ଲଘ୍ଵାଶୀ ନିଯତାହାରଃ ସକୃଦନ୍ନଂ ନିଷେଵଯେତ୍। କପାଲଂ ଵୃକ୍ଷମୂଲାନି କୁଚେଲମସହାଯତା
ଅଳ୍ପ ଖାଇବା, ନିୟମିତ ଭୋଜନ କରିବା, ଏକଥର ଖାଇବା ଉଚିତ। ତାଙ୍କର ସାଥୀ ହେଉଛି ଏକ ଭିକ୍ଷାପାତ୍ର, ଗଛମୂଳ, ଝିଣ୍ଡିଆ ବସ୍ତ୍ର ଏବଂ ଏକାକିପଣ।
ଉପେକ୍ଷା ସର୍ଵଭୂତାନାମେତାଵଦ୍ଭିକ୍ଷୁ ଲକ୍ଷଣମ୍। ଯସ୍ମିନ୍ଵାଚଃ ପ୍ରଵିଶଂତି କୂପେ ପ୍ରାପ୍ତା ମୃତା ଇଵ
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀପ୍ରତି ଉଦାସୀନତା—ଏହିଏ ଭିକ୍ଷୁଙ୍କର ଚିହ୍ନ। ଯାହାଠାରେ କଥା ଯାଇ ଅପରିଚିତ କୂଆରେ ପଡ଼ି ମୃତ ହୋଇଯାଏ, ସେଉଁଠି ଏହି ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଏ।
ନ ଵକ୍ତାରଂ ପୁନର୍ଯାଂତି ସ କୈଵଲ୍ଯାଶ୍ରମେ ଵସେତ୍। ନୈଵ ପଶ୍ଯେନ୍ନ ଶୃଣୁଯାଦଵାଚ୍ଯଂ ଜାତୁ କସ୍ଯଚିତ୍
ଯେଉଁଠାରେ କଥା ଫେରି ଆସେନାହିଁ, ସେ ମୁକ୍ତିର ଆଶ୍ରମରେ ବସିବା ଉଚିତ। ସେ କେବେ ଅନ୍ୟ କାହାରୁ ଅନୁଚିତ କଥା ଦେଖିବା ନାହିଁ, ଶୁଣିବା ନାହିଁ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ଵିଶେଷେଣ ନୈତଦ୍ଭୂଯାତ୍କଥଂଚନ। ଯଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯାନୁକୂଲଂ ତଦେଵ ସତତଂ ଵଦେତ୍
ବିଶେଷକରି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହିପରି କଥା କେବେ ଘଟିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଯାହା ଭଲ ଲାଗେ, ସେଇ କଥା ସଦା କହିବା ଉଚିତ।
ତୂଷ୍ଣୀମାସୀତ ନିଂଦାଯାଂ କୁର୍ଵନ୍ଭୈଷଜ୍ଯମାତ୍ମନଃ। ଯେନ ପୂର୍ଣମିଵାକାଶଂ ଭଵତ୍ଯେକେନ ସର୍ଵଦା
ନିନ୍ଦା ସମୟରେ ସେ ଚୁପ୍ଚାପ୍ ବସିବା ଉଚିତ, ନିଜ ପାଇଁ ଔଷଧ ଲଗାଇବା ଭଳି। ଯାହା ପାଇଁ ଏକାକି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଆକାଶ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଏ।
ଶୂନ୍ଯଂ ଯେନ ସମାକୀର୍ଣଂ ତଂ ଦେଵା ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଵିଦୁଃ
ଯିଏ ଶୂନ୍ୟକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରେ, ତାଙ୍କୁ ଦେବତାମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବୋଲି ଜାଣନ୍ତି।
ଯେନକେନ ଚିଦାଛିନ୍ନୋ ଯେନକେନ ଚିଦାଶିତଃ। ଯତ୍ର କ୍ଵଚନ ଶାଯୀ ଚ ତଂ ଦେଵା ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଵିଦୁଃ
ଯିଏ କାହାରି ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ ପାଏ, କାହାରି ଦେଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଖାଏ, କେଉଁଠି ହେଉ ଶୋଏ—ତାଙ୍କୁ ଦେବତାମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବୋଲି ଜାଣନ୍ତି।
ଅହେରିଵ ଜନାଦ୍ଭୀତଃ ସୁହୃଦୋ ନରକାଦିଵ। କୃପଣାଦିଵ ନାରୀଭ୍ଯସ୍ତଂ ଦେଵା ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଵିଦୁଃ
ଯିଏ ସାପ ଭଳି ଲୋକମାନେ ଭୟ କରନ୍ତି, ବନ୍ଧୁ ଭଳି ନରକରୁ ଦୂରେ ରହନ୍ତି, ଦୁଃଖୀ ଭଳି ନାରୀମାନେ ଦୂରେ ରହନ୍ତି—ତାଙ୍କୁ ଦେବତାମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବୋଲି ଜାଣନ୍ତି।
ନ ହୃଷ୍ଯେତ ଵିଷୀଦେତ ମାନିତୋ ମାନିତସ୍ତଥା। ସର୍ଵଭୂତେଷ୍ଵଭଯଦସ୍ତଂ ଦେଵା ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଵିଦୁଃ
ସମ୍ମାନିତ କିମ୍ବା ଅପମାନିତ ହେଲେ ସେ ଖୁସି କିମ୍ବା ଦୁଃଖି ହୁଏନି। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀକୁ ଭୟ ମୁକ୍ତ କରେ—ତାଙ୍କୁ ଦେବତାମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବୋଲି ଜାଣନ୍ତି।
ନାଭିନଂଦେତ ମରଣଂ ନାଭିନଂଦେତ ଜୀଵିତମ୍। କାଲମେଵ ନିରୀକ୍ଷେତ ନିର୍ଦେଶଂ କୃଷକୋ ଯଥା
ସେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ନ ଆନନ୍ଦ କରେ, ଜୀବନକୁ ମଧ୍ୟ ନ ଆନନ୍ଦ କରେ। ସେ କେବଳ ସମୟକୁ ଦେଖେ, ଚାଷୀ ଭଳି ଠିକ୍ ବେଳା ଅପେକ୍ଷା କରେ।
ଅନଭ୍ଯାହତଚିତ୍ତଶ୍ଚ ଦାଂତଶ୍ଚାହତଧୀସ୍ତଥା। ଵିମୁକ୍ତଃ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯୋ ନରୋ ଗଚ୍ଛେତ୍ତତୋ ଦିଵମ୍
ଯାହାର ମନ ଅଚଳ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଅଛି, ବୁଦ୍ଧି ଅକ୍ଷତ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ—ସେଉଁଠି ମଣିଷ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଏ।
ଅଭଯଂ ସର୍ଵଭୂତେଭ୍ଯୋ ଭୂତାନାମଭଯଂ ଯତଃ। ତସ୍ଯ ଦେହଵିମୁକ୍ତସ୍ଯ ଭଯଂ ନାସ୍ତି କୁତଶ୍ଚନ
ଯିଏ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀକୁ ଭୟ ମୁକ୍ତ କରେ, ଏବଂ ଯାହାଠାରୁ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଭୟ ନାହିଁ—ସେ ଦେହ ଛାଡ଼ିଲେ କେଉଁଠୁ ମଧ୍ୟ ଭୟ ନାହିଁ।
ଯଥା ନାଗପଦେଽନ୍ଯାନି ପଦାନି ପଦଗାମିନାମ୍। ସର୍ଵାଣ୍ଯେଵାଵଲୀଯଂତେ ତଥା ଜ୍ଞାନାନି ଚେତସି
ଯେପରି ହାତୀର ପାଦଚିହ୍ନରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ପାଦଚିହ୍ନ ଲୁଚିଯାଏ, ସେପରି ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ ମନରେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଏ।
ଏଵଂ ସର୍ଵମହିଂସାଯାଂ ଧର୍ମୋଽର୍ଥଶ୍ଚ ମହୀଯତେ। ମୃତଃ ସ ନିତ୍ଯଂ ଭଵତି ଯୋ ହିଂସାଂ ପ୍ରତିପଦ୍ଯତେ
ଏଭଳି ଅହିଂସାରେ ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ୟ ଉନ୍ନତ ହୁଏ; କିନ୍ତୁ ଯିଏ ହିଂସା କରେ, ସେ ଜୀବନ୍ତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମୃତ ଭଳି।
ଅହିଂସକସ୍ତତଃ ସମ୍ଯଗ୍ଧୃତିମାନ୍ନିଯତେଂଦ୍ରିଯଃ। ଶରଣ୍ଯସ୍ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ଗତିମାପ୍ନୋତ୍ଯନୁତ୍ତମାମ୍
ଯେଉଁଜଣ ଅହିଂସାପରାୟଣ, ଦୃଢ଼ ଦୃଢ଼ତାରେ ଅଟୁଟ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥାଏ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ ହୁଏ, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଏଵଂ ପ୍ରଜ୍ଞାନତୃପ୍ତସ୍ଯ ନିର୍ଭଯସ୍ଯ ମନୀଷିଣଃ। ନ ମୃତ୍ଯୁରଧିକୋଭାଵଃ ସୋମୃତତ୍ଵଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି
ଯିଏ ଜ୍ଞାନରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ନିର୍ଭୟ ଏବଂ ପ୍ରଜ୍ଞାନ୍ବାନ, ମୃତ୍ୟୁ ତାଙ୍କୁ କିଛି କରିପାରେନି; ସେ ଅମରତ୍ୱକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଵିମୁକ୍ତଃ ସର୍ଵସଂଗେଭ୍ଯୋ ମୁନିରାକାଶଵତ୍ସ୍ଥିତଃ। ଵିଷ୍ଣୁପ୍ରିଯକରଃ ଶାଂତସ୍ତଂ ଦେଵା ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଵିଦୁଃ
ଯିଏ ସମସ୍ତ ସଂଯୋଗରୁ ମୁକ୍ତ, ଆକାଶ ପରି ଅପରିଗ୍ରହୀ ଓ ଶାନ୍ତ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ସେଉଁଠାରେ ଦେବତାମାନେ ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିଥାନ୍ତି।
ଜୀଵିତଂ ଯସ୍ଯ ଧର୍ମାର୍ଥଂ ଧର୍ମୋରତ୍ଯର୍ଥମେଵ ଚ। ଅହୋରାତ୍ରାଦି ପୁଣ୍ଯାର୍ଥଂ ତଂ ଦେଵା ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଵିଦୁଃ
ଯାହାଙ୍କର ଜୀବନ ଧର୍ମ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ଧର୍ମରେ ମାତ୍ର ଆନନ୍ଦ ନେଇଥାନ୍ତି ଏବଂ ଦିନ ରାତି ପୁଣ୍ୟ କାମନାରେ ବ୍ୟତୀତ କରନ୍ତି, ଏମିତି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବତାମାନେ ଚିହ୍ନିଥାନ୍ତି।
ନିଵାରିତସମାରଂଭଂ ନିର୍ନମସ୍କାରମସ୍ତୁତିମ୍। ଅକ୍ଷୀଣଂ କ୍ଷୀଣକର୍ମାଣଂ ତଂ ଦେଵା ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଵିଦୁଃ
ଯିଏ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ରୋକିଛନ୍ତି, କାହାକୁ ନମସ୍କାର କରନ୍ତିନାହିଁ, କାହାର ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତିନାହିଁ, ତାଙ୍କର କର୍ମ ଶେଷ ହୋଇଛି କିନ୍ତୁ ଦେହ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଛି, ଏମିତି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବତାମାନେ ଚିହ୍ନିଥାନ୍ତି।
ସର୍ଵାଣି ଭୂତାନି ସୁଖଂ ରମଂତେ ସର୍ଵାଣି ଦୁଃଖାନି ଭୃଶଂ ଭଵଂତି। ତେଷାଂ ଭଵୋତ୍ପାଦନଜାତଖେଦଃ କୁର୍ଯାତ୍ତୁ କର୍ମାଣି ଚ ଶ୍ରଦ୍ଦଧାନଃ
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ସୁଖ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କର ଜନ୍ମ ଓ ଉତ୍ପତ୍ତିର କଷ୍ଟ ବୁଝି, ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ୍ ଲୋକେ ତାହା ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଦାନଂ ହି ଭୂତାଭଯଦକ୍ଷିଣାଯାଃ ସର୍ଵାଣି ଦାନାନ୍ଯଧିତିଷ୍ଠତୀହ। ତୀକ୍ଷ୍ଣେ ତନୁଂ ଯଃ ପ୍ରଥମଂ ଜୁହୋତି ସୋନଂତମାପ୍ନୋତ୍ଯଭଯଂ ପ୍ରଜାଭ୍ଯଃ
ପ୍ରାଣୀମାନେ ପାଇଁ ଭୟହୀନତା ଦାନ ସମସ୍ତ ଦାନ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ; ଯିଏ ପ୍ରଥମେ ନିଜ ଦେହକୁ ଅର୍ପଣ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପାଇଁ ଅନନ୍ତ ଭୟହୀନତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଉତ୍ତାନମାସ୍ଯେନ ହଵିର୍ଜୁହୋତି ଅନଂତମାପ୍ନୋତ୍ଯଭିତଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠାମ୍। ତସ୍ଯାଂଗସଂଗାଦଭିନିଷ୍କୃତଂ ଚ ଵୈଶ୍ଵାନରଂ ସର୍ଵମିଦଂ ପ୍ରପେଦେ
ଯିଏ ମୁଣ୍ଡ ଉପରକୁ କରି ହବି ଅର୍ପଣ କରେ, ସେ ଅନନ୍ତ ଏବଂ ଦୃଢ଼ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ତାଙ୍କର ଦେହ ସଂଯୋଗ ଦ୍ୱାରା, ସମସ୍ତ ପ୍ରପଞ୍ଚ ଏହି ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନିକୁ ପାଏ।
ପ୍ରାଦେଶମାତ୍ରଂ ହୃଦଭିସ୍ରୁତଂ ଯତ୍ତସ୍ମିନ୍ପ୍ରାଣେନାତ୍ମଯାଜୀ ଜୁହୋତି। ତସ୍ଯାଗ୍ନିହୋତ୍ରେ ହୁତମାତ୍ମସଂସ୍ଥଂ ସର୍ଵେଷୁ ଲୋକେଷୁ ସଦୈଵ ତେଷୁ
ଯେତେବେଳେ ଜଣେ ନିଜ ଶ୍ୱାସ ଦ୍ୱାରା, ଅଙ୍ଗୁଠି ପରି ଛୋଟ ହୃଦୟ ମଧ୍ୟରେ, ଆତ୍ମାକୁ ହବି ଭାବେ ଅର୍ପଣ କରେ, ତାହାଲେ ତାଙ୍କର ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରରେ ଏହି ଅର୍ପଣ ସେଉଁଠି ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ସଦା ବ୍ୟାପିଥାଏ।
ଦେଵଂ ଵିଧାତୁଂ ତ୍ରିଵୃତଂ ସୁଵର୍ଣଂ ଯେ ଵୈ ଵିଦୁସ୍ତଂ ପରମାର୍ଥଭୂତମ୍। ତେ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ମହୀଯମାନା ଦେଵାଃ ସମର୍ଥା ଅମୃତଂ ଵ୍ରଜଂତି
ଯେମାନେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ତିନି ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି, ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସତ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ଦେବତା ହୋଇ, ଅମରତ୍ୱକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଵେଦାଂଶ୍ଚ ଵେଦ୍ଯଂ ଚ ଵିଧିଂ ଚ କୃତ୍ସ୍ନମଥୋ ନିରୁକ୍ତଂ ପରମାର୍ଥତାଂ ଚ। ସର୍ଵଂ ଶରୀରାତ୍ମନି ଯଃ ପ୍ରଵେଦ ତସ୍ଯାଭିସର୍ଵେ ପ୍ରଚରଂତି ନିତ୍ଯମ୍
ଯିଏ ସମସ୍ତ ବେଦ, ବେଦ୍ୟ ବସ୍ତୁ, ସମସ୍ତ ବିଧି, ନିରୁକ୍ତ ଏବଂ ପରମ ସତ୍ୟକୁ ଜାଣେ, ଏବଂ ଏହି ସବୁକୁ ଶରୀରସ୍ଥ ଆତ୍ମାରେ ଦେଖେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଦେବତା ସଦା ତାଙ୍କ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।
ଭୂମାଵସକ୍ତଂ ଦିଵି ଚାପ୍ରମେଯଂ ହିରଣ୍ମଯଂ ତଂ ଚ ସମଂଡଲାଂତେ। ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ଦକ୍ଷିଣମଂତରିକ୍ଷେ ଯୋ ଵେଦନାପ୍ଯାତ୍ମନି ଦୀପ୍ତରଶ୍ମିଃ
ଯିଏ ଭୂମିରେ ନିଶ୍ଚିତ, ଆକାଶରେ ଅପରିମାପ୍ୟ, ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ, ଚକ୍ରର ଶେଷରେ, ଦକ୍ଷିଣ ମଧ୍ୟାକାଶରେ ଦକ୍ଷିଣାବର୍ତ୍ତ ଗତିରେ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର କିରଣ ନିଜ ମନରେ ଦୀପ୍ତିମାନ—ଏହାକୁ ଯିଏ ଜାଣେ—
ଆଵର୍ତମାନଂ ଚ ଵିଵର୍ତମାନଂ ଷଣ୍ନେମି ଯଦ୍ଦ୍ଵାଦଶାରଂ ତ୍ରିପର୍ଵ। ଯସ୍ଯେଦମାସ୍ଯଂ ପରିପାତି ଵିଶ୍ଵଂ ତତ୍କାଲଚକ୍ରଂ ନିହିତଂ ଗୁହାଯାମ୍
ଯାହା ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ଓ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୁଏ, ଛଅଟି ନାଭି ଓ ବାରଟି ଧାର ଥିବା, ତିନିଟି ଯୋଗ ଥିବା, ଯାହାର ମୁଖ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ରକ୍ଷା କରେ, ସେହି କାଳଚକ୍ର ଗୁହା ମଧ୍ୟରେ ରହିଛି।
ଯତଃ ପ୍ରସାଦଂ ଜଗତଃ ଶରୀରଂ ସର୍ଵାଂଶ୍ଚ ଲୋକାନଧିଗଚ୍ଛତୀହ। ତସ୍ମିନ୍ହି ସଂତର୍ପଯତୀହ ଦେଵାନ୍ସ ଵୈ ଵିମୁକ୍ତୋ ଭଵତୀହ ନିତ୍ଯମ୍
ଯାହାଙ୍କର କୃପାରେ ବିଶ୍ୱର ଶରୀର ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଉପଲବ୍ଧ ହୁଏ, ସେଉଁଠି ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁଠି ପୂର୍ଣ୍ଣତା ପାଆନ୍ତି, ସେ ସଦା ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
ତେଜୋମଯୋ ନିତ୍ଯମତଃ ପୁରାଣୋ ଲୋକେ ଭଵତ୍ଯର୍ଥଭଯାଦୁପୈତି। ଭୂତାନି ଯସ୍ମାନ୍ନଭଯଂ ଵ୍ରଜଂତି ଭୂତେଭ୍ଯୋ ଯୋ ନୋ ଦ୍ଵିଜତେ କଦାଚିତ୍
ଯିଏ ତେଜସ୍ୱୀ, ନିତ୍ୟ, ପୁରାତନ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଭୟରେ ସଂସାର ଅଛି; ଯାହାଠାରୁ ପ୍ରାଣୀମାନେ କେବେ ଭୟ ପାଆନ୍ତିନାହିଁ ଏବଂ ସେ କେବେ ପ୍ରାଣୀମାନେ ପାଇଁ ଭୟ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତିନାହିଁ—
ଅଗର୍ହଣୀଯୋ ନ ଚ ଗର୍ହତେନ୍ଯାନ୍ସ ଵୈ ଵିପ୍ରଃ ପ୍ରଵରଂ ସ୍ଵାତ୍ମନୀକ୍ଷେତ୍। ଵିନୀତମୋହୋପ୍ଯପନୀତକଲ୍ମଷୋ ନ ଚେହ ନାମୁତ୍ର ଚ ଯୋର୍ଥମୃଚ୍ଛତି
ଯିଏ ନିନ୍ଦା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି, ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତିନାହିଁ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉଚ୍ଚତମ ଆତ୍ମାକୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ; ମୋହ ଓ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ, ସେ ଏଠାରେ କିମ୍ବା ପରଲୋକରେ କୌଣସି ଲାଭ ଚାହାନ୍ତିନାହିଁ।