ରଜତଂ ପାହି ତସ୍ମାନ୍ନଃ ଶୋକସଂସାରସାଗରାତ୍।। ଇତ୍ଥଂ ନିଵେଶ୍ଯ ଯୋ ଦଦ୍ଯାଦ୍ରଜତାଚଲମୁତ୍ତମମ୍
'ହେ ରୌପ୍ୟ, ଆମକୁ ଶୋକ ଓ ସଂସାର ସାଗରରୁ ରକ୍ଷା କର।' ଏପରି ଭାବେ ଯିଏ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୌପ୍ୟ ପାହାଡ଼ ସ୍ଥାପନା କରି ଦାନ କରେ—
ଗଵାମଯୁତସାହସ୍ରଫଲମାପ୍ନୋତି ମାନଵଃ।। ସୋମଲୋକେ ସଗଂଧର୍ଵୈଃ କିନ୍ନରାପ୍ସରସାଂଗଣୈଃ
ସେ ଲୋକ ଦଶ ହଜାର ଗାଈ ଦାନର ଫଳ ପାଏ। ସେ ସୋମ ଲୋକରେ ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନର ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ସହିତ ରହେ।
ପୂଜ୍ଯମାନୋ ଵସେଦ୍ଵିଦ୍ଵାନ୍ଯାଵଦାଭୂତସଂପ୍ଲଵମ୍।। ଅଥାତଃ ସଂପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଶର୍କରାଚଲମୁତ୍ତମମ୍
ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ଜ୍ଞାନୀ ସେଠାରେ ବିଶ୍ୱ ପ୍ରଳୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାସ କରେ। ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚିନି ପାହାଡ଼ ବିଷୟରେ କହିବି।
ଯସ୍ଯ ପ୍ରଦାନାଦ୍ଵିଷ୍ଣ୍ଵର୍କରୁଦ୍ରାସ୍ତୁଷ୍ଯଂତି ସର୍ଵଦା।। ଅଷ୍ଟଭିଃ ଶର୍କରାଭାରୈରୁତ୍ତମଃ ସ୍ଯାନ୍ମହାଚଲଃ
ଯାହାର ଦାନରେ ବିଷ୍ଣୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ରୁଦ୍ର ସଦା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି। ଏଠି ଆଠ ଭାର ଚିନିରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାହାଡ଼ ତିଆରି ହୁଏ।
ଚତୁର୍ଭିର୍ମଧ୍ଯମଃ ପ୍ରୋକ୍ତୋ ଭାରାଭ୍ଯାମଧମଃ ସ୍ମୃତଃ।। ଭାରେଣ ଚାର୍ଦ୍ଧଭାରେଣକୁର୍ଯାଦ୍ଯଃ ସ୍ଵଲ୍ପଵିତ୍ତଵାନ୍
ଚାରି ଭାର ଚିନିରେ ମଧ୍ୟମ, ଦୁଇ ଭାରରେ ନିମ୍ନ ଗଣାଯାଏ। ଯାହାଙ୍କ ପାଖରେ ଅଳ୍ପ ଧନ ଅଛି, ସେ ଏକ ଭାର କିମ୍ବା ଅର୍ଧ ଭାର ଚିନିରେ ମଧ୍ୟ ତିଆରି କରିପାରିବେ।
ଵିଷ୍କଂଭପର୍ଵତାନ୍କୁର୍ଯାତ୍ତୁରୀଯାଂଶେନ ମାନଵଃ।। ଧାନ୍ଯପର୍ଵତଵତ୍ସର୍ଵଂ ହୈମାଂବରସୁସଂଯୁତମ୍
ଚାରି ଭାଗ ଚିନିରେ ସହାୟକ ପାହାଡ଼ଗୁଡ଼ିକୁ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ କାମ ଧାନ୍ୟ ପାହାଡ଼ ପରି, ସୁନା ପୋଶାକରେ ଶୋଭିତ ହେବା ଉଚିତ।
ମେରୋରୁପରିତଃ ସ୍ଥାପ୍ଯଂ ହୈମଂ ତତ୍ର ତରୁତ୍ରଯମ୍।। ମଂଦାରଃ ପାରିଜାତଶ୍ଚ ତୃତୀଯଃ କଲ୍ପପାଦପଃ
ମେରୁ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ତିନିଟି ସୁନା ଗଛ ରଖିବା ଉଚିତ— ମନ୍ଦାର, ପାରିଜାତ ଓ ତୃତୀୟ କଳ୍ପବୃକ୍ଷ।
ଏତଦ୍ଵୃକ୍ଷତ୍ରଯଂ ମୂର୍ଧ୍ନି ସର୍ଵେଷ୍ଵପି ନିଵେଶଯେତ୍।। ହରିଚଂଦନସଂତାନୌ ପୂର୍ଵପଶ୍ଚିମଭାଗଯୋଃ
ଏହି ତିନିଟି ଗଛ ସମସ୍ତ ପାହାଡ଼ ଶିରା ଉପରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ପୂର୍ବ ଓ ପଶ୍ଚିମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ହଳଦୀଚନ୍ଦନ ଓ ଚମ୍ପା ଗଛ ରଖିବା ଉଚିତ।
ନିଵେଶ୍ଯୌ ସର୍ଵଶୈଲେଷୁ ଵିଶେଷାଚ୍ଛର୍କରାଚଲେ।। ମଂଦରେ କାମଦେଵସ୍ତୁ ପ୍ରତ୍ଯଗ୍ଵକ୍ତ୍ରଃ ସଦା ଭଵେତ୍
ଏହି ଗଛଗୁଡ଼ିକୁ ସମସ୍ତ ପାହାଡ଼ରେ, ବିଶେଷକରି ଚିନି ପାହାଡ଼ରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ମନ୍ଦାର ପାହାଡ଼ରେ କାମଦେବ ସଦା ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ରହିବେ।
ଗଂଧମାଦନଶୃଂଗେ ତୁ ଧନଦଃ ସ୍ଯାଦୁଦଙ୍ମୁଖଃ।। ପ୍ରାଙ୍ମୁଖୋ ଵେଦମୂର୍ତ୍ତିସ୍ତୁ ହଂସଃ ସ୍ଯାଦ୍ଵିପୁଲାଚଲେ୨୦୦ 1.21.
ଗନ୍ଧମାଦନ ପାହାଡ଼ ଶିଖରେ କୁବେର ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ରହିବେ। ବଡ଼ ପାହାଡ଼ରେ ବେଦର ଆକୃତି ହଂସ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ରହିବ।
ହୈମୀ ଭଵେତ୍ସୁପାର୍ଶ୍ଵେ ତୁ ସୁରଭୀ ଦକ୍ଷିଣାମୁଖୀ।। ଧାନ୍ଯପର୍ଵତଵତ୍ସର୍ଵମାଵାହନମଖାଦିକମ୍
ସୁନାର ବାଟି ଗୋଟିଏ ପାଖରେ ରଖିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରିଥିବା ଗାଈ ରଖିବା ଦରକାର। ଧାନର ପାହାଡ଼ ଯେପରି ଆମନ୍ତ୍ରଣରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସମାପ୍ତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଏହିପରି ହେବ।
କୃତ୍ଵାଥ ଗୁରଵେ ଦଦ୍ଯାନ୍ମଧ୍ଯମଂ ପର୍ଵତୋତ୍ତମମ୍।। ଋତ୍ଵିଗ୍ଭ୍ଯଶ୍ଚତୁରଃ ଶୈଲାନିମାନ୍ମଂତ୍ରାନୁଦୀରଯେତ୍
ଏପରେ, ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାହାଡ଼ଟି ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଚାରିଟି ପାହାଡ଼ ପୁରୋହିତମାନେ ପାଇଁ ଦେବା ଦରକାର, ଏହି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି।
ସୌଭାଗ୍ଯାମୃତସାରୋଯଂ ପରମଃ ଶର୍କରାଚଲଃ।। ତସ୍ମାଦାନଂଦକାରୀ ତ୍ଵଂ ଭଵଶୈଲେଂଦ୍ର ସର୍ଵଦା
ଏହି ଶର୍କରା ପାହାଡ଼ ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟର ଅମୃତ ସ୍ୱରୂପ, ଏହିପରି ହେଉଛ, ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କର ରାଜା, ସଦା ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ହେଉ।
ଅମୃତଂ ପିବତାଂ ଯେ ତୁ ପତିତା ଭୁଵି ଶୀକରାଃ।। ଦେଵାନାଂ ତତ୍ସମୁତ୍ଥସ୍ତ୍ଵଂ ପାହି ନଃ ଶର୍କରାଚଲ
ଯେତେବେଳେ ଦେବତାମାନେ ଅମୃତ ପାନ କରନ୍ତି, ତାହାରୁ ଯେଉଁ ତିଆରି ଭୂମିରେ ପଡ଼େ, ହେ ଶର୍କରା ପାହାଡ଼, ସେହି ଦେବମୂଳକ ତିଆରି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ମନୋଭଵଧନୁର୍ମଧ୍ଯାଦୁଦ୍ଭୂତା ଶର୍କରା ପୁନଃ।। ତନ୍ମଯୋସି ମହାଶୈଲ ପାହି ସଂସାରସାଗରାତ୍
ମନୋଭବଙ୍କର ଧନୁର ମଧ୍ୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଶର୍କରା, ତୁମେ ସେହି ମହାପାହାଡ଼; ଆମକୁ ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରୁ ରକ୍ଷା କର।
ଯୋ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଛର୍କରାଶୈଲମନେନ ଵିଧିନା ନରଃ।। ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ପ୍ରଯାତି ବ୍ରହ୍ମମଂଦିରମ୍
ଯେ କେହି ଏହି ପ୍ରକାର ଶର୍କରା ପାହାଡ଼ ଦାନ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ନିବାସକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ଚଂଦ୍ରସୂର୍ଯପ୍ରତୀକାଶମଧିରୁହ୍ଯାନୁଜୀଵିଭିଃ।। ସହୈଵ ଯାନମୁତ୍ତିଷ୍ଠେତ୍ତତୋ ଵିଷ୍ଣୁପ୍ରଭୋ ଦିଵି
ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଯାନରେ, ନିଜ ଅନୁଚରମାନେ ସହିତ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଏ।
ତତଃ କଲ୍ପଶତାଂତେ ତୁ ସପ୍ତଦ୍ଵୀପାଧିପୋ ଭଵେତ୍।। ଆଯୁରାରୋଗ୍ଯସଂପନ୍ନୋ ଯାଵଜ୍ଜନ୍ମାଯୁତତ୍ରଯମ୍
ତାପରେ, ଶତ କଳ୍ପର ଶେଷରେ, ସେ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ମାଲିକ ହୁଏ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ସହିତ ତିନି ହଜାର ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।
ଭୋଜନଂ ଶକ୍ତିତଃ କୁର୍ଯାତ୍ସର୍ଵଶୈଲେଷ୍ଵମତ୍ସରଃ।। ସ୍ଵଯଂ ଚାକ୍ଷାରଲଵଣମଶ୍ନୀଯାତ୍ତଦନୁଜ୍ଞଯା
ସମସ୍ତ ପାହାଡ଼ ପାଇଁ ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁଯାୟୀ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଇର୍ଷ୍ୟା ବିନା। ସ୍ୱୟଂ ତାଙ୍କର ଅନୁମତିରେ କାଚା ଲୁଣ ଖାଇପାରିବେ।
ପର୍ଵତୋପସ୍କରାନ୍ସର୍ଵାନ୍ପ୍ରାପଯେଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣାଲଯମ୍।। ଏତତ୍ତେ ସର୍ଵମାଖ୍ଯାତଂ ଶୈଲଦାନମନୁତ୍ତମମ୍
ପାହାଡ଼ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସମସ୍ତ ଉପକରଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରକୁ ଦେବା ଉଚିତ। ଏହା ହେଉଛି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାହାଡ଼ ଦାନ ବିଷୟରେ ସମସ୍ତ କଥା।
ଯଦନ୍ଯଦ୍ରୋଚତେ ତୁଭ୍ଯଂ ତନ୍ମାଂ ପୃଚ୍ଛସ୍ଵ ପାର୍ଥିଵ ଭଗଵନ୍ଭଵସଂସାରସାଗରୋତ୍ତାରକାରକମ୍
ହେ ରାଜନ୍, ତୁମେ ଆଉ କିଛି ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ତେବେ ପଚାର; ଯାହା ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ।
କିଂଚିଦ୍ଵ୍ରତଂ ସମାଚକ୍ଷ୍ଵ ସ୍ଵର୍ଗାରୋଗ୍ଯଫଲପ୍ରଦମ୍ ସୌରଧର୍ମଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ନାମ୍ନା କଲ୍ଯାଣସପ୍ତମୀମ୍
ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଦେଇଥିବା କିଛି ବ୍ରତ ବିଷୟରେ କହ; ମୁଁ ସୂର୍ୟ ଧର୍ମ, 'ଶୁଭ ସପ୍ତମୀ' ନାମକ ବ୍ରତ ବିଷୟରେ କହିବି।
ଵିଶୋକସପ୍ତମୀଂ ତଦ୍ଵତ୍ତୃତୀଯାଂ ଫଲସପ୍ତମୀମ୍।। ଶର୍କରାସପ୍ତମୀଂ କୁର୍ଯାତ୍ତଥା କମଲସପ୍ତମୀମ୍
ବିଶୋକ ସପ୍ତମୀ, ତେଣିଁପରି ତୃତୀୟ ଦିନରେ ଫଳ ସପ୍ତମୀ, ଶର୍କରା ସପ୍ତମୀ ଏବଂ କମଳ ସପ୍ତମୀ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ।
ମଂଦାରସପ୍ତମୀଂ ଷଷ୍ଠୀଂ ସପ୍ତମୀଂ ଶୁଭସପ୍ତମୀମ୍।। ସର୍ଵାଃ ପୁଣ୍ଯଫଲାଃ ପ୍ରୋକ୍ତାଃ ସର୍ଵା ଦେଵର୍ଷିପୂଜିତାଃ
ମନ୍ଦାର ସପ୍ତମୀ, ଷଷ୍ଠୀ ସପ୍ତମୀ ଏବଂ ଶୁଭ ସପ୍ତମୀ — ଏହି ସମସ୍ତ ବ୍ରତ ପୁଣ୍ୟ ଫଳ ଦେଇଥାଏ ଏବଂ ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ଵିଧାନମାସାଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯଥାଵଦନୁପୂର୍ଵଶଃ।। ଯଦା ତୁ ଶୁକ୍ଲସପ୍ତମ୍ଯାମାଦିତ୍ଯସ୍ଯ ଦିନଂ ଭଵେତ୍
ଏହି ବ୍ରତମାନଙ୍କର ବିଧିକ୍ରମ ମୁଁ ଠିକ୍ ଭାବେ ଏବଂ କ୍ରମାନୁସାରେ କହିବି; ଯେତେବେଳେ ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ସପ୍ତମୀ ଦିନ ସୂର୍ଯ୍ୟବାର ପଡ଼େ।
ସା ତୁ କଲ୍ଯାଣିନୀ ନାମ ଵିଜଯା ଚ ନିଗଦ୍ଯତେ।। ପ୍ରାତର୍ଗଵ୍ଯେନ ପଯସା ସ୍ନାନଂ ନଦ୍ଯାଂ ସମାଚରେତ୍
ସେହି ଦିନକୁ 'ଶୁଭ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏବଂ 'ବିଜୟା' ନାମରେ ମଧ୍ୟ ପରିଚିତ। ପ୍ରଭାତେ ଗାଈର ଦୁଧ ନଦୀରେ ନାହାଇବା ଉଚିତ।
ଶୁକ୍ଲାଂବରଧରଃ ପଦ୍ମମକ୍ଷତୈଃ ପରିକଲ୍ପଯେତ୍।। ପ୍ରାଙ୍ମୁଖୋଷ୍ଟଦଲଂ ମଧ୍ଯେ ତଦ୍ଵଦ୍ଵୃତ୍ତାଂ ଚ କର୍ଣିକାମ୍
ଧଳା ପୋଶାକ ପିନ୍ଧି, ଅଭେଦ୍ୟ ଅକ୍ଷତ ଦାଣାରେ ପଦ୍ମ ତିଆରି କରିବା, ତାହାର ମଧ୍ୟରେ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ପତ୍ର ରଖିବା, ଏବଂ ଏଭଳି ଗୋଲାକାର କର୍ଣ୍ଣିକା ମଧ୍ୟ ରଖିବା।
ପୁଷ୍ପାକ୍ଷତାଦ୍ଭିର୍ଦେଵେଶଂ ଵିନ୍ଯସେତ୍ସର୍ଵତଃ କ୍ରମାତ୍।। ପୂର୍ଵେଣ ତପନାଯେତି ମାର୍ତଂଡାଯେତି ଵୈ ତତଃ
ପୁଷ୍ପ ଓ ଅକ୍ଷତ ଦ୍ୱାରା ଦେବେଶଙ୍କୁ ସବୁଦିଗରେ କ୍ରମାନୁସାରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା; ପୂର୍ବ ଦିଗରେ 'ତପନା' ଭାବେ, ତାପରେ 'ମାର୍ତଣ୍ଡ' ଭାବେ।
ଯାମ୍ଯେ ଦିଵାକରାଯେତି ଵିଧାତ୍ର ଇତି ନୈର୍ଋତେ।। ପଶ୍ଚିମେ ଵରୁଣାଯେତି ଭାସ୍କରାଯେତି ଚାନିଲେ
ଯାମ୍ୟ ଦିଗରେ ଦିବାକରଙ୍କୁ, ନୈୃତ୍ୟ ଦିଗରେ ବିଧାତାଙ୍କୁ, ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ବରୁଣଙ୍କୁ, ଭାସ୍କର ଓ ଅନିଳଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସୌମ୍ଯେ ଵିକର୍ତନାଯେତି ଦେଵାଯେତ୍ଯଷ୍ଟମେ ଦଲେ।। ଆଦାଵଂତେ ଚ ମଧ୍ଯେ ଚନମୋସ୍ତୁ ପରମାତ୍ମନେ
ଉତ୍ତରୈଶାନ ଦିଗରେ ବିକର୍ତନଙ୍କୁ, ଅଷ୍ଟମ ପଙ୍କଜରେ ଦେବତାଙ୍କୁ, ଆରମ୍ଭ, ଶେଷ ଓ ମଧ୍ୟରେ ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରିବା ଉଚିତ।