ବହୁରୂପା ଵିଶ୍ଵରୂପା ସୁନେତ୍ରା ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣୀ। ସୁରୂପା ତ୍ଵଂ ଵିଶାଲାକ୍ଷୀ ଭକ୍ତାନାଂ ପରିରକ୍ଷିଣୀ
ତୁମେ ବହୁ ରୂପରେ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ରୂପରେ, ସୁନ୍ଦର ଚକ୍ଷୁ, ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣୀ; ତୁମେ ସୁନ୍ଦର ରୂପ, ବିଶାଳ ଚକ୍ଷୁ, ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ରକ୍ଷାକାରୀ।
ନଗରେଷୁ ଚ ପୁଣ୍ଯେଷୁ ଆଶ୍ରମେଷୁ ଵରାନନେ। ଵାସସ୍ତଵ ମହାଦେଵି ଵନେଷୂପଵନେଷୁ ଚ
ନଗର ଓ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ, ଆଶ୍ରମ ଏବଂ ଅରଣ୍ୟ ଓ ଉପବନରେ, ମହାଦେବୀ, ତୁମର ବାସ।
ବ୍ରହ୍ମସ୍ଥାନେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵାମତଃ ସ୍ଥିତା। ଦକ୍ଷିଣେନ ତୁ ସାଵିତ୍ରୀ ମଧ୍ଯେ ବ୍ରହ୍ମା ପିତାମହଃ
ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ଥାନରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ତୁମେ ଅଛ; ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ସାବିତ୍ରୀ, ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରହ୍ମା, ପିତାମହ।
ଅଂତର୍ଵେଦୀ ଚ ଯଜ୍ଞାନାମୃତ୍ଵିଜାଂ ଚାପି ଦକ୍ଷିଣା। ସିଦ୍ଧିସ୍ତ୍ଵଂହି ନୃପାଣାଂଚ ଵେଲା ସାଗରଜା ମତା
ଯଜ୍ଞର ଅନ୍ତର୍ବେଦୀ ଓ ରିତ୍ବିଜମାନଙ୍କର ଦକ୍ଷିଣା ତୁମେ; ରାଜାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସଫଳତା ଏବଂ ସାଗରର ସୀମା ମଧ୍ୟ ତୁମର।
ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣି ଯା ଦୀକ୍ଷା ଶୋଭା ଚ ପରମା ମତା। ଜ୍ଯୋତିଷାଂଚ ପ୍ରଭା ଦେଵୀଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ନାରାଯଣେ ସ୍ଥିତା
ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣୀଙ୍କର ଦୀକ୍ଷା ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭବ୍ୟତା ତୁମର; ତୁମେ ତାରାମାନଙ୍କର ଆଲୋକ, ଦେବୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ନାରାୟଣଙ୍କରେ ବସିଥିବା।
କ୍ଷମା ସିଦ୍ଧିର୍ମୁନୀନାଂ ଚ ନକ୍ଷତ୍ରାଣାଂ ଚ ରୋହିଣୀ। ରାଜଦ୍ଵାରେଷୁ ତୀର୍ଥେଷୁ ନଦୀନାଂ ସଂଗମେଷୁ ଚ
ତୁମେ ମୁନିମାନଙ୍କ ପାଇଁ କ୍ଷମା ଓ ସଫଳତା, ନକ୍ଷତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରୋହିଣୀ; ରାଜଦ୍ୱାର, ତୀର୍ଥ ଓ ନଦୀମାନଙ୍କ ମିଳନସ୍ଥଳରେ।
ପୂର୍ଣିମା ପୂର୍ଣଚଂଦ୍ରେ ଚ ବୁଦ୍ଧିର୍ନୀତ୍ଯାଂ କ୍ଷମା ଧୃତିଃ। ଉମାଦେଵୀ ଚ ନାରୀଣାଂ ଶ୍ରୂଯସେ ଵରଵର୍ଣିନୀ
ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ରାତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ର, ନୀତିରେ ବୁଦ୍ଧି, କ୍ଷମା, ଧୃତି; ନାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉମାଦେବୀ ଭାବରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବର୍ଣ୍ଣରେ ଶୁଣାଯାଉଛି।
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଚାରୁଦୃଷ୍ଟିସ୍ତ୍ଵଂ ସହସ୍ରନଯନୋପଗା। ୠଷୀଣାଂ ଧର୍ମବୁଦ୍ଧିସ୍ତ୍ଵଂ ଦେଵାନାଂ ଚ ପରାଯଣା
ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ସୁନ୍ଦର ଦୃଷ୍ଟି, ତାଙ୍କର ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ସହିତ; ଋଷିମାନଙ୍କର ଧର୍ମମୟ ଚିନ୍ତା, ଦେବମାନଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲକ୍ଷ୍ୟ।
କର୍ଷକାଣାଂ ଚ ସୀତା ତ୍ଵଂ ଭୂତାନାଂ ଧରଣୀ ତଥା। ସ୍ତ୍ରୀଣାମଵୈଧଵ୍ଯକରୀ ଧନଧାନ୍ଯପ୍ରଦା ସଦା
ଚାଷୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ସୀତା, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଧରଣୀ; ନାରୀମାନଙ୍କୁ ସଦା ବିଧବା ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଉଛ, ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟ ଦେଉଛ।
ଵ୍ଯାଧିଂ ମୃତ୍ଯୁଂ ଭଯଂ ଚୈଵ ପୂଜିତା ଶମଯିଷ୍ଯସି। ତଥା ତୁ କାର୍ତିକେ ମାସି ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାଂସୁପୂଜିତା
ପୂଜିତ ହେଲେ, ତୁମେ ରୋଗ, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ଭୟକୁ ଦୂର କରିଦେବ; ଏହିପରି କାର୍ତିକ ମାସର ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନରେ ବିଶେଷ ପୂଜା ହୁଏ।
ସର୍ଵକାମପ୍ରଦା ଦେଵୀ ଭଵିଷ୍ଯସି ଶୁଭପ୍ରଦେ। ଯଶ୍ଚେଦଂ ପଠତେ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଶୃଣୁଯାଦ୍ଵାପ୍ଯଭୀକ୍ଷ୍ଣଶଃ
ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବା ଓ ଭଲ ଦେବାର ଦେବୀ ତୁମେ; ଯେଉଁଠି ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ପଢ଼ିବେ କିମ୍ବା ପୁନପୁନ ଶୁଣିବେ,
ସର୍ଵାର୍ଥସିଦ୍ଧିଂ ଲଭତେ ନରୋ ନାସ୍ତ୍ଯତ୍ର ସଂଶଯଃ। "ଗାଯତ୍ର୍ଯୁଵାଚ। ଭଵିଷ୍ଯତ୍ଯେଵମେଵଂ ତୁ ଯତ୍ତ୍ଵଯା ପୁତ୍ର ଭାଷିତମ୍
ସମସ୍ତ କାମନାର ସଫଳତା ପାଇବେ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଗାୟତ୍ରୀ କହିଲେ: ପୁଆ, ତୁମେ ଯେପରି କହିଛ, ଏହିପରି ହେବ।
ଭୀଷ୍ମଉଵାଚ। ଅତ୍ଯଦ୍ଭୁତମିଦଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଶ୍ରୁତଵାନସ୍ମି ତତ୍ତ୍ଵତଃ। ଅଭିଷେକଂ ତୁ ଗାଯତ୍ର୍ଯାଃ ସଦସ୍ଯତ୍ର ତଥା କୃତମ୍
ଭୀଷ୍ମ କହିଲେ: ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୁଁ ଏହି ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଘଟଣାକୁ ସତ୍ୟ ଭାବରେ ଶୁଣିଛି; ଏଠାରେ ଗାୟତ୍ରୀଙ୍କର ଅଭିଷେକ ସଭାରେ ହୋଇଥିଲା।
ଵିରୋଧଂ ଚୈଵ ସାଵିତ୍ର୍ଯା ଶାପଦାନଂ ତଥା କୃତମ୍। ଵିଷ୍ଣୁନା ଚ ଯଥା ଦେଵୀ ସର୍ଵସ୍ଥାନେଷୁ କୀର୍ତିତା
ସାବିତ୍ରୀଙ୍କର ବିପକ୍ଷ ଓ ଶାପ ଦେବା ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ହୋଇଥିଲା; ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ କିପରି ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ଦେବୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ।
ଗାଯତ୍ରୀ ଚାପି ରୁଦ୍ରେଣ ସ୍ତୁତା ଚ ଵରଵର୍ଣିନୀ। ତଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରତିମାତ୍ମାନଂ ଵିସ୍ତରେଣ ପିତାମହମ୍
ଗାୟତ୍ରୀ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହେଲେ । ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆତ୍ମା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସବୁ ଖୁଲି ଖୁଲି କହିଲେ ।
ପ୍ରହୃଷ୍ଟାନି ଚ ରୋମାଣି ପ୍ରଶାଂତଂ ଚ ମନୋ ମମ। ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମେ ପରମା ପ୍ରୀତିଃ କୌତୂହଲମଥୈଵ ହି
ମୋର ଦେହରେ ଆନନ୍ଦରେ କେଶ ଦଣ୍ଡ ହେଲା, ମନ ଶାନ୍ତ ହେଲା । ଏହି କଥା ଶୁଣି, ମୋର ମନରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସନ୍ତୋଷ ଓ ବଡ ଆଗ୍ରହ ଜନ୍ମିଲା ।
ନାରାଯଣସ୍ତୁ ଭଗଵାନ୍କୃତ୍ଵା ତାଂ ପରମାଂ ଚ ଵୈ। ବ୍ରହ୍ମପତ୍ନ୍ଯାଃ ସ୍ତୁତିଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ନ୍ଯସ୍ଯତାଂ ପର୍ଵତୋପରି
ଭଗବାନ ନାରାୟଣ ଭକ୍ତି ସହିତ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଜନାନୀ ପାଇଁ ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସ୍ତୁତି ରଚି, ପର୍ବତ ଉପରେ ରଖିଲେ ।
ଉଵାଚ ଵଚନଂ ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତୁଷ୍ଟିପୁଷ୍ଟିପ୍ରଦାଯକମ୍। ଶ୍ରୀମତି ହ୍ରୀମତୀ ଚୈଵ ଯା ଚ ଦେଵୀଶ୍ଵରୀ ତଥା
ତାପରେ ବିଷ୍ଣୁ ଶ୍ରୀମତୀ, ହ୍ରୀମତୀ ଓ ଦେବୀଶ୍ୱରୀଙ୍କୁ ସନ୍ତୋଷ ଓ ପୁଷ୍ଟି ଦେଇଥିବା ମଧୁର କଥା କହିଲେ ।
ଏତଦେଵ ଶ୍ରୁତଂ ବ୍ରହ୍ମଂସ୍ତଵ ଵକ୍ତ୍ରାଦ୍ଵିନିଃସୃତମ୍। ଉତ୍ତରଂ ତତ୍ର ଯଦ୍ଭୂତଂ ଯଚ୍ଚ ତସ୍ମିନ୍ସ୍ଥଲେ କୃତମ୍
ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ଏହି କଥା ତୁମ ମୁଖରୁ ଶୁଣିଛି । ଏହା ପରେ କଣ ଘଟିଲା ଓ ସେଠାରେ କଣ କରାଗଲା, ସେଥିରେ ମୁଁ ଜାଣିବାକୁ ଚାହେଁ ।
ଆନୁପୂର୍ଵ୍ଯା ଚ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଭଗଵାନ୍ଵକ୍ତୁମର୍ହତି। ଶ୍ରୁତେନ ମେ ଦେହଶୁଦ୍ଧିର୍ଭଵିଷ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ
ହେ ଭଗବାନ, ତୁମେ ସବୁ କଥା ଏକ ପରେ ଏକ କହିବା ଉଚିତ । ଏହା ଶୁଣିଲେ ମୋର ଦେହ ପବିତ୍ର ହେବ — ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।
ପୁଲସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ। ଯଜତଃ ପୁଷ୍କରେ ତସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ପରମେଷ୍ଠିନଃ। ଶୃଣୁରାଜନ୍ନିଦଂ ଚିତ୍ରଂ ପୂର୍ଵମେଵ ଯଥାକୃତମ୍
ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ପୁଷ୍କରରେ ସେ ପରମେଷ୍ଠୀ ଦେବତା ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବାବେଳେ, ହେ ରାଜା, ପୂର୍ବରୁ ଯାହା ଘଟିଥିଲା ତାହାର ଅଦ୍ଭୁତ କଥା ଶୁଣ ।
ଆଦୌ କୃତଯୁଗେ ତସ୍ମିନ୍ଯଜମାନେ ପିତାମହେ। ମରୀଚିରଂଗିରାଶ୍ଚୈଵ ପୁଲସ୍ତ୍ଯଃ ପୁଲହଃ କ୍ରତୁଃ
ସେ କୃତଯୁଗର ଆରମ୍ଭରେ, ପିତାମହ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବାବେଳେ, ମରୀଚି, ଅଙ୍ଗିରା, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ, ପୁଲହ, କ୍ରତୁ —
ଦକ୍ଷଃ ପ୍ରଜାପତିଶ୍ଚୈଵ ନମସ୍କାରଂ ପ୍ରଚକ୍ରିରେ। ଵିଦ୍ଯୋତମାନାଃ ପୁରୁଷାଃ ସର୍ଵାଭରଣଭୂଷିତାଃ
ଡକ୍ଷ ପ୍ରଜାପତି ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସମସ୍ତ ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପରେ ପିତାମହଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ ।
ଉପନୃତ୍ଯଂତି ଦେଵେଶଂ ଵିଷ୍ଣୁମପ୍ସରସାଂ ଗଣାଃ। ତତୋ ଗଂଧର୍ଵତୂର୍ଯୈସ୍ତୁ ପ୍ରତିନଂଦ୍ଯ ଵିହାଯସି
ଅପ୍ସରାମାନେ ଦେବତାଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ନୃତ୍ୟ କରିଲେ । ପରେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ବାଦ୍ୟ ଶବ୍ଦରେ ଆକାଶରେ ଆନନ୍ଦ କରିଲେ ।
ବହୁଭିଃ ସହ ଗଂଧର୍ଵୈଃ ପ୍ରଗାଯତି ଚ ତୁଂବରୁଃ। ମହାଶ୍ରୁତିଶ୍ଚିତ୍ରସେନ ଊର୍ଣାଯୁରନଘସ୍ତଥା
ଅନେକ ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କ ସହିତ ତୁମ୍ବୁରୁ ଗାଇଲେ, ମହାଶ୍ରୁତି, ଚିତ୍ରସେନ, ଉର୍ଣ୍ଣାୟୁ ଓ ଅନଘ ମଧ୍ୟ ।
ଗୋମାଯୁସ୍ସୂର୍ଯଵର୍ଚାଶ୍ଚ ସୋମଵର୍ଚାଶ୍ଚ କୌରଵ। ଯୁଗପଚ୍ଚ ତୃଣାଯୁଶ୍ଚ ନଂଦିଶ୍ଚିତ୍ରରଥସ୍ତଥା
ଗୋମାୟୁ, ସୂର୍ୟବର୍ଚ୍ଚ, ସୋମବର୍ଚ୍ଚ, ହେ କୌରବ, ଏହି ସମୟରେ ତ୍ରିଣାୟୁ, ନନ୍ଦି ଓ ଚିତ୍ରରଥ ମଧ୍ୟ ।
ତ୍ରଯୋଦଶଃ ଶାଲିଶିରାଃ ପର୍ଜନ୍ଯଶ୍ଚ ଚତୁର୍ଦଶଃ। କଲିଃ ପଂଚଦଶଶ୍ଚାତ୍ର ତାରକଶ୍ଚାତ୍ର ଷୋଡଶଃ
ତ୍ରୟୋଦଶ ଥିଲେ ଶାଳିଶିରା, ଚତୁର୍ଦଶ ପର୍ଜନ୍ୟ, ପଞ୍ଚଦଶ କଳି, ଷୋଳ ତାରକା ।
ହାହାହୂହୂଶ୍ଚ ଗଂଧର୍ଵୋ ହଂସଶ୍ଚୈଵ ମହାଦ୍ଯୁତିଃ। ଇତ୍ଯେତେ ଦେଵଗଂଧର୍ଵା ଉପଗାଯଂତି ତେ ଵିଭୁମ୍
ହାହା ଓ ହୂହୂ ଗନ୍ଧର୍ବ, ମହା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହଂସ ମଧ୍ୟ — ଏଭଳି ଦେବ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଗାଇଲେ ।
ତଥୈଵାପ୍ସରସୋ ଦିଵ୍ଯା ଉପନୃତ୍ଯଂତି ତଂ ଵିଭୁଂ। ଧାତାର୍ଯମା ଚ ସଵିତା ଵରୁଣୋଂଶୋ ଭଗସ୍ତଥା
ଏହିପରି ଦିବ୍ୟ ଅପ୍ସରାମାନେ ମଧ୍ୟ ସେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ନୃତ୍ୟ କରିଲେ । ଧାତା, ଅର୍ୟମା, ସବିତା, ବରୁଣ, ଅଂଶ ଓ ଭଗା ।
ଇଂଦ୍ରୋ ଵିଵସ୍ଵାନ୍ପୂଷା ଚ ତ୍ଵଷ୍ଟା ପର୍ଜନ୍ଯ ଏଵ ଚ। ଇତ୍ଯେତେ ଦ୍ଵାଦଶାଦିତ୍ଯା ଜ୍ଵଲଂତୋ ଦୀପ୍ତତେଜସଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ବିବସ୍ୱାନ, ପୂଷା, ତ୍ୱଷ୍ଟା, ପର୍ଜନ୍ୟ ମଧ୍ୟ — ଏଭଳି ଦ୍ୱାଦଶ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଦୀପ୍ତ ତେଜରେ ଜ୍ୱଳିଲେ ।