ସନାଗଦୈତ୍ଯବାଣୈକଵ୍ଯାକୁଲୀକୃତସାଗରଃ । ସମ୍ଲେଚ୍ଛକୋଟିବାଣୈକଶୁଷ୍କନିର୍ଦଗ୍ଧସାଗରଃ
ଅଙ୍ଗଦ ଓ ଦୈତ୍ୟ ବାଣରେ ସମୁଦ୍ରକୁ ଏକାଘାତରେ ବିକ୍ଷୁବ୍ଧ କଲେ, ଅନେକ ମ୍ଲେଚ୍ଛରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମୁଦ୍ରକୁ ଏକ ତୀରରେ ଶୁଷ୍କ ଓ ଭସ୍ମ କରିଦେଲେ।
ସମୁଦ୍ରାଦ୍ଭୁତପୂର୍ଵୈକ ବଂଧସେତୁର୍ଯଶୋନିଧିଃ । ଅସାଧ୍ଯସାଧକୋ ଲଂକାସମୂଲୋତ୍କର୍ଷଦକ୍ଷିଣଃ
ସମୁଦ୍ରର ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟ ହେବା ସହ, ସେତୁ ବାନ୍ଧିଲେ, ଏହା ଏକ ଅପୂର୍ବ କୃତି ଓ କୀର୍ତ୍ତିର ଭଣ୍ଡାର; ସେ ଅସାଧ୍ୟକୁ ସାଧ୍ୟ କଲେ, ଲଙ୍କାକୁ ମୂଳରୁ ଉଖାଡ଼ିଦେଲେ, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ।
ଵରଦୃପ୍ତଜଗଚ୍ଛଲ୍ଯ ପୌଲସ୍ତ୍ଯକୁଲକୃଂତନଃ । ରାଵଣିଘ୍ନଃ ପ୍ରହସ୍ତଚ୍ଛିତ୍କୁଂଭକର୍ଣଭିଦୁଗ୍ରହା
ବରରେ ଗର୍ବିତ ଜଗତର କଣ୍ଟକ, ପୌଲସ୍ତ୍ୟ ବଂଶର ନାଶକ, ରାବଣଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ, ପ୍ରହସ୍ତଙ୍କୁ କାଟିଦେଲେ, କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣକୁ ଦଳନ କଲେ।
ରାଵଣୈକଶିରଶ୍ଚ୍ଛେତ୍ତା ନିଃଶଂକେଂଦ୍ରୈକରାଜ୍ଯଦଃ । ସ୍ଵର୍ଗାସ୍ଵର୍ଗତ୍ଵଵିଚ୍ଛେଦୀ ଦେଵେଂଦ୍ରାନିଂଦ୍ରତାହରଃ
ସେ ଏକା ରାବଣଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେଲେ, ଭୟ ନ ଥିବାବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଏକମାତ୍ର ରାଜ୍ୟ ଦେଲେ, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ଅସ୍ୱର୍ଗର ଭେଦ ଦୂର କଲେ, ଦେବତାଙ୍କ ମିଥ୍ୟା ପଦବୀ ନେଇଦେଲେ।
ରକ୍ଷୋ ଦେଵତ୍ଵହୃଦ୍ଧର୍ମା ଧର୍ମତ୍ଵଘ୍ନଃ ପୁରୁଷ୍ଟୁତଃ । ନତିମାତ୍ରଦଶାସ୍ଯାରିର୍ଦତ୍ତରାଜ୍ଯଵିଭୀଷଣଃ
ସେ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ଦେବତ୍ୱ ନେଇଦେଲେ, ଦେବମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଧର୍ମ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ, ଅଧର୍ମକୁ ନଶ୍ୱ କଲେ, ମହାନ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହେଲେ, ମାତ୍ର ଧନୁଷ୍ୟ ଧରି ଦଶମୁଖ ଶତ୍ରୁ ହେଲେ ଓ ବିଭୀଷଣଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟ ଦେଲେ।
ସୁଧାଵୃଷ୍ଟିମୃତାଶେଷ ସ୍ଵସୈନ୍ଯୋଜ୍ଜୀଵନୈକକୃତ୍ । ଦେଵବ୍ରାହ୍ମଣନାମୈକ ଧାତା ସର୍ଵାମରାର୍ଚିତଃ
ଅମୃତ ବର୍ଷା କରି ସେ ନିଜ ସମସ୍ତ ସେନାକୁ ପୁନଃ ଜୀବନ ଦେଲେ, ଦେବ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ଆଧାର, ସମସ୍ତଙ୍କ ପୋଷକ ଓ ସମସ୍ତ ଅମରମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜିଥିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମସୂର୍ଯେଂଦ୍ରରୁଦ୍ରାଦି ଵୃଂଦାର୍ପିତସତୀପ୍ରିଯଃ । ଅଯୋଧ୍ଯାଖିଲରାଜନ୍ଯଃ ସର୍ଵଭୂତମନୋହରଃ
ସତୀଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ବ୍ରହ୍ମା, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଇନ୍ଦ୍ର, ରୁଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ଅୟୋଧ୍ୟାର ସମସ୍ତ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଆକର୍ଷଣ କରୁଥିବା।
ସ୍ଵାମିତୁଲ୍ଯକୃପାଦଂଡୋ ହୀନୋତ୍କୃଷ୍ଟୈକସତ୍ପ୍ରିଯଃ । ସ୍ଵପକ୍ଷାଦିନ୍ଯାଯଦର୍ଶୀ ହୀନାର୍ଥାଧିକସାଧକଃ
ତାଙ୍କର କୃପା ଦଣ୍ଡ ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପରି ସମାନ, ସେ କେବଳ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭଲ ପାଇଥିବା, ନିଜ ପକ୍ଷରେ ନ୍ୟାୟ ଦେଖନ୍ତି, ଦୁଃଖୀମାନେ ପାଇଁ ଅଧିକ କାମ କରନ୍ତି।
ଵ୍ଯାଧଵ୍ଯାଜାନୁଚିତକୃତ୍ତାରକୋଖିଲତୁଲ୍ଯକୃତ୍ । ପାର୍ଵତ୍ଯାଧିକ୍ଯମୁକ୍ତାତ୍ମା ପ୍ରିଯାତ୍ଯକ୍ତଃ ସ୍ମରାରିଜିତ୍
ସେ କୌଣସି ଚତୁରାଇ କିମ୍ବା ରୋଗ ଦେଖାଇ ଅନୁଚିତ କାମ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ତାରାମାନେ ପରି ସମାନ, ପାର୍ବତୀଠାରୁ ଅଧିକ ମହାନ, ମୁକ୍ତ ଆତ୍ମା, ଏବଂ ସେ କାମଦେବଙ୍କୁ ଜିତିଥିବା ଭଗବାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ।
ସାକ୍ଷାତ୍କୁଶଲଵଚ୍ଛଦ୍ମେଂଦ୍ରାଦିତାତୋଽପରାଜିତଃ । କୋଶଲେଂଦ୍ରୋ ଵୀରବାହୁଃ ସତ୍ଯାର୍ଥ ତ୍ଯକ୍ତସୋଦରଃ
ସେ ସିଧାସଳଖ, କୁଶଳ ଓ ଲବଙ୍କ ଭାବରେ ଅବତାର ନେଇଥିବା, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଜିତିପାରିନଥିବା, କୋଶଳର ରାଜା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁବଳୀ, ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ, ଧର୍ମ ପାଇଁ ଭାଇମାନେ ଛାଡିଦେଇଥିବା।
ଶରସଂଧାନନିର୍ଧୂତ ଧରଣୀମଂଡଲୋଦଯଃ । ବ୍ରହ୍ମାଦିକାମ୍ଯସାଂନିଧ୍ଯସନାଥୀକୃତଦୈଵତଃ
ତାଙ୍କର ଧନୁର୍ବାଣ ଶକ୍ତିରେ ପୃଥିବୀର ଅନ୍ୟାୟ ଦୂର ହୋଇଥିଲା, ସେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ଚାହିଁଥିବା କାମନା ପୂରଣ କରି, ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ନାଥ ବାଣିଥିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଲୋକାପ୍ତଚାଂଡାଲାଦ୍ଯଶେଷପ୍ରାଣିସାର୍ଥକଃ । ସ୍ଵନୀତଗର୍ଦଭାଶ୍ଵାଦିଶ୍ଚିରାଯୋଧ୍ଯାଵନୈକକୃତ୍
ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଚାଣ୍ଡାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଜୀବନକୁ ଅର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଇଥିଲେ, ନିଜ ନେତୃତ୍ୱରେ ଗଧା ଓ ଘୋଡାମାନେ ଆଗୁଆ କରି, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଅୟୋଧ୍ୟାର ଅରଣ୍ୟକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ।
ରାମଦ୍ଵିତୀଯଃ ସୌମିତ୍ରିର୍ଲକ୍ଷ୍ମଣଃ ପ୍ରହତେଂଦ୍ରଜିତ୍ । ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତାପ୍ତରାମାଂଘ୍ରିପାଦୁକାରାଜ୍ଯନିର୍ଵୃତଃ
ରାମଙ୍କ ପରେ ଦ୍ୱିତୀୟ, ସୌମିତ୍ରି ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଇନ୍ଦ୍ରଜିତ୍କୁ ବଧ କରିଥିବା, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଭକ୍ତ, ରାମଙ୍କ ପାଦୁକା ରାଜ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରିଥିଲେ।
ଭରତୋଽସହ୍ଯଗଂଧର୍ଵକୋଟିଘ୍ନୋ ଲଵଣାଂତକଃ । ଶତ୍ରୁଘ୍ନୋ ଵୈଦ୍ଯରାଜାଯୁର୍ଵେଦଗର୍ଭୌଷଧୀପତିଃ
ଭରତ, ଅସଂଖ୍ୟ ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିଥିବା, ଲବଣାସୁରଙ୍କୁ ସମାପ୍ତ କରିଥିବା; ଶତୃଘ୍ନ, ବୈଦ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରାଜା, ଆୟୁର୍ବେଦ ଓ ଔଷଧୀର ପ୍ରଭୁ।
ନିତ୍ଯାମୃତକରୋ ଧନ୍ଵଂତରିର୍ଯଜ୍ଞୋ ଜଗଦ୍ଧରଃ । ସୂର୍ଯାରିଘ୍ନଃ ସୁରାଜୀଵୋ ଦକ୍ଷିଣେଶୋ ଦ୍ଵିଜପ୍ରିଯଃ
ଧନ୍ୱନ୍ତରି, ସଦା ଅମୃତ ଦେଉଥିବା, ଯଜ୍ଞର ପ୍ରଧାନ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଶତ୍ରୁମାନେ ନାଶ କରିଥିବା, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବସୁଥିବା, ଦକ୍ଷିଣା ଦିଗର ନାଥ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ପ୍ରିୟ।
ଛିନ୍ନମୂର୍ଧାଯଦେଶାର୍କଃ ଶେଷାଂଗସ୍ଥାପିତାମରଃ । ଵିଶ୍ଵାର୍ଥାଶେଷକଦ୍ରାସ୍ତ୍ର ଶିରଚ୍ଛେଦାକ୍ଷତାକୃତିଃ
ଯେଉଁ ଦେଶରେ ମୁଣ୍ଡ କାଟାଯାଏ, ସେଠାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ, ଶେଷଙ୍କ ଅଂଗରେ ବସିଥିବା ଅମର, ସମସ୍ତ ଜଗତ ପାଇଁ କଦ୍ରୁଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ନାଶ କରିଥିବା, ମୁଣ୍ଡ କାଟାହେଲେ ମଧ୍ୟ ଅକ୍ଷତ ରୂପରେ ରହିଥିବା।
ଵାଜପେଯାଦିନାମାଗ୍ନିର୍ଵେଦଧର୍ମପରାଯଣଃ । ଶ୍ଵେତଦ୍ଵୀପପତିଃ ସାଂଖ୍ଯପ୍ରଣେତା ସର୍ଵସିଦ୍ଧିରାଟ୍
ବାଜପେୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଯଜ୍ଞ ନାମରେ ଅଗ୍ନି, ବେଦ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପର ନାଥ, ସାଂଖ୍ୟ ଦର୍ଶନର ପ୍ରବର୍ତ୍ତକ, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧିର ରାଜା।
ଵିଶ୍ଵପ୍ରକାଶିତଜ୍ଞାନଯୋଗମୋହତମିସ୍ରହା । ଦେଵହୂତ୍ଯାତ୍ମଜଃ ସିଦ୍ଧଃ କପିଲଃ କର୍ଦମାତ୍ମଜଃ
ସେ ଜ୍ଞାନ ଓ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଜଗତକୁ ଆଲୋକିତ କରି, ଅଜ୍ଞାନ ଓ ମୋହର ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରନ୍ତି; ଦେବହୂତି ଓ କର୍ଦ୍ଦମଙ୍କ ପୁତ୍ର, ସିଦ୍ଧ କପିଳ।
ଯୋଗସ୍ଵାମୀ ଧ୍ଯାନଭଂଗ ସଗରାତ୍ମଜଭସ୍ମକୃତ୍ । ଧର୍ମୋ ଵୃଷେନ୍ଦ୍ରଃ ସୁରଭୀପତିଃ ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମଭାଵିତଃ
ଯୋଗର ସ୍ୱାମୀ, ଧ୍ୟାନ ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା, ସଗରଙ୍କ ପୁଅମାନେକୁ ଭସ୍ମ କରିଥିବା; ଧର୍ମ, ବୃଷଭର ରାଜା, ସୁରଭୀଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମା ଓ ମନ ଥିବା।
ଶଂଭୁସ୍ତ୍ରିପୁରଦାହୈକସ୍ଥୈର୍ଥଵିଶ୍ଵରଥୋଦ୍ଵହଃ । ଭକ୍ତଶଂଭୁଜିତୋ ଦୈତ୍ଯାମୃତଵାପୀସମସ୍ତପଃ
ଶମ୍ଭୁ, ତ୍ରିପୁରାକୁ ଦହନ କରିଥିବା ଏକମାତ୍ର, ସମସ୍ତ ଜଗତର ରଥ ବହିଥିବା, ଭକ୍ତମାନେ ପୂଜିଥିବା, ଦାନବମାନେ ଅମୃତ କୁଆଁରେ ତପସ୍ୟା କରିଥିବା।
ମହାପ୍ରଲଯଵିଶ୍ଵୈକଦ୍ଵିତୀଯାଖିଲନାଗରାଟ୍ । ଶେଷଦେଵଃ ସହସ୍ରାକ୍ଷଃ ସହସ୍ରାସ୍ଯ ଶିରୋଭୁଜଃ
ମହାପ୍ରଳୟ ସମୟରେ ସେ ଏକାକି ଅବଶିଷ୍ଟ ରହନ୍ତି, ସମସ୍ତ ନାଗମାନେ ର ରାଜା, ଶେଷଦେବ, ହଜାର ଆଖି, ହଜାର ମୁହଁ, ମୁଣ୍ଡ ଓ ବାହୁ ଥିବା।
ଫଣାମଣିକଣାକାରଯୋଜିତାବ୍ଧ୍ଯଂବୁଦକ୍ଷିତିଃ । କାଲାଗ୍ନିରୁଦ୍ରଜନକୋ ମୁଶଲାସ୍ତ୍ରୋ ହଲାଯୁଧଃ
ସେ ନାଗମଣିର ଆଭାରେ ପୃଥିବୀ, ସମୁଦ୍ର ଓ ମେଘକୁ ଏକତ୍ର କରିଥିଲେ, କାଳାଗ୍ନି ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିବା, ମୁଶଳ ଓ ହଳ ଅସ୍ତ୍ର ଭାବେ ଧାରଣ କରୁଥିବା।
ନୀଲାଂବରୋ ଵାରୁଣୀଶୋ ମନୋଵାକ୍କାଯଦୋଷହା । ଅସଂତୋଷୋ ଦୃଷ୍ଟିମାତ୍ରପାତିତୈକଦଶାନନଃ
ନୀଳବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ବାରୁଣୀଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ମନ, କଥା ଓ ଶରୀରର ଦୋଷ ନାଶ କରୁଥିବା, ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ଦୃଷ୍ଟି ମାତ୍ରରେ ଦଶମୁଖୀଙ୍କୁ ପତିତ କରିଥିବା।
ବଲିସଂଯମନୋ ଘୋରୋ ରୌହିଣେଯଃ ପ୍ରଲଂବହା । ମୁଷ୍ଟିକଘ୍ନୋ ଦ୍ଵିଵିଦହା କାଲିଂଦୀକର୍ଷଣୋ ବଲଃ
ବଳିଙ୍କୁ ବଶ କରିଥିବା, ଭୟଙ୍କର, ରୋହିଣୀଙ୍କ ପୁଅ, ପ୍ରଲମ୍ବକୁ ବିନାଶ କରିଥିବା, ମୁଷ୍ଟିକ ଓ ଦ୍ୱିବିଦକୁ ମାରିଥିବା, କାଳିନ୍ଦୀକୁ ଟାଣିଥିବା ବଳ।
ରେଵତୀରମଣଃ ପୂର୍ଵଭକ୍ତିଖେଦାଚ୍ଯୁତାଗ୍ରଜଃ । ଦେଵକୀଵସୁଦେଵାହ୍ଵ କଶ୍ଯପାଦିତିନଂଦନଃ
ଯିଏ ରେବତୀଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ପୂର୍ବ ଭକ୍ତିରେ କ୍ଲାନ୍ତ, ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କର ଭାଇ, ଦେବକୀ ଓ ବସୁଦେବଙ୍କ ସନ୍ତାନ, କଶ୍ୟପ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଯାହାଙ୍କ ଉତ୍ସବଂଶ।
ଵାର୍ଷ୍ଣେଯଃ ସାତ୍ଵତାଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠଃ ଶୌରିର୍ଯଦୁକୁଲୋଦ୍ଵହଃ । ନରାକୃତିଃ ପରଂବ୍ରହ୍ମ ସଵ୍ଯସାଚୀ ଵରପ୍ରଦଃ
ଯିଏ ବୃଷ୍ଣି ଉତ୍ସବଂଶର, ସାତ୍ୱତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଶୂରଙ୍କ ପୁଅ, ଯଦୁବଂଶର ଗର୍ବ, ମାନବ ଆକୃତି ଧାରଣ କରିଥିବା, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ, ସବ୍ୟସାଚୀଙ୍କ ସାଥୀ, ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିବା।
ବ୍ରହ୍ମାଦିକାମ୍ଯଲାଲିତ୍ଯ ଜଗଦାଶ୍ଚର୍ଯ ଶୈଶଵଃ । ପୂତନାଘ୍ନଃ ଶକଟଭିଦ୍ଯମଲାର୍ଜୁନଭଂଜନଃ 6.71.
ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କର ମାଧୁର୍ଯ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦିତ, ଯାହାଙ୍କ ଶୈଶବ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପକାଇଥିଲା, ପୂତନାଙ୍କୁ ମାରିଥିବା, ଗଡ଼ି ଭାଙ୍ଗିଥିବା, ଯମଳାର୍ଜୁନ ବୃକ୍ଷ ଭଞ୍ଜନ କରିଥିବା।
ଵାତାସୁରାରିଃ କେଶିଘ୍ନୋ ଧେନୁକାରିର୍ଗଵୀଶ୍ଵରଃ । ଦାମୋଦରୋ ଗୋପଦେଵୋ ଯଶୋଦାନଂଦଦାଯକଃ
ବାତାସୁରଙ୍କ ଶତ୍ରୁ, କେଶୀ ଘାତକ, ଧେନୁକା ଶତ୍ରୁ, ଗୋମାନ୍ୟଙ୍କ ନାଥ, ଦାମୋଦର, ଗୋପମାନ୍ୟଙ୍କ ଦେବତା, ଯଶୋଦାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା।
କାଲୀଯମର୍ଦନଃ ସର୍ଵଗୋପଗୋପୀଜନପ୍ରିଯଃ । ଲୀଲାଗୋଵର୍ଦ୍ଧନଧରୋ ଗୋଵିଂଦୋ ଗୋକୁଲୋତ୍ସଵଃ
କାଳିୟ ଦମନ କରିଥିବା, ସମସ୍ତ ଗୋପ ଓ ଗୋପୀମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ଭଲପାଆନ୍ତି, ଲୀଳାରେ ଗୋବର୍ଦ୍ଧନ ଉଠାଇଥିବା, ଗୋବିନ୍ଦ, ଗୋକୁଳର ଉତ୍ସବ।
ଅରିଷ୍ଟମଥନଃ କାମୋନ୍ମତ୍ତଗୋପୀଵିମୁକ୍ତିଦଃ । ସଦ୍ଯଃ କୁଵଲଯାପୀଡଘାତୀ ଚାଣୂରମର୍ଦନଃ
ଅରିଷ୍ଟ ଦଳନ କରିଥିବା, ପ୍ରେମରେ ମତ୍ତ ହୋଇଥିବା ଗୋପୀମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥିବା, କୁବଳୟାପୀଡ଼କୁ ସତ୍ୱରେ ମାରିଥିବା, ଚାଣୂରଙ୍କୁ ଦଳନ କରିଥିବା।