ଅପତ୍ଯୈରପି ହୀନାନାଂ ନୈଵ ଦୁଃଖଂ ଭଵିଷ୍ଯତି। ଗୌରୀ ଚୈଵ ତୁ ଗାଯତ୍ର୍ଯା ତଦା ସାପି ଵିବୋଧିତା
ଯେଉଁମାନେ ସନ୍ତାନହୀନ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୁଃଖ ଭୋଗିବେନାହିଁ। ଗୌରୀଙ୍କୁ ଗାୟତ୍ରୀ ସେଇ ସମୟରେ ଜାଗ୍ରତ କଲେ।
ବୃଂହିତା ପରିତୋଷେଣ ଵରାନ୍ଦତ୍ତ୍ଵା ମନସ୍ଵିନୀ। ସମାପ୍ତିଂତସ୍ଯ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ କାଞ୍କ୍ଷନ୍ତୀବ୍ରହ୍ମଣଃପ୍ରିଯା
ସେ ମହିଳା ମନରେ ଅତି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ସେ ଯଜ୍ଞର ସମାପ୍ତି ଆଶା କରୁଥିଲେ।
ଵରଦାଂ ତାଂ ତଥା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଗାଯତ୍ରୀଂ ଵେଦମାତରମ୍। ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ତଦା ରୁଦ୍ରଃ ସ୍ତୁତିମେତାଂ ଚକାର ହ
ଏଭଳି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଉଥିବା ଭାବରେ ଗାୟତ୍ରୀଙ୍କୁ, ବେଦମାତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ରୁଦ୍ର ସେତେବେଳେ ଶିର ନମାଇ ଏହି ସ୍ତୁତି କଲେ।
"ରୁଦ୍ର ଉଵାଚ। ନମୋସ୍ତୁ ତେ ଵେଦମାତରଷ୍ଟାକ୍ଷରଵିଶୋଧିତେ। ଗାଯତ୍ରୀ ଦୁର୍ଗତରଣୀ ଵାଣୀ ସପ୍ତଵିଧା ତଥା
ରୁଦ୍ର କହିଲେ—ହେ ବେଦମାତା, ଅଷ୍ଟାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ରରେ ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ। ହେ ଗାୟତ୍ରୀ, ସମସ୍ତ କଷ୍ଟ ଦୂର କରୁଥିବା, ବାଣୀ ଏବଂ ସପ୍ତ ରୂପରେ ଥିବା।
ସର୍ଵାଣି ସ୍ତୁତିଶାସ୍ତ୍ରାଣି ଗାଥାଶ୍ଚ ନିଖିଲାସ୍ତଥା। ଅକ୍ଷରାଣି ଚ ସର୍ଵାଣି ଲକ୍ଷଣାନି ତଥୈଵ ଚ
ସମସ୍ତ ସ୍ତୁତି, ଗୀତ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଅକ୍ଷର ଓ ସେମାନଙ୍କର ଲକ୍ଷଣ, ସବୁ ତୁମେ।
ଭାଷ୍ଯାଦି ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରାଣି ଯେ ଚାନ୍ଯେ ନିଯମାସ୍ତଥା। ଅକ୍ଷରାଣି ଚ ସର୍ଵାଣି ତ୍ଵଂ ତୁ ଦେଵି ନମୋସ୍ତୁତେ
ସମସ୍ତ ଭାଷ୍ୟ ଓ ଶାସ୍ତ୍ର, ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନିୟମମାନେ, ସମସ୍ତ ଅକ୍ଷର ମଧ୍ୟ, ହେ ଦେବୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଶ୍ଵେତା ତ୍ଵଂ ଶ୍ଵେତରୂପାସି ଶଶାଂକେନ ସମାନନା। ବିଭ୍ରତୀ ଵିପୁଲୌ ବାହୂ କଦଲୀଗର୍ଭକୋମଲୌ
ତୁମେ ଧଳା, ଧଳା ରୂପରେ ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ମୁହଁ। ତୁମର ଦୁଇଟି ବାହୁ କଦଳୀ ଗଛର ମନ୍ଦ ଭାଗ ପରି ମୃଦୁ ଓ ଚଉଡ଼ା।
ଏଣଶ୍ରୃଁଗଂ କରେ ଗୃହ୍ଯ ପଂକଜଂ ଚ ସୁନିର୍ମଲମ୍। ଵସାନା ଵସନେ କ୍ଷୌମେ ରକ୍ତେନୋତ୍ତରଵାସସା
ତୁମେ ହାତରେ ହରିଣ ଶିଂଗା ଓ ଏକ ପବିତ୍ର ପଦ୍ମ ଧରିଛ, ଶୁଭ୍ର କ୍ଷୌମ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଛ, ଉପରେ ଲାଲ ଉତ୍ତରୀୟ।
ଶଶିରଶ୍ମିପ୍ରକାଶେନ ହାରେଣୋରସି ରାଜିତା। ଦିଵ୍ଯକୁଂଡଲପୂର୍ଣାଭ୍ଯାଂ କର୍ଣାଭ୍ଯାଂ ସୁଵିଭୂଷିତା
ଚନ୍ଦ୍ରକିରଣ ପରି ଚମକୁଥିବା ହାର ଗଳାରେ ରହିଛି, ଦୁଇ କାନରେ ଦିବ୍ୟ କୁଣ୍ଡଳ ରହି ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ଶୋଭିତ।
ଚଂଦ୍ରସାପତ୍ନ୍ଯଭୂତେନ ମୁଖେନ ତ୍ଵଂ ଵିରାଜସେ। ମକୁଟେନାତିଶୁଦ୍ଧେନ କେଶବଂଧେନ ଶୋଭିତା
ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମାନ ମୁହଁ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ଅତି ପବିତ୍ର ମୁକୁଟ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କେଶବନ୍ଧନ ରେ ତୁମେ ଶୋଭିତ।
ଭୁଜଂଗାଭୋଗସଦୃଶୌ ଭୁଜୌ ତେ ଭୂଷଣନ୍ଦିଵଃ। ସ୍ତନୌ ତେ ରୁଚିରୌ ଦେଵି ଵର୍ତୁଲୌ ସମଚୂଚୁକୌ
ତୁମର ବାହୁ ନାଗ ଚକ୍ର ପରି, ଦିବ୍ୟ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ। ହେ ଦେବୀ, ତୁମର ସ୍ତନ ଦୁଇଟି ଗୋଲାକାର, ସମ ଚୂଚୁକ ଓ ଅତି ଆକର୍ଷକ।
ଜଘନେନାତିଶୁଭ୍ରେଣ ତ୍ରିଵଲୀଭଂଗଦର୍ପିତା। ସୁମଧ୍ଯଵର୍ତ୍ତିନୀ ନାଭିର୍ଗଂଭୀରା ଶୁଭଦର୍ଶିନୀ
ତୁମର ଜଘନ ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ତିନି ଭାଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ। ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଗଭୀର ଓ ଶୁଭ୍ର ନାଭି ରହିଛି।
ଵିସ୍ତୀର୍ଣଜଘନା ଦେଵୀ ସୁଶ୍ରୋଣୀ ଚ ଵରାନନେ। ସୁଜାତଵୃତ୍ତୋରୁଯୁଗା ସୁଜାନୁ ଚରଣା ତଥା
ହେ ଦେବୀ, ତୁମର ଜଘନ ଚଉଡ଼ା, ଉତ୍ତମ ରୂପର ଦୁଇ ଉରୁ, ଶୁଭ୍ର ମୁହଁ, ଭଲ ଗଠିତ ଜାଙ୍ଘ ଓ ଗୋଡ଼।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଧାରିଣୀ ସା ତ୍ଵଂ ଭୁଵି ସତ୍ଯୋପଯାଚନା। ଭଵିଷ୍ଯସି ମହାଭାଗେ ଵରଦା ଵରଵର୍ଣିନୀ
ତୁମେ ତିନି ଲୋକର ଧାରଣା କରୁଥିବା, ଏ ପୃଥିବୀରେ ତୁମର ଆବଦ୍ଧ କଥା ସତ୍ୟ ହୁଏ। ହେ ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପାବତୀ, ତୁମେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାକୁ ସମର୍ଥ ହେବ।
ପୁଷ୍କରେ ଚ କୃତା ଯାତ୍ରା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତ୍ଵାଂ ସଂଭଵିଷ୍ଯତି। ଜ୍ଯେଷ୍ଠେ ମାସେପୌର୍ଣମାସ୍ଯାମଗ୍ର୍ଯାଂପୂଜାଂ ଚ ଲପ୍ସ୍ଯସେ
ଯେଉଁମାନେ ପୁଷ୍କରକୁ ଯାତ୍ରା କରି, ତୁମକୁ ଦେଖିବେ, ସେମାନେ ଶୁଭ ଫଳ ପାଇବେ। ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସର ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ, ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୂଜା ପାଇବ।
ଯେ ଚ ଵା ତ୍ଵତ୍ପ୍ରଭାଵଜ୍ଞାଃ ପୂଜଯିଷ୍ଯଂତି ମାନଵାଃ। ନ ତେଷାଂ ଦୁର୍ଲଭଂ କିଂଚିତ୍ପୁତ୍ରତୋ ଧନତୋପି ଵା
ଯେଉଁ ମାନବମାନେ ତୁମର ମହିମା ଜାଣି, ତୁମକୁ ପୂଜିବେ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କିଛି ଅସମ୍ଭବ ହେବନାହିଁ—ସେଠାରେ ସନ୍ତାନ ହେଉ କି ଧନ।
କାନ୍ତାରେଷୁ ନିମଗ୍ନାନାମଟଵ୍ଯାଂ ଵା ମହାର୍ଣଵେ। ଦସ୍ଯୁଭିର୍ଵାନିରୁଦ୍ଧାନାଂ ତ୍ଵଂ ଗତିଃ ପରମା ନୃଣାମ୍
ଅନ୍ଧାର ଜଙ୍ଗଲ, ବଡ଼ ଅରଣ୍ୟ କିମ୍ବା ବିଶାଳ ସାଗରରେ ଡୁବିଥିବା, କିମ୍ବା ଚୋରମାନେ ଦ୍ୱାରା ଅଟକାଇ ରଖାଯାଇଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ତୁମେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆଶ୍ରୟ।
ତ୍ଵଂ ସିଦ୍ଧିଃଶ୍ରୀର୍ଧୃତିଃ କୀର୍ତିର୍ହ୍ରୀର୍ଵିଦ୍ଯା ସନ୍ନତିର୍ମତିଃ। ସଂଧ୍ଯା ରାତ୍ରିଃପ୍ରଭା ନିଦ୍ରା କାଲରାତ୍ରିସ୍ତ୍ଵମେଵ ଚ
ତୁମେ ସଫଳତା, ଧନ, ଧୃତି, ଖ୍ୟାତି, ଲଜ୍ଜା, ଜ୍ଞାନ, ବିନୟ, ବୁଦ୍ଧି; ତୁମେ ସନ୍ଧ୍ୟା, ରାତି, ଆଲୋକ, ନିଦ୍ରା ଏବଂ କାଳରାତ୍ରି।
ଅଂବା ଚ କମଲା ମାତୁର୍ବ୍ରହ୍ମାଣୀ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣୀ। ଜନନୀ ସର୍ଵଦେଵାନାଂ ଗାଯତ୍ରୀ ପରମାଂଗନା
ତୁମେ ଅମ୍ବା ଓ କମଳା, ମାତା; ବ୍ରହ୍ମାଣୀ, ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣୀ; ସମସ୍ତ ଦେବମାନଙ୍କର ଜନନୀ, ଗାୟତ୍ରୀ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନାରୀ।
ଜଯା ଚ ଵିଜଯା ଚୈଵ ପୁଷ୍ଟିସ୍ତ୍ଵଂ ଚ କ୍ଷମା ଦଯା। ସାଵିତ୍ର୍ଯଵରଜା ଚାସି ସଦା ଚେଷ୍ଟା ପିତାମହେ
ତୁମେ ଜୟ ଓ ବିଜୟ, ପୋଷଣ, କ୍ଷମା, ଦୟା; ସାବିତ୍ରୀଙ୍କର ଛୋଟ ଭଉଣୀ ଏବଂ ପିତାମହଙ୍କର ସଦା କ୍ରିୟା।
ବହୁରୂପା ଵିଶ୍ଵରୂପା ସୁନେତ୍ରା ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣୀ। ସୁରୂପା ତ୍ଵଂ ଵିଶାଲାକ୍ଷୀ ଭକ୍ତାନାଂ ପରିରକ୍ଷିଣୀ
ତୁମେ ବହୁ ରୂପରେ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ରୂପରେ, ସୁନ୍ଦର ଚକ୍ଷୁ, ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣୀ; ତୁମେ ସୁନ୍ଦର ରୂପ, ବିଶାଳ ଚକ୍ଷୁ, ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ରକ୍ଷାକାରୀ।
ନଗରେଷୁ ଚ ପୁଣ୍ଯେଷୁ ଆଶ୍ରମେଷୁ ଵରାନନେ। ଵାସସ୍ତଵ ମହାଦେଵି ଵନେଷୂପଵନେଷୁ ଚ
ନଗର ଓ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ, ଆଶ୍ରମ ଏବଂ ଅରଣ୍ୟ ଓ ଉପବନରେ, ମହାଦେବୀ, ତୁମର ବାସ।
ବ୍ରହ୍ମସ୍ଥାନେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵାମତଃ ସ୍ଥିତା। ଦକ୍ଷିଣେନ ତୁ ସାଵିତ୍ରୀ ମଧ୍ଯେ ବ୍ରହ୍ମା ପିତାମହଃ
ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ଥାନରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ତୁମେ ଅଛ; ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ସାବିତ୍ରୀ, ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରହ୍ମା, ପିତାମହ।
ଅଂତର୍ଵେଦୀ ଚ ଯଜ୍ଞାନାମୃତ୍ଵିଜାଂ ଚାପି ଦକ୍ଷିଣା। ସିଦ୍ଧିସ୍ତ୍ଵଂହି ନୃପାଣାଂଚ ଵେଲା ସାଗରଜା ମତା
ଯଜ୍ଞର ଅନ୍ତର୍ବେଦୀ ଓ ରିତ୍ବିଜମାନଙ୍କର ଦକ୍ଷିଣା ତୁମେ; ରାଜାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସଫଳତା ଏବଂ ସାଗରର ସୀମା ମଧ୍ୟ ତୁମର।
ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣି ଯା ଦୀକ୍ଷା ଶୋଭା ଚ ପରମା ମତା। ଜ୍ଯୋତିଷାଂଚ ପ୍ରଭା ଦେଵୀଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ନାରାଯଣେ ସ୍ଥିତା
ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣୀଙ୍କର ଦୀକ୍ଷା ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭବ୍ୟତା ତୁମର; ତୁମେ ତାରାମାନଙ୍କର ଆଲୋକ, ଦେବୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ନାରାୟଣଙ୍କରେ ବସିଥିବା।
କ୍ଷମା ସିଦ୍ଧିର୍ମୁନୀନାଂ ଚ ନକ୍ଷତ୍ରାଣାଂ ଚ ରୋହିଣୀ। ରାଜଦ୍ଵାରେଷୁ ତୀର୍ଥେଷୁ ନଦୀନାଂ ସଂଗମେଷୁ ଚ
ତୁମେ ମୁନିମାନଙ୍କ ପାଇଁ କ୍ଷମା ଓ ସଫଳତା, ନକ୍ଷତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରୋହିଣୀ; ରାଜଦ୍ୱାର, ତୀର୍ଥ ଓ ନଦୀମାନଙ୍କ ମିଳନସ୍ଥଳରେ।
ପୂର୍ଣିମା ପୂର୍ଣଚଂଦ୍ରେ ଚ ବୁଦ୍ଧିର୍ନୀତ୍ଯାଂ କ୍ଷମା ଧୃତିଃ। ଉମାଦେଵୀ ଚ ନାରୀଣାଂ ଶ୍ରୂଯସେ ଵରଵର୍ଣିନୀ
ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ରାତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ର, ନୀତିରେ ବୁଦ୍ଧି, କ୍ଷମା, ଧୃତି; ନାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉମାଦେବୀ ଭାବରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବର୍ଣ୍ଣରେ ଶୁଣାଯାଉଛି।
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଚାରୁଦୃଷ୍ଟିସ୍ତ୍ଵଂ ସହସ୍ରନଯନୋପଗା। ୠଷୀଣାଂ ଧର୍ମବୁଦ୍ଧିସ୍ତ୍ଵଂ ଦେଵାନାଂ ଚ ପରାଯଣା
ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ସୁନ୍ଦର ଦୃଷ୍ଟି, ତାଙ୍କର ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ସହିତ; ଋଷିମାନଙ୍କର ଧର୍ମମୟ ଚିନ୍ତା, ଦେବମାନଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲକ୍ଷ୍ୟ।
କର୍ଷକାଣାଂ ଚ ସୀତା ତ୍ଵଂ ଭୂତାନାଂ ଧରଣୀ ତଥା। ସ୍ତ୍ରୀଣାମଵୈଧଵ୍ଯକରୀ ଧନଧାନ୍ଯପ୍ରଦା ସଦା
ଚାଷୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ସୀତା, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଧରଣୀ; ନାରୀମାନଙ୍କୁ ସଦା ବିଧବା ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଉଛ, ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟ ଦେଉଛ।
ଵ୍ଯାଧିଂ ମୃତ୍ଯୁଂ ଭଯଂ ଚୈଵ ପୂଜିତା ଶମଯିଷ୍ଯସି। ତଥା ତୁ କାର୍ତିକେ ମାସି ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାଂସୁପୂଜିତା
ପୂଜିତ ହେଲେ, ତୁମେ ରୋଗ, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ଭୟକୁ ଦୂର କରିଦେବ; ଏହିପରି କାର୍ତିକ ମାସର ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନରେ ବିଶେଷ ପୂଜା ହୁଏ।