ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତତଃ ଶାଂତିମଗମତ୍କାମରୂପଧୃତ୍। ସ ଜାତସ୍ତତ୍କ୍ଷଣାଦ୍ରାଜନ୍ଗ୍ରହତ୍ଵମଗମତ୍ପୁନଃ
ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ସେ ଇଚ୍ଛାରୂପ ଧାରଣ କରି ଶାନ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ; ଏହି କ୍ଷଣରେ, ରାଜା, ସେ ପୁଣି ଗ୍ରହ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ସ କଦାଚିଦ୍ଭଵାଂସ୍ତସ୍ଯ ପୂଜାର୍ଘାଦିକମୁତ୍ତମଂ। ଦୃଷ୍ଟଵାନ୍କ୍ରିଯମାଣଂ ଚ ଶୂଦ୍ରେଣ ତ୍ଵଂ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ
କେବଳ ଏକଥର, ତୁମେ ତାଙ୍କର ଉତ୍ତମ ପୂଜା ଏବଂ ଅର୍ଘ୍ୟ ଏକ ଶୂଦ୍ର ଦ୍ୱାରା କରାଯାଉଥିବା ଦେଖିଥିଲେ, ଏବଂ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ତେନ ତ୍ଵଂ ରୂପଵାନ୍ଜାତୋ ସୁରଃ ଶତ୍ରୁକୁଲାଶନିଃ। ଵିଵିଧା ଚ ରୁଚିର୍ଜାତା ଯସ୍ମାତ୍ତଵ ଵିଦୂରଗା
ଏହି କାରଣରୁ, ତୁମେ ରୂପବାନ୍, ଦେବତା ଏବଂ ଶତ୍ରୁକୁଳ ପାଇଁ ବଜ୍ର ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ବିଭିନ୍ନ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଗୁଣ ତୁମରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ଯାହା ଦୂରଦୂରନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଵିରୋଚନ ଇତି ପ୍ରାହୁସ୍ତସ୍ମାତ୍ ତ୍ଵାଂ ଦେଵଦାନଵାଃ। ଶୂଦ୍ରେଣ କ୍ରିଯମାଣସ୍ଯ ଵ୍ରତସ୍ଯ ତଵ ଦର୍ଶନାତ୍
ଏହି କାରଣରୁ, ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ତୁମକୁ ବିରୋଚନ ବୋଲି କହନ୍ତି, କାରଣ ତୁମେ ଶୂଦ୍ର ଦ୍ୱାରା କରାଯାଉଥିବା ବ୍ରତ ଦେଖିଥିଲ।
ଈଦୃଶୀ ରୂପସଂପତ୍ତିରିତି ଵିସ୍ମିତଵାନହମ୍। ସାଧୁସାଧ୍ଵିତି ତେନୋକ୍ତମହୋ ମାହାତ୍ମ୍ଯମୁତ୍ତମଂ
ଏପରି ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଓ ଶ୍ରୀମତି ଦେଖି ମୁଁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଥିଲି, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ 'ଭଲ, ଭଲ' କହିଲି, ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, 'ଆହା, କେତେ ବଡ଼ ମହିମା!'
ପଶ୍ଯତୋପି ଭଵେଦ୍ରୂପମୈଶ୍ଵର୍ଯଂ କିମୁ କୁର୍ଵତଃ। ଯସ୍ମାଚ୍ଚ ଭକ୍ତ୍ଯା ଧରଣୀସୁତସ୍ଯ ଵିନିଂଦ୍ଯମାନେନ ଗଵାଦିଦାନମ୍
କେବଳ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ରୂପ ଓ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ମିଳେ—ତେବେ କରିଲେ କିଏ ଜାଣେ କେତେ ଅଧିକ! ଏବଂ ଧରଣୀପୁତ୍ର ଭକ୍ତିପୂର୍ବକ ଗାଁଓ ଆଦି ଦାନ କଲେ ଯାହାକୁ ଅବମାନିତ କରାଯାଇଥିଲା—
ଆଲୋକିତଂ ତେନ ସୁରାରିଗର୍ଭେ ସଂଭୂତିରେଷା ତଵ ଦୈତ୍ଯ ଜାତା। ଅଥ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଭାର୍ଗଵସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ତୁମର ଜନ୍ମ ଦେବଶତ୍ରୁର ଗର୍ଭରେ ହେଲା, ଏଭଳି ତୁମେ ଦାନବ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲ। ପରେ, ମହାତ୍ମା ଭାର୍ଗବଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି—
ପ୍ରହ୍ଲାଦନଂଦନୋ ଵୀରଃ ପୁନଃ ପପ୍ରଚ୍ଛ ଭାର୍ଗଵମ୍। ଵିରୋଚନ ଉଵାଚ। ଭଗଵଂସ୍ତଦ୍ଵ୍ରତଂ ସମ୍ଯକ୍ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି ତତ୍ଵତଃ
ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କର ପୁତ୍ର ବୀର ଆଉଥରେ ଭାର୍ଗବଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ। ବିରୋଚନ କହିଲେ: 'ଭଗବନ୍ତ, ସେ ବ୍ରତ ବିଷୟରେ ସଠିକ୍ ଭାବେ ଶୁଣିବାକୁ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ।'
ଦୀଯମାନଂ ତୁ ଯଦ୍ଦାନଂ ମଯା ଦୃଷ୍ଟଂ ଭଵାଂତରେ। ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଚ ଵିଧିଂ ତସ୍ଯ ଯଥାଵଦ୍ଵକ୍ତୁମର୍ହସି
'ମୁଁ ଆଗରୁ ଯେ ଜନ୍ମରେ ଦେଖିଥିଲି ସେ ଦାନ, ତାହାର ମହିମା ଓ ବିଧି—ସେଥିରେ ତୁମେ ଠିକ୍ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କର।'
ଇତି ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵିପ୍ରଃ ପ୍ରୋଵାଚ ସାଦରଂ। ଚତୁର୍ଥ୍ଯଂଗାରକଦିନେ ଯଦା ଭଵତି ଦାନଵ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆଦର ସହିତ କହିଲେ: 'ହେ ଦାନବ, ଯେତେବେଳେ ଅଙ୍ଗାରକ ଚତୁର୍ଥୀ ଦିନ ଆସେ—'
ମୃଦାସ୍ନାନଂ ତଦା କୁର୍ଯାତ୍ପଦ୍ମରାଗଵିଭୂଷିତଃ। ଅଗ୍ନିର୍ମୂର୍ଦ୍ଧାଦିଵୋ ମଂତ୍ରଂ ଜପେତ୍ସ୍ନାତ ଉଦଙ୍ମୁଖଃ
'ସେବେଳେ ମାଟିରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍, ପଦ୍ମରାଗ ମଣି ଧାରଣ କରି। ଉତ୍ତରଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ସ୍ନାନ କରି ଅଗ୍ନିଦେବଙ୍କ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍।'
ଶୂଦ୍ରସ୍ତୂଷ୍ଣୀଂ ସ୍ମରନ୍ଭୌମମାସ୍ତାଂ ଭୋଗଵିଵର୍ଜିତଃ। ଅଥାସ୍ତମିତ ଆଦିତ୍ଯେ ଗୋମଯେନାନୁଲେପଯେତ୍
'ଶୂଦ୍ର ନିର୍ବିକଳ୍ପ ଭାବେ ଚୁପଚାପ ଭୌମଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ୍, ଭୋଗବିଲାସ ଛାଡ଼ି। ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ହେଲେ, ଗୋମୟ ଲଗାଇବା ଉଚିତ୍।'
ପ୍ରାଂଗଣଂ ପୁଷ୍ପମାଲାଭିରକ୍ଷତାଦ୍ଭିଃ ସମଂତତଃ। ତଦଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯାଲିଖେତ୍ପଦ୍ମଂ କୁଂକୁମେନାଷ୍ଟପତ୍ରକମ୍
ଫୁଲମାଳାରେ ଚାରିପାଖରେ ଅଳଙ୍କୃତ କରି, ସେଇ ମଣ୍ଡପରେ ପୂଜା କରିବା ପରେ, କୁଙ୍କୁମ ଦ୍ୱାରା ଏକ ଅଷ୍ଟପତ୍ର ପଦ୍ମ ଆଙ୍କିବା ଉଚିତ।
କୁଂକୁମସ୍ଯାପ୍ଯଭାଵେନ ରକ୍ତଚଂଦନମିଷ୍ଯତେ। ଚତ୍ଵାରଃ କରକାଃ କାର୍ଯାଃ ଭକ୍ଷ୍ଯଭୋଜ୍ଯସମନ୍ଵିତାଃ
କୁଙ୍କୁମ ମିଳିଲେ ଭଲ, ନାହିଁ ହେଲେ ଲାଲ୍ ଚନ୍ଦନ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଯୋଗ୍ୟ। ଚାରିଟି ହାତର ଆକୃତିରେ ଭୋଜ୍ୟପଦାର୍ଥ ସହିତ ନିବେଶ କରିବା ଦରକାର।
ତଂଡୁଲୈ ରକ୍ତଶାଲେଯୈଃ ପଦ୍ମରାଗୈଶ୍ଚ ସଂଯୁତାଃ। ଚତୁଃକୋଣେଷୁ ତାନ୍କୃତ୍ଵା ଫଲାନି ଵିଵିଧାନି ଚ
ଲାଲ୍ ଧାନ ଓ ପଦ୍ମରାଗ ମିଶାଇ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଚାରିଟି କୋଣରେ ରଖିବା ଉଚିତ, ସହିତ ନାନା ପ୍ରକାର ଫଳ ମଧ୍ୟ ଦେବା ଦରକାର।
ଗଂଧମାଲ୍ଯାଦିକଂ ସର୍ଵଂ ତଥୈଵ ଵିନିଵେଶଯେତ୍। ସୁଵର୍ଣଶୃଂଗାଂ କପିଲାମଥାର୍ଚ୍ଯ ରୌପ୍ଯୈଃ ଖୁରୈଃ କାଂସ୍ଯଦୋହାଂ ସଵସ୍ତ୍ରାମ୍
ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଗନ୍ଧ, ମାଳା ଓ ଏହା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବସ୍ତୁଗୁଡ଼ିକୁ ଏଭଳି ଭାବେ ରଖିବା ଉଚିତ। ତାପରେ ସୁନା ଶିଙ୍ଗ, ଚାଁଦିର ଖୁର ଓ କାଂସ୍ୟ ପାତ୍ରରେ ଦୁଧ ଦେଇ, ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧାଇଥିବା ଗାଈକୁ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର।
ଧୁରଂଧରଂ ରକ୍ତଖୁରଂ ଚ ସୌମ୍ଯଂ ଧାନ୍ଯାନି ସପ୍ତାଂବରସଂଯୁତାନି। ଅଂଗୁଷ୍ଠମାତ୍ରଂ ପୁରୁଷଂ ତଥୈଵ ସୌଵର୍ଣମପ୍ଯାଯତବାହୁଦଂଡମ୍ 1.24.
ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଲାଲ୍ ଖୁର ଥିବା, ଶାନ୍ତ ବୃଷ ଏବଂ ସାତ ପ୍ରକାର ଧାନ୍ୟ ଜାତିକୁ ବସ୍ତ୍ରରେ ବାନ୍ଧି ଦେବା ଉଚିତ। ଏହିପରି, ବଡ଼ ହାତ ଥିବା, ଅଙ୍ଗୁଠି ପରିମାଣର ସୁନାର ମଣିଷ ମୂର୍ତ୍ତି ମଧ୍ୟ ତିଆରି କରିବା ଦରକାର।
ଚତୁର୍ଭୁଜଂ ହେମମଯଂ ଚ ତାମ୍ରପାତ୍ରେ ଗୁଡସ୍ଯୋପରି ସର୍ପିଯୁକ୍ତମ୍। ସାମସ୍ଵରଜ୍ଞାଯ ଜିତେଂଦ୍ରିଯାଯ ଵାଗ୍ରୂପଶୀଲାନ୍ଵଯସଂଯୁତାଯ
ଚାରିଟି ହାତ ଥିବା ସୁନାର ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ତାମ୍ବା ପାତ୍ରରେ, ଗୁଡ଼ ଓ ଘିଅ ମିଶାଇ ରଖିବା ଉଚିତ। ଏହା ସେଇ ଯିଏ ସାମଗାନ ଜାଣନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜୟ କରିଛନ୍ତି, ଭଲ କଥାବାର୍ତ୍ତା, ରୂପ ଓ ଆଚରଣ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ।
ଦାତଵ୍ଯମେତତ୍ସକଲଂ ଦ୍ଵିଜାଯ କୁଟୁମ୍ବିନେ ନୈଵ ତୁ ଦଂଭଯୁକ୍ତେ। ଭୂମିପୁତ୍ର ମହାଭାଗ ସ୍ଵେଦୋଦ୍ଭଵ ପିନାକିନଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ଦାନ ଦ୍ୱିଜ ଗୃହସ୍ଥଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ କପଟ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ କେବେ ନୁହେଁ। ଭୂମିପୁତ୍ର, ଏହି ହେଉଛି ପିନାକୀଙ୍କର ସ୍ୱେଦ ଜନିତ ଦାନ।
ରୂପାର୍ଥୀ ତ୍ଵାଂ ପ୍ରପନ୍ନୋହଂ ଗୃହାଣାର୍ଘ୍ଯଂ ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ। ମଂତ୍ରେଣାନେନ ଦତ୍ଵାର୍ଘ୍ଯଂ ରକ୍ତଚଂଦନଵାରିଣା
ମୁଁ ରୂପ ଆଶା କରି ତୁମ ଶରଣ ନେଇଛି; ଏହି ଅର୍ଘ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କର, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଓ ଲାଲ୍ ଚନ୍ଦନ ମିଶା ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ—
ତତୋର୍ଚଯେଦ୍ଵିପ୍ରଵରଂ ରକ୍ତମାଲ୍ଯାଂବରାଦିଭିଃ। ଦଦ୍ଯାତ୍ତେନୈଵ ମଂତ୍ରେଣ ଭୌମଂ ଗୋମିଥୁନାନ୍ଵିତମ୍
ତାପରେ ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଲାଲ୍ ମାଳା, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ସେଇ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭୂମି ଓ ଗାଈ ଯୁଗଳ ଦେବା ଦରକାର।
ଶଯ୍ଯାଂ ଚ ଶକ୍ତିମାନ୍ଦଦ୍ଯାତ୍ସର୍ଵୋପସ୍କରସଂଯୁତାମ୍। ଯଦ୍ଯଦିଷ୍ଟତମଂ ଲୋକେ ଯଚ୍ଚାସ୍ଯ ଦଯିତଂ ଗୃହେ
ସମସ୍ତ ଉପକରଣ ସହିତ ଏକ ଶଯ୍ୟା ଦେବା ଉଚିତ। ଏହି ସଂସାରରେ ଯାହା ସବୁଠାରୁ ଆବଶ୍ୟକ, ଓ ଘରେ ଯାହା ସେଇ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ—
ତତ୍ତଦ୍ଗୁଣଵତେ ଦେଯଂ ଦତ୍ତସ୍ଯାକ୍ଷଯମିଚ୍ଛତା। ତତଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ କୃତ୍ଵା ଵିସୃଜ୍ଯ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମମ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ଏହି ଗୁଣ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେଠିକୁ ଦେବା ଉଚିତ, ଯଦି ଦାନର ଅକ୍ଷୟ ଫଳ ଆଶା କରନ୍ତି। ତାପରେ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ସହିତ ବିଦାୟ ଦେବା ଦରକାର।
ନକ୍ତଂ କ୍ଷୀରାଶନଂ କୁର୍ଯାଦେଵଂ ଚାଂଗାରକାଷ୍ଟକମ୍। ଚତୁରୋ ଵାଥ ଵାତସ୍ଯ ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ତଦ୍ଵଦାମି ତେ
ରାତିରେ କେବଳ ଖୀର ଖାଇ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଆଠ ଟି କୋଇଳା ଦ୍ୱାରା କ୍ରିୟା କରିବା ଦରକାର। ଏହାର ଯେତେକି ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ସେଥିରେ ଚାରିଟି କିମ୍ବା ଅଧିକ ହେଲେ, ସେଥିରେ କେତେ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ ମୁଁ କହିବି।
ରୂପସୌଭାଗ୍ଯସଂପନ୍ନଃ ପୁମାନ୍ଜନ୍ମନି ଜନ୍ମନି। ଵିଷ୍ଣୌ ଵାଥ ଶିଵେ ଭକ୍ତଃ ସପ୍ତଦ୍ଵୀପାଧିପୋ ଭଵେତ୍
ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ରୂପ, ସୌଭାଗ୍ୟ ଓ ସମୃଦ୍ଧିରେ ଯୁକ୍ତ, ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ ଏଭଳି ହୁଏ। ସେ ବିଷ୍ଣୁ କିମ୍ବା ଶିବଙ୍କ ଭକ୍ତ ଓ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ଅଧିପତି ହୁଏ।
ସପ୍ତକଲ୍ପସହସ୍ରାଣି ରୁଦ୍ରଲୋକେ ମହୀଯତେ। ତସ୍ମାତ୍ଵମପି ଦୈତ୍ଯେଂଦ୍ର ଵ୍ରତମେତତ୍ସମାଚର
ସେ ସପ୍ତ ହଜାର କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରୁଦ୍ରଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ତେଣୁ, ଦାୟତ୍ୟେନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏହି ବ୍ରତ କର।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତୋ ଭୁଗୁନଂଦନେନ ଚକାର ସର୍ଵଂ ଵ୍ରତମେଵ ଦୈତ୍ଯଃ। ତ୍ଵଂ ଚାପି ରାଜନ୍କୁରୁ ସର୍ଵମେତଦ୍ଯତୋକ୍ଷଯଂ ଵେଦଵିଦୋ ଵଦଂତି
ଏଭଳି ଭୃଗୁ ନନ୍ଦନଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଦାୟତ୍ୟ ସମସ୍ତ ବ୍ରତ କଲେ। ରାଜା, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କର, କାରଣ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଏହାକୁ ଅକ୍ଷୟ ବୋଲି କହନ୍ତି।
ଶୃଣୋତି ଯଶ୍ଚୈନମନନ୍ଯଚେତାସ୍ତସ୍ଯାପି ସର୍ଵଂ ଭଗଵାନ୍ଵିଧତ୍ତେ
ଯିଏ ଏହି କଥାକୁ ଏକାଗ୍ର ମନେ ଶୁଣେ, ସେଠିପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଭଗବାନ ସମସ୍ତ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଭୀଷ୍ମ ଉଵାଚ। ଉପଵାସେଷ୍ଵଶକ୍ତସ୍ଯ ତଦେଵ ଫଲମିଚ୍ଛତଃ। ଅନଭ୍ଯାସେନ ରୋଗାଦ୍ଵା କିମିଷ୍ଟଂ ଵ୍ରତମୁଚ୍ଯତାମ୍
ଭୀଷ୍ମ କହିଲେ: ଯିଏ ଉପବାସ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ସେଇ ଫଳ ଆଶା କରେ, କିମ୍ବା ଅଭ୍ୟାସ ନଥିବା କିମ୍ବା ରୋଗ ଦ୍ୱାରା ଅସମର୍ଥ—ତାଙ୍କ ପାଇଁ କେଉଁ ବ୍ରତ ଉପଦେଶ ହୁଏ?
ପୁଲସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ। ଉପଵାସେଷ୍ଵଶକ୍ତାନାଂ ନକ୍ତଂ ଭୋଜନମିଷ୍ଯତେ। ଯସ୍ମିନ୍ଵ୍ରତେ ତଦପ୍ଯତ୍ର ଶ୍ରୂଯତାଂ ଵୈ ଵ୍ରତଂ ମହତ୍
ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ଯେଉଁମାନେ ଉପବାସ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ରାତିରେ ଖାଇବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ବ୍ରତରେ ଏହା ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ, ସେଇ ମହାବ୍ରତ ବିଷୟରେ ଏବେ ଶୁଣ।