ସୁରୂପଃ ସୁଭଗଃ କାଂତଃ କୀର୍ତିମାନ୍ଭକ୍ତିଭାଵିତଃ। ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ କ୍ଷତ୍ରିଯା ଵୈଶ୍ଯାଃ ଶୂଦ୍ରା ଵା କ୍ଷେତ୍ରଵାସିନଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର କିମ୍ବା କ୍ଷେତ୍ରରେ ବସୁଥିବା ଲୋକମାନେ, ଯଦି ସେମାନେ ଦେଖିବାକୁ ସୁନ୍ଦର, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ସମସ୍ତଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ ଏବଂ ଭକ୍ତିରେ ଭରିପୁର୍ଣ୍ଣ ଅଛନ୍ତି—
ସ୍ଵଧର୍ମନିରତା ରାଜନ୍ସୁଵୃତ୍ତାଶ୍ଚିରଜୀଵିନଃ। ସର୍ଵାତ୍ମନା ବ୍ରହ୍ମଭକ୍ତା ଭୂତାନୁଗ୍ରହକାରିଣଃ
ହେ ରାଜା, ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ, ଉତ୍ତମ ଆଚରଣ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବ୍ରହ୍ମଙ୍କୁ ଭଜନ୍ତି ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀପ୍ରତି ଦୟାଶୀଳ—
ପୁଷ୍କରେ ତୁ ମହାକ୍ଷେତ୍ରେ ଯେ ଵସଂତି ମୁମୁକ୍ଷଵଃ। ମୃତାସ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମଭଵନଂ ଵିମାନୈର୍ଯାଂତି ଶୋଭନୈଃ
ପୁଷ୍କର ନାମକ ମହାପୁଣ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଯେଉଁମାନେ ମୋକ୍ଷ ଆଶା କରି ବସୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଶୋଭାମୟ ବିମାନରେ ବସି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ନିବାସକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଅପ୍ସରୋଗଣସଂଘୁଷ୍ଟୈଃ କାମଗୈଃ କାମରୂପିଭିଃ। ଅଥଵା ସର୍ଵଦୀପ୍ତାଗ୍ନୌ ସ୍ଵଶରୀରଂ ଜୁହୋତି ଯଃ
ଅପ୍ସରାମାନେ ଓ ଇଚ୍ଛାମତା ଓ ରୂପ ବଦଳାଇପାରୁଥିବା ଦେବତାମାନେ ସହିତ, କିମ୍ବା ଯେଉଁଜଣେ ସ୍ୱ ଦେହକୁ ଅଗ୍ନିରେ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି—
ବ୍ରହ୍ମଧ୍ଯାଯୀ ମହାସତ୍ଵସ୍ସ ବ୍ରହ୍ମଭଵନଂ ଵ୍ରଜେତ୍। ବ୍ରହ୍ମଲୋକୋଽକ୍ଷଯସ୍ତସ୍ଯ ଶାଶ୍ଵତୋ ଵିଭଵୈଃ ସହ
ଯେଉଁ ମହାତ୍ମା ବ୍ରହ୍ମ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି; ସେଠାରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଲୋକ ଅବିନାଶୀ ଓ ଚିରସ୍ଥାୟୀ, ସମସ୍ତ ଭୋଗ ସହିତ।
ସର୍ଵଲୋକୋତ୍ତମୋ ରମ୍ଯୋ ଭଵତୀଷ୍ଟାର୍ଥସାଧକଃ। ପୁଷ୍କରେ ତୁ ମହାପୁଣ୍ଯେ ପ୍ରାଣାନ୍ଯେ ସଲିଲେ ତ୍ଯଜନ୍
ସେ ଉଚ୍ଚତମ ଓ ଆନନ୍ଦମୟ ଲୋକ, ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷା ପୂରଣ କରେ—ଯଦି କେହି ପୁଷ୍କରର ପବିତ୍ର ଜଳରେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରେ—
ତେଷାମପ୍ଯକ୍ଷଯୋ ଭୀଷ୍ମ ବ୍ରହ୍ମଲୋକୋ ମହାତ୍ମନାମ୍। ସାକ୍ଷାତ୍ପଶ୍ଯଂତି ତେ ଦେଵଂ ସର୍ଵଦୁଃଖଵିନାଶନମ୍
ହେ ଭୀଷ୍ମ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଲୋକ ଅବିନାଶୀ ଅଟୁଟ ରହିଥାଏ; ସେଠାରେ ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ନାଶ କରୁଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ସାକ୍ଷାତ୍ ଦେଖନ୍ତି।
ସର୍ଵାମରଯୁତଂ ଦେଵଂ ରୁଦ୍ରଵିଷ୍ଣୁଗଣୈର୍ଯୁତମ୍। ଅନାଶକେ ମୃତାଶ୍ଶୂଦ୍ରାଃ ପୁଷ୍କରେ ତୁ ଵନେ ନରାଃ
ସେମାନେ ଅନେକ ଦେବତା, ରୁଦ୍ର ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦଳ ସହିତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି; ପୁଷ୍କର ଜଙ୍ଗଲରେ ଯେଉଁ ଶୂଦ୍ର ମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନାଶ ହେଉନାହାନ୍ତି।
ହଂସଯୁକ୍ତୈସ୍ତତୋ ଯାଂତି ଵିମାନୈରର୍କସପ୍ରଭୈଃ। ନାନାରତ୍ନସୁଵର୍ଣାଢ୍ଯୈର୍ଦୃଢୈର୍ଗଂଧାଧିଵାସିତୈଃ
ତାପରେ ସେମାନେ ହଂସ ଯୋଗାଯୋଗିତ ବିମାନରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ବିଭିନ୍ନ ମଣି ଓ ସୁନାରେ ଶୋଭିତ, ଦୃଢ଼ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ବିମାନରେ ଉଡ଼ିଯାନ୍ତି।
ଅନୌପମ୍ଯଗୁଣୈରନ୍ଯୈରପ୍ସରୋଗୀତନାଦିତୈଃ। ପତାକାଧ୍ଵଜଵିନ୍ଯସ୍ତୈର୍ନାନାଘଣ୍ଟାନିନାଦିତୈଃ
ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଗୁଣ ଓ ଅନେକ ଉତ୍ତମ ଗୁଣରେ ଭରିପୁର୍ଣ୍ଣ, ଅପ୍ସରାମାନେ ଗାଉଥିବା ଗୀତର ଧ୍ୱନିରେ ଗୁଞ୍ଜିତ, ପତାକା ଓ ଧ୍ୱଜରେ ଶୋଭିତ, ବିଭିନ୍ନ ଘଣ୍ଟାର ଶବ୍ଦରେ ରଣ୍କିତ।
ବହ୍ଵାଶ୍ଚର୍ଯସମୋପେତୈଃ କ୍ରୀଡାଵିଜ୍ଞାନଶାଲିଭିଃ। ସୁପ୍ରଭୈର୍ଗୁଣସଂପନ୍ନୈର୍ମଯୂରଵରଵାହିଭିଃ
ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ବିଚିତ୍ରତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଖେଳ ଓ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଉତ୍ତମ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୟୂର ଦ୍ୱାରା ଏହି ବିମାନ ଟାଣାଯାଏ।
ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ନରା ଧୀରା ରମଂତେ ନାଶକେ ମୃତାଃ। ତତ୍ରୋଷିତ୍ଵା ଚିରଂ କାଲଂ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଭୋଗାନ୍ଯଥେପ୍ସିତାନ୍
ପୁଷ୍କରରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିବା ଧୈର୍ୟଶୀଳ ପୁରୁଷମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦରେ ବସନ୍ତି; ସେଠାରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହି, ଇଚ୍ଛାମତା ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି।
ଧନୀ ଵିପ୍ନକୁଲେ ଭୋଗୀ ଜାଯତେ ମର୍ତ୍ଯମାଗତଃ। କାରୀଷୀଂ ସାଧଯେଦ୍ଯସ୍ତୁ ପୁଷ୍କରେ ତୁ ଵନେ ନରଃ
ପୃଥିବୀକୁ ପୁନଃ ଆସିଲେ, ସେମାନେ ଧନୀ ଓ ସମୃଦ୍ଧିଶାଳୀ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଭୋଗବିଲାସ କରନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ପୁଷ୍କର ଜଙ୍ଗଲରେ ଯିଏ କାରୀଷୀ କ୍ରିୟା ସଫଳ କରେ—
ସର୍ଵଲୋକାନ୍ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି। ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ଵସେତ୍ତାଵଦ୍ଯାଵତ୍କଲ୍ପକ୍ଷଯୋ ଭଵେତ୍
ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଛାଡ଼ି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଲୋକକୁ ଯାଏ; ସେଠାରେ କଳ୍ପର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବସେ।
ନୈଵ ପଶ୍ଯତି ମର୍ତ୍ଯଂ ହି କ୍ଲିଶ୍ଯମାନଂ ସ୍ଵକର୍ମଭିଃ। ଗତିସ୍ତସ୍ଯାଽପ୍ରତିହତା ତିର୍ଯଗୂର୍ଧ୍ଵମଧସ୍ତଥା
ସେ କେବେ ମଣିଷମାନେ ନିଜ କର୍ମରେ ପୀଡ଼ିତ ହେଉଥିବା ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିନାହାନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଗତି କେଉଁଠି ହେଉ, ଉପର, ତଳ, କିମ୍ବା ଆଡ଼େ—କେଉଁଠି ମଧ୍ୟ ଅବରୋଧ ହୁଏନାହିଁ।
ସ ପୂଜ୍ଯଃ ସର୍ଵଲୋକେଷୁ ଯଶୋ ଵିସ୍ତାରଯନ୍ଵଶୀ। ସଦାଚାରଵିଧିପ୍ରଜ୍ଞଃ ସର୍ଵେନ୍ଦ୍ରିଯ ମନୋହରଃ
ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ପୂଜିତ, ତାଙ୍କର ଯଶ ଚାରିଦିଗରେ ପ୍ରସାରିତ, ସଂଯମୀ, ଉତ୍ତମ ଆଚରଣ ଓ ନୀତିରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସମସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟକୁ ଆକର୍ଷଣ କରୁଥିବା।
ନୃତ୍ଯଵାଦିତ୍ରଗୀତଜ୍ଞଃ ସୁଭଗଃ ପ୍ରିଯଦର୍ଶନଃ। ନିତ୍ଯମମ୍ଲାନକୁସୁମୋ ଦିଵ୍ଯାଭରଣଭୂଷିତଃ
ନୃତ୍ୟ, ବାଦ୍ୟ, ଓ ଗୀତରେ ପାରଦର୍ଶୀ, ଆକର୍ଷକ ଓ ଦେଖିବାକୁ ଭଲ, ସଦା ଅମ୍ଳାନ ଫୁଲ ଓ ଦିବ୍ୟ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ।
ନୀଲୋତ୍ପଲଦଲଶ୍ଯାମୋ ନୀଲକୁଂଚିତମୂର୍ଦ୍ଧଜଃ। ଅଜଘନ୍ଯାଃ ସୁମଧ୍ଯାଶ୍ଚ ସର୍ଵସୌଭାଗ୍ଯପୂରିତାଃ
ନୀଳ ଉତ୍ପଳ ପତ୍ର ପରି କଳା ଚାମ୍ରା, ନୀଳ ଚୁଲି ଗଠିତ, ତାଙ୍କ ସାଥୀମାନେ ଅପୂର୍ବ ସୌନ୍ଦର୍ୟ, ସୁସଂଖ୍ୟା ମଧ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।
ସର୍ଵୈଶ୍ଵର୍ଯଗୁଣୋପେତା ଯୌଵନେନାତିଗର୍ଵିତାଃ। ସ୍ତ୍ରିଯଃ ସେଵଂତି ତତ୍ରସ୍ଥାଃ ଶଯନେ ରମଯଂତି ଚ
ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଓ ଗୁଣରେ ଭରପୂର, ଯୌବନରେ ଅତି ଗର୍ବିତ ଯୁବତୀମାନେ ସେଠାରେ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି ଏବଂ ଶୟନରେ ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଵୀଣାଵେଣୁନିନାଦୈଶ୍ଚ ସୁପ୍ତଃ ସଂପ୍ରତିବୁଧ୍ଯତେ। ମହୋତ୍ସଵସୁଖଂ ଭୁଂକ୍ତେ ଦୁଃପ୍ରାପ୍ଯମକୃତାତ୍ମଭିଃ୨୫୦ 1.15.
ବୀଣା ଓ ବାଂଶୀର ମଧୁର ଶବ୍ଦରେ ଯେଉଁ ଲୋକ ଘୁମୁଠି ଉଠନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଠାରେ ଏମିତି ଉତ୍ସବର ଆନନ୍ଦ ଭୋଗ କରନ୍ତି, ଯାହା ନିଜକୁ ଜିତିପାରିନଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ପ୍ରସାଦାଦ୍ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ଶୁଭକାରିଣଃ। ଭୀଷ୍ମ ଉଵାଚ। ଆଚାରାଃ ପରମା ଧର୍ମାଃ କ୍ଷେତ୍ରଧର୍ମପରାଯଣାଃ
ଦେବମାନ୍ୟ ନିୟମିତ ଶୁଭ କର୍ମ କରୁଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର କୃପାରୁ— ଭୀଷ୍ମ କହିଲେ— ଆଚରଣ ହିଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧର୍ମ, କ୍ଷେତ୍ରର ନିୟମ ପାଳନ କରିବାକୁ ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତ।
ସ୍ଵଧର୍ମାଚାରନିରତା ଜିତକ୍ରୋଧା ଜିତେଂଦ୍ରିଯାଃ। ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ଵ୍ରଜଂତୀତି ନୈତଚ୍ଚିତ୍ରଂ ମତଂ ମମ
ନିଜ ଧର୍ମ ଓ ଆଚରଣରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି, କ୍ରୋଧ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟକୁ ଜିତିଥିବା ଲୋକମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି; ଏହା ମୋ ପାଇଁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଅସଂଶଯଂ ଚ ଗଚ୍ଛଂତି ଲୋକାନନ୍ଯାନପି ଦ୍ଵିଜାଃ। ଵିନା ପଦ୍ମୋପଵାସେନ ତଥୈଵ ନିଯମେନ ଚ
କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ପଦ୍ମ ଉପବାସ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ନିୟମ ଛାଡ଼ି ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିପାରନ୍ତି।
ସ୍ତ୍ରିଯୋ ମ୍ଲେଛାଶ୍ଚ ଶୂଦ୍ରାଶ୍ଚ ପକ୍ଷିଣଃ ପଶଵୋ ମୃଗାଃ। ମୂକା ଜଡାନ୍ଧବଧିରାସ୍ତପୋ ନିଯମଵର୍ଜିତାଃ
ସ୍ତ୍ରୀ, ବିଦେଶୀ, ଶୂଦ୍ର, ପକ୍ଷୀ, ପଶୁ, ବନ୍ୟପ୍ରାଣୀ, ଗୁଙ୍ଗା, ମୂର୍ଖ, ଅନ୍ଧ, ବଧିର—ଏମାନେ ତପସ୍ୟା ଓ ନିୟମରୁ ବଞ୍ଚିତ।
ତେଷାଂ ଵଦ ଗତିଂ ଵିପ୍ର ପୁଷ୍କରେ ଯେ ତ୍ଵଵସ୍ଥିତାଃ। ପୁଲସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ। ସ୍ତ୍ରିଯୋ ମ୍ଲେଚ୍ଛାଶ୍ଚ ଶୂଦ୍ରାଶ୍ଚ ପଶଵଃ ପକ୍ଷିଣୋ ମୃଗାଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ପୁଷ୍କରରେ ଥିବା ସେମାନଙ୍କର ଗତି କଣ, ଆମକୁ କହ। ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ— ସ୍ତ୍ରୀ, ବିଦେଶୀ, ଶୂଦ୍ର, ପଶୁ, ପକ୍ଷୀ, ବନ୍ୟପ୍ରାଣୀ—
ପୁଷ୍କରେ ତୁ ମୃତା ଭୀଷ୍ମ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ଵ୍ରଜଂତି ତେ। ଶରୀରୈର୍ଦିଵ୍ଯରୂପୈସ୍ତୁ ଵିମାନୈ ରଵିସପ୍ରଭୈଃ
ହେ ଭୀଷ୍ମ, ପୁଷ୍କରରେ ଯେଉଁମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି—ସ୍ତ୍ରୀ, ବିଦେଶୀ, ଶୂଦ୍ର, ପଶୁ, ପକ୍ଷୀ, ବନ୍ୟପ୍ରାଣୀ—ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ରୂପରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟପ୍ରଭା ଭଳି ଜଳନ୍ତି ବିମାନରେ ବସି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଦିଵ୍ଯଵ୍ଯୂହସମାଯୁକ୍ତୈଃ ସୁଵର୍ଣଵରକେତନୈଃ। ସୁଵର୍ଣଵଜ୍ରସୋପାନମଣିସ୍ତଂଭଵିଭୂଷିତୈଃ
ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ସାଥୀମାନେ, ସୁନା ଝଣ୍ଡା, ସୁନା ଓ ହୀରାର ସିଢ଼ି, ମଣିମାଳା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଥମ୍ଭ ଦ୍ୱାରା ଅଲଙ୍କୃତ।
ସର୍ଵକାମୋପଭୋଗାଢ୍ଯୈଃ କାମଗୈଃ କାମରୂପିଭିଃ। ନାନାରସାଢ୍ଯଂ ଗଚ୍ଛଂତି ସ୍ତ୍ରୀସହସ୍ରସମାକୁଲାଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣର ଉପଭୋଗରେ ଲିନ, ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଦିବ୍ୟ ସଙ୍ଗୀମାନେ ସହିତ ଏବଂ ହଜାର-ହଜାର ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଚାରିପାଖରେ ରହନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ମହାତ୍ମାନୋ ଲୋକାନନ୍ଯାନ୍ଯଥେପ୍ସିତାନ୍। ବ୍ରହ୍ମଲୋକାଚ୍ଚ୍ଯୁତାଶ୍ଚାପି କ୍ରମାଦ୍ଦ୍ଵୀପେଷୁ ଯାଂତି ତେ
ମହାତ୍ମାମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲୋକ ଓ ଅନ୍ୟ ଚାହିଦା ଅନୁଯାୟୀ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି; ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରୁ ପଡ଼ିଲେ, ସେମାନେ କ୍ରମେ ଦ୍ୱୀପମାନେକୁ ଯାଆନ୍ତି।
କୁଲେ ମହତି ଵିସ୍ତୀର୍ଣେ ଧନୀ ଭଵତି ସ ଦ୍ଵିଜଃ। ତିର୍ଯଗ୍ଯୋନି ଗତା ଯେ ତୁ ସର୍ପକୀଟପିପୀଲିକାଃ
ବଡ଼ ଓ ସମୃଦ୍ଧିଶାଳୀ ପରିବାରରେ, ସେ ଦ୍ୱିଜ ଧନୀ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ; କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ପଶୁ ଯୋନିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି—ସାପ, ପୋକା, ପିପିଲିକା—