ଜାମ୍ବଵାନୁଵାଚ। ଇଷ୍ଟଂ ଚକ୍ରପ୍ରହାରେଣ ତ୍ଵତ୍ତୋ ମେ ମରଣଂ ଶୁଭମ୍। କନ୍ଯା ଚେଯଂ ମମ ସୁତା ଭର୍ତ୍ତାରଂ ତ୍ଵାମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଜାମ୍ବବାନ୍ କହିଲେ: "ମୋର ଇଚ୍ଛା ହେଉଛି, ତୁମ ଚକ୍ରର ଘାତରେ ମୋର ମୃତ୍ୟୁ ହେଉ, ଯାହା ମୋ ପାଇଁ ଶୁଭ । ଏହି ମୋ ଝିଅ ତୁମେ ଭାର୍ତ୍ତା ହେବା ।"
ଯୋଯଂ ମଣିଃ ପ୍ରସେନାତ୍ତୁ ହତ୍ଵା ଚୈଵାପ୍ତଵାନହମ୍। ସ ତ୍ଵଯା ଗୃହ୍ଯତାଂ ନାଥ ମଣିରେଷୋଽତ୍ର ଵର୍ତ୍ତତେ
"ଏହି ମଣି, ଯାହାକୁ ପ୍ରସେନାକୁ ମାରି ପାଇଥିଲି, ଏହି ମଣି ଏଠାରେ ଅଛି । ନାଥ, ତୁମେ ଏହାକୁ ନେବା ।"
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋ ଜାଂବଵଂତଂ ଵୈ ହତ୍ଵା ଚକ୍ରେଣ କେଶଵଃ। କୃତକାର୍ଯୋ ମହାବାହୁଃ କନ୍ଯାଂ ଚୈଵାଦଦୌ ତଦା
ଏଭଳି କଥା ଶୁଣି, କେଶବ ଚକ୍ରରେ ଜାମ୍ବବାନ୍ କୁ ମାରିଦେଲେ । ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା, ଏବଂ ସେ ଝିଅକୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ ।
ତତଃ ସତ୍ରାଜିତେ ଚୈତନ୍ମଣିରତ୍ନଂ ସ ଵୈ ଦଦୌ। ଯଲ୍ଲବ୍ଧମୃକ୍ଷରାଜାଚ୍ଚ ସର୍ଵଯାଦଵସନ୍ନିଧୌ
ତାପରେ ସେ ସତ୍ରାଜିତଙ୍କୁ ଏହି ମଣି ଦେଲେ, ଯାହା ଭଲୁଆ ରାଜାଙ୍କୁ ମାରି ପାଇଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଯାଦବଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ।
ତେନ ମିଥ୍ଯାପ୍ରଵାଦେନ ସଂତପ୍ତୋଯଂ ଜନାର୍ଦନଃ। ତତସ୍ତେ ଯାଦଵାଃ ସର୍ଵେ ଵାସୁଦେଵମଥାବ୍ରୁଵନ୍
ସେଇ ମିଥ୍ୟା ଅଭିଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ । ତାପରେ ସମସ୍ତ ଯାଦବ ଭାସୁଦେବଙ୍କୁ କହିଲେ ।
ଅସ୍ମାକଂ ମନସି ହ୍ଯାସୀତ୍ପ୍ରସେନସ୍ତୁ ତ୍ଵଯା ହତଃ। ଏକୈକସ୍ଯାସ୍ତୁ ସୁଂଦର୍ଯୋ ଦଶ ସତ୍ରାଜିତଃ ସୁତାଃ
"ଆମ ମନରେ ନିଶ୍ଚିତ ଥିଲା ଯେ ପ୍ରସେନାକୁ ତୁମେ ମାରିଥିଲ । ସତ୍ରାଜିତଙ୍କର ଦଶଟି ସୁନ୍ଦର ଝିଅ ଅଛନ୍ତି ।"
ସତ୍ଯୋତ୍ପନ୍ନାସ୍ସୁତାସ୍ତସ୍ଯ ଶତମେକଂ ଚ ଵିଶ୍ରୁତାଃ। ଵିଖ୍ଯାତାଶ୍ଚ ମହାଵୀର୍ଯା ଭଂଗକାରଶ୍ଚ ପୂର୍ଵଜଃ
"ସତ୍ୟା ଜନ୍ମିତା ତାଙ୍କର ପୁଅ ଏକଶ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ । ଭଙ୍ଗକାର ପ୍ରଥମ ପୁଅ ।"
ସତ୍ଯା ଵ୍ରତଵତୀ ସ୍ଵପ୍ନା ଭଂଗକାରସ୍ଯ ପୂର୍ଵଜା। ସୁଷୁଵୁସ୍ତାଃ କୁମାରାଂଶ୍ଚ ଶିନୀଵାଲଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍
"ସତ୍ୟା, ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ଭଙ୍ଗକାରଙ୍କର ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଭଉଣୀ । ସେ ଅନେକ ପୁଅ ପାଇଥିଲେ, ଶିନୀବାଲା ତାଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ।"
ଅଭଂଗୋ ଯୁଯୁଧାନଶ୍ଚ ଶିନିସ୍ତସ୍ଯାତ୍ମଜୋଭଵତ୍। ତସ୍ମାଦ୍ଯୁଗଂଧରଃ ପୁତ୍ରାଶ୍ଶତଂ ତସ୍ଯ ପ୍ରକୀର୍ତିତାଃ
"ଅଭଙ୍ଗ ଏବଂ ଯୁୟୁଧାନ, ଶିନୀ ତାଙ୍କର ପୁଅ । ତାଙ୍କୁଠାରୁ ଯୁଗନ୍ଧର ଜନ୍ମିଲେ, ତାଙ୍କର ଏକଶ ପୁଅ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ।"
ଅନମିତ୍ରାହ୍ଵଯୋ ଯୋ ଵୈ ଵିଖ୍ଯାତୋ ଵୃଷ୍ଣିଵଂଶଜଃ। ଅନମିତ୍ରାତ୍ଶିନିର୍ଜଜ୍ଞେ କନିଷ୍ଠୋ ଵୃଷ୍ଣିନଂଦନଃ
"ଅନମିତ୍ର ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ବୃଷ୍ଣି ବଂଶର ଉତ୍ପତ୍ତି । ଅନମିତ୍ରଠାରୁ ଶିନୀ ଜନ୍ମିଲେ, ବୃଷ୍ଣିଙ୍କର ସବୁଠୁ ଛୋଟ ସନ୍ତାନ ।"
ଅନମିତ୍ରାଚ୍ଚ ସଂଜଜ୍ଞେ ଵୃଷ୍ଣିଵୀରୋ ଯୁଧାଜିତଃ। ଅନ୍ଯୌ ଚ ତନଯୌ ଵୀରା ଵୃଷଭଶ୍ଚିତ୍ର ଏଵ ଚ
"ଅନମିତ୍ରଠାରୁ ବୃଷ୍ଣି ଶୂର ଯୁଧାଜିତ ଜନ୍ମିଲେ । ତାଙ୍କର ଦୁଇ ଶୂର ପୁଅ, ବୃଷଭ ଏବଂ ଚିତ୍ର ।"
ଋଷଭଃ କାଶିରାଜସ୍ଯ ସୁତାଂ ଭାର୍ଯାମନିଂଦିତାଂ। ଜଯଂତଶ୍ଚ ଜଯଂତୀଂ ଚ ଶୁଭାଂ ଭାର୍ଯାମଵିଂଦତ
"ବୃଷଭ କାଶୀ ରାଜାଙ୍କର ନିର୍ମଳ କନ୍ୟାକୁ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଭାବେ ନେଲେ । ଜୟନ୍ତ ଶୁଭା ଜୟନ୍ତୀକୁ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କଲେ ।"
ଜଯଂତସ୍ଯ ଜଯଂତ୍ଯାଂ ଵୈ ପୁତ୍ରଃ ସମଭଵତ୍ତତଃ। ସଦା ଯଜ୍ଵାତିଧୀରଶ୍ଚ ଶ୍ରୁତଵାନତିଥିପ୍ରିଯଃ
"ଜୟନ୍ତ ଏବଂ ଜୟନ୍ତୀଠାରୁ ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମିଲେ, ସେ ସଦା ବିଦ୍ୟା, ଧୈର୍ଯ୍ୟ, ଶ୍ରୁତି ଏବଂ ଅତିଥିପ୍ରିୟ ।"
ଅକ୍ରୂରଃ ସୁଷୁଵେ ତସ୍ମାତ୍ସୁଦକ୍ଷୋ ଭୂରିଦକ୍ଷିଣଃ। ରତ୍ନକନ୍ଯା ଚ ଶୈବ୍ଯା ଚ ଅକ୍ରୂରସ୍ତାମଵାପ୍ତଵାନ୍୧୦୦ 1.13.
"ତାଙ୍କଠାରୁ ଅକ୍ରୂର, ସୁଦକ୍ଷ ଏବଂ ଭୂରିଦକ୍ଷିଣ ଜନ୍ମିଲେ । ଅକ୍ରୂର ରତ୍ନକନ୍ୟା ଏବଂ ଶୈବ୍ୟାକୁ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଭାବେ ନେଲେ ।"
ପୁତ୍ରାନୁତ୍ପାଦଯାମାସ ଏକାଦଶମହାବଲାନ୍। ଉପଲଂଭଂ ସଦାଲଂଭମୁତ୍କଲଂ ଚାର୍ଯ୍ଯଶୈଶଵଂ
ସେ ଏକାଦଶଜଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ—ଉପଲମ୍ଭ, ସଦାଲମ୍ଭ, ଉତ୍କଳ, ଆର୍ଯ୍ୟଶୈଶବ,
ସୁଧୀରଂ ଚ ସଦାଯକ୍ଷଂ ଶତ୍ରୁଘ୍ନଂ ଵାରିମେଜଯଂ। ଧର୍ମଦୃଷ୍ଟିଂ ଚ ଧର୍ମଂ ଚ ସୃଷ୍ଟିମୌଲିଂ ତଥୈଵ ଚ
ସୁଧୀର, ସଦାୟକ୍ଷ, ଶତ୍ରୁଘ୍ନ, ବାରିମେଜୟ, ଧର୍ମଦୃଷ୍ଟି, ଧର୍ମ ଓ ସୃଷ୍ଟିମୌଳି ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ସର୍ଵେ ଚ ପ୍ରତିହର୍ତାରୋ ରତ୍ନାନାଂ ଜଜ୍ଞିରେ ଚ ତେ। ଅକ୍ରୂରାଚ୍ଛୂରସେନାଯାଂ ସୁତୌ ଦ୍ଵୌ କୁଲନଂଦନୌ
ଏ ସମସ୍ତେ ରତ୍ନର ରକ୍ଷାକାରୀ ହେଲେ; ଅକୃରୁରଙ୍କୁ ଶୂରସେନ ଦଉରରେ ଦୁଇଜଣ ଗୋତ୍ରର ଗର୍ବ ପୁଅ ହେଲେ।
ଦେଵଵାନୁପଦେଵଶ୍ଚ ଜଜ୍ଞାତେ ଦେଵସଂମତୌ। ଅଶ୍ଵିନ୍ଯାଂ ତ୍ରିଚତୁଃ ପୁତ୍ରାଃ ପୃଥୁର୍ଵିପୃଥୁରେଵ ଚ
ଦେବବାନ ଓ ଉପଦେବ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଦେବମାନ୍ୟ; ଅଶ୍ୱିନୀରୁ ତିନି କିମ୍ବା ଚାରି ପୁଅ—ପୃଥୁ ଓ ବିପୃଥୁ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଅଶ୍ଵଗ୍ରୀଵୋ ଶ୍ଵବାହୁଶ୍ଚ ସୁପାର୍ଶ୍ଵକ ଗଵେଷଣୌ। ରିଷ୍ଟନେମିଃ ସୁଵର୍ଚା ଚ ସୁଧର୍ମା ମୃଦୁରେଵ ଚ
ଅଶ୍ୱଗ୍ରୀବ, ଶ୍ୱବାହୁ, ସୁପାର୍ଶ୍ୱକ, ଗବେଷଣ, ଋଷ୍ଟନେମି, ସୁବର୍ଚ୍ଚା, ସୁଧର୍ମା ଓ ମୃଦୁ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଅଭୂମିର୍ବହୁଭୂମିଶ୍ଚ ଶ୍ରଵିଷ୍ଠା ଶ୍ରଵଣେ ସ୍ତ୍ରିଯୌ। ଇମାଂ ମିଥ୍ଯାଭିଶପ୍ତିଂ ଯୋ ଵେଦ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍
ଅଭୂମି ଓ ବହୁଭୂମି, ଦୁଇଜଣ ଜନନୀ—ଶ୍ରବିଷ୍ଠା ଓ ଶ୍ରବଣା ଜନ୍ମ ନେଲେ; ଏହି କୃଷ୍ଣଙ୍କ ମିଥ୍ୟା ଶାପ କେହି ଜାଣିଲେ, ସେ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ।
ନ ସ ମିଥ୍ଯାଭିଶାପେନ ଅଭିଗମ୍ଯଶ୍ଚ କେନଚିତ୍। ଏକ୍ଷ୍ଵାକୀ ସୁଷୁଵେ ପୁତ୍ରଂ ଶୂରମଦ୍ଭୁତମୀଢୁଷମ୍
ଏହି ମିଥ୍ୟା ଶାପରେ କେହି ପ୍ରଭାବିତ ହେଉନାହିଁ; ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁଙ୍କୁ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଶୂର ପୁଅ ମୀଢୁଷ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ମୀଢୁଷା ଜଜ୍ଞିରେ ଶୂରା ଭୋଜାଯାଂ ପୁରୁଷା ଦଶ। ଵସୁଦେଵୋ ମହାବାହୁଃ ପୂର୍ଵମାନକଦୁଂଦୁଭିଃ
ମୀଢୁଷଙ୍କୁ ଭୋଜ ଗୋତ୍ରରେ ଦଶଜଣ ଶୂର ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ବସୁଦେବ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପୂର୍ବରୁ ଆନକଦୁନ୍ଦୁଭି ନାମରେ ପରିଚିତ।
ଦେଵଭାଗସ୍ତଥା ଜଜ୍ଞେ ତଥା ଦେଵଶ୍ରଵାଃ ପୁନଃ। ଅନାଵୃଷ୍ଟିଂ କୁନିଶ୍ଚୈଵ ନଂଦିଶ୍ଚୈଵ ସକୃଦ୍ଯଶାଃ
ଦେବଭାଗ ଓ ଦେବଶ୍ରବା ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ଅନାବୃଷ୍ଟି, କୁନି, ନନ୍ଦି ଓ ସକୃଦ୍ୟଶା ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଶ୍ଯାମଃ ଶମୀକଃ ସପ୍ତାଖ୍ଯଃ ପଂଚ ଚାସ୍ଯ ଵରାଂଗନାଃ। ଶ୍ରୁତକୀର୍ତିଃ ପୃଥା ଚୈଵ ଶ୍ରୁତଦେଵୀ ଶ୍ରୁତଶ୍ରଵାଃ
ଶ୍ୟାମ, ଶମୀକ, ସପ୍ତାଖ୍ୟ ଓ ପାଞ୍ଚଜଣ ଉତ୍ତମ ଜନନୀ—ଶ୍ରୁତକୀର୍ତି, ପୃଥା, ଶ୍ରୁତଦେବୀ, ଶ୍ରୁତଶ୍ରବା,
ରାଜାଧିଦେଵୀ ଚ ତଥା ପଂଚୈତା ଵୀରମାତରଃ। ଵୃଦ୍ଧସ୍ଯ ଶ୍ରୁତଦେଵୀ ତୁ କାରୂଷଂ ସୁଷୁଵେ ନୃପମ୍
ରାଜାଧିଦେବୀ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ—ଏହି ପାଞ୍ଚଜଣ ଶୂରମାନଙ୍କ ମା; ବୃଦ୍ଧଙ୍କ ଜନନୀ ଶ୍ରୁତଦେବୀ କାରୂଷ ରାଜାକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
କୈକେଯାଚ୍ଛ୍ରୁତକୀର୍ତେସ୍ତୁ ଜଜ୍ଞେ ସଂତର୍ଦନୋ ନୃପଃ। ଶ୍ରୁତଶ୍ରଵସି ଚୈଦ୍ଯସ୍ଯ ସୁନୀଥଃ ସମପଦ୍ଯତ
କୈକେୟୀରୁ ଶ୍ରୁତକୀର୍ତି ସଂତର୍ଦନ ରାଜାକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ଶ୍ରୁତଶ୍ରବାରୁ ଚେଦିର ରାଜାଙ୍କୁ ସୁନୀଥ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ରାଜାଧିଦେଵ୍ଯାଃ ସଂଭୂତୋ ଧର୍ମାଦ୍ଭଯଵିଵର୍ଜିତଃ। ଶୂରଃ ସଖ୍ଯେନ ବଦ୍ଧୋସୌ କୁଂତିଭୋଜେ ପୃଥାଂ ଦଦୌ
ରାଜାଧିଦେବୀରୁ ଧର୍ମାଦ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଭୟରୁ ମୁକ୍ତ; ଶୂର, ମିତ୍ରତାରେ ବନ୍ଧି, ପୃଥାକୁ କୁନ୍ତିଭୋଜଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ଏଵଂ କୁଂତୀ ସମାଖ୍ଯା ଚ ଵସୁଦେଵସ୍ଵସା ପୃଥା। କୁଂତିଭୋଜୋଦଦାତ୍ତାଂ ତୁ ପାଂଡୋର୍ଭାର୍ଯାମନିଂଦିତାମ୍
ଏଭଳି କୁନ୍ତୀ, ପୃଥା ନାମରେ ମଧ୍ୟ ପରିଚିତ, ବସୁଦେବଙ୍କ ଭଉଣୀ, କୁନ୍ତିଭୋଜ ତାଙ୍କୁ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ଅପରିଚ୍ଛିନ୍ନ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଭାବେ ଦେଲେ।
ପାଣ୍ଡ୍ଵର୍ଥେସୂତ ଦେଵୀ ସା ଦେଵପୁତ୍ରାନ୍ମହାରଥାନ୍। ଧର୍ମାଦ୍ଯୁଧିଷ୍ଠିରୋ ଜଜ୍ଞେ ଵାତାଜ୍ଜଜ୍ଞେ ଵୃକୋଦରଃ
ପାଣ୍ଡୁଙ୍କୁ ପୁଅ ପାଇଁ ଚାହିଁ, ସେ ଦେବୀ ଦେବପୁତ୍ର ମହାରଥୀମାନେକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ—ଧର୍ମରୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ବାୟୁରୁ ବୃକୋଦର।
ଇଂଦ୍ରାଦ୍ଧନଂଜଯଶ୍ଚୈଵ ଶକ୍ରତୁଲ୍ଯପରାକ୍ରମଃ। ଯୋଽସୌ ତ୍ରିପୁରୁଷାଜ୍ଜାତସ୍ତ୍ରିଭିରଂଶୈର୍ମହାରଥଃ
ଇନ୍ଦ୍ରରୁ ଧନଞ୍ଜୟ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯାହାର ପ୍ରତାପ ଶକ୍ର ସମାନ; ତିନିପୁରୁଷରୁ ତିନି ଅଂଶରେ ଜନ୍ମିଥିବା ମହାରଥୀ।