ମୃଦାସ୍ନାନଂ ତଦା କୁର୍ଯାତ୍ପଦ୍ମରାଗଵିଭୂଷିତଃ। ଅଗ୍ନିର୍ମୂର୍ଦ୍ଧାଦିଵୋ ମଂତ୍ରଂ ଜପେତ୍ସ୍ନାତ ଉଦଙ୍ମୁଖଃ
'ସେବେଳେ ମାଟିରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍, ପଦ୍ମରାଗ ମଣି ଧାରଣ କରି। ଉତ୍ତରଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ସ୍ନାନ କରି ଅଗ୍ନିଦେବଙ୍କ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍।'
ଶୂଦ୍ରସ୍ତୂଷ୍ଣୀଂ ସ୍ମରନ୍ଭୌମମାସ୍ତାଂ ଭୋଗଵିଵର୍ଜିତଃ। ଅଥାସ୍ତମିତ ଆଦିତ୍ଯେ ଗୋମଯେନାନୁଲେପଯେତ୍
'ଶୂଦ୍ର ନିର୍ବିକଳ୍ପ ଭାବେ ଚୁପଚାପ ଭୌମଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ୍, ଭୋଗବିଲାସ ଛାଡ଼ି। ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ହେଲେ, ଗୋମୟ ଲଗାଇବା ଉଚିତ୍।'
ପ୍ରାଂଗଣଂ ପୁଷ୍ପମାଲାଭିରକ୍ଷତାଦ୍ଭିଃ ସମଂତତଃ। ତଦଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯାଲିଖେତ୍ପଦ୍ମଂ କୁଂକୁମେନାଷ୍ଟପତ୍ରକମ୍
ଫୁଲମାଳାରେ ଚାରିପାଖରେ ଅଳଙ୍କୃତ କରି, ସେଇ ମଣ୍ଡପରେ ପୂଜା କରିବା ପରେ, କୁଙ୍କୁମ ଦ୍ୱାରା ଏକ ଅଷ୍ଟପତ୍ର ପଦ୍ମ ଆଙ୍କିବା ଉଚିତ।
କୁଂକୁମସ୍ଯାପ୍ଯଭାଵେନ ରକ୍ତଚଂଦନମିଷ୍ଯତେ। ଚତ୍ଵାରଃ କରକାଃ କାର୍ଯାଃ ଭକ୍ଷ୍ଯଭୋଜ୍ଯସମନ୍ଵିତାଃ
କୁଙ୍କୁମ ମିଳିଲେ ଭଲ, ନାହିଁ ହେଲେ ଲାଲ୍ ଚନ୍ଦନ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଯୋଗ୍ୟ। ଚାରିଟି ହାତର ଆକୃତିରେ ଭୋଜ୍ୟପଦାର୍ଥ ସହିତ ନିବେଶ କରିବା ଦରକାର।
ତଂଡୁଲୈ ରକ୍ତଶାଲେଯୈଃ ପଦ୍ମରାଗୈଶ୍ଚ ସଂଯୁତାଃ। ଚତୁଃକୋଣେଷୁ ତାନ୍କୃତ୍ଵା ଫଲାନି ଵିଵିଧାନି ଚ
ଲାଲ୍ ଧାନ ଓ ପଦ୍ମରାଗ ମିଶାଇ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଚାରିଟି କୋଣରେ ରଖିବା ଉଚିତ, ସହିତ ନାନା ପ୍ରକାର ଫଳ ମଧ୍ୟ ଦେବା ଦରକାର।
ଗଂଧମାଲ୍ଯାଦିକଂ ସର୍ଵଂ ତଥୈଵ ଵିନିଵେଶଯେତ୍। ସୁଵର୍ଣଶୃଂଗାଂ କପିଲାମଥାର୍ଚ୍ଯ ରୌପ୍ଯୈଃ ଖୁରୈଃ କାଂସ୍ଯଦୋହାଂ ସଵସ୍ତ୍ରାମ୍
ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଗନ୍ଧ, ମାଳା ଓ ଏହା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବସ୍ତୁଗୁଡ଼ିକୁ ଏଭଳି ଭାବେ ରଖିବା ଉଚିତ। ତାପରେ ସୁନା ଶିଙ୍ଗ, ଚାଁଦିର ଖୁର ଓ କାଂସ୍ୟ ପାତ୍ରରେ ଦୁଧ ଦେଇ, ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧାଇଥିବା ଗାଈକୁ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର।
ଧୁରଂଧରଂ ରକ୍ତଖୁରଂ ଚ ସୌମ୍ଯଂ ଧାନ୍ଯାନି ସପ୍ତାଂବରସଂଯୁତାନି। ଅଂଗୁଷ୍ଠମାତ୍ରଂ ପୁରୁଷଂ ତଥୈଵ ସୌଵର୍ଣମପ୍ଯାଯତବାହୁଦଂଡମ୍ 1.24.
ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଲାଲ୍ ଖୁର ଥିବା, ଶାନ୍ତ ବୃଷ ଏବଂ ସାତ ପ୍ରକାର ଧାନ୍ୟ ଜାତିକୁ ବସ୍ତ୍ରରେ ବାନ୍ଧି ଦେବା ଉଚିତ। ଏହିପରି, ବଡ଼ ହାତ ଥିବା, ଅଙ୍ଗୁଠି ପରିମାଣର ସୁନାର ମଣିଷ ମୂର୍ତ୍ତି ମଧ୍ୟ ତିଆରି କରିବା ଦରକାର।
ଚତୁର୍ଭୁଜଂ ହେମମଯଂ ଚ ତାମ୍ରପାତ୍ରେ ଗୁଡସ୍ଯୋପରି ସର୍ପିଯୁକ୍ତମ୍। ସାମସ୍ଵରଜ୍ଞାଯ ଜିତେଂଦ୍ରିଯାଯ ଵାଗ୍ରୂପଶୀଲାନ୍ଵଯସଂଯୁତାଯ
ଚାରିଟି ହାତ ଥିବା ସୁନାର ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ତାମ୍ବା ପାତ୍ରରେ, ଗୁଡ଼ ଓ ଘିଅ ମିଶାଇ ରଖିବା ଉଚିତ। ଏହା ସେଇ ଯିଏ ସାମଗାନ ଜାଣନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜୟ କରିଛନ୍ତି, ଭଲ କଥାବାର୍ତ୍ତା, ରୂପ ଓ ଆଚରଣ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ।
ଦାତଵ୍ଯମେତତ୍ସକଲଂ ଦ୍ଵିଜାଯ କୁଟୁମ୍ବିନେ ନୈଵ ତୁ ଦଂଭଯୁକ୍ତେ। ଭୂମିପୁତ୍ର ମହାଭାଗ ସ୍ଵେଦୋଦ୍ଭଵ ପିନାକିନଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ଦାନ ଦ୍ୱିଜ ଗୃହସ୍ଥଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ କପଟ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ କେବେ ନୁହେଁ। ଭୂମିପୁତ୍ର, ଏହି ହେଉଛି ପିନାକୀଙ୍କର ସ୍ୱେଦ ଜନିତ ଦାନ।
ରୂପାର୍ଥୀ ତ୍ଵାଂ ପ୍ରପନ୍ନୋହଂ ଗୃହାଣାର୍ଘ୍ଯଂ ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ। ମଂତ୍ରେଣାନେନ ଦତ୍ଵାର୍ଘ୍ଯଂ ରକ୍ତଚଂଦନଵାରିଣା
ମୁଁ ରୂପ ଆଶା କରି ତୁମ ଶରଣ ନେଇଛି; ଏହି ଅର୍ଘ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଓ ଲାଲ୍ ଚନ୍ଦନ ମିଶା ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ—
ତତୋର୍ଚଯେଦ୍ଵିପ୍ରଵରଂ ରକ୍ତମାଲ୍ଯାଂବରାଦିଭିଃ। ଦଦ୍ଯାତ୍ତେନୈଵ ମଂତ୍ରେଣ ଭୌମଂ ଗୋମିଥୁନାନ୍ଵିତମ୍
ତାପରେ ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଲାଲ୍ ମାଳା, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ସେଇ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭୂମି ଓ ଗାଈ ଯୁଗଳ ଦେବା ଦରକାର।
ଶଯ୍ଯାଂ ଚ ଶକ୍ତିମାନ୍ଦଦ୍ଯାତ୍ସର୍ଵୋପସ୍କରସଂଯୁତାମ୍। ଯଦ୍ଯଦିଷ୍ଟତମଂ ଲୋକେ ଯଚ୍ଚାସ୍ଯ ଦଯିତଂ ଗୃହେ
ସମସ୍ତ ଉପକରଣ ସହିତ ଏକ ଶଯ୍ୟା ଦେବା ଉଚିତ। ଏହି ସଂସାରରେ ଯାହା ସବୁଠାରୁ ଆବଶ୍ୟକ, ଓ ଘରେ ଯାହା ସେଇ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ—
ତତ୍ତଦ୍ଗୁଣଵତେ ଦେଯଂ ଦତ୍ତସ୍ଯାକ୍ଷଯମିଚ୍ଛତା। ତତଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ କୃତ୍ଵା ଵିସୃଜ୍ଯ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମମ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ଏହି ଗୁଣ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେଠିକୁ ଦେବା ଉଚିତ, ଯଦି ଦାନର ଅକ୍ଷୟ ଫଳ ଆଶା କରନ୍ତି। ତାପରେ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ସହିତ ବିଦାୟ ଦେବା ଦରକାର।
ନକ୍ତଂ କ୍ଷୀରାଶନଂ କୁର୍ଯାଦେଵଂ ଚାଂଗାରକାଷ୍ଟକମ୍। ଚତୁରୋ ଵାଥ ଵାତସ୍ଯ ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ତଦ୍ଵଦାମି ତେ
ରାତିରେ କେବଳ ଖୀର ଖାଇ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଆଠ ଟି କୋଇଳା ଦ୍ୱାରା କ୍ରିୟା କରିବା ଦରକାର। ଏହାର ଯେତେକି ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ସେଥିରେ ଚାରିଟି କିମ୍ବା ଅଧିକ ହେଲେ, ସେଥିରେ କେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ ମୁଁ କହିବି।
ରୂପସୌଭାଗ୍ଯସଂପନ୍ନଃ ପୁମାନ୍ଜନ୍ମନି ଜନ୍ମନି। ଵିଷ୍ଣୌ ଵାଥ ଶିଵେ ଭକ୍ତଃ ସପ୍ତଦ୍ଵୀପାଧିପୋ ଭଵେତ୍
ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ରୂପ, ସୌଭାଗ୍ୟ ଓ ସମୃଦ୍ଧିରେ ଯୁକ୍ତ, ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ ଏଭଳି ହୁଏ। ସେ ବିଷ୍ଣୁ କିମ୍ବା ଶିବଙ୍କ ଭକ୍ତ ଓ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ଅଧିପତି ହୁଏ।
ସପ୍ତକଲ୍ପସହସ୍ରାଣି ରୁଦ୍ରଲୋକେ ମହୀଯତେ। ତସ୍ମାତ୍ଵମପି ଦୈତ୍ଯେଂଦ୍ର ଵ୍ରତମେତତ୍ସମାଚର
ସେ ସପ୍ତ ହଜାର କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରୁଦ୍ରଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ତେଣୁ, ଦାୟତ୍ୟେନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏହି ବ୍ରତ କର।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତୋ ଭୁଗୁନଂଦନେନ ଚକାର ସର୍ଵଂ ଵ୍ରତମେଵ ଦୈତ୍ଯଃ। ତ୍ଵଂ ଚାପି ରାଜନ୍କୁରୁ ସର୍ଵମେତଦ୍ଯତୋକ୍ଷଯଂ ଵେଦଵିଦୋ ଵଦଂତି
ଏଭଳି ଭୃଗୁ ନନ୍ଦନଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଦାୟତ୍ୟ ସମସ୍ତ ବ୍ରତ କଲେ। ରାଜା, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କର, କାରଣ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଏହାକୁ ଅକ୍ଷୟ ବୋଲି କହନ୍ତି।
ଶୃଣୋତି ଯଶ୍ଚୈନମନନ୍ଯଚେତାସ୍ତସ୍ଯାପି ସର୍ଵଂ ଭଗଵାନ୍ଵିଧତ୍ତେ
ଯିଏ ଏହି କଥାକୁ ଏକାଗ୍ର ମନେ ଶୁଣେ, ସେଠିପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଭଗବାନ ସମସ୍ତ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଭୀଷ୍ମ ଉଵାଚ। ଉପଵାସେଷ୍ଵଶକ୍ତସ୍ଯ ତଦେଵ ଫଲମିଚ୍ଛତଃ। ଅନଭ୍ଯାସେନ ରୋଗାଦ୍ଵା କିମିଷ୍ଟଂ ଵ୍ରତମୁଚ୍ଯତାମ୍
ଭୀଷ୍ମ କହିଲେ: ଯିଏ ଉପବାସ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ସେଇ ଫଳ ଆଶା କରେ, କିମ୍ବା ଅଭ୍ୟାସ ନଥିବା କିମ୍ବା ରୋଗ ଦ୍ୱାରା ଅସମର୍ଥ—ତାଙ୍କ ପାଇଁ କେଉଁ ବ୍ରତ ଉପଦେଶ ହୁଏ?
ପୁଲସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ। ଉପଵାସେଷ୍ଵଶକ୍ତାନାଂ ନକ୍ତଂ ଭୋଜନମିଷ୍ଯତେ। ଯସ୍ମିନ୍ଵ୍ରତେ ତଦପ୍ଯତ୍ର ଶ୍ରୂଯତାଂ ଵୈ ଵ୍ରତଂ ମହତ୍
ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ଯେଉଁମାନେ ଉପବାସ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ରାତିରେ ଖାଇବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ବ୍ରତରେ ଏହା ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ, ସେଇ ମହାବ୍ରତ ବିଷୟରେ ଏବେ ଶୁଣ।
ଆଦିତ୍ଯଶଯନଂ ନାମ ଯଥାଵଚ୍ଛଂକରାର୍ଚନମ୍। ଯେଷୁ ନକ୍ଷତ୍ରଯୋଗେଷୁ ପୁରାଣଜ୍ଞାଃ ପ୍ରଚକ୍ଷତେ
ଯେଉଁ ନକ୍ଷତ୍ର ଯୋଗରେ ପୁରାଣ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଆଦିତ୍ୟଶୟନ ନାମ ଶଙ୍କରଙ୍କ ପୂଜା କରିବାକୁ କହିଛନ୍ତି, ସେହିପରି ଶଙ୍କରଙ୍କ ପୂଜା କରାଯିବା ଉଚିତ।
ଯଦା ହସ୍ତେନ ସପ୍ତମ୍ଯାମାଦିତ୍ଯସ୍ଯ ଦିନଂ ଭଵେତ୍। ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଚାପି ସଂକ୍ରାଂତିସ୍ତିଥିସ୍ସା ସାର୍ଵକାମିକୀ
ଯେତେବେଳେ ସପ୍ତମୀ ତିଥି ହସ୍ତ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ପଡ଼ିଥାଏ ଏବଂ ସେହିଦିନ ସୂର୍ଯ୍ୟବାର ଥାଏ, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟର ସଂକ୍ରାନ୍ତି ହୁଏ, ସେହି ତିଥି ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଥାଏ।
ଉମାମହେଶ୍ଵରସ୍ଯାର୍ଚାମର୍ଚଯେତ୍ସୂର୍ଯନାମଭିଃ। ସୂର୍ଯାର୍ଚାଂ ଶିଵଲିଗଂ ଚ ଉଭଯଂ ପୂଜଯେଦ୍ଯତଃ
ଉମା ଓ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତିମାକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟର ନାମରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ପୂଜା ଓ ଶିବଲିଙ୍ଗ ପୂଜା ଦୁଇଟି ଏକାସାଥି କରିବା ଉଚିତ।
ଉମାପତେ ରଵେଶ୍ଚାପି ନ ଭେଦଃ କ୍ଵଚିଦିଷ୍ଯତେ। ଯସ୍ମାତ୍ତସ୍ମାନ୍ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୃହେ ଭାନୁଂ ସମର୍ଚଯେତ୍
ଉମାପତି ଓ ରବିଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ; ତେଣୁ, ରାଜାଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଘରେ ଭାନୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ହସ୍ତେନ ସୂର୍ଯାଯ ନମୋସ୍ତୁପାଦାଵର୍କାଯ ଚିତ୍ରାସୁ ଚ ଗୁଲ୍ଫଦେଶଂ। ସ୍ଵାତୀଷୁ ଜଂଘେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମାଯ ଧାତ୍ରେ ଵିଶାଖାସୁ ଚ ଜାନୁଦେଶମ୍
ହସ୍ତ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପାଦରେ ନମସ୍କାର, ଚିତ୍ରାରେ ଗୁଲ୍ଫ (ଏଢ଼ି) ଦେଶରେ, ସ୍ୱାତୀରେ ଜଂଘାରେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଧାତ୍ରେ, ଵିଶାଖାରେ ଜାଣୁ ଦେଶରେ ନମସ୍କାର।
ତଥାନୁରାଧାସୁ ନମୋଭି ପୂଜ୍ଯମୁରୁଦ୍ଦ୍ଵଯଂ ଚୈଵ ସହସ୍ରଭାନୋଃ। ଜ୍ଯେଷ୍ଠାସ୍ଵନଂଗାଯ ନମୋସ୍ତୁ ଗୁହ୍ଯମିନ୍ଦ୍ରା ଯଭୀମାଯ କଟିଂ ଚ ମୂଲେ
ଅନୁରାଧାରେ ହଜାର କିରଣ ଧାରୀଙ୍କ ଦୁଇ ଉରୁକୁ ନମସ୍କାର କରି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ଜ୍ୟେଷ୍ଠାରେ ଅନଙ୍ଗଙ୍କୁ ଗୁପ୍ତ ଅଂଶରେ ନମସ୍କାର; ମୂଳରେ ଭୀମଙ୍କୁ କଟି ମୂଳରେ ନମସ୍କାର।
ପୂର୍ଵୋତ୍ତରାଷାଢଯୁଗେ ଚ ନାଭିଂ ତ୍ଵଷ୍ଟ୍ରେ ନମଃ ସପ୍ତତୁରଂଗମାଯ। ତୀକ୍ଷ୍ଣାଂଶଵେ ଶ୍ରଵଣେ ଚାଥ କୁକ୍ଷିଂ ପୃଷ୍ଠଂ ଧନିଷ୍ଠାସୁ ଵିକର୍ତନାଯ
ପୂର୍ବ ଓ ଉତ୍ତରାଷାଢ଼ା ଯୁଗରେ ନାଭିରେ ସପ୍ତ ତୁରଙ୍ଗ ଧାରୀ ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ରେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଶ୍ରବଣରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣାଂଶୁଙ୍କୁ କୁକ୍ଷିରେ, ଧନିଷ୍ଠାରେ ଭିକର୍ତନଙ୍କୁ ପୃଷ୍ଠରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଵକ୍ଷସ୍ଥଲଂ ଧ୍ଵାଂତଵିନାଶନାଯ ଜଲାଧିପର୍କ୍ଷେ ପ୍ରତିପୂଜନୀଯମ୍। ପୂର୍ଵୋତ୍ତରା ଭାଦ୍ରପଦଦ୍ଵଯେ ଚ ବାହୂତ୍ତମଶ୍ଚଂଡକରାଯ ପୂଜ୍ଯୌ
ଶତଭିଷା ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଅନ୍ଧକାର ନାଶକଙ୍କୁ ବକ୍ଷସ୍ଥଳରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ପୂର୍ବ ଓ ଉତ୍ତରାଭାଦ୍ରପଦା ଦୁଇଟିରେ ଚଣ୍ଡକରଙ୍କୁ ଦୁଇ ବାହୁରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସାମ୍ନାମଧୀଶାଯ କରଦ୍ଵଯଂ ଚ ସଂପୂଜନୀଯଂ ନୃପ ରେଵତୀଷୁ। ନଖାନି ପୂଜ୍ଯାନି ତଥାଶ୍ଵିନୀଷୁ ନମୋସ୍ତୁ ସପ୍ତାଶ୍ଵଧୁରଂଧରାଯ
ରେବତୀରେ ସାମ ଗୀତର ଅଧିପତିଙ୍କୁ ଦୁଇ ହାତରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ଅଶ୍ୱିନୀରେ ସପ୍ତ ଅଶ୍ୱ ଗଡ଼ି ଚାଳନ୍ତିଥିବାଙ୍କୁ ନଖରେ ନମସ୍କାର କରି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
କଠୋରଧାମ୍ନେ ଭରଣୀଷୁ କଂଠଂ ଦିଵାକରାଯେତ୍ଯଭିପୂଜନୀଯମ୍। ଗ୍ରୀଵାଗ୍ନିପର୍କ୍ଷେ ଧରସଂପୁଟେ ତୁ ସଂପୂଜଯେଦ୍ଭାରତ ରୋହିଣୀଷୁ
ଭରଣୀରେ କଠୋର ଧାମ୍ନୀଙ୍କୁ କଣ୍ଠରେ 'ଦିବାକର' କହି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ରୋହିଣୀରେ ଅଗ୍ନିର ଆଶ୍ରୟ ଭାବରେ ଗ୍ରୀବାରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଭାରତ।