ତତୋର୍ଚଯେଦ୍ଵିପ୍ରଵରଂ ରକ୍ତମାଲ୍ଯାଂବରାଦିଭିଃ। ଦଦ୍ଯାତ୍ତେନୈଵ ମଂତ୍ରେଣ ଭୌମଂ ଗୋମିଥୁନାନ୍ଵିତମ୍
ତାପରେ ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଲାଲ୍ ମାଳା, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ସେଇ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭୂମି ଓ ଗାଈ ଯୁଗଳ ଦେବା ଦରକାର।
ଶଯ୍ଯାଂ ଚ ଶକ୍ତିମାନ୍ଦଦ୍ଯାତ୍ସର୍ଵୋପସ୍କରସଂଯୁତାମ୍। ଯଦ୍ଯଦିଷ୍ଟତମଂ ଲୋକେ ଯଚ୍ଚାସ୍ଯ ଦଯିତଂ ଗୃହେ
ସମସ୍ତ ଉପକରଣ ସହିତ ଏକ ଶଯ୍ୟା ଦେବା ଉଚିତ। ଏହି ସଂସାରରେ ଯାହା ସବୁଠାରୁ ଆବଶ୍ୟକ, ଓ ଘରେ ଯାହା ସେଇ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ—
ତତ୍ତଦ୍ଗୁଣଵତେ ଦେଯଂ ଦତ୍ତସ୍ଯାକ୍ଷଯମିଚ୍ଛତା। ତତଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ କୃତ୍ଵା ଵିସୃଜ୍ଯ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମମ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ଏହି ଗୁଣ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେଠିକୁ ଦେବା ଉଚିତ, ଯଦି ଦାନର ଅକ୍ଷୟ ଫଳ ଆଶା କରନ୍ତି। ତାପରେ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ସହିତ ବିଦାୟ ଦେବା ଦରକାର।
ନକ୍ତଂ କ୍ଷୀରାଶନଂ କୁର୍ଯାଦେଵଂ ଚାଂଗାରକାଷ୍ଟକମ୍। ଚତୁରୋ ଵାଥ ଵାତସ୍ଯ ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ତଦ୍ଵଦାମି ତେ
ରାତିରେ କେବଳ ଖୀର ଖାଇ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଆଠ ଟି କୋଇଳା ଦ୍ୱାରା କ୍ରିୟା କରିବା ଦରକାର। ଏହାର ଯେତେକି ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ସେଥିରେ ଚାରିଟି କିମ୍ବା ଅଧିକ ହେଲେ, ସେଥିରେ କେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ ମୁଁ କହିବି।
ରୂପସୌଭାଗ୍ଯସଂପନ୍ନଃ ପୁମାନ୍ଜନ୍ମନି ଜନ୍ମନି। ଵିଷ୍ଣୌ ଵାଥ ଶିଵେ ଭକ୍ତଃ ସପ୍ତଦ୍ଵୀପାଧିପୋ ଭଵେତ୍
ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ରୂପ, ସୌଭାଗ୍ୟ ଓ ସମୃଦ୍ଧିରେ ଯୁକ୍ତ, ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ ଏଭଳି ହୁଏ। ସେ ବିଷ୍ଣୁ କିମ୍ବା ଶିବଙ୍କ ଭକ୍ତ ଓ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ଅଧିପତି ହୁଏ।
ସପ୍ତକଲ୍ପସହସ୍ରାଣି ରୁଦ୍ରଲୋକେ ମହୀଯତେ। ତସ୍ମାତ୍ଵମପି ଦୈତ୍ଯେଂଦ୍ର ଵ୍ରତମେତତ୍ସମାଚର
ସେ ସପ୍ତ ହଜାର କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରୁଦ୍ରଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ତେଣୁ, ଦାୟତ୍ୟେନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏହି ବ୍ରତ କର।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତୋ ଭୁଗୁନଂଦନେନ ଚକାର ସର୍ଵଂ ଵ୍ରତମେଵ ଦୈତ୍ଯଃ। ତ୍ଵଂ ଚାପି ରାଜନ୍କୁରୁ ସର୍ଵମେତଦ୍ଯତୋକ୍ଷଯଂ ଵେଦଵିଦୋ ଵଦଂତି
ଏଭଳି ଭୃଗୁ ନନ୍ଦନଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଦାୟତ୍ୟ ସମସ୍ତ ବ୍ରତ କଲେ। ରାଜା, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କର, କାରଣ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଏହାକୁ ଅକ୍ଷୟ ବୋଲି କହନ୍ତି।
ଶୃଣୋତି ଯଶ୍ଚୈନମନନ୍ଯଚେତାସ୍ତସ୍ଯାପି ସର୍ଵଂ ଭଗଵାନ୍ଵିଧତ୍ତେ
ଯିଏ ଏହି କଥାକୁ ଏକାଗ୍ର ମନେ ଶୁଣେ, ସେଠିପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଭଗବାନ ସମସ୍ତ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଭୀଷ୍ମ ଉଵାଚ। ଉପଵାସେଷ୍ଵଶକ୍ତସ୍ଯ ତଦେଵ ଫଲମିଚ୍ଛତଃ। ଅନଭ୍ଯାସେନ ରୋଗାଦ୍ଵା କିମିଷ୍ଟଂ ଵ୍ରତମୁଚ୍ଯତାମ୍
ଭୀଷ୍ମ କହିଲେ: ଯିଏ ଉପବାସ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ସେଇ ଫଳ ଆଶା କରେ, କିମ୍ବା ଅଭ୍ୟାସ ନଥିବା କିମ୍ବା ରୋଗ ଦ୍ୱାରା ଅସମର୍ଥ—ତାଙ୍କ ପାଇଁ କେଉଁ ବ୍ରତ ଉପଦେଶ ହୁଏ?
ପୁଲସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ। ଉପଵାସେଷ୍ଵଶକ୍ତାନାଂ ନକ୍ତଂ ଭୋଜନମିଷ୍ଯତେ। ଯସ୍ମିନ୍ଵ୍ରତେ ତଦପ୍ଯତ୍ର ଶ୍ରୂଯତାଂ ଵୈ ଵ୍ରତଂ ମହତ୍
ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ଯେଉଁମାନେ ଉପବାସ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ରାତିରେ ଖାଇବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ବ୍ରତରେ ଏହା ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ, ସେଇ ମହାବ୍ରତ ବିଷୟରେ ଏବେ ଶୁଣ।
ଆଦିତ୍ଯଶଯନଂ ନାମ ଯଥାଵଚ୍ଛଂକରାର୍ଚନମ୍। ଯେଷୁ ନକ୍ଷତ୍ରଯୋଗେଷୁ ପୁରାଣଜ୍ଞାଃ ପ୍ରଚକ୍ଷତେ
ଯେଉଁ ନକ୍ଷତ୍ର ଯୋଗରେ ପୁରାଣ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଆଦିତ୍ୟଶୟନ ନାମ ଶଙ୍କରଙ୍କ ପୂଜା କରିବାକୁ କହିଛନ୍ତି, ସେହିପରି ଶଙ୍କରଙ୍କ ପୂଜା କରାଯିବା ଉଚିତ।
ଯଦା ହସ୍ତେନ ସପ୍ତମ୍ଯାମାଦିତ୍ଯସ୍ଯ ଦିନଂ ଭଵେତ୍। ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଚାପି ସଂକ୍ରାଂତିସ୍ତିଥିସ୍ସା ସାର୍ଵକାମିକୀ
ଯେତେବେଳେ ସପ୍ତମୀ ତିଥି ହସ୍ତ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ପଡ଼ିଥାଏ ଏବଂ ସେହିଦିନ ସୂର୍ଯ୍ୟବାର ଥାଏ, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟର ସଂକ୍ରାନ୍ତି ହୁଏ, ସେହି ତିଥି ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଥାଏ।
ଉମାମହେଶ୍ଵରସ୍ଯାର୍ଚାମର୍ଚଯେତ୍ସୂର୍ଯନାମଭିଃ। ସୂର୍ଯାର୍ଚାଂ ଶିଵଲିଗଂ ଚ ଉଭଯଂ ପୂଜଯେଦ୍ଯତଃ
ଉମା ଓ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତିମାକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟର ନାମରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ପୂଜା ଓ ଶିବଲିଙ୍ଗ ପୂଜା ଦୁଇଟି ଏକାସାଥି କରିବା ଉଚିତ।
ଉମାପତେ ରଵେଶ୍ଚାପି ନ ଭେଦଃ କ୍ଵଚିଦିଷ୍ଯତେ। ଯସ୍ମାତ୍ତସ୍ମାନ୍ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୃହେ ଭାନୁଂ ସମର୍ଚଯେତ୍
ଉମାପତି ଓ ରବିଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ; ତେଣୁ, ରାଜାଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଘରେ ଭାନୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ହସ୍ତେନ ସୂର୍ଯାଯ ନମୋସ୍ତୁପାଦାଵର୍କାଯ ଚିତ୍ରାସୁ ଚ ଗୁଲ୍ଫଦେଶଂ। ସ୍ଵାତୀଷୁ ଜଂଘେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମାଯ ଧାତ୍ରେ ଵିଶାଖାସୁ ଚ ଜାନୁଦେଶମ୍
ହସ୍ତ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପାଦରେ ନମସ୍କାର, ଚିତ୍ରାରେ ଗୁଲ୍ଫ (ଏଢ଼ି) ଦେଶରେ, ସ୍ୱାତୀରେ ଜଂଘାରେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଧାତ୍ରେ, ଵିଶାଖାରେ ଜାଣୁ ଦେଶରେ ନମସ୍କାର।
ତଥାନୁରାଧାସୁ ନମୋଭି ପୂଜ୍ଯମୁରୁଦ୍ଦ୍ଵଯଂ ଚୈଵ ସହସ୍ରଭାନୋଃ। ଜ୍ଯେଷ୍ଠାସ୍ଵନଂଗାଯ ନମୋସ୍ତୁ ଗୁହ୍ଯମିନ୍ଦ୍ରା ଯଭୀମାଯ କଟିଂ ଚ ମୂଲେ
ଅନୁରାଧାରେ ହଜାର କିରଣ ଧାରୀଙ୍କ ଦୁଇ ଉରୁକୁ ନମସ୍କାର କରି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ଜ୍ୟେଷ୍ଠାରେ ଅନଙ୍ଗଙ୍କୁ ଗୁପ୍ତ ଅଂଶରେ ନମସ୍କାର; ମୂଳରେ ଭୀମଙ୍କୁ କଟି ମୂଳରେ ନମସ୍କାର।
ପୂର୍ଵୋତ୍ତରାଷାଢଯୁଗେ ଚ ନାଭିଂ ତ୍ଵଷ୍ଟ୍ରେ ନମଃ ସପ୍ତତୁରଂଗମାଯ। ତୀକ୍ଷ୍ଣାଂଶଵେ ଶ୍ରଵଣେ ଚାଥ କୁକ୍ଷିଂ ପୃଷ୍ଠଂ ଧନିଷ୍ଠାସୁ ଵିକର୍ତନାଯ
ପୂର୍ବ ଓ ଉତ୍ତରାଷାଢ଼ା ଯୁଗରେ ନାଭିରେ ସପ୍ତ ତୁରଙ୍ଗ ଧାରୀ ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ରେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଶ୍ରବଣରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣାଂଶୁଙ୍କୁ କୁକ୍ଷିରେ, ଧନିଷ୍ଠାରେ ଭିକର୍ତନଙ୍କୁ ପୃଷ୍ଠରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଵକ୍ଷସ୍ଥଲଂ ଧ୍ଵାଂତଵିନାଶନାଯ ଜଲାଧିପର୍କ୍ଷେ ପ୍ରତିପୂଜନୀଯମ୍। ପୂର୍ଵୋତ୍ତରା ଭାଦ୍ରପଦଦ୍ଵଯେ ଚ ବାହୂତ୍ତମଶ୍ଚଂଡକରାଯ ପୂଜ୍ଯୌ
ଶତଭିଷା ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଅନ୍ଧକାର ନାଶକଙ୍କୁ ବକ୍ଷସ୍ଥଳରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ପୂର୍ବ ଓ ଉତ୍ତରାଭାଦ୍ରପଦା ଦୁଇଟିରେ ଚଣ୍ଡକରଙ୍କୁ ଦୁଇ ବାହୁରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସାମ୍ନାମଧୀଶାଯ କରଦ୍ଵଯଂ ଚ ସଂପୂଜନୀଯଂ ନୃପ ରେଵତୀଷୁ। ନଖାନି ପୂଜ୍ଯାନି ତଥାଶ୍ଵିନୀଷୁ ନମୋସ୍ତୁ ସପ୍ତାଶ୍ଵଧୁରଂଧରାଯ
ରେବତୀରେ ସାମ ଗୀତର ଅଧିପତିଙ୍କୁ ଦୁଇ ହାତରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ଅଶ୍ୱିନୀରେ ସପ୍ତ ଅଶ୍ୱ ଗଡ଼ି ଚାଳନ୍ତିଥିବାଙ୍କୁ ନଖରେ ନମସ୍କାର କରି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
କଠୋରଧାମ୍ନେ ଭରଣୀଷୁ କଂଠଂ ଦିଵାକରାଯେତ୍ଯଭିପୂଜନୀଯମ୍। ଗ୍ରୀଵାଗ୍ନିପର୍କ୍ଷେ ଧରସଂପୁଟେ ତୁ ସଂପୂଜଯେଦ୍ଭାରତ ରୋହିଣୀଷୁ
ଭରଣୀରେ କଠୋର ଧାମ୍ନୀଙ୍କୁ କଣ୍ଠରେ 'ଦିବାକର' କହି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ରୋହିଣୀରେ ଅଗ୍ନିର ଆଶ୍ରୟ ଭାବରେ ଗ୍ରୀବାରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଭାରତ।
ମୃଗେର୍ଚନୀଯା ରସନା ପୁରାରେ ରୌଦ୍ରେ ତୁ ଦଂତା ହରଯେ ନମସ୍ତେ। ନମଃ ସଵିତ୍ରେ ଇତି ଶଂକରସ୍ଯ ନାସାଭି ପୂଜ୍ଯା ଚ ପୁନର୍ଵସୌ ଚ
ମୃଗଶିରାରେ ପୁରାର ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ରସନାରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ଆର୍ଦ୍ରାରେ ହରଙ୍କୁ ଦାନ୍ତରେ; ପୁନର୍ବସୁରେ 'ସବିତ୍ରେ ନମଃ' କହି ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ନାକରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଲଲାଟମଂଭୋରୁହଵଲ୍ଲଭାଯ ପୁଷ୍ଯେଲକାନ୍ଵେଦଶରୀରଧାରିଣେ। ସାର୍ପେ ଚ ମୌଲିଵିବୁଧପ୍ରିଯାଯ ମଘାସୁ କର୍ଣାଵିତି ପୂଜନୀଯୌ
ପୁଷ୍ୟରେ ଲାଲାଟକୁ ମନ୍ଦାରମୁଖୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଭାବରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ଏଳାକାରେ ବେଦ ଶରୀର ଧାରୀଙ୍କୁ; ଆଶ୍ଳେଷାରେ ମୌଳିରେ ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଭାବରେ କର୍ଣ୍ଣକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପୂର୍ଵାସୁ ଗୋବ୍ରାହ୍ମଣନଂଦନାଯ ନେତ୍ରାଣି ସଂପୂଜ୍ଯତମାନି ଶଂଭୋଃ। ଅଥୋତ୍ତରାଫାଲ୍ଗୁନି ଭେ ଭ୍ରୁଵୌ ଚ ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରାଯେତି ଚ ପୂଜନୀଯେ
ପୂର୍ବଫାଲ୍ଗୁନୀରେ ଗୋ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଭାବରେ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ନେତ୍ରକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ଉତ୍ତରଫାଲ୍ଗୁନୀରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥଙ୍କୁ ଭ୍ରୁକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ନମୋସ୍ତୁ ପାଶାଂକୁଶପଦ୍ମଶୂଲ କପାଲସର୍ପେନ୍ଦୁଧନୁର୍ଧରାଯ। ଗଯାସୁରାନଙ୍ଗପୁରାଂଧକାଦି ଵିନାଶମୂଲାଯ ନମଃ ଶିଵାଯ
ପାଶ, ଅଙ୍କୁଶ, ପଦ୍ମ, ଶୂଳ, କପାଳ, ସର୍ପ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଧନୁ ଧାରୀ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଗୟାସୁର, ଅନଙ୍ଗ, ପୁରା, ଅନ୍ଧକ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ନାଶର ମୂଳ କାରଣ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଇତ୍ଯାଦିକାଂଗାନି ଚ ପୂଜଯିତ୍ଵା ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରାଯେତି ଶିରୋଭିପୂଜ୍ଯମ୍। ଅତ୍ରାପି ଭୋକ୍ତଵ୍ଯମତୈଲମନ୍ନମମାଂସମକ୍ଷାରମଭୁକ୍ତଶେଷମ୍
ଏପରି ଭାବରେ ସମସ୍ତ ଅଂଗକୁ ପୂଜା କରି, ଶିରକୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ଏଠାରେ ତେଲ, ମାଂସ, ଲୁଣ, ଅପୂର୍ବ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଇତ୍ଯେଵଂ ନୃପ ନକ୍ତାନି କୃତ୍ଵା ଦଦ୍ଯାତ୍ପୁନର୍ଵସୌ। ଶାଲେଯତଂଡୁଲପ୍ରସ୍ଥମୌଦୁଂବରମଥୋ ଘୃତମ୍
ଏପରି ରାତି ଜାଗି ଉପବାସ କରି, ପୁନର୍ବସୁ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଜଳଖେତର ଚାଉଳ ଏକ ପ୍ରସ୍ଥ, ଉଡୁମ୍ବର ଫଳ ଓ ଘିଅ ଦେବା ଉଚିତ।
ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ପାତ୍ରେ ଵିପ୍ରାଯ ସହିରଣ୍ଯଂ ନିଵେଦଯେତ୍। ସପ୍ତମେ ଵସ୍ତ୍ରଯୁଗ୍ମଂ ତୁ ପାରଣେ ତ୍ଵଧିକଂ ଭଵେତ୍
ଏଗୁଡିକୁ ଏକ ପାତ୍ରରେ ରଖି, ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସୁନା ସହିତ ଦେବା ଉଚିତ; ସପ୍ତମ ଦିନରେ ଉପବାସ ଶେଷରେ ଦୁଇଟି ବସ୍ତ୍ର ଦେବା ଉଚିତ।
ଚତୁର୍ଦଶେ ତୁ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ପାରଣେ ଭାରତାଦିକେ । ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଭୋଜଯେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଗୁଡକ୍ଷୀରଘୃତାଦିଭିଃ
ଚୌଦ ଦିନ ଉପବାସ ଶେଷରେ, ଭାରତୀ ଆଦି ନକ୍ଷତ୍ରରେ, ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଗୁଡ଼, ଦୁଧ, ଘିଅ ଓ ଅନ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ଭୋଜନ କରାଯିବା ଉଚିତ।
କୃତ୍ଵା ଚ କାଂଚନଂ ପଦ୍ମମଷ୍ଟପତ୍ରଂ ସକର୍ଣିକମ୍। ଶୁଦ୍ଧମଷ୍ଟାଂଗୁଲଂ ତଚ୍ଚ ପଦ୍ମରାଗଦଲାନ୍ଵିତମ୍
ଏକ ସୁନାର ଅଷ୍ଟପତ୍ରୀ ପଦ୍ମ, ମଧ୍ୟରେ କର୍ଣିକା ସହିତ, ଶୁଧ୍ଧ ଏବଂ ଅଷ୍ଟ ଆଙ୍ଗୁଳ ଲମ୍ବା, ପଦ୍ମରାଗ ମଣିର ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସୁସଜ୍ଜିତ—ଏପରି ଏକ ପଦ୍ମ ତିଆରି କରିବାକୁ।
ଶଯ୍ଯାଂ ସୁଲକ୍ଷଣାଂ କୃତ୍ଵା ଵିରୁଦ୍ଧଗ୍ରଂଥିଵର୍ଜିତାମ୍। ସୋପଧାନଵିତାନାଂ ଚ ସ୍ଵାସ୍ତରାଵରଣାଶ୍ରଯାମ୍
ଏକ ଭଲ ଆକୃତିର ଶୟ୍ୟା, ଯାହାରେ କୌଣସି ଗଠି ବା ଦୋଷ ନଥାଏ, ତାହାକୁ ତିଆରି କରିବା; ତାହା ପିଲ୍ଲୋ ଓ ଛତା ସହିତ, ମୃଦୁ ଚାଦର ଓ ଶୟ୍ୟା ପ୍ରସ୍ତରଣ ଦ୍ୱାରା ଆଛାଦିତ।