ଋଷଯ ଊଚୁଃ - କୋ ଭଵାନ୍ନ ହି ଜାନୀମଃ କସ୍ମାତ୍କାରଣତାଂ ଗତଃ । ଦେଵୋ ଵା ଯଦି ଵା ଚାନ୍ଯଃ କଥଯସ୍ଵ ଯଥାତଥମ୍
ଋଷିମାନେ କହିଲେ— 'ଆପଣ କିଏ? ଆମେ ଜାଣୁନାହିଁ। କେଉଁ କାରଣରେ ଆସିଛନ୍ତି? ଆପଣ ଦେବତା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କେହି? ସତ୍ୟକଥା କହନ୍ତୁ।'
ଵାଗୁଵାଚ - ଯଃ କର୍ତା ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ଭୁଵନାନାଂ ଚ ସର୍ଵଶଃ । ଵିସ୍ମିତାନ୍ଵିଦୁଷଃ ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ସୋଽହଂ ଵିଷ୍ଣୁଃ ସନାତନଃ
ସ୍ୱର କହିଲା— 'ମୁଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଓ ସମସ୍ତ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ସନାତନ ବିଷ୍ଣୁ। ତୁମେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ଜିଜ୍ଞାସା କରୁଥିବାକୁ ଦେଖି, ମୁଁ ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ଆପଣାକୁ ଦର୍ଶାଇଛି।'
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଭାଷିତଂ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ସୁତାଃ । ଅନାଦିନିଧନଂ ଦେଵଂ ସ୍ତୋତୁଂ ତତ୍ର ପ୍ରଚକ୍ରମୁଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦେବ ଭଗବାନଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ସେଠାରେ ଆଦି ଅନ୍ତ ନଥିବା ଦେବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ନମୋ ଭୂତାତ୍ମଭୂତାଯ ଆତ୍ମନେ ପରମାତ୍ମନେ । ଅଚ୍ଯୁତାଯ ନମୋ ନିତ୍ଯମନଂତାଯ ନମୋ ନମଃ
'ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଆତ୍ମା, ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଅଚ୍ୟୁତ, ନିତ୍ୟ, ଅନନ୍ତଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।'
ଦାମୋଦରାଯ କଵଯେ ଯଜ୍ଞେଶାଯ ନମୋ ନମଃ । ଏଵଂ ସ୍ତୁତସ୍ତୁ ଋଷିଭିସ୍ତୁତୋଷ ଭଗଵାନ୍ହରିଃ
'ଦାମୋଦର, ଜ୍ଞାନୀ, ଯଜ୍ଞର ନାୟକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।' ଏଭଳି ଋଷିମାନେ ସ୍ତୁତି କରିବା ପରେ, ଭଗବାନ୍ ହରି ଖୁସି ହେଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ମହର୍ଷୀଂସ୍ତାନଭୀଷ୍ଟଂ କିଂ ଦଦାମି ଵଃ । ଋଷଯ ଊଚୁଃ ଯଦି ତୁଷ୍ଟୋଽସି ଭଗଵନ୍ନସ୍ମାକଂ ହିତକାମ୍ଯଯା
ସେ ମହାର୍ଷିମାନେଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ— 'ତୁମେ କଣ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହୁଁଛ?' ଋଷିମାନେ କହିଲେ— 'ଯଦି ଆପଣ ଖୁସି ଅଛନ୍ତି, ଆମର ଭଲ ପାଇଁ—'
ଵ୍ରତଂ କିଂଚିତ୍ସମାଖ୍ଯାହି ସ୍ଵର୍ଗମୋକ୍ଷଫଲପ୍ରଦମ୍ । ଧନଧାନ୍ଯପ୍ରଦଂ ପୁଣ୍ଯମାତ୍ମନସ୍ତୁଷ୍ଟିକାରକମ୍
'ଏମିତି କୌଣସି ବ୍ରତ କହନ୍ତୁ ଯାହା ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ, ଧନ ଧାନ୍ୟ ଦେଇଥାଏ, ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ ଓ ଆତ୍ମାକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରେ।'
ଅଲ୍ପାଯାସଂ ବହୁଫଲଂ ଵ୍ରତାନାମୁତ୍ତମଂ ଵ୍ରତମ୍ । କୃତେନ ଯେନ ଦେଵେଶ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ମହୀଯତେ
'ଅତି ସହଜ ଓ ବହୁ ଫଳଦାୟକ, ସମସ୍ତ ବ୍ରତ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯାହା କରିଲେ ଦେବତାଙ୍କ ନାଥ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ମିଳେ, ଏମିତି ବ୍ରତ କହନ୍ତୁ।'
ଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚ- ଫାଲ୍ଗୁନେ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷେ ତୁ ପୁଷ୍ଯେଣ ଦ୍ଵାଦଶୀ ଯଦି । ଭଵେତ୍ସା ଚ ମହାପୁଣ୍ଯା ମହାପାତକନାଶିନୀ
ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ— ଯଦି ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷରେ, ପୁଷ୍ୟ ନକ୍ଷତ୍ର ସହିତ ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥି ପଡ଼େ, ସେହି ଦିନଟି ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୁଣ୍ୟମୟ ଓ ଭୟଙ୍କର ପାପକୁ ନାଶ କରେ।
ଵିଶେଷସ୍ତତ୍ର କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଃ ଶୃଣୁଧ୍ଵଂ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ । ଆମଲକୀଂ ଚ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ଜାଗରଂ ତତ୍ର କାରଯେତ୍
ସେଥିରେ ବିଶେଷ କିଛି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଆପଣମାନେ ଶୁଣନ୍ତୁ। ଆମଳକୀ ଗଛ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେଠାରେ ରାତି ଜାଗିବା ଉଚିତ।
ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ଲଭେତ୍ । ଏତଦ୍ଵଃ କଥିତଂ ଵିପ୍ରା ଵ୍ରତାନାଂ ଵ୍ରତମୁତ୍ତମମ୍ । ଅର୍ଚଯିତ୍ଵାଚ୍ଯୁତଂ ତସ୍ଯାଂ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକାନ୍ନ ମୁଚ୍ଯତେ
ଏଭଳି କରିଲେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ ଓ ହଜାରଟି ଗାଈ ଦାନ କରିବାର ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ। ଏହି ଉତ୍ତମ ବ୍ରତ ବିଷୟରେ ମୁଁ ଆପଣମାନେଙ୍କୁ କହିଲି। ସେଠାରେ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ, ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକରୁ କେବେ ବି ବିଞ୍ଚିତ ହେବେ ନାହିଁ।
ଋଷଯ ଊଚୁଃ - ଵ୍ରତସ୍ଯାସ୍ଯ ଵିଧିଂ ବ୍ରୂହି ପରିପୂର୍ଣଂ କଥଂ ଭଵେତ୍ । କେ ମଂତ୍ରାଃ କେ ନମସ୍କାରାଃ ଦେଵତା କା ପ୍ରକୀର୍ତିତା
ଋଷିମାନେ କହିଲେ— ଏହି ବ୍ରତର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଧି କହନ୍ତୁ, କେଉଁ ମନ୍ତ୍ର, କେଉଁ ପ୍ରଣାମ, କେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜିବାକୁ କୁହାଯାଇଛି?
କଥଂ ଦାନଂ କଥଂ ସ୍ନାନଂ କଶ୍ଚ ପୂଜାଵିଧିଃ ସ୍ମୃତଃ । ଅର୍ଘାର୍ଚନସ୍ଯ ମଂତ୍ରଂ ତୁ କଥଯସ୍ଵ ଯଥାତଥମ୍
ଦାନ କିପରି ଦେବେ, ସ୍ନାନ କିପରି କରିବେ, ପୂଜା କିପରି କରିବାକୁ ଉଚିତ? ଅର୍ଘ୍ୟ ଓ ପୂଜା ପାଇଁ ଯେଉଁ ମନ୍ତ୍ର, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସଠିକ୍ ଭାବେ କହନ୍ତୁ।
ଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚ- ଶ୍ରୂଯତାଂ ଯୋ ଵିଧିଃ ସମ୍ଯଗ୍ଵ୍ରତସ୍ଯାସ୍ଯ ଦ୍ଵିଜର୍ଷଭାଃ । ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ନିରାହାରଃ ସ୍ଥିତ୍ଵା ଚୈଵ ପରେଽହନି
ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ— ଏହି ବ୍ରତର ଠିକ୍ ବିଧି ଶୁଣନ୍ତୁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ। ଏକାଦଶୀ ଦିନେ ଉପବାସ ରହିବା ଓ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନ—
ଭୋକ୍ଷ୍ଯେଽହଂ ପୁଂଡରୀକାକ୍ଷ ଶରଣଂ ମେ ଭଵାଚ୍ଯୁତ । ଇତି କୃତ୍ଵା ତୁ ନିଯମଂ ଦଂତଧାଵନପୂର୍ଵକମ୍
ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିନ ମୁଁ ଭୋଜନ କରିବି, ହେ ପଦ୍ମନାଭ, ଆପଣ ମୋର ଶରଣ ହୁଅନ୍ତୁ— ଏଭଳି ନିଶ୍ଚୟ କରି, ପ୍ରଥମେ ଦାନ୍ତ ମାଜିବା ଉଚିତ।
ନାଲପେତ୍ପତିତାଂଶ୍ଚୌରାଂସ୍ତଥା ପାଷଂଡିନୋ ନରାନ୍ । ଦୁର୍ଵୃତ୍ତାନ୍ଭିନ୍ନମର୍ଯାଦାନ୍ଗୁରୁଦାରପ୍ରଧର୍ଷକାନ୍
ପତିତ, ଚୋର, ନାସ୍ତିକ, ଦୁଷ୍ଟ ଚରିତ୍ର, ନିୟମ ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା, ଗୁରୁଙ୍କର ଜୀବନୀ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଅପମାନ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ସହିତ କଥା ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅପରାହ୍ଣେ ତତଃ ସ୍ନାନଂ ଵିଧିନା କାରଯେଦ୍ବୁଧଃ । ନଦ୍ଯାଂ ତଡାଗେ କୂପେ ଵା ଗୃହେ ଵା ନିଯତାତ୍ମଵାନ୍
ବିକାଳେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ନଦୀ, ପୋଖରୀ, କୁଆଁ କିମ୍ବା ଘରେ, ନିୟମିତ ମନ ରଖି ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ।
ମୃତ୍ତିକାଲଂଭନଂ ପୂର୍ଵଂ ତତଃ ସ୍ନାନଂ ଚ କାରଯେତ୍ । ଅଶ୍ଵକ୍ରାଂତେ ରଥକ୍ରାଂତେ ଵିଷ୍ଣୁକ୍ରାଂତେ ଵସୁଂଧରେ
ପ୍ରଥମେ ମାଟି ନେଇ, ତାପରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି କହିବା— ହେ ମାଟି, ତୁମେ ଘୋଡ଼ା, ରଥ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପଦଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ସ୍ପୃଷ୍ଟ।
ମୃତ୍ତିକେ ହର ମେ ପାପଂ ଯନ୍ମଯା ଦୁଷ୍କୃତଂ କୃତମ୍
ହେ ମାଟି, ମୋର ଯେଉଁ ଦୁଷ୍କର୍ମ ହୋଇଛି, ସେସବୁ ପାପ ଦୂର କର।
ଇତି ମୃତ୍ତିକାମଂତ୍ରଃ । ତ୍ଵମଂବୁ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ଜୀଵନଂ ତନୁରକ୍ଷକମ୍ । ସ୍ଵେଦଜୋଦ୍ଭିଜ୍ଜଜାତୀନାଂ ରସାନାଂ ପତଯେ ନମଃ
ଏହି ହେଉଛି ମାଟିର ମନ୍ତ୍ର— ତୁମେ ପାଣି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଜୀବନ, ଦେହକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା। ଘମ ଓ ଡିମ୍ବରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସମସ୍ତ ରସର ମାଳିକା, ତୁମକୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ସ୍ନାତୋଽହଂ ସର୍ଵତୀର୍ଥେଷୁ ହ୍ରଦପ୍ରସ୍ରଵଣେଷୁ ଚ । ନଦୀଷୁ ଦେଵଖାତେଷୁ ଇଦଂ ସ୍ନାନଂ ତୁ ମେ ଭଵେତ୍
ମୁଁ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ, ହ୍ରଦ, ଝରଣା, ନଦୀ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ପୋଖରୀରେ ସ୍ନାନ କରିଛି। ଏହି ସ୍ନାନଟି ମୋ ପାଇଁ ହେଉ।
ଇତି ସ୍ନାନମଂତ୍ରଃ । ଜାମଦଗ୍ନ୍ଯଂ ମୁନିଂ ଚୈଵ କାରଯିତ୍ଵା ହିରଣ୍ମଯମ୍ । ମାଷକସ୍ଯ ସୁଵର୍ଣସ୍ଯ ତଦର୍ଦ୍ଧାର୍ଦ୍ଧେନ ଵା ପୁନଃ
ଏହି ହେଉଛି ସ୍ନାନର ମନ୍ତ୍ର। ଜାମଦଗ୍ନିଙ୍କ ପୁତ୍ର ମୁନିଙ୍କର ସୁନା ମୂର୍ତ୍ତି ଏକ ମାଷା କିମ୍ବା ଅର୍ଦ୍ଧ ମାଷା ସୁନାରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ଗୃହମାଗତ୍ଯ ପୂଜାଯାଃ ପୂଜାହୋମଂ ତୁ କାରଯେତ୍ । ତତଶ୍ଚାମଲକୀଂ ଗଚ୍ଛେତ୍ସର୍ଵୋପସ୍କରସଂଯୁତଃ
ଘରକୁ ଫେରି, ପୂଜା ପାଇଁ ପୂଜା ଓ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ। ତାପରେ ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ଉପକରଣ ସହିତ ଆମଳକୀ ଗଛ ପାଖକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ଆମଲକୀଂ ତତୋ ଗତ୍ଵା ପରିଶୋଧ୍ଯ ସମଂତତଃ । ସ୍ଥାପଯେତ୍ସତତଂ କୁଂଭମଵ୍ରଣଂ ମଂତ୍ରପୂର୍ଵକମ୍
ଆମଳକୀ ଗଛ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚି, ଚାରିପାଖ ସଫା କରିବା ଉଚିତ। ପରେ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରି, ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଏକ କୁମ୍ଭ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
ପଂଚରତ୍ନସମୋପେତଂ ଦିଵ୍ଯଗଂଧାଧିଵାସିତମ୍ । ଛତ୍ରୋପାନଦ୍ଯୁଗୋପେତଂ ସିତଚଂଦନଚର୍ଚିତମ୍
କୁମ୍ଭଟିକୁ ପାଞ୍ଚଟି ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ କରିବା, ଦିବ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧ ଲଗାଇବା, ଛତା ଓ ଜୁଟିଏ ଚପ୍ପଲ ସହିତ ରଖିବା, ଧଳା ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇବା ଉଚିତ।
ସ୍ରଗ୍ଦାମଲଂବିତଗ୍ରୀଵଂ ସର୍ଵଧୂପଵିଧୂପିତମ୍ । ଦୀପମାଲାକୁଲଂ କୁର୍ଯାତ୍ସର୍ଵତଃ ସୁମନୋହରମ୍
ମାଳା ଗଳାରେ ଝୁଲାଇ, ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଧୂପ ଦେଇ, ଚାରିପାଖ ଦୀପମାଳା ଲଗାଇ ଏହାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷଣୀୟ କରିବା ଉଚିତ।
ତସ୍ଯୋପରି ନ୍ଯସେତ୍ପାତ୍ରଂ ଦିଵ୍ଯଲାଜୈଃ ପ୍ରପୂରିତମ୍ । ପାତ୍ରୋପରି ନ୍ଯସେଦ୍ଦେଵଂ ଜାମଦଗ୍ନ୍ଯଂ ମହାପ୍ରଭମ୍
ସେଠାରେ ଏକ ପାତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ୍, ଯାହା ଦିବ୍ୟ ଭୁନା ଧାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥାଏ। ସେହି ପାତ୍ର ଉପରେ ମହାପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଜାମଦଗ୍ନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ବସାଇବା ଉଚିତ୍।
ଵିଶୋକାଯ ନମଃ ପାଦୌ ଜାନୁନୀ ଵିଶ୍ଵରୂପିଣେ । ଉଗ୍ରାଯ ଚ ତତୋଽପ୍ଯୂରୂ କଟୀ ଦାମୋଦରାଯ ଚ
ପାଦ ଉପରେ ବିଶୋକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଗୁଡ଼ା ଉପରେ ବିଶ୍ୱରୂପୀଙ୍କୁ, ତାପରେ ଉରୁ ଉପରେ ଉଗ୍ରଙ୍କୁ ଏବଂ କଟି ଉପରେ ଦାମୋଦରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଉଦରଂ ପଦ୍ମନାଭାଯ ଉରଃ ଶ୍ରୀଵତ୍ସଧାରିଣେ । ଚକ୍ରିଣେ ଵାମବାହୁଂ ଚ ଦକ୍ଷିଣଂ ଗଦିନେ ନମଃ 6.45.
ଉଦର ଉପରେ ପଦ୍ମନାଭଙ୍କୁ, ଛାତି ଉପରେ ଶ୍ରୀବତ୍ସଧାରୀଙ୍କୁ, ବାମ ହାତରେ ଚକ୍ରଧାରୀଙ୍କୁ ଏବଂ ଡାହାଣ ହାତରେ ଗଦାଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ଵୈକୁଂଠାଯ ନମଃ କଂଠମାସ୍ଯଂ ଯଜ୍ଞମୁଖାଯ ଵୈ । ନାସାଂ ଵିଶୋକନିଧଯେ ଵାସୁଦେଵାଯ ଚାକ୍ଷିଣୀ
କଣ୍ଠ ଉପରେ ବୈକୁଣ୍ଠଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ମୁଁହ ଉପରେ ଯଜ୍ଞମୁଖଙ୍କୁ, ନାକ ଉପରେ ବିଶୋକନିଧିଙ୍କୁ ଏବଂ ଆଖି ଉପରେ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।