ପାଦୁକୋପାନହଚ୍ଛତ୍ର ଚାମରାସନଦର୍ପଣୈଃ। ଭୂପଣୈରପିସଂଯୁକ୍ତାଂ ଫଲଵସ୍ତ୍ରାନୁଲେପନୈଃ
ପାଦୁକା, ଉପାନହ, ଛତା, ଚାମର, ଆସନ, ଦର୍ପଣ, ଭୂପାତ୍ର ଓ ଫଳ, ବସ୍ତ୍ର, ତେଲ ଓ ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା ଶୟ୍ୟାକୁ ସଜାଇବା।
ତସ୍ଯାଂ ଵିଧାଯ ତତ୍ପଦ୍ମମଲଂକୃତ୍ଯ ଗୁଣାନ୍ଵିତାମ୍। କପିଲାଂ ଵସ୍ତ୍ରସଂଯୁକ୍ତାମତିଶୀଲାଂ ପଯସ୍ଵିନୀମ୍
ଏହି ଶୟ୍ୟା ଉପରେ ପଦ୍ମକୁ ଭଲଭାବେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରି, ଗୁଣରେ ଭରି ଦେଇ, ଏକ କପିଳା ଗାଈ, ଭଲ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ର ଓ ଦୁଧରେ ଭରିଥିବା, ରଖିବାକୁ।
ରୌପ୍ଯଖୁରାଂ ହେମଶୃଂଗୀଂ ସଵତ୍ସାଂ କାଂସ୍ଯଦୋହନାମ୍। ଦଦ୍ଯାନ୍ମଂତ୍ରେଣ ତାଂ ଧେନୁଂ ପୂର୍ଵାହ୍ଣଂ ନାତିଲଂଘଯେତ୍
ଏହି ଗାଈର ପାଦରେ ଚାଁଦିର ଖୁର, ସୁନାର ଶୃଙ୍ଗ, ବଛା ସହିତ, କାଂସାର ଦୁଧ ଦେବା ପାତ୍ର ରଖି, ଏହି ଗାଈକୁ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଦେବା; ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସକାଳେ କରିବାକୁ ଅବହେଳା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଯଥୈଵାଦିତ୍ଯ ଶଯନମଶୂନ୍ଯଂ ତଵ ସର୍ଵଦା। କାଂତ୍ଯା ଧୃତ୍ଯା ଶ୍ରିଯା ପୁଷ୍ଟ୍ଯା ତଥା ମେ ସଂତୁ ଵୃଦ୍ଧଯଃ
ଯେପରି ଆପଣଙ୍କର ଶୟନସ୍ଥାନ, ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସଦା ଶୂନ୍ୟ ହୁଏନାହିଁ, ତେଣୁ ମୋର ଶ୍ରୀ, ଧୃତି, ଭାଗ୍ୟ ଓ ପୁଷ୍ଟି ମଧ୍ୟ ସଦା ବୃଦ୍ଧି ହେଉ।
ଯଥା ନ ଦେଵାଃ ଶ୍ରେଯାଂସଂ ତ୍ଵଦନ୍ଯମନଘଂ ଵିଦୁଃ। ତଥା ମାମୁଦ୍ଧରାଶେଷ ଦୁଃଖସଂସାରସାଗରାତ୍
ଯେପରି ଦେବତାମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଛଡ଼ି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉତ୍ତମ ଜଣକୁ ଜାଣନାହିଁ, ହେ ନିର୍ମଳ, ତେଣୁ ଆପଣ ମୋତେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଓ ସଂସାରର ସାଗରରୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତୁ।
ତତଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣୀକୃତ୍ଯ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ ଵିସର୍ଜଯେତ୍। ଶଯ୍ଯାଂ ଗଵାଦି ତତ୍ସର୍ଵଂ ଦ୍ଵିଜସ୍ଯ ଭଵନଂ ନଯେତ୍
ତାପରେ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି, ନମସ୍କାର କରି, ଶୟ୍ୟା, ଗାଈ ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଜିନିଷକୁ ବିଦାୟ କରି, ଏହାକୁ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରକୁ ନେଇଯିବା।
ନୈତଦ୍ଵିଶୀଲାଯ ନ ଦାଂଭିକାଯ ପ୍ରକାଶନୀଯଂ ଵ୍ରତମିଂଦୁମୌଲେଃ। ଗୋଵିପ୍ରଦେଵର୍ଷିଵିକର୍ମଯୋଗିନାଂ ଯଶ୍ଚାପି ନିଂଦାମଧିକାଂ ଵିଧତ୍ତେ
ଏହି ଉପବାସ, ଚନ୍ଦ୍ରଶିରୋମଣିଙ୍କର, ଅନାଚାରୀ, ଚଳକ, ଗାଈ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦେବତା, ଋଷି, ଯୋଗୀଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଭକ୍ତାଯ ଦାଂତାଯ ଚ ଗୁହ୍ଯମେତଦାଖ୍ଯେଯମାନଂଦକରଂ ଶିଵଞ୍ଚ। ଇଦଂ ମହାପାତକିନାଂ ନରାଣାଂ ଅଘକ୍ଷଯଂ ଵେଦଵିଦୋ ଵଦଂତି
ଏହି ଗୁପ୍ତ ଉପବାସ, ଯାହା ଆନନ୍ଦ ଓ ଶୁଭ ଦେଇଥାଏ, ଭକ୍ତିଶୀଳ ଓ ଶାନ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ କହିବା; ବେଦ ଜ୍ଞାନୀମାନେ କହନ୍ତି, ଏହା ମହାପାପୀ ଲୋକଙ୍କର ମଧ୍ୟ ପାପ ନଷ୍ଟ କରେ।
ନ ବଂଧୁପୁତ୍ରୈର୍ନ ଧନୈର୍ଵିଯୁକ୍ତଃ ପତ୍ନୀଭିରାନଂଦକରଃ ସୁରାଣାଂ। ନାଭ୍ଯେତି ରୋଗଂ ନ ଚ ଦୁଃଖମୋହଂ ଯା ଚାପି ନାରୀ କୁରୁତେଥ ଭକ୍ତ୍ଯା
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଲୋକ, ବାନ୍ଧବ, ପୁତ୍ର, ଧନ, ବା ପତ୍ନୀ ଠାରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି; ସେ ରୋଗ, ଦୁଃଖ, ମୋହରେ ପୀଡିତ ହେଉନାହିଁ; ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଭକ୍ତିରେ କରୁଥିବା ନାରୀ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦୁଃଖ ଭୋଗେନାହିଁ।
ଇଦଂ ଵସିଷ୍ଠେନ ପୁରାର୍ଜୁନେନ କୃତଂ କୁବେରେଣ ପୁରଂଦରେଣ। ଯତ୍କୀର୍ତନାଦପ୍ଯଖିଲାନି ନାଶମାଯାଂତି ପାପାନି ନ ସଂଶଯୋତ୍ର
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ବସିଷ୍ଠ, ପୁରାତନ ଅର୍ଜୁନ, କୁବେର ଓ ଇନ୍ଦ୍ର କରିଥିଲେ; ଏହି କାର୍ଯ୍ୟର ଗୁଣ କହିଲେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପ ନଷ୍ଟ ହୁଏ—ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଇତି ପଠତି ଶୃଣୋତି ଵା ଯ ଇତ୍ଥଂ ରଵିଶଯନଂ ପୁରୁହୂତଵଲ୍ଲଭଃ ସ୍ଯାତ୍। ଅପି ନରକଗତାନ୍ପିତୄନଶେଷାନପି ଦିଵମାନଯତୀହ ଯଃ କରୋତି
ଯେଉଁଠି ଏହି ସୂର୍ଯ୍ୟର ଶୟନ ବିଷୟରେ ପଢ଼େ କିମ୍ବା ଶୁଣେ, ସେ ପୁରୁହୂତଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହୁଏ; ଯଦି ତାଙ୍କର ପୂର୍ବଜମାନେ ନରକକୁ ଗଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରି ସେମାନେକୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇଯାଏ।
ଅଶ୍ଵତ୍ଥଂ ଚ ଵଟଂ ଚୈଵୋଦୁଂବରଂ ଵୃକ୍ଷମେଵ ଚ। ନଂଦୀଶଂ ଜଂବୁଵୃକ୍ଷଂ ଚ ବିଲ୍ଵଂ ପ୍ରାହୁର୍ମହର୍ଷଯଃ
ମହାର୍ଷିମାନେ ଅଶ୍ୱତ୍ଥ, ବଟ, ଉଦୁମ୍ବର, ନନ୍ଦୀଶ, ଜାମୁ, ବିଲ୍ବ ଗଛକୁ ଉପଯୁକ୍ତ ଭାବରେ ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି।
ମାର୍ଗଶୀର୍ଷାଦିମାସାଭ୍ଯାଂ ଦ୍ଵାଭ୍ଯାଂ ଦ୍ଵାଭ୍ଯାମଥ କ୍ରମାତ୍। ଏକୈକଂ ଦଂତଧଵନଂ ଵୃକ୍ଷେଷ୍ଵେତେଷୁ କାରଯେତ୍
ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ଓ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦୁଇ ମାସରେ, ଏହି ଗଛଗୁଡିକୁ କ୍ରମକ୍ରମେ ଏକ ଏକ ଦନ୍ତଧାବନ କାଠି ତିଆରି କରିବାକୁ।
ଦଦ୍ଯାତ୍ସମାପ୍ତେ ଦଧ୍ଯନ୍ନଂ ଵିତାନଧ୍ଵଜଚାମରମ୍। ଦ୍ଵିଜାନାମୁଦକୁଂଭାଂଶ୍ଚ ପଂଚରତ୍ନସମନ୍ଵିତାନ୍
ଉପବାସ ଶେଷରେ, ଦ୍ୱିଜମାନେକୁ ଦହିଭାତ, ଛତା, ଧ୍ୱଜ, ଚାମର ଓ ପାଞ୍ଚ ମଣିରେ ଭରିଥିବା ଜଳକୁଁଭ ଦେବା।
ନ ଵିତ୍ତଶାଠ୍ଯଂ କୁର୍ଵୀତ କୁର୍ଵନ୍ଦୋଷାନଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଧନ ବିଷୟରେ ଚଳକତା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; କଲେ ଦୋଷ ଲାଗିଯିବ।
ଭୀଷ୍ମ ଉଵାଚ। ଦୀର୍ଘାଯୁରାରୋଗ୍ଯକୁଲାତିଵୃଦ୍ଧିଭିର୍ଯୁକ୍ତଃ ପୁମାନ୍ରୂପକୁଲାନ୍ଵିତଃ ସ୍ଯାତ୍। ମୁହୁର୍ମୁହୁର୍ଜନ୍ମନି ଯେନ ସମ୍ଯକ୍ଵ୍ରତଂ ସମାଚକ୍ଷ୍ଵ ଚ ଶୀତରଶ୍ମେଃ
ଭୀଷ୍ମ କହିଲେ: କେଉଁ ଉପବାସ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ ପୁନଃପୁନ କରିଲେ, ଲୋକ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ଆରୋଗ୍ୟ, ବଡ଼ ପରିବାର ଉନ୍ନତି ଓ ରୂପରେ ଭରିଥାଏ? ଦୟାକରି ଶୀତରଶ୍ମିଙ୍କର ଉପବାସ ଏହି ଭଳି ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରନ୍ତୁ।
ପୁଲସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ। ତ୍ଵଯା ପୃଷ୍ଟମିଦଂ ସମ୍ଯଗକ୍ଷଯସ୍ଵର୍ଗକାରକମ୍। ରହସ୍ଯଂ ତୁ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯତ୍ପୁରାଣଵିଦୋ ଵିଦୁଃ
ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ତୁମେ ଯେଉଁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛ, ସେଠାରେ ଅକ୍ଷୟ ପୁଣ୍ୟ ଓ ସ୍ୱର୍ଗ ମିଳେ। ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ସେଇ ଗୁପ୍ତ ବିଷୟ କହିବି, ଯାହା ପୁରାଣ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଜାଣନ୍ତି।
ରୋହିଣୀଚଂଦ୍ରଶଯନଂ ନାମଵ୍ରତମିହୋଚ୍ଯତେ। ତସ୍ମିନ୍ନାରାଯଣସ୍ଯାର୍ଚାମର୍ଚଯେଦିଂଦୁନାମଭିଃ
ଏଠାରେ 'ରୋହିଣୀ-ଚନ୍ଦ୍ର-ଶୟନ' ନାମକ ବ୍ରତ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଉଛି। ଏଥିରେ ନାରାୟଣଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନାମରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଯଦା ସୋମଦିନେ ଶୁକ୍ଲା ଭଵେତ୍ପଂଚଦଶୀ କ୍ଵଚିତ୍। ଅଥଵା ବ୍ରହ୍ମନକ୍ଷତ୍ରଂ ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାଂ ପ୍ରଜାଯତେ
ଯେତେବେଳେ ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନ ଗୋଟିଏ ସୋମବାର ପଡ଼େ, କିମ୍ବା ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ବ୍ରହ୍ମ ନକ୍ଷତ୍ର ଆସେ, ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସେବେ—
ତଦା ସ୍ନାନଂ ନରଃ କୁର୍ଯାତ୍ପଂଚଗଵ୍ଯେନ ସର୍ଷପୈଃ। ଆପ୍ଯାଯସ୍ଵେତି ଚ ଜପେଦ୍ଵିଦ୍ଵାନଷ୍ଟଶତଂ ପୁନଃ
ସେତେବେଳେ ଲୋକେ ଗୋମାତାର ପଞ୍ଚ ଉତ୍ପାଦନ ଓ ସରଷେ ମିଶାଇ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। 'ଆପ୍ୟାୟସ୍ୱ' ମନ୍ତ୍ର ଆଠ ଶହ ବେଳେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ କାମ।
ଶୂଦ୍ରୋପି ପରଯା ଭକ୍ତ୍ଯା ପାଷଂଡାଲାପଵର୍ଜିତଃ। ସୋମାଯ ଶାଂତାଯ ନମୋସ୍ତୁ ପାଦାଵନଂତଧାମ୍ନେତି ଚ ଜାନୁଜଂଘେ। ଊରୁଦ୍ଵଯଂ ଚାପି ଜଲୋଦରାଯ ସଂପୂଜଯେନ୍ମେଢ୍ରମନଂଗଧାମ୍ନେ
ଏଉଁ ଶୂଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଯଦି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ତି ରଖି, ଅପବିତ୍ର କଥା ଛାଡ଼ି, ସୋମଙ୍କୁ ପୂଜା କରିପାରେ। ତାଙ୍କର ପାଦ ଓ ଗୋଡ଼କୁ 'ଅନନ୍ତ ଧାମ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର' ବୋଲି ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଉଭୟ ଉରୁକୁ ଜଳୋଦରଙ୍କ ଭାବେ ଓ ଲିଙ୍ଗକୁ କାମଧାମ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ନମୋନମଃ କାମସୁଖପ୍ରଦାଯ କଟିଃ ଶଶାଂକସ୍ଯ ସଦାର୍ଚନୀଯଃ। ତଥୋଦରଂ ଚାପ୍ଯମୃତୋଦରାଯ ନାଭିଃ ଶଶାଂକାଯ ନମୋଭିପୂଜ୍ଯା
କାମସୁଖ ଦେଇଥିବା ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର। ତାଙ୍କର କଟି ସଦା ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ। ତେଣୁ ତାଙ୍କର ଉଦରକୁ ଅମୃତୋଦର ଭାବେ ଓ ନାଭିକୁ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭାବେ ଭକ୍ତି ସହ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ନମୋସ୍ତୁ ଚଂଦ୍ରାଯ ମୁଖଂ ଚ ନିତ୍ଯଂ ଦଂତା ଦ୍ଵିଜାନାମଧିପାଯ ପୂଜ୍ଯାଃ। ହାସ୍ଯଂ ନମଶ୍ଚଂଦ୍ରମସେଽଭିପୂଜ୍ଯମୋଷ୍ଠୌ ତୁ କୌମୋଦଵନପ୍ରିଯାଯ
ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ମୁହଁକୁ ସଦା ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଦାନ୍ତକୁ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ଅଧିପତି ଭାବେ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ। ହାସିକୁ ଚନ୍ଦ୍ରମାସ୍ ଭାବେ ଓ ଓଠକୁ କୁମୁଦବନ ପ୍ରିୟ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ନାସା ଚ ନାଥାଯ ଵରୌଷଧୀନାମାନଂଦବୀଜାଯ ପୁନର୍ଭ୍ରୁଵୌ ଚ। ନେତ୍ରଦ୍ଵଯଂ ପଦ୍ମନିଭଂ ତଥେଂଦୋରିଂଦୀଵରଵ୍ଯାସକରାଯ ଶୌରେଃ
ନାକକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଔଷଧୀମାନଙ୍କ ନାଥ ଭାବେ, ଭୃକୁଟିକୁ ଆନନ୍ଦ ଉତ୍ସ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଦୁଇ ଆଖିକୁ ପଦ୍ମ ସଦୃଶ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭାବେ, ହାତକୁ ନୀଳୋତ୍ପଳ ସୃଷ୍ଟିକାରୀ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ, ହେ ଶୌରି।
ନମଃ ସମସ୍ତାଧ୍ଵରପୂଜିତାଯ କର୍ଣଦ୍ଵଯଂ ଦୈତ୍ଯନିଷୂଦନାଯ। ଲଲାଟମିଂଦୋରୁଦଧିପ୍ରିଯାଯ କେଶାଃ ସୁଷୁମ୍ନାଧିପତେଃ ପ୍ରପୂଜ୍ଯାଃ
ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ ପୂଜିତ ଯିଏ, ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଦୁଇ କାନକୁ ଦାନବ ନାଶକ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଲଳାଟକୁ ଚନ୍ଦ୍ରପତିଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଭାବେ ଓ କେଶକୁ ସୁଷୁମ୍ନାଧିପତିଙ୍କ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ଶିରଃ ଶଶାଂକାଯ ନମୋ ମୁରାରେର୍ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରାଯାଥ ନମଃ କିରୀଟଂ। ପଦ୍ମପ୍ରିଯେ ରୋହିଣୀନାମ ଲକ୍ଷ୍ମି ସୌଭାଗ୍ଯସୌଖ୍ଯାମୃତସାଗରାଯ
ମୁଣ୍ଡକୁ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ମୁରାରି ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ମୁକୁଟକୁ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ରୋହିଣୀ ନାମକ, ପଦ୍ମପ୍ରିୟା, ଭାଗ୍ୟ, ସୁଖ ଓ ଅମୃତ ସାଗର ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
ଦୈଵୀଂ ଚ ସଂପୂଜ୍ଯ ସୁଗଂଧିପୁଷ୍ପୈର୍ନୈଵେଦ୍ଯଧୂପାଦିଭିରିଂଦୁପତ୍ନୀମ୍। ସୁପ୍ତ୍ଵା ତୁ ଭୂମୌ ପୁନରୁତ୍ଥିତୋ ଯଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଚ ଵିପ୍ରାଯ ହଵିଷ୍ଯଭୁକ୍ତଃ
ଦେବୀ, ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ, ନୈବେଦ୍ୟ, ଧୂପ ଓ ଆଦି ଦ୍ୱାରା ପୂଜିବା ପରେ ଭୂମିରେ ଶୋଇବା ଉଚିତ। ପୁଣି ଉଠି, ସ୍ନାନ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦେଯଃ ପ୍ରଭାତେ ସହିରଣ୍ଯ ଵାରିକୁଂଭୋ ନମଃ ପାପଵିନାଶନାଯ। ସଂପ୍ରାଶ୍ଯ ଗୋମୂତ୍ରମମାଂସମନ୍ନମକ୍ଷାରମଷ୍ଟାଵଥ ଵିଂଶତିଂ ଚ
ପ୍ରଭାତରେ ସୁନା ଭରା ପାଣିର କୁମ୍ଭ ଦେଇ, 'ପାପ ନାଶକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର' ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ। ଗୋମୂତ୍ର ଚଖି, ମାଂସ ଓ ଲୁଣ ନଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ, ଆଠ କିମ୍ବା ବିଶ ବେଳେ।
ଗ୍ରାସାଂଶ୍ଚ ତ୍ରୀନ୍ସର୍ପିଯୁତାନୁପୋଷ୍ଯ ଭୁକ୍ତ୍ଵେତିହାସଂ ଶୃଣୁଯାନ୍ମୁହୂର୍ତଂ । କଦଂବନୀଲୋତ୍ପଲକେତକାନି ଜାତିଃସରୋଜଂ ଶତପତ୍ରିକା ଚ
ତିନି ଗୁଟି ଘିଅ ମିଶା ମୁଠି ଭୋଜନ କରି, ଉପବାସ ରହି, କିଛି ସମୟ ପାଇଁ କଥା ଶୁଣିବା ଉଚିତ। କଦମ୍ବ, ନୀଳୋତ୍ପଳ, କେତକୀ, ଜାସ୍ମିନ୍, ରକ୍ତୋତ୍ପଳ ଓ ଶତପତ୍ରୀ ଫୁଲ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।
ଅମ୍ଲାନପୁଷ୍ପାଣ୍ଯଥ ସିଂଦୁଵାରଂ ପୁଷ୍ପଂ ପୁନର୍ଭାରତମଲ୍ଲିକାଯାଃ। ଶୁକ୍ଲଂ ଚ ପୁଷ୍ପଂ କରଵୀରପୁଷ୍ପଂ ଶ୍ରୀଚଂପକଂ ଚଂଦ୍ରମସେ ପ୍ରଦେଯମ୍
ଅମ୍ଲାନ ଫୁଲ, ସିନ୍ଦୁବାର, ମଲ୍ଲିକା ଫୁଲ, ଧଳା ଫୁଲ, କରବୀର ଫୁଲ, ଶ୍ରୀଚମ୍ପକ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।