ତପୋନୁଭାଵାଦଥ ତସ୍ଯ ରାଜ୍ଞୀ ନାରୀ ସହସ୍ରୈରଭିଵଂଦ୍ଯମାନା। ନାମ୍ନା ଚ ଲାଵଣ୍ଯଵତୀ ବଭୂଵ ଯା ପାର୍ଵତୀଵେଷ୍ଟତମା ଭଵସ୍ଯ
ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାର ପ୍ରଭାବରେ, ରାଜାଙ୍କର ରାନୀ ଲାବଣ୍ୟବତୀ ନାମକ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସମ୍ମାନିତ ନାରୀ ହେଲେ, ଯିଏ ଭବଙ୍କ ପାଇଁ ପାର୍ବତୀ ପରି ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ ଥିଲେ ।
ତସ୍ଯାତ୍ମଜାନାମଯୁତଂ ବଭୂଵ ଧର୍ମାତ୍ମନାମଗ୍ର୍ଯଧନୁର୍ଧରାଣାମ୍। ତଦାତ୍ମଜାଂସ୍ତାନଭିଵୀକ୍ଷ୍ଯ ରାଜା ମୁହୁର୍ମୁହୁର୍ଵିସ୍ମଯମାସସାଦ
ତାଙ୍କର ଦଶ ହଜାର ପୁଅ ହେଲେ, ସମସ୍ତେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଏବଂ ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟାରେ ପ୍ରଥମ । ରାଜା ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେକୁ ପୁନିପୁନି ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପଡ଼ିଯାଉଥିଲେ ।
ସୋଭ୍ଯାଗତଂ ପୂଜ୍ଯ ମୁନିପ୍ରଵୀରଂ ପ୍ରଚେତସଂ ଵାକ୍ଯମିଦଂ ବଭାଷେ। କସ୍ମାଦ୍ଵିଭୂତିରଚଲାମରମର୍ତ୍ଯପୂଜା ଜାତା କଥଂ କମଲଜା ସଦୃଶୀ ସୁରାଜ୍ଞୀ
ସେ ମହାମୁନି ପ୍ରଚେତାସଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ସହ କହିଲେ: 'ଏହି ଅଚଳ ଧନ-ସମ୍ପଦ କିପରି ହେଲା, ଯାହାକୁ ଦେବତା ଓ ମଣିଷମାନେ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି? କିପରି ଏମିତି ଏକ ରାନୀ ହେଲେ, ଯିଏ କମଳଜା ପରି ସମାନ?'
ଭାର୍ଯା ମଯାଲ୍ପତପସା ପରିତୋଷିତେନ ଦତ୍ତଂ ମମାଂବୁଜଗୃହଂ ଚ ମୁନୀଂଦ୍ର ଧାତ୍ରା। ଯସ୍ମିନ୍ପ୍ରଵିଷ୍ଟମପି କୋଟିଶତଂ ନୃପାଣାଂ ସାମାତ୍ଯକୁଂଜରରଥୌଘଜନାଵୃତାନାଂ
ମୁଁ ମୋ ଅଳ୍ପ ତପସ୍ୟାରେ ଭାର୍ଯ୍ୟାକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥିଲି, ଏବଂ ମୋତେ ନିର୍ମାତା ଦ୍ୱାରା ଏହି କମଳ ଗୃହ ଦିଆଯାଇଛି, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏଠାରେ କୋଟି କୋଟି ରାଜା ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀ, ହାତୀ, ରଥ ଓ ଲୋକମାନେ ସହିତ ଆସିଲେ ମଧ୍ୟ—
ନାଲକ୍ଷ୍ଯତେ କ୍ଵଗତମମ୍ବରଗାମିଭିଶ୍ଚ ତାରାଗଣେଂଦୁରଵିରଶ୍ମିଭିରପ୍ଯଗମ୍ଯମ୍। ତସ୍ମାତ୍କିମନ୍ଯଜନନୀଜଠରୋଦ୍ଭଵେନ ଧର୍ମାଦିକଂ କୃତମଶେଷଜନାତିଗଂ ଯତ୍
ତାହାର ସ୍ଥାନ କେଉଁଠି ଅଛି କିଏ ଜାଣିପାରେନି, ଆକାଶରେ ଘୁରୁଥିବାମାନେ, ତାରା ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଲୋକ ମଧ୍ୟ ଏଠାକୁ ପହଞ୍ଚିପାରେନି। ତେଣୁ, ଅନ୍ୟ ଜନନୀ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଧର୍ମ ଓ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, କିଏ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିଛି?
ସର୍ଵୈର୍ମଯାଥ ତନଯୈରଥ ଵାନଯାପି ସଦ୍ଭାର୍ଯଯା ତଦଖିଲଂ କଥଯ ପ୍ରଚେତଃ। ସୋପ୍ଯଭ୍ଯଧାଦଥ ଭଵାଂତରିତଂ ନିରୀକ୍ଷ୍ଯ ପୃଥ୍ଵୀପତେ ଶୃଣୁ ତଦଦ୍ଭୁତହେତୁଵୃତ୍ତମ୍
ମୁଁ, ମୋ ପୁଅମାନେ କିମ୍ବା ମୋ ସଦ୍ଭାର୍ଯ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଏହି ସବୁ ଯାହା ହୋଇଛି, ସେଥିରେ ସମସ୍ତ କଥା କୁହ, ପ୍ରଚେତା। ତାହାପରେ ପ୍ରଚେତା ଭାଗ୍ୟର ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦେଖି କହିଲେ: 'ହେ ରାଜା, ଏହି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କାରଣ ଓ କଥା ଶୁଣ।'
ଜନ୍ମାଭଵତ୍ତଵ ତୁ ଲୁବ୍ଧକୁଲେପି ଘୋରଂ ଜାତସ୍ତ୍ଵମପ୍ଯନୁଦିନଂ କିଲ ପାପକାରୀ। ଵପୁରପ୍ଯଭୂତ୍ତଵ ପୁନଃ ପୁରୁଷାଂଗସଂଧିଦୁର୍ଗଂଧିସତ୍ତ୍ଵକୁନଖାଭରଣଂ ସମଂତାତ୍
ତୁମର ଜନ୍ମ ଏକ ଶିକାରୀ ପରିବାରରେ ହେଇଥିଲା, ତୁମେ ଦିନେ ଦିନେ ଦୁଷ୍କର୍ମ କରୁଥିଲା। ତୁମର ଶରୀର ପୁନଃ ଏକ ପୁରୁଷ ଭାବରେ ହେଲା, ଯାହା ଦୁର୍ଗନ୍ଧ, ନଖ ଓ ଅଳଙ୍କାରରେ ଘିରିଥିଲା ।
ନ ଚ ତେ ସୁହୃନ୍ନ ସୁତବଂଧୁଜନୋ ନ ତାଦୃକ୍ନୈଵସ୍ଵସା ନ ଜନନୀ ଚ ତଦାଭିଶସ୍ତା। ଅତିସଂମତା ପରମଭୀଷ୍ଟତମାଭିମୁଖୀ ଜାତା ମହୀ ଶତଵଯୋଷିଦିଯଂ ସୁରୂପା
ତୁମର କୌଣସି ବନ୍ଧୁ, ପୁଅ, ପରିବାର, ବୋନ୍ କିମ୍ବା ମାଁ ଥିଲେନି, ସମସ୍ତେ ଶାପିତ ଥିଲେ। ତଥାପି, ଏହି ପୃଥିବୀ ଶତଶଃ ନାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସୁନ୍ଦରୀ, ତୁମ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଦରିତ ଓ ଆକାଂକ୍ଷିତ ହେଲେ।
ଅଭୂଦନାଵୃଷ୍ଟିରତୀଵ ରୌଦ୍ରା କଦାଚନାହାରନିମିତ୍ତମସ୍ଯାଂ। କ୍ଷୁତ୍ପୀଡିତେନ ଭଵତା ତୁ ଯଦା ନ କିଂଚିଦାସାଦିତଂ ଵନ୍ଯଫଲାଦି ଭକ୍ଷ୍ଯଂ
ଏଠାରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଅନାବୃଷ୍ଟି ହେଲା, ଖାଦ୍ୟ ଅଭାବରେ ତୁମେ ଭୟଙ୍କର ଭୋକରେ ପୀଡ଼ିତ ହେଲେ, କୌଣସି ବନ୍ୟ ଫଳ କିମ୍ବା ଖାଇବା ଯୋଗ୍ୟ ଜିନିଷ ମିଳିଲା ନାହିଁ।
ଅଥାଭିଦୃଷ୍ଟଂ ମହଦଂବୁଜାଢ୍ଯଂ ସରୋଵରଂ ପଂକପରୀତରୋଧଃ। ପଦ୍ମାନ୍ଯଥାଦାଯ ତତୋ ବହୂନି ଗତଃ ପୁରଂ ଵୈଦିଶ ନାମଧେଯଂ
ତାପରେ ତୁମେ ଏକ ବଡ଼ କମଳ ଭରା ଝିଲିକୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହା କିଚଡ଼ରେ ଆବୃତ। ସେଠାରୁ ଅନେକ କମଳ ନେଇ, ତୁମେ ବୈଦିଶ ନାମକ ସହରକୁ ଗଲେ।
ତନ୍ମୂଲ୍ଯଲାଭାଯ ପୁରଂ ସମସ୍ତଂ ଭ୍ରାଂତଂ ତ୍ଵଯାଶେଷମହସ୍ତଦାସୀତ୍। କ୍ରେତା ନ କଶ୍ଚିତ୍କମଲେଷୁ ଜାତଃ କ୍ଲାଂତଃ ପରଂ କ୍ଷୁତ୍ପରିପୀଡିତଶ୍ଚ
ସେ କମଳଗୁଡ଼ିକ ବିକ୍ରୟ କରିବା ପାଇଁ, ସମଗ୍ର ସହର ଘୁରିଲେ, କିନ୍ତୁ କୌଣସି କ୍ରେତା ମିଳିଲା ନାହିଁ। ତୁମେ ଅତି କ୍ଲାନ୍ତ ଓ ଭୟଙ୍କର ଭୋକରେ ପୀଡ଼ିତ ହେଲେ।
ଉପଵିଷ୍ଟସ୍ତ୍ଵମେକସ୍ମିନ୍ସଭାର୍ଯୋ ଭଵନାଂଗଣେ। ତତୋ ରାତ୍ରୌ ଭଵାଂସ୍ତତ୍ର ଅଶ୍ରୌଷୀନ୍ମଂଗଲଧ୍ଵନିଂ
ତୁମେ ତୁମ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହିତ ଗୋଟିଏ ଘରର ଆଙ୍ଗଣରେ ବସିଲେ। ତାପରେ ରାତିରେ, ସେଠାରେ ମଙ୍ଗଳ ଧ୍ୱନି ଶୁଣିଲେ।
ସଭାର୍ଯସ୍ତତ୍ର ଗତଵାନ୍ଯତ୍ରାସୌ ମଂଗଲଧ୍ଵନିଃ। ତତ୍ର ମଂଡଲମଧ୍ଯସ୍ଥା ଵିଷ୍ଣୋରର୍ଚାଵିଲୋକିତା
ତୁମେ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହିତ ସେଇ ମଙ୍ଗଳ ଧ୍ୱନି ଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ ମଣ୍ଡଳର ମଧ୍ୟରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ମୂର୍ତ୍ତି ଦେଖିଲେ।
ଵେଶ୍ଯାନଂଗଵତୀ ନାମ ବିଭ୍ରତୀ ଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତଂ। ସମାପ୍ଯ ମାଘମାସସ୍ଯ ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ଲଵଣାଚଲଂ
ଏଠାରେ ଅଙ୍ଗବତୀ ନାମକ ଏକ ବେଶ୍ୟା ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତ ପାଳନ କରୁଥିଲେ। ମାଘ ମାସର ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନେ ବ୍ରତ ସମାପ୍ତ କରି, ସେ ଲବଣାଚଳକୁ ଗଲେ।
ନ୍ଯଵେଦଯତ୍ତୁ ଗୁରଵେ ଶଯ୍ଯାଂ ଚୋପସ୍କରାନ୍ଵିତାମ୍। ଅଲଂକୃତ୍ଯ ହୃଷୀକେଶଂ ସୌଵର୍ଣଂ ସମମାଦରାତ୍
ସେ ତାଙ୍କର ଗୁରୁଙ୍କୁ ଏକ ଶଯ୍ୟା ଓ ଉପକରଣ ଦାନ କଲେ। ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦ୍ୱାରା ଅଳଙ୍କୃତ କରି, ଅତି ଆଦର ସହ କରିଥିଲେ।
ସା ତୁ ଦୃଷ୍ଟା ତତସ୍ତାଭ୍ଯାମିଦଂ ଚ ପରିଚିଂତିତଂ। କିମେଭିଃ କମଲୈଃ କାର୍ଯଂ ଵରଂ ଵିଷ୍ଣୁରଲଂକୃତଃ
ସେ ଦୁଇଜଣ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ଏବଂ ଭାବିଲେ: 'ଏହି କମଳଗୁଡ଼ିକର କଣ କାମ? ବେଶି ଭଲ ହେବ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଅଳଙ୍କୃତ କରିବା।'
ଇତି ଭକ୍ତିସ୍ତଦା ଜାତା ଦଂପତ୍ଯୋସ୍ତୁ ନରେଶ୍ଵର। ତତ୍ପ୍ରସଂଗାତ୍ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ କେଶଵଂ ଲଵଣାଚଲଂ
ଏଭଳି ଦମ୍ପତିଙ୍କ ମନରେ ଭକ୍ତି ଜନ୍ମିଲା, ରାଜା। ଏହାର ଫଳରେ ସେମାନେ ଲବଣାଚଳରେ କେଶବଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ।
ଶଯ୍ଯା ଚ ପୁଷ୍ପପ୍ରକରୈଃ ପୂଜିତାଭୂଚ୍ଚ ସର୍ଵଶଃ। ଅଥାନଂଗଵତୀ ତୁଷ୍ଟା ତଯୋର୍ଧାନ୍ଯଶତତ୍ରଯମ୍
ଶଯ୍ୟାଟି ସମସ୍ତଠାରେ ଫୁଲର ଢେର ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହେଲା। ତାପରେ ଅଙ୍ଗବତୀ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ତିନି ଶଏ ଧାନ ଦେଲେ।
ଦୀଯତାମାଦିଦେଶାଥ କଲଧୌତପଲତ୍ରଯଂ। ନ ଗୃହୀତଂ ତତସ୍ତାଭ୍ଯାଂ ମହାସତ୍ଵାଵଲଂବନାତ୍
ତାପରେ ଭଲଭାବେ ପରିସ୍କୃତ ତିନିଟି ଧାତୁର ପାତ୍ର ଦେବାକୁ ଆଦେଶ ହେଲା; କିନ୍ତୁ ସେ ଦୁଇଜଣେ ମହାପୁଣ୍ୟର ଭରସାରେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ନେଲେ ନାହିଁ।
ଅନଂଗଵତ୍ଯା ଚ ପୁନସ୍ତଯୋରନ୍ନଂ ଚତୁର୍ଵିଧଂ। ଆନୀଯ ଵ୍ଯାହୃତଂ ଚାନ୍ନଂ ଭୁଜ୍ଯତାମିତି ଭୂପତେ
ପୁଣି ଅନଙ୍ଗବତୀ ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ପାଇଁ ଚାରି ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ଆଣିଲେ ଏବଂ କହିଲେ, 'ଏହି ଖାଦ୍ୟ ଖାଅନ୍ତୁ', ରାଜା।
ତାଭ୍ଯାଂ ଚ ତଦପି ତ୍ଯକ୍ତଂ ଭୋକ୍ଷ୍ଯାଵଃ ଶ୍ଵୋ ଵରାନନେ। ପ୍ରସଂଗାଦୁପଵାସୋ ନୌ ତଵାଦ୍ଯାସ୍ତୁ ଶୁଭାଵହଃ
ସେ ଦୁଇଜଣେ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ମନା କରି କହିଲେ, 'ସୁନ୍ଦରୀ, ଆମେ କାଲି ଖାଇବୁ; ଆଜି ତୁମ ସହ ଉପବାସ କରିବା ଆମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ।'
ଜନ୍ମପ୍ରଭୃତି ପାପିଷ୍ଠାଵାଵାଂ ଦେଵି ଦୃଢଵ୍ରତେ। ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସଂଗାଦ୍ଭଵଦ୍ଗେହେ ଧର୍ମଲେଶୋସ୍ତୁ ନାଵିହ
ହେ ଦେବୀ, ଆମେ ଜନ୍ମଠାରୁ ଦୃଢ଼ବ୍ରତୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସବୁଠାରୁ ପାପୀ; ତୁମ ସଙ୍ଗରେ ଏଠି ଥିବାରୁ ତୁମ ଘରରେ ଧର୍ମର ଏକ ଅଂଶ ମଧ୍ୟ ରହିନଉ।
ଇତି ଜାଗରଣଂ ତାଭ୍ଯାଂ ତତ୍ପ୍ରସଂଗାଦନୁଷ୍ଠିତଂ। ପ୍ରଭାତେ ଚ ତଯା ଦତ୍ତା ଶଯ୍ଯା ସଲଵଣାଚଲା
ଏଭଳି ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ସେ ଦୁଇଜଣେ ସାରା ରାତି ଜାଗିଲେ; ପ୍ରଭାତେ ଅନଙ୍ଗବତୀ ତାଙ୍କୁ ଲୁଣ ଏବଂ ପାହାଡ଼ ପରି ଖାଦ୍ୟ ସହିତ ଶଯ୍ୟା ଦେଲେ।
ଗ୍ରାମଶ୍ଚ ଗୁରଵେ ଭକ୍ତ୍ଯା ଵିପ୍ରେଭ୍ଯୋ ଦ୍ଵାଦଶୈଵ ତୁ। ଵସ୍ତ୍ରାଲଂକାରସଂଯୁକ୍ତା ଗାଵଶ୍ଚ କନକାନ୍ଵିତାଃ
ଗୁରୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତିସହିତ ଗ୍ରାମ ଦିଆଗଲା, ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ବାରଟି ଗ୍ରାମ; ସୁନା, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଆଭୂଷଣ ପିନ୍ଧା ଗାଈ ମଧ୍ୟ ଦିଆଗଲା।
ଭୋଜନଂ ଚ ସୁହୃନ୍ମିତ୍ରଦୀନାଂଧକୃପଣୈଃ ସହ। ତଚ୍ଚ ଲୁବ୍ଧକଦାଂପତ୍ଯଂ ପୂଜଯିତ୍ଵା ଵିସର୍ଜିତମ୍
ମିତ୍ର, ସହଚର, ଦୁଃଖୀ, ଅନ୍ଧ, ଦରିଦ୍ରମାନେ ସହିତ ଖାଦ୍ୟ ବଣ୍ଟାଯିଲା; ଏବଂ ଲୋଭୀ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି ପଛେ ଛାଡ଼ାଯିଲା।
ସ ଭଵାନ୍ଲୁବ୍ଧକୋ ଜାତଃ ସପତ୍ନୀକୋ ନୃପେଶ୍ଵରଃ। ପୁଷ୍କରପ୍ରକରାତ୍ତସ୍ମାତ୍କେଶଵସ୍ଯ ତୁ ପୂଜନାତ୍
ହେ ରାଜା, ସେ ଶିକାରୀ ଓ ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀ ତୁମେ ହେଇଥିଲେ, କାରଣ ତୁମେ ପୁଷ୍କରରେ କେଶବଙ୍କୁ ପଦ୍ମ ଦେଇ ପୂଜା କରିଥିଲ।
ଵିନଷ୍ଟାଶେଷପାପସ୍ଯ ତଵ ପୁଷ୍କରମଂଦିରଂ। ତସ୍ଯ ସତ୍ଯସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯାଦଲୋଭତପସା ନୃପ
ପୁଷ୍କର ମନ୍ଦିରରେ ପୂଜା କରିବା ଦ୍ୱାରା ତୁମ ସମସ୍ତ ପାପ ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା; ହେ ରାଜା, ସତ୍ୟର ଶକ୍ତି ଓ ଲୋଭ ତ୍ୟାଗର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା।
ପ୍ରାଦାତ୍କାମଗମଂ ଯାନଂ ଲୋକନାଥଶ୍ଚତୁର୍ମୁଖଃ। ସଂତୁଷ୍ଟସ୍ତଵ ରାଜେଂଦ୍ର ପୁଷ୍କରଂ ତ୍ଵଂ ସମାଶ୍ରଯ
ଚତୁର୍ମୁଖ ଲୋକନାଥ ତୁମେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଇଚ୍ଛାମତ ଯାନ ଦେଇଥିଲେ; ଏହିପରି, ହେ ରାଜା, ପୁଷ୍କରରେ ଆଶ୍ରୟ ନିଅ।
କଲ୍ପଂ ସତ୍ଵଂ ସମାସାଦ୍ଯ ଵିଭୂତିଦ୍ଵାଦଶୀଵ୍ରତଂ। କୁରୁ ରାଜେଂଦ୍ର ନିର୍ଵାଣମଵଶ୍ଯଂ ସମଵାପ୍ସ୍ଯସି
ଏକ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଧୃଢ଼ତା ଲାଗି ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତ ସମ୍ପନ୍ନ କର; ଏହା କରିଲେ ନିଶ୍ଚିତ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରିବ।
ଏତଦୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ସ ମୁନିସ୍ତତ୍ରୈଵାଂତରଧୀଯତ। ରାଜା ଯଥୋକ୍ତଂ ଚ ପୁନରକରୋତ୍ପୁଷ୍ପଵାହନଃ
ଏହିପରି କହି ସେ ମୁନି ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ; ଏବଂ ରାଜା ଯେପରି କହାଯାଇଥିଲା, ପୁଣି ପୁଷ୍ପବାହନଙ୍କ ପୂଜା କଲେ।