ମାଘସ୍ଯାମଲପକ୍ଷେ ତୁ ପଂଚମ୍ଯାଂ ଲଘୁଭୁଙ୍ନରଃ।। ଦଂତକାଷ୍ଠଂ ତତଃ କୃତ୍ଵା ଷଷ୍ଠୀମୁପଵସେଦ୍ବୁଧଃ
ମାଘ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ପଞ୍ଚମୀ ତିଥିରେ ଏକ ମଣିଷ ହଳକା ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ୍। ପରେ ଦାନ୍ତ ମାଜିବା ପାଇଁ କଠି ବନାଇ, ଷଷ୍ଠୀ ତିଥିରେ ଜ୍ଞାନୀ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଵିପ୍ରାନ୍ସଂପୂଜଯିତ୍ଵା ତୁ ମଂଦାରଂ ପ୍ରାର୍ଥଯେନ୍ନିଶି।। ତତଃ ପ୍ରଭାତ ଉତ୍ଥାଯ କୃତ୍ଵା ସ୍ନାନଂ ପୁନର୍ଦ୍ଵିଜାନ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, ରାତିରେ ମଣ୍ଡାର ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଉଚିତ୍। ପରେ ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି, ସ୍ନାନ କରି, ପୁନିଥରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଭୋଜଯେଚ୍ଛକ୍ତିତଃ କୁର୍ଯାନ୍ମଂଦାରକୁସୁମାଷ୍ଟକଂ।। ସୌଵର୍ଣଂ ପୁରୁଷଂ ତଦ୍ଵତ୍ପଦ୍ମହସ୍ତଂ ସୁଶୋଭନଂ
ସେ ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇବା ଉଚିତ୍ ଏବଂ ମଣ୍ଡାର ଫୁଲ ଆଠଟି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହିପରି ଏକ ସୁନ୍ଦର ପଦ୍ମଧାରୀ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପୁରୁଷ ମୂର୍ତ୍ତି ମଧ୍ୟ ବନାଇବା ଉଚିତ୍।
ପଦ୍ମଂ କୃଷ୍ଣତିଲୈଃ କୃତ୍ଵା ତାମ୍ରପାତ୍ରେଷ୍ଟପତ୍ରକଂ।। ହେମମଂଦାରକୁସୁମୈର୍ଭାସ୍କରାଯେତି ପୂର୍ଵତଃ
କଂସ୍ୟ ପାତ୍ରରେ କୃଷ୍ଣତିଳ ଦ୍ୱାରା ପଦ୍ମ ବନାଇ, ତଳେ ପତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ୍। ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମଣ୍ଡାର ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଭାସ୍କରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।
ନମସ୍କାରେଣ ତଦ୍ଵଚ୍ଚ ସୂର୍ଯାଯେତ୍ଯମଲେ ଦଲେ।। ଦକ୍ଷିଣେ ତଦ୍ଵଦର୍କାଯ ତଥାର୍ଯମ୍ଣେ ଚ ନୈର୍ଋତେ
ସମ୍ମାନ ସହିତ ଏହିପରି ନିର୍ମଳ ପତ୍ରରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଏହିପରି ଅର୍କଙ୍କୁ ଏବଂ ନୈୃତ୍ୟ ଦିଗରେ ଆର୍ୟମାନ୍ଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।
ପଶ୍ଚିମେ ଵେଦଧାମ୍ନେ ଚ ଵାଯଵ୍ଯେ ଚଂଡଭାନଵେ।। ପୂଷ୍ଣେ ଚୋତ୍ତରତଃ ପୂଜ୍ଯ ଆନଂଦାଯେତି ତତ୍ପରମ୍
ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ବେଦଧାମାଙ୍କୁ, ବାୟୁପ୍ରଦେଶରେ ଚଣ୍ଡଭାନୁଙ୍କୁ, ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ପୂଷଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଓ ପରେ ଆନନ୍ଦଙ୍କୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭାବେ ପୂଜିବା ଉଚିତ୍।
କର୍ଣିକାଯାଂ ଚ ପୁରୁଷଃ ସ୍ଥାପ୍ଯଃ ସର୍ଵାତ୍ମନେପି ଚ।। ଶୁକ୍ଲଵସ୍ତ୍ରୈଃ ସମାଵେଷ୍ଟ୍ଯ ଭକ୍ଷ୍ଯୈର୍ମାଲ୍ଯଫଲାଦିଭିଃ
ପଦ୍ମର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ପୁରୁଷ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ସର୍ବାତ୍ମା ଭାବେ ରଖିବା ଉଚିତ୍। ଏହାକୁ ଧଳା ବସ୍ତ୍ରରେ ମୁଡ଼ି, ଭୋଜ୍ୟ, ମାଳା, ଫଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।
ଏଵମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵେଦଵିଦେ ପୁନଃ।। ଭୁଂଜୀତାତୈଲଲଵଣଂ ଵାଗ୍ଯତଃ ପ୍ରାଙ୍ମୁଖୋ ଗୃହୀ
ଏଭଳି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପୁନି ବେଦଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ପରେ ଗୃହସ୍ଥ ଜଣେ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ମୌନ ରହି, ତେଲ ଓ ଲୁଣ ଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରିପାରିବେ।
ଅନେନ ଵିଧିନା ସର୍ଵଂ ସପ୍ତମ୍ଯାଂ ମାସିମାସି ଚ।। କୁର୍ଯାତ୍ସଂଵତ୍ସରଂ ଯାଵଦ୍ଵିତ୍ତଶାଠ୍ଯଵିଵର୍ଜିତଃ
ଏହିପରି ପ୍ରତି ମାସର ସପ୍ତମୀ ତିଥିରେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଏକବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କରିବା ଉଚିତ୍, ଧନ ନେଇ କଞ୍ଜୁସି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଏତଦେଵ ଵ୍ରତାଂତେ ତୁ ନିଧାଯ କଲଶୋପରି।। ଗୋଭିର୍ଵିଭଵତଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଦାତଵ୍ଯଂ ଭୂତିମିଚ୍ଛତା୩୦୦ 1.21.
ବ୍ରତ ଶେଷରେ ଏହି ସମସ୍ତକୁ ଏକ କଳଶ ଉପରେ ରଖି, ଯିଏ ଭୃଦ୍ଧି ଚାହେ, ସେ ନିଜ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ ଗାଈ ସହିତ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ନମୋ ମଂଦାରନାଥାଯ ମଂଦାରଭଵନାଯ ଚ।। ତ୍ଵଂ ରଵେ ତାରଯସ୍ଵାସ୍ମାନସ୍ମାତ୍ସଂସାରସାଗରାତ୍
ମଣ୍ଡାରନାଥଙ୍କୁ ଏବଂ ମଣ୍ଡାର ନିବାସୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବ, ଆମକୁ ଏହି ସଂସାର ସାଗରରୁ ଉଦ୍ଧାର କର।
ଅନେନ ଵିଧିନା ଯସ୍ତୁ କୁର୍ଯାନ୍ମଂଦାରସପ୍ତମୀମ୍।। ଵିପାପ୍ମା ସ ସୁଖୀ ମର୍ତ୍ଯଃ କଲ୍ପଂ ଚ ଦିଵି ମୋଦତେ
ଏହି ପ୍ରକାର ଯିଏ ମଣ୍ଡାର ସପ୍ତମୀ ବ୍ରତ କରେ, ସେ ମଣିଷ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ, ସୁଖୀ ହୁଏ ଏବଂ ଏକ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆନନ୍ଦ କରେ।
ଇମାମଘୌଘପଟଲଭୀଷଣଧ୍ଵାଂତଦୀପିକାଂ।। ଗଚ୍ଛନ୍ସଂଗୃହ୍ଯ ସଂସାରଶର୍ଵର୍ଯାଂ ନ ସ୍ଖଲେନ୍ନରଃ
ଏହି ପାଠ ଏବଂ ବ୍ରତ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁଠାରେ ପାପର ଘନ ଅନ୍ଧକାର ଭୟଙ୍କର ରୂପ ନେଇଥାଏ, ଏହା ଦୀପର ଭଳି ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରେ, ଏବଂ ଏହାକୁ ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ମଣିଷ ସଂସାର ରାତିରେ କେବେ ଠୋକର ଖାଏ ନାହିଁ।
ମଂଦାରସପ୍ତମୀମେତାମୀପ୍ସିତାର୍ଥଫଲପ୍ରଦାଂ।। ଯଃ ପଠେଚ୍ଛୃଣୁଯାଦ୍ଵାପି ସୋପି ପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଏହି ମଣ୍ଡାର ସପ୍ତମୀ ବ୍ରତ ଯେଉଁଠାରେ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ମିଳେ, ଯିଏ ପଢ଼ିବେ କିମ୍ବା ଶୁଣିବେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ।
ଅଥାନ୍ଯାମପି ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଶୋଭନାଂ ଶୁଭସପ୍ତମୀଂ।। ଯାମୁପୋଷ୍ଯ ନରୋ ରୋଗଶୋକୌଘାତ୍ତୁ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ଏବେ ମୁଁ ଅନ୍ୟ ଏକ ଶୁଭ ସପ୍ତମୀ ବ୍ରତ କଥା କହିବି, ଯାହା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଲେ ମଣିଷ ରୋଗ ଓ ଦୁଃଖର ଭାରରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।
ପୁଣ୍ଯମାଶ୍ଵଯୁଜେ ମାସି କୃତସ୍ନାନଜପଃ ଶୁଚିଃ।। ଵାଚଯିତ୍ଵା ତତୋ ଵିପ୍ରାନାରଭେଚ୍ଛୁଭସପ୍ତମୀଂ
ପବିତ୍ର ଆଶ୍ୱିନ ମାସରେ ସ୍ନାନ ଓ ଜପ କରି, ଶୁଚିତା ସହିତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ପାଠ କରାଇ, ପରେ ଶୁଭ ସପ୍ତମୀ ବ୍ରତ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ୍।
କପିଲାଂ ପୂଜଯେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଗଂଧମାଲ୍ଯାନୁଲେପନୈଃ।। ନମାମି ସୂର୍ଯସଂଭୂତାମଶେଷଭୁଵନାଲଯାଂ
ଭକ୍ତି ସହିତ କପିଳା ଗାଈଙ୍କୁ ଗନ୍ଧ, ମାଳା ଓ ଚନ୍ଦନ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। 'ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆଶ୍ରୟ ହେଉଥିବା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ' ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ୍।
ତ୍ଵାମହଂ ଶୁଭକଲ୍ଯାଣି ସ୍ଵଶରୀରଵିଶୁଦ୍ଧଯେ।। ଅଥ କୃତ୍ଵା ତିଲପ୍ରସ୍ଥଂ ତାମ୍ରପାତ୍ରେଣସଂଯୁତମ୍
ହେ ଶୁଭ କଳ୍ୟାଣମୟୀ, ମୁଁ ନିଜ ଶରୀରର ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ତୁମକୁ ପୂଜା କରେ। ଏହା ପରେ ଏକ ପ୍ରସ୍ଥ ତିଳ କଂସ୍ୟ ପାତ୍ର ସହିତ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ୍।
କାଂଚନଂ ଵୃଷଭଂ ତଦ୍ଵଦ୍ଵସ୍ତ୍ରମାଲ୍ଯଗୁଡାନ୍ଵିତଂ।। ସୋପଧାନଂ ଚ ଵିଶ୍ରାମଭାଜନାସନସଂଯୁତମ୍
ସୁନାର ଏକ ବୃଷଭ, ସେଠିକି ଉତ୍ତମ ବସ୍ତ୍ର, ମାଳା ଓ ଗୁଡ଼ ସହିତ ଶୋଭିତ, ଏହା ସହିତ ଏକ ତକିଆ, ବିଶ୍ରାମ ପାଇଁ ପାତ୍ର ଓ ଆସନ ଦିଆଯିବ।
ଫଲୈର୍ନାନାଵିଧୈର୍ଭକ୍ଷ୍ଯୈଃ ଘୃତପାଯସସଂଯୁତୈଃ।। ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦ୍ଵିକାଲଵେଲାଯାମର୍ଯମା ପ୍ରୀଯତାମିତି୩୧୦ ଵିକାଲ ତତଃ ପ୍ରଭାତେ ସଂଜାତେ ଭକ୍ତ୍ଯା ସଂତର୍ପଯେଦ୍ଦ୍ଵିଜାନ୍
ନାନା ପ୍ରକାର ଫଳ, ଖାଦ୍ୟପଦାର୍ଥ, ଘିଅ ଓ ଛେନା ଭାତ ସହିତ, ଦୁଇବେଳେ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ, 'ଅର୍ୟମା ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ' ବୋଲି। ତାପରେ ପ୍ରଭାତେ, ଭକ୍ତିଭାବରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପୁରଣ କରାଯିବା ଉଚିତ।
ଅନେନ ଵିଧିନା ଦଦ୍ଯାନ୍ମାସିମାସି ସଦା ନରଃ।। ଵାସସୀ ଵୃଷଭଂ ହୈମଂ ତଦ୍ଵଦ୍ଗାଂ କାଂଚନୋଦ୍ଭଵାମ୍
ଏହି ପ୍ରକାରେ, ପ୍ରତିମାସରେ ଜଣେ ମଣିଷ ବସ୍ତ୍ର, ସୁନାର ବୃଷଭ ଓ ସେଉଁଠି ସୁନାର ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ସଂଵତ୍ସରାଂତେ ଶଯନମିକ୍ଷୁଦଂଡଗୁଡାନ୍ଵିତମ୍।। ତାମ୍ରପାତ୍ରେ ତିଲପ୍ରସ୍ଥଂ ସୌଵର୍ଣଂ ଵୃଷଭଂ ତଥା
ବର୍ଷ ଶେଷରେ, ଇଖୁ ଦଣ୍ଡ ଓ ଗୁଡ଼ ସହିତ ଏକ ଶୋଇବା ଖଟ, ତାମ୍ବାର ପାତ୍ରରେ ଏକ ପ୍ରସ୍ଥ ତିଳ ଓ ସୁନାର ବୃଷଭ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵେଦଵିଦେ ସର୍ଵଂ ଵିଶ୍ଵାତ୍ମା ପ୍ରୀଯତାମିତି।। ଅନେନ ଵିଧିନା ଵିଦ୍ଵାନ୍କୁର୍ଯାଦ୍ଯଃ ଶୁଭସପ୍ତମୀମ୍
ଏହି ସବୁ ବସ୍ତୁ ବେଦଜ୍ଞ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଦେଇ, 'ସମସ୍ତଙ୍କ ଆତ୍ମା ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ' ବୋଲି କହିବା ଉଚିତ। ଏହି ପ୍ରକାର ଜ୍ଞାନୀ ମାନେ ଶୁଭ ସପ୍ତମୀ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ।
ତସ୍ଯ ଶ୍ରୀର୍ଵିମଲା କୀର୍ତ୍ତିର୍ଭଵେଜ୍ଜନ୍ମନି ଜନ୍ମନି।। ଅପ୍ସରୋଗଣଗଂଧର୍ଵୈଃ ପୂଜ୍ଯମାନଃ ସୁରାଲଯେ
ତାଙ୍କର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜନ୍ମରେ ଶୁଭ ଧନ-ସମ୍ପଦ ଓ କୀର୍ତ୍ତି ଉପଜେ, ଏବଂ ଦେବଲୋକରେ ଅପ୍ସରା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି।
ଵସେଦ୍ଗଣାଧିପୋ ଭୂତ୍ଵା ଯାଵଦାଭୂତସଂପ୍ଲଵମ୍।। କଲ୍ପାଦାଵଵତୀର୍ଣଶ୍ଚ ସପ୍ତଦ୍ଵୀପାଧିପୋ ଭଵେତ୍
ସେ ଗଣମାନଙ୍କର ଅଧିପତି ହୋଇ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ନାଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଥାଏ; କଳ୍ପ ଆରମ୍ଭରେ ସେ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ରାଜା ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ଭ୍ରୂଣହତ୍ଯାସହସ୍ରସ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଶତସ୍ଯ ଚ।। ନାଶାଯାଲମିଯଂ ପୁଣ୍ଯା ପଠ୍ଯତେ ଶୁଭସପ୍ତମୀ
ଏହି ଶୁଭ ସପ୍ତମୀ ପାଠ କଲେ ହଜାର ଗର୍ଭହତ୍ୟା ଓ ଶତ ବ୍ରାହ୍ମଣହତ୍ୟାର ପାପ ନାଶ ହୁଏ।
ଇମାଂ ପଠେଦ୍ଯଃ ଶୃଣୁଯାନ୍ମୁହୂର୍ତଂ ପଶ୍ଯେତ୍ପ୍ରସଂଗାଦପି ଦୀଯମାନମ୍।। ସୋପ୍ଯତ୍ର ସର୍ଵାଘଵିମୁକ୍ତଦେହଃ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଵିଦ୍ଯାଧରନାଯକତ୍ଵମ୍
ଯିଏ ଏହିକୁ ପଢ଼େ, ଶୁଣେ କିମ୍ବା କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ଦେଖେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ବିଦ୍ୟାଧରମାନଙ୍କର ନାୟକତ୍ୱ ପାଇଥାଏ।
ଯାଵତ୍ସମାସ୍ସପ୍ତ ନରଃ କରୋତି ଯଃ ସପ୍ତମୀଂ ସପ୍ତଵିଧାନଯୁକ୍ତାମ୍।। ସ ସପ୍ତଲୋକାଧିପତିଃ କ୍ରମେଣ ଭୂତ୍ଵା ପଦଂ ଯାତି ପରଂ ମୁରାରେଃ
ଯେଉଁ ମଣିଷ ସାତ ବର୍ଷ ଧରି ସପ୍ତମୀକୁ ସପ୍ତ ପ୍ରକାରରେ କରେ, ସେ କ୍ରମେ ସପ୍ତ ଲୋକର ଅଧିପତି ହୋଇ, ମୁରାରିଙ୍କର ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ଭୀଷ୍ମ ଉଵାଚ ଵୈଷ୍ଣଵା ଯେ ତୁ ଵୈ ଧର୍ମା ଯାନ୍ରୁଦ୍ରଃ ପ୍ରୋକ୍ତଵାନିହ ତାନ୍ମେ କଥଯ ଵିପ୍ରେଂଦ୍ର କୀଦୃଶାସ୍ତେ ଫଲଂ ତୁ କିମ୍
ଭୀଷ୍ମ କହିଲେ: ବ୍ରାହ୍ମଣମଣ୍ଡଳର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏଠାରେ ରୁଦ୍ର ଯେଉଁ ବୈଷ୍ଣବ ଧର୍ମ କଥା କହିଛନ୍ତି, ସେଗୁଡିକ କେମିତି ଓ ତାହାର ଫଳ କଣ, ମୋତେ କହନ୍ତୁ।
ପୁଲସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ ପୁରା ରଥନ୍ତରେ କଲ୍ପେ ପରିପୃଷ୍ଟୋ ମହାତ୍ମନା ମନ୍ଦରସ୍ଥୋ ମହାଦେଵଃ ପିନାକୀ ବ୍ରହ୍ମଣା ସ୍ଵଯମ୍
ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ପୁରୁଣା କଥା, ରଥାନ୍ତର କଳ୍ପରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶ୍ନ କରାଯିବାବେଳେ, ମହାଦେବ ମନ୍ଦର ପର୍ବତରେ ଥିଲେ।