ଇତି ପଠତି ଶୃଣୋତି ଵା ଯ ଇତ୍ଥଂ ରଵିଶଯନଂ ପୁରୁହୂତଵଲ୍ଲଭଃ ସ୍ଯାତ୍। ଅପି ନରକଗତାନ୍ପିତୄନଶେଷାନପି ଦିଵମାନଯତୀହ ଯଃ କରୋତି
ଯେଉଁଠି ଏହି ସୂର୍ଯ୍ୟର ଶୟନ ବିଷୟରେ ପଢ଼େ କିମ୍ବା ଶୁଣେ, ସେ ପୁରୁହୂତଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହୁଏ; ଯଦି ତାଙ୍କର ପୂର୍ବଜମାନେ ନରକକୁ ଗଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରି ସେମାନେକୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇଯାଏ।
ଅଶ୍ଵତ୍ଥଂ ଚ ଵଟଂ ଚୈଵୋଦୁଂବରଂ ଵୃକ୍ଷମେଵ ଚ। ନଂଦୀଶଂ ଜଂବୁଵୃକ୍ଷଂ ଚ ବିଲ୍ଵଂ ପ୍ରାହୁର୍ମହର୍ଷଯଃ
ମହାର୍ଷିମାନେ ଅଶ୍ୱତ୍ଥ, ବଟ, ଉଦୁମ୍ବର, ନନ୍ଦୀଶ, ଜାମୁ, ବିଲ୍ବ ଗଛକୁ ଉପଯୁକ୍ତ ଭାବରେ ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି।
ମାର୍ଗଶୀର୍ଷାଦିମାସାଭ୍ଯାଂ ଦ୍ଵାଭ୍ଯାଂ ଦ୍ଵାଭ୍ଯାମଥ କ୍ରମାତ୍। ଏକୈକଂ ଦଂତଧଵନଂ ଵୃକ୍ଷେଷ୍ଵେତେଷୁ କାରଯେତ୍
ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ଓ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦୁଇ ମାସରେ, ଏହି ଗଛଗୁଡିକୁ କ୍ରମକ୍ରମେ ଏକ ଏକ ଦନ୍ତଧାବନ କାଠି ତିଆରି କରିବାକୁ।
ଦଦ୍ଯାତ୍ସମାପ୍ତେ ଦଧ୍ଯନ୍ନଂ ଵିତାନଧ୍ଵଜଚାମରମ୍। ଦ୍ଵିଜାନାମୁଦକୁଂଭାଂଶ୍ଚ ପଂଚରତ୍ନସମନ୍ଵିତାନ୍
ଉପବାସ ଶେଷରେ, ଦ୍ୱିଜମାନେକୁ ଦହିଭାତ, ଛତା, ଧ୍ୱଜ, ଚାମର ଓ ପାଞ୍ଚ ମଣିରେ ଭରିଥିବା ଜଳକୁଁଭ ଦେବା।
ନ ଵିତ୍ତଶାଠ୍ଯଂ କୁର୍ଵୀତ କୁର୍ଵନ୍ଦୋଷାନଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଧନ ବିଷୟରେ ଚଳକତା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; କଲେ ଦୋଷ ଲାଗିଯିବ।
ଭୀଷ୍ମ ଉଵାଚ। ଦୀର୍ଘାଯୁରାରୋଗ୍ଯକୁଲାତିଵୃଦ୍ଧିଭିର୍ଯୁକ୍ତଃ ପୁମାନ୍ରୂପକୁଲାନ୍ଵିତଃ ସ୍ଯାତ୍। ମୁହୁର୍ମୁହୁର୍ଜନ୍ମନି ଯେନ ସମ୍ଯକ୍ଵ୍ରତଂ ସମାଚକ୍ଷ୍ଵ ଚ ଶୀତରଶ୍ମେଃ
ଭୀଷ୍ମ କହିଲେ: କେଉଁ ଉପବାସ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ ପୁନଃପୁନ କରିଲେ, ଲୋକ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ଆରୋଗ୍ୟ, ବଡ଼ ପରିବାର ଉନ୍ନତି ଓ ରୂପରେ ଭରିଥାଏ? ଦୟାକରି ଶୀତରଶ୍ମିଙ୍କର ଉପବାସ ଏହି ଭଳି ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତୁ।
ପୁଲସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ। ତ୍ଵଯା ପୃଷ୍ଟମିଦଂ ସମ୍ଯଗକ୍ଷଯସ୍ଵର୍ଗକାରକମ୍। ରହସ୍ଯଂ ତୁ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯତ୍ପୁରାଣଵିଦୋ ଵିଦୁଃ
ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ତୁମେ ଯେଉଁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛ, ସେଠାରେ ଅକ୍ଷୟ ପୁଣ୍ୟ ଓ ସ୍ୱର୍ଗ ମିଳେ। ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ସେଇ ଗୁପ୍ତ ବିଷୟ କହିବି, ଯାହା ପୁରାଣ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଜାଣନ୍ତି।
ରୋହିଣୀଚଂଦ୍ରଶଯନଂ ନାମଵ୍ରତମିହୋଚ୍ଯତେ। ତସ୍ମିନ୍ନାରାଯଣସ୍ଯାର୍ଚାମର୍ଚଯେଦିଂଦୁନାମଭିଃ
ଏଠାରେ 'ରୋହିଣୀ-ଚନ୍ଦ୍ର-ଶୟନ' ନାମକ ବ୍ରତ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଉଛି। ଏଥିରେ ନାରାୟଣଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନାମରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଯଦା ସୋମଦିନେ ଶୁକ୍ଲା ଭଵେତ୍ପଂଚଦଶୀ କ୍ଵଚିତ୍। ଅଥଵା ବ୍ରହ୍ମନକ୍ଷତ୍ରଂ ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାଂ ପ୍ରଜାଯତେ
ଯେତେବେଳେ ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନ ଗୋଟିଏ ସୋମବାର ପଡ଼େ, କିମ୍ବା ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ବ୍ରହ୍ମ ନକ୍ଷତ୍ର ଆସେ, ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସେବେ—
ତଦା ସ୍ନାନଂ ନରଃ କୁର୍ଯାତ୍ପଂଚଗଵ୍ଯେନ ସର୍ଷପୈଃ। ଆପ୍ଯାଯସ୍ଵେତି ଚ ଜପେଦ୍ଵିଦ୍ଵାନଷ୍ଟଶତଂ ପୁନଃ
ସେତେବେଳେ ଲୋକେ ଗୋମାତାର ପଞ୍ଚ ଉତ୍ପାଦନ ଓ ସରଷେ ମିଶାଇ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। 'ଆପ୍ୟାୟସ୍ୱ' ମନ୍ତ୍ର ଆଠ ଶହ ବେଳେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ କାମ।
ଶୂଦ୍ରୋପି ପରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ପାଷଂଡାଲାପଵର୍ଜିତଃ। ସୋମାଯ ଶାଂତାଯ ନମୋସ୍ତୁ ପାଦାଵନଂତଧାମ୍ନେତି ଚ ଜାନୁଜଂଘେ। ଊରୁଦ୍ଵଯଂ ଚାପି ଜଲୋଦରାଯ ସଂପୂଜଯେନ୍ମେଢ୍ରମନଂଗଧାମ୍ନେ
ଏଉଁ ଶୂଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଯଦି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ତି ରଖି, ଅପବିତ୍ର କଥା ଛାଡ଼ି, ସୋମଙ୍କୁ ପୂଜା କରିପାରେ। ତାଙ୍କର ପାଦ ଓ ଗୋଡ଼କୁ 'ଅନନ୍ତ ଧାମ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର' ବୋଲି ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଉଭୟ ଉରୁକୁ ଜଳୋଦରଙ୍କ ଭାବେ ଓ ଲିଙ୍ଗକୁ କାମଧାମ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ନମୋନମଃ କାମସୁଖପ୍ରଦାଯ କଟିଃ ଶଶାଂକସ୍ଯ ସଦାର୍ଚନୀଯଃ। ତଥୋଦରଂ ଚାପ୍ଯମୃତୋଦରାଯ ନାଭିଃ ଶଶାଂକାଯ ନମୋଭିପୂଜ୍ଯା
କାମସୁଖ ଦେଇଥିବା ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର। ତାଙ୍କର କଟି ସଦା ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ। ତେଣୁ ତାଙ୍କର ଉଦରକୁ ଅମୃତୋଦର ଭାବେ ଓ ନାଭିକୁ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭାବେ ଭକ୍ତି ସହ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ନମୋସ୍ତୁ ଚଂଦ୍ରାଯ ମୁଖଂ ଚ ନିତ୍ଯଂ ଦଂତା ଦ୍ଵିଜାନାମଧିପାଯ ପୂଜ୍ଯାଃ। ହାସ୍ଯଂ ନମଶ୍ଚଂଦ୍ରମସେଽଭିପୂଜ୍ଯମୋଷ୍ଠୌ ତୁ କୌମୋଦଵନପ୍ରିଯାଯ
ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ମୁହଁକୁ ସଦା ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଦାନ୍ତକୁ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ଅଧିପତି ଭାବେ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ। ହାସିକୁ ଚନ୍ଦ୍ରମାସ୍ ଭାବେ ଓ ଓଠକୁ କୁମୁଦବନ ପ୍ରିୟ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ନାସା ଚ ନାଥାଯ ଵରୌଷଧୀନାମାନଂଦବୀଜାଯ ପୁନର୍ଭ୍ରୁଵୌ ଚ। ନେତ୍ରଦ୍ଵଯଂ ପଦ୍ମନିଭଂ ତଥେଂଦୋରିଂଦୀଵରଵ୍ଯାସକରାଯ ଶୌରେଃ
ନାକକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଔଷଧୀମାନଙ୍କ ନାଥ ଭାବେ, ଭୃକୁଟିକୁ ଆନନ୍ଦ ଉତ୍ସ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଦୁଇ ଆଖିକୁ ପଦ୍ମ ସଦୃଶ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭାବେ, ହାତକୁ ନୀଳୋତ୍ପଳ ସୃଷ୍ଟିକାରୀ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ, ହେ ଶୌରି।
ନମଃ ସମସ୍ତାଧ୍ଵରପୂଜିତାଯ କର୍ଣଦ୍ଵଯଂ ଦୈତ୍ଯନିଷୂଦନାଯ। ଲଲାଟମିଂଦୋରୁଦଧିପ୍ରିଯାଯ କେଶାଃ ସୁଷୁମ୍ନାଧିପତେଃ ପ୍ରପୂଜ୍ଯାଃ
ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ ପୂଜିତ ଯିଏ, ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଦୁଇ କାନକୁ ଦାନବ ନାଶକ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଲଳାଟକୁ ଚନ୍ଦ୍ରପତିଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଭାବେ ଓ କେଶକୁ ସୁଷୁମ୍ନାଧିପତିଙ୍କ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ଶିରଃ ଶଶାଂକାଯ ନମୋ ମୁରାରେର୍ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରାଯାଥ ନମଃ କିରୀଟଂ। ପଦ୍ମପ୍ରିଯେ ରୋହିଣୀନାମ ଲକ୍ଷ୍ମି ସୌଭାଗ୍ଯସୌଖ୍ଯାମୃତସାଗରାଯ
ମୁଣ୍ଡକୁ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ମୁରାରି ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ମୁକୁଟକୁ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ରୋହିଣୀ ନାମକ, ପଦ୍ମପ୍ରିୟା, ଭାଗ୍ୟ, ସୁଖ ଓ ଅମୃତ ସାଗର ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ଦୈଵୀଂ ଚ ସଂପୂଜ୍ଯ ସୁଗଂଧିପୁଷ୍ପୈର୍ନୈଵେଦ୍ଯଧୂପାଦିଭିରିଂଦୁପତ୍ନୀମ୍। ସୁପ୍ତ୍ଵା ତୁ ଭୂମୌ ପୁନରୁତ୍ଥିତୋ ଯଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଚ ଵିପ୍ରାଯ ହଵିଷ୍ଯଭୁକ୍ତଃ
ଦେବୀ, ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ, ନୈବେଦ୍ୟ, ଧୂପ ଓ ଆଦି ଦ୍ୱାରା ପୂଜିବା ପରେ ଭୂମିରେ ଶୋଇବା ଉଚିତ। ପୁଣି ଉଠି, ସ୍ନାନ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦେଯଃ ପ୍ରଭାତେ ସହିରଣ୍ଯ ଵାରିକୁଂଭୋ ନମଃ ପାପଵିନାଶନାଯ। ସଂପ୍ରାଶ୍ଯ ଗୋମୂତ୍ରମମାଂସମନ୍ନମକ୍ଷାରମଷ୍ଟାଵଥ ଵିଂଶତିଂ ଚ
ପ୍ରଭାତରେ ସୁନା ଭରା ପାଣିର କୁମ୍ଭ ଦେଇ, 'ପାପ ନାଶକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର' ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ। ଗୋମୂତ୍ର ଚଖି, ମାଂସ ଓ ଲୁଣ ନଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ, ଆଠ କିମ୍ବା ବିଶ ବେଳେ।
ଗ୍ରାସାଂଶ୍ଚ ତ୍ରୀନ୍ସର୍ପିଯୁତାନୁପୋଷ୍ଯ ଭୁକ୍ତ୍ଵେତିହାସଂ ଶୃଣୁଯାନ୍ମୁହୂର୍ତଂ । କଦଂବନୀଲୋତ୍ପଲକେତକାନି ଜାତିଃସରୋଜଂ ଶତପତ୍ରିକା ଚ
ତିନି ଗୁଟି ଘିଅ ମିଶା ମୁଠି ଭୋଜନ କରି, ଉପବାସ ରହି, କିଛି ସମୟ ପାଇଁ କଥା ଶୁଣିବା ଉଚିତ। କଦମ୍ବ, ନୀଳୋତ୍ପଳ, କେତକୀ, ଜାସ୍ମିନ୍, ରକ୍ତୋତ୍ପଳ ଓ ଶତପତ୍ରୀ ଫୁଲ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।
ଅମ୍ଲାନପୁଷ୍ପାଣ୍ଯଥ ସିଂଦୁଵାରଂ ପୁଷ୍ପଂ ପୁନର୍ଭାରତମଲ୍ଲିକାଯାଃ। ଶୁକ୍ଲଂ ଚ ପୁଷ୍ପଂ କରଵୀରପୁଷ୍ପଂ ଶ୍ରୀଚଂପକଂ ଚଂଦ୍ରମସେ ପ୍ରଦେଯମ୍
ଅମ୍ଲାନ ଫୁଲ, ସିନ୍ଦୁବାର, ମଲ୍ଲିକା ଫୁଲ, ଧଳା ଫୁଲ, କରବୀର ଫୁଲ, ଶ୍ରୀଚମ୍ପକ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରାଵଣାଦିଷୁ ମାସେଷୁ କ୍ରମାଦେତାନି ସର୍ଵଦା। ଯସ୍ମିନ୍ମାସେ ଵ୍ରତାଦିଃ ସ୍ଯାତ୍ତତ୍ପୁଷ୍ପୈରର୍ଚଯେଦ୍ଧରିମ୍
ଶ୍ରାବଣ ଆଦି ମାସରେ ଏହି ଫୁଲଗୁଡ଼ିକୁ କ୍ରମରେ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ମାସରେ ବ୍ରତ ହୁଏ, ସେଇ ଫୁଲରେ ହରିଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ସଂଵତ୍ସରଂ ଯାଵଦୁପୋଷ୍ଯ ଵିଧିଵନ୍ନରଃ। ଵ୍ରତାଂତେ ଶଯନଂ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଛଯନୋପସ୍କରାନ୍ଵିତମ୍
ଏଭଳି ଏକ ବର୍ଷ ଯାଏଁ ନିୟମ ମାନି ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରତ ଶେଷରେ ଶୟନ ଓ ଶୟନ ସାମଗ୍ରୀ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ରୋହିଣୀଚଂଦ୍ରମିଥୁନଂ କାରଯିତ୍ଵା ତୁ କାଂଚନମ୍। ଚଂଦ୍ରଃ ଷଡଂଗୁଲଃ କାର୍ଯୋ ରୋହିଣୀ ଚତୁରଂଗୁଲା
ରୋହିଣୀ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ସୁନାର ମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଚନ୍ଦ୍ର ଛଅ ଅଂଗୁଳ ଓ ରୋହିଣୀ ଚାରି ଅଂଗୁଳ ହେବା ଦରକାର।
ମୁକ୍ତାଫଲାଷ୍ଟକଯୁତାଂ ସିତନେତ୍ରସମନ୍ଵିତାମ୍। କ୍ଷୀରକୁଂଭୋପରି ପୁନଃ କାଂସ୍ଯପାତ୍ରାକ୍ଷତାନ୍ଵିତାମ୍
ଏହି ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଆଠଟି ମୁକ୍ତା ଓ ଧଳା ଆଖି ସହ ସଜାଇବା ଉଚିତ। ଏହାକୁ ଖୀର ଭରା କୁମ୍ଭ ଉପରେ, ପୁଣି କାଂସା ପାତ୍ର ଓ ଅକ୍ଷତ ସହ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଦଦ୍ଯାନ୍ମଂତ୍ରେଣ ପୂର୍ଵାହ୍ଣେ ଶାଲୀକ୍ଷୁଫଲସଂଯୁତାମ୍। ଶ୍ଵେତାମଥ ସୁଵର୍ଣାସ୍ଯାଂ ରୌପ୍ଯଖୁରସମନ୍ଵିତାମ୍
ପୂର୍ବାହ୍ଣ ସମୟରେ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରି, ଚିନିକନ୍ଦ ଫଳ ସହିତ ଧାନ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହାକୁ ଏକ ସ୍ୱେତ ପାତ୍ରରେ, ସୁନାର ମୁଖ ଓ ଚାଁଦିର ଖୁର ଲଗାଇ ଦେଇ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ସଵସ୍ତ୍ରଭାଜନାଂ ଧେନୁଂ ତଥା ଶଂଖଂ ଚ ଭାଜନମ୍। ଭୂଷଣୈର୍ଦ୍ଵିଜଦାମ୍ପତ୍ଯମଲଂକୃତ୍ଯ ଗୁଣାନ୍ଵିତଂ
ବସ୍ତ୍ର ଓ ପାତ୍ର ସହିତ ଗାଈ, ଏବଂ ପାତ୍ର ଭାବେ ବ୍ୟବହୃତ ଶଂଖ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଗୁଣବାନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ଭୂଷଣ ପିନ୍ଧାଇ ଶୋଭିତ କରିବା ଉଚିତ।
ଚଂଦ୍ରୋଯଂ ଵିପ୍ରରୂପେଣ ସଭାର୍ଯ ଇତି କଲ୍ପଯେତ୍। ଯଥା ତେ ରୋହିଣୀ କୃଷ୍ଣ ଶଯନଂ ନ ତ୍ଯଜେଦପି
ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ତାଙ୍କର ଜନୀକୁ ଚନ୍ଦ୍ର ଭାବେ ଭାବିବା ଉଚିତ, ଯେପରି ରୋହିଣୀ କେବେ ମଧ୍ୟ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଶୟନ ଛାଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ।
ସୋମରୂପସ୍ଯ ଵୈତଦ୍ଵନ୍ନ ମେ ଭେଦୋ ଵିଭୂତିଭିଃ। ଯଥା ତ୍ଵମେଵ ସର୍ଵେଷାଂ ପରମାନଂଦମୁକ୍ତିଦଃ
ଚନ୍ଦ୍ର ରୂପ ଓ ଏହି ମଧ୍ୟରେ ଅଳ୍ପମାତ୍ର ମଧ୍ୟ ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ, ଯେପରି ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପରମ ଆନନ୍ଦ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଉଛ।
ଭୁକ୍ତିର୍ମୁକ୍ତିସ୍ତଥା ଭକ୍ତିସ୍ତ୍ଵଯି ଚଂଦ୍ର ଦୃଢାସ୍ତୁ ମେ। ଇତି ସଂସାରଭୀତସ୍ଯ ମୁକ୍ତିକାମସ୍ଯ ଚାନଘ
ଚନ୍ଦ୍ର, ମୋରେ ଭୋଗ, ମୋକ୍ଷ ଓ ତୁମେ ପ୍ରତି ଦୃଢ଼ ଭକ୍ତି ଦିଅ। ଏହିପରି ଭାବେ, ଯିଏ ସଂସାରକୁ ଭୟ କରେ ଓ ମୋକ୍ଷ ଆଶା କରେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା କହାଯାଉଛି, ହେ ପାପହୀନ।
ରୂପାରୋଗ୍ଯାଯୁଷାମେତଦ୍ଵିଧାଯକମନୁତ୍ତମମ୍। ଇଦମେଵ ପିତୄଣାଂ ଚ ସର୍ଵଦା ଵଲ୍ଲଭଂ ନୃପ
ଏହା ରୂପ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦେବାରେ ଅପୂର୍ବ। ଏହି ଦାନ ସଦା ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ, ହେ ରାଜା।