ଭୁଜଂଗାଭୋଗସଦୃଶୌ ଭୁଜୌ ତେ ଭୂଷଣନ୍ଦିଵଃ। ସ୍ତନୌ ତେ ରୁଚିରୌ ଦେଵି ଵର୍ତୁଲୌ ସମଚୂଚୁକୌ
ତୁମର ବାହୁ ନାଗ ଚକ୍ର ପରି, ଦିବ୍ୟ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ। ହେ ଦେବୀ, ତୁମର ସ୍ତନ ଦୁଇଟି ଗୋଲାକାର, ସମ ଚୂଚୁକ ଓ ଅତି ଆକର୍ଷକ।
ଜଘନେନାତିଶୁଭ୍ରେଣ ତ୍ରିଵଲୀଭଂଗଦର୍ପିତା। ସୁମଧ୍ଯଵର୍ତ୍ତିନୀ ନାଭିର୍ଗଂଭୀରା ଶୁଭଦର୍ଶିନୀ
ତୁମର ଜଘନ ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ତିନି ଭାଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ। ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଗଭୀର ଓ ଶୁଭ୍ର ନାଭି ରହିଛି।
ଵିସ୍ତୀର୍ଣଜଘନା ଦେଵୀ ସୁଶ୍ରୋଣୀ ଚ ଵରାନନେ। ସୁଜାତଵୃତ୍ତୋରୁଯୁଗା ସୁଜାନୁ ଚରଣା ତଥା
ହେ ଦେବୀ, ତୁମର ଜଘନ ଚଉଡ଼ା, ଉତ୍ତମ ରୂପର ଦୁଇ ଉରୁ, ଶୁଭ୍ର ମୁହଁ, ଭଲ ଗଠିତ ଜାଙ୍ଘ ଓ ଗୋଡ଼।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଧାରିଣୀ ସା ତ୍ଵଂ ଭୁଵି ସତ୍ଯୋପଯାଚନା। ଭଵିଷ୍ଯସି ମହାଭାଗେ ଵରଦା ଵରଵର୍ଣିନୀ
ତୁମେ ତିନି ଲୋକର ଧାରଣା କରୁଥିବା, ଏ ପୃଥିବୀରେ ତୁମର ଆବଦ୍ଧ କଥା ସତ୍ୟ ହୁଏ। ହେ ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପାବତୀ, ତୁମେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାକୁ ସମର୍ଥ ହେବ।
ପୁଷ୍କରେ ଚ କୃତା ଯାତ୍ରା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତ୍ଵାଂ ସଂଭଵିଷ୍ଯତି। ଜ୍ଯେଷ୍ଠେ ମାସେପୌର୍ଣମାସ୍ଯାମଗ୍ର୍ଯାଂପୂଜାଂ ଚ ଲପ୍ସ୍ଯସେ
ଯେଉଁମାନେ ପୁଷ୍କରକୁ ଯାତ୍ରା କରି, ତୁମକୁ ଦେଖିବେ, ସେମାନେ ଶୁଭ ଫଳ ପାଇବେ। ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସର ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ, ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୂଜା ପାଇବ।
ଯେ ଚ ଵା ତ୍ଵତ୍ପ୍ରଭାଵଜ୍ଞାଃ ପୂଜଯିଷ୍ଯଂତି ମାନଵାଃ। ନ ତେଷାଂ ଦୁର୍ଲଭଂ କିଂଚିତ୍ପୁତ୍ରତୋ ଧନତୋପି ଵା
ଯେଉଁ ମାନବମାନେ ତୁମର ମହିମା ଜାଣି, ତୁମକୁ ପୂଜିବେ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କିଛି ଅସମ୍ଭବ ହେବନାହିଁ—ସେଠାରେ ସନ୍ତାନ ହେଉ କି ଧନ।
କାନ୍ତାରେଷୁ ନିମଗ୍ନାନାମଟଵ୍ଯାଂ ଵା ମହାର୍ଣଵେ। ଦସ୍ଯୁଭିର୍ଵାନିରୁଦ୍ଧାନାଂ ତ୍ଵଂ ଗତିଃ ପରମା ନୃଣାମ୍
ଅନ୍ଧାର ଜଙ୍ଗଲ, ବଡ଼ ଅରଣ୍ୟ କିମ୍ବା ବିଶାଳ ସାଗରରେ ଡୁବିଥିବା, କିମ୍ବା ଚୋରମାନେ ଦ୍ୱାରା ଅଟକାଇ ରଖାଯାଇଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ତୁମେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆଶ୍ରୟ।
ତ୍ଵଂ ସିଦ୍ଧିଃଶ୍ରୀର୍ଧୃତିଃ କୀର୍ତିର୍ହ୍ରୀର୍ଵିଦ୍ଯା ସନ୍ନତିର୍ମତିଃ। ସଂଧ୍ଯା ରାତ୍ରିଃପ୍ରଭା ନିଦ୍ରା କାଲରାତ୍ରିସ୍ତ୍ଵମେଵ ଚ
ତୁମେ ସଫଳତା, ଧନ, ଧୃତି, ଖ୍ୟାତି, ଲଜ୍ଜା, ଜ୍ଞାନ, ବିନୟ, ବୁଦ୍ଧି; ତୁମେ ସନ୍ଧ୍ୟା, ରାତି, ଆଲୋକ, ନିଦ୍ରା ଏବଂ କାଳରାତ୍ରି।
ଅଂବା ଚ କମଲା ମାତୁର୍ବ୍ରହ୍ମାଣୀ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣୀ। ଜନନୀ ସର୍ଵଦେଵାନାଂ ଗାଯତ୍ରୀ ପରମାଂଗନା
ତୁମେ ଅମ୍ବା ଓ କମଳା, ମାତା; ବ୍ରହ୍ମାଣୀ, ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣୀ; ସମସ୍ତ ଦେବମାନଙ୍କର ଜନନୀ, ଗାୟତ୍ରୀ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନାରୀ।
ଜଯା ଚ ଵିଜଯା ଚୈଵ ପୁଷ୍ଟିସ୍ତ୍ଵଂ ଚ କ୍ଷମା ଦଯା। ସାଵିତ୍ର୍ଯଵରଜା ଚାସି ସଦା ଚେଷ୍ଟା ପିତାମହେ
ତୁମେ ଜୟ ଓ ବିଜୟ, ପୋଷଣ, କ୍ଷମା, ଦୟା; ସାବିତ୍ରୀଙ୍କର ଛୋଟ ଭଉଣୀ ଏବଂ ପିତାମହଙ୍କର ସଦା କ୍ରିୟା।
ବହୁରୂପା ଵିଶ୍ଵରୂପା ସୁନେତ୍ରା ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣୀ। ସୁରୂପା ତ୍ଵଂ ଵିଶାଲାକ୍ଷୀ ଭକ୍ତାନାଂ ପରିରକ୍ଷିଣୀ
ତୁମେ ବହୁ ରୂପରେ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ରୂପରେ, ସୁନ୍ଦର ଚକ୍ଷୁ, ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣୀ; ତୁମେ ସୁନ୍ଦର ରୂପ, ବିଶାଳ ଚକ୍ଷୁ, ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ରକ୍ଷାକାରୀ।
ନଗରେଷୁ ଚ ପୁଣ୍ଯେଷୁ ଆଶ୍ରମେଷୁ ଵରାନନେ। ଵାସସ୍ତଵ ମହାଦେଵି ଵନେଷୂପଵନେଷୁ ଚ
ନଗର ଓ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ, ଆଶ୍ରମ ଏବଂ ଅରଣ୍ୟ ଓ ଉପବନରେ, ମହାଦେବୀ, ତୁମର ବାସ।
ବ୍ରହ୍ମସ୍ଥାନେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵାମତଃ ସ୍ଥିତା। ଦକ୍ଷିଣେନ ତୁ ସାଵିତ୍ରୀ ମଧ୍ଯେ ବ୍ରହ୍ମା ପିତାମହଃ
ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ଥାନରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ତୁମେ ଅଛ; ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ସାବିତ୍ରୀ, ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରହ୍ମା, ପିତାମହ।
ଅଂତର୍ଵେଦୀ ଚ ଯଜ୍ଞାନାମୃତ୍ଵିଜାଂ ଚାପି ଦକ୍ଷିଣା। ସିଦ୍ଧିସ୍ତ୍ଵଂହି ନୃପାଣାଂଚ ଵେଲା ସାଗରଜା ମତା
ଯଜ୍ଞର ଅନ୍ତର୍ବେଦୀ ଓ ରିତ୍ବିଜମାନଙ୍କର ଦକ୍ଷିଣା ତୁମେ; ରାଜାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସଫଳତା ଏବଂ ସାଗରର ସୀମା ମଧ୍ୟ ତୁମର।
ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣି ଯା ଦୀକ୍ଷା ଶୋଭା ଚ ପରମା ମତା। ଜ୍ଯୋତିଷାଂଚ ପ୍ରଭା ଦେଵୀଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ନାରାଯଣେ ସ୍ଥିତା
ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣୀଙ୍କର ଦୀକ୍ଷା ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭବ୍ୟତା ତୁମର; ତୁମେ ତାରାମାନଙ୍କର ଆଲୋକ, ଦେବୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ନାରାୟଣଙ୍କରେ ବସିଥିବା।
କ୍ଷମା ସିଦ୍ଧିର୍ମୁନୀନାଂ ଚ ନକ୍ଷତ୍ରାଣାଂ ଚ ରୋହିଣୀ। ରାଜଦ୍ଵାରେଷୁ ତୀର୍ଥେଷୁ ନଦୀନାଂ ସଂଗମେଷୁ ଚ
ତୁମେ ମୁନିମାନଙ୍କ ପାଇଁ କ୍ଷମା ଓ ସଫଳତା, ନକ୍ଷତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରୋହିଣୀ; ରାଜଦ୍ୱାର, ତୀର୍ଥ ଓ ନଦୀମାନଙ୍କ ମିଳନସ୍ଥଳରେ।
ପୂର୍ଣିମା ପୂର୍ଣଚଂଦ୍ରେ ଚ ବୁଦ୍ଧିର୍ନୀତ୍ଯାଂ କ୍ଷମା ଧୃତିଃ। ଉମାଦେଵୀ ଚ ନାରୀଣାଂ ଶ୍ରୂଯସେ ଵରଵର୍ଣିନୀ
ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ରାତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ର, ନୀତିରେ ବୁଦ୍ଧି, କ୍ଷମା, ଧୃତି; ନାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉମାଦେବୀ ଭାବରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବର୍ଣ୍ଣରେ ଶୁଣାଯାଉଛି।
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଚାରୁଦୃଷ୍ଟିସ୍ତ୍ଵଂ ସହସ୍ରନଯନୋପଗା। ୠଷୀଣାଂ ଧର୍ମବୁଦ୍ଧିସ୍ତ୍ଵଂ ଦେଵାନାଂ ଚ ପରାଯଣା
ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ସୁନ୍ଦର ଦୃଷ୍ଟି, ତାଙ୍କର ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ସହିତ; ଋଷିମାନଙ୍କର ଧର୍ମମୟ ଚିନ୍ତା, ଦେବମାନଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲକ୍ଷ୍ୟ।
କର୍ଷକାଣାଂ ଚ ସୀତା ତ୍ଵଂ ଭୂତାନାଂ ଧରଣୀ ତଥା। ସ୍ତ୍ରୀଣାମଵୈଧଵ୍ଯକରୀ ଧନଧାନ୍ଯପ୍ରଦା ସଦା
ଚାଷୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ସୀତା, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଧରଣୀ; ନାରୀମାନଙ୍କୁ ସଦା ବିଧବା ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଉଛ, ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟ ଦେଉଛ।
ଵ୍ଯାଧିଂ ମୃତ୍ଯୁଂ ଭଯଂ ଚୈଵ ପୂଜିତା ଶମଯିଷ୍ଯସି। ତଥା ତୁ କାର୍ତିକେ ମାସି ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାଂସୁପୂଜିତା
ପୂଜିତ ହେଲେ, ତୁମେ ରୋଗ, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ଭୟକୁ ଦୂର କରିଦେବ; ଏହିପରି କାର୍ତିକ ମାସର ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନରେ ବିଶେଷ ପୂଜା ହୁଏ।
ସର୍ଵକାମପ୍ରଦା ଦେଵୀ ଭଵିଷ୍ଯସି ଶୁଭପ୍ରଦେ। ଯଶ୍ଚେଦଂ ପଠତେ ସ୍ତୋତ୍ରଂ ଶୃଣୁଯାଦ୍ଵାପ୍ଯଭୀକ୍ଷ୍ଣଶଃ
ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବା ଓ ଭଲ ଦେବାର ଦେବୀ ତୁମେ; ଯେଉଁଠି ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ପଢ଼ିବେ କିମ୍ବା ପୁନପୁନ ଶୁଣିବେ,
ସର୍ଵାର୍ଥସିଦ୍ଧିଂ ଲଭତେ ନରୋ ନାସ୍ତ୍ଯତ୍ର ସଂଶଯଃ। "ଗାଯତ୍ର୍ଯୁଵାଚ। ଭଵିଷ୍ଯତ୍ଯେଵମେଵଂ ତୁ ଯତ୍ତ୍ଵଯା ପୁତ୍ର ଭାଷିତମ୍
ସମସ୍ତ କାମନାର ସଫଳତା ପାଇବେ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଗାୟତ୍ରୀ କହିଲେ: ପୁଆ, ତୁମେ ଯେପରି କହିଛ, ଏହିପରି ହେବ।
ଭୀଷ୍ମଉଵାଚ। ଅତ୍ଯଦ୍ଭୁତମିଦଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଶ୍ରୁତଵାନସ୍ମି ତତ୍ତ୍ଵତଃ। ଅଭିଷେକଂ ତୁ ଗାଯତ୍ର୍ଯାଃ ସଦସ୍ଯତ୍ର ତଥା କୃତମ୍
ଭୀଷ୍ମ କହିଲେ: ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୁଁ ଏହି ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଘଟଣାକୁ ସତ୍ୟ ଭାବରେ ଶୁଣିଛି; ଏଠାରେ ଗାୟତ୍ରୀଙ୍କର ଅଭିଷେକ ସଭାରେ ହୋଇଥିଲା।
ଵିରୋଧଂ ଚୈଵ ସାଵିତ୍ର୍ଯା ଶାପଦାନଂ ତଥା କୃତମ୍। ଵିଷ୍ଣୁନା ଚ ଯଥା ଦେଵୀ ସର୍ଵସ୍ଥାନେଷୁ କୀର୍ତିତା
ସାବିତ୍ରୀଙ୍କର ବିପକ୍ଷ ଓ ଶାପ ଦେବା ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ହୋଇଥିଲା; ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ କିପରି ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ଦେବୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ।
ଗାଯତ୍ରୀ ଚାପି ରୁଦ୍ରେଣ ସ୍ତୁତା ଚ ଵରଵର୍ଣିନୀ। ତଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରତିମାତ୍ମାନଂ ଵିସ୍ତରେଣ ପିତାମହମ୍
ଗାୟତ୍ରୀ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହେଲେ । ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆତ୍ମା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସବୁ ଖୁଲି ଖୁଲି କହିଲେ ।
ପ୍ରହୃଷ୍ଟାନି ଚ ରୋମାଣି ପ୍ରଶାଂତଂ ଚ ମନୋ ମମ। ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମେ ପରମା ପ୍ରୀତିଃ କୌତୂହଲମଥୈଵ ହି
ମୋର ଦେହରେ ଆନନ୍ଦରେ କେଶ ଦଣ୍ଡ ହେଲା, ମନ ଶାନ୍ତ ହେଲା । ଏହି କଥା ଶୁଣି, ମୋର ମନରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସନ୍ତୋଷ ଓ ବଡ ଆଗ୍ରହ ଜନ୍ମିଲା ।
ନାରାଯଣସ୍ତୁ ଭଗଵାନ୍କୃତ୍ଵା ତାଂ ପରମାଂ ଚ ଵୈ। ବ୍ରହ୍ମପତ୍ନ୍ଯାଃ ସ୍ତୁତିଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ନ୍ଯସ୍ଯତାଂ ପର୍ଵତୋପରି
ଭଗବାନ ନାରାୟଣ ଭକ୍ତି ସହିତ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଜନାନୀ ପାଇଁ ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସ୍ତୁତି ରଚି, ପର୍ବତ ଉପରେ ରଖିଲେ ।
ଉଵାଚ ଵଚନଂ ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତୁଷ୍ଟିପୁଷ୍ଟିପ୍ରଦାଯକମ୍। ଶ୍ରୀମତି ହ୍ରୀମତୀ ଚୈଵ ଯା ଚ ଦେଵୀଶ୍ଵରୀ ତଥା
ତାପରେ ବିଷ୍ଣୁ ଶ୍ରୀମତୀ, ହ୍ରୀମତୀ ଓ ଦେବୀଶ୍ୱରୀଙ୍କୁ ସନ୍ତୋଷ ଓ ପୁଷ୍ଟି ଦେଇଥିବା ମଧୁର କଥା କହିଲେ ।
ଏତଦେଵ ଶ୍ରୁତଂ ବ୍ରହ୍ମଂସ୍ତଵ ଵକ୍ତ୍ରାଦ୍ଵିନିଃସୃତମ୍। ଉତ୍ତରଂ ତତ୍ର ଯଦ୍ଭୂତଂ ଯଚ୍ଚ ତସ୍ମିନ୍ସ୍ଥଲେ କୃତମ୍
ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ଏହି କଥା ତୁମ ମୁଖରୁ ଶୁଣିଛି । ଏହା ପରେ କଣ ଘଟିଲା ଓ ସେଠାରେ କଣ କରାଗଲା, ସେଥିରେ ମୁଁ ଜାଣିବାକୁ ଚାହେଁ ।
ଆନୁପୂର୍ଵ୍ଯା ଚ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଭଗଵାନ୍ଵକ୍ତୁମର୍ହତି। ଶ୍ରୁତେନ ମେ ଦେହଶୁଦ୍ଧିର୍ଭଵିଷ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ
ହେ ଭଗବାନ, ତୁମେ ସବୁ କଥା ଏକ ପରେ ଏକ କହିବା ଉଚିତ । ଏହା ଶୁଣିଲେ ମୋର ଦେହ ପବିତ୍ର ହେବ — ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।