ଶୁଂଭସ୍ତମାଗତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ରୁରୋଧ ସହ ସୈନିକୈଃ । ଦ୍ଵଂଦ୍ଵଯୁଦ୍ଧୈରଥାଜଗ୍ମୁର୍ଗଣା ଦୈତ୍ଯୈଃ ପରସ୍ପରମ୍
ତାଙ୍କୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ଶୁମ୍ଭ ସେମାନଙ୍କୁ ସେନା ସହିତ ରୋକିଲେ। ତାପରେ ଗଣମାନେ ଓ ଦାନବମାନେ ଦୁଇଝଣି ଦୁଇଝଣି ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ଶୁଂଭଃ ଶିଲାଦଜଂ ରାହୁର୍ମହାକାଲଂ ରଣେ ଯଯୌ । କୋଲାହଲଂ ନିଶୁଂଭୋଽଥ କେତୁଃ କାଲମଧାଵତ
ଶୁମ୍ଭ ଶିଳାଦଜଙ୍କ ସହିତ, ରାହୁ ମହାକାଳଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ତାପରେ ନିଶୁମ୍ଭ କୋଳାହଳଙ୍କ ସହିତ, କେତୁ କାଳଙ୍କୁ ଧାଇଗଲେ।
ଶୈଲୋଦରୋ ଗୁହଂ ଜଂଭୋ ମାଲ୍ଯଵଂତଂ ମହାବଲଃ । ମହାପାର୍ଶ୍ଵୋ ଯଯୌ ଚଂଡଂ ଚଂଡୀଶୋ ରୋମକଂଟକମ୍
ଶୈଳୋଦର ଗୁହାଙ୍କ ସହିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜମ୍ଭ ମାଲ୍ୟବନ୍ତଙ୍କ ସହିତ, ମହାପାର୍ଶ୍ୱ ଚଣ୍ଡଙ୍କ ସହିତ, ଚଣ୍ଡୀଶ ରୋମକଣ୍ଟକଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଵିକଟାସ୍ଯୋଽଥ ଵୈ ଭୃଂଗିମୁରୁନେତ୍ରୋ ଵିନାଯକମ୍ । ଏଵଂ ଦୈତ୍ଯେଶ୍ଵରୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଗଣାନାମଧିପା ଯଯୁଃ
ତାପରେ ବିକଟାସ୍ୟ ଭୃଙ୍ଗିଙ୍କ ସହିତ, ମୁରୁନେତ୍ର ବିନାୟକଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ଏପରି ଭାବେ ଗଣମାନଙ୍କ ନେତାମାନେ ଦାନବମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଅଥ ଶୁଂଭାଯୁଧୈର୍ବାଣୈଃ ପ୍ରହତଶ୍ଚ ଶିଲାଦଜଃ । ଚୂର୍ଣୀଚକାରାଦ୍ରିଶୃଂଗୈଃ କପିତୁଂଡୋ ମହତ୍ତରୈଃ
ଏହିପରେ ଶୁମ୍ଭଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ବାଣରେ ଆଘାତ ପାଇ, ଶିଳାଦଜ ଏକ ବଡ଼ ପକ୍ଷୀର ଠୁଣ୍ଡ ଭଳି ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ଶିଖର ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କଲେ।
ଶୁଂଭସ୍ତେନାର୍ଦିତଃ ଶକ୍ତ୍ଯା ଶିଲାଦଂ ଚ ଜଘାନ ତମ୍ । ମହାକାଲୋ ଜଘାନାଥ ତଂ ରାହୁଂ ରଣମୂର୍ଦ୍ଧନି
ଶୁମ୍ଭ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହତ ହୋଇ, ଶିଳାଦଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ କରି ହତ୍ୟା କଲେ। ଏହିପରେ ମହାକାଳ ଯୁଦ୍ଧର ମୁଣ୍ଡରେ ରାହୁଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ।
ଶକ୍ତ୍ଯାଥ ତସ୍ଯ ହତଵାନ୍ସ୍ଯଂଦନଂ ସ ମହାଦ୍ରିଣା । କୋଲାହଲୋ ହତଃ ଶକ୍ତ୍ଯା ନିଶୁଂଭେନ ପ୍ରତାପଵାନ୍
ତାପରେ କୋଳାହଳ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ନିଶୁମ୍ଭଙ୍କର ରଥକୁ ବିନାଶ କଲେ, କିନ୍ତୁ ନିଶୁମ୍ଭଙ୍କର ପ୍ରଭାବରେ କୋଳାହଳ ହତ ହେଲେ।
ଶକ୍ତିଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ହ୍ଯହନଦ୍ରଥଂ ସାରଥିନା ସହ । ଵିରଥେନାଥ ଦୈତ୍ଯେନ ଭୃଶଂ କ୍ରୁଦ୍ଧେନ ସଂଯୁଗେ
ସେ ଏକ ଶକ୍ତି ନେଇ ରଥ ଓ ସାରଥିକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ରଥ ହାରାଇ ଦେଉତା ଦାନବ ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୟଙ୍କର ରେଷରେ ଲଢ଼ିଲେ।
କୋଲାହଲୋ ସୁରେଂଦ୍ରେଣ ସହସ୍ରଫଣିନା ହତଃ । ତଂ ହତ୍ଵା ଚାତିଵେଗେନ ରଥଂ ଚାନ୍ଯମୁପାଗତଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ଦେବତାମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ, ହଜାରମୁଣ୍ଡି ସର୍ପ ଦ୍ୱାରା କୋଳାହଳଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ। ବଡ଼ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ଭାବେ ତାଙ୍କୁ ହତ କରି, ଇନ୍ଦ୍ର ଅନ୍ୟ ରଥ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ଫଣିଚକ୍ରହତଃ ସଂଖ୍ଯେ କ୍ଷଣାନ୍ମୂର୍ଚ୍ଛାଂ ଵିହାଯ ଚ । ସ୍ଵରଥାତ୍ଶୀଘ୍ରମୁତ୍ତୀର୍ଯ ଗୃହୀତ୍ଵା ଖଡ୍ଗଚର୍ମଣୀ
ଯୁଦ୍ଧରେ ସର୍ପ ଚକ୍ରରେ ଆଘାତ ପାଇ ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ତ ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ତୁରନ୍ତ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଫେରିଲା। ନିଜ ରଥରୁ ଦ୍ରୁତ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ତଳୱାର ଓ ଢାଳ ଧରିଲେ।
ସର୍ଵଂ ଚକ୍ରେ ନିଶୁଂଭସ୍ଯ ସ ରଥାଦ୍ଯସିନା ପୃଥକ୍ । ପୁନଃ ସ୍ଵରଥମାରୁହ୍ଯ ଦୈତ୍ଯଂ ବାଣୈରତାଡଯତ୍
ସେ ତଳୱାର ଦ୍ୱାରା ନିଶୁମ୍ଭଙ୍କର ସମସ୍ତ ଜିନିଷକୁ ରଥରୁ ଅଲଗା କଲେ। ପୁଣି ନିଜ ରଥକୁ ଚଢ଼ି, ଦାନବକୁ ବାଣରେ ଆଘାତ କଲେ।
ନିଶୁଂଭୋଽପ୍ଯତିରୋଷାଚ୍ଚ ତତ୍ପରାକ୍ରମଵିସ୍ମିତଃ । ଶକ୍ତ୍ଯା ମହାବଲସ୍ତସ୍ଯ ରଥଂ ସାଶ୍ଵଂ ନ୍ଯଷୂଦଯତ୍
ନିଶୁମ୍ଭ ତାହାର ପ୍ରଭାବ ଦେଖି ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧିତ ଏବଂ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହେଲେ। ସେ ଶକ୍ତିରେ ତାଙ୍କର ରଥ ଓ ଘୋଡ଼ାକୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କଲେ।
କୋଲାହଲୋ ରଣେ ଧାଵନ୍ନିଶୁଂଭଂ ଵିରଥୋ ବଲୀ । ଗତଃ ସ ସରଥଂ ଚକ୍ରେ ଵିରଥଂ ଭୁଜବଂଧନାତ୍
କୋଳାହଳ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ରଥହୀନ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧରେ ନିଶୁମ୍ଭଙ୍କୁ ଧାଇଁଗଲେ। ସେ ରଥ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚି, ନିଶୁମ୍ଭଙ୍କର ହାତ ବାନ୍ଧି ତାଙ୍କୁ ରଥହୀନ କଲେ।
କେତୁପୁଚ୍ଛଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ଚ ଭ୍ରାମଯାମାସ ଚାଂବରେ । କାଲଶ୍ଚିକ୍ଷେପ ସୋଽପ୍ଯଦ୍ରିଂ ସ ଚିଚ୍ଛେଦ ଗିରିଂ ଜଵାତ୍
ଝଣ୍ଡାର ପୁଛ ଧରି ଆକାଶରେ ଘୁମାଇଲେ। କାଳ ଏକ ପାହାଡ଼ ଛାଡ଼ିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ତାହାକୁ ତୁରନ୍ତ କାଟିଦେଲେ।
ତଂ ନଗଂ ଚୂର୍ଣିତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାଡଯାମାସ ମୁଷ୍ଟିନା । କାଲଶ୍ଚୂର୍ଣିତସର୍ଵାଂଗଃ କେତୁନା ପ୍ରାଦ୍ରଵଦ୍ଭଯାତ୍
ପାହାଡ଼ ଚୁର୍ଣ୍ଣ ହେଉଥିବା ଦେଖି ସେ କାଳଙ୍କୁ ମୁଷ୍ଟିରେ ଆଘାତ କଲେ। ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେହ ଭାଙ୍ଗିଯିବାରୁ କାଳ ଝଣ୍ଡାରୁ ଭୟରେ ପଳାଇଗଲେ।
ଶୈଲୋଦରସ୍ତଥା ସ୍କଂଦଂ ଜଘାନ ଗଦଯୋରସି । ଷଡାନନୋଽପି ତଂ ଶକ୍ତ୍ଯା ହତ୍ଵା ଭୂମାଵପାତଯତ୍
ଶୈଳୋଦର ଗଦାରେ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କର ବକ୍ଷସ୍ଥଳରେ ଆଘାତ କଲେ। ଷଡ଼ାନନ ଶକ୍ତିରେ ତାଙ୍କୁ ହତ କରି ଭୂମିରେ ପକାଇଦେଲେ।
ଶକ୍ତିପ୍ରହାରେଣ ମୃତଂ ଦାନଵଂ ଵୀକ୍ଷ୍ଯ ଷଣ୍ମୁଖଃ । ଜଗର୍ଜ ତତ୍ର ଵୈଚିତ୍ର୍ଯଂ ଯଥା କ୍ରୌଂଚେ ଵିଦାରିତେ
ଶକ୍ତିର ଆଘାତରେ ଦାନବ ମୃତ ହେବାକୁ ଦେଖି, ଷଣ୍ମୁଖ ସେଠାରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଗର୍ଜନ କଲେ, ଯେପରି ଏକ କଉଁଚ ଆଘାତ ପାଇ ଚିରିଯାଏ।
ମାଲ୍ଯଵାନଥ ବାଣୌଘୈର୍ଜଂଭମଭ୍ଯର୍ଦଯଦ୍ରଣେ । ଜଂଭୋଽପି ସାଯକୈସ୍ତୀକ୍ଷ୍ଣୈର୍ଭିତ୍ତ୍ଵା ତଂ ମୂର୍ଚ୍ଛିତଂ ଜହୌ
ମାଲ୍ୟବାନ୍ ତାପରେ ବାଣର ଝଡ଼ରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜମ୍ଭକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ଜମ୍ଭ ମଧ୍ୟ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ତାଙ୍କୁ ଆଘାତ କରି, ଅଚେତନ କରି ଛାଡ଼ିଲେ।
ମହାପାର୍ଶ୍ଵୋ ରଥଂ ଧୃତ୍ଵା ବାଣୌଘୈର୍ଵାଜିଵର୍ଜିତମ୍ । ଲୀଲଯୈଵ ଚ ଖେ ନୀତ୍ଵା ଵ୍ଯଶ୍ଵଂ ଚଂଡମପାତଯତ୍
ମହାପାର୍ଶ୍ୱ ଏକ ରଥ ଧରି, ବାଣର ଝଡ଼ରେ ଘୋଡ଼ାକୁ ବିନାଶ କଲେ। ପରେ ସହଜରେ ଏହାକୁ ଆକାଶରେ ନେଇ, ଚଣ୍ଡକୁ ତାହାରୁ ଫିଙ୍ଗିଦେଲେ।
ଵ୍ଯଶ୍ଵଂ ରଥଂ ଵିଲୋକ୍ଯାଥ ତତଶ୍ଚଂଡୋଽଗ୍ରହୀଦ୍ଗଜମ୍ । ଆପତଂତଂ ମହାପାର୍ଶ୍ଵଂ ଚଂଡସ୍ତଂ ଗଦଯାହନତ୍
ଘୋଡ଼ା ବିନା ରଥ ଦେଖି, ଚଣ୍ଡ ପରେ ଏକ ହାତୀକୁ ଧରିଲେ। ମହାପାର୍ଶ୍ୱ ଆସିବାବେଳେ, ଚଣ୍ଡ ତାଙ୍କୁ ଗଦାରେ ଆଘାତ କଲେ।
ଅଚିଂତ୍ଯୈଵ ଗଦାପାତଂ ସୋଽସୁରୋ ଭୃଶଦାରୁଣଃ । ପ୍ରହତ୍ଯ ମୁଷ୍ଟିନା ଚଂଡଂ ପାତଯାମାସ ଭୂତଲେ
ଅପୂର୍ବ ଗଦା ଆଘାତରେ ସେ ଭୟଙ୍କର ଦାନବ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ପରେ ମୁଷ୍ଟିରେ ଚଣ୍ଡକୁ ଆଘାତ କରି, ଭୂମିରେ ପକାଇଦେଲେ।
ଚଂଡୀଶଶସ୍ତ୍ରାଭିହତୋ ରୋମକଂଠୋ ମହାସୁରଃ । ଚଂଡୀଶଂ ପାଦଯୋର୍ଧୃତ୍ଵା ରଥମୂର୍ଧ୍ନି ନ୍ଯପାତଯତ୍
ଚଣ୍ଡୀଶଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଆଘାତରେ ରୋମକଣ୍ଠ ମହାସୁର ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ତ ହେଲେ। ସେ ଚଣ୍ଡୀଶଙ୍କୁ ପାଦ ଧରି ରଥର ଛାଦରେ ଫିଙ୍ଗିଦେଲେ।
ପପାତ ସହସା ଭୂମୌ ଯଯୌ ତଂ ଭୀଷଣେକ୍ଷଣଃ । ଉରୁନେତ୍ରେଣ ସମରେ ହତୋ ଲଂବୋଦରଃ ଶରୈଃ 6.17.
ସେ ହଠାତ୍ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ, ଭୟଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ଜଣେ ତାଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ। ଯୁଦ୍ଧରେ ଉରୁନେତ୍ରଙ୍କର ବାଣରେ ଲମ୍ବୋଦର ହତ ହେଲେ।
ଦଂତେନୋରସି ତଂ ହତ୍ଵା ପାତଯାମାସ ଭୂତଲେ । ଊରୁନେତ୍ରଃ କ୍ଷଣାଚ୍ଛାଂତିମାଗତ୍ଯାଶୁ ରଥଂ କ୍ଷଣାତ୍
ଦାନ୍ତରେ ବକ୍ଷସ୍ଥଳରେ ଆଘାତ କରି ତାଙ୍କୁ ଭୂମିରେ ପକାଇଦେଲେ। ଉରୁନେତ୍ର ତୁରନ୍ତ ଶାନ୍ତି ଫେରି, ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ନିଜ ରଥକୁ ଚଢ଼ିଲେ।
ଜଘାନ ମୁଦ୍ଗରେଣାସୌ ମୂର୍ଧ୍ନି ସିଂଦୂରମଂଡିତେ । ଗଣେଶ୍ଵରଃ ପଟ୍ଟିଶେନ ଜଘାନୋରସି ଦାନଵମ୍
ଗଣେଶ୍ୱର ତାଳବର୍ଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ସିନ୍ଦୂର ଲାଗିଥିବା ଦାନବର ମୁଣ୍ଡରେ ଘାତ କଲେ; ପୁନି ଗଣେଶ୍ୱର ତାଙ୍କୁ ପଟିଶ ଦ୍ୱାରା ଛାତିରେ ବେଧିଦେଲେ।
ତନ୍ମୁଖାଦଥ ନିଷ୍କ୍ରାଂତୋ ନଵଶୀର୍ଷୋଽସୁରୋ ମହାନ୍ । ଅଷ୍ଟାଦଶଭୁଜୋ ରାଜନ୍ସୋଽପ୍ଯଧାଵତ ଶାଂକରିମ୍
ତାହା ପରେ, ସେ ଦାନବର ମୁଖରୁ ଏକ ବଡ଼ ଦାନବ ବାହାରିଲା, ଯାହାର ନଉଟି ମୁଣ୍ଡ ଓ ଅଠାରୋଟି ହାତ ଥିଲା; ରାଜା, ସେ ଶିଂକରଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଧାଉଥିଲା।
ନଵଶୀର୍ଷୋରୁନେତ୍ରାଭ୍ଯାଂ ରଣେ ରୁଦ୍ଧୋ ଵିନାଯକଃ । ଜର୍ଜରୀକୃତଦେହୋଽପି ଜଗ୍ରାହ ପରଶୁଂ ରୁଷା
ନଉମୁଣ୍ଡିଆ ଓ ବଡ଼ ଆଖିଆ ଦୁଇଜଣ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିନାୟକଙ୍କୁ ରୋକିଦେଲେ; ଦେହ ଅତି କ୍ଷତବିକ୍ଷତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ବିନାୟକ କ୍ରୋଧରେ ତାଙ୍କର କୁହାଡ଼ି ଧରିଲେ।
ତେନ ଚିଚ୍ଛେଦ ଶସ୍ତ୍ରାଣି ତଯୋରାଜୌ ଗଣେଶ୍ଵରଃ । ରୁଦ୍ଧଂ ଗଣେଶ୍ଵରଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାଭ୍ଯାଂ ସଂଖ୍ଯେଽଥ ଷଣ୍ମୁଖଃ
ଗଣେଶ୍ୱର ସେଇ କୁହାଡ଼ି ଦ୍ୱାରା ସେ ଦୁଇ ରାଜାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଗଣେଶ୍ୱରକୁ ସେମାନେ ଅଟକାଇ ରଖିଛନ୍ତି ଦେଖି, ଷଣ୍ମୁଖ—
ଶୀଘ୍ରମାଗତ୍ଯ ସେନାନୀର୍ଜଘାନ ନଵଶୀର୍ଷକମ୍ । ନଵଶୀର୍ଷଂ ରଣେ ହତ୍ଵା ଉରୁନେତ୍ରମଧାଵତ
ସେନାପତି ତୁରନ୍ତ ଆସି, ନଉମୁଣ୍ଡିଆକୁ ମାରିଦେଲେ; ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କୁ ହତ କରି, ସେ ବଡ଼ ଆଖିଆ ଦାନବକୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଧାଉଥିଲେ।
ସ୍କଂଦଃ ସ୍ଵଶକ୍ତିଘାତେନ ପାତଯାମାସ ତଂ ନୃପ । ପଶ୍ଯଞ୍ଜାଲଂଧରଃ ସ୍କଂଦଂ ଯଯୌ ସୈନ୍ଯେନ ସଂଵୃତଃ
ସ୍କନ୍ଦ ନିଜ ଶକ୍ତିର ଘାତରେ ସେଇ ଦାନବକୁ ପଡ଼ିଦେଲେ, ରାଜନ; ଏହା ଦେଖି, ଜାଲନ୍ଧର ତାଙ୍କର ସେନା ସହିତ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଆଗେଇଲେ।