ଗୃହସ୍ଥୋ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଚ ଵାନପ୍ରସ୍ଥୋଽଥ ଭିକ୍ଷୁକଃ। ଯଥୋକ୍ତକାରିଣଃ ସର୍ଵେ ଗଚ୍ଛଂତି ପରମାଂ ଗତିମ୍
ଗୃହସ୍ଥ, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ବନପ୍ରସ୍ଥ ଓ ଭିକ୍ଷୁ—ଯେଉଁମାନେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କାମ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଏକସ୍ମିନ୍ନାଶ୍ରମେ ଧର୍ମଂ ଯୋଽନୁତିଷ୍ଠେଦ୍ଯଥାଵିଧି। ଅକାମଦ୍ଵେଷସଂଯୁକ୍ତଃ ସ ପରତ୍ର ମହୀଯତେ
ଯିଏ ଜୀବନର କୌଣସି ଏକ ଆଶ୍ରମରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଧର୍ମ ପାଳନ କରେ, ଇଚ୍ଛା ଓ ଦ୍ୱେଷ ଛାଡ଼ି, ସେ ପରଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
ଚତୁଷ୍ପଥାହି ନିଃଶ୍ରେଣୀ ବ୍ରହ୍ମଣେହ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତା। ଏତାମାଶ୍ରିତ୍ଯ ନିଶ୍ରେଣୀଂ ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଏଠାରେ ଚତୁର୍ମୁଖୀ ରାସ୍ତାରେ ବ୍ରହ୍ମାକୁ ପହଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ଏକ ସିଢ଼ି ରହିଛି। ଏହି ସିଢ଼ିକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି, ମଣିଷ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଏ।
ଆଯୁଷୋଽପି ଚତୁର୍ଭାଗଂ ବ୍ରହ୍ମଚାର୍ଯନସୂଯକଃ। ଗୁରୌ ଵା ଗୁରୁପୁତ୍ରେ ଵା ଵସେଦ୍ଧର୍ମାର୍ଥକୋଵିଦଃ
ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଏବଂ ଇର୍ଷ୍ୟା ନଥିବା, ସେ ଜୀବନର ଚତୁର୍ଥାଂଶ ଗୁରୁ କିମ୍ବା ଗୁରୁପୁତ୍ରଙ୍କ ସହ ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥରେ ପାରଙ୍ଗତ ହୋଇ ରହିବା ଉଚିତ।
କର୍ମାତିରେକେଣ ଗୁରୋରଧ୍ଯେତଵ୍ଯଂ ବୁଭୂଷତା। ଦକ୍ଷିଣାନାଂ ପ୍ରଦାପୀ ସ୍ଯାଦାହୂତୋ ଗୁରୁମାଶ୍ରଯେତ୍
ଯିଏ ଜ୍ଞାନ ଆଶା କରେ, ସେ ନିଜର କର୍ମ ଛାଡ଼ି ଗୁରୁଙ୍କ ନିକଟରେ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ। ଗୁରୁ ଡାକିଲେ, ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ, ଗୁରୁଙ୍କ ଶରଣ ନେବା ଦରକାର।
ଜଘନ୍ଯଶାଯୀ ପୂର୍ଵଂ ସ୍ଯାଦୁତ୍ଥାଯୀ ଗୁରୁଵେଶ୍ମନି। ଯଚ୍ଚ ଶିଷ୍ଯେଣ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ କାର୍ଯମାସେଵନାଦିକମ୍
ଗୁରୁଙ୍କ ଘରେ ଶିଷ୍ୟ ସବୁଠାରୁ ଶେଷରେ ଶୋଇବା ଏବଂ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଥମେ ଉଠିବା ଉଚିତ। ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଯେଉଁ ସେବା କିମ୍ବା କାମ କରିବାକୁ କୁହାଯିବ, ସେ ସମସ୍ତ କାମ କରିବା ଦରକାର।
କୃତମିତ୍ଯେଵ ତତ୍ସର୍ଵଂ କୃତ୍ଵା ତିଷ୍ଠେତ୍ତୁ ପାର୍ଶ୍ଵତଃ। କିଂକରଃ ସର୍ଵକାରୀ ଚ ସର୍ଵକର୍ମସୁକୋଵିଦଃ
ସମସ୍ତ କାମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଗୁରୁଙ୍କ ପାଖରେ ଦଢ଼ିଆ ରହିବା ଉଚିତ, ଏହି କାମ ସବୁ ହୋଇଗଲା ବୋଲି ଭାବି। ସେ ସମସ୍ତ କାମରେ ପାରଙ୍ଗତ ଏବଂ ସଦା ସେବାରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ରହିବା ଦରକାର।
ଶୁଚିର୍ଦକ୍ଷୋ ଗୁଣୋପେତୋ ବ୍ରୂଯାଦିଷ୍ଟମଥୋତ୍ତରମ୍। ଚକ୍ଷୁଷା ଗୁରୁମଵ୍ଯଗ୍ରୋ ନିରୀକ୍ଷେତ ଜିତେଂଦ୍ରିଯଃ
ଶିଷ୍ୟ ପବିତ୍ର, ଦକ୍ଷ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ ହେବା ଉଚିତ। ଗୁରୁ ପଚାରିଲେ କିମ୍ବା ଉତ୍ତର ଦେବାକୁ ହେଲେ ମାତ୍ର କଥା କହିବା ଦରକାର। ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଅବିଚଳ ମନେ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ ଦେଖିବା ଉଚିତ।
ନାଽଭୁକ୍ତଵତି ଚାଶ୍ନୀଯାଦପୀତଵତି ନୋ ପିବେତ୍। ନ ତିଷ୍ଠତି ତଥାସୀତ ନ ସୁପ୍ତେନୈଵ ସଂଵିଶେତ୍
ଗୁରୁ ଖାଇନଥିବାବେଳେ ଶିଷ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଗୁରୁ ପିଇନଥିବାବେଳେ ପିଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଗୁରୁ ଦଢ଼ିଆ ରହିଲେ ଶିଷ୍ୟ ବସିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଗୁରୁ ଜାଗିଥିଲେ ଶିଷ୍ୟ ଶୋଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଉତ୍ତାନାଭ୍ଯାଂ ଚ ପାଣିଭ୍ଯାଂ ପାଦାଵସ୍ଯ ମୃଦୁ ସ୍ପୃଶେତ୍। ଦକ୍ଷିଣଂ ଦକ୍ଷିଣେନୈଵ ସଵ୍ଯଂ ସଵ୍ଯେନ ପୀଡଯେତ୍
ଉଭୟ ହାତ ସିଧା କରି, ଶିଷ୍ୟ ମୃଦୁ ଭାବେ ଗୁରୁଙ୍କ ପାଦ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ। ଡାହାଣ ପାଦକୁ ଡାହାଣ ହାତରେ, ବାମ ପାଦକୁ ବାମ ହାତରେ ହଳୁକ ଚାପ ଦେଇ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଦରକାର।
ଅଭିଵାଦ୍ଯ ଗୁରୁଂ ବ୍ରୂଯାଦଭିଧାଂ ସ୍ଵାଂ ବ୍ରୁଵନ୍ନିତି। ଇଦଂ କରିଷ୍ଯେ ଭଗଵନ୍ନିଦଂ ଚାପି ମଯା କୃତମ୍
ଗୁରୁଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଶିଷ୍ୟ ନିଜ କାମର କଥା ଜଣେଇବା ଉଚିତ, 'ଭଗବନ୍, ଏହି କାମ କରିବି' କିମ୍ବା 'ଏହି କାମ ମୋର ଦ୍ୱାରା ହୋଇଯାଇଛି' ବୋଲି କହିବା ଦରକାର।
ଇତି ସର୍ଵଂ ଚ ଵିଜ୍ଞାପ୍ଯ ନିଵେଦ୍ଯ ଗୁରଵେ ଧନମ୍। କୁର୍ଯାତ୍କୃତଂ ଚ ତତ୍ସର୍ଵମାଖ୍ଯେଯଂ ଗୁରଵେ ପୁନଃ
ଏପରି ସମସ୍ତ କଥା ଗୁରୁଙ୍କୁ ଜଣେଇ, ଯେଉଁ ଧନ ମିଳିଛି ତାହା ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦେଇ, ସମସ୍ତ କାମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇଛି ବୋଲି ପୁଣିଥରେ ଗୁରୁଙ୍କୁ କହିବା ଉଚିତ।
ଯାଂସ୍ତୁ ଗଂଧାନ୍ରସାନ୍ଵାପି ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ନ ସେଵତେ। ସେଵେତ ତାନ୍ସମାଵୃତ୍ଯ ଇତି ଧର୍ମେଷୁ ନିଶ୍ଚଯଃ
ଯେଉଁ ସୁଗନ୍ଧ କିମ୍ବା ରସ ଶିଷ୍ୟ ପୂର୍ବରୁ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ, ପଢ଼ାଶେଷ ହେବା ପରେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ନିୟମ ନିଶ୍ଚିତ।
ଯେ କେଚିଦ୍ଵିସ୍ତରେଣୋକ୍ତା ନିଯମା ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣଃ। ତାନ୍ସର୍ଵାନନୁଗୃହ୍ଣୀଯାଦ୍ଭକ୍ତଶ୍ଶିଷ୍ଯଶ୍ଚ ଵୈ ଗୁରୋଃ
ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ପାଇଁ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ନିୟମ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ କୁହାଯାଇଛି, ଗୁରୁଙ୍କ ଭକ୍ତ ଶିଷ୍ୟ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ସ ଏଵ ଗୁରଵେ ପ୍ରୀତିମୁପକୃତ୍ଯ ଯଥାବଲମ୍। ଅଗ୍ରାମ୍ଯେଷ୍ଵାଶ୍ରମେଷ୍ଵେଵ ଶିଷ୍ଯୋ ଵର୍ତେତ କର୍ମଣା
ଶିଷ୍ୟ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଗୁରୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି, ଅନୁଚିତ ସ୍ଥାନ ଛାଡ଼ି, ମାତ୍ର ଉପଯୁକ୍ତ ଆଶ୍ରମରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଵେଦଵେଦୌ ତଥା ଵେଦାନ୍ଵେଦାର୍ଥାଂଶ୍ଚ ତଥା ଦ୍ଵିଜଃ। ଭିକ୍ଷାଭୁଗପ୍ଯଧଃଶାଯୀ ସମଧୀତ୍ଯ ଗୁରୋର୍ମୁଖାତ୍
ଦ୍ୱିଜ ଜନ, ଗୁରୁଙ୍କ ମୁଖରୁ ବେଦ, ବେଦଙ୍ଗ ଏବଂ ବେଦର ଅର୍ଥ ଶିଖି, ଭିକ୍ଷା ଖାଇ ଏବଂ ଭୂମିରେ ଶୋଇ, ଏହି ସମସ୍ତ ଶିକ୍ଷା ଗୁରୁଙ୍କ ନିକଟରୁ ନେଇବା ଉଚିତ।
ଵେଦଵ୍ରତୋପଯୋଗୀ ଚ ଚତୁର୍ଥାଂଶେନ ଯୋଗତଃ। ଗୁରଵେ ଦକ୍ଷିଣାଂ ଦତ୍ଵା ସମାଵର୍ତେଦ୍ଯଥାଵିଧି
ବେଦାଧ୍ୟୟନର ବ୍ରତ ପୂରଣ କରି, ଗୁରୁଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଶିକ୍ଷା ଶେଷ କରିବା ଉଚିତ।
ଧର୍ମାନ୍ଵିତୈର୍ଯୁତୋ ଦାରୈରଗ୍ନୀନାଵାହ୍ଯ ପୂଜଯେତ୍। ଦ୍ଵିତୀଯମାଯୁଷୋ ଭାଗଂ ଗୃହମେଧୀ ସମାଚରେତ୍
ଧର୍ମରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ଜୀବନ ସାଥୀ ସହିତ ଏବଂ ଅଗ୍ନି ସ୍ଥାପନ କରି, ଗୃହସ୍ଥ ଜୀବନର ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଂଶର କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପାଦନ କରିବା ଉଚିତ।
ଗୃହସ୍ଥଵୃତ୍ତଯଃ ପୂର୍ଵଂ ଚତସ୍ରୋ ମୁନିଭିଃ କୃତାଃ। କୁସୂଲଧାନ୍ଯା ପ୍ରଥମା କୁଂଭୀଧାନ୍ଯା ଦ୍ଵିତୀଯକା
ମୁନିମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଚାରି ପ୍ରକାର ଗୃହସ୍ଥ ଚଳାଚଳ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ପ୍ରଥମଟି ହେଉଛି ଢେରରେ ଧାନ୍ୟ ରଖିବା, ଦ୍ୱିତୀୟଟି ହେଉଛି ମଟକରେ ଧାନ୍ୟ ରଖିବା।
ଅଶ୍ଵସ୍ତନୀ ତୃତୀଯୋକ୍ତା କାପୋତ୍ଯଥ ଚତୁର୍ଥିକା। ତାସାଂ ପରାପରା ଶ୍ରେଷ୍ଠା ଧର୍ମତୋ ଲୋକଜିତ୍ତମା୩୦୦ 1.15.
ତୃତୀୟଟିକୁ 'ଘୋଡ଼ା ଛାତି' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଚତୁର୍ଥଟି 'ପରାବା ଭଳି'। ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଅଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧର୍ମ ଓ ଲୋକଜୟ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହୁଏ।
ଷଟ୍କର୍ମଵର୍ତ୍ତକସ୍ତ୍ଵେକସ୍ତ୍ରିଭିରନ୍ଯଃ ପ୍ରସର୍ପତେ। ଦ୍ଵାଭ୍ଯାଂ ଚୈଵ ଚତୁର୍ଥସ୍ତୁ ଦ୍ଵିଜଃ ସ ବ୍ରହ୍ମଣି ସ୍ଥିତଃ
ଏକ ଗୃହସ୍ଥ ଛଅଟି କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ଅନ୍ୟ ତିନୋଟି, ଆଉ ଅନ୍ୟ ଦୁଇଟି କାର୍ଯ୍ୟ କରେ। କିନ୍ତୁ ଚତୁର୍ଥ ଦ୍ୱିଜ ବ୍ରହ୍ମରେ ନିଷ୍ଠିତ ରହେ।
ଗୃହମେଧିଵ୍ରତାଦନ୍ଯନ୍ମହତ୍ତୀର୍ଥଂ ନ ଚକ୍ଷତେ। ନାତ୍ମାର୍ଥେ ପାଚଯେଦନ୍ନଂ ନ ଵୃଥା ଘାତଯେତ୍ପଶୁମ୍
ଗୃହସ୍ଥ ବ୍ରତଠାରୁ ବଡ଼ କୌଣସି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ନାହିଁ। ନିଜ ପାଇଁ ମାତ୍ର ଖାଦ୍ୟ ପକାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଅନାବଶ୍ୟକ ଭାବେ ପଶୁ ମାରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ପ୍ରାଣୀ ଵା ଯଦି ଵାପ୍ରାଣୀ ସଂସ୍କାରାଦ୍ଯଜ୍ଞମର୍ହତି। ନ ଦିଵା ପ୍ରସ୍ଵପେଜ୍ଜାତୁ ନ ପୂର୍ଵାପରରାତ୍ରଯୋଃ
ଜୀବ ହେଉ କି ଅଜୀବ, ସମସ୍ତେ ଯଜ୍ଞ ଓ କ୍ରିୟା ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ। ଦିନେ କେବେ ଶୁଏବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏବଂ ପୂର୍ବ ଓ ପରେ ରାତିରେ ମଧ୍ୟ କେବେ ଶୁଏବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ଭୁଂଜୀତାଂତରାକାଲେ ନାନୃତଂ ତୁ ଵଦେଦିହ। ନ ଚାପ୍ଯଶ୍ନନ୍ଵସେଦ୍ଵିପ୍ରୋ ଗୃହେ କଶ୍ଚିଦପୂଜିତଃ
ଅନୁଚିତ ସମୟରେ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏଠାରେ ମିଥ୍ୟା କଥା କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏବଂ ଗୃହରେ କୌଣସି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ନଦେଇ ଖାଇବାକୁ ଦେଇ ନ ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ତଥାସ୍ଯାତିଥଯଃ ପୂଜ୍ଯା ହଵ୍ଯକଵ୍ଯଵହାଃ ସ୍ମୃତାଃ। ଵେଦଵିଦ୍ଯାଵ୍ରତସ୍ନାତା ଶ୍ରୋତ୍ରିଯା ଵେଦପାରଗାଃ
ଏହିପରି, ଅତିଥିମାନେ ସମ୍ମାନିତ ହେବା ଉଚିତ୍। ପିତୃ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ନିୟମିତ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ଯେମାନେ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ, ବ୍ରତରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ବେଦ ଶିକ୍ଷାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନ ପାଇବା ଯୋଗ୍ୟ।
ସ୍ଵକର୍ମଜୀଵିନୋଦାଂତାଃ କ୍ରିଯାଵଂତସ୍ତପସ୍ଵିନଃ। ତେଷାଂ ହଵ୍ଯଂ ଚ କଵ୍ଯଂ ଚାପ୍ଯର୍ହଣାର୍ଥଂ ଵିଧୀଯତେ
ଯେମାନେ ନିଜ କର୍ମରେ ଜୀବିକା ଚାଲାନ୍ତି, କ୍ରିୟା ଓ ତପସ୍ୟାରେ ଅଟୁଟ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନେ ପ୍ରତି ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍।
ନଶ୍ଵରୈସ୍ସଂପ୍ରଯାତସ୍ଯ ସ୍ଵଧର୍ମାପଗତସ୍ଯ ଚ। ଅପଵିଦ୍ଧାଗ୍ନିହୋତ୍ରସ୍ଯ ଗୁରୋର୍ଵାଲୀକକାରିଣଃ
ଯିଏ ଏହି ଦେହ ଛାଡ଼ିବାକୁ ଯାଉଛି, ନିଜ ଧର୍ମ ଛାଡ଼ିଦେଇଛି, ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ଉପେକ୍ଷା କରିଛି, କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅମାନ୍ୟ କରିଛି—
ଅସତ୍ଯାଭିନିଵେଶସ୍ଯ ନାଧିକାରୋସ୍ତି କର୍ମଣୋଃ। ସଂଵିଭାଗୋତ୍ର ଭୂତାନାଂ ସର୍ଵେଷାମେଵ ଶିଷ୍ଯତେ
ଯିଏ ମିଥ୍ୟାରେ ଆସକ୍ତ, ସେଠାରେ କୌଣସି କର୍ମ କରିବାର ଅଧିକାର ନାହିଁ। ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ସହିତ ବାଣ୍ଟିବା ମାତ୍ର ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଯାଏ।
ତଥୈଵାପଚମାନେଭ୍ଯଃ ପ୍ରଦେଯଂ ଗୃହମେଧିନା। ଵିଘସାଶୀ ଭଵେନ୍ନିତ୍ଯଂ ନିତ୍ଯଂ ଚାମୃତଭୋଜନଃ
ଏହିପରି, ଯେଉଁମାନେ ରନ୍ଧୁଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଗୃହସ୍ଥଙ୍କର ଦେବା ଉଚିତ୍। ଯିଏ ସଦା ଅବଶିଷ୍ଟ ଖାଏ, ସେ 'ବିଘସାଶୀ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏବଂ ସେ ସଦା ଅମୃତ ଭୋଜନ କରେ।
ଅମୃତଂ ଯଜ୍ଞଶେଷଂ ସ୍ଯାଦ୍ଭୋଜନଂ ହଵିଷା ସମମ୍। ସଂଭୁକ୍ତଶେଷଂ ଯୋଶ୍ନାତି ତମାହୁର୍ଵିଘସାଶିନମ୍
ଯଜ୍ଞର ଅବଶିଷ୍ଟ ଭୋଜନ ଅମୃତ ସମାନ, ଏହା ହବିଷ ଭୋଜନ ସହିତ ସମାନ। ଯିଏ ବାଣ୍ଟିବା ପରେ ଅବଶିଷ୍ଟ ଖାଏ, ସେ 'ବିଘସାଶୀ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ।