ମୁମୋଚ ରାଜନ୍ପୌତ୍ରଂ ମେ ସଖ୍ଯଂ କୃତ୍ଵା ଚ ପାର୍ଥିଵଃ। ତସ୍ଯ ବାହୁସହସ୍ରସ୍ଯ ବଭୂଵ ଜ୍ଯାତଲସ୍ଵନଃ
ରାଜା ମୋ ପୁତ୍ରପୁତିକୁ ଛାଡିଦେଲେ, ମିତ୍ରତା ଗଠିଲେ; ତାଙ୍କ ହଜାର ଭୁଜାର ଧନୁର ତାଣିର ଶବ୍ଦ ଉପଜିଲା।
ଯୁଗାଂତାଗ୍ନେଃ ପ୍ରଵୃତ୍ତସ୍ଯ ଯଥା ଜ୍ଯାତଲନିଃସ୍ଵନଃ। ଅହୋ ବଲଂ ଵିଧେର୍ଵୀର୍ଯଂ ଭାର୍ଗଵଃ ସ ଯଦାଚ୍ଛିନତ୍
ଯୁଗାନ୍ତର ଅଗ୍ନିର ଉତ୍ପାଦରେ ଧନୁର ତାଣିର ଶବ୍ଦ ଯେପରି ହୁଏ, ସେପରି ଭାର୍ଗବଙ୍କ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବ ଦେଖାଗଲା।
ମୃଧେ ସହସ୍ରଂ ବାହୂନାଂ ହେମତାଲଵନଂ ଯଥା। ଯଂ ଵସିଷ୍ଠସ୍ତୁ ସଂକ୍ରୁଦ୍ଧୋ ହ୍ଯର୍ଜୁନଂ ଶପ୍ତଵାନ୍ଵିଭୁଃ
ଯୁଦ୍ଧରେ ହଜାର ଭୁଜା ସୁନାର ତାଳବନ ପରି ଭୂମିରେ ପଡିଗଲା; କ୍ରୋଧିତ ଵଶିଷ୍ଠ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଇଥିଲେ।
ଯସ୍ମାଦ୍ଵନଂ ପ୍ରଦଗ୍ଧଂ ତେ ଵିଶ୍ରୁତଂ ମମ ହୈହଯ। ତସ୍ମାତ୍ତେ ଦୁଷ୍କୃତଂ କର୍ମ କୃତମନ୍ଯୋ ହନିଷ୍ଯତି
ମୋ ଅରଣ୍ୟକୁ ଜଳାଇଥିବାରୁ, ହୈହୟ, ତୁମର ଦୁଷ୍କର୍ମ ଅନ୍ୟ କିଏ ଦଣ୍ଡିବେ, ତୁମକୁ ମାରିଦେବେ।
ଛିତ୍ଵା ବାହୁସହସ୍ରଂ ତେ ପ୍ରମଥ୍ଯ ତରସା ବଲୀ। ତପସ୍ଵୀ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ତ୍ଵାଂ ଵୈ ଵଧିଷ୍ଯତି ସ ଭାର୍ଗଵଃ
ତୁମର ହଜାର ଭୁଜା କାଟି, ଶକ୍ତିରେ ଦମନ କରି, ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତପସ୍ବୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭାର୍ଗବ ତୁମକୁ ମାରିଦେବେ।
ତସ୍ଯ ରାମୋଥ ହଂତାସୀନ୍ମୁନିଶାପେନ ଧୀମତଃ। ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରଶତଂ ତ୍ଵାସୀତ୍ପଂଚ ତତ୍ର ମହାରଥାଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନ ମୁନିଙ୍କ ଶାପରେ ରାମ ତାଙ୍କୁ ହତ କରିଥିଲେ; ତାଙ୍କର ଶତ ପୁତ୍ର ଥିଲେ, ତାହାରୁ ପାଞ୍ଚ ଜଣ ମହାରଥୀ ଥିଲେ।
କୃତାସ୍ତ୍ରା ବଲିନଃ ଶୂରା ଧର୍ମାତ୍ମାନୋ ମହାବଲ। ଶୂରସେନଶ୍ଚ ଶୂରଶ୍ଚ ଧୃଷ୍ଟୋ ଵୈ କୃଷ୍ଣ ଏଵ ଚ
ସେମାନେ ଶସ୍ତ୍ରଚଳନରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସୌର୍ଯ୍ୟବାନ୍, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଏବଂ ବଡ଼ ଶକ୍ତିର ମାଲିକ ଥିଲେ—ଶୂରସେନ, ଶୂର, ଧୃଷ୍ଟ ଏବଂ କୃଷ୍ଣ।
ଜଯଦ୍ଧ୍ଵଜଃ ସ ଵୈ କର୍ତା ଅଵନ୍ତିଶ୍ଚ ରସାପତିଃ। ଜଯଧ୍ଵଜସ୍ଯ ପୁତ୍ରସ୍ତୁ ତାଲଜଂଘୋ ମହାବଲଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜୟଧ୍ୱଜ ପ୍ରଧାନ ଥିଲେ, ଏବଂ ଅବନ୍ତି ଥିଲେ ରସାର ଅଧିପତି। ଜୟଧ୍ୱଜଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ତାଳଜଂଘ, ଯିଏ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ।
ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରାଶ୍ଶତାନ୍ଯେଵ ତାଲଜଂଘା ଇତି ସ୍ମୃତାଃ। ତେଷାଂ ପଂଚକୁଲାନ୍ଯାସନ୍ହୈହଯାନାଂ ମହାତ୍ମନାମ୍
ତାଙ୍କର ଶତଶଃ ପୁଅମାନେ 'ତାଳଜଂଘ' ବୋଲି ପରିଚିତ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପଞ୍ଚଟି ବଡ଼ ବଂଶ ଥିଲା, ଯାହା ହେଉଛି ହୈହୟବଂଶୀ ମହାପୁରୁଷମାନେ।
ଵୀତିହୋତ୍ରାଶ୍ଚ ସଂଜାତା ଭୋଜାଶ୍ଚାଵଂତଯସ୍ତଥା। ତୁଂଡକେରାଶ୍ଚ ଵିକ୍ରାଂତାସ୍ତାଲଜଂଘାଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତାଃ
ବୀତିହୋତ୍ର, ଭୋଜ, ଅବନ୍ତି ଏବଂ ସାହସୀ ତୁଣ୍ଡକେରମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ—ଏମାନେ ସମସ୍ତେ 'ତାଳଜଂଘ' ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ଵୀତିହୋତ୍ରସୁତଶ୍ଚାପି ଅନଂତୋ ନାମ ଵୀର୍ଯଵାନ୍। ଦୁର୍ଜଯସ୍ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରସ୍ତୁ ବଭୂଵାମିତ୍ରକର୍ଷଣଃ
ବୀତିହୋତ୍ରଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଅନନ୍ତ, ଯିଏ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ପୁଅ ହେଲେ ଦୁର୍ଜୟ, ଯିଏ ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ଦମନ କରିଥିଲେ।
ସଦ୍ଭାଵେନ ମହାରାଜଃ ପ୍ରଜାଧର୍ମେଣ ପାଲଯନ୍। କାର୍ତଵୀର୍ଯାର୍ଜୁନୋ ନାମ ରାଜା ବାହୁସହସ୍ରଧୃତ୍
ସତ୍ୟ ଓ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ରହି, ମହାରାଜା କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟାର୍ଜୁନ ତାଙ୍କର ପ୍ରଜାମାନେଙ୍କୁ ନ୍ୟାୟରେ ଶାସନ କରୁଥିଲେ। ସେ ହେଉଛନ୍ତି ସେଇ ରାଜା, ଯାହାଙ୍କର ହଜାରଟି ବାହୁ ଥିଲା।
ଯେନ ସାଗରପର୍ଯଂତା ଧନୁଷା ନିର୍ଜିତା ମହୀ। ଯସ୍ତସ୍ଯକୀର୍ତଯେନ୍ନାମ କଲ୍ଯମୁତ୍ଥାଯ ମାନଵଃ
ଯିଏ ତାଙ୍କର ଧନୁଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସମୁଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀକୁ ବଶ କରିଥିଲେ, ସେଇ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟାର୍ଜୁନଙ୍କ ନାମ ସକାଳେ ଯିଏ ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ, ହେ ମନୁଷ୍ୟ,
ନ ତସ୍ଯ ଵିତ୍ତନାଶଃ ସ୍ଯାନ୍ନଷ୍ଟଂ ଚ ଲଭତେ ପୁନଃ। କାର୍ତଵୀର୍ଯସ୍ଯ ଯୋ ଜନ୍ମ କଥଯେଦିହ ଧୀମତଃ। ଯଥା ଯଷ୍ଟା ଯଥା ଦାତା ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ମହୀଯତେ
ତାଙ୍କର ଧନ କେବେ ନଷ୍ଟ ହେବ ନାହିଁ, ଏବଂ ଯାହା ହରାଇଯିବ, ସେଠାରୁ ପୁଣି ମିଳିଯିବ। ଏଠାରେ ଯିଏ ଧୀର କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟଙ୍କ ଜନ୍ମ କଥା କହେ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଯେପରି ଯଜ୍ଞ କରିଥିବା ଓ ଦାନ ଦେଇଥିବା ଲୋକ ମାନ୍ୟତା ପାଏ, ସେଭଳି ସମ୍ମାନ ପାଏ।
ପୁଲସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ। କ୍ରୋଷ୍ଟୋଃ ଶୃଣୁ ତ୍ଵଂ ରାଜେଂଦ୍ର ଵଂଶମୁତ୍ତମପୂରୁଷମ୍। ଯସ୍ଯାନ୍ଵଵାଯେ ସଂଭୂତୋ ଵିଷ୍ଣୁର୍ଵୃଷ୍ଣିକୁଲୋଦ୍ଵହଃ
ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ, ରାଜା, ତୁମେ କ୍ରୋଷ୍ଟୁଙ୍କର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବଂଶ ବିଷୟରେ ଶୁଣ। ଏହି ବଂଶରେ ବୃଷ୍ଣି କୁଳର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଷ୍ଣୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
କ୍ରୋଷ୍ଟୋରେଵାଭଵତ୍ପୁତ୍ରୋ ଵୃଜିନୀଵାନ୍ମହାଯଶାଃ। ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋଭଵତ୍ସ୍ଵାତିଃ କୁଶଂକୁସ୍ତତ୍ସୁତୋଭଵତ୍
କ୍ରୋଷ୍ଟୁଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ବଡ଼ ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ ବୃଜିନୀବାନ୍। ବୃଜିନୀବାନ୍ଙ୍କର ପୁଅ ହେଲେ ସ୍ୱାତି, ଏବଂ ସ୍ୱାତିଙ୍କର ପୁଅ ହେଲେ କୁଶଙ୍କୁ।
କୁଶଂକୋରଭଵତ୍ପୁତ୍ରୋ ନାମ୍ନା ଚିତ୍ରରଥୋସ୍ଯ ତୁ। ଶଶବିଂଦୁରିତି ଖ୍ଯାତଶ୍ଚକ୍ରଵର୍ତୀ ବଭୂଵ ହ
କୁଶଙ୍କୁଙ୍କର ପୁଅ ନାମ ଥିଲା ଚିତ୍ରରଥ। ସେ ଶଶବିନ୍ଦୁ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲେ ଏବଂ ସମ୍ରାଟ୍ ହେବାକୁ ସମର୍ଥ ହେଲେ।
ଅତ୍ରାନୁଵଂଶଶ୍ଲୋକୋଯଂ ଗୀତସ୍ତସ୍ଯ ପୁରାଭଵତ୍। ଶଶବିଂଦୋସ୍ତୁ ପୁତ୍ରାଣାଂ ଶତାନାମଭଵଚ୍ଛତମ୍
ଏଠାରେ ପୁରୁଣା ବଂଶାବଳୀର ଏକ ଶ୍ଲୋକ ଗାଉଥିଲେ— ଶଶବିନ୍ଦୁଙ୍କର ଶତ ଶତ ପୁଅ ଥିଲେ, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପୁଅଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଶତ ପୁଅ ଥିଲେ।
ଧୀମତାଂ ଚାରୁରୂପାଣାଂ ଭୂରିଦ୍ରଵିଣତେଜସାମ୍। ତେଷାଂ ଶତପ୍ରଧାନାନାଂ ପୃଥୁସାହ୍ଵା ମହାବଲାଃ
ସେମାନେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ସୁନ୍ଦର ଆକୃତିର ଏବଂ ବହୁତ ଧନ-ଐଶ୍ୱର୍ୟ ଓ ପ୍ରଭାବ ଥିବା ଲୋକ ଥିଲେ। ଏହି ଶତଧିକ ନେତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପୃଥୁବଂଶୀମାନେ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ।
ପୃଥୁଶ୍ରଵାଃ ପୃଥୁଯଶାଃ ପୃଥୁତେଜାଃ ପୃଥୂଦ୍ଭଵଃ। ପୃଥୁକୀର୍ତିଃ ପୃଥୁମତୋ ରାଜାନଃ ଶଶବିଂଦଵଃ
ପୃଥୁଶ୍ରବା, ପୃଥୁୟଶା, ପୃଥୁତେଜା, ପୃଥୁଦ୍ଭବ ଏବଂ ପୃଥୁକୀର୍ତ୍ତି—ଏହେଁମାନେ ପୃଥୁମତଙ୍କ ବଂଶର ରାଜା, ଯେଉଁମାନେ ଶଶବିନ୍ଦୁ ଭାବରେ ପରିଚିତ।
ଶଂସଂତି ଚ ପୁରାଣଜ୍ଞାଃ ପୃଥୁଶ୍ରଵସମୁତ୍ତମମ୍। ତତଶ୍ଚାସ୍ଯାଭଵନ୍ପୁତ୍ରାଃ ଉଶନା ଶତ୍ରୁତାପନଃ
ପୁରାତନ କଥା ଜାଣିଥିବା ଲୋକମାନେ ପୃଥୁଶ୍ରବାଙ୍କୁ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୋଲି ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି। ତାଙ୍କଠାରୁ କିଛି ପୁଅ ଜନ୍ମିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉଶନା ନାମକ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୁଃଖ ଦେଇଥିବା ପୁଅ ଥିଲେ।
ପୁତ୍ରଶ୍ଚୋଶନସସ୍ତସ୍ଯ ଶିନେଯୁର୍ନାମସତ୍ତମଃ। ଆସୀତ୍ଶିନେଯୋଃ ପୁତ୍ରୋ ଯଃ ସ ରୁକ୍ମକଵଚୋ ମତଃ
ଉଶନାଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଶିନେୟୁ, ଯିଏ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଶିନେୟୁଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ରୁକ୍ମକବଚ, ଯିଏ ସେହି ନାମରେ ପରିଚିତ।
ନିହତ୍ଯ ରୁକ୍ମକଵଚୋ ଯୁଦ୍ଧେ ଯୁଦ୍ଧଵିଶାରଦଃ। ଧନ୍ଵିନୋ ଵିଵିଧୈର୍ବାଣୈରଵାପ୍ଯ ପୃଥିଵୀମିମାମ୍
ଯୁଦ୍ଧରେ ରୁକ୍ମକବଚଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରି, ଯୁଦ୍ଧରେ ନିପୁଣ ଥିବା ସେ, ତାଙ୍କର ଧନୁଷ୍ୟରୁ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ବାଣ ଛାଡି, ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ଅଧିକାର କଲେ।
ଅଶ୍ଵମେଧେ ଽଦଦାଦ୍ରାଜା ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯଶ୍ଚ ଦକ୍ଷିଣାଂ। ଜଜ୍ଞେ ତୁ ରୁକ୍ମକଵଚାତ୍ପରାଵୃତ୍ପରଵୀରହା
ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞରେ, ରାଜା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଲେ। ରୁକ୍ମକବଚଙ୍କୁ ଜିତି, ତାଙ୍କଠାରୁ ପରାବୃତ୍ ନାମକ ଶତ୍ରୁବିଜୟୀ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଲେ।
ତତ୍ପୁତ୍ରା ଜଜ୍ଞିରେ ପଂଚ ମହାଵୀର୍ଯପରାକ୍ରମାଃ। ରୁକ୍ମେଷୁଃ ପୃଥୁରୁକ୍ମଶ୍ଚ ଜ୍ଯାମଘଃ ପରିଘୋ ହରିଃ
ତାଙ୍କର ପାଞ୍ଚଟି ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସମସ୍ତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ସୂର୍ବୀର। ତାଙ୍କ ନାମ ହେଉଛି ରୁକ୍ମେଷୁ, ପୃଥୁରୁକ୍ମ, ଜ୍ୟାମଘ, ପରିଘ ଓ ହରି।
ପରିଘଂ ଚ ହରିଂ ଚୈଵ ଵିଦେହେ ସ୍ଥାପଯତ୍ପିତା। ରୁକ୍ମେଷୁରଭଵଦ୍ରାଜା ପୃଥୁରୁକ୍ମସ୍ତଥାଶ୍ରଯଃ
ତାଙ୍କ ପିତା ପରିଘ ଓ ହରିଙ୍କୁ ବିଦେହରେ ବସାଇଲେ। ରୁକ୍ମେଷୁ ରାଜା ହେଲେ, ପୃଥୁରୁକ୍ମ ତାଙ୍କର ସହାୟକ ହେଲେ।
ତାଭ୍ଯାଂ ପ୍ରଵ୍ରାଜିତୋ ରାଜ୍ଯାଜ୍ଜ୍ଯାମଘୋଵସଦାଶ୍ରମେ। ପ୍ରଶାଂତଶ୍ଚାଶ୍ରମସ୍ଥସ୍ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣେନ ଵିବୋଧିତଃ
ସେମାନେ ଦୁଇଜଣ ଜ୍ୟାମଘଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟରୁ ବାହାର କରିଦେଲେ। ଜ୍ୟାମଘ ଏକ ଆଶ୍ରମରେ ଶାନ୍ତିରେ ବସିଲେ, ଏବଂ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କଲେ।
ଜଗାମ ଧନୁରାଦାଯ ଦେଶମନ୍ଯଂ ଧ୍ଵଜୀ ରଥୀ। ନର୍ମଦାତଟ ଏକାକୀ କେଵଲଂ ଵୃତ୍ତିକର୍ଶିତଃ
ସେ ଧନୁଷ ନେଇ, ଏକା ଓ କଷ୍ଟରେ ଅତିକ୍ରାନ୍ତ, ଚିହ୍ନା ଓ ରଥ ସହିତ ଅନ୍ୟ ଦେଶକୁ ଗଲେ, ନର୍ମଦା ନଦୀର ତଟରେ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଋକ୍ଷଵଂତଂ ଗିରିଂ ଗତ୍ଵା ମୁକ୍ତମନ୍ଯୈରୁପାଵିଶତ୍। ଜ୍ଯାମଘସ୍ଯାଭଵଦ୍ଭାର୍ଯା ଶୈବ୍ଯା ପରିଣତା ସତୀ
ସେ ଋକ୍ଷବନ୍ତ ପାହାଡ଼କୁ ଯାଇ, ଅନ୍ୟମାନେ ଛାଡିଦେଇଥିବା ସ୍ଥାନରେ ବସିଲେ। ଜ୍ୟାମଘଙ୍କର ସତୀ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଶୈବ୍ୟା ତାଙ୍କ ସହ ରହିଲେ।
ଅପୁତ୍ରୋପ୍ଯଭଵଦ୍ରାଜା ଭାର୍ଯାମନ୍ଯାମଚିଂତଯନ୍। ତସ୍ଯାସୀଦ୍ଵିଜଯୋ ଯୁଦ୍ଧେ ତତ୍ର କନ୍ଯାମଵାପ୍ଯ ସଃ
ରାଜା ହେଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର କିଛି ପୁଅ ଥିଲା ନାହିଁ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଭାର୍ଯ୍ୟା ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତି, ସେଠାରେ ଏକ କନ୍ୟା ଲାଭ କଲେ।