ଖ୍ଯାଯତେ ତସ୍ଯ ନାମାନ୍ଯଚ୍ଚଂଦନୋଦକଦୁଂଦୁଭିଃ। ଅସ୍ଯାସୀଦଭିଜିତ୍ପୁତ୍ରସ୍ତତୋ ଜାତଃ ପୁନର୍ଵସୁଃ
ତାଙ୍କର ନାମ ଚନ୍ଦନ, ଉଦକ ଓ ଦୁନ୍ଦୁଭି — ଏହିମାନେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ । ଅଭିଜିତଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ, ସେଠାରୁ ପୁନର୍ବସୁ ଜନ୍ମିଥିଲେ ।
ଅପୁତ୍ରୋହ୍ଯଭିଜିତ୍ପୂର୍ଵମୃଷିଭିଃ ପ୍ରେରିତୋ ମୁଦା। ଅଶ୍ଵମେଧଂତୁପୁତ୍ରାର୍ଥମାଜୁହାଵନରୋତ୍ତମଃ
ଅଭିଜିତ ପୂର୍ବରୁ ସନ୍ତାନହୀନ ଥିଲେ । ଋଷିମାନେ ଖୁସିହୋଇ ତାଙ୍କୁ ପୁଅ ପାଇଁ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିବାକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଇଥିଲେ ।
ତସ୍ଯ ମଧ୍ଯେ ଵିଚରତଃ ସଭାମଧ୍ଯାତ୍ସମୁତ୍ଥିତଃ। ଅନ୍ଧସ୍ତୁ ଵିଦ୍ଵାନ୍ଧର୍ମଜ୍ଞୋ ଯଜ୍ଞଦାତା ପୁନର୍ଵସୁଃ
ସଭା ମଧ୍ୟରେ ଘୁରୁଥିବା ବେଳେ, ସେଠାରୁ ପୁନର୍ବସୁ ଉଠିଲେ — ସେ ଅନ୍ଧ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଜ୍ଞାନୀ, ଧର୍ମପରାୟଣ ଓ ଯଜ୍ଞଦାନ କରୁଥିବା ଲୋକ ।
ତସ୍ଯାସୀତ୍ପୁତ୍ରମିଥୁନଂ ଵସୋଶ୍ଚାରିଜିତଃ କିଲ। ଆହୁକଶ୍ଚାହୁକୀ ଚୈଵ ଖ୍ଯାତା ମତିମତାଂ ଵର୫୦ 1.13.
ପୁନର୍ବସୁଙ୍କର ଦୁଇ ଝିଅ ଓ ଦୁଇ ପୁଅ ଥିଲେ — ବସୁ ଓ ଅରିଜିତ, ଆହୁକ ଓ ଆହୁକୀ । ଏମାନେ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଖ୍ୟାତିଲାଭ କରିଥିଲେ ।
ଇମାଂଶ୍ଚୋଦାହରଂତ୍ଯତ୍ର ଶ୍ଲୋକାଂଶ୍ଚାତିରସାତ୍ମକାନ୍। ସୋପାସଂଗାନୁକର୍ଷାଣାଂ ତନୁତ୍ରାଣାଂ ଵରୂଥିନାମ୍
ଏଠାରେ ସେମାନେ ବିଶେଷ ଗୁଣର ଶ୍ଲୋକ ପଢିଥାନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ସେନାପତି ଓ ସେନାର ରକ୍ଷକମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କଥା ହୋଇଛି ।
ରଥାନାଂ ମେଘଘୋଷାଣାଂ ସହସ୍ରାଣି ଦଶୈଵ ତୁ। ନାସତ୍ଯଵାଦିନୋ ଭୋଜା ନାଯଜ୍ଞା ନାସହସ୍ରଦାଃ
ମେଘର ଗର୍ଜନ ଭଳି ଦଶ ହଜାର ରଥ ଥିଲା । ଭୋଜମାନେ କଦାପି ମିଥ୍ୟା କହୁନଥିଲେ, ଯଜ୍ଞ କରୁନଥିଲେ, ନାହେଲେ ହଜାର ଦାନ କରୁନଥିଲେ ।
ନାଶୁଚିର୍ନାପ୍ଯଵିଦ୍ଵାଂସୋ ନ ଭୋଜାଦଧିକୋଭଵତ୍। ଆହୁକାଂ ତମନୁପ୍ରାପ୍ତ ଇତ୍ଯେଷୋନ୍ଵଯ ଉଚ୍ଯତେ
ସେମାନେ ନ ଅଶୁଚି, ନ ଅଜ୍ଞାନୀ; ଭୋଜମାନେଠାରୁ କେହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହୋଇନଥିଲେ । ଏହିଭଳି ଆହୁକଙ୍କ ବଂଶର ବର୍ଣ୍ଣନା ହେଉଛି ।
ଆହୁକଶ୍ଚାପ୍ଯଵଂତୀଷୁ ସ୍ଵସାରଂ ଚାହୁକୀଂ ଦଦୌ। ଆହୁକସ୍ଯୈଵ ଦୁହିତା ପୁତ୍ରୌ ଦ୍ଵୌ ସମସୂଯତ
ଆହୁକ ଅବନ୍ତୀ ଦେଶରେ ତାଙ୍କର ଭଉଣୀ ଆହୁକୀଙ୍କୁ ବିବାହ କରାଇଦେଲେ । ଆହୁକଙ୍କ ଝିଅ ଦୁଇ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ ।
ଦେଵକଂ ଚୋଗ୍ରସେନଂ ଚ ଦେଵଗର୍ଭସମାଵୁଭୌ। ଦେଵକସ୍ଯ ସୁତାଶ୍ଚୈଵ ଜଜ୍ଞିରେ ତ୍ରିଦଶୋପମାଃ
ଦେବକ ଓ ଉଗ୍ରସେନ — ଏହି ଦୁଇଁଜଣ ଦେବୀ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମିଥିଲେ । ଦେବକଙ୍କ ପୁଅମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସମାନ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ ।
ଦେଵଵାନୁପଦେଵଶ୍ଚ ସୁଦେଵୋ ଦେଵରକ୍ଷିତଃ। ତେଷାଂ ସ୍ଵସାରଃ ସପ୍ତୈଵ ଵସୁଦେଵାଯ ତା ଦଦୌ
ଦେବବାନ, ଉପଦେବ, ସୁଦେବ ଓ ଦେବରକ୍ଷିତ — ଏମାନଙ୍କ ସାତ ଭଉଣୀ ଥିଲେ, ସେମାନେ ସବୁଠି ବସୁଦେବଙ୍କୁ ବିବାହ କରାଯାଇଥିଲେ ।
ଦେଵକୀ ଶ୍ରୁତଦେଵା ଚ ଯଶୋଦା ଚ ଶ୍ରୁତିଶ୍ରଵା। ଶ୍ରୀଦେଵା ଚୋପଦେଵା ଚ ସୁରୂପା ଚେତି ସପ୍ତମୀ
ଦେବକୀ, ଶ୍ରୁତଦେବା, ଯଶୋଦା, ଶ୍ରୁତିଶ୍ରବା, ଶ୍ରୀଦେବା, ଉପଦେବା ଓ ସୁରୂପା — ଏହି ସାତ ଭଉଣୀ ।
ନଵୋଗ୍ରସେନସ୍ଯ ସୁତାଃ କଂସସ୍ତେଷାଂ ଚ ପୂର୍ଵଜଃ। ନ୍ଯଗ୍ରୋଧସ୍ତୁ ସୁନାମା ଚ କଂକଃ ଶଂକୁଃ ସୁଭୂଶ୍ଚ ଯଃ
ଉଗ୍ରସେନଙ୍କ ନଅ ପୁଅ ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କଂସ ପ୍ରଥମ । ତାପରେ ନ୍ୟଗ୍ରୋଧ, ସୁନାମା, କଂକ, ଶଂକୁ ଓ ସୁଭୁ ।
ଅନ୍ଯସ୍ତୁ ରାଷ୍ଟ୍ରପାଲଶ୍ଚ ବଦ୍ଧମୁଷ୍ଟିଃ ସମୁଷ୍ଟିକଃ। ତେଷାଂ ସ୍ଵସାରଃ ପଂଚାସନ୍କଂସା କଂସଵତୀ ତଥା
ଅନ୍ୟମାନେ ଥିଲେ — ରାଷ୍ଟ୍ରପାଳ, ବଦ୍ଧମୁଷ୍ଟି ଓ ସମୁଷ୍ଟିକ । ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ପାଞ୍ଚ ଭଉଣୀ ଥିଲେ — କଂସା, କଂସବତୀ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ।
ସୁରଭୀ ରାଷ୍ଟ୍ରପାଲୀ ଚ କଂକା ଚେତି ଵରାଂଗନାଃ। ଉଗ୍ରସେନଃ ସହାପତ୍ଯୋ ଵ୍ଯାଖ୍ଯାତଃ କୁକୁରୋଦ୍ଭଵଃ
ସୁରଭୀ, ରାଷ୍ଟ୍ରପାଳୀ ଓ କଂକା — ଏମାନେ ସବୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରୀ । ଉଗ୍ରସେନ ଓ ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ କୁକୁର ବଂଶର ବର୍ଣ୍ଣନା ।
ଭଜମାନସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋଭୂଦ୍ରଥିମୁଖ୍ଯୋ ଵିଦୂରଥଃ। ରାଜାଧିଦେଵଃ ଶୂରଶ୍ଚ ଵିଦୂରଥସୁତୋଭଵତ୍
ଭଜମାନଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ରଥପତି ବିଦୂରଥ । ବିଦୂରଥଙ୍କୁ ରାଜାଧିଦେବ ଓ ଶୂର — ଏହି ଦୁଇଁଜଣ ପୁଅ ହେଲେ ।
ରାଜାଧିଦେଵସ୍ଯ ସୁତୌ ଜଜ୍ଞାତେ ଵୀରସଂମତୌ। କ୍ଷତ୍ରଵ୍ରତେତିନିରତୌ ଶୋଣାଶ୍ଵଃ ଶ୍ଵେତଵାହନଃ
ରାଜାଧିଦେବଙ୍କ ଦୁଇ ପୁଅ ଥିଲେ — ଶୋଣାଶ୍ୱ ଓ ଶ୍ୱେତବାହନ, ଏମାନେ ଦୁଇଁଜଣ ବୀର ଓ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ।
ଶୋଣାଶ୍ଵସ୍ଯ ସୁତାଃ ପଂଚ ଶୂରା ରଣଵିଶାରଦାଃ। ଶମୀ ଚ ରାଜଶର୍ମା ଚ ନିମୂର୍ତ୍ତଃ ଶତ୍ରୁଜିଚ୍ଛୁଚିଃ
ଶୋଣାଶ୍ୱଙ୍କ ପାଞ୍ଚ ପୁଅ ଥିଲେ — ସମସ୍ତେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରବୀଣ; ସେମାନେ ହେଲେ — ଶମୀ, ରାଜଶର୍ମା, ନିମୂର୍ତ୍ତ, ଶତ୍ରୁଜିତ ଓ ଶୁଚି ।
ଶମୀପୁତ୍ରଃ ପ୍ରତିକ୍ଷତ୍ରଃ ପ୍ରତିକ୍ଷତ୍ରସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ। ପ୍ରତିକ୍ଷତ୍ରସୁତୋ ଭୋଜୋ ହୃଦୀକସ୍ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ। ହୃଦୀକସ୍ଯାଭଵନ୍ପୁତ୍ରା ଦଶ ଭୀମପରାକ୍ରମାଃ
ଶମୀଙ୍କ ପୁଅ ପ୍ରତିକ୍ଷତ୍ର, ପ୍ରତିକ୍ଷତ୍ରଙ୍କ ପୁଅ ଭୋଜ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ହୃଦୀକ । ହୃଦୀକଙ୍କ ଦଶ ପୁଅ ଥିଲେ — ସମସ୍ତେ ଭୟଙ୍କର ପରାକ୍ରମୀ ।
କୃତଵର୍ମାଗ୍ରଜସ୍ତେଷାଂ ଶତଧନ୍ଵା ଚ ସତ୍ତମଃ। ଦେଵାର୍ହଶ୍ଚ ସୁଭାନୁଶ୍ଚ ଭୀଷଣଶ୍ଚ ମହାବଲଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୃତବର୍ମା ସବୁଠୁ ବଡ଼, ଶତଧନ୍ୱା ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ। ଦେବାର୍ହ, ସୁଭାନୁ ଓ ଭୀଷଣ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ଅଜାତଶ୍ଚ ଵିଜାତଶ୍ଚ କରକଶ୍ଚ କରଂଧମଃ। ଦେଵାର୍ହସ୍ଯ ସୁତୋ ଵିଦ୍ଵାନ୍ଜଜ୍ଞେ କଂବଲବର୍ହିଷଃ
ଅଜାତ, ବିଜାତ, କରକ ଓ କରଂଧମ। ଦେବାର୍ହଙ୍କ ପଣ୍ଡିତ ପୁଅ କମ୍ବଳବର୍ହିଷ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଅସମୌଜାସ୍ତତସ୍ତସ୍ଯ ସମୌଜାଶ୍ଚ ସୁତାଵୁଭୌ। ଅଜାତପୁତ୍ରସ୍ଯ ସୁତୌ ପ୍ରଜାଯେତେ ସମୌଜସୌ
ତାପରେ ଅସମୌଜା ଓ ସମୌଜା ତାଙ୍କର ଦୁଇ ପୁଅ। ଅଜାତଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ ଦୁଇ ଜଣ ସମୌଜା ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ସମୌଜଃ ପୁତ୍ରା ଵିଖ୍ଯାତାସ୍ତ୍ରଯଃ ପରମଧାର୍ମିକାଃ। ସୁଦଂଶଶ୍ଚ ସୁଵଂଶଶ୍ଚ କୃଷ୍ଣ ଇତ୍ଯନୁନାମତଃ
ସମୌଜାଙ୍କର ତିନି ପୁଅ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଅତି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ଧାର୍ମିକ। ସୁଦଂଶ, ସୁବଂଶ ଓ କୃଷ୍ଣ।
ଅଂଧକାନାମିମଂ ଵଂଶଂ ଯଃ କୀର୍ତଯତି ନିତ୍ଯଶଃ। ଆତ୍ମନୋ ଵିପୁଲଂ ଵଂଶଂ ପ୍ରଜାମାପ୍ନୋତ୍ଯଯଂ ତତଃ
ଯେଉଁଠି ଅନ୍ଧକମାନଙ୍କର ଏହି ବଂଶ କଥା ସଦା ପଢିବେ, ସେ ନିଜେ ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ବଂଶ ଓ ସନ୍ତାନ ପାଇବେ।
ଗାଂଧାରୀ ଚୈଵ ମାଦ୍ରୀ ଚ କ୍ରୋଷ୍ଟୋର୍ଭାର୍ଯେ ବଭୂଵତୁଃ। ଗାଂଧାରୀ ଜନଯାମାସ ସୁନିତ୍ରଂ ମିତ୍ରଵତ୍ସଲମ୍
ଗାଂଧାରୀ ଓ ମାଦ୍ରୀ କ୍ରୋଷ୍ଟୁଙ୍କର ଜୀବନୀ ସହଧର୍ମିଣୀ ହେଲେ। ଗାଂଧାରୀ ସୁନିତ୍ରଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯିଏ ମିତ୍ରମୟ।
ମାଦ୍ରୀ ଯୁଧାଜିତଂ ପୁତ୍ରଂ ତତୋ ଵୈ ଦେଵମୀଢୁଷଂ। ଅନମିତ୍ରଂ ଶିନିଂ ଚୈଵ ପଂଚାତ୍ର କୃତଲକ୍ଷଣାଃ
ମାଦ୍ରୀ ଯୁଧାଜିତ ନାମକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ପରେ ଦେବମୀଢୁଷ। ଅନମିତ୍ର ଓ ଶିନି, ଏହି ପାଞ୍ଚଜଣ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ।
ଅନମିତ୍ରସୁତୋ ନିଘ୍ନୋ ନିଘ୍ନସ୍ଯାପି ଚ ଦ୍ଵୌ ସୁତୌ। ପ୍ରସେନଶ୍ଚ ମହାଵୀର୍ଯଃ ଶକ୍ତିସେନଶ୍ଚ ତାଵୁଭୌ
ଅନମିତ୍ରଙ୍କ ପୁଅ ନିଘ୍ନ। ନିଘ୍ନଙ୍କର ଦୁଇ ପୁଅ: ପ୍ରସେନ, ଯିଏ ମହାବୀର, ଓ ଶକ୍ତିସେନ।
ସ୍ଯମଂତକଂ ପ୍ରସେନସ୍ଯ ମଣିରତ୍ନମନୁତ୍ତମଂ। ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ମଣିରତ୍ନାନାଂ ରାଜେତି ସମୁଦାହୃତମ୍
ପ୍ରସେନଙ୍କର ସ୍ୟାମନ୍ତକ ନାମକ ମଣି ଅତି ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ପୃଥିବୀରେ ସମସ୍ତ ମଣିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରାଜା ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ହୃଦି କୃତ୍ଵା ସୁବହୁଶୋ ମଣିଂ ତଂ ସ ଵ୍ଯରାଜତ। ମଣିରତ୍ନଂ ଯଯାଚେଥ ରାଜାର୍ଥଂ ଶୌରିରୁତ୍ତମମ୍
ସେ ମଣିକୁ ହୃଦୟରେ ଧରି ବହୁବାରି ପିନ୍ଧି ଜଗମଗ କରୁଥିଲେ। ଶୌରି ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମଣି ଚାହିଲେ।
ଗୋଵିଂଦଶ୍ଚ ନ ତଂ ଲେଭେ ଶକ୍ତୋପି ନ ଜହାର ସଃ। କଦାଚିନ୍ମୃଗଯାଂ ଯାତଃ ପ୍ରସେନସ୍ତେନ ଭୂଷିତଃ
ଗୋବିନ୍ଦ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ମଣି ପାଇଲେ ନାହିଁ, ନିଜେ ନେଇପାରିଲେ ନାହିଁ। ଏକଦିନ ପ୍ରସେନ ଏହି ମଣି ପିନ୍ଧି ଶିକାରକୁ ଗଲେ।
ବିଲେ ଶବ୍ଦଂ ସ ଶୁଶ୍ରାଵ କୃତଂ ସତ୍ତ୍ଵେନ କେନଚିତ୍। ତତଃ ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ସ ବିଲଂ ପ୍ରସେନୋ ହ୍ଯୃକ୍ଷମାସଦତ୍
ଏକ ଗୁହାରେ ସେ କିଛି ପ୍ରାଣୀର ଶବ୍ଦ ଶୁଣିଲେ। ତାପରେ ପ୍ରସେନ ଗୁହାକୁ ଯାଇ ଏକ ଭାଲୁକୁ ସାକ୍ଷାତ କଲେ।