ଯମୋଷ୍ଠୌ ତୁ କୌମୋଦଵନପ୍ରିଯାଯ
ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ମୁହଁକୁ ସଦା ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଦାନ୍ତକୁ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ଅଧିପତି ଭାବେ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ। ହାସିକୁ ଚନ୍ଦ୍ରମାସ୍ ଭାବେ ଓ ଓଠକୁ କୁମୁଦବନ ପ୍ରିୟ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ନାସା ଚ ନାଥାଯ ଵରୌଷଧୀନାମାନଂଦବୀଜାଯ ପୁନର୍ଭ୍ରୁଵୌ ଚ। ନେତ୍ରଦ୍ଵଯଂ ପଦ୍ମନିଭଂ ତଥେଂଦୋରିଂଦୀଵରଵ୍ଯାସକରାଯ ଶୌରେଃ
ନାକକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଔଷଧୀମାନଙ୍କ ନାଥ ଭାବେ, ଭୃକୁଟିକୁ ଆନନ୍ଦ ଉତ୍ସ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଦୁଇ ଆଖିକୁ ପଦ୍ମ ସଦୃଶ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭାବେ, ହାତକୁ ନୀଳୋତ୍ପଳ ସୃଷ୍ଟିକାରୀ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ, ହେ ଶୌରି।
ନମଃ ସମସ୍ତାଧ୍ଵରପୂଜିତାଯ କର୍ଣଦ୍ଵଯଂ ଦୈତ୍ଯନିଷୂଦନାଯ। ଲଲାଟମିଂଦୋରୁଦଧିପ୍ରିଯାଯ କେଶାଃ ସୁଷୁମ୍ନାଧିପତେଃ ପ୍ରପୂଜ୍ଯାଃ
ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ ପୂଜିତ ଯିଏ, ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଦୁଇ କାନକୁ ଦାନବ ନାଶକ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଲଳାଟକୁ ଚନ୍ଦ୍ରପତିଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଭାବେ ଓ କେଶକୁ ସୁଷୁମ୍ନାଧିପତିଙ୍କ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ଶିରଃ ଶଶାଂକାଯ ନମୋ ମୁରାରେର୍ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରାଯାଥ ନମଃ କିରୀଟଂ। ପଦ୍ମପ୍ରିଯେ ରୋହିଣୀନାମ ଲକ୍ଷ୍ମି ସୌଭାଗ୍ଯସୌଖ୍ଯାମୃତସାଗରାଯ
ମୁଣ୍ଡକୁ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ମୁରାରି ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ମୁକୁଟକୁ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ରୋହିଣୀ ନାମକ, ପଦ୍ମପ୍ରିୟା, ଭାଗ୍ୟ, ସୁଖ ଓ ଅମୃତ ସାଗର ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ଦୈଵୀଂ ଚ ସଂପୂଜ୍ଯ ସୁଗଂଧିପୁଷ୍ପୈର୍ନୈଵେଦ୍ଯଧୂପାଦିଭିରିଂଦୁପତ୍ନୀମ୍। ସୁପ୍ତ୍ଵା ତୁ ଭୂମୌ ପୁନରୁତ୍ଥିତୋ ଯଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଚ ଵିପ୍ରାଯ ହଵିଷ୍ଯଭୁକ୍ତଃ
ଦେବୀ, ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ, ନୈବେଦ୍ୟ, ଧୂପ ଓ ଆଦି ଦ୍ୱାରା ପୂଜିବା ପରେ ଭୂମିରେ ଶୋଇବା ଉଚିତ। ପୁଣି ଉଠି, ସ୍ନାନ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦେଯଃ ପ୍ରଭାତେ ସହିରଣ୍ଯ ଵାରିକୁଂଭୋ ନମଃ ପାପଵିନାଶନାଯ। ସଂପ୍ରାଶ୍ଯ ଗୋମୂତ୍ରମମାଂସମନ୍ନମକ୍ଷାରମଷ୍ଟାଵଥ ଵିଂଶତିଂ ଚ
ପ୍ରଭାତରେ ସୁନା ଭରା ପାଣିର କୁମ୍ଭ ଦେଇ, 'ପାପ ନାଶକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର' ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ। ଗୋମୂତ୍ର ଚଖି, ମାଂସ ଓ ଲୁଣ ନଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ, ଆଠ କିମ୍ବା ବିଶ ବେଳେ।
ଗ୍ରାସାଂଶ୍ଚ ତ୍ରୀନ୍ସର୍ପିଯୁତାନୁପୋଷ୍ଯ ଭୁକ୍ତ୍ଵେତିହାସଂ ଶୃଣୁଯାନ୍ମୁହୂର୍ତଂ । କଦଂବନୀଲୋତ୍ପଲକେତକାନି ଜାତିଃସରୋଜଂ ଶତପତ୍ରିକା ଚ
ତିନି ଗୁଟି ଘିଅ ମିଶା ମୁଠି ଭୋଜନ କରି, ଉପବାସ ରହି, କିଛି ସମୟ ପାଇଁ କଥା ଶୁଣିବା ଉଚିତ। କଦମ୍ବ, ନୀଳୋତ୍ପଳ, କେତକୀ, ଜାସ୍ମିନ୍, ରକ୍ତୋତ୍ପଳ ଓ ଶତପତ୍ରୀ ଫୁଲ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।
ଅମ୍ଲାନପୁଷ୍ପାଣ୍ଯଥ ସିଂଦୁଵାରଂ ପୁଷ୍ପଂ ପୁନର୍ଭାରତମଲ୍ଲିକାଯାଃ। ଶୁକ୍ଲଂ ଚ ପୁଷ୍ପଂ କରଵୀରପୁଷ୍ପଂ ଶ୍ରୀଚଂପକଂ ଚଂଦ୍ରମସେ ପ୍ରଦେଯମ୍
ଅମ୍ଲାନ ଫୁଲ, ସିନ୍ଦୁବାର, ମଲ୍ଲିକା ଫୁଲ, ଧଳା ଫୁଲ, କରବୀର ଫୁଲ, ଶ୍ରୀଚମ୍ପକ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରାଵଣାଦିଷୁ ମାସେଷୁ କ୍ରମାଦେତାନି ସର୍ଵଦା। ଯସ୍ମିନ୍ମାସେ ଵ୍ରତାଦିଃ ସ୍ଯାତ୍ତତ୍ପୁଷ୍ପୈରର୍ଚଯେଦ୍ଧରିମ୍
ଶ୍ରାବଣ ଆଦି ମାସରେ ଏହି ଫୁଲଗୁଡ଼ିକୁ କ୍ରମରେ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ମାସରେ ବ୍ରତ ହୁଏ, ସେଇ ଫୁଲରେ ହରିଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ସଂଵତ୍ସରଂ ଯାଵଦୁପୋଷ୍ଯ ଵିଧିଵନ୍ନରଃ। ଵ୍ରତାଂତେ ଶଯନଂ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଛଯନୋପସ୍କରାନ୍ଵିତମ୍
ଏଭଳି ଏକ ବର୍ଷ ଯାଏଁ ନିୟମ ମାନି ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରତ ଶେଷରେ ଶୟନ ଓ ଶୟନ ସାମଗ୍ରୀ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ରୋହିଣୀଚଂଦ୍ରମିଥୁନଂ କାରଯିତ୍ଵା ତୁ କାଂଚନମ୍। ଚଂଦ୍ରଃ ଷଡଂଗୁଲଃ କାର୍ଯୋ ରୋହିଣୀ ଚତୁରଂଗୁଲା
ରୋହିଣୀ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ସୁନାର ମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଚନ୍ଦ୍ର ଛଅ ଅଂଗୁଳ ଓ ରୋହିଣୀ ଚାରି ଅଂଗୁଳ ହେବା ଦରକାର।
ମୁକ୍ତାଫଲାଷ୍ଟକଯୁତାଂ ସିତନେତ୍ରସମନ୍ଵିତାମ୍। କ୍ଷୀରକୁଂଭୋପରି ପୁନଃ କାଂସ୍ଯପାତ୍ରାକ୍ଷତାନ୍ଵିତାମ୍
ଏହି ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଆଠଟି ମୁକ୍ତା ଓ ଧଳା ଆଖି ସହ ସଜାଇବା ଉଚିତ। ଏହାକୁ ଖୀର ଭରା କୁମ୍ଭ ଉପରେ, ପୁଣି କାଂସା ପାତ୍ର ଓ ଅକ୍ଷତ ସହ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଦଦ୍ଯାନ୍ମଂତ୍ରେଣ ପୂର୍ଵାହ୍ଣେ ଶାଲୀକ୍ଷୁଫଲସଂଯୁତାମ୍। ଶ୍ଵେତାମଥ ସୁଵର୍ଣାସ୍ଯାଂ ରୌପ୍ଯଖୁରସମନ୍ଵିତାମ୍
ପୂର୍ବାହ୍ଣ ସମୟରେ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରି, ଚିନିକନ୍ଦ ଫଳ ସହିତ ଧାନ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହାକୁ ଏକ ସ୍ୱେତ ପାତ୍ରରେ, ସୁନାର ମୁଖ ଓ ଚାଁଦିର ଖୁର ଲଗାଇ ଦେଇ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ସଵସ୍ତ୍ରଭାଜନାଂ ଧେନୁଂ ତଥା ଶଂଖଂ ଚ ଭାଜନମ୍। ଭୂଷଣୈର୍ଦ୍ଵିଜଦାମ୍ପତ୍ଯମଲଂକୃତ୍ଯ ଗୁଣାନ୍ଵିତଂ
ବସ୍ତ୍ର ଓ ପାତ୍ର ସହିତ ଗାଈ, ଏବଂ ପାତ୍ର ଭାବେ ବ୍ୟବହୃତ ଶଂଖ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଗୁଣବାନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ଭୂଷଣ ପିନ୍ଧାଇ ଶୋଭିତ କରିବା ଉଚିତ।
ଚଂଦ୍ରୋଯଂ ଵିପ୍ରରୂପେଣ ସଭାର୍ଯ ଇତି କଲ୍ପଯେତ୍। ଯଥା ତେ ରୋହିଣୀ କୃଷ୍ଣ ଶଯନଂ ନ ତ୍ଯଜେଦପି
ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ତାଙ୍କର ଜନୀକୁ ଚନ୍ଦ୍ର ଭାବେ ଭାବିବା ଉଚିତ, ଯେପରି ରୋହିଣୀ କେବେ ମଧ୍ୟ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଶୟନ ଛାଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ।
ସୋମରୂପସ୍ଯ ଵୈତଦ୍ଵନ୍ନ ମେ ଭେଦୋ ଵିଭୂତିଭିଃ। ଯଥା ତ୍ଵମେଵ ସର୍ଵେଷାଂ ପରମାନଂଦମୁକ୍ତିଦଃ
ଚନ୍ଦ୍ର ରୂପ ଓ ଏହି ମଧ୍ୟରେ ଅଳ୍ପମାତ୍ର ମଧ୍ୟ ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ, ଯେପରି ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପରମ ଆନନ୍ଦ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଉଛ।
ଭୁକ୍ତିର୍ମୁକ୍ତିସ୍ତଥା ଭକ୍ତିସ୍ତ୍ଵଯି ଚଂଦ୍ର ଦୃଢାସ୍ତୁ ମେ। ଇତି ସଂସାରଭୀତସ୍ଯ ମୁକ୍ତିକାମସ୍ଯ ଚାନଘ
ଚନ୍ଦ୍ର, ମୋରେ ଭୋଗ, ମୋକ୍ଷ ଓ ତୁମେ ପ୍ରତି ଦୃଢ଼ ଭକ୍ତି ଦିଅ। ଏହିପରି ଭାବେ, ଯିଏ ସଂସାରକୁ ଭୟ କରେ ଓ ମୋକ୍ଷ ଆଶା କରେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା କହାଯାଉଛି, ହେ ପାପହୀନ।
ରୂପାରୋଗ୍ଯାଯୁଷାମେତଦ୍ଵିଧାଯକମନୁତ୍ତମମ୍। ଇଦମେଵ ପିତୄଣାଂ ଚ ସର୍ଵଦା ଵଲ୍ଲଭଂ ନୃପ
ଏହା ରୂପ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦେବାରେ ଅପୂର୍ବ। ଏହି ଦାନ ସଦା ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ, ହେ ରାଜା।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯାଧିପତିର୍ଭୂତ୍ଵା ସପ୍ତକଲ୍ପଶତତ୍ରଯମ୍। ଚଂଦ୍ରଲୋକମଵାପ୍ନୋତି ପୁନରାଵୃତ୍ତିଦୁର୍ଲଭମ୍
ତିନି ଲୋକର ଅଧିପତି ହୋଇ, ସାତ ଶତ କଳ୍ପ ତିନି ଶତ ଅର୍ଥାତ୍ ତିନି ଶତ ସାତ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଚନ୍ଦ୍ରଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ଯେଉଁଠାରେ ପୁନଃ ଜନ୍ମ ଦୁର୍ଲଭ।
ନାରୀ ଵା ରୋହିଣୀଚଂଦ୍ରଶଯନଂ ଯା ସମାଚରେତ୍। ସାପି ତତ୍ଫଲମାପ୍ନୋତି ପୁନରାଵୃତ୍ତିଦୁର୍ଲଭମ୍
ଯେ କୌଣସି ଜଣେ ଜନୀ ରୋହିଣୀ-ଚନ୍ଦ୍ର ଶୟନ କ୍ରିୟା କରେ, ସେ ମଧ୍ୟ ସେଇ ଫଳ ପାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ପୁନଃ ଆସିବା କଠିନ।
ଇତି ପଠତି ଶୃଣୋତି ଵା ଯ ଇତ୍ଥଂ ମଧୁମଥନାର୍ଚନମିଂଦୁକୀର୍ତନେନ। ମତିମପି ଚ ଦଦାତି ସୋପି ଶୌରେର୍ଭଵନଗତଃ ପରିପୂଜ୍ଯତେମରୌଘୈଃ
ଯିଏ ଏହିପରି ମଧୁମଥନଙ୍କ ପୂଜା ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଗୁଣଗାନ ପଢ଼େ କିମ୍ବା ଶୁଣେ, ଏବଂ ମନ ଦେଇଥାଏ, ସେ ମଧ୍ୟ ଶୌରିଙ୍କ ଗୃହକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ଦେବମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହୁଏ।
ଭୀଷ୍ମ ଉଵାଚ। ତଟାକାରାମକୂପେଷୁ ଵାପୀଷୁ ନଲିନୀଷୁ ଚ। ଵିଧିଂ ଵଦସ୍ଵ ମେ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଦେଵତାଯତନେଷୁ ଚ
ଭୀଷ୍ମ କହିଲେ: ତାଳା, ବଗିଚା, କୁଆଁ, ଭଣ୍ଡାର, ଏବଂ ପଦ୍ମପୁଷ୍କରୀ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ କେମିତି ବିଧି ଅଛି, ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ।
କେ ତତ୍ର ଋତ୍ଵିଜୋ ଵିପ୍ରା ଵେଦୀ ଵା କୀଦୃଶୀ ଭଵେତ୍। ଦକ୍ଷିଣାବଲଯଃ କାଲଃ ସ୍ଥାନମାଚାର୍ଯ ଏଵ ଚ
ସେଠାରେ କିଏ ଋତ୍ବିଜ୍, କେମିତି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦରକାର, ବେଦି କେମିତି ହେବା ଉଚିତ, ଦାନ, ଶକ୍ତି, ସମୟ, ସ୍ଥାନ ଓ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ କିଏ ହେବେ?
ଦ୍ରଵ୍ଯାଣି କାନି ଶସ୍ତାନି ସର୍ଵମାଚକ୍ଷ୍ଵ ସୁଵ୍ରତ। ପୁଲସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ। ଶୃଣୁ ରାଜନ୍ମହାବାହୋ ତଟାକାଦିଷୁ ଯୋ ଵିଧିଃ
କେଉଁ ଦ୍ରବ୍ୟ ଉପଯୁକ୍ତ, ସବୁ କଥା ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ, ହେ ସୁବ୍ରତ। ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ହେ ବଳଶାଳୀ ରାଜା, ତାଳା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ଥାନର ବିଧି ଶୁଣ।
ପୁରାଣେଷ୍ଵିତିହାସୋଯଂ ପଠ୍ଯତେ ରାଜସତ୍ତମ। ପ୍ରାପ୍ଯ ପକ୍ଷଂ ଶୁଭଂ ଶୁକ୍ଲଂ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ଚୋତ୍ତରାଯଣେ
ପୁରାଣରେ ଏହି ଇତିହାସ ପଢ଼ାଯାଏ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା। ଶୁଭ ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷ ଓ ଉତ୍ତରାୟଣ ଆସିଲେ ଏହି ବିଧି କରାଯାଏ।
ପୁଣ୍ଯେହ୍ନି ଵିପ୍ରୈଃ କଥିତେ କୃତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣଵାଚନମ୍। ଅଶୁଭୈର୍ଵର୍ଜିତେ ଦେଶେ ତଟାକସ୍ଯ ସମୀପତଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯେଉଁ ପବିତ୍ର ଦିନ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରନ୍ତି, ସେହି ଦିନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଠ କରି, ଅଶୁଭ ହୀନ ସ୍ଥାନରେ, ତାଳା ନିକଟରେ କରାଯିବ।
ଚତୁର୍ହସ୍ତାଂ ସମାଂ ଵେଦୀଂ ଚତୁରଶ୍ରାଂ ଚତୁର୍ମୁଖୀମ୍। ତଥା ଷୋଡଶହସ୍ତଃ ସ୍ଯାନ୍ମଂଡପଶ୍ଚ ଚତୁର୍ମୁଖଃ
ବେଦି ଚାରି ହସ୍ତ ଲମ୍ବା, ଚତୁର୍ଭୁଜ ଓ ଚାରି ମୁହଁ ଥିବା ହେବା ଉଚିତ। ଏହିପରି, ମଣ୍ଡପ ଷୋଳହ ହସ୍ତ ଲମ୍ବା ଓ ଚାରି ମୁହଁ ହେବା ଉଚିତ।
ଵେଦ୍ଯାସ୍ତୁ ପରିତୋ ଗର୍ତାରତ୍ନିମାତ୍ରାସ୍ତ୍ରିମେଖଲାଃ। ନଵ ସପ୍ତାଥ ଵା ପଂଚ ଋଜୁଵକ୍ତ୍ରା ନୃପାତ୍ମଜ
ବେଦି ଚାରିପାଖରେ ଏକ ହାତ ଚଉଡ଼ା ତଳ, ତିନିଟି ମେଖଳା ଥିବା ଉଚିତ। ନଅ, ସାତ କିମ୍ବା ପାଞ୍ଚଟି ସିଧା ମୁହଁ ଥିବା ହେବା ଉଚିତ, ହେ ରାଜପୁତ୍ର।