ରୁଦ୍ରଲୋକେ ଵସେତ୍କଲ୍ପଂ ତତୋ ରାଜା ଭଵେଦିହ।। ଅଥାତଃ ସଂପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଘୃତାଚଲମନୁତ୍ତମମ୍
ସେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକରେ ଏକ କଳ୍ପ ଧରି ବସିଥାଏ, ତାପରେ ଏଠାରେ ରାଜା ହୁଏ। ଏବେ ମୁଁ ଅପୂର୍ବ ଘୃତ ପାହାଡ଼ ବିଷୟରେ କହିବି।
ତେଜୋମଯଂ ଘୃତଂ ପୁଣ୍ଯଂମହାପାତକନାଶନମ୍।। ଵିଂଶତ୍ଯା ଘୃତକୁଂଭାନାମୁତ୍ତମଃ ସ୍ଯାଦ୍ଘୃତାଚଲଃ
ଘୃତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ତେଜସ୍ୱୀ ଓ ପୁଣ୍ୟମୟ, ଏହା ମହାପାପକୁ ନଶ୍ୱର କରେ। କୁଡ଼ି ଘୃତ କୁଁଭ ଦେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୃତ ପାହାଡ଼ ତିଆରି ହୁଏ।
ଦଶଭିର୍ମଧ୍ଯମଃ ପ୍ରୋକ୍ତଃ ପଂଚଭିସ୍ତ୍ଵଧମଃ ସ୍ମୃତଃ।। ଅଲ୍ପଵିତ୍ତୋପି କୁର୍ଵୀତ ଦ୍ଵାଭ୍ଯାମିହ ଵିଧାନତଃ
ଦଶ ଘୃତ କୁଁଭ ଦେଲେ ମଧ୍ୟମ, ପାଞ୍ଚ ଦେଲେ ଅଧମ। ଅତି ଅଳ୍ପ ଧନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏଠାରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଦୁଇ ଦେଇ କରିପାରିବେ।
ଵିଷ୍କମ୍ଭପର୍ଵତାଂସ୍ତଦ୍ଵଚ୍ଚତୁର୍ଭାଗେନ କଲ୍ପଯେତ୍।। ଶାଲିତଂଡୁଲପାତ୍ରାଣି କୁଂଭୋପରି ନିଵେଶଯେତ୍
ବିଷ୍କମ୍ଭ ପାହାଡ଼ଗୁଡ଼ିକୁ ଏହିପରି ଚାରି ଭାଗରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଘୃତ କୁଁଭ ଉପରେ ଚାଉଳ ଓ ଧାନର ପାତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ।
କାରଯେତ୍ସଂହତାନୁଚ୍ଚାନ୍ଯଥାଶୋଭଂ ଵିଧାନତଃ।। ଵେଷ୍ଟଯେଚ୍ଛୁକ୍ଲଵାସୋଭିରିକ୍ଷୁଦଂଡଫଲାଦିକୈଃ
ପର୍ବତଟିକୁ ଭଲଭାବେ ଏକତ୍ରିତ ଓ ଉଚ୍ଚ କରି ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ୍, ଯେଉଁଥିରେ ଶୂଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ରେ ମୁଡ଼ିଦେବା ଓ ଚିନିକାନ୍ଦ, ଲକଡ଼ି, ଫଳ ଓ ଏହା ସଦୃଶ ଜିନିଷରେ ସଜାଇବା ଦରକାର।
ଧାନ୍ଯପର୍ଵତଵତ୍ସଂର୍ଵଂ ଵିଧାନମିହ ପଠ୍ଯତେ।। ଅଧିଵାସନପୂର୍ଵଂ ହି ତଦ୍ଵଦ୍ଧୋମସୁରାର୍ଚନମ୍
ଏଠାରେ ଯେଉଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କୁହାଯାଇଛି, ସେଠି ଧାନ୍ୟର ପର୍ବତ ପରି ହେବା ଉଚିତ୍। ପ୍ରଥମେ ଅଧିବାସ କରି, ପରେ ଏହିପରି ହୋମ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର।
ପ୍ରଭାତାଯାଂ ଚ ଶର୍ଵର୍ଯାଂ ଗୁରଵେ ଵିନିଵେଦଯେତ୍।। ଵିଷ୍କଂଭପର୍ଵତାଂସ୍ତଦ୍ଵଦୃତ୍ଵିଗ୍ଭ୍ଯଃ ଶାଂତମାନସଃ
ପ୍ରଭାତବେଳେ ଏହାକୁ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦେଉଥିବା ସହିତ, ଶାନ୍ତ ମନେ ଏହି ଧାନ୍ୟର ପର୍ବତଗୁଡ଼ିକୁ ରିତ୍ବିଜମାନେଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦେଇବା ଉଚିତ୍।
ସଂଯୋଗାଦ୍ଘୃତମୁତ୍ପନ୍ନଂ ଯସ୍ମାଦମୃତତେଜସି।। ତସ୍ମାଦ୍ଘୃତାର୍ଚିର୍ଵିଶ୍ଵାତ୍ମା ପ୍ରୀଯତାମତ୍ର ଶଂକର
ଯେପରି ଘୃତ ଅମୃତର ତତ୍ତ୍ୱ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ସେହିପରି ଘୃତର ଆଲୋକ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତଙ୍କ ଆତ୍ମା ଶିବଙ୍କୁ ଏଠାରେ ପ୍ରସନ୍ନ କରୁ।
ଯସ୍ମାତ୍ତେଜୋମଯଂ ବ୍ରହ୍ମ ଘୃତେ ଚୈଵ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତମ୍।। ଘୃତପର୍ଵତରୂପେଣ ତସ୍ମାନ୍ନଃ ପାହି ଭୂଧର
ଯେହେତୁ ତେଜୋମୟ ବ୍ରହ୍ମା ଘୃତରେ ବିଦ୍ୟମାନ, ତେଣୁ ଭୂଧର, ଘୃତର ପର୍ବତ ରୂପେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଅନେନ ଵିଧିନା ଦଦ୍ଯାଦ୍ଘୃତାଚଲମନୁତ୍ତମମ୍।। ମହାପାତକଯୁକ୍ତୋପି ଲୋକମାଯାତି ଶାଂଭଵମ୍
ଏହି ପ୍ରକାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୃତାଚଳ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ବଡ଼ ଅପରାଧ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହା ଦ୍ୱାରା ଶିବଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
ହଂସସାରସଯୁକ୍ତେନ କିଂକିଣୀଜାଲମାଲିନା।। ଵିମାନେନାପ୍ସରୋଭିଶ୍ଚ ସିଦ୍ଧଵିଦ୍ଯାଧରୈର୍ଵୃତଃ
ହଂସ ଓ ସାରସ ପକ୍ଷୀ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିବା, ଘଣ୍ଟିର ଜାଲ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଅପ୍ସରାମାନେ, ସିଦ୍ଧ ଓ ବିଦ୍ୟାଧରମାନେ ସହିତ ଦିବ୍ୟ ଯାନରେ ଯାଏ।
ଵିଚରେତ୍ପିତୃଭିଃ ସାର୍ଧଂ ଯାଵଦାଭୂତସଂପ୍ଲଵମ୍।। ଅଥାତଃ ସଂପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ରତ୍ନାଚଲମନୁତ୍ତମମ୍
ସେ ପିତୃମାନେ ସହିତ ସୃଷ୍ଟିର ନାଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଘୁରିବେ। ଏବେ ମୁଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରତ୍ନପର୍ବତ ବିଷୟରେ କହିବି।
ମୁକ୍ତାଫଲସହସ୍ରେଣ ପର୍ଵତସ୍ସ୍ଯାଦନୁତ୍ତମଃ।। ମଧ୍ଯମଃ ପଂଚଶତିକସ୍ତ୍ରିଶତେନାଧମଃ ସ୍ମୃତଃ
ହଜାରଟି ମୁକ୍ତାରେ ତିଆରି ହେଉଥିବା ପର୍ବତ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ପାଞ୍ଚଶେ ମୁକ୍ତାରେ ମଧ୍ୟମ ଓ ତିନିଶେ ମୁକ୍ତାରେ ଅଧମ ମନାଯାଏ।
ଚତୁର୍ଥାଂଶେନ ଵିଷ୍କଂଭ ପର୍ଵତାଃ ସ୍ଯୁଃ ସମନ୍ତତଃ।। ପୂର୍ଵେଣ ଵଜ୍ରଗୋମେଦୈର୍ଦକ୍ଷିଣେନେଂଦ୍ରନୀଲକୈଃ
ଚାରିଅଂଶରେ ଧାନ୍ୟପର୍ବତ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ୍। ପୂର୍ବଦିଗରେ ବଜ୍ର ଓ ଗୋମେଦ, ଦକ୍ଷିଣରେ ଇନ୍ଦ୍ରନୀଳ ରଖିବା ଦରକାର।
ପୁଷ୍ଯରାଗୈର୍ଯୁତଃ କାର୍ଯୋ ଵିଦ୍ଵଦ୍ଭିର୍ଗଂଧମାଦନଃ।। ଵୈଡୂର୍ଯଵିଦ୍ରୁମୈଃ ପଶ୍ଚାତ୍ସଂମିଶ୍ରୋ ଵିପୁଲାଚଲଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ପୁଷ୍ୟରାଗ ଓ ଗନ୍ଧଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଗନ୍ଧମାଦନ ପର୍ବତ ତିଆରି କରିବେ। ପଶ୍ଚିମରେ ବୈଡୂର୍ୟ ଓ ପ୍ରବାଳ ମିଶାଇ ଏହି ବଡ଼ ପର୍ବତ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ୍।
ପଦ୍ମରାଗୈଃ ସ ସୌଵର୍ଣୈରୁତ୍ତରେଣାପି ଵିନ୍ଯସେତ୍।। ଧାନ୍ଯପର୍ଵତଵତ୍ସର୍ଵମତ୍ରାପି ପରିକଲ୍ପଯେତ୍
ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ପଦ୍ମରାଗ ଓ ସୁନାରେ ଏହାକୁ ରଖିବା ଉଚିତ୍। ସବୁ କାମ ଧାନ୍ୟପର୍ବତ ପରି ଏଠି ମଧ୍ୟ କରିବା ଦରକାର।
ତଦ୍ଵଦାଵାହନଂ କୃତ୍ଵା ଵୃକ୍ଷାନ୍ଦେଵାଂଶ୍ଚ କାଂଚନାନ୍।। ପୂଜଯେତ୍ପୁଷ୍ପଗନ୍ଧାଦ୍ଯୈଃ ପ୍ରଭାତେ ସ୍ଯାଦ୍ଵିସର୍ଜନମ୍
ଏହିପରି ଆବାହନ କରି, ସୁନାର ବୃକ୍ଷ ଓ ଦେବତା ତିଆରି କରି, ପୁଷ୍ପ, ଗନ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ପ୍ରଭାତେ ବିଦାୟ କରିବା ଉଚିତ୍।
ପୂର୍ଵଵଦ୍ଗୁରୁଋତ୍ଵିଗ୍ଭ୍ଯ ଇମଂ ମଂତ୍ରମୁଦୀରଯେତ୍।। ଯଥା ଦେଵଗଣାଃ ସର୍ଵେ ସର୍ଵରତ୍ନେଷ୍ଵଵସ୍ଥିତାଃ
ପୂର୍ବର ପରି, ଗୁରୁ ଓ ରିତ୍ବିଜମାନେଙ୍କୁ ଏହି ମନ୍ତ୍ର କୁହିବା ଉଚିତ୍— 'ଯେପରି ସମସ୍ତ ଦେବତା ଦେବୀମାନେ ସମସ୍ତ ରତ୍ନରେ ବିଦ୍ୟମାନ,'
ତ୍ଵଂ ଚ ରତ୍ନମଯୋ ନିତ୍ଯମତଃ ପାହି ମହାଚଲ।। ଯସ୍ମାଦ୍ରତ୍ନପ୍ରଦାନେନ ତୁଷ୍ଟିମେତି ଜନାର୍ଦନଃ
'ତୁମେ ମଧ୍ୟ ସଦା ରତ୍ନମୟ ଅଟୁଟ ଅଛ, ତେଣୁ ହେ ବଡ଼ ପର୍ବତ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ଯେହେତୁ ରତ୍ନ ଦାନ କରିବାରେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି,'
ପୂଜାମଂତ୍ରପ୍ରସାଦେନ ତସ୍ମାନ୍ନଃ ପାହି ପର୍ଵତ।। ଅନେନ ଵିଧିନା ଯସ୍ତୁ ଦଦ୍ଯାଦ୍ରତ୍ନମଯଂ ଗିରିମ୍
'ପୂଜା ମନ୍ତ୍ରର କୃପା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ଏହି ପ୍ରକାରେ ଯିଏ ରତ୍ନମୟ ପର୍ବତ ଦାନ କରେ,'
ସ ଯାତି ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଲୋକମମରେଶ୍ଵରପୂଜିତଃ।। ଯାଵତ୍କଲ୍ପଶତଂ ସାଗ୍ରଂ ଵସେତ୍ତତ୍ର ନରାଧିପ
ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଅମରେଶ୍ୱର ପୂଜିତ। ଏବଂ ସେ ରାଜା ସେଠାରେ ଏକଶତ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାସ କରିଥାଏ।
ରୂପାରୋଗ୍ଯଗୁଣୋପେତଃ ସପ୍ତଦ୍ଵୀପାଧିପୋ ଭଵେତ୍।। ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଦିକଂ କିଂଚିଦତ୍ରାମୁତ୍ରାଥଵା କୃତମ୍
ସେ ରୂପ, ଆରୋଗ୍ୟ ଓ ଗୁଣରେ ଭରପୂର ହୋଇ, ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ଅଧିପତି ହୁଏ। ଏଠି କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଠି କୌଣସି ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଓ ଅନ୍ୟ ଅପରାଧ ହେଲେ ମଧ୍ୟ,
ତତ୍ସର୍ଵଂ ନାଶମାଯାତି ଗିରିର୍ଵଜ୍ରାହତୋ ଯଥା।। ଅଥାତଃ ସଂପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ରୌପ୍ଯାଚଲମନୁତ୍ତମମ୍
ସେ ସବୁ କଥା ଧ୍ୱଂସ ହୋଇଯାଏ, ଯେପରି ଏକ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ବଜ୍ର ପଡ଼ିଲେ ଭାଙ୍ଗିଯାଏ। ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରୌପ୍ୟ ପାହାଡ଼ ବିଷୟରେ କହିବି।
ଯତ୍ପ୍ରଦାନାନ୍ନରୋ ଯାତି ସୋମଲୋକଂ ନରୋତ୍ତମ।। ଦଶଭିଃ ପଲସାହସ୍ରୈରୁତ୍ତମୋ ରଜତାଚଲଃ
ଏହା ଦାନ କଲେ ମଣିଷ ସୋମ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୌପ୍ୟ ପାହାଡ଼ ଦଶ ହଜାର ପଳା ରୌପ୍ୟରୁ ତିଆରି ହୁଏ।
ପଂଚଭିର୍ମଧ୍ଯମଃ ପ୍ରୋକ୍ତସ୍ତଦର୍ଧେନାଧମଃ ସ୍ମୃତଃ।। ଅଶକ୍ତୋ ଵିଂଶତେରୂର୍ଦ୍ଧ୍ଵଂ କାରଯେଚ୍ଛକ୍ତିତଃ ସଦା
ପାଞ୍ଚ ହଜାର ପଳା ରୌପ୍ୟରେ ମଧ୍ୟମ ପାହାଡ଼ ହୁଏ, ତାହାର ଅର୍ଧ ରୌପ୍ୟରେ ନିମ୍ନ ଗଣାଯାଏ। ଯଦି କେହି ବିଶି ଦେବାକୁ ସମର୍ଥ ନୁହଁନ୍ତି, ସେ ସେମାନେ ଯେତେ ସମ୍ଭବ ତେତେ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଵିଷ୍କଂଭପର୍ଵତାଂସ୍ତଦ୍ଵତ୍ତୁରୀଯାଂଶେନ କଲ୍ପଯେତ୍।। ପୂର୍ଵଵଦ୍ରାଜତାନ୍କୁର୍ଯାନ୍ମଂଦରାଦୀନ୍ଵିଧାନତଃ
ସେଇପରି, ଚାରି ଭାଗ ରୌପ୍ୟରେ ସହାୟକ ପାହାଡ଼ଗୁଡ଼ିକୁ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ, ମନ୍ଦରା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟ ରୌପ୍ୟରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
କଲଧୌତମଯାଂସ୍ତଦ୍ଵଲ୍ଲୋକେଶାନ୍କାରଯେଦ୍ବୁଧଃ।। ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣ୍ଵର୍କଵାନ୍କାର୍ଯୋ ନିତଂବୋତ୍ର ହିରଣ୍ମଯଃ
ଏହିପରି, ଶୁଧ୍ଧ ରୌପ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ଲୋକପତିମାନେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଏଠାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁନାରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ରାଜତଂ ସ୍ଯାତ୍ତଦନ୍ଯେଷାଂ ପର୍ଵତାଂନା ଚ କାଂଚନମ୍।। ଶେଷଂ ଚ ପୂର୍ଵଵତ୍କୁର୍ଯାଦ୍ଧୋମଜାଗରଣାଦିକମ୍
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାହାଡ଼ ପାଇଁ ରୌପ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ, ସୁନା ନୁହେଁ। ଅନ୍ୟ ସବୁ କାମ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି, ଧୂଆଁ, ଜାଗରଣ ଓ ଆଦି ମଧ୍ୟ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ଦଦ୍ଯାତ୍ତଦ୍ଵତ୍ପ୍ରଭାତେ ତୁ ଗୁରଵେ ରୌପ୍ଯପର୍ଵତମ୍।। ଵିଷ୍କଂଭଶୈଲାନୃତ୍ଵିଗ୍ଭ୍ଯଃ ପୂଜ୍ଯ ଵସ୍ତ୍ରଵିଭୂଷଣୈଃ
ପ୍ରଭାତରେ ଏହି ରୌପ୍ୟ ପାହାଡ଼ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ। ସହାୟକ ପାହାଡ଼ଗୁଡ଼ିକୁ ଋତ୍ବିଜ୍ମାନେ ପାଇଁ ଦେଇ, ପୋଶାକ ଓ ଅଳଙ୍କାର ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଇମଂ ମଂତ୍ରଂ ପଠନ୍ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦର୍ଭପାଣିର୍ଵିମତ୍ସରଃ।। ପିତୄଣାଂ ଵଲ୍ଲଭଂ ଯସ୍ମାଦିନ୍ଦୋର୍ଵା ଶଂକରସ୍ଯ ଚ
ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ି, ଦର୍ଭା ହାତରେ ଧରି ଓ ଇର୍ଷ୍ୟା ଛାଡ଼ି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ— 'ଏହା ପିତୃମାନେ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ହେବାରୁ।'