ପଠନାନ୍ମୋକ୍ଷମାପ୍ନୋତି ଯାଵଦାଭୂତସଂପ୍ଲଵମ୍ । ଵିନ୍ଯାସେନ ଯୁତଂ ଦେଵି ଵିଷ୍ଣୋର୍ନାମସହସ୍ରକମ୍
ପଢ଼ିବା ଦ୍ୱାରା, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ଲୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୋକ୍ଷ ମିଳେ। ହେ ଦେବୀ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସହସ୍ରନାମ ଏଭଳି ଗଠିତ।
ଯେ ପଠଂତି ନରଶ୍ରେଷ୍ଠାସ୍ତେ ଯାଂତି ପଦମଵ୍ଯଯମ୍ । ଏକକାଲଂ ଦ୍ଵିକାଲଂ ଵା ତ୍ରିକାଲଂ ଵାଥ ଯଃ ପଠେତ୍
ଯେଉଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷମାନେ ପଢ଼ନ୍ତି, ସେମାନେ ଅବିନାଶୀ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରନ୍ତି। ଏକଥର, ଦୁଇଥର କିମ୍ବା ତିନିଥର ପ୍ରତିଦିନ ଯେଉଁଠି ପଢ଼ନ୍ତି।
ଧନାଯୁର୍ଵର୍ଧତେ ତସ୍ଯ ଯାଵଦିଂଦ୍ରାଶ୍ଚତୁର୍ଦଶ । ପୁତ୍ରାନ୍ପୌତ୍ରାଂସ୍ତଥାଲକ୍ଷ୍ମୀ ସଂପଦଂ ଵିପୁଲାଂ ଲଭେତ୍
ତାଙ୍କର ଧନ ଓ ଆୟୁ ଚୌଦ ଇନ୍ଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଢ଼ିଯାଏ। ସେ ପୁଅ, ନାତି ଓ ବିପୁଳ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସମ୍ପଦ ପାଆନ୍ତି।
କିମନ୍ଯଦ୍ବହୁନୋକ୍ତେନ ଭୂଯୋ ଭୂଯୋ ଵରାନନେ । ଵିଷ୍ଣୋର୍ନାମସହସ୍ରଂ ତୁ ପରଂ ନିର୍ଵାଣଦାଯକମ୍
ଅଧିକ କଥା କହିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ, ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସହସ୍ରନାମ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ।
ପୂଜନଂ ପ୍ରଥମଂ ତସ୍ଯ କୃତଂ ଯେନ ନରେଣ ତୁ । ସଂପୂର୍ଣଂ ପୂଜିତେ ଵିଷ୍ଣୌ ତସ୍ଯ ପୂଜା ଚ ଵାର୍ଷିକୀ
ଯେ ମଣିଷ ପ୍ରଥମେ ତାଙ୍କର ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେ ମଣିଷଙ୍କ ପାଇଁ, ଯେତେବେଳେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପୂଜା କରାଯାଏ, ସେ ମଣିଷଙ୍କ ବାର୍ଷିକ ପୂଜା ସଫଳ ହୁଏ।
ଵ୍ଯଗ୍ରତ୍ଵଂ ଚ ନ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ପଠନେ ତୁ ଵିଶେଷତଃ । ଯଦି ଚେତ୍କ୍ରିଯତେ ପାଠେ ହ୍ଯାଯୁର୍ଵିତ୍ତଂ ଚ ନଶ୍ଯତି
ବିଶେଷକରି ପାଠ କରିବାବେଳେ ଅବଧାନ ରଖିବା ଦରକାର, ଅବଧାନ ନ ରଖିଲେ ଆୟୁଷ୍ୟ ଓ ଧନ ନଷ୍ଟ ହୁଏ।
ଯାଵଂତି ଭୁଵି ତୀର୍ଥାନି ଜଂବୁଦ୍ଵୀପେଷୁ ସର୍ଵଦା । ତାନି ତୀର୍ଥାନି ତତ୍ରୈଵ ଵିଷ୍ଣୋର୍ନାମସହସ୍ରକମ୍
ଏଇ ପୃଥିବୀରେ ଯେତେ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ସମସ୍ତ ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପରେ ଯେଉଁଠି ତୀର୍ଥ ଅଛି, ସେ ସବୁ ତୀର୍ଥ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସହସ୍ରନାମରେ ଅଛି।
ତତ୍ରୈଵ ଗଂଗା ଯମୁନା ଚ ଵେଣୀ ଗୋଦାଵରୀ ତତ୍ର ସରସ୍ଵତୀ ଚ । ସର୍ଵାଣି ତୀର୍ଥାନି ଵସଂତି ତତ୍ର ଯତ୍ର ସ୍ଥିତଂ ନାମସହସ୍ରକଂ ତତ୍
ଏଠି ଗଙ୍ଗା, ଯମୁନା, ବେଣୀ, ଗୋଦାବରୀ ଓ ସରସ୍ୱତୀ ଅଛନ୍ତି; ଯେଉଁଠି ସହସ୍ରନାମ ରହିଛି, ସେଠି ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ବସିଛନ୍ତି।
ଇଦଂ ପଵିତ୍ରଂ ପରମଂ ଭକ୍ତାନାଂ ଵଲ୍ଲଭଂ ସଦା । ଧ୍ଯେଯଂ ହି ଦାସଭାଵେନ ଭକ୍ତିଭାଵେନ ଚେତସା
ଏହି ଗାଥା ପବିତ୍ର, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସଦା ପ୍ରିୟ; ଏହାକୁ ସେବା ଓ ଭକ୍ତି ଭାବରେ ମନରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପରଂ ସହସ୍ରନାମାଖ୍ଯଂ ଯେ ପଠଂତି ମନୀଷିଣଃ । ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତାସ୍ତେ ଯାଂତି ହରିସଂନିଧୌ
ଯେ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏହି ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ସହସ୍ରନାମ ପଢନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ଓ ହରିଙ୍କ ସମ୍ନିଧିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।
ଅରୁଣୋଦଯକାଲେ ତୁ ଯେ ପଠଂତି ଜପଂତି ଚ । ଆଯୁର୍ବଲଂ ଚ ତେଷାଂ ଶ୍ରୀର୍ଵର୍ଦ୍ଧତେ ଚ ଦିନେଦିନେ
ଯେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ବେଳେ ଏହା ପଢନ୍ତି ଓ ଜପନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଆୟୁ, ବଳ ଓ ଧନ ଦିନକୁ ଦିନ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ।
ରାତ୍ରୌ ଜାଗରଣେ ପ୍ରାପ୍ତେ କଲୌ ଭାଗଵତୋ ନରଃ । ପଠନାନ୍ମୁକ୍ତିମାପ୍ନୋତି ଯାଵଦିଂଦ୍ରାଶ୍ଚତୁର୍ଦଶ
କଳିଯୁଗରେ ରାତିରେ ଜାଗି ଯେ ଭକ୍ତ ଏହା ପଢନ୍ତି, ସେ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ଇନ୍ଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି।
ଏକୈକେନ ତୁ ନାମ୍ନା ଵୈ ହରୌ ତୁଲସିକାରଣାତ୍ । ପୂଜା ସା ଚୈଵ ଵିଜ୍ଞେଯା କୋଟିଯଜ୍ଞଫଲାଧିକା
ହରିଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟେକ ନାମକୁ ତୁଳସୀ ସହିତ ପୂଜା କଲେ, ଏହି ପୂଜା କୋଟି ଯଜ୍ଞରୁ ଅଧିକ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ମାର୍ଗେ ଚ ଗଚ୍ଛମାନାସ୍ତୁ ଯେ ପଠଂତି ଦ୍ଵିଜାତଯଃ । ନ ଦୋଷା ମାର୍ଗଜାସ୍ତେଷାଂ ଭଵଂତି କିଲ ପାର୍ଵତି
ମାର୍ଗରେ ଯିବା ସମୟରେ ଯଦି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏହା ପଢନ୍ତି, ତେବେ ପାର୍ବତୀ, ମାର୍ଗର ଦୋଷ ସେମାନଙ୍କୁ ଲାଗେ ନାହିଁ।
ଶୃଣୁ ଦେଵି ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ କେଶଵସ୍ଯ ତୁ । ଯେ ଶୃଣ୍ଵଂତି ନରଶ୍ରେଷ୍ଠାସ୍ତେ ପୁଣ୍ଯାଃ ପୁଣ୍ଯରୂପିଣଃ
ଦେବୀ, ମୁଁ ଏବେ କେଶବଙ୍କର ମହିମା କହିବି; ଯେଉଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷମାନେ ଏହା ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁଣ୍ୟବାନ ଓ ପୁଣ୍ୟର ଆକାର ହୁଅନ୍ତି।
ଇତି ଶ୍ରୀପାଦ୍ମେ ମହାପୁରାଣେ ପଂଚପଂଚାଶତ୍ସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାମୁତ୍ତରଖଂଡେ ଉମାପତିନାରଦସଂଵାଦେ ସହସ୍ରନାମମହିମାନାମ ଦ୍ଵିସପ୍ତତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଶ୍ରୀପଦ୍ମ ମହାପୁରାଣରେ, ପଞ୍ଚପଞ୍ଚାଶି ହଜାର ଶ୍ଲୋକ ଥିବା ସଂହିତାର ଉତ୍ତରଖଣ୍ଡରେ, ଉମାପତି ଓ ନାରଦଙ୍କ ସଂବାଦରେ, ସହସ୍ରନାମ ମହିମା ନାମକ ବୃହତ ଡ଼ିଏଁ ସତ୍ତରିତମ ଅଧ୍ୟାୟ।
ମହାଦେଵ ଉଵାଚ- ଓଁରାମରକ୍ଷାସ୍ତୋତ୍ରସ୍ଯ ଶ୍ରୀମହର୍ଷିର୍ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରଋଷିଃ । ଶ୍ରୀରାମୋ ଦେଵତା ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍ଛଂଦଃ । ଵିଷ୍ଣୁପ୍ରୀତ୍ଯର୍ଥେ ଜପେ ଵିନିଯୋଗଃ
ମହାଦେବ କହିଲେ— ଓଁ, ଏହି ରାମରକ୍ଷା ସ୍ତୋତ୍ରର ଋଷି ହେଲେ ଶ୍ରୀମହର୍ଷି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ଦେବତା ହେଲେ ଶ୍ରୀରାମ, ଛନ୍ଦ ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍, ଏହି ଜପ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ।
ଅତସୀପୁଷ୍ପସଂକାଶଂ ପୀତଵାସସମଚ୍ଯୁତମ୍ । ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଵୈ ପୁଂଡରୀକାକ୍ଷଂ ଶ୍ରୀରାମଂ ଵିଷ୍ଣୁମଵ୍ଯଯମ୍
ଅତସୀ ଫୁଲ ରଙ୍ଗର, ପୀତବସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଅଚ୍ୟୁତ, ପଦ୍ମନୟନ, ଅବିନାଶୀ ଶ୍ରୀରାମ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ମନରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା।
ପାତୁ ଵୋ ହୃଦଯଂ ରାମଃ ଶ୍ରୀକଂଠଃ କଂଠମେଵ ଚ । ନାଭିଂ ପାତୁ ମଖତ୍ରାତା କଟିଂ ମେ ଵିଶ୍ଵରକ୍ଷକଃ
ରାମ ମୋ ହୃଦୟକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ଶ୍ରୀକଣ୍ଠ ମୋ କଣ୍ଠକୁ, ଯଜ୍ଞର ରକ୍ଷକ ମୋ ନାଭିକୁ, ବିଶ୍ୱରକ୍ଷକ ମୋ କଟିକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
କରୌ ପାତୁ ଦାଶରଥିଃ ପାଦୌ ମେ ଵିଶ୍ଵରୂପଧୃକ୍ । ଚକ୍ଷୁଷୀ ପାତୁ ଵୈ ଦେଵ ସୀତାପତିରନୁତ୍ତମଃ
ଦଶରଥପୁତ୍ର ମୋ ହାତକୁ, ବିଶ୍ୱରୂପଧାରୀ ମୋ ପାଦକୁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବ, ସୀତାପତି ମୋ ଚକ୍ଷୁକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଶିଖାଂ ମେ ପାତୁ ଵିଶ୍ଵାତ୍ମା କର୍ଣୌ ମେ ପାତୁ କାମଦଃ । ପାର୍ଶ୍ଵଯୋସ୍ତୁ ସୁରତ୍ରାତା କାଲକୋଟିଦୁରାସଦଃ
ବିଶ୍ୱାତ୍ମା ମୋ ଶିଖାକୁ, କାମଦ ମୋ କାନକୁ, ସୁରରକ୍ଷକ ଓ କାଳକୋଟିକୁ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ ଯେ, ସେ ମୋ ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଅନଂତଃ ସର୍ଵଦା ପାତୁ ଶରୀରଂ ଵିଶ୍ଵନାଯକଃ । ଜିହ୍ଵାଂ ମେ ପାତୁ ପାପଘ୍ନୋ ଲୋକଶିକ୍ଷାପ୍ରଵର୍ତ୍ତକଃ
ଅନନ୍ତ ବିଶ୍ୱନାୟକ ସଦା ମୋ ଶରୀରକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ପାପନାଶକ, ଲୋକଶିକ୍ଷାର ପ୍ରବର୍ତ୍ତକ ମୋ ଜିହ୍ବାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ରାଘଵଃ ପାତୁ ମେ ଦଂତାନ୍କେଶାନ୍ରକ୍ଷତୁ କେଶଵଃ । ସକ୍ଥିନୀ ପାତୁ ମେ ଦତ୍ତ ଵିଜଯୋ ନାମ ଵିଶ୍ଵସୃକ୍
ରାଘବ ମୋ ଦାନ୍ତକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, କେଶବ ମୋ କେଶକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଦତ୍ତ ମୋ ଜଂଘାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ବିଶ୍ୱର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ବିଜୟ ନାମକ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଏତାଂ ରାମବଲୋପେତାଂ ରକ୍ଷାଂ ଯୋ ଵୈ ପୁମାନ୍ପଠେତ୍ । ସ ଚିରାଯୁଃ ସୁଖୀ ଵିଦ୍ଵାନ୍ଲଭତେ ଦିଵ୍ଯସଂପଦମ୍
ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ଏହି ରାମବଳରେ ଭରସା ଥିବା ରକ୍ଷାମନ୍ତ୍ରକୁ ପଢ଼ନ୍ତି, ସେ ଦୀର୍ଘଆୟୁ, ସୁଖ, ଜ୍ଞାନ ଓ ଦିବ୍ୟ ସମ୍ପଦ ଲାଭ କରନ୍ତି।
ରକ୍ଷାଂ କରୋତି ଭୂତେଭ୍ଯଃ ସଦା ରକ୍ଷା ତୁ ଵୈଷ୍ଣଵୀ । ରାମେତି ରାମଭଦ୍ରେତି ରାମଚଂଦ୍ରେତି ଯଃ ସ୍ମରେତ୍
ଏହି ରକ୍ଷା ନିତ୍ୟ ଭୂତପ୍ରେତ ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ ଜୀବକୁ ଦୂରେଇ ରଖେ; ଏହା ସତ୍ୟ ଭାବେ ବୈଷ୍ଣବ ରକ୍ଷା। ଯିଏ ‘ରାମ’, ‘ରାମଭଦ୍ର’ କିମ୍ବା ‘ରାମଚନ୍ଦ୍ର’ ନାମ ସ୍ମରଣ କରେ,
ଵିମୁକ୍ତଃ ସ ନରଃ ପାପାନ୍ମୁକ୍ତିଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଶାଶ୍ଵତୀମ୍ । ଵସିଷ୍ଠେନ ଇଦଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଗୁରଵେ ଵିଷ୍ଣୁରୂପିଣେ
ସେ ପୁରୁଷ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ, ଚିରକାଳର ମୋକ୍ଷ ଲାଭ କରେ। ଏହି ଉପଦେଶ ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଷ୍ଣୁର ରୂପ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ତତୋ ମେ ବ୍ରହ୍ମଣଃ ପ୍ରାପ୍ତଂ ମଯୋକ୍ତଂ ନାରଦଂ ପ୍ରତି । ନାରଦେନ ତୁ ଭୂର୍ଲୋକେ ପ୍ରାପିତଂ ସୁଜନେଷ୍ଵିହ
ତାପରେ ମୁଁ ଏହା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କଠାରୁ ପାଇଥିଲି, ଏବଂ ଏହି କଥାକୁ ମୁଁ ନାରଦଙ୍କୁ କହିଥିଲି। ନାରଦ ଏହି ଉପଦେଶକୁ ପୃଥିବୀରେ ଭଲ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପହଞ୍ଚାଇଛନ୍ତି।
ସୁପ୍ତ୍ଵାଵାଥ ଗୃହେ ଵାପି ମାର୍ଗେ ଗଚ୍ଛଂତ ଏଵ ଵା । ଯେ ପଠଂତି ନରଶ୍ରେଷ୍ଠାସ୍ତେ ନରାଃ ପୁଣ୍ଯଭାଗିନଃ
ଯେଉଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷମାନେ ଘରେ, ଶୋଇବାବେଳେ କିମ୍ବା ପଥରେ ଯାଉଥିବାବେଳେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ନ୍ତି, ସେମାନେ ସତ୍ୟରେ ପୁଣ୍ୟଶାଳୀ ଓ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ।
ଇତି ଶ୍ରୀପାଦ୍ମେ ମହାପୁରାଣେ ପଂଚପଂଚାଶତ୍ସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାମୁତ୍ତରଖଂଡେ ଉମାପତିନାରଦସଂଵାଦେ ରାମକ୍ଷାସ୍ତୋତ୍ରଂନାମ ତ୍ରିସପ୍ତତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀପଦ୍ମ ମହାପୁରାଣର ଉତ୍ତରଖଣ୍ଡରେ, ପଞ୍ଚପଞ୍ଚାଶି ହଜାର ଶ୍ଲୋକର ଏହି ସଂହିତାରେ, ଉମାପତି ଓ ନାରଦଙ୍କ ସଂବାଦରେ ‘ରାମରକ୍ଷାସ୍ତୋତ୍ର’ ନାମକ ତ୍ରିସପ୍ତତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଏଠାରେ ସମାପ୍ତ।
ମହାଦେଵ ଉଵାଚ- ଶୃଣୁ ଦେଵି ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଧର୍ମମାହାତ୍ମ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍ । ଯଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ନ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ଜାଯତେ ଭୁଵି କର୍ହିଚିତ୍
ମହାଦେବ କହିଲେ— ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ ଶୁଣ, ମୁଁ ଏବେ ଧର୍ମର ସର୍ବୋତ୍ତମ ମହିମା କହିବି; ଏହା ଶୁଣିଲେ ପୁନିଥରେ ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମ ହୁଏନାହିଁ।