ଵଜ୍ରେଣ ସପ୍ତଧା ଚକ୍ରେ ତଂ ଗର୍ଭଂ ତ୍ରିଦଶାଧିପଃ। ତତଃ ସପ୍ତ ଚ ତେ ଜାତାଃ କୁମାରାଃ ସୂର୍ଯଵର୍ଚସଃ
ତିନିଦଶମାନ୍ୟଙ୍କ ନାୟକ ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେଇ ଗର୍ଭକୁ ସାତ ଭାଗ କଲେ; ତାପରେ ସେଠାରୁ ସାତିଜଣ ସୂର୍ଯ୍ୟପ୍ରଭା ସମାନ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ରୁଦଂତଃ ସପ୍ତ ତେ ବାଲା ନିଷିଦ୍ଧା ଦାନଵାରିଣା। ଭୂଯୋପି ରୁଦମାନାଂସ୍ତାନେକୈକାନ୍ସପ୍ତଧା ହରିଃ
ସେ ସାତିଜଣ ପିଲା କାନ୍ଦୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଦାନବଶତ୍ରୁ ତାଙ୍କୁ ରୋକିଲେ; ତଥାପି ସେମାନେ ପୁଣି କାନ୍ଦିଲେ, ତେଣୁ ହରି ପ୍ରତ୍ୟେକଠାରୁ ସାତ ଭାଗ କଲେ।
ଚିଚ୍ଛେଦ ଵଜ୍ରହସ୍ତୋ ଵୈ ପୁନଃ ସ୍ତୂଦରସଂସ୍ଥିତାନ୍। ଏଵମେକୋନପଂଚାଶଦ୍ଭୂତ୍ଵା ତେ ରୁରୁଦୁର୍ଭୃଶମ୍
ବଜ୍ର ଧରି ସେମାନେ ଗର୍ଭରେ ଥିବାବେଳେ ପୁଣି ଚିରିଦେଲେ; ଏଭଳି ଏକୋନପଞ୍ଚାଶି ହୋଇ ସେମାନେ ଭାରି କାନ୍ଦିଲେ।
ଇଂଦ୍ରୋ ନିଵାରଯାମାସ ମା ରୁଦଧ୍ଵଂ ପୁନଃପୁନଃ। ତତଃ ସ ଚିଂତଯାମାସ ଵିତର୍କମିତି ଵୃତ୍ରହା
ଇନ୍ଦ୍ର ସେମାନେ ରୋଇବାକୁ ମନା କଲେ—‘ପୁଣିପୁଣି କାନ୍ଦନ୍ତୁ ନାହିଁ।’ ତାପରେ ବୃତ୍ରନାଶକ ଏହି କଥା ଭାବିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
କର୍ମଣଃ କସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯାତ୍ପୁନଃ ସଂଜୀଵିତାସ୍ତ୍ଵମୀ। ଵିଦିତ୍ଵା ପୁଣ୍ଯଯୋଗେନ ପୌର୍ଣମାସୀଫଲଂ ତ୍ଵିଦମ୍
କାହାର କାର୍ଯ୍ୟ ଓ କେଉଁ ଶକ୍ତିରେ ଏମିତି ହେଲା? ଉପଲବ୍ଧି କଲେ ଯେ, ଏହା ପୁଣ୍ୟର ଫଳ, ଏହି ହେଉଛି ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ବ୍ରତର ଫଳ।
ନୂନମେତତ୍ପରିଣତମଥଵା ବ୍ରହ୍ମପୂଜନାତ୍। ଵଜ୍ରେଣାଭିହତାଃ ସଂତୋ ନ ଵିନାଶମୁପାଯଯୁଃ
ନିଶ୍ଚୟ ଏହି ପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ପାଇଛି, କିମ୍ବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୂଜାର ଫଳ; ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ ପାଇଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ନଷ୍ଟ ହେଲେ ନାହିଁ।
ଏକୋପ୍ଯନେକତାମାପ ଯସ୍ମାଦୁଦରଗୋପନମ୍। ଅଵଧ୍ଯା ନୂନମେତେ ଵୈ ତସ୍ମାଦ୍ଦେଵା ଭଵଂତ୍ଵିତି
ଏକ ଗର୍ଭରେ ରୁହି ଏକ ଅନେକ ହେଲା, ଏହା ଦେଖି ନିଶ୍ଚୟ ସେମାନେ ଅବଧ୍ୟ; ତେଣୁ ସେମାନେ ଦେବତା ହେଉନ୍ତୁ।
ଯସ୍ମାନ୍ମା ରୁଦ ଇତ୍ଯୁକ୍ତା ରୁଦଂତୋ ଗର୍ଭସଂଭଵାଃ। ମରୁତୋ ନାମ ତେ ନାମ୍ନା ଭଵଂତୁ ସୁଖଭାଗିନଃ
‘ମା କାନ୍ଦ’ ବୋଲି କୁହାଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇ କାନ୍ଦିଲେ, ତେଣୁ ସେମାନେ ‘ମରୁତ’ ନାମରେ ଖୁସିରେ ରୁହନ୍ତୁ।
ତତଃ ପ୍ରସାଦ୍ଯ ଦେଵେଶଃ କ୍ଷମସ୍ଵେତି ଦିତିଂ ପୁନଃ। ଅର୍ଥଶାସ୍ତ୍ରଂ ସମାସ୍ଥାଯ ମଯୈତଦ୍ଦୁଷ୍କୃତଂ କୃତମ୍
ତାପରେ ଦେବତାଙ୍କ ନାୟକଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି, ଦିତି ପୁଣି କହିଲେ—‘ମୋତେ ଖ୍ମା କର। ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ମୁଁ ଏହି ଅପରାଧ କରିଛି।’
କୃତ୍ଵା ମରୁଦ୍ଗଣଂ ଦେଵୈଃ ସମାନମମରାଧିପଃ। ଦିତିଂ ଵିମାନମାରୋପ୍ଯ ସସୁତାମଗମଦ୍ଦିଵମ୍
ମରୁତମାନେ ଦେବତାମାନେ ସମାନ ହେବା ପରେ, ଅମରମାନ୍ୟଙ୍କ ନାୟକ ଦିତିଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ବସାଇ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗକୁ ନେଇଗଲେ।
ଯଜ୍ଞଭାଗଭୁଜଃ ସର୍ଵେ ମରୁତସ୍ତେ ତତୋଭଵନ୍। ନ ଜଗ୍ମୁରୈକ୍ଯମସୁରୈରତସ୍ତେ ସୁରଵଲ୍ଲଭାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞର ଅଂଶ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ମରୁତ ହେଲେ; ସେମାନେ ଅସୁରମାନେ ସହିତ ଏକତା କରିଲେନି, ଏହିପରି ସେମାନେ ଦେବତାମାନେଙ୍କର ପ୍ରିୟ ରହିଲେ।
ଭୀଷ୍ମ ଉଵାଚ। ଆଦିସର୍ଗସ୍ତ୍ଵଯା ବ୍ରହ୍ମନ୍କଥିତୋ ଵିସ୍ତରେଣ ମେ। ପ୍ରତିସର୍ଗଶ୍ଚ ଯୋ ଯେଷାମଧିପାଂସ୍ତାନ୍ଵଦସ୍ଵ ମେ
ଭୀଷ୍ମ କହିଲେ: ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ଆପଣ ମୋତେ ପ୍ରଥମ ସୃଷ୍ଟି ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ କହିଛନ୍ତି; ଏବେ ଦ୍ୱିତୀୟ ସୃଷ୍ଟି ଓ ସେଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ଶାସକ ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ମୋତେ କହନ୍ତୁ।
ପୁଲସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ। ଯଦାଭିଷିକ୍ତଃ ସକଲେପି ରାଜ୍ଯେ ପୃଥୁର୍ଦ୍ଧରିତ୍ର୍ଯାମଧିପୋ ବଭୂଵ। ତଥୌଷଧୀନାମଧିପଂ ଚକାର ଯଜ୍ଞଵ୍ରତାନାଂ ତପସାଂ ଚ ସୋମମ୍
ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ଯେବେ ପୃଥୁ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀର ରାଜା ଭାବେ ଅଭିଷିକ୍ତ ହେଲେ, ସେ ବୃକ୍ଷ, ଔଷଧି, ଯଜ୍ଞ, ବ୍ରତ ଓ ତପସ୍ୟାମାନଙ୍କର ଅଧିପତି ଭାବେ ସୋମଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ।
ନକ୍ଷତ୍ରତାରାଦ୍ଵିଜଵୃକ୍ଷଗୁଲ୍ମଲତାଵିତାନସ୍ଯ ଚ ରୁକ୍ମଗର୍ଭମ୍। ଅପାମଧୀଶଂ ଵରୁଣଂ ଧନାନାଂ ରାଜ୍ଞାଂ ପ୍ରଭୁଂ ଵୈଶ୍ରଵଣଂ ଚ ତଦ୍ଵତ୍
ସେ ରୁକ୍ମଗର୍ଭଙ୍କୁ ନକ୍ଷତ୍ର, ତାରା, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବୃକ୍ଷ, ଝାଡ଼, ଲତା ଓ ତାଲି ମାନଙ୍କର ଅଧିପତି କଲେ; ଜଳର ଅଧିପତି ଭାବେ ବରୁଣଙ୍କୁ, ଧନ ଓ ରାଜାମାନଙ୍କର ଅଧିପତି ଭାବେ ବୈଶ୍ରବଣଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ।
ଵିଷ୍ଣୁଂ ରଵୀଣାମଧିପଂ ଵସୂନାମଗ୍ନିଂ ଚ ଲୋକାଧିପତିଂ ଚକାର। ପ୍ରଜାପତୀନାମଧିପଂ ଚ ଦକ୍ଷଂ ଚକାର ଶକ୍ରଂ ମରୁତାମଧୀଶମ୍
ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସୂର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କର ଅଧିପତି, ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ବସୁମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକର ଅଧିପତି, ଦକ୍ଷଙ୍କୁ ପ୍ରଜାପତିମାନଙ୍କର ଅଧିପତି, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମରୁତମାନଙ୍କର ଅଧିପତି କଲେ।
ଦୈତ୍ଯାଧିପାନାମଥ ଦାନଵାନାଂ ପ୍ରହ୍ଲାଦମୀଶଂ ଚ ଯମଂ ପିତୄଣାମ୍। ପିଶାଚରକ୍ଷଃପଶୁଭୂତଯକ୍ଷଵେତାଲରାଜଂ ହ୍ଯଥ ଶୂଲପାଣିମ୍
ସେ ଦୈତ୍ୟ ଓ ଦାନବମାନଙ୍କର ଅଧିପତି ଭାବେ ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କୁ, ପିତୃମାନଙ୍କର ଅଧିପତି ଭାବେ ଯମଙ୍କୁ, ଓ ପିଶାଚ, ରାକ୍ଷସ, ପଶୁ, ଭୂତ, ଯକ୍ଷ ଓ ବେତାଳମାନଙ୍କର ରାଜା ଭାବେ ଶୂଳପାଣିଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ।
ପ୍ରାଲେଯଶୈଲଂ ଚ ପତିଂ ଗିରୀଣାମୀଶଂ ସମୁଦ୍ରଂ ସରିତାମଧୀଶମ୍। ଗଂଧର୍ଵଵିଦ୍ଯାଧରକିନ୍ନରାଣାମୀଶଂ ପୁନଶ୍ଚିତ୍ରରଥଂ ଚକାର
ସେ ପ୍ରାଳେୟ ପର୍ବତକୁ ସମସ୍ତ ପର୍ବତର ଅଧିପତି, ସମୁଦ୍ରକୁ ସମସ୍ତ ନଦୀର ଅଧିପତି, ଏବଂ ଚିତ୍ରରଥଙ୍କୁ ଗନ୍ଧର୍ବ, ବିଦ୍ୟାଧର ଓ କିନ୍ନରମାନଙ୍କର ଅଧିପତି କଲେ।
ନାଗାଧିପଂ ଵାସୁକିମୁଗ୍ରଵୀର୍ଯଂ ସର୍ପାଧିପଂ ତକ୍ଷକମାଦିଦେଶ। ଦିଗ୍ଵାରଣାନାମଧିପଂ ଚକାର ଗଜେଂଦ୍ରମୈରାଵଣନାମଧେଯମ୍
ସେ ଉଗ୍ରବୀର୍ୟ ବାସୁକିଙ୍କୁ ନାଗମାନଙ୍କର ଅଧିପତି, ତକ୍ଷକଙ୍କୁ ସର୍ପମାନଙ୍କର ଅଧିପତି, ଏବଂ ଏଇରାବତ ନାମକ ଗଜେନ୍ଦ୍ରକୁ ଦିଗ୍ବାଣୀ ଓ ହାତୀମାନଙ୍କର ଅଧିପତି କଲେ।
ସୁପର୍ଣମୀଶଂ ପତତାମଥାର୍ଵତାଂ ରାଜାନମୁଚ୍ଚୈଃଶ୍ରଵସଂ ଚକାର। ସିଂହଂ ମୃଗାଣାଂ ଵୃଷଭଂ ଗଵାଂ ଚ ପ୍ଲକ୍ଷଂ ପୁନଃ ସର୍ଵଵନସ୍ପତୀନାମ୍
ସେ ସୁପର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ଅଧିପତି, ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରବାସ୍କୁ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କର ରାଜା, ସିଂହକୁ ପଶୁମାନଙ୍କର ଅଧିପତି, ବୃଷଭକୁ ଗାଈମାନଙ୍କର ଅଧିପତି, ଏବଂ ପ୍ଲକ୍ଷକୁ ସମସ୍ତ ବୃକ୍ଷମାନଙ୍କର ଅଧିପତି କଲେ।
ପିତାମହଃ ପୂର୍ଵମଥାଭ୍ଯଷିଂଚଦେତାନ୍ପୁନଃ ସର୍ଵଦିଶାଧିନାଥାନ୍। ପୂର୍ଵେଶ ଦିକ୍ପାଲମଥାଭ୍ଯଷିଂଚନ୍ନାମ୍ନା ସୁଵର୍ମାଣମରାତିକେତୁଂ
ପିତାମହ ପ୍ରଥମେ ଏହିମାନେଙ୍କୁ ଅଧିପତି ଭାବେ ଅଭିଷିକ୍ତ କଲେ, ପରେ ସମସ୍ତ ଦିଗ୍ବାଣୀମାନଙ୍କୁ; ପୂର୍ବ ଦିଗର ରକ୍ଷକଙ୍କୁ ସୁବର୍ମାଣ ଓ ଅରାତିକେତୁ ନାମରେ ଅଭିଷିକ୍ତ କଲେ।
ତତୋଧିପଂ ଦକ୍ଷିଣତଶ୍ଚକାର ସର୍ଵେଶ୍ଵରଂ ଶଂଖପଦାଭିଧାନମ୍। ସକେତୁମଂତଂ ଦିଗଧୀଶମୀଶଂ ଚକାର ପଶ୍ଚାଦ୍ଭୁଵନାଂଡଗର୍ଭଃ
ତାପରେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗର ଅଧିପତି ଭାବେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶଂଖପଦଙ୍କୁ, ପଶ୍ଚିମ ଦିଗର ଅଧିପତି ଭାବେ ସକେତୁମାନ୍ତଙ୍କୁ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଅଧିପତି ଭାବେ ଭୁବନାଣ୍ଡଗର୍ଭଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ।
ହିରଣ୍ଯରୋମାଣମୁଦଗ୍ଦିଗୀଶଂ ପ୍ରଜାପତିଂ ମେଘସୁତଂ ଚକାର। ଅଦ୍ଯାପି କୁର୍ଵଂତି ଦିଶାମଧୀଶାଃ ସଦା ଵହଂତସ୍ତୁ ଭୁଵୋଭିରକ୍ଷାମ୍
ସେ ମେଘର ପୁତ୍ର ହିରଣ୍ୟରୋମାଣଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦିଗର ଅଧିପତି କଲେ; ଏଠାରେ ଦିଗ୍ବାଣୀମାନେ ଏଯାଁ ଯାଁ ସମୟରେ ଭୂମିକୁ ସଦା ସୁରକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି।
ଚତୁର୍ଭିରେତୈଃ ପୃଥୁନାମଧେଯୋ ନୃପୋଭିଷିକ୍ତଃ ପ୍ରଥମଃ ପୃଥିଵ୍ଯାମ୍। ଗତେଂତରେ ଚାକ୍ଷୁଷନାମଧେଯେ ଵୈଵସ୍ଵତଂ ଚକ୍ରୁରିମଂ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ
ଏହି ଚାରିଜଣ ସହିତ ପୃଥୁ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରଥମ ରାଜା ଭାବେ ଅଭିଷିକ୍ତ ହେଲେ; ସେ ଚାଲିଗଲାପରେ, ଚାକ୍ଷୁଷ ନାମକ ଯୁଗରେ, ସେମାନେ ବୈବସ୍ୱତଙ୍କୁ ପୃଥିବୀର ରାଜା କଲେ।
ଗତେଂତରେ ଚାକ୍ଷୁଷନାମଧେଯେ ଵୈଵସ୍ଵତାଖ୍ଯେ ଚ ପୁନଃ ପ୍ରଵୃତ୍ତେ। ପ୍ରଜାପତିଃ ସୋସ୍ଯ ଚରାଚରସ୍ଯ ବଭୂଵ ସୂର୍ଯାନ୍ଵଯଜଃ ସଚିହ୍ନଃ
ଚାକ୍ଷୁଷ ଯୁଗ ଶେଷ ହେଲାପରେ ଏବଂ ବୈବସ୍ୱତ ଯୁଗ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ସୂର୍ଯ୍ୟର ବଂଶର ଚିହ୍ନିତ ପୁତ୍ର ସମସ୍ତ ଚଳାଚଳ ଓ ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀର ଅଧିପତି ହେଲେ।
ପୁଲସ୍ତ୍ଯ ଉଵାଚ। ମନ୍ଵଂତରାଣି ସର୍ଵାଣି ମନୂନାଂ ଚରିତାନି ଯତ୍। ପ୍ରମାଣଂ ଚୈଵ କଲ୍ପସ୍ଯ ତତ୍ସୃଷ୍ଟିଂ ଚ ସମାସତଃ
ପୁଲସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ: ହେ କୁରୁବଂଶୀ, ସମସ୍ତ ମନ୍ବନ୍ତର, ମନୁମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ, କଳ୍ପର ମାପ ଓ ତାହାର ସୃଷ୍ଟି ବିଷୟରେ ସାରାଂଶରେ ଶୁଣ।
ଏକଚିତ୍ତଃ ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା ଶୃଣୁ କୌରଵନଂଦନ। ଯାମା ନାମ ପୁରା ଦେଵା ଆସନ୍ସ୍ଵାଯଂଭୁଵାଂତରେ
ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତ ଓ ପ୍ରସନ୍ନ ମନେ ଶୁଣ, ହେ କୁରୁବଂଶର ଅଭିମାନ: ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ଦେବତାମାନେ 'ୟାମ' ନାମରେ ପରିଚିତ ଥିଲେ।
ସପ୍ତୈଵ ଋଷଯଃ ପୂର୍ଵଂ ଯେ ମରୀଚ୍ଯାଦଯଃ ସ୍ମୃତାଃ। ଆଗ୍ନୀଧ୍ରଶ୍ଚାଗ୍ନିବାହୁଶ୍ଚ ଵିଭୁଃ ସଵନ ଏଵ ଚ
ସେଠାରେ ପୂର୍ବତନ ସପ୍ତ ଋଷି, ଯେଉଁମାନେ ମରୀଚି ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଭାବେ ପରିଚିତ, ଏବଂ ଆଗ୍ନୀଧ୍ର, ଆଗ୍ନିବାହୁ, ବିଭୁ ଓ ସବନ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଜ୍ଯୋତିଷ୍ମାନ୍ଦ୍ଯୁତିମାନ୍ଭଵ୍ଯୋ ମେଧା ମେଧାତିଥିର୍ଵସୁଃ। ସ୍ଵାଯଂଭୁଵସ୍ଯାସ୍ଯ ମନୋର୍ଦଶୈତେ ଵଂଶଵର୍ଦ୍ଧନାଃ
ଜ୍ୟୋତିଷ୍ମାନ, ଦ୍ୟୁତିମାନ, ଭବ୍ୟ, ମେଧା, ମେଧାତିଥି, ବସୁ—ଏହି ଦଶଜଣ ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ ମନୁଙ୍କର ବଂଶବଢ଼ାଇଥିଲେ।
ପ୍ରତିସର୍ଗମମୀ କୃତ୍ଵା ଜଗ୍ମୁସ୍ତେ ପରମଂ ପଦମ୍। ଏଵଂ ସ୍ଵାଯଂଭୁଵଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ସ୍ଵାରୋଚିଷମତଃ ପରମ୍
ବିଶ୍ୱର ପୁନଃସୃଷ୍ଟିର ବିବରଣୀ ସମାପ୍ତ କରି, ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ଏଭଳି ଭାବରେ ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ ମନ୍ବନ୍ତରର କଥା କୁହାଯାଇଛି। ଏବେ ସ୍ୱାରୋଚିଷ ମନ୍ବନ୍ତରର କଥା ଆସୁଛି।
ସ୍ଵାରୋଚିଷସ୍ଯ ତନଯାଶ୍ଚତ୍ଵାରୋ ଦେଵଵର୍ଚସଃ। ନଭୋନଭସ୍ଯ ପ୍ରଭୃତିର୍ଭାଵନଃ କୀର୍ତିଵର୍ଦ୍ଧନଃ
ସ୍ୱାରୋଚିଷଙ୍କର ଚାରିଜଣ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୁଅ ଥିଲେ—ନଭୋନଭ, ପ୍ରଭୃତି, ଭାବନ, ଏବଂ କୀର୍ତ୍ତିବର୍ଦ୍ଧନ।