ଧର୍ମାଦର୍ଥଂ ଚ କାମଂ ଚ ମୋକ୍ଷଂ ଚୈତତ୍ତ୍ରଯଂ ଲଭେତ୍ । ତସ୍ମାଦ୍ଧର୍ମଂ ସମୀହେତ ଵିଦ୍ଵାନ୍ଯଃ ସ ବୁଧଃ ସ୍ମୃତଃ
ଧର୍ମରୁ ଧନ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷ—ଏଇ ତିନିଟି ଲାଭ ହୁଏ। ତେଣୁ, ଯିଏ ଜ୍ଞାନୀ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଧର୍ମକୁ ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ; ଏହିପରି ଲୋକକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ କୁହାଯାଏ।
ତପସା ଚୈଵ ଦାନେନ ଵ୍ରତେନ ନିଯମେନ ଚ । ତପସା ପ୍ରାପ୍ଯତେ ସ୍ଵର୍ଗଃ ସାତ୍ଵିକେନ ତଥୈଵ ଚ
ତପ, ଦାନ, ବ୍ରତ ଓ ନିୟମ ଦ୍ୱାରା—ଏହି ସବୁ ଦ୍ୱାରା ତପ କରିଲେ ସ୍ୱର୍ଗ ମିଳେ, ଏବଂ ସାତ୍ୱିକ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳ ମିଳେ।
ଇହାଯାତୋ ଲଭେଦ୍ରାଜ୍ଯଂ କ୍ରୋଧଲୋଭଵିଵର୍ଜିତଃ । ଜନ୍ମାଂତରେଣ ମୁକ୍ତିଃ ସ୍ଯାତ୍ପଦଂ ଵିଂଦତି ଵୈଷ୍ଣଵମ୍
ଯିଏ କ୍ରୋଧ ଓ ଲୋଭ ଛାଡ଼ି ଏଠାକୁ ଆସେ, ସେ ଏଠାରେ ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କରେ; ପୁନର୍ଜନ୍ମରେ ମୋକ୍ଷ ଓ ବୈଷ୍ଣବ ପଦ ମିଳେ।
ତପସା ରାଜସେନେହ ରାଜସଶ୍ଚୈଵ ଜାଯତେ । ତପ୍ତ୍ଵା ତାମସଭାଵେନ କ୍ରୂରକର୍ମା ହି ନିଷ୍ଠୁରଃ
ଏଠାରେ ରାଜସ ତପ କଲେ ରାଜସ ଜନ୍ମ ମିଳେ; କିନ୍ତୁ ତାମସିକ ଭାବରେ ତପ କଲେ କଠୋର କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ନିଷ୍ଠୁର ଲୋକ ହୁଏ।
ତପସ୍ତଦ୍ରକ୍ଷସାଂ ଚୋକ୍ତଂ ଭୁକ୍ତିଦଂ ତାମସାତ୍ମନାମ୍ । ଯତ୍ତପ୍ତଂ ସାତ୍ଵିକଂ ଚୈଵ ତତ୍ତପୋ ଭଵତି ଧ୍ରୁଵମ୍
ରାକ୍ଷସମାନେ ପାଇଁ ଯେଉଁ ତପ କୁହାଯାଇଛି, ତାହା ତାମସିକ ଲୋକଙ୍କୁ ଭୋଗ ଦେଇଥାଏ; କିନ୍ତୁ ଯାହା ସାତ୍ୱିକ ଭାବରେ ତପ କରାଯାଏ, ସେହି ତପ ନିଶ୍ଚୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ରଜସ୍ତମୋଭ୍ଯାଂ ନିଯତଂ ତପସ୍ଯାଂ ଵନେ ସତାଂ ଵାଯୁଭୁଜାଂ ସୁନିର୍ଜନେ । ତପସ୍ଵିନାଂ ଚୈଵ ଧନାଦିଵାଂଚ୍ଛତାଂ ଵନେଽପି ଦୋଷାଃ ପ୍ରଭଵଂତି ରାଗିଣାମ୍
ରଜ ଓ ତମ ଦ୍ୱାରା, ଅତି ନିର୍ଜନ ଅରଣ୍ୟରେ ବା ନିରାହାରୀ ସାଧୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ, ଧନ ଓ ଅନ୍ୟ ଇଚ୍ଛା ଥିଲେ ଦୋଷ ଉପସ୍ଥିତି ହୁଏ, ଏହା ତପସ୍ବୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ।
ଗୃହେଽପି ପଂଚେଂଦ୍ରିଯନିଗ୍ରହସ୍ତପସ୍ତ୍ଵକୁତ୍ସିତେ କର୍ମଣି ଯଃ ପ୍ରଵର୍ତ୍ତତେ । ନିଵୃତ୍ତରାଗସ୍ଯ ତପୋଵନଂ ଗୃହଂ ଗୃହାଶ୍ରମୋଽତୋ ଗଦିତଃ ସ୍ଵଧର୍ମଃ
ଘରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ପାଞ୍ଚେଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ ହେଉଛି ତପ; କିନ୍ତୁ ଯିଏ ଅଶୁଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିପ୍ତ, ତାଙ୍କର ରାଗ ଶାନ୍ତ ହେଲେ ଘର ମଧ୍ୟ ତପୋବନ ସମାନ, ଏହିପରି ଘରସ୍ଥ ଜୀବନକୁ ନିଜ ଧର୍ମ କୁହାଯାଏ।
ସୁଦୁସ୍ତରଃ ସତ୍ଵଜିତେଂଦ୍ରିଯାଣାଂ ସଂହନ୍ଯତେ ଶ୍ରେଷ୍ଠତମଃ ଶୁଭାଶ୍ରମଃ । ଗୃହସ୍ତୁ ଧର୍ମଃ ପ୍ରଵରୋ ମନୀଷିଣାଂ ବ୍ରହ୍ମାଦିଭିଶ୍ଚାଭିହିତୋ ନଗାତ୍ମଜେ
ଯେଉଁମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜୟ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଶୁଭ ଆଶ୍ରମ ପ୍ରାପ୍ତି ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ; କିନ୍ତୁ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନଙ୍କ ପାଇଁ ଘରସ୍ଥ ଧର୍ମକୁ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ସର୍ବୋତ୍ତମ କୁହିଛନ୍ତି, ହେ ପାର୍ବତୀ।
ତପ୍ତ୍ଵା ତପସ୍ଵୀ ଵିପିନେ କ୍ଷୁଧାର୍ତୋ ଗୃହଂ ସମାଯାତି ସଦାନ୍ନଦାତୁଃ । ଭକ୍ତ୍ଯା ସ ଚାନ୍ନଂ ପ୍ରଦଦାତି ତସ୍ମୈ ତପୋଵିଭାଗଂ ଭଜତେ ହି ତସ୍ଯ
ଯେତେବେଳେ ଏକ ତପସ୍ବୀ ଅରଣ୍ୟରୁ ଭୁକ୍ତି ଅଭାବରେ ଘରକୁ ଆସନ୍ତି, ଏବଂ ଘରମାଳିକ ଭକ୍ତି ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେ ତପସ୍ବୀଙ୍କ ତପର ଫଳରେ ଅଂଶୀ ହୁଅନ୍ତି।
ଗୃହାଶ୍ରମଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠମିହାଶ୍ରମାଣାଂ ସମ୍ଯକ୍ଚ ଯଃ ପାଲଯତେ ମନୁଷ୍ଯଃ । ଇହୈଵ ଭୁଂଜନ୍ସମନୁଷ୍ଯଭୋଗାନ୍ସ୍ଵର୍ଗଂ ପ୍ରଯାତୀତି ନ ସଂଶଯୋଽତ୍ର । ଗୃହଂ ସଦା ପାଲଯତାଂ ନରାଣାଂ ପାପଂ ସମାଯାତି କଥଂ ହି ଦେଵି
ଏହି ଚାରି ଆଶ୍ରମ ମଧ୍ୟରେ ଘରସ୍ଥ ଆଶ୍ରମ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଯିଏ ଏହାକୁ ଭଲଭାବେ ଚାଲାନ୍ତି, ସେ ଏଠାରେ ମନୁଷ୍ୟ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଯେଉଁମାନେ ସଦା ଘରସ୍ଥ ଜୀବନ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ପାପ କେମିତି ଛୁଇଁପାରିବ, ହେ ଦେବୀ?
ଗୃହାଶ୍ରମଃ ପୁଣ୍ଯତମଃ ସର୍ଵଦା ତୀର୍ଥଵଦ୍ଗୃହମ୍ । ଅସ୍ମିନ୍ଗୃହାଶ୍ରମେ ପୁଣ୍ଯେ ଦାନଂ ଦେଯଂ ଵିଶେଷତଃ
ଗୃହସ୍ଥ ଜୀବନ ସବୁଠାରୁ ପବିତ୍ର, ଏହି ଘର ସଦା ତୀର୍ଥ ସମାନ। ଏହି ପବିତ୍ର ଗୃହସ୍ଥ ଜୀବନରେ ବିଶେଷ କରି ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦେଵାନାଂ ପୂଜନଂ ଯତ୍ର ଅତିଥୀନାଂ ଚ ଭୋଜନମ୍ । ପଥିକାନାଂ ଚ ଶରଣଂ ଅତୋ ଧନ୍ଯତମୋ ମତଃ
ଯେଉଁଠି ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ, ଅତିଥିମାନେ ଖାଇବା ପାଆନ୍ତି ଏବଂ ପଥିକମାନେ ଆଶ୍ରୟ ପାଆନ୍ତି, ସେଠି ସବୁଠାରୁ ଧନ୍ୟ ମନାଯାଏ।
ତଦ୍ଗୃହଂ ତୁ ସମାଶ୍ରିତ୍ଯ ଯେଽର୍ଚଯଂତି ଦ୍ଵିଜାନ୍ନରାଃ । ଆଯୁର୍ଲକ୍ଷ୍ମୀସ୍ତଥା ପୁତ୍ରା ନ ହୀଯଂତେ କଦାଚନ
ଏପରି ଘରକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି, ଯେମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନୋଂକୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଆୟୁ, ଧନ ଓ ସନ୍ତାନ କେବେ କମିଯାଏ ନାହିଁ।
ଶୃଣୁ ସୁଂଦରି ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ମହାପାପଵିଶୋଧନମ୍ । ସର୍ଵସଂପତ୍କରଂ ଦାନଂ ଇହାମୁତ୍ରଫଲପ୍ରଦମ୍
ଶୁଣ, ସୁନ୍ଦରୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ବଡ଼ ପାପ ଶୋଧନ ବିଷୟ କହିବି—ଦାନ ଦେବା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ସମୃଦ୍ଧି ମିଳେ ଏବଂ ଏହି ଜନ୍ମ ଓ ପରଜନ୍ମରେ ଫଳ ମିଳେ।
ଶୁଭେକାଲେ ସମାଯାତେ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ସ୍ଵଦୈଵତମ୍ । ନିତ୍ଯଂ ନୈମିତ୍ତକଂ କୃତ୍ଵା ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦାନଂ ସ୍ଵଶକ୍ତିତଃ
ଶୁଭ ସମୟ ଆସିଲେ, ନିଜ ଦେବତାଙ୍କୁ ଭଲଭାବେ ପୂଜା କରି, ଦୈନିକ ଓ ବିଶେଷ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ।
ଗୃହୀତ୍ଵା ପରଦ୍ରଵ୍ଯଂ ଚ ଦ୍ଵିଜଦେଵେଭ୍ଯ ଏଵ ହି । ଦଦ୍ଯାତ୍ସ ନିରଯଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପଶ୍ଚାଦ୍ଯାତି ପରାଂ ଗତିମ୍
ଯଦି କେହି ଅନ୍ୟର ଧନ ନେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଉଛନ୍ତି, ସେ ନରକ ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ପରେ ଉତ୍ତମ ଗତିକୁ ପାଆନ୍ତି।
ଶତାନୀକୋ ଯଥା ଦାନାତ୍ସପୁତ୍ରଶ୍ଚୈଵ ତାରିତଃ । ଦତ୍ତ୍ଵାନ୍ଯେ ଚ ଦ୍ଵିଜେଭ୍ଯଶ୍ଚ ସ ଗଂତା ଧର୍ମତୋ ଦିଵମ୍
ଯେପରି ଶତାନୀକ ତାଙ୍କ ପୁଅ ସହିତ ଦାନ ଦେଇ ଉଦ୍ଧାର ହେଲେ, ସେପରି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନୋଂକୁ ଦାନ ଦେଇ ଧର୍ମରେ ଚଳିଥିବା ଲୋକ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପାଆନ୍ତି।
ଧର୍ମସ୍ଥାନେଷୁ ଯୈର୍ଦତ୍ତଂ ତେଷାଂ ଧର୍ମମୁଦାହୃତମ୍ । ଶୃଣୁ ଦେଵି ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଵିତ୍ତଦାନଂ ସମାସତଃ
ଯେଉଁମାନେ ଧର୍ମ ସ୍ଥଳରେ ଦାନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଧର୍ମୀ ମନାଯାଏ। ଶୁଣ, ଦେବୀ, ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ ଧନ ଦାନ ବିଷୟ କହିବି।
ଦେହଶୁଦ୍ଧିକରଂ ଦାନଂ ନ ଭୂତଂ ନ ଭଵିଷ୍ଯତି । ପାପହୀନୋ ଯେନ ପୁମାନ୍ଜାଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଏପରି ଶରୀର ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ଦାନ ନ ପୂର୍ବେ ହୋଇଛି, ନ ପରେ ହେବ। ଏହା ଦ୍ୱାରା ଲୋକ ପାପମୁକ୍ତ ହୁଏ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଭୋଗାନ୍ଭୁକ୍ତ୍ଵା ତତଶ୍ଚାଯଂ ଯାତି ଵିଷ୍ଣୁଂ ସନାତନମ୍ । ପୁରା ଵୈ ବ୍ରହ୍ମଣା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଭାର୍ଗଵାଯ ମହାତ୍ମନେ
ସେ ଏହି ଜଗତର ସମସ୍ତ ସୁଖ ଭୋଗ କରି, ପରେ ଚିରକାଳୀନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ। ଏହି କଥା ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରହ୍ମା ମହାତ୍ମା ଭାର୍ଗବଙ୍କୁ କହିଥିଲେ।
ପାପଯୁକ୍ତାଯ ରାମାଯ ତୁଲାଵୃଷଭମେଵ ଚ । ପାପକର୍ମରତଶ୍ଚୈଵ ଭଵବଂଧକ୍ରିଯୋ ନୃପଃ
ଯେ ରାମ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ଥିଲେ ଏବଂ ସଂସାରରେ ବନ୍ଧା ଥିଲେ, ସେମାନେ ଓ ପାପ କାମରେ ମନ ଲଗାଇଥିବା ରାଜାଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମା ତୁଳା ଓ ବୃଷଭ ଦାନ ବିଷୟ କହିଥିଲେ।
ଅଭକ୍ଷଭକ୍ଷଣରତା ଭ୍ରୂଣହା ଗୁରୁତଲ୍ପଗଃ । ଏତେପ୍ଯନୃତଵାଦୀ ଚ ପ୍ରସୂଯଂତେ ଵିଯୋନିଷୁ
ଯେମାନେ ନିଷିଦ୍ଧ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବାରେ ଆଗ୍ରହୀ, ଗର୍ଭ ହତ୍ୟା କରନ୍ତି, ଗୁରୁଙ୍କ ଶୟନ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି ଏବଂ ମିଥ୍ୟା କଥା କହନ୍ତି—ସେମାନେ ନିଚ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେନ୍ତି।
ଅଯାଜ୍ଯଯାଜନଂ କୃତ୍ଵା ଯାଚଯିତ୍ଵା ତୁ ନିଂଦିତାନ୍ । ସଦା କୋପସମାଯୁକ୍ତାଃ ସାଧୂନାଂ ପୀଡନେ ରତାଃ
ଯେମାନେ ନିଷିଦ୍ଧ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ନିନ୍ଦିତ ଲୋକଙ୍କୁ ମାଗନ୍ତି, ସବୁବେଳେ କ୍ରୋଧରେ ରହନ୍ତି ଏବଂ ସଜ୍ଜନଙ୍କୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେବାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି—
ଵିଶ୍ଵାସୋପହତାଶ୍ଚୈଷାମସୁଭିର୍ଧର୍ମନିଂଦକାଃ । ପାପୈରେଭିଃ ସମାଯୁକ୍ତା ଜ୍ଞାତ୍ଵାତ୍ମାନଂ ଗତାଯୁଷମ୍
ଯେମାନେ ଭରସା ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଧର୍ମ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି, ଏହି ପାପରେ ଲିପ୍ତ ଓ ନିଜକୁ ମୃତ୍ୟୁ ସମୀପରେ ଜାଣନ୍ତି—
ଇତି ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତୁ ତୈର୍ଦେଵି ଦାନଂ ଦେଯଂ ଵିଶେଷତଃ । ବହଵୋ ଧର୍ମକର୍ତ୍ତାରୋ ଵୈଷ୍ଣଵା ଭୁଵି ଵିଶ୍ରୁତାଃ
ଏହା ଜାଣି, ଦେବୀ, ସେମାନେ ବିଶେଷ କରି ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ। ବହୁତ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ଏ ଭୂମିରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଅଛନ୍ତି।
ଇତି ଶ୍ରୀପାଦ୍ମେ ମହାପୁରାଣେ ପଂଚପଂଚାଶତ୍ସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାମୁତ୍ତରଖଂଡେ ଉମାପତିନାରଦସଂଵାଦେ ଦାନଧର୍ମୋନାମ ଚତୁଃସପ୍ତତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏପରି ଶ୍ରୀପଦ୍ମ ମହାପୁରାଣର ଉତ୍ତରଖଣ୍ଡରେ ଉମାପତି ଓ ନାରଦଙ୍କ ସଂବାଦରେ 'ଦାନ ଧର୍ମ' ନାମକ ଚୁଅତ୍ତରିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ମହାଦେଵ ଉଵାଚ- ଗଂଡିକାଯାସ୍ତୁ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ଦେଵି ଵିଧାନତଃ । ଯଥା ଗଂଗା ତଥା ସା ଚ କଥିତା ନଗନଂଦିନି
ମହାଦେବ କହିଲେ—ଦେବୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଗଣ୍ଡିକାର ମହିମା ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କହିବି। ଯେପରି ଗଙ୍ଗା, ସେପରି ଗଣ୍ଡିକା ମଧ୍ୟ, ହେ ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା।
ଶାଲଗ୍ରାମଶିଲା ଯତ୍ର ଜାଯତେ ବହୁଧା ତଥା । ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଚୈଵ ତସ୍ଯାଶ୍ଚ କଥିତଂ ମୁନିସତ୍ତମୈଃ
ଯେଉଁଠି ବହୁ ପ୍ରକାର ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ସେଠି ମଧ୍ୟ ଗଣ୍ଡିକାର ମହିମାକୁ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି।
ଅଂଡଜା ଉଦ୍ଭିଜା ଯତ୍ର ସ୍ଵେଦଜାଶ୍ଚ ଜରାଯୁଜାଃ । ଯସ୍ଯା ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ପୁଣ୍ଯରୂପାସ୍ତୁ ପାର୍ଵତି
ଅଣ୍ଡରୁ, ଉଦ୍ଭିଦରୁ, ଘମରୁ ଓ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ, ପାର୍ବତୀ, ସେଉଁଠି ମାତ୍ର ଦର୍ଶନ କଲେ ପୁଣ୍ୟମୟ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ଉତ୍ତରେ ସା ତୁ ସଂଭୂତା ଗଂଡିକା ତୁ ମହାନଦୀ । ସଂସ୍ମୃତା ସଂସ୍ମୃତା ନୂନଂ ପାପଂ ହଂତ୍ଯଗନଂଦିନି
ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ମହାନଦୀ ଗଣ୍ଡିକା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି; ଏହାକୁ ପୁନିପୁନି ସ୍ମରଣ କଲେ, ହେ ପାପନାଶିନୀ, ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।