ଅତ୍ଯୁଗ୍ରଂ ଚ କୃତଂ କର୍ମ ମମ କାରୁଣ୍ଯତଃ କୃତମ୍ । କନ୍ଯୋଵାଚ- ତେନ ଦେଵାଶ୍ଚ ଗଂଧର୍ଵା ସଯକ୍ଷୋରଗରାକ୍ଷସାଃ
ଏପରି ଭୟଙ୍କର କାମ କରାଯାଇଛି, ଏହା ମୋ ପ୍ରତି କୃପାବଶତାରୁ ହୋଇଛି। କନ୍ୟା କହିଲେ—'ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ନାଗ ଏବଂ ରାକ୍ଷସମାନେ—'
ଇଂଦ୍ରାଦ୍ଯାଃ ସକଲା ଜିତ୍ଵା ସ୍ଵର୍ଗାଚ୍ଚୈଵ ନିରାକୃତାଃ । ହରିଃ ସୁପ୍ତୋ ମଯା ଦୃଷ୍ଟୋ ମୁରଃ ପୃଷ୍ଠେ ସମାଗତଃ
'ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ହରାଇ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ବାହାର କରାଯାଇଥିଲା; ହରି ଶୁଇଁଥିବାବେଳେ, ମୁଁ ମୁରଙ୍କୁ ପଛରୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖିଥିଲି।'
ସଂହରିଷ୍ଯତି ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ସୁପ୍ତେ ଚୈଵ ଜର୍ନାଦନେ । ତସ୍ଯାସ୍ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵିଷ୍ଣୁର୍ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
'ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଶୁଇଁଥିବାବେଳେ ସେ ତିନି ଲୋକକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଇଥାନ୍ତା; ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ବିଷ୍ଣୁ ତାପରେ କହିଲେ।'
ଅହଂ ଚ ନିର୍ଜିତୋ ଯେନ କଥଂ ସୋଽପି ତ୍ଵଯା ଜିତଃ । ଏକାଦଶ୍ଯୁଵାଚ- ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦାଚ୍ଚ ଭୋ ସ୍ଵାମିନ୍ମହାଦୈତ୍ଯୋ ମଯା ହତଃ
'ଯିଏ ମୋତେ ପରାଜିତ କରିଥିଲେ, ସେ କିପରି ତୁମେ ପରାଜିତ କଲେ?' ଏକାଦଶୀ କହିଲେ—'ମହାପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କର କୃପାରେ ସେ ମହାଦୈତ୍ୟକୁ ମୁଁ ମାରିଦେଲି।'
ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ- ଆନଂଦଂ ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ମୁନଯୋ ଦେଵତା ଗତାଃ । ବ୍ରୂହି ତ୍ଵଂ ଚ ମଯା ଭଦ୍ରେ ଯତ୍ତେ ମନସି ରୋଚତେ । ଦଦାମି ଚ ନ ସଂଦେହୋ ଯତ୍ସୁରୈରପି ଦୁର୍ଲ୍ଲଭମ୍
ଶ୍ରୀଭଗବାନ୍ କହିଲେ — ମୁନିମାନେ ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ତିନି ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଛନ୍ତି। ଭଦ୍ରେ, ତୁମ ମନରେ ଯାହା ଭଲ ଲାଗେ, ସେଥିରେ କହ। ମୁଁ ସେହି ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବି। ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ— ମୁଁ ତୁମକୁ ସେଉଁଠି ଦେଉଛି, ଯାହା ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ।
ଏକାଦଶ୍ଯୁଵାଚ- ଯଦି ତୁଷ୍ଟୋଽସି ମେ ଦେଵ ସତ୍ଯମୁକ୍ତଂ ଜନାର୍ଦନ । ଵରମେକଂ ତୁ ଵାଂଚ୍ଛାମି ହୃଦଯେ ଚ ଜଗତ୍ପତେ
ଏକାଦଶୀ କହିଲେ — ଦେବ, ଯଦି ଆପଣ ମୋପରେ ପ୍ରସନ୍ନ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ମୁଁ ଯାହା କହିଛି, ସେଠାରେ ସତ୍ୟ ଅଛି, ତେବେ ମୁଁ ମନରେ ଗୋଟିଏ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହେଁ, ହେ ଜଗତ୍ପତି।
ପ୍ରାର୍ଥଯାମି ଚ ଦେଵେଶ ଈପ୍ସିତଂ ଚ ମଯା ପ୍ରଭୋ । ଯଦି ସତ୍ଯଂ ଜଗନ୍ନାଥ ତିସ୍ରୋ ଵାଚୋ ଦଦାସି ମେ
ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ, ହେ ଦେବତାଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ, ମୋ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛି। ଯଦି ଏହା ସତ୍ୟ, ହେ ଜଗନ୍ନାଥ, ତେବେ ମୋତେ ତିନିଟି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ- ସତ୍ଯଂ ସତ୍ଯଂ ମଯା ପ୍ରୋକ୍ତଂ ଅଵଶ୍ଯଂ ତଵ ସୁଵ୍ରତେ । ତିସ୍ରୋ ଵାଚୋ ମଯା ଦତ୍ତା ନ ଚାଵାକ୍ଯଂ ଭଵେଦିହ
ଶ୍ରୀଭଗବାନ୍ କହିଲେ — ମୁଁ ସତ୍ୟ, ସତ୍ୟ କହୁଛି; ହେ ସୁବ୍ରତେ, ନିଶ୍ଚୟ ତୁମକୁ ତିନିଟି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଉଛି। ମୋ ଦିଆଯାଇଥିବା ଶବ୍ଦ ଅଟୁଟ ରହିବ; ଏଠାରେ କୌଣସି ଅପୂର୍ଣ୍ଣତା ହେବ ନାହିଁ।
ଏକାଦଶ୍ଯୁଵାଚ- ତ୍ରିଭୁଵନେଷୁ ଚ ଦେଵେଶ ଚତୁର୍ଯୁଗେଷୁ ସାଂପ୍ରତମ୍ । ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ସର୍ଵତ୍ର ତାଦୃଶଂ କୁରୁ ମେ ପ୍ରଭୋ
ଏକାଦଶୀ କହିଲେ — ହେ ଦେବତାଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁ, ତିନି ଲୋକ ଓ ଚାରି ଯୁଗରେ, ସମସ୍ତ ଠାରେ, ଏଭଳି ଦୟା କରନ୍ତୁ, ହେ ପ୍ରଭୁ।
ସର୍ଵତୀର୍ଥପ୍ରଧାନଂ ହି ସର୍ଵଵିଘ୍ନଵିନାଶିନୀ । ସର୍ଵସିଦ୍ଧିକରୀ ଦେଵୀ ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦାଦ୍ଭଵାମ୍ଯହମ୍
ତୁମର କୃପାରେ, ମୁଁ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନ ଦୂରକରିବା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ଦେବୀ ହେଇଯାଉ।
ମାମୁପୋଷ୍ଯଂତି ଯେ ଭକ୍ତ୍ଯା ତଵ ଭକ୍ତ୍ଯା ଜନାର୍ଦନ । ସର୍ଵସିଦ୍ଧିର୍ଭଵେତ୍ତେଷାଂ ଯଦି ତୁଷ୍ଟୋଽସି ମେ ପ୍ରଭୋ 6.38.
ଯେମାନେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ମୋତେ ଉପାସନା କରନ୍ତି, ଏବଂ ଯେମାନେ ତୁମକୁ ଭଜନ୍ତି, ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ତୁମେ ଯଦି ମୋପରେ ପ୍ରସନ୍ନ ଅଛ, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରନ୍ତୁ।
ଉପଵାସଂ ଚ ନକ୍ତଂ ଚ ଏକଭକ୍ତଂ କରୋତି ଚ । ତସ୍ଯ ଵିତ୍ତଂ ଚ ଧର୍ମଂ ଚ ମୋକ୍ଷଂ ଵୈ ଦେହି ମାଧଵ
ଯେଉଁମାନେ ଉପବାସ କରନ୍ତି, ରାତିରେ ଖାନ୍ତି, କିମ୍ବା ଦିନରେ ଗୋଟିଏ ଥର ଭୋଜନ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଧନ, ଧର୍ମ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦିଅ, ହେ ମାଧବ।
ଵିଷ୍ଣୁରୁଵାଚ-। ଯତ୍ତ୍ଵଂ ଵଦସି କଲ୍ଯାଣି ତତ୍ସର୍ଵଂ ଚ ଭଵିଷ୍ଯତି । ସର୍ଵାନ୍ମନୋରଥାନ୍ଭଦ୍ରେ ଦାସ୍ଯସି ତ୍ଵଂ ଚ ନାନ୍ଯଥା
ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ — ହେ ଶୁଭେ, ତୁମେ ଯାହା କହିଛ, ସେସବୁ ନିଶ୍ଚୟ ଘଟିବ। ହେ ଭଦ୍ରେ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିପାରିବ; ଏହା ଅନ୍ୟଥା ହେବ ନାହିଁ।
ମମ ଭକ୍ତାଶ୍ଚ ଯେ ଲୋକେ ଯେ ଚ ଭକ୍ତାସ୍ତୁ କାର୍ତ୍ତିକେ । ଚତୁର୍ଯୁଗେଷୁ ଵିଖ୍ଯାତାସ୍ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଵୈ ପ୍ରଭୋ
ଏହି ଲୋକରେ ମୋର ଯେମାନେ ଭକ୍ତ, ଏବଂ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ଯେମାନେ ଭକ୍ତି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଚାରି ଯୁଗ ଓ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବେ, ହେ ପ୍ରଭୁ।
ତ୍ଵାଂ ଚ ଶକ୍ତିମହଂ ମନ୍ଯେ ଏକାଦଶୀଵ୍ରତସ୍ଥିତାଃ । ମମ ପୂଜାଂ କରିଷ୍ଯଂତି ମୋକ୍ଷଗାସ୍ତେ ନ ସଂଶଯଃ
ମୁଁ ତୁମକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ମନେ କରେ, ଏକାଦଶୀବ୍ରତରେ ଅଟୁଟ ଅଛ। ଯେମାନେ ମୋର ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ମୋକ୍ଷ ପାଇବେ; ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ତୃତୀଯା ଚାଷ୍ଟମୀ ଚୈଵ ନଵମୀ ଚ ଚତୁର୍ଦଶୀ । ଏକାଦଶୀ ଵିଶେଷେଣ ତିଥିରେଷା ହରିପ୍ରିଯା । ସର୍ଵତୀର୍ଥାଧିକଂ ପୁଣ୍ଯଂ ସତ୍ଯଂ ସତ୍ଯଂ ନ ସଂଶଯଃ
ତୃତୀୟା, ଅଷ୍ଟମୀ, ନବମୀ, ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଏବଂ ବିଶେଷ କରି ଏକାଦଶୀ — ଏହି ତିଥି ହରିଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ। ଏହାର ପୁଣ୍ୟ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ଠାରୁ ଅଧିକ; ସତ୍ୟ, ସତ୍ୟ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଇଦଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଵରଂ ତସ୍ଯୈ ତିସ୍ରୋ ଵାଚୋ ନ ସଂଶଯଃ । ହୃଷ୍ଟା ପୁଷ୍ଟା ଚ ସଂଜାତା ଏକାଦଶୀମହାଵ୍ରତା
ଏହି ତିନିଟି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ — ଏକାଦଶୀ ଆନନ୍ଦିତ, ପୁଷ୍ଟ ଏବଂ ମହାବ୍ରତରେ ଅଟୁଟ ହେଲେ।
ଶତ୍ରୁଂ ହଂସି ପରାଂ ତସ୍ଯ ଦଦାସି ପରମାଂ ଗତିମ୍ । ତ୍ଵଂ ହଂସି ସର୍ଵଵିଘ୍ନାନି ସର୍ଵସିଦ୍ଧିଵରପ୍ରଦା
ତୁମେ ଶତ୍ରୁକୁ ନଶ୍ଟ କର, ତାଙ୍କୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତି ଦେଉ। ତୁମେ ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନ ଦୂର କର, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଉ।
ଉଭଯୋଃ ପକ୍ଷଯୋଃ ପାର୍ଥ ତୁଲ୍ଯା ଏକାଦଶୀ ଶୁଭା । ନ ଶୁକ୍ଲା ନୈଵ କୃଷ୍ଣା ଚ ଵିଭେଦଂ ନୈଵ କାରଯେତ୍
ହେ ପାର୍ଥ, ଦୁଇଁ ପକ୍ଷରେ ଏକାଦଶୀ ଶୁଭ ଏବଂ ସମାନ। ଏହା କୌଣସି ଶୁକ୍ଳ କିମ୍ବା କୃଷ୍ଣ ନୁହେଁ, ଏହାରେ କୌଣସି ଭେଦ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଵିଭେଦୋ ନୈଵ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଃ ସମସ୍ତଵ୍ରତକାରିଭିଃ । ଦିଵା ଵା ଯଦି ଵା ରାତ୍ରୌ ଶୃଣୋତି ଭକ୍ତିତତ୍ପରଃ
ଯେମାନେ ସମସ୍ତ ବ୍ରତ ପାଳନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କୌଣସି ଭେଦ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଦିନ କିମ୍ବା ରାତି, ଯେଉଁଠି ଭକ୍ତିଭାବରେ ଶୁଣନ୍ତି—
ତିଥିରେକା ଭଵେତ୍ସର୍ଵା ପକ୍ଷଯୋରୁଭଯୋରପି । ଉଭଯୈକାଦଶୀ ସ୍ଵଲ୍ପା ହ୍ଯଂତେ ଚୈଵ ତ୍ରଯୋଦଶୀ
ଦୁଇଁ ପକ୍ଷରେ ସବୁବେଳେ ଏକାଦଶୀ ତିଥି ରହିଥାଏ; ଦୁଇଁ ଏକାଦଶୀ ଅଳ୍ପ ଅଛି, ଶେଷରେ ତ୍ରୟୋଦଶୀ ଆସେ।
ମଧ୍ଯେ ତୁ ଦ୍ଵାଦଶୀ ପୂର୍ଣା ତ୍ରିସ୍ପୃଶା ସା ହରିପ୍ରିଯା । ଏକାମୁପୋଷଯେତ୍ତାଂ ଵୈ ସହସ୍ରୈକାଦଶୀଫଲମ୍
ମଧ୍ୟରେ ଦ୍ୱାଦଶୀ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଛି, ତିନି ଦିନକୁ ଛୁଇଁଥାଏ, ଏହା ହରିଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ। ଯେଉଁଠି ଏହାର ଉପବାସ କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ହଜାର ଏକାଦଶୀର ଫଳ ମିଳେ।
ସହସ୍ରଗୁଣିତଂ ହ୍ଯେଵଂ ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ପାରଣେ କୃତେ । ଅଷ୍ଟମ୍ଯେକାଦଶୀ ଷଷ୍ଠୀ ତୃତୀଯା ଚ ଚତୁର୍ଦଶୀ
ଏଭଳି ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ ଉପବାସ ଭଙ୍ଗ କଲେ, ଏହାର ପୁଣ୍ୟ ହଜାର ଗୁଣା ବୃଦ୍ଧି ପାଏ। ଅଷ୍ଟମୀ, ଏକାଦଶୀ, ଷଷ୍ଠୀ, ତୃତୀୟା ଓ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନଗୁଡିକ—
ପୂର୍ଵଵିଦ୍ଧା ନ କର୍ତଵ୍ଯା ପରଵିଦ୍ଧାମୁପୋଷଯେତ୍ । ଏକାଦଶୀ ହ୍ଯହୋରାତ୍ରଂ ପ୍ରଭାତେ ଘଟିକା ଭଵେତ୍
ଏହି ତିଥିଗୁଡିକ ପୂର୍ବ ଦିନ ସହିତ ଯଦି ଯୋଗ ହୋଇଥାଏ, ତେବେ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; କିନ୍ତୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନ ସହିତ ଯଦି ଯୋଗ ହୋଇଥାଏ, ତେବେ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏକାଦଶୀ ଦିନ ଏବଂ ରାତି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେବା ଦରକାର, ପ୍ରଭାତରେ କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାଏ।
ସା ତିଥିଃ ପରିହର୍ତଵ୍ଯା ଉପୋଷ୍ଯା ଦ୍ଵାଦଶୀଯୁତା । ଏଵଂଵିଧା ମଯା ପ୍ରୋକ୍ତା ପକ୍ଷଯୋରୁଭଯୋରପି
ଏହି ତିଥି ଦ୍ୱାଦଶୀ ସହିତ ଯଦି ନାହିଁ, ତେବେ ତାହାକୁ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ୍। ଏଭଳି ନିୟମ ଦୁଇଁ ପକ୍ଷ ପାଇଁ ମୁଁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛି।
ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ପ୍ରକୁର୍ଵୀତ ହ୍ଯୁପଵାସଂ ନ ସଂଶଯଃ । ତେ ଯାଂତି ଵୈଷ୍ଣଵଂ ସ୍ଥାନଂ ଯତ୍ରାସ୍ତେ ଗରୁଡଧ୍ଵଜଃ
ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ୍; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଯେମାନେ ଏହି ଉପବାସ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ଗରୁଡ଼ ଧ୍ୱଜାଧାରୀ ପ୍ରଭୁ ବିଷ୍ଣୁ ବସିଛନ୍ତି।
ଧନ୍ଯାସ୍ତେ ମାନଵା ଲୋକେ ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିପରାଯଣାଃ । ଏକାଦଶ୍ଯାଶ୍ଚ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ସର୍ଵକାଲେଷୁ ଯଃ ପଠେତ୍
ଏହି ଜଗତରେ ଯେମାନେ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ଧନ୍ୟ। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ସମୟରେ ଏକାଦଶୀର ମହିମା ପାଠ କରନ୍ତି—
ଗୋସହସ୍ରଫଲଂ ସୋଽପି ପୁଣ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ମାନଵଃ । ଦିଵା ଵା ଯଦି ଵା ରାତ୍ରୌ ଯେ ଵୈ ଶୃଣ୍ଵଂତି ଭକ୍ତିତଃ
—ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ହଜାର ଗାଈ ଦାନ କରିବା ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଦିନ କିମ୍ବା ରାତି, ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହା ଶୁଣନ୍ତି—
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଦିପାପେଭ୍ଯୋ ମୁଚ୍ଯଂତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ । ଵିଷ୍ଣୁଧର୍ମସମଂ ନାସ୍ତି ଗୀତାର୍ଥଂ ଚ ନୃପୋତ୍ତମ । ଏକାଦଶୀସମଂ ନାସ୍ତି ଵ୍ରତଂ ପାପପ୍ରଣାଶନମ୍
—ସେମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ଭଳି ଭୟଙ୍କର ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଧର୍ମ, ଗୀତାର ଅର୍ଥ ଓ ଏକାଦଶୀ ଉପବାସ ପାପ ନାଶ କରିବାରେ ସମାନ ଆଉ କିଛି ନାହିଁ।
ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଉଵାଚ- ଵଂଦେ ଵିଷ୍ଣୁଂ ଵିଭୁଂ ସାକ୍ଷାଲ୍ଲୋକତ୍ରଯସୁଖାଵହମ୍ । ଵିଶ୍ଵେଶଂ ଵିଶ୍ଵକର୍ତାରଂ ପୁରାଣଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍
ଯୁଧିଷ୍ଠିର କହିଲେ— ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ସୁଖ ଦେଇଥିବା, ସମସ୍ତ ଠାରେ ବ୍ୟାପିଥିବା, ବିଶ୍ୱର ନାଥ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପୁରାତନ, ପରମ ପୁରୁଷ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରେ।