କଦ୍ରୂ ଖସା ମୁନିସ୍ତଦ୍ଵତ୍ତାସୁ ପୁତ୍ରାନ୍ନିବୋଧ ମେ। ତୁଷିତା ନାମ ଯେ ଦେଵାଶ୍ଚାକ୍ଷୁଷସ୍ଯାଂତରେ ମନୋଃ
କଦ୍ରୁ, ଖସା ଓ ମୁନି ମଧ୍ୟ; ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ବିଷୟରେ ମୋଠୁ ଶୁଣ। ଚାକ୍ଷୁଷ ମନୁ ଅନ୍ତରାଳରେ ତୁଷିତ ନାମକ ଦେବମାନେ।
ଵୈଵସ୍ଵତେଂତରେ ଚୈଵ ଆଦିତ୍ଯା ଦ୍ଵାଦଶ ସ୍ମୃତାଃ। ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଧାତା ଭଗସ୍ତ୍ଵଷ୍ଟା ମିତ୍ତ୍ରୋଽଥ ଵରୁଣୋଽର୍ଯମା
ଏବଂ ବୈବସ୍ବତ ମନୁ ଅନ୍ତରାଳରେ ଦ୍ୱାଦଶ ଆଦିତ୍ୟ ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି: ଇନ୍ଦ୍ର, ଧାତା, ଭଗ, ତ୍ୱଷ୍ଟା, ମିତ୍ର, ବରୁଣ ଓ ଅର୍ୟମାନ।
ଵିଵସ୍ଵାନ୍ସଵିତା ପୂଷା ଅଂଶୁମାନ୍ଵିଷ୍ଣୁରେଵ ଚ। ଏତେ ସହସ୍ରକିରଣା ଆଦିତ୍ଯା ଦାଦ୍ଵଶ ସ୍ମୃତାଃ
ବିବସ୍ବାନ୍, ସବିତା, ପୂଷା, ଅଂଶୁମାନ୍ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ—ଏମାନେ ଆଦିତ୍ୟ ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା, ହଜାର ରশ୍ମିର ମାଳିକ, ଆଲୋକ ଦେଇଥିବା ଦେବତା।
ମାରୀଚାତ୍କଶ୍ଯପାଜ୍ଜାତାଃ ପୁତ୍ତ୍ରାସ୍ତେଽଦିତିନଂଦନାଃ। କୃଶାଶ୍ଵସ୍ଯ ଋଷେଃ ପୁତ୍ରା ଦେଵପ୍ରହରଣାଃ ସ୍ମୃତାଃ
ମାରୀଚ ଓ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଥିବା ଏହି ପୁଅମାନେ ଆଦିତିର ନନ୍ଦନ ଭାବରେ ପରିଚିତ; କୃଶାଶ୍ବ ଋଷିଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଦେବତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା ଭାବରେ ସ୍ମୃତିରେ ଅଛନ୍ତି।
ଏତେ ଦେଵଗଣାସ୍ତାତ ପ୍ରତିମନ୍ଵଂତରେଷୁ ଚ। ଉତ୍ପଦ୍ଯଂତେ ଵିଲୀଯଂତେ କଲ୍ପେକଲ୍ପେ ତଥୈଵ ଚ
ହେ ପ୍ରିୟ, ଏହି ଦେବଗଣମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି ଓ ଲୟ ହୁଅନ୍ତି; ଏହିପରି ଏକ ଏକ କଳ୍ପରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଘଟଣା ଘଟେ।
ଦିତିଃ ପୁତ୍ରଦ୍ଵଯଂ ଲେଭେ କଶ୍ଯପାଦିତି ନଃ ଶ୍ରୁତମ୍। ହିରଣ୍ଯକଶିପୁଂ ଚୈଵ ହିରଣ୍ଯାକ୍ଷଂ ତଥୈଵ ଚ
ଆମେ ଶୁଣିଛୁ, ଦିତି କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଦୁଇଟି ପୁଅ ପାଇଥିଲେ—ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ଓ ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ।
ହିରଣ୍ଯକଶିପୋସ୍ତଦ୍ଵଜ୍ଜାତଂ ପୁତ୍ରଚତୁଷ୍ଟଯମ୍। ପ୍ରହ୍ଲାଦଶ୍ଚାନୁହ୍ଲାଦଶ୍ଚ ସଂହ୍ଲାଦୋହ୍ଲାଦ ଏଵ ଚ
ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କୁ ଏହିପରି ଚାରିଟି ପୁଅ ଜନ୍ମିଥିଲେ—ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ଅନୁହ୍ଲାଦ, ସଂହ୍ଲାଦ ଓ ହ୍ଲାଦ।
ପ୍ରହ୍ଲାଦପୁତ୍ରା ଆଯୁଷ୍ମାନ୍ଶିବିର୍ବାଷ୍କଲିରେଵ ଚ। ଵିରୋଚନଶ୍ଚତୁର୍ଥସ୍ତୁ ସ ବଲିଂ ପୁତ୍ରମାପ୍ତଵାନ୍
ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଥିଲେ—ଆୟୁଷ୍ମାନ୍, ଶିବି, ବାଷ୍କଲି; ଚଉଥା ଥିଲେ ବିରୋଚନ, ଯିଏ ବଲିଙ୍କୁ ପୁଅ ଭାବରେ ପାଇଥିଲେ।
ବଲେଃ ପୁତ୍ରଶତଂ ତ୍ଵାସୀଦ୍ବାଣଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ତତୋ ନୃପ। ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରସ୍ତଥାସୂର୍ଯ୍ଯୋ ଵିଵସ୍ଵାନଂଶୁତାପନଃ
ବଲିଙ୍କର ଏକ ଶତ ପୁଅ ଥିଲେ, ବାଣ ଅଧିକାରୀ ଏବଂ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ; ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର, ଅସୂର୍ୟ, ବିବସ୍ବାନ୍ ଓ ଅଂଶୁତାପନ।
ନିକୁମ୍ଭନାମା ଗୁର୍ଵକ୍ଷଃ କୁକ୍ଷିର୍ଭୌମୋଥ ଭୀଷଣଃ। ଏଵମନ୍ଯେ ତୁ ବହଵୋ ବାଣୋଜ୍ଯେଷ୍ଠୋ ଗୁଣାଧିକଃ
ନିକୁମ୍ଭ, ଗୁର୍ବକ୍ଷ, କୁକ୍ଷି, ଭୌମ, ଭୀଷଣ—ଏମାନେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅନେକ ପୁଅ ଥିଲେ; ତଥା ବାଣ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଓ ଗୁଣରେ ଅତିଶୟ।
ବାଣସ୍ସହସ୍ରବାହୁସ୍ତୁ ସର୍ଵାସ୍ତ୍ରଗୁଣସଂଯୁତଃ। ତପସା ତୋଷିତୋ ଯସ୍ଯ ପୁରେ ଵସତି ଶୂଲଧୃତ୍
ବାଣ, ହଜାର ହାତର ମାଲିକ, ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରର ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ; ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାରେ ଖୁସି ହୋଇ, ଶୂଳଧାରୀ ତାଙ୍କର ସହରରେ ବସିଥିଲେ।
ମହାକାଲତ୍ଵମଗମତ୍ସାର୍ଥ୍ଯଂ ଯସ୍ଯ ପିନାକିନଃ। ହିରଣ୍ଯାକ୍ଷସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋଭୂଦଂଧକୋ ନାମନାମତଃ
ସେ ମହାକାଳ ଭାବ ପାଇଥିଲେ ଓ ପିନାକଧାରୀଙ୍କ ସାଙ୍ଗତ୍ୟ ଲାଭ କରିଥିଲେ; ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷଙ୍କର ପୁଅ ଅନ୍ଧକ ନାମରେ ପରିଚିତ।
ଭୂତସଂତାପନଶ୍ଚୈଵ ମହାନାଗସ୍ତଥୈଵ ଚ। ଏତେଭ୍ଯଃ ପୁତ୍ରପୌତ୍ରାଣାଂ କୋଟଯଃ ସପ୍ତସପ୍ତତିଃ
ଭୂତସଂତାପନ ଓ ମହାନାଗ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ; ଏମାନଙ୍କର ପୁଅ ଓ ପୁଅର ପୁଅ ମିଶି ସତରେ କୋଟି ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲେ।
ମହାବଲା ମହାକାଯା ନାନାରୂପା ମହୌଜସଃ। ଦନୁଃ ପୁତ୍ରଶତଂ ଲେଭେ କଶ୍ଯପାଦ୍ଵରଦର୍ପିତମ୍
ମହାବଳ, ମହାକାୟ, ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଓ ମହାଉଜ୍ଜ୍ୱଳ; ଦନୁ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଏକ ଶତ ପୁଅ ଦେଇଥିଲେ, ବର ପ୍ରଦାନରେ।
ଵିପ୍ରଚିତ୍ତିଃ ପ୍ରଧାନୋଭୂଦେଷାଂ ମଧ୍ଯେ ମହାବଲଃ। ଦ୍ଵିରଷ୍ଟମୂର୍ଦ୍ଧା ଶକୁନିସ୍ତଥା ଶଂକୁଶିରୋଧରଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିପ୍ରଚିତ୍ତି ମୁଖ୍ୟ ହେଲେ, ମହାବଳରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଦ୍ୱିରଷ୍ଟମୂର୍ଦ୍ଧା, ଶକୁନି ଓ ଶଂକୁଶିରୋଧର।
ଅଯୋମୁଖଃ ଶଂବରଶ୍ଚ କପିଲୋ ଵାମନସ୍ତଥା। ମରୀଚିର୍ମାଗଧଶ୍ଚୈଵ ହରିର୍ଗଜଶିରାସ୍ତଥା୫୦ 1.6.
ଅୟୋମୁଖ, ଶଂବର, କପିଳ, ଏବଂ ବାମନ; ମରୀଚି, ମାଗଧ, ହରି ଓ ଗଜଶିରା।
ନିଦ୍ରାଧରଶ୍ଚ କେତୁଶ୍ଚ କେତୁଵୀର୍ଯଃ ଶତକ୍ରତୁଃ। ଇନ୍ଦ୍ରମିତ୍ରଗ୍ରହଶ୍ଚୈଵ ଵଜ୍ରନାଭସ୍ତଥୈଵ ଚ
ନିଦ୍ରାଧର, କେତୁ, କେତୁବୀର୍ୟ, ଶତକ୍ରତୁ; ଇନ୍ଦ୍ରମିତ୍ରଗ୍ରହ ଓ ବଜ୍ରନାଭ।
ଏକଵସ୍ତ୍ରୋ ମହାବାହୁର୍ଵଜ୍ରାକ୍ଷସ୍ତାରକସ୍ତଥା। ଅସିଲୋମା ପୁଲୋମା ଚ ଵିକୁର୍ଵାଣୋ ମହାସୁରଃ
ଏକବସ୍ତ୍ର, ମହାବାହୁ, ବଜ୍ରାକ୍ଷ ଓ ତାରକ; ଅସିଲୋମା, ପୁଲୋମା ଓ ବିକୁର୍ବାଣ, ମହାଅସୁର।
ସ୍ଵର୍ଭାନୁର୍ଵୃଷପର୍ଵା ଚ ଏଵମାଦ୍ଯା ଦନୋସ୍ସୁତାଃ। ସ୍ଵର୍ଭାନୋଃ ସୁପ୍ରଭା କନ୍ଯା ଶଚୀ ଚୈଵ ପୁଲୋମଜା
ସ୍ୱର୍ଭାନୁ ଓ ବୃଷପର୍ବା—ଏମାନେ ଦନୁଙ୍କର ପ୍ରଧାନ ପୁଅ; ସ୍ୱର୍ଭାନୁଙ୍କର କନ୍ୟା ସୁପ୍ରଭା, ପୁଲୋମାରୁ ଶଚୀ ଜନ୍ମିଥିଲେ।
ଉପଦାନଵୀ ମଯସ୍ଯାସୀତ୍ତଥା ମଂଦୋଦରୀ କୁହୂଃ। ଶର୍ମିଷ୍ଠା ସୁଂଦରୀ ଚୈଵ ଚଂଡା ଚ ଵୃଷପର୍ଵଣଃ
ମୟଙ୍କର କନ୍ୟା ଉପଦାନବୀ, ଏପରି ମଣ୍ଡୋଦରୀ ଓ କୁହୁ; ଶର୍ମିଷ୍ଠା, ସୁନ୍ଦରୀ ଓ ଚଣ୍ଡା ବୃଷପର୍ବାଙ୍କର କନ୍ୟା।
ପୁଲୋମା କାଲକା ଚୈଵ ଵୈଶ୍ଵନରସୁତେ ଉଭେ। ବହ୍ଵପତ୍ଯୋ ମହାସତ୍ଵୋ ମାରୀଚସ୍ଯ ପରିଗ୍ରହଃ
ପୁଲୋମା ଓ କାଳକା — ଦୁଇଁଜଣ ଭୈଷ୍ବନରଙ୍କର ଝିଅ — ମାରୀଚଙ୍କର ଜଣେ ଜଣେ ଗ୍ରୁହଣୀ ହେଲେ । ଏମାନେ ବହୁ ସନ୍ତାନ ଓ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ ।
ତଯୋଃ ଷଷ୍ଟିସହସ୍ରାଣି ଦାନଵାନାଂ ପୁରାଭଵନ୍। ପୌଲୋମାନ୍କାଲଖଂଜାଂଶ୍ଚ ମାରୀଚୋଜନଯତ୍ପୁରା
ପୂର୍ବକାଳରେ ଏମାନଙ୍କୁ ଠାରୁ ଷଷ୍ଟି ହଜାର ଦାନବ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ । ମାରୀଚ ପୌଲୋମ ଓ କାଳଖଞ୍ଜ ଦାନବମାନେକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ ।
ଅଵଧ୍ଯା ଯେ ନରାଣାଂ ଵୈ ହିରଣ୍ଯପୁରଵାସିନଃ। ଚତୁର୍ମୁଖାଲ୍ଲବ୍ଧଵରା ଯେ ହତା ଵିଜଯେନ ତୁ
ହିରଣ୍ୟପୁରରେ ରହୁଥିବା ଯେମାନେ, ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଥିଲେ, ସେମାନେ ମାନବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅଜୟ ଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ବିଜୟରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ନିପାତ ହେଲେ ।
ଵିପ୍ରଚିତ୍ତିଃ ସିଂହିକାଯାଂ ନଵ ପୁତ୍ରାନଜୀଜନତ୍। ହିରଣ୍ଯକଶିପୋର୍ଯେଵୈ ଭାଗିନେଯାସ୍ତ୍ରଯୋଦଶ
ବିପ୍ରଚିତ୍ତି ସିଂହିକାଙ୍କୁ ନଉଟି ପୁଅ ଦେଲେ । ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କର ତେରଟି ଭାଉପୁଅ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ ।
କଂସଃ ଶଂଖଶ୍ଚ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ନଲୋ ଵାତାପିରେଵ ଚ। ଇଲ୍ଵଲୋ ନମୁଚିଶ୍ଚୈଵ ଖସୃମଶ୍ଚାଂଜନସ୍ତଥା
କଂସ, ଶଂଖ, ରାଜା ନଳ, ବାତାପି, ଇଲ୍ବଳ, ନାମୁଚି, ଖସ୍ରମ, ଆଞ୍ଜନ — ଏମାନେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିଲେ ।
ନରକଃ କାଲନାଭଶ୍ଚ ପରମାଣୁସ୍ତଥୈଵ ଚ। କଲ୍ପଵୀର୍ଯଶ୍ଚ ଵିଖ୍ଯାତୋ ଦନୁଵଂଶଵିଵର୍ଦ୍ଧନଃ
ନରକ, କାଳନାଭ, ପରମାଣୁ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କଳ୍ପବୀର୍ୟ — ଦାନୁବଂଶକୁ ବଢ଼ାଇଥିବା ଏମାନେ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟମାନେ ।
ସଂହ୍ଲାଦସ୍ଯ ତୁ ଦୈତ୍ଯସ୍ଯ ନିଵାତକଵଚାଃ କୁଲେ। ଅଵଧ୍ଯାଃ ସର୍ଵଦେଵାନାଂ ଗଂଧର୍ଵୋରଗରାକ୍ଷସାମ୍
ଦୈତ୍ୟ ସଂହ୍ଲାଦଙ୍କୁ ଠାରୁ ନିବାତକବଚ ଗୋତ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା । ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦେବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ନାଗ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ପାଇଁ ଅଜୟ ଥିଲେ ।
ଯେ ହତା ବଲମାଶ୍ରିତ୍ଯ ଅର୍ଜୁନେନ ରଣାଜିରେ। ଷଟ୍କନ୍ଯା ଜନଯାମାସ ତାମ୍ରା ମାରୀଚଵୀର୍ଯତଃ
ଯେମାନେ ଆପଣଙ୍କ ଶକ୍ତି ଉପରେ ଭରସା କରି ଯୁଦ୍ଧରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିପାତ ହେଲେ । ମାରୀଚଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ତାମ୍ରା ଛଅଟି ଝିଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ ।
ଶୁକୀଂ ଶ୍ଯେନୀଂ ଚ ଭାସୀଂ ଚ ସୁଗୃଧ୍ରୀଂ ଗୃଧ୍ରିକାଂ ଶୁଚିମ୍। ଶୁକୀ ଶୁକାନୁଲୂକାଂଶ୍ଚ ଜନଯାମାସ ଧର୍ମତଃ
ଶୁକୀ, ଶ୍ୟେନୀ, ଭାସୀ, ସୁଗୃଧ୍ରୀ, ଗୃଧ୍ରିକା ଓ ଶୁଚି — ଏମାନେ ତାମ୍ରାଙ୍କ ଝିଅ । ଶୁକୀ ଧର୍ମରେ ଶୁକ (ପରିକିତା) ଓ ଉଲୁକ (ପେଚା) ଜନ୍ମ ଦେଲେ ।
ଶ୍ଯେନୀ ଶ୍ଯେନାଂଶ୍ଚ ଭାସୀ ଚ କୁରରାନପ୍ଯଜୀଜନତ୍। ଗୃଧ୍ରୀ ଗୃଧ୍ରାନ୍ସୁଗୃଧ୍ରୀ ଚ ପାରାଵତଵିହଂଗମାନ୍
ଶ୍ୟେନୀ ଶ୍ୟେନ (ବାଜ) ଜନ୍ମ ଦେଲେ । ଭାସୀ କୁରର (ଏକ ପକ୍ଷୀ) ଦେଲେ । ଗୃଧ୍ରୀ ଗୃଧ୍ର (ଶବଳ) ଓ ସୁଗୃଧ୍ରୀ ପାରାବତ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପକ୍ଷୀ ଦେଲେ ।