ଵୈକୁଂଠଂ ଯାଂତି ତେ ସର୍ଵେ ହରେର୍ଦର୍ଶନମାତ୍ରତଃ । ମମାପ୍ଯଧିକ ତୀର୍ଥଂ ତୁ ହରିଦ୍ଵାରଂ ସୁଶୋଭନମ୍
ସେମାନେ ହରିଙ୍କୁ ଦେଖିବା ମାତ୍ରେ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି; ମୋ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ, ହରିଦ୍ୱାର ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ ଓ ସୁନ୍ଦର ତୀର୍ଥ।
ତୀର୍ଥାନାଂ ପ୍ରଵରଂ ତୀର୍ଥଂ ଚତୁର୍ଵର୍ଗପ୍ରଦାଯକମ୍ । କଲୌ ଧର୍ମକରଂ ପୁଂସାଂ ମୋକ୍ଷଦଂ ଚାର୍ଥଦଂ ତଥା
ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ତୀର୍ଥ ସବୁଠୁ ଉତ୍ତମ, ଚାରି ପ୍ରକାର ଲକ୍ଷ୍ୟ ଦେଇଥାଏ; କଳିଯୁଗରେ ଏହା ଲୋକଙ୍କୁ ଧର୍ମ ଦେଉଛି, ମୋକ୍ଷ ଓ ଧନ ମଧ୍ୟ ଦେଉଛି।
ଯତ୍ର ଗଂଗା ମହାରମ୍ଯା ନିତ୍ଯଂ ଵହତି ନିର୍ମଲା । ଏତତ୍କଥାନକଂ ପୁଣ୍ଯଂ ହରିଦ୍ଵାରାଖ୍ଯମୁତ୍ତମମ୍
ଏଠାରେ ମହାରମ୍ୟ ଓ ସଦା ଶୁଦ୍ଧ ଗଙ୍ଗା ସର୍ବଦା ବହୁଛି; ଏହି ହରିଦ୍ୱାର ନାମକ ପବିତ୍ର ଏବଂ ଉତ୍ତମ କଥା।
ଉକ୍ତଂ ଚ ଶୃଣ୍ଵତାଂ ପୁଂସାଂ ଫଲଂ ଭଵତି ଶାଶ୍ଵତମ୍ । ଅଶ୍ଵମେଧେ କୃତେ ଯାଗେ ଗୋସହସ୍ରେ ତଥୈଵ ଚ
ଏହା ଶୁଣିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଚିରକାଳୀନ ଫଳ ମିଳେ; ଏହା ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କିମ୍ବା ହଜାର ଗଂ ଦାନ କରିଥିବା ଫଳ ସମାନ।
ତତ୍ପୁଣ୍ଯଂ ଲଭତେ ଵିଦ୍ଵାନ୍ହରେର୍ଦର୍ଶନମାତ୍ରତଃ । ଗୋହଂତା ବ୍ରହ୍ମହା ଚୈଵ ଯେ ଚାନ୍ଯେ ପିତୃଘାତକାଃ
ବିଦ୍ୱାନ ଲୋକ ହରିଙ୍କୁ ଦେଖିବା ମାତ୍ରେ ଏହି ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି; ଗଂହତ୍ୟାକାରୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାକାରୀ, କିମ୍ବା ପିତା ହତ୍ୟାକାରୀ ମଧ୍ୟ।
ଏଵଂଵିଧାନି ପାପାନି ବହୂନ୍ଯପି ଚ ଵୈ ଦ୍ଵିଜ । ଵିଲଯଂ ଯାଂତି ସର୍ଵାଣି ହରେର୍ଦର୍ଶନମାତ୍ରତଃ
ଏଭଳି ଅନେକ ପାପ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଦ୍ୱିଜ, ସବୁ ହରିଙ୍କୁ ଦେଖିବା ମାତ୍ରେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାନ୍ତି।
ମହାଦେଵ ଉଵାଚ-। ଗାଂଗଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଯଥୋକ୍ତଂ ମୁନିସତ୍ତମ । ଯସ୍ଯ ଶ୍ରଵଣମାତ୍ରେଣ ଅଘଂ ନଶ୍ଯତି ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ମହାଦେବ କହିଲେ— ମୁଁ ଗଙ୍ଗାର ମହିମା କହିବି, ଯେପରି ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ କହିଥିଲେ; ଏହା ଶୁଣିବା ମାତ୍ରେ ପାପ ତୁରନ୍ତ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ଗଂଗାଗଂଗେତି ଯୋବ୍ରୂଯାଦ୍ଯୋଜନାନାଂ ଶତୈରପି । ମୁଚ୍ଯତେ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯୋ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ଯିଏ 'ଗଙ୍ଗା, ଗଙ୍ଗା' ବୋଲି କହିଥାଏ, ଯଦି ଶତ ଯୋଜନ ଦୂରରୁ ମଧ୍ୟ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ବିଷ୍ଣୁର ଲୋକକୁ ଯାଏ।
ଚରଣାବ୍ଜସମୁଦ୍ଭୂତା ଗଂଗା ନାମେତି ଵିଶ୍ରୁତା । ପାପାନାଂ ସ୍ଥୂଲରାଶୀନାଂ ନାଶିନୀ ଚେତି ନାରଦ
ଗଙ୍ଗା ପାଦପଦ୍ମରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ଏହି ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ନାରଦ, ସେ ମହାପାପର ଏକାଗ୍ର ନାଶକୀ।
ନର୍ମଦା ସରଯୂଶ୍ଚୈଵ ତଥା ଵେତ୍ରଵତୀ ନଦୀ । ତାପୀ ପଯୋଷ୍ଣୀ ଚଂଦ୍ରା ଚ ଵିପାଶା କର୍ମନାଶିନୀମ୍
ନର୍ମଦା, ସରୟୂ, ଏବଂ ବେତ୍ରବତୀ ନଦୀ; ତାପୀ, ପୟୋଷ୍ଣୀ, ଚନ୍ଦ୍ରା ଓ ବିପାଶା, କର୍ମ ନାଶକ।
ପୁଷ୍ଯା ପୂର୍ଣା ତଥା ଦୀପା ଵିଦୀପା ସୂର୍ଯତେଜସା । ସହସ୍ରଵୃଷଦାନାତ୍ତୁ ଯତ୍ଫଲଂ ଲଭତେ ଧ୍ରୁଵମ୍
ପୁଷ୍ୟା, ପୂର୍ଣ୍ଣା, ଦୀପା, ବିଦୀପା, ସୂର୍ଯ୍ୟର ତେଜରେ ଚମକୁଛି; ହଜାର ବୃଷ ଦାନ କରିଥିବା ନିଶ୍ଚିତ ଫଳ।
ତତ୍ଫଲଂ ସମଵାପ୍ନୋତି ଗଂଗାଦର୍ଶନତଃ କ୍ଷଣାତ୍ । ଇଯଂ ଗଂଗା ମହାପୁଣ୍ଯା ବ୍ରହ୍ମଘ୍ନାନାଂ ଵିଶେଷତଃ
ସେଇ ଫଳ ଗଙ୍ଗାକୁ ଦେଖିବା ମାତ୍ରେ ତୁରନ୍ତ ମିଳିଯାଏ; ଏହି ଗଙ୍ଗା ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାକାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ବିଶେଷ ମହାପୁଣ୍ୟ।
ତେଷାଂ ନିରଯଯୁକ୍ତାନାଂ ଗଂଗା ପାପପ୍ରହାରିଣୀ । ଚଂଦ୍ର ସୂର୍ଯୋପରାଗେ ଚ ଯତ୍ଫଲଂ ଵିଦ୍ଯତେଽନଘ
ଯେମାନେ ନରକରେ ବନ୍ଧିତ, ସେମାନଙ୍କ ପାପକୁ ଦୂର କରିବା ଗଙ୍ଗା ଚାନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣରେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳେ, ସେହି ଫଳ ଦେଇଥାଏ, ହେ ନିର୍ମଳ।
ତତ୍ଫଲଂ ସମଵାପ୍ନୋତି ଗଂଗାଦର୍ଶନମାତ୍ରତଃ । ଯଥା ସୂର୍ଯୋଦଯେ ତାତ ତମୋ ଗଚ୍ଛତି ଦୂରତଃ
ଗଙ୍ଗାକୁ ଦେଖିବା ମାତ୍ରରେ ଏହି ଫଳ ମିଳିଯାଏ; ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲେ ଅନ୍ଧାର ଦୂରେ ଚାଲିଯାଏ, ଏହିପରି।
ତଥା ଗଂଗାପ୍ରଭାଵେନ ଵିଲଯଂ ଯାତି ପାତକମ୍ । ମାନ୍ଯେଯଂ ସର୍ଵଦା ଲୋକେ ପଵିତ୍ରା ପାପନାଶିନୀ
ଗଙ୍ଗାର ଶକ୍ତିରେ ପାପ ଦୂରିଯାଏ; ଏହି ପବିତ୍ର ଓ ପାପ ନାଶିନୀକୁ ସବୁବେଳେ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।
କଲ୍ଯାଣରୂପା ସତତଂ ଵିଷ୍ଣୁନା ନିର୍ମିତା ପୁରା । ଦିଵ୍ଯରୂପା ତୁ ଜନନୀ ଦୀନାନାଂ ପାଵନୀ ସ୍ମୃତା
ସେ ସଦା ଶୁଭାକାର, ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲେ; ଦିବ୍ୟ ରୂପରେ, ଦୁଃଖିତମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ଜନନୀ ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ଦେଵାନାଂ ଚ ଯଥା ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତଥା ଗଂଗୋତ୍ତମା ନଦୀ । ଯେ କୁର୍ଵଂତି ନରାଃ ସ୍ନାନଂ ମାଘମାସେ ନିରଂତରମ୍
ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବିଷ୍ଣୁ ଯେପରି, ନଦୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଗଙ୍ଗା ସର୍ବୋତ୍ତମ; ଯେମାନେ ମାଘ ମାସରେ ନିରନ୍ତର ସ୍ନାନ କରନ୍ତି—
ନ ତେଷାଂ ଵିଦ୍ଯତେ ଦୁଃଖଂ କଲ୍ପାନାଂ ଚ ଶତତ୍ରଯମ୍ । ଯତ୍ର ଗଂଗା ଚ ଯମୁନା ଯତ୍ର ଚୈଵ ସରସ୍ଵତୀ । ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ଚ ପୀତ୍ଵା ଚ ମୁକ୍ତିଭାଗୀ ନ ସଂଶଯଃ
ତାଙ୍କ ପାଇଁ ତିନିଶ ଶତ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେହି ଦୁଃଖ ନାହିଁ; ଯେଉଁଠାରେ ଗଙ୍ଗା, ଯମୁନା ଓ ସରସ୍ୱତୀ ମିଶିଥାଏ, ସେଠା ସ୍ନାନ କରି ଓ ପାନ କରି ନିଶ୍ଚିତ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।
ମହାଦେଵ ଉଵାଚ-। ତ୍ଵଦ୍ଵାର୍ତାଂ ପ୍ରିଯତୋ ବ୍ରଵୀମି ଯଦହଂ ସା ସ୍ତୁସ୍ତୁତିସ୍ତେ ପ୍ରଭୋ ଯଦ୍ଭୁଂଜେ ତଵ ତନ୍ନିଵେଦନମଥୋ ଯଦ୍ଯାମି ସା ପ୍ରେଷ୍ଯତା । ଯଚ୍ଛାଂତଃ ସ୍ଵପିମି ତ୍ଵଦଂଘ୍ରିଯୁଗଲେ ଦଂଡପ୍ରଣାମୋଽସ୍ତୁ ନଃ। ସ୍ଵାମିନ୍ଯଚ୍ଚ କରୋମି ତେନ ସ ଭଵାନ୍ଵିଶ୍ଵେଶ୍ଵରଃ ପ୍ରୀଯତାମ୍
ମହାଦେବ କହିଲେ— ମୁଁ ତୁମର କଥା ସ্নେହରେ କହୁଛି; ମୁଁ ଯେଉଁ ଷ୍ଟୁତି କରିଏ, ସେ ତୁମର ଷ୍ଟୁତି; ମୁଁ ଯେଉଁ ଭୋଗ କରିଏ, ସେ ତୁମର ନିବେଦନ; ମୁଁ ଯେଉଁଠାରେ ଯାଏ, ସେ ତୁମର ପ୍ରେରଣା। ମୁଁ ଶୁଅ ଦିନେ, ମୋର ପ୍ରଣାମ ତୁମର ପାଦପଦ୍ମରେ ହେଉ; ମୁଁ ଯାହା କରିଏ, ତାହାରେ ତୁମେ, ସର୍ବେଶ୍ୱର, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଉ।
ଦୃଷ୍ଟେନ ଵଂଦିତେନାପି ସ୍ପୃଷ୍ଟେନ ଚ ଧୃତେନ କେ
ଦେଖିବା, ଷ୍ଟୁତି କରିବା, ସ୍ପର୍ଶ କରିବା, ଧରିବା ଦ୍ୱାରା—
ତାଵଦ୍ ଭ୍ରମଂତି ଭୁଵନେ ମନୁଜା ଭଵୋତ୍ଥ ଦାରିଦ୍ଯ୍ର ରୋଗ ମରଣ ଵ୍ଯସନାଭିଭୂତାଃ
ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଭ୍ରମଣ କରନ୍ତି, ଜନ୍ମରୁ ଆସିଥିବା ଦାରିଦ୍ର୍ୟ, ରୋଗ, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ବିପଦରେ ପୀଡିତ।
ଯତ୍ସଂସ୍ମୃତିଃ ସପଦି କୃଂତତି ଦୁଷ୍କୃତୌଘଂ ପାପାଵଲୀଂ ଜଯତି ଯୋଜନ ଲକ୍ଷତୋଽପି
ଯାହାର ସ୍ମରଣ କରିଲେ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍କର୍ମ ତୁରନ୍ତ କଟିଯାଏ, ପାପର ଶ୍ରେଣୀ ଜୟ ହୁଏ, ଏକ ଲକ୍ଷ ଯୋଜନା ଦୂରରୁ ମଧ୍ୟ।
ଆଲୋକୋତ୍କଂଠିତେନ ପ୍ରମୁଦିତ ମନସା ଵର୍ତ୍ମ ଯସ୍ଯାଃ ପ୍ରଯାତଂ ସଦ୍ଯସ୍ମିନ୍କୃତ୍ଯମେତାମଥ ପ୍ରଥମ କୃତୀ ଜଜ୍ଞିଵାନ୍ସ୍ଵର୍ଗସିଂଧୁମ୍
ଦେଖିବା ଆଶାରେ, ଆନନ୍ଦିତ ମନରେ, ଯେଉଁଠି ତାଙ୍କ ପଥରେ ଯାଏ, ସେ ତୁରନ୍ତ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିଥାଏ; ପ୍ରଥମ କର୍ତ୍ତା ସ୍ବର୍ଗ ସାଗରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ।
ଦେଵୀଭୂତ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ପରମାନଂଦଦାଯିନୀ
ସେ ଦେବୀ ହେଲେ, ପରମ ବ୍ରହ୍ମ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା।
ସାକ୍ଷାଦ୍ଧର୍ମ ଦ୍ରଵୌଘଂ ମୁରରିପୁ ଚରଣାଂଭୋଜ ପୀଯୂଷସାରଂ।। ଦୁଃଖସ୍ଯାବ୍ଧେସ୍ତରିତ୍ରଂ ସୁରମନୁଜନୁତଂ ସ୍ଵର୍ଗସୋପାନ ମାର୍ଗମ୍। । ସର୍ଵାଂହୋହାରି ଵାରି ପ୍ରଵର ଗୁଣଗଣଂଭାସି ଯା ସଂଵହଂତୀ
ସେ ସାକ୍ଷାତ୍ ଧର୍ମର ଧାରା, ମୁର ଶତ୍ରୁଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମର ଅମୃତ ତତ୍ତ୍ୱ; ଦୁଃଖର ସାଗରକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରିବା ବୋତ, ଦେବ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଷ୍ଟୁତି କରନ୍ତି, ସ୍ବର୍ଗର ପଥ; ତାଙ୍କ ଜଳ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗୁଣର ଚମକ, ସେ ଏହାକୁ ବହିଯାଏ।
ସ୍ଵଃସିଂଧୋ ଦୁରିତାବ୍ଧିମଗ୍ନ ଜନତା ସଂତାରଣି ପ୍ରୋଲ୍ଲସତ୍କଲ୍ଲୋଲା। । ମଲକାଂତିନାଶିତତମସ୍ତୋମେ ଜଗତ୍ପାଵନି
ସ୍ବର୍ଗ ନଦୀର ତରଙ୍ଗ ଦୁରିତର ସାଗରରେ ଡୁବିଥିବା ଲୋକମାନେକୁ ଉଦ୍ଧାର କରେ; ତାଙ୍କ ପବିତ୍ର ଚାହାଣି ଅନ୍ଧାର ଦଳକୁ ନଷ୍ଟ କରେ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ପବିତ୍ର କରେ।
ହଂ ହୋ ମାନସ କଂପସେ କିମୁ ସଖେ ତ୍ରସ୍ତୋଭଯାନ୍ନାରକାତ୍କିଂ ତେ। ଭୀତିରିତି ଶ୍ରୁତିର୍ଦୁରିତକୃତ୍ସଂଜାଯତେ ନାରକୀ ।। ମାଭୈଷୀଃ ଶୃଣୁ ମେ ଗତିଂ ଯଦି ମଯା ପାପାଚଲ। ସ୍ପର୍ଦ୍ଧିନୀ ପ୍ରାପ୍ତା ତେ ନିରଯଂ କଥଃ କିମପରଂ କିଂ ମେ ନ ଧର୍ମଂ ଧନମ୍
ହଁ ହଁ ମନ, ତୁମେ କାହିଁକି କମ୍ପିଉଛ; ବନ୍ଧୁ, ଦୁଇଟି ନରକକୁ କାହିଁକି ଭୟ କରୁଛ? ଶୁଣିଲେ ଭୟ ଆସେ, ପାପ କରିଲେ ନରକ ମିଳେ। ଭୟ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ; ମୋର ପଥ ଶୁଣ: ମୋ ଦ୍ୱାରା ପାପ ପାହାଡ଼ ଜୟ ହେଲେ, ନରକକୁ ଯାଇଲେ ମଧ୍ୟ କଣ ଅନ୍ୟ ଅଛି? ମୋ ପାଇଁ ଧର୍ମ କିମ୍ବା ଧନର କଣ ଅଭାବ?
ସର୍ଵେଶାଦି ପ୍ରଶଂସା ମୁଦମନୁଭଵନଂ ମଜ୍ଜନଂ ଯତ୍ର ଚୋକ୍ତଂ ସ୍ଵର୍ନାର୍ଯୋଵୀକ୍ଷ୍ଯହୃଷ୍ଟା। ଵିବୁଧ ସୁରପତିଃ ପ୍ରାପ୍ତିସଂଭାଵନେନ ଦେଵତ୍ଵଂ ତେ ଲଭଂତେ ସ୍ଫୁଟମ୍ ଅଶୁଭକୃତୋପ୍ଯତ୍ର ଵେଦାଃ ପ୍ରମାଣମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ସର୍ବେଶ୍ୱରଙ୍କ ଷ୍ଟୁତି, ଆନନ୍ଦର ଅନୁଭବ ଓ ସ୍ନାନର କଥା ହୋଇଥାଏ, ସେଠା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ନଦୀକୁ ଦେଖି ହୃଦୟ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଏ; ଦେବମାନେ ଆଶାରେ ଦେବତ୍ୱ ପାଇଥାନ୍ତି; ଏଠି ଦୁଷ୍ଟ କର୍ମ କରିଥିବା ମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେବତ୍ୱ ଲଭନ୍ତି, ଏହିପାଇଁ ବେଦ ଏହାର ପ୍ରମାଣ।
ବୁଦ୍ଧେ ସଦ୍ବୁଦ୍ଧିରେଵଂ ଭଵତୁ ତଵ ସଖେ ମାନସ ସ୍ଵସ୍ତିତେ ଽସ୍ତୁ ଵାଣି ପ୍ରାଣପ୍ରିଯେଧି ପ୍ରକଟ ଗୁଣ ଵପୁଃ ପ୍ରାପ୍ନୁହି ପ୍ରାଣି ପୁଷ୍ଟିଂ ଯସ୍ମାତ୍ସର୍ଵୈର୍ଭଵଦ୍ଭିଃ
ବୁଦ୍ଧିରେ ଶୁଭ ବୁଦ୍ଧି ଆସୁ, ବନ୍ଧୁ, ମନ, ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ; ତୁମର କଥା ଜୀବନକୁ ପ୍ରିୟ ହେଉ, ଦୃଶ୍ୟ ଗୁଣ ଓ ଶରୀର ଶକ୍ତି ଲଭ, ଯାହା ପାଇଁ ସମସ୍ତେ—
ଶ୍ରୀଜାହ୍ନଵୀ ରଵିସୁତା ପରମେଷ୍ଠିପୁତ୍ରୀ ସିଂଧୁତ୍ରଯାଭରଣତୀର୍ଥଵର ପ୍ରଯାଗ। । ସର୍ଵେଶ ମାମନୁଗୃହାଣ ନଯସ୍ଵ ଚୋର୍ଧ୍ଵମଂତସ୍ତମୋ ଦଶଵିଧଂ ଦଲଯ ସ୍ଵଧାମ୍ନା
ହେ ପବିତ୍ର ଜାହ୍ନବୀ, ସୂର୍ଯ୍ୟର କନ୍ୟା, ବ୍ରହ୍ମାର ନନ୍ଦନୀ, ତିନି ନଦୀର ଭୂଷଣ, ପ୍ରୟାଗ ତୀର୍ଥର ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ହେ ସର୍ବେଶ୍ୱର, ମୋତେ କୃପା କର, ଉପରକୁ ନେ, ତୁମ ନିଜ ଧାମରେ ମୋର ମନର ଦଶପ୍ରକାର ଅନ୍ଧାରକୁ ଦଳନ କର।