ତତ୍ରାପି ମଯି ଭକ୍ତିସ୍ତେ ଜାତାତିସୁଦୃଢା ପୁନଃ । କ୍ରିଯାଯୋଗେନ ମାଂ ନିତ୍ଯଂ ସମାରାଧ୍ଯ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ସେଠି ମଧ୍ୟ, ମୋ ପ୍ରତି ତୁମର ଭକ୍ତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୃଢ ହେଲା; କ୍ରିୟା ଓ ଯୋଗରେ ନିତ୍ୟ ମୋତେ ଆରାଧନା କରିଥିଲା, ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଆଯୁଷୋଂତେ ମତ୍ପ୍ରସାଦାନ୍ମାମକଂ ପଦମାପ୍ସ୍ଯସି । ଯଦା ତୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମ୍ଯହଂ ଵିପ୍ର ସପାପାତ୍ମାପି ମୁକ୍ତିଭାକ୍
ଆୟୁଷ୍ୟ ଶେଷରେ, ମୋର କୃପାରେ, ତୁମେ ମୋର ପରମ ପଦକୁ ପାଇବା; ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉଛି, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ପାପୀ ଆତ୍ମା ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତି ପାଇଥାଏ।
କଦାଚିଦ୍ଯସ୍ଯ ରୁଷ୍ଟୋସ୍ମି ପୁଣ୍ଯାତ୍ମାପି ଚ ପାପଭାକ୍ । ତସ୍ମାଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭଦ୍ରଂ ତେ ଭକ୍ତୋଽସି ମମ ସୁଵ୍ରତ
ଯଦି କେବେ ମୁଁ କୌଣସି ଜଣେ ଉପରେ କ୍ରୁଧ୍ଧ ହେଉଛି, ସେ ପୁଣ୍ୟାତ୍ମା ମଧ୍ୟ ପାପୀ ହେଇଯାଏ; ତେଣୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ, ତୁମେ ମୋର ଭକ୍ତ ଓ ସୁନିଶ୍ଚିତ ବ୍ରତରେ ଅଟୁଟ।
ଦାସ୍ଯାମି ତେ ପରଂ ସ୍ଥାନଂ ଯଦଲଭ୍ଯଂ ସୁରୈରପି । ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉଵାଚ- ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦାଚ୍ଛ୍ରୁତଂ ନାଥ ପୂର୍ଵଵୃତ୍ତାଂତମାତ୍ମନଃ
ମୁଁ ତୁମକୁ ସେହି ପରମ ସ୍ଥାନ ଦେବି, ଯାହା ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ପାଇପାରିନାହାନ୍ତି। ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ— ନାଥ, ଆପଣଙ୍କ କୃପାରେ, ମୁଁ ନିଜ ପୂର୍ବ ଜୀବନର କଥା ଶୁଣିପାରିଲି।
ଇଦାନୀଂ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି ଯତ୍କିଞ୍ଚିଦ୍ବ୍ରୂହି ତତ୍ପ୍ରଭୋ । କସ୍ଯ ତୁଷ୍ଟୋଽସି ଦେଵେନ୍ଦ୍ର କସ୍ଯ ରୁଷ୍ଟୋଽସି ଵା ପ୍ରଭୋ
ଏବେ ମୁଁ ଆଉ କିଛି ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ— ଦୟାକରି ସେ କଥା କହିଦିଅ, ପ୍ରଭୁ। ଦେବମହାନ, କେଉଁଠି ଆପଣ ପ୍ରସନ୍ନ, କେଉଁଠି କ୍ରୁଧ୍ଧ?
ମହତ୍ଯା କୃପଯା ସର୍ଵମେତନ୍ମେ ଵକ୍ତୁମର୍ହସି । ଶ୍ରୀଭଗଵାନୁଵାଚ- କର୍ମଣା ଯେନଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ତୁଷ୍ଟିର୍ମେ ହୃଦି ଜାଯତେ
ବଡ ଦୟାରେ, ଏ ସବୁ କଥା ମୋତେ କହିବା ଉଚିତ। ଶ୍ରୀଭଗବାନ କହିଲେ— ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, କେଉଁ କର୍ମରେ ମୋର ହୃଦୟରେ ପ୍ରସନ୍ନତା ଆସେ—
କ୍ରୋଧଶ୍ଚ ତତ୍ସମସ୍ତଂ ଚ କଥଯାମି ସମାସତଃ । ଯୋ ଦଯାଵାନ୍ଦ୍ଵିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ ସର୍ଵଭୂତେଷୁ ସର୍ଵଦା
ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ କ୍ରୋଧ ଓ ଏହା ସହିତ ସମ୍ପୃକ୍ତ ସମସ୍ତ କଥାକୁ ସଂକ୍ଷେପରେ କହୁଛି। ଯିଏ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀପ୍ରତି ସଦା କରୁଣାଶୀଳ ଥାଏ—
ଅହଂକାରଵିହୀନଶ୍ଚ ତସ୍ଯ ତୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମ୍ଯହଂ ସଦା । କର୍ମ କୁର୍ଯାନ୍ମଦର୍ଥଂ ଯୋ ଧର୍ମଭକ୍ତିସମନ୍ଵିତଃ
ଏବଂ ଯିଏ ଅହଂକାର ଛାଡ଼ିଛି, ସେଠାରେ ମୁଁ ସଦା ପ୍ରସନ୍ନ। ଯିଏ ଧର୍ମ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ମୋ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ—
ବ୍ରୂତେ ମଦର୍ଥଂ ଯଃ ଶାଂତଂ ତସ୍ଯ ତୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମ୍ଯହଂ ସଦା । ମିଷ୍ଟଂ ଵସ୍ତୁ ସମାସାଦ୍ଯ ଦତ୍ଵା ମେ ଯଶ୍ଚ ମାନଵଃ
ଏବଂ ଯିଏ ମୋ ପାଇଁ ଶାନ୍ତ ଭାବରେ କଥା କହେ, ସେଠାରେ ମୁଁ ସଦା ପ୍ରସନ୍ନ। ଏବଂ ଯେଉଁ ମଣିଷ ଆକାଙ୍କ୍ଷିତ ଜିନିଷ ପାଇଁ, ତାହାକୁ ମୋତେ ଦାନ କରେ—
ମାନାପମାନେ ସଦୃଶସ୍ତସ୍ଯ ତୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମ୍ଯହଂ ସଦା । ସର୍ଵଭୂତଶରୀରସ୍ଥଂ ଯୋ ମାଂ ଜାନାତି ମାନଵଃ
ଏବଂ ଯିଏ ମାନ ଓ ଅପମାନରେ ସମଭାବ ରଖେ, ସେଠାରେ ମୁଁ ସଦା ପ୍ରସନ୍ନ। ଏବଂ ଯିଏ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ଦେହରେ ମୋତେ ଅନୁଭବ କରେ—
ପରହିଂସାଵିହୀନୋ ଯସ୍ତସ୍ଯ ତୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମ୍ଯହଂ ସଦା । କର୍ମାଣି କୁରୁତେ ଯସ୍ତୁ ସୁଵିଚାର୍ଯ ପୁନଃ ପୁନଃ
ଏବଂ ଯିଏ ଅନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ କେବେ ହାନି କରେନାହିଁ, ସେଠାରେ ମୁଁ ସଦା ପ୍ରସନ୍ନ। ଯିଏ ପୁନିପୁନି ଭାବି ଭଲଭାବେ କାମ କରେ—
ଗୋବ୍ରାହ୍ମଣହିତୈଷୀ ଯସ୍ତସ୍ଯ ତୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମ୍ଯହଂ ସଦା । ସ୍ଵଯଂ ନିରୁକ୍ତଂ ଵଚନଂ ଯତ୍ନାଦ୍ଯଃ ପରିପାଲଯେତ୍
ଏବଂ ଯିଏ ଗାଈ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଭଲ ଚାହେ, ସେଠାରେ ମୁଁ ସଦା ପ୍ରସନ୍ନ। ଏବଂ ଯିଏ ନିଜେ କହିଥିବା କଥାକୁ ଯଥାର୍ଥ ଭାବେ ପାଳନ କରେ—
ପ୍ରପନ୍ନଂ ଯାତି ଯତ୍ନାଦ୍ଯସ୍ତସ୍ଯ ତୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମ୍ଯହଂ ସଦା । ଦଦାତ୍ଯନୁପକାରିଭ୍ଯୋ ଦାନାନି ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମ
ଏବଂ ଯିଏ ଶରଣାଗତଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହରେ ସହଯୋଗ କରେ, ସେଠାରେ ମୁଁ ସଦା ପ୍ରସନ୍ନ। ଏବଂ ଯିଏ ଉପକାର କରିପାରିବା ନଥିବାକୁ ଦାନ ଦେଇଥାଏ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ—
ମଯି ଚିତ୍ତଂ ସଦା ଯସ୍ଯ ତସ୍ଯ ତୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମ୍ଯହଂ ସଦା । କର୍ମଣା ଯେନତୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମି ନିରୁକ୍ତଂ ତତ୍ସମାସତଃ
ଏବଂ ଯାହାର ମନ ସଦା ମୋ ଉପରେ ଲାଗିଥାଏ, ସେଠାରେ ମୁଁ ସଦା ପ୍ରସନ୍ନ। ସଂକ୍ଷେପରେ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଏ।
ରୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମି କର୍ମଣା ଯେନ ଵିପ୍ର ଵଚ୍ମି ଶୃଣୁଷ୍ଵତମ୍ । ପରହିଂସାରତୋ ଯସ୍ତୁ ନିର୍ଦ୍ଦଯଃ ସର୍ଵଜଂତୁଷୁ
ଏବେ ମୁଁ କହୁଛି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ କ୍ରୁଧ୍ଧ ହୁଏ। ଯିଏ ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ହାନି କରିବାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଏ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀପ୍ରତି ନିର୍ଦ୍ଦୟ—
ଅହଂଯୁଃ ସର୍ଵଦା କ୍ରୁଦ୍ଧଃ ସମାଂ ନଯତି ଶତ୍ରୁତାମ୍ । ଅସତ୍ଯଭାଷୀକ୍ରୂରଶ୍ଚ ପରନିଂଦାପରସ୍ତୁ ଯଃ
ମୁଁ ସେମାନେ ଉପରେ ସଦା କ୍ରୁଧ୍ଧ ଓ ଶତ୍ରୁ ସମାନ ବ୍ୟବହାର କରେ। ଯିଏ ମିଥ୍ୟା କହେ, କ୍ରୂର ଓ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରେ—
କଵିଵର୍ତନଵିଧ୍ଵଂସୀ ସମାଂ ନଯତି ଶତ୍ରୁତାମ୍ । ଅଦୃଷ୍ଟଦୋଷୌ ପିତରୌ ସ୍ତ୍ରୀଭ୍ରାତୃଭଗିନୀ ତଥା
ଯିଏ କବିମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ନଷ୍ଟ କରେ, ମୁଁ ସେମାନେ ଉପରେ ଶତ୍ରୁ ସମାନ ବ୍ୟବହାର କରେ। ଯିଏ କାରଣ ବିନା ଜଣେ ମୂଢ଼ ମନୁଷ୍ୟ ପିତାମାତା, ଜନନୀ, ଭାଇ, ବୋନ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦିଏ—
ମୋହାତ୍ତ୍ଯଜତି ଯୋ ମୂଢଃ ସମାଂ ନଯତି ଶତ୍ରୁତାମ୍ । ପିତୃଭିର୍ଭର୍ତ୍ସନଂ ଯସ୍ତୁ କୁରୁତେ ମୂଢଧୀର୍ନରଃ
ମୂଢ଼ତାରେ ଯିଏ ସେମାନେ ଛାଡ଼ିଦିଏ, ମୁଁ ସେମାନେ ଉପରେ ଶତ୍ରୁ ସମାନ ବ୍ୟବହାର କରେ। ଏବଂ ଯିଏ ମୂଢ଼ ମନୁଷ୍ୟ ପିତାମାତାଙ୍କୁ ଗାଳି ଦିଏ—
ଗୁର୍ଵଵଜ୍ଞାକରୋ ଵିପ୍ର ସମାଂ ନଯତି ଶତ୍ରୁତାମ୍ । ଆରାମଚ୍ଛେଦିନୋ ଯେ ଚ ଜଲାଶଯଵିଲାଯିନଃ
ଯିଏ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଅବମାନ କରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୁଁ ସେମାନେ ଉପରେ ଶତ୍ରୁ ସମାନ ବ୍ୟବହାର କରେ। ଯେଉଁମାନେ ଉଦ୍ୟାନ କାଟିଦିଅନ୍ତି କିମ୍ବା ପୋଖରୀ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି—
ଗ୍ରାମନାଶକରାଯେଚତେମାଂନଯଂତିଶତ୍ରୁତାମ୍ । ପରସ୍ତ୍ରିଯଂ ସମାଲୋକ୍ଯ ଵିଷାଦଂ ଯାନ୍ତି ଯେ ଜନାଃ ୧୦୦ 7.19.
ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଗ୍ରାମ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି, ମୁଁ ସେମାନେ ଉପରେ ଶତ୍ରୁ ସମାନ ବ୍ୟବହାର କରେ। ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟର ଜନନୀକୁ ଦେଖି ଦୁଃଖିତ ହୁଅନ୍ତି—
ଶୃଣ୍ଵଂତି ପାପଚର୍ଚାଂ ଚ ତେଷାଂ ରୁଷ୍ଟୋସ୍ମ୍ଯହଂ ସଦା । ଦ୍ଵିଷଂତି ନାଥଂ ଯେ ମୂଢା ଅନାଥସ୍ଵଂ ହରଂତି ଯେ
ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ପାପ କଥା ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ ଉପରେ ମୁଁ ସଦା କ୍ରୁଧ୍ଧ। ଯେଉଁ ମୂଢ଼ମନ୍ଦ ନାଥଙ୍କୁ ଦ୍ୱେଷ କରନ୍ତି କିମ୍ବା ଅନାଥଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ଦଖଳ କରନ୍ତି—
ଵିଶ୍ଵାସଘାତିନୋ ଯେ ଚ ତେଷାଂ ରୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମ୍ଯହଂ ସଦା । ଯେ ଚ ଗୋଵୀର୍ଯହଂତାରୋ ଵୃଷଲୀପତଯଶ୍ଚ ଯେ
ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଉପରେ ମୁଁ ସଦା କ୍ରୁଧ୍ଧ। ଯେଉଁମାନେ ଗାଈଙ୍କୁ ମାରନ୍ତି କିମ୍ବା ଅନ୍ତ୍ୟଜା ଜନନୀଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ହୁଅନ୍ତି—
ଅଶ୍ଵତ୍ଥଘାତିନୋ ଯେ ଚ ତେଷାଂ ରୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମ୍ଯହଂ ସଦା । ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁମହେଶାନାଂ ମଧ୍ଯେ ଯେ ଭେଦକାରିଣଃ
ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ପିପଳ ଗଛ କାଟନ୍ତି, ସେମାନେ ଉପରେ ମୁଁ ସଦା କ୍ରୁଧ୍ଧ। ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଭେଦ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି—
ପରଦାରାତିରକ୍ତା ଯେ ତେଷାଂ ରୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମ୍ଯହଂ ସଦା । ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ଭୁଂଜତେ ଯେ ଲୋଭାତ୍ପାପଧିଯୋ ନରାଃ
ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟର ଜନନୀପ୍ରତି ଅତିରିକ୍ତ ଆସକ୍ତ, ସେମାନେ ଉପରେ ମୁଁ ସଦା କ୍ରୁଧ୍ଧ। ଏବଂ ଯେଉଁ ପାପୀ ପୁରୁଷ ଲୋଭରେ ଏକାଦଶୀ ଦିନ ଭୋଜନ କରନ୍ତି—
ଵେଦନିଂଦାକରା ଯେ ଚ ତେଷାଂରୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମ୍ଯହଂ ସଦା । ପାପବୁଦ୍ଧିରତା ଯେ ଚ ମିତ୍ରଦ୍ରୋହରତାସ୍ତଥା
ଯେମାନେ ବେଦକୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି, ଦୁଷ୍ଟ ବୁଦ୍ଧିରେ ଲିନ୍ନ ରହନ୍ତି ଏବଂ ସଙ୍ଗୀକୁ ଧୋକା ଦେବାରେ ଆଗ୍ରହୀ, ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ମୁଁ ସଦା କ୍ରୁଧ୍ଧ ରହେ।
ଧାତ୍ରୀତରୁଂ ଚ ଯେ ଘ୍ନଂତି ତେଷାଂ ରୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମ୍ଯହଂ ସଦା । ଦିଵସେ ମୈଥୁନଂ ଯେ ଚ କୁର୍ଵଂତେ କାମମୋହିତାଃ
ଯେମାନେ ଧାତ୍ରୀ ଗଛକୁ କାଟନ୍ତି, ଏବଂ ଯେମାନେ ଦିନେ ଅତ୍ୟଧିକ କାମନାରେ ମିଳନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ମୁଁ ସଦା କ୍ରୁଧ୍ଧ ରହେ।
ରଜସ୍ଵଲା ସ୍ତ୍ରିଯାଂ ଚୈଵ ତେଷାଂ ରୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମ୍ଯହଂ ସଦା । ଯେ ଚାଦୃଷ୍ଟାର୍ତଵାଂ ନାରୀଂ ମୋହାଦ୍ଗଚ୍ଛଂତି ସତ୍ତମ
ଯେମାନେ ରଜସ୍ୱଳା ଜନନୀଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଯେମାନେ ମୂଢତାବଶତଃ ଯେଉଁ ନାରୀଙ୍କ ଋତୁସ୍ରାବ ଆସିନାହିଁ, ସେଠାକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ମୁଁ ସଦା କ୍ରୁଧ୍ଧ ରହେ।
ଵ୍ରତସ୍ଥାଂ ଚ ସଦା ଜାଲ୍ମାସ୍ତେ ମାଂ ନଯଂତି ଶତ୍ରୁତାମ୍ । ଅମାଵାସ୍ଯାତିଥୌ ଯେ ଚ କୁର୍ଵଂତେ ନିଶିଭୋଜନମ୍
ଯେମାନେ ଦୁଷ୍ଟତାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ବ୍ରତରେ ଲିନ୍ନ ଥିବାକୁ ବାଧା ଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋ ସହିତ ଶତୃତା ଆଣନ୍ତି। ଏବଂ ଯେମାନେ ଅମାବାସ୍ୟା ବା ଅତିଥି ଦିନରେ ରାତିରେ ଭୋଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ କ୍ରୁଧ୍ଧ ରହେ।
ଭୋଜନଦ୍ଵଯମେଵାର୍କେ ତେଷାଂ ରୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମ୍ଯହଂ ସଦା । ଆମିଷଂ ମୈଥୁନଂ ତୈଲମମାଵାସ୍ଯାଦିନେ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଯେମାନେ ରବିବାର ଦିନ ଦୁଇଥର ଭୋଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ମୁଁ ସଦା କ୍ରୁଧ୍ଧ ରହେ। ଏବଂ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ଯେମାନେ ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନରେ ମାଂସ, ମିଳନ କିମ୍ବା ତେଲ ବ୍ୟବହାର କରିବାରେ ବିରତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ କ୍ରୁଧ୍ଧ ରହେ।
ନ ଯେ ତ୍ଯଜଂତି ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ତେଷାଂ ରୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମ୍ଯହଂ ସଦା । ବହୁନାତ୍ର କିମୁକ୍ତେନ ସଂକ୍ଷେପାତ୍ତେ ଵଦାମ୍ଯହମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯେମାନେ ଏହି ସବୁ କଥାକୁ ଛାଡନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ମୁଁ ସଦା କ୍ରୁଧ୍ଧ ରହେ। ଏଠାରେ ଅଧିକ କହିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ, ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ କହୁଛି।