ତୁଲସୀଂ ପ୍ରଣମେଦ୍ଯସ୍ତୁ ନରୋ ଭକ୍ତିସମନ୍ଵିତଃ । ଆଯୁର୍ବଲଂ ଯଶୋଵିତ୍ତଂ ସଂତତିସ୍ତସ୍ଯ ଵର୍ଦ୍ଧତେ
ଯେଉଁ ମଣିଷ ଭକ୍ତିଭାବରେ ତୁଳସୀକୁ ନମସ୍କାର କରେ, ସେଠି ତାଙ୍କର ଆୟୁ, ଶକ୍ତି, କୀର୍ତ୍ତି, ଧନ ଓ ସନ୍ତାନ ସବୁ ବଢ଼ିଯାଏ।
ତୁଲସୀସ୍ମରଣେନୈଵ ସର୍ଵପାପଂ ଵିନଶ୍ଯତି । ତୁଲସୀସ୍ପର୍ଶନେନୈଵ ନଶ୍ଯଂତି ଵ୍ଯାଧଯୋ ନୃଣାମ୍
କେବଳ ତୁଳସୀକୁ ସ୍ମରଣ କଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଵନ୍ତ ହୁଏ; ତୁଳସୀକୁ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ ମଣିଷଙ୍କର ରୋଗ ଦୂରିଯାଏ।
ଯୋଽଶ୍ନାତି ତୁଲସୀପତ୍ରଂ ସର୍ଵପାପହରଂ ଶୁଭମ୍ । ତଚ୍ଛରୀରାଂତରସ୍ଥାଯି ପାପଂ ନଶ୍ଯତି ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ଯେଉଁଠି ମଣିଷ ଶୁଭ ଓ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଦୂର କରୁଥିବା ତୁଳସୀ ପତ୍ର ଖାଏ, ତାଙ୍କ ଦେହ ଭିତରେ ଥିବା ପାପ ସେଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ତୁଲସୀକାଷ୍ଠସଂଭୂତାଂ ମାଲାଂ ଵହତି ଯୋ ନରଃ । ତଦ୍ଦେହେ ପାତକଂ ନାସ୍ତି ସତ୍ଯମେତନ୍ମଯୋଚ୍ଯତେ
ଯେଉଁ ମଣିଷ ତୁଳସୀ କାଠର ମାଳା ପିନ୍ଧିଥାଏ, ତାଙ୍କ ଦେହରେ କୌଣସି ପାପ ରହେ ନାହିଁ; ଏହା ସତ୍ୟ, ମୁଁ ଏହି କଥା କହୁଛି।
ତୁଲସୀପତ୍ରଗଲିତଂ ଯସ୍ତୋଯଂ ଶିରସା ଵହେତ୍ । ଗଂଗାଯାଃ ସ୍ନାନଜଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଲଭତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଯେଉଁଠି ମଣିଷ ତୁଳସୀ ପତ୍ର ଡୁବାଇଥିବା ପାଣି ମୁଣ୍ଡରେ ଧରେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନର ଫଳ ପାଏ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଦୂର୍ଵାଭିରକ୍ଷତୈଃ ପୁଷ୍ପୈର୍ନୈଵେଦ୍ଯୈସ୍ତୁଲସୀଂ ଶୁଭାମ୍ । ସମାରାଧ୍ଯ ନରୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ଵିଷ୍ଣୁପୂଜା ଫଲଂ ଲଭେତ୍
ଯେଉଁ ମଣିଷ ଦୂର୍ବା, ଅଖଣ୍ଡ ଫୁଲ ଓ ନୈବେଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ତିସହିତ ଶୁଭ ତୁଳସୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁପୂଜାର ଫଳ ପାଏ।
ଯେନାର୍ଚିତା ଭଗଵତୀ ତୁଲସୀ କଦାଚିନ୍ନୈଵେଦ୍ଯ ପୁଷ୍ପଵରଧୂପଘୃତପ୍ରଦୀପୈଃ । ଧର୍ମାର୍ଥକାମପରମାମୃତଦାଯି ଵିପ୍ରାଃ କିଂ ତସ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁଚରଣାପଚିତିପ୍ରଯୋଗୈଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଯେଉଁଠି ମଣିଷ କେବେ ତୁଳସୀଙ୍କୁ ନୈବେଦ୍ୟ, ଫୁଲ, ଧୂପ, ଘିଅ ଦୀପ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିଛନ୍ତି, ଯାହା ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ଅମୃତ ଦେଇଥାଏ, ସେମାନେ ଆଉ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମର ପୂଜା ଦ୍ୱାରା କିଛି ଆବଶ୍ୟକତା ରଖନ୍ତି ନାହିଁ।
ସ୍ଥାନେଷୁ ଦୋଷରହିତେଷୁ ସୁରୌଘସେଵ୍ଯାମାରୋପଯଂତି ତୁଲସୀଂ ହରିତୁଷ୍ଟିକର୍ତ୍ରୀମ୍ । ତୁଷ୍ଟୋ ହରିସ୍ତ୍ରିଜଗତାମଧିପୋଽମୁରାରିସ୍ତେଭ୍ଯୋ ଦଦାତି ପରମଂ ପଦମାଶୁ ଵିପ୍ର
ଯେଉଁଠି ତୁଳସୀକୁ ଦୋଷରହିତ ସ୍ଥାନରେ ରୋପାଯାଏ ଓ ଦେବତାମାନେ ସେଠି ସେବା କରନ୍ତି, ହରି, ତିନି ଜଗତର ନାଥ ଓ ମୁରାସୁଦନ, ସେମାନେ ଉପରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ପରମ ପଦ ଦେଇଥାନ୍ତି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ।
ଯଜ୍ଞଂ ଵ୍ରତଂ ଚ ପିତୃପୂଜନମଚ୍ଯୁତାର୍ଚ୍ଚାଂ ଦାନଂ ଯଦନ୍ଯଦପି କର୍ମଶୁଭଂ ମନୁଷ୍ଯାଃ । କୁର୍ଵଂତି ଦୋଷରହିତେ ତୁଲସୀତଲେ ଚ ତାନ୍ଯକ୍ଷଯାଣି ସକଲାନି ଭଵଂତି ନୂନମ୍
ମଣିଷମାନେ ଯେଉଁଠି ତୁଳସୀ ଭୂମିରେ ଯଜ୍ଞ, ବ୍ରତ, ପିତୃପୂଜା, ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କ ପୂଜା, ଦାନ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେସବୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଅକ୍ଷୟ ହୁଏ।
ଯଦ୍ଧର୍ମକର୍ମକୁରୁତେ ମନୁଜଃ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ନାରାଯଣପ୍ରିଯତମାଂ ତୁଲସୀଂ ଵିନା ଚ । ତତ୍ସର୍ଵମେଵ ଵିଫଲଂ ଭଵତି ଦ୍ଵିଜେନ୍ଦ୍ର ପଦ୍ମେକ୍ଷଣୋଽପି ନ ହି ତୁଷ୍ଯତି ଦେଵଦେଵଃ
ହେ ଦ୍ୱିଜେଶ୍ୱର, ଏଇ ପୃଥିବୀରେ ମଣିଷ ତୁଳସୀ, ଯିଏ ନାରାୟଣଙ୍କର ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ, ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଯେଉଁ ଧର୍ମକାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସେସବୁ କାମ ଫଳହୀନ ହୁଏ; ଦେବଦେବ, ପଦ୍ମନୟନ ବିଷ୍ଣୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ।
ଯାତ୍ରାସୁ ପଶ୍ଯତି ଶୁଭାଂ ତୁଲସୀଂ ପଵିତ୍ରାଂ ଯୋ ଭକ୍ତିଭାଵସହିତୋ ମନୁଜୋ ହି ନୂନମ୍ । ଯାତ୍ରାଫଲଂ ସକଲମେଵ ହରିପ୍ରସାଦାତ୍ତସ୍ଯାଶୁ ସିଦ୍ଧ୍ଯତି ଵଚଃ ସୁଦୃଢଂ ମମୈତତ୍
ଯଦି କେହି ଯାତ୍ରାବେଳେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଶୁଭ ଓ ପବିତ୍ର ତୁଳସୀକୁ ଦେଖନ୍ତି, ତେବେ ହରିଙ୍କ କୃପାରେ ସେ ଯାତ୍ରାର ସମସ୍ତ ଫଳ ଶୀଘ୍ର ପାଇଥାନ୍ତି—ଏହି କଥା ମୋର ଦୃଢ଼ ଶବ୍ଦ।
ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ସୁଗନ୍ଧିକୁସୁମଂ ଭୁଵନୈକନାଥୋ ମଂଦାରକୁନ୍ଦନଲିନାଦିକମପ୍ଯନଂତଃ । ଗୃହ୍ଣାତି ସଦ୍ଗୁଣମଯୀଂ ତୁଲସୀଂ ପ୍ରମୋଦୈଃ ଶୁଷ୍କାମପି ପ୍ରଚୁରପାପଵିନାଶରକ୍ଷାମ୍
ବିଶ୍ୱର ନାଥ, ମନ୍ଦାର, କୁନ୍ଦ, ପଦ୍ମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ ଛାଡ଼ି, ଶୁଷ୍କ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଗୁଣମୟ ଓ ଅନେକ ପାପ ନଶ୍ଟ କରୁଥିବା ତୁଳସୀକୁ ଆନନ୍ଦରେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି।
ଉତ୍ପାଟ୍ଯ ଚୈଵ ତୁଲସୀଂ ଭୁଵି ନିକ୍ଷିପଂତି ପାପାଶଯାଽମୃତଲତାଭ ନିଦାନଭୂତାମ୍ । ଅଜ୍ଞାନତୋ ନରହରିସ୍ତୁଲସୀପ୍ରିଯୋଽସୌ ତେଷାଂ ଶ୍ରିଯଂ ହରତି ସଂତତମେଵ ସତ୍ଯମ୍
ଯେମାନେ ପାପ ଭାବନାରେ ଅମୃତ ଲତା ସଦୃଶ ଓ ଅମୃତର ମୂଳ ତୁଳସୀକୁ ଉପଡ଼ି ଭୂମିରେ ଛାଡ଼ିଦିଅନ୍ତି, ତୁଳସୀପ୍ରିୟ ନରହରି ଅଜ୍ଞାନରେ ସେମାନଙ୍କର ଶ୍ରୀ ସଦା ସଦା ପାହାଡ଼ି ଦିଅନ୍ତି; ଏହି କଥା ସତ୍ୟ।
ମୂତ୍ରଂ ପୁରୀଷଂ ତୁଲସୀତଲେଷୁ କୁର୍ଵଂତି ଯେଽପି ଚ ମଲଂ ସତତଂ ମନୁଷ୍ଯାଃ । ଦେଵାଶ୍ରଯେ ସଂଚିତ ପାତକାନାଂ ତେଷାଂ ହରତ୍ଯାଶୁ ହରିର୍ଧନାନି
ଯେଉଁ ମଣିଷମାନେ ସଦା ତୁଳସୀ ଭୂମିରେ ପେଶାବ, ପଖାନ୍ଡ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ମଳ କରନ୍ତି, ଦେବତାଙ୍କ ଆଶ୍ରୟରେ ସଞ୍ଚିତ ପାପ ଥିବା ସେମାନଙ୍କର ଧନ-ସମ୍ପଦ ହରି ଶୀଘ୍ର ହରି ଦିଅନ୍ତି।
ନାରାଯଣସ୍ଯପୂଜାର୍ଥଂ ଚିନୋମି ତ୍ଵାଂ ନମୋସ୍ତୁତେ । କୁସୁମୈଃ ପାରିଜାତାଦ୍ଯୈର୍ଗଂଧାଦ୍ଯୈରପି କେଶଵଃ
ନାରାୟଣଙ୍କ ପୂଜା ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମକୁ ତୁଳସୀ ତୁଳିଅଛି—ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ପାରିଜାତ ଓ ଅନ୍ୟ ଫୁଲ, ଗନ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ କେଶବଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ।
ତ୍ଵଯା ଵିନା ନୈତି ତୃପ୍ତିଂ ଚିନୋମି ତ୍ଵାମତଃ ଶୁଭେ । ତ୍ଵଯା ଵିନା ମହାଭାଗେ ସମସ୍ତଂ କର୍ମ ନିଷ୍ଫଲମ୍
ହେ ଶୁଭେ, ତୁମକୁ ଛାଡ଼ି ସନ୍ତୋଷ ମିଳେ ନାହିଁ; ତେଣୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ତୁଳିଅଛି। ହେ ମହାଭାଗେ, ତୁମକୁ ଛାଡ଼ି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଫଳହୀନ ହୁଏ।
ଅତସ୍ତୁ ତୁଲସୀ ଦେଵି ଚିନୋମି ଵରଦା ଭଵ । ଚଯନୋଦ୍ଭଵ ଦୁଃଖଂ ତେ ଯଦ୍ଦେଵି ହୃଦି ଜାଯତେ
ତେଣୁ ହେ ତୁଳସୀ ଦେବୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ତୁଳିଅଛି—ଦୟା କର। ତୁଳିବା ସମୟରେ ତୁମ ହୃଦୟରେ ଯେଉଁ ଦୁଃଖ ହୁଏ, ହେ ଦେବୀ—
ତତ୍କ୍ଷମସ୍ଵ ଜଗନ୍ନାଥେ ତୁଲସି ତ୍ଵାଂ ନମାମ୍ଯହମ୍ । କୃତାଞ୍ଜଲିରିମାନ୍ମନ୍ତ୍ରାନ୍ପଠିତ୍ଵା ଵୈଷ୍ଣଵୋ ଜନଃ
ହେ ତୁଳସୀ, ହେ ଜଗନ୍ନାଥ, ସେଇ ଦୁଃଖକୁ ମାନ୍ୟ କର। ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି। ଯେଉଁ ବୈଷ୍ଣବ ଏହି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ପଢ଼ି ହାତ ଜୋଡ଼ିଥାଏ—
କରତାଲଦ୍ଵଯଂ ଦତ୍ଵା ଚିନୋତି ତୁଲସୀଦଲମ୍ । ଯଥା ନ କଂପତେ ଶାଖା ତୁଲସ୍ଯା ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମ
ଯଦିଏ ଦୁଇହାତ ମିଶାଇ ତୁଳସୀ ପତ୍ର ଚିନ୍ଦାଯାଏ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତେବେ ତୁଳସୀ ଶାଖା କେବେ ମଡ଼େ ନାହିଁ।
ପତ୍ରସ୍ଯ ଚଯନେ ଦେଵୀ ଭଗ୍ନଶାଖା ଯଦା ଭଵେତ୍ । ତଦା ହୃଦି ଵ୍ଯଥା ଵିଷ୍ଣୋର୍ଜ୍ଜାଯତେ ତୁଲସୀପତେଃ
ଯେତେବେଳେ ତୁଳସୀ ପତ୍ର ଚିନ୍ଦିବା ସମୟରେ ଶାଖା ଭାଙ୍ଗିଯାଏ, ସେତେବେଳେ ତୁଳସୀ ପତି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ହୁଏ।
ଶାଖାଗ୍ରାତ୍ପତିତଂ ଭୂମୌ ପତ୍ରଂ ପତ୍ରଂ ପୁରାତନମ୍ । ତେନାପି ପୂଜ୍ଯୋ ଗୋଵିନ୍ଦୋ ମଧୁକୈଟଭମର୍ଦ୍ଦନଃ
ତୁଳସୀ ଶାଖାର ଶିରା ଠାରୁ ଝରି ପଡ଼ିଥିବା ପୁରୁଣା ପତ୍ର ମଧ୍ୟ ଗୋବିନ୍ଦ, ମଧୁ ଓ କୈଟଭ ନାଶକଙ୍କ ପୂଜା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ।
କୋମଲୈସ୍ତୁଲସୀପତ୍ରୈର୍ଯୋଽର୍ଚଯେଦଚ୍ଯୁତଂ ପ୍ରଭୁମ୍ । ସର୍ଵଂ ସ ଲଭତେ ଶୀଘ୍ରଂ ଯଦ୍ଯଦିଚ୍ଛତି ଚେତସା
ଯିଏ ନରମ ତୁଳସୀ ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅଚ୍ୟୁତ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ମନରେ ଯାହା ଚାହେଁ ସେ ସବୁ ଶୀଘ୍ର ପାଇଯାଏ।
ଜୈମିନିରୁଵାଚ- ତୁଲସୀଵୃକ୍ଷସଦୃଶଃ କୋଵୃକ୍ଷୋଽସ୍ତି ଦ୍ଵିଜର୍ଷଭ । ତମହଂ ଜ୍ଞାତୁମିଚ୍ଛାମି ବ୍ରୂହି ସତ୍ଯଵତୀସୁତ
ଯୈମିନି କହିଲେ: ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁଳସୀ ଗଛ ସମାନ କିଛି ଅନ୍ୟ ଗଛ ଅଛି କି? ମୁଁ ଏହା ଜାଣିବାକୁ ଚାହେଁ, ହେ ସତ୍ୟବତୀପୁତ୍ର, ଆପଣ କୃପାକରି କହନ୍ତୁ।
ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ- ଯଥା ପ୍ରିଯତମା ଵିଷ୍ଣୋସ୍ତୁଲସୀ ସତତଂ ଦ୍ଵିଜ । ତଥା ପ୍ରିଯତମା ଧାତ୍ରୀ ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶିନୀ
ବ୍ୟାସ କହିଲେ: ଯେପରି ତୁଳସୀ ସଦା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ସେପରି ଆମଳକୀ ମଧ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରେ।
ତୁଲସୀଵୃକ୍ଷମାସାଦ୍ଯ ଯା ଯାସ୍ତିଷ୍ଠଂତି ଦେଵତାଃ । ଆମଲକ୍ଯାସ୍ତଲେ ତାସ୍ତା ନିଵସଂତି ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁଳସୀ ଗଛ ପାଖରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଦେବତା ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମଳକୀ ତଳେ ମଧ୍ୟ ବସନ୍ତି।
ଗଂଗାଦୀନି ଚ ତୀର୍ଥାନି ତତ୍ରୈଵ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମ । ଵିଷ୍ଣୁପ୍ରିଯତମା ଧାତ୍ରୀ ପଵିତ୍ରା ଯତ୍ର ତିଷ୍ଠତି
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯେଉଁଠାରେ ପବିତ୍ର ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଆମଳକୀ ରହେ, ସେଠି ଗଙ୍ଗା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ସମସ୍ତ ଥାଏ।
ଅଶୁଭଂ ଵାଶୁଭଂ ଵାପି ଯତ୍କର୍ମାମଲକୀତଲେ । କ୍ରିଯତେ ମାନଵୈର୍ଵିଂପ୍ର ଭଵେତ୍ତତ୍ସତ୍ଯମକ୍ଷଯମ୍ ୫୦ 7.24.
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଆମଳକୀ ତଳେ ମଣିଷମାନେ ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ଭଲ କିମ୍ବା ଖରାପ, ସେସବୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ସତ୍ୟ ଓ ଅକ୍ଷୟ ହୁଏ।
ପଵିତ୍ରୈର୍ନୂତନେଃ ପତ୍ରୈର୍ଧାତ୍ର୍ଯା ଯଃ ପୂଜଯେଦ୍ଧରିମ୍ । ସ ମୁକ୍ତଃ ପାପଜାଲେନ ସାଯୁଜ୍ଯଂ ଲଭତେ ହରେଃ
ଯିଏ ପବିତ୍ର ଏବଂ ତାଜା ଆମଳକୀ ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହରିଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ପାପର ଜାଳରୁ ମୁକ୍ତି ଲଭେ ଓ ହରିଙ୍କ ସାମୀପ୍ୟ ପାଏ।
ଧାତ୍ରୀ ଚ ତୁଲସୀଦେଵୀ ନ ତିଷ୍ଠେଦ୍ଯତ୍ର ଜୈମିନେ । ସ୍ଥାନଂ ତଦପଵିତ୍ରଂ ସ୍ଯାନ୍ନ ଚ କ୍ରିଯାଫଲଂ ଲଭେତ୍
ହେ ଯୈମିନି, ଯେଉଁଠାରେ ଆମଳକୀ ଓ ତୁଳସୀ ଦେବୀ ନାହାନ୍ତି, ସେଠି ସ୍ଥାନ ଅପବିତ୍ର ଓ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ମିଳେ ନାହିଁ।
ନ ତିଷ୍ଠତ୍ଯାଶ୍ରମେ ଯସ୍ଯ ଧାତ୍ରୀ ଚ ତୁଲସୀ ଶୁଭା । ତେନ କର୍ମ କୃତଂ ସର୍ଵଂ ନୂନଂ ଗଚ୍ଛତି ନିଷ୍ଫଲମ୍
ଯେଉଁ ଆଶ୍ରମରେ ଶୁଭ ଆମଳକୀ ଓ ତୁଳସୀ ନାହାନ୍ତି, ସେଠି କରାଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଫଳହୀନ ହୁଏ।