ଵିପ୍ରସ୍ଯୋପସ୍କରୈର୍ଯୁକ୍ତାଂ ଶଯ୍ଯାଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିଚକ୍ଷଣା ସୋପଧାନାଂ ସଵିନ୍ଯାସାଂ ସ୍ଵାସ୍ତରାଵରଣାଂ ଶୁଭାମ୍
ଏକ ବୁଦ୍ଧିମତୀ ଜଣେ ନାରୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ସାଜସଜ୍ଜା ସହିତ ଏକ ଶୋଭାମୟ ଶଯ୍ୟା ଦେବା ଉଚିତ, ଯାହାରେ ତକିଆ, ଭଲ ଭାବରେ ବିଛାଯାଇଥିବା ଚାଦର ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ଆବରଣ ଥିବ।
ଦୀପିକୋପାନହଚ୍ଛତ୍ର ପାଦୁକାସନସଂଯୁତାମ୍ ସପତ୍ନୀକମଲଂକୃତ୍ଯ ହେମସୂତ୍ରାଂଗୁଲୀଯକୈଃ୧୨୫ ସୂକ୍ଷ୍ମଵସ୍ତ୍ରୈଃ ସକଟକୈର୍ଧୂପମାଲ୍ଯାନୁଲେପନୈଃ କାମଦେଵଂ ସପତ୍ନୀକଂ ଗୁଡକୁମ୍ଭୋପରିସ୍ଥିତମ୍
ଦୀପ, ପାଦୁକା, ଛତା, ଆସନ ଓ ପାଦପୀଠ ସହିତ, ସହପତ୍ନୀ ସହ ଏବଂ ସୁନାର ଆଙ୍ଗୁଠି, ସୂକ୍ଷ୍ମ ବସ୍ତ୍ର, ବାହୁଡ଼ି, ଧୂପ, ମାଳା ଓ ଚନ୍ଦନ ଦେଇ, ଗୁଡ଼ ଭରା ଘଡ଼ା ଉପରେ କାମଦେବଙ୍କୁ ସହପତ୍ନୀ ସହ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ତାମ୍ରପାତ୍ରାସନଗତଂ ହେମନେତ୍ରପଟାଵୃତମ୍ ସୁକାଂସ୍ଯଭାଜନୋପେତମିକ୍ଷୁଦଂଡସମନ୍ଵିତମ୍୧୨୭ ଦଦ୍ଯାଦନେନ ମନ୍ତ୍ରେଣ ତଥୈକାଂ ଗାଂ ପଯସ୍ଵିନୀମ୍ ଯଥାଂତରଂ ନ ପଶ୍ଯାମି କାମକେଶଵଯୋଃ ସଦା
ତାମ୍ର ପାତ୍ର ଉପରେ ବସିଥିବା, ସୁନାର କପଡ଼ା ଢାଙ୍କା, ଭଲ କାଂସା ପାତ୍ର ଓ ଇଖ ଦଣ୍ଡ ସହିତ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଏକ ଦୁଧାଳ ଗାଈ ଦେବା ଉଚିତ। ସେ ସଦା କାମ ଓ କେଶବଙ୍କୁ ଅଲଗା ଭାବେ ଦେଖେନାହାନ୍ତି।
ତଥୈଵ ସର୍ଵକାମାପ୍ତିରସ୍ତୁ ଵିପ୍ର ସଦା ମମ ତଥା ଚ କାଂଚନଂ ଦେଵଂ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଯ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ
ଏହିପରି ଭାବେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ସଦା ପୂରଣ ହେଉ। ଏଭଳି ଭାବରେ, ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସୁନାର ମୂର୍ତ୍ତି ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ।
କୋଦାତ୍କାମୋଦାଦିତି ଵୈଦିକଂ ମଂତ୍ରମୁଦୀରଯେତ୍ ତତଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣୀକୃତ୍ଯ ଵିସୃଜ୍ଯ ଦ୍ଵିଜପୁଂଗଵମ୍
'କୋଦାତ୍କାମୋଦା' ବେଦମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି, ସମ୍ମାନ ସହ ବିଦାୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଶଯ୍ଯାସନାଦିକଂ ସର୍ଵଂ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ଗୃହଂ ନଯେତ୍ ତତଃ ପ୍ରଭୃତି ଯୋଽନ୍ଯୋପି ରତ୍ଯର୍ଥଂ ଗେହମାଗତଃ
ଶଯ୍ୟା, ଆସନ ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ସାମଗ୍ରୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରକୁ ପଠାଇଦେବା ଉଚିତ। ଏହା ପରେ, ଯେଉଁଠି ଅନ୍ୟ କେହି ରତିପାଇଁ ଘରକୁ ଆସିଥିବେ,
ସମ୍ମାନ୍ଯ ସୂର୍ଯଵାରେଣ ସ ସଂପୂଜ୍ଯୋ ଭଵେତ୍ସଦା ଏଵଂ ତ୍ରଯୋଦଶଂ ଯାଵନ୍ମାସମେକଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମମ୍
ସେଉଁଠି ସେ ସଦା ସୂର୍ଯ୍ୟବାରରେ ସମ୍ମାନ ଓ ପୂଜା ପାଇବେ। ଏଭଳି ଭାବରେ, ତେର ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ହେ ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ।
ତର୍ପଯିତ୍ଵା ଯଥାକାମଂ ପ୍ରେଷଯେଚ୍ଚୈଵ ମଂଦିରମ୍ ତଦନୁଜ୍ଞଯା ରୂପଵଂତଂ ଯାଵଦସ୍ଯାଗମୋ ଭଵେତ୍
ତାଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି, ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଘରକୁ ପଠାଇଦେବା ଉଚିତ। ତାଙ୍କର ଅନୁମତିରେ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଆସିନାହାନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଅନ୍ୟ ଏକ ସୁନ୍ଦର ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରିପାରିବେ।
ଆତ୍ମନୋପି ଯଦା ଵିଘ୍ନଂ ଗର୍ଭସୂତକରାଜକମ୍ ଦୈଵଂ ଵା ମାନୁଷଂ ଵା ସ୍ଯାଦୁପରାଗେଣ ଵା ତତଃ
ଯଦି ନିଜ ଦେହରୁ କିମ୍ବା ଗର୍ଭଧାରଣ, ପିଲା ଜନ୍ମ, ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶ, ଦେବତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା କିମ୍ବା ମଣିଷ ଦ୍ୱାରା କିମ୍ବା ଗ୍ରହଣ ଦ୍ୱାରା କୌଣସି ବାଧା ଆସିଥାଏ,
ସାଵାରା ନଷ୍ଟପଂଚାଶଦ୍ଯଥାଶକ୍ତି ସମର୍ପଯେତ୍ ଏତଦ୍ଧି କଥିତଂ ସମ୍ଯଗ୍ଭଵତୀନାଂ ଵିଶେଷତଃ
ତେବେ ସେ ଯେପରି ସମ୍ଭବ, ହାରାଇ ଦେଲେ କିମ୍ବା କଷ୍ଟରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ପଞ୍ଚାଶଟି ମୁଦ୍ରା ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି କଥା ଭଲଭାବେ ତୁମମାନେ ପାଇଁ ବିଶେଷ ଭାବେ କହାଯାଇଛି।
ସ୍ଵଧର୍ମୋଯଂ ଯତୋ ଭାଵ୍ଯୋ ଵେଶ୍ଯାନାମିହ ସର୍ଵଦା ଶଯ୍ଯଯା ତ୍ଯଜ୍ଯତେ ଦେଵ ନ କଦାଚିଦ୍ଯଥା ଭଵାନ୍
ଏହିଠାରେ ବେଶ୍ୟାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସଦା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଧର୍ମ ଏହି ଅଟୁଟ ରହିଛି; ସେମାନେ କେବେ ମଧ୍ୟ ଶୟ୍ୟାକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଯେପରି ତୁମେ କେବେ ତ୍ୟାଗ କରନାହାଁ।
ଶଯ୍ଯା ମମାପ୍ଯଶୂନ୍ଯେଯଂ ତଥାସ୍ତୁ ମଧୁସୂଦନ ଗୀତଵାଦିତ୍ରନିର୍ଘୋଷଂ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ କାରଯେତ୍
ମୋର ଶୟ୍ୟା ମଧ୍ୟ କେବେ ଖାଲି ନ ହେଉ—ଏହିପରି ହେଉ, ମଧୁସୂଦନ। ଦେବଦେବଙ୍କ ପାଇଁ ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ରର ଶବ୍ଦ ହେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ଉଚିତ।
ଏତଦ୍ଵଃ କଥିତଂ ସର୍ଵଂ ଵେଶ୍ଯାଧର୍ମମଶେଷତଃ ପୁରୁହୂତେନ ଯତ୍ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଦାନଵୀଷୁ ପୁରା ମଯା
ଏହି ସମସ୍ତ ବେଶ୍ୟାଧର୍ମ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ତୁମମାନେ ପାଇଁ କହାଯାଇଛି, ପୁରୁହୂତ ଓ ମୁଁ ପୂର୍ବେ ଦାନବୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯାହା କହିଥିଲି।
ତଦିଦଂ ସାଂପ୍ରତଂ ସର୍ଵଂ ଭଵତୀଷ୍ଵପି ଯୁଜ୍ଯତେ ସର୍ଵପାପପ୍ରଶମନମନଂତଫଲଦାଯକମ୍
ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ବର୍ତ୍ତମାନ ତୁମମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଲାଗୁହୁଏ; ଏହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରେ ଓ ଅନନ୍ତ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
କଲ୍ଯାଣିନୀନାଂ କଥିତଂ ତଦେତଦ୍ଦୁଶ୍ଚରଂ ଵ୍ରତମ୍ କରୋତି ଯାଽଶେଷମୁଦଗ୍ରମେତତ୍କଲ୍ଯାଣିନୀ ମାଧଵଲୋକସଂସ୍ଥା
ଏହି କଠିନ ବ୍ରତ ଧର୍ମପରାୟଣ ଜନନୀମାନେ ପାଇଁ କହାଯାଇଛି; ଯିଏ ଏହାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଓ ଉତ୍ସାହରେ କରେ, ସେ ଧର୍ମପରାୟଣ ହୋଇ ମାଧବଙ୍କ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥିତି ପାଏ।
ସା ପୂଜିତା ଦେଵଗଣୈରଶେଷୈରାନଂଦକୃତ୍ସ୍ଥାନମୁପୈତି ଵିଷ୍ଣୋଃ ତପୋଧନଃ ସୋପ୍ଯଭିଧାଯ ଚୈତଦନଂଗଦାନଵ୍ରତମଂଗନାନାମ୍
ଯିଏ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦର ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ। ତପସ୍ବୀ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଏହି ଅଳଙ୍କାର ଦାନ ବ୍ରତ ଜନନୀମାନେ ପାଇଁ କହିଛି।
ସ୍ଵସ୍ଥାନମେଷ୍ଯଂତି ସମସ୍ତମିତ୍ଥଂ ଵ୍ରତଂ କରିଷ୍ଯଂତି ଚ ଦେଵଯୋନେ
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ନିଜ ନିଜ ଘରକୁ ପହଞ୍ଚିବେ ଓ ଏହିପରି ବ୍ରତ କରିବେ, ହେ ଦେବଯୋନି।
ବ୍ରହ୍ମୋଵାଚ। ଭଗଵନ୍ପୁରୁଷସ୍ଯେହ ସ୍ତ୍ରିଯାଶ୍ଚ ଵରଦାଯକମ୍। ଶୋକଵ୍ଯାଧିଭଯଂ ଦୁଃଖଂ ନ ଭଵେଦ୍ଯେନ ତଦ୍ଵଦ
ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ: ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏଠାରେ ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀଙ୍କୁ ଯାହା ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥାଏ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଶୋକ, ରୋଗ, ଭୟ ଓ ଦୁଃଖ ନ ଥାଏ, ସେଇ କଥା ମୋତେ କହ।
ଶଂକର ଉଵାଚ। ଶ୍ରାଵଣସ୍ଯ ଦ୍ଵିତୀଯାଯାଂ କୃଷ୍ଣାଯାଂ ମଧୁସୂଦନଃ। କ୍ଷୀରାର୍ଣଵେ ସପତ୍ନୀକଃ ସଦା ଵସତି କେଶଵଃ
ଶଙ୍କର କହିଲେ: ଶ୍ରାବଣ ମାସର କୃଷ୍ଣ ପକ୍ଷ ଦ୍ୱିତୀୟା ତିଥିରେ, ମଧୁସୂଦନ ତାଙ୍କ ସହଧର୍ମିଣୀ ସହ ଦୁଧ ସାଗରରେ ସଦା ବାସ କରନ୍ତି, ହେ କେଶବ।
ତସ୍ଯାଂ ସଂପୂଜ୍ଯ ଗୋଵିଂଦଂ ସର୍ଵାନ୍କାମାନଵାପ୍ନୁଯାତ୍। ଗୋଭୂହିରଣ୍ଯଦାନାଦି ସପ୍ତକଲ୍ପଶତାନୁଗମ୍
ସେ ଦିନ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଲେ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ, ଗାଁ, ଜମି, ସୁନା ଦାନର ସପ୍ତଶତ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଫଳ ମିଳେ।
ଆଵାହନାଦିକାଂ ପୂଜାଂ ପୂର୍ଵଵତ୍ପରିକଲ୍ପଯେତ୍। ଅଶୂନ୍ଯଶଯନା ନାମ ଦ୍ଵିତୀଯାସୌ ପ୍ରକୀର୍ତିତା
ପୂର୍ବର ପରି ଆବାହନ ଆଦି ସମସ୍ତ ପୂଜା ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ; ଏହି ଦ୍ୱିତୀୟାକୁ 'ଅଶୂନ୍ୟଶୟନା' ବ୍ରତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ତସ୍ଯାଂ ସଂପୂଜଯେଦ୍ଵିଷ୍ଣୁମେଭିର୍ମଂତ୍ରୈର୍ଵିଧାନତଃ। ଶ୍ରୀଵତ୍ସଧାରିନ୍ଶ୍ରୀକାଂତ ଶ୍ରୀପତେ ଶ୍ରୀଧରାଵ୍ଯଯ
ସେ ଦିନ ବିଧିମତେ ଏହି ମନ୍ତ୍ରମାନେ ଦ୍ୱାରା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ: 'ଶ୍ରୀବତ୍ସଧାରୀ, ଶ୍ରୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଶ୍ରୀପତି, ଶ୍ରୀଧର, ଅବିନାଶୀ।'
ଗାର୍ହସ୍ଥ୍ଯଂ ମା ପ୍ରଣାଶଂ ମେ ଯାତୁ ଧର୍ମାର୍ଥକାମଦଂ। ଅଗ୍ନଯୋ ମା ପ୍ରଣଶ୍ଯଂତୁ ଦେଵତାଃ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ
'ମୋ ଗୃହସ୍ଥ ଜୀବନ ନ ନଶୁ, ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ ଓ କାମ ଦେଉ; ଅଗ୍ନିମାନେ ନ ନଶୁନ୍ତୁ, ଦେବତାମାନେ ନ ନଶୁନ୍ତୁ, ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ।'
ପିତରୋ ମା ପ୍ରଣଶ୍ଯଂତୁ ମମ ଦାଂପତ୍ଯଭେଦତଃ। ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ଵିଯୁଜ୍ଯତେ ଦେଵୋ ନ କଦାଚିଦ୍ଯଥା ହରିଃ
'ମୋର ପିତୃମାନେ ଦାମ୍ପତ୍ୟର ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ନ ନଶୁନ୍ତୁ; ଯେପରି ହରିଙ୍କୁ କେବେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଛାଡ଼ି ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ, ସେପରି ମୋ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ହେଉ।'
ତଥା କଲତ୍ରସଂବଂଧୋ ଦେଵ ମା ମେ ଵିଯୁଜ୍ଯତାଂ। ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ନ ଶୂନ୍ଯଂ ଵରଦ ଯଥା ତେ ଶଯନଂ ସଦା
'ଏଭଳି, ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୋର ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ସହ ସମ୍ପର୍କ କେବେ ଭଙ୍ଗ ହେଉ ନାହିଁ; ହେ ଦାତା, ଯେପରି ତୁମର ଶୟ୍ୟା କେବେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ବିନା ନୁହେଁ, ମୋର ମଧ୍ୟ ତେଣୁ ହେଉ।'
ଶଯ୍ଯା ମମାପ୍ଯଶୂନ୍ଯାସ୍ତୁ ତଥୈଵ ମଧୁସୂଦନ। ଗୀତଵାଦିତ୍ରନିର୍ଘୋଷାନ୍ଦେଵଦେଵସ୍ଯ କାରଯେତ୍
'ମୋର ଶୟ୍ୟା ମଧ୍ୟ କେବେ ଖାଲି ନ ହେଉ, ହେ ମଧୁସୂଦନ; ଦେବଦେବଙ୍କ ପାଇଁ ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ରର ଶବ୍ଦ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ।'
ଘଂଟା ଭଵେଦଶକ୍ତସ୍ଯ ସର୍ଵଵାଦ୍ଯମଯୋ ଯତଃ। ଏଵଂ ସଂପୂଜ୍ଯ ଗୋଵିଂଦମଶ୍ନୀଯାତ୍ତୈଲଵର୍ଜିତମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଶକ୍ତିହୀନ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଘଣ୍ଟା ସମସ୍ତ ବାଦ୍ୟର ଅର୍ଥ ରଖେ। ଏଭଳି ଭାବେ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ତେଲ ଛାଡ଼ି ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ।
ନକ୍ତମକ୍ଷାରଲଵଣଂ ଯାଵତ୍ତୁ ସ୍ଯାଚ୍ଚତୁଷ୍ଟଯଂ। ତତଃ ପ୍ରଭାତେ ସଂଜାତେ ଲକ୍ଷ୍ମୀପତିସମନ୍ଵିତାମ୍
ରାତିରେ ଲୁଣ ଓ ଖାର ବିନା ଖାଦ୍ୟ ଚାରିଥର ଯାଏଁ ଖାଇବା ଉଚିତ। ପରେ, ପ୍ରଭାତ ହେଲେ ଲକ୍ଷ୍ମୀପତିଙ୍କ ସହିତ—
ଦୀପାନ୍ନଭାଜନୈର୍ଯୁକ୍ତାଂ ଶଯ୍ଯାଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିଲକ୍ଷଣାମ୍। ପାଦୁକୋପାନହଚ୍ଛତ୍ର ଚାମରାସନ ସଂଯୁତାମ୍
ଦୀପ ଓ ଖାଦ୍ୟ ପାତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଚପ୍ପଲ, ଜୁତା, ଛତା, ବେନ୍ତା, ଆସନ ଯୋଗୁଁ ସଜାଯାଇଥିବା ବିଶେଷ ଶଯ୍ୟା ଦେବା ଉଚିତ।
ଅଭୀଷ୍ଟୋପସ୍କରୈର୍ଯୁକ୍ତାଂ ଶୁକ୍ଲପୁଷ୍ପାଂବରାଵୃତାମ୍। ଅଵ୍ଯଂଗାଯ ଚ ଵିପ୍ରାଯ ଵୈଷ୍ଣଵାଯ କୁଟୁଂବିନେ
ଇଚ୍ଛିତ ସାମଗ୍ରୀ, ସ୍ୱେତ ପୁଷ୍ପ ଓ ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଢାକାଯାଇଥିବା ଏହି ଶଯ୍ୟା ଦୋଷହୀନ, ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ, ପରିବାରସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।