ପୁଷ୍ଯା ପୂର୍ଣା ତଥା ଦୀପା ଵିଦୀପା ସୂର୍ଯତେଜସା । ସହସ୍ରଵୃଷଦାନାତ୍ତୁ ଯତ୍ଫଲଂ ଲଭତେ ଧ୍ରୁଵମ୍
ପୁଷ୍ୟା, ପୂର୍ଣ୍ଣା, ଦୀପା, ବିଦୀପା, ସୂର୍ଯ୍ୟର ତେଜରେ ଚମକୁଛି; ହଜାର ବୃଷ ଦାନ କରିଥିବା ନିଶ୍ଚିତ ଫଳ।
ତତ୍ଫଲଂ ସମଵାପ୍ନୋତି ଗଂଗାଦର୍ଶନତଃ କ୍ଷଣାତ୍ । ଇଯଂ ଗଂଗା ମହାପୁଣ୍ଯା ବ୍ରହ୍ମଘ୍ନାନାଂ ଵିଶେଷତଃ
ସେଇ ଫଳ ଗଙ୍ଗାକୁ ଦେଖିବା ମାତ୍ରେ ତୁରନ୍ତ ମିଳିଯାଏ; ଏହି ଗଙ୍ଗା ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାକାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ବିଶେଷ ମହାପୁଣ୍ୟ।
ତେଷାଂ ନିରଯଯୁକ୍ତାନାଂ ଗଂଗା ପାପପ୍ରହାରିଣୀ । ଚଂଦ୍ର ସୂର୍ଯୋପରାଗେ ଚ ଯତ୍ଫଲଂ ଵିଦ୍ଯତେଽନଘ
ଯେମାନେ ନରକରେ ବନ୍ଧିତ, ସେମାନଙ୍କ ପାପକୁ ଦୂର କରିବା ଗଙ୍ଗା ଚାନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣରେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ସେହି ଫଳ ଦେଇଥାଏ, ହେ ନିର୍ମଳ।
ତତ୍ଫଲଂ ସମଵାପ୍ନୋତି ଗଂଗାଦର୍ଶନମାତ୍ରତଃ । ଯଥା ସୂର୍ଯୋଦଯେ ତାତ ତମୋ ଗଚ୍ଛତି ଦୂରତଃ
ଗଙ୍ଗାକୁ ଦେଖିବା ମାତ୍ରରେ ଏହି ଫଳ ମିଳିଯାଏ; ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲେ ଅନ୍ଧାର ଦୂରେ ଚାଲିଯାଏ, ଏହିପରି।
ତଥା ଗଂଗାପ୍ରଭାଵେନ ଵିଲଯଂ ଯାତି ପାତକମ୍ । ମାନ୍ଯେଯଂ ସର୍ଵଦା ଲୋକେ ପଵିତ୍ରା ପାପନାଶିନୀ
ଗଙ୍ଗାର ଶକ୍ତିରେ ପାପ ଦୂରିଯାଏ; ଏହି ପବିତ୍ର ଓ ପାପ ନାଶିନୀକୁ ସବୁବେଳେ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।
କଲ୍ଯାଣରୂପା ସତତଂ ଵିଷ୍ଣୁନା ନିର୍ମିତା ପୁରା । ଦିଵ୍ଯରୂପା ତୁ ଜନନୀ ଦୀନାନାଂ ପାଵନୀ ସ୍ମୃତା
ସେ ସଦା ଶୁଭାକାର, ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲେ; ଦିବ୍ୟ ରୂପରେ, ଦୁଃଖିତମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ଜନନୀ ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ଦେଵାନାଂ ଚ ଯଥା ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତଥା ଗଂଗୋତ୍ତମା ନଦୀ । ଯେ କୁର୍ଵଂତି ନରାଃ ସ୍ନାନଂ ମାଘମାସେ ନିରଂତରମ୍
ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବିଷ୍ଣୁ ଯେପରି, ନଦୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଗଙ୍ଗା ସର୍ବୋତ୍ତମ; ଯେମାନେ ମାଘ ମାସରେ ନିରନ୍ତର ସ୍ନାନ କରନ୍ତି—
ନ ତେଷାଂ ଵିଦ୍ଯତେ ଦୁଃଖଂ କଲ୍ପାନାଂ ଚ ଶତତ୍ରଯମ୍ । ଯତ୍ର ଗଂଗା ଚ ଯମୁନା ଯତ୍ର ଚୈଵ ସରସ୍ଵତୀ । ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ଚ ପୀତ୍ଵା ଚ ମୁକ୍ତିଭାଗୀ ନ ସଂଶଯଃ
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ତିନିଶ ଶତ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେହି ଦୁଃଖ ନାହିଁ; ଯେଉଁଠାରେ ଗଙ୍ଗା, ଯମୁନା ଓ ସରସ୍ୱତୀ ମିଶିଥାଏ, ସେଠା ସ୍ନାନ କରି ଓ ପାନ କରି ନିଶ୍ଚିତ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ମହାଦେଵ ଉଵାଚ-। ତ୍ଵଦ୍ଵାର୍ତାଂ ପ୍ରିଯତୋ ବ୍ରଵୀମି ଯଦହଂ ସା ସ୍ତୁସ୍ତୁତିସ୍ତେ ପ୍ରଭୋ ଯଦ୍ଭୁଂଜେ ତଵ ତନ୍ନିଵେଦନମଥୋ ଯଦ୍ଯାମି ସା ପ୍ରେଷ୍ଯତା । ଯଚ୍ଛାଂତଃ ସ୍ଵପିମି ତ୍ଵଦଂଘ୍ରିଯୁଗଲେ ଦଂଡପ୍ରଣାମୋଽସ୍ତୁ ନଃ। ସ୍ଵାମିନ୍ଯଚ୍ଚ କରୋମି ତେନ ସ ଭଵାନ୍ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରଃ ପ୍ରୀଯତାମ୍
ମହାଦେବ କହିଲେ— ମୁଁ ତୁମର କଥା ସ্নେହରେ କହୁଛି; ମୁଁ ଯେଉଁ ଷ୍ଟୁତି କରିଏ, ସେ ତୁମର ଷ୍ଟୁତି; ମୁଁ ଯେଉଁ ଭୋଗ କରିଏ, ସେ ତୁମର ନିବେଦନ; ମୁଁ ଯେଉଁଠାରେ ଯାଏ, ସେ ତୁମର ପ୍ରେରଣା। ମୁଁ ଶୁଅ ଦିନେ, ମୋର ପ୍ରଣାମ ତୁମର ପାଦପଦ୍ମରେ ହେଉ; ମୁଁ ଯାହା କରିଏ, ତାହାରେ ତୁମେ, ସର୍ବେଶ୍ୱର, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଉ।
ଦୃଷ୍ଟେନ ଵଂଦିତେନାପି ସ୍ପୃଷ୍ଟେନ ଚ ଧୃତେନ କେ
ଦେଖିବା, ଷ୍ଟୁତି କରିବା, ସ୍ପର୍ଶ କରିବା, ଧରିବା ଦ୍ୱାରା—
ତାଵଦ୍ ଭ୍ରମଂତି ଭୁଵନେ ମନୁଜା ଭଵୋତ୍ଥ ଦାରିଦ୍ଯ୍ର ରୋଗ ମରଣ ଵ୍ଯସନାଭିଭୂତାଃ
ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଭ୍ରମଣ କରନ୍ତି, ଜନ୍ମରୁ ଆସିଥିବା ଦାରିଦ୍ର୍ୟ, ରୋଗ, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ବିପଦରେ ପୀଡିତ।
ଯତ୍ସଂସ୍ମୃତିଃ ସପଦି କୃଂତତି ଦୁଷ୍କୃତୌଘଂ ପାପାଵଲୀଂ ଜଯତି ଯୋଜନ ଲକ୍ଷତୋଽପି
ଯାହାର ସ୍ମରଣ କରିଲେ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍କର୍ମ ତୁରନ୍ତ କଟିଯାଏ, ପାପର ଶ୍ରେଣୀ ଜୟ ହୁଏ, ଏକ ଲକ୍ଷ ଯୋଜନା ଦୂରରୁ ମଧ୍ୟ।
ଆଲୋକୋତ୍କଂଠିତେନ ପ୍ରମୁଦିତ ମନସା ଵର୍ତ୍ମ ଯସ୍ଯାଃ ପ୍ରଯାତଂ ସଦ୍ଯସ୍ମିନ୍କୃତ୍ଯମେତାମଥ ପ୍ରଥମ କୃତୀ ଜଜ୍ଞିଵାନ୍ସ୍ଵର୍ଗସିଂଧୁମ୍
ଦେଖିବା ଆଶାରେ, ଆନନ୍ଦିତ ମନରେ, ଯେଉଁଠି ତାଙ୍କ ପଥରେ ଯାଏ, ସେ ତୁରନ୍ତ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିଥାଏ; ପ୍ରଥମ କର୍ତ୍ତା ସ୍ବର୍ଗ ସାଗରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ଦେଵୀଭୂତ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ପରମାନଂଦଦାଯିନୀ
ସେ ଦେବୀ ହେଲେ, ପରମ ବ୍ରହ୍ମ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା।
ସାକ୍ଷାଦ୍ଧର୍ମ ଦ୍ରଵୌଘଂ ମୁରରିପୁ ଚରଣାଂଭୋଜ ପୀଯୂଷସାରଂ।। ଦୁଃଖସ୍ଯାବ୍ଧେସ୍ତରିତ୍ରଂ ସୁରମନୁଜନୁତଂ ସ୍ଵର୍ଗସୋପାନ ମାର୍ଗମ୍। । ସର୍ଵାଂହୋହାରି ଵାରି ପ୍ରଵର ଗୁଣଗଣଂଭାସି ଯା ସଂଵହଂତୀ
ସେ ସାକ୍ଷାତ୍ ଧର୍ମର ଧାରା, ମୁର ଶତ୍ରୁଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମର ଅମୃତ ତତ୍ତ୍ୱ; ଦୁଃଖର ସାଗରକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରିବା ବୋତ, ଦେବ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଷ୍ଟୁତି କରନ୍ତି, ସ୍ବର୍ଗର ପଥ; ତାଙ୍କ ଜଳ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗୁଣର ଚମକ, ସେ ଏହାକୁ ବହିଯାଏ।
ସ୍ଵଃସିଂଧୋ ଦୁରିତାବ୍ଧିମଗ୍ନ ଜନତା ସଂତାରଣି ପ୍ରୋଲ୍ଲସତ୍କଲ୍ଲୋଲା। । ମଲକାଂତିନାଶିତତମସ୍ତୋମେ ଜଗତ୍ପାଵନି
ସ୍ବର୍ଗ ନଦୀର ତରଙ୍ଗ ଦୁରିତର ସାଗରରେ ଡୁବିଥିବା ଲୋକମାନେକୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ; ତାଙ୍କ ପବିତ୍ର ଚାହାଣି ଅନ୍ଧାର ଦଳକୁ ନଷ୍ଟ କରେ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ପବିତ୍ର କରେ।
ହଂ ହୋ ମାନସ କଂପସେ କିମୁ ସଖେ ତ୍ରସ୍ତୋଭଯାନ୍ନାରକାତ୍କିଂ ତେ। ଭୀତିରିତି ଶ୍ରୁତିର୍ଦୁରିତକୃତ୍ସଂଜାଯତେ ନାରକୀ ।। ମାଭୈଷୀଃ ଶୃଣୁ ମେ ଗତିଂ ଯଦି ମଯା ପାପାଚଲ। ସ୍ପର୍ଦ୍ଧିନୀ ପ୍ରାପ୍ତା ତେ ନିରଯଂ କଥଃ କିମପରଂ କିଂ ମେ ନ ଧର୍ମଂ ଧନମ୍
ହଁ ହଁ ମନ, ତୁମେ କାହିଁକି କମ୍ପିଉଛ; ବନ୍ଧୁ, ଦୁଇଟି ନରକକୁ କାହିଁକି ଭୟ କରୁଛ? ଶୁଣିଲେ ଭୟ ଆସେ, ପାପ କରିଲେ ନରକ ମିଳେ। ଭୟ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ; ମୋର ପଥ ଶୁଣ: ମୋ ଦ୍ୱାରା ପାପ ପାହାଡ଼ ଜୟ ହେଲେ, ନରକକୁ ଯାଇଲେ ମଧ୍ୟ କଣ ଅନ୍ୟ ଅଛି? ମୋ ପାଇଁ ଧର୍ମ କିମ୍ବା ଧନର କଣ ଅଭାବ?
ସର୍ଵେଶାଦି ପ୍ରଶଂସା ମୁଦମନୁଭଵନଂ ମଜ୍ଜନଂ ଯତ୍ର ଚୋକ୍ତଂ ସ୍ଵର୍ନାର୍ଯୋଵୀକ୍ଷ୍ଯହୃଷ୍ଟା। ଵିବୁଧ ସୁରପତିଃ ପ୍ରାପ୍ତିସଂଭାଵନେନ ଦେଵତ୍ଵଂ ତେ ଲଭଂତେ ସ୍ଫୁଟମ୍ ଅଶୁଭକୃତୋପ୍ଯତ୍ର ଵେଦାଃ ପ୍ରମାଣମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ସର୍ବେଶ୍ୱରଙ୍କ ଷ୍ଟୁତି, ଆନନ୍ଦର ଅନୁଭବ ଓ ସ୍ନାନର କଥା ହୋଇଥାଏ, ସେଠା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ନଦୀକୁ ଦେଖି ହୃଦୟ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଏ; ଦେବମାନେ ଆଶାରେ ଦେବତ୍ୱ ପାଇଥାନ୍ତି; ଏଠି ଦୁଷ୍ଟ କର୍ମ କରିଥିବା ମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେବତ୍ୱ ଲଭନ୍ତି, ଏହିପାଇଁ ବେଦ ଏହାର ପ୍ରମାଣ।
ବୁଦ୍ଧେ ସଦ୍ବୁଦ୍ଧିରେଵଂ ଭଵତୁ ତଵ ସଖେ ମାନସ ସ୍ଵସ୍ତିତେ ଽସ୍ତୁ ଵାଣି ପ୍ରାଣପ୍ରିଯେଧି ପ୍ରକଟ ଗୁଣ ଵପୁଃ ପ୍ରାପ୍ନୁହି ପ୍ରାଣି ପୁଷ୍ଟିଂ ଯସ୍ମାତ୍ସର୍ଵୈର୍ଭଵଦ୍ଭିଃ
ବୁଦ୍ଧିରେ ଶୁଭ ବୁଦ୍ଧି ଆସୁ, ବନ୍ଧୁ, ମନ, ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ; ତୁମର କଥା ଜୀବନକୁ ପ୍ରିୟ ହେଉ, ଦୃଶ୍ୟ ଗୁଣ ଓ ଶରୀର ଶକ୍ତି ଲଭ, ଯାହା ପାଇଁ ସମସ୍ତେ—
ଶ୍ରୀଜାହ୍ନଵୀ ରଵିସୁତା ପରମେଷ୍ଠିପୁତ୍ରୀ ସିଂଧୁତ୍ରଯାଭରଣତୀର୍ଥଵର ପ୍ରଯାଗ। । ସର୍ଵେଶ ମାମନୁଗୃହାଣ ନଯସ୍ଵ ଚୋର୍ଧ୍ଵମଂତସ୍ତମୋ ଦଶଵିଧଂ ଦଲଯ ସ୍ଵଧାମ୍ନା
ହେ ପବିତ୍ର ଜାହ୍ନବୀ, ସୂର୍ଯ୍ୟର କନ୍ୟା, ବ୍ରହ୍ମାର ନନ୍ଦନୀ, ତିନି ନଦୀର ଭୂଷଣ, ପ୍ରୟାଗ ତୀର୍ଥର ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ହେ ସର୍ବେଶ୍ୱର, ମୋତେ କୃପା କର, ଉପରକୁ ନେ, ତୁମ ନିଜ ଧାମରେ ମୋର ମନର ଦଶପ୍ରକାର ଅନ୍ଧାରକୁ ଦଳନ କର।
ଵାଗୀଶ ଵିଷ୍ଣ୍ଵୀଶ ପୁରଂଦରାଦ୍ଯାଃ ପାପପ୍ରଣାଶାଯ ଵିଦାଂଵିଦୋଽପି। । ଭଜଂତି ଯତ୍ତୀରମନୀଲନୀଲଂ ସତୀର୍ଥରାଜୋ ଜଯତି ପ୍ରଯାଗଃ
ବାଣୀର ଦେବତା, ବିଷ୍ଣୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ଏବଂ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ମଧ୍ୟ, ପାପ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଏହି ନୀଳ ତୀରକୁ ପୂଜନ କରନ୍ତି। ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ରାଜା ପ୍ରୟାଗ ଜୟ ହେଉ।
କଲିଂଦଜା ସଂଗମ ଵାପ୍ଯଯତ୍ର ପ୍ରତ୍ଯଗ୍ଗତା ସ୍ଵର୍ଗଧୁନୀଧୁନୋତି। । ଅଧ୍ଯାତ୍ମ ତାପତ୍ରିତଯଂ ଜନସ୍ଯ ସ ତୀର୍ଥରାଜୋ ଜଯତି ପ୍ରଯାଗଃ
ଯେଉଁଠି କଳିନ୍ଦୀ ନଦୀ ମିଶିଯାଏ, ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଗଙ୍ଗା ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ବହିଥାଏ, ଏହା ଲୋକଙ୍କର ତିନି ପ୍ରକାରର ଦୁଃଖକୁ ଧୋଇ ଦେଇଥାଏ। ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ରାଜା ପ୍ରୟାଗ ଜୟ ହେଉ।
ଶ୍ଯାମୋ ଵଟଃ ଶ୍ଯାମଗୁଣୋଵୃଣୋତି ସ୍ଵଚ୍ଛାଯଯା ଶ୍ଯାମଲ ଯାଜନାନାମ୍। । ଶ୍ଯାମଶ୍ରମଂ କୃଂତତି ଯତ୍ରଦୃଷ୍ଟଃ ସ ତୀର୍ଥରାଜୋ ଜଯତି ପ୍ରଯାଗଃ
ଏଠି ଶ୍ୟାମ ବଟବୃକ୍ଷ, ଶ୍ୟାମ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ, ପୂଜାର୍ଥୀମାନେ ଏହାର ସ୍ୱଚ୍ଛ ଛାୟାରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥାନ୍ତି। ଏହାକୁ ଦେଖିଲେ ଦୁଃଖ ଓ କ୍ଳାନ୍ତି ଦୂର ହୋଇଯାଏ। ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ରାଜା ପ୍ରୟାଗ ଜୟ ହେଉ।
ବ୍ରହ୍ମାଦଯୋପ୍ଯାତ୍ମକୃତିଂ ଵିହାଯ ଭଜଂତି ପୁଣ୍ଯାତ୍ମକ ଭାଗଧେଯମ୍
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ନିଜ ଆକୃତିକୁ ଛାଡି, ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାର ଭାଗ୍ୟକୁ ଲାଗି ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି।
ଯତ୍ସେଵଯା ଦେଵ ନୃଦେଵତାଦି ଦେଵର୍ଷଯଃ ପ୍ରତ୍ଯହମାମନଂତି। । ସ୍ଵର୍ଗଂ ଚ ସର୍ଵୋତ୍ତମ ଭୂମିରାଜ୍ଯଂ ସ ତୀର୍ଥରାଜୋ ଜଯତି ପ୍ରଯାଗଃ
ଏହାର ସେବା କରିଲେ, ଦେବତା, ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଦେବ ଋଷିମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ଏହାକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି। ଏହା ସ୍ୱର୍ଗ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୂମି ଓ ରାଜ୍ୟ ଦେଇଥାଏ। ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ରାଜା ପ୍ରୟାଗ ଜୟ ହେଉ।
ଏନାଂସି ହଂତୀତି ପ୍ରସିଦ୍ଧଵାର୍ତା ନାମ ପ୍ରତାପେନ ଦୃଶୋ ଭଵଂତି। । ଯସ୍ଯ ତ୍ରିଲୋକୀଂ ପ୍ରତତାପ ଗୋଭିଃ ସ ତୀର୍ଥରାଜୋ ଜଯତି ପ୍ରଯାଗଃ
ଏହାର ପ୍ରଭାବ ଦ୍ୱାରା ପାପ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ, ଏହି କଥା ସବୁଠି ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏହାର ଯଶ ଦେଖାଯାଏ, ଏହାର ଗୋମାନେ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରଭା ଫେଳାଇଥାନ୍ତି। ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ରାଜା ପ୍ରୟାଗ ଜୟ ହେଉ।
ଧତ୍ତେ ଽଭିତଶ୍ଚାମର ଚାରୁକାଂତିଂ ସିତାସିତେ ଯତ୍ରସରିଦ୍ଵରେଣ୍ଯେ
ଏଠି ଚାରିପାଖରେ ଧଳା ଓ କଳାର ଅଦ୍ଭୁତ ଚମକ ଦେଖାଯାଏ, ଯେଉଁଠି ନଦୀମାନେ ଜଙ୍ଗଲରେ ମିଶିଯାନ୍ତି।
ବ୍ରାହ୍ମୀନପୁତ୍ରୀ ତ୍ରିପଥାସ୍ତ୍ରିଵେଣୀ ସମାଗମେ ସାକ୍ଷତଯାଗମାତ୍ରାତ୍
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର କନ୍ୟା, ତିନି ମାଡ଼ି ନଦୀ, ତ୍ରିବେଣୀ ଏଠି ମିଶିଯାଏ, ଏହାକୁ ପୂଜା କରିଲେ ସାକ୍ଷାତ୍ ଲାଭ ହୋଇଯାଏ।
କେଷାଂଚିଜ୍ଜନ୍ମକୋଟିର୍ଵ୍ରଜତି ସୁଵଚସାଂ ଯାମିଯାମୀତି ଯସ୍ମିନ୍କେଷାଂ।। ଚିତ୍ପ୍ରେପ୍ସତାଂ ଯଂ ନିଯତମତିଯତେଦ୍ ଵର୍ଷଵୃଂଦଂ ଵରିଷ୍ଠମ୍। । ଯତ୍ପ୍ରାପ୍ତଂ ଭାଗ୍ଯଲକ୍ଷୈର୍ଭଵତି ଭଵତି ନୋ ଵାସ ଵାଚାମଵାଚ୍ଯୋ। । ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ଵେଣୀ ଵିଶିଷ୍ଟୋ ଭଵତି ଦୃଗତିଥିଃ କଂ ପ୍ରଯାଗ ପ୍ରଯାଗଃ
କିଛି ଲୋକ ଅନେକ ଜନ୍ମ ଧରି ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, 'ଯିବା, ଯିବା' ବୋଲି କହନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲକ୍ଷ୍ୟ ଚାହୁଁଥିବାମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବର୍ଷ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏହି ଭାଗ୍ୟ ଲକ୍ଷ ଦ୍ୱାରା ଯାହା ପ୍ରାପ୍ତ, ସେ କି ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବେ କି ନାହିଁ। ଭାଗ୍ୟରେ, ତ୍ରିବେଣୀ ବିଶିଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ, ପ୍ରୟାଗ ଦେଖିବା ଦୁର୍ଲଭ।
ଲୋକାନାମକ୍ଷମାଣାଂ ମଖକୃତିଷୁ କଲୌ ସ୍ଵର୍ଗକାମୈର୍ଜଯ ସ୍ତୁତ୍ଯାଦି ସ୍ତୋତ୍ରୈର୍ଵଚୋଭିଃ ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମାଶ୍ଵମେଧ ପ୍ରମୁଖ ମଖଫଲଂ ସମ୍ଯଗାଲୋଚ୍ଯସାଂଗଂ
କଳିଯୁଗରେ ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ଚାହୁଁନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଯଜ୍ଞ କରିପାରିନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ତୁତି ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି। ଏଠି ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ, ଅଶ୍ୱମେଧ ଓ ଅନ୍ୟ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତି ହୋଇଯାଏ।