ଉଲ୍କା ଚ ବ୍ରହ୍ମଦଂଡଶ୍ଚ ମୋଘଃ କଂପସ୍ତଥୈଵ ଚ । ସର୍ଵକାର୍ଯଵିନାଶାଯ ଦୃଷ୍ଟା ଵୈ ବ୍ରହ୍ମଣା ପୁରା
ପୁରୁଣା କାଳରେ ବ୍ରହ୍ମା ଦେଖିଥିଲେ ଯେ, ଉଲ୍କା, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦଣ୍ଡ, ବ୍ୟର୍ଥତା ଏବଂ କମ୍ପନ—ଏହାମାନେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ନାଶର ଅପଶକୁନ ଭାବେ ପ୍ରକଟ ହୁଏ।
ପ୍ରତିଷ୍ଠାସୁ ଵିଵାହେଷୁ ମୌଂଜୀବଂଧାଭିଷେକତଃ । ଅନ୍ଯେଷୁ ସର୍ଵକାର୍ଯେଷୁ ଵିଷନାଡୀର୍ଵିଵର୍ଜଯେତ୍
ପ୍ରତିଷ୍ଠା, ବିବାହ, ଉପନୟନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମାରୋହରେ ବିଷ ରଖିବା ପାତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରିବାଠାରୁ ବଞ୍ଚିବା ଉଚିତ।
ଅତଃ ପରଂ ତୁ କାର୍ଯ୍ଯାଣାଂ କରଣେନ ଚ ଦୋଷଭାକ୍ । ଵିଵାହାଦିଷୁ କାର୍ଯେଷୁ ଦୋଷମେଵ ଵଦାମ୍ଯତଃ
ଏହିପରି ସମୟରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ ଦୋଷ ଲାଗେ; ବିବାହ ଓ ଏହାପରି କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଦୋଷ ଥାଏ, ମୁଁ ଏହି କଥା କହୁଛି।
ଉଲ୍କା ଦହେତ୍କୁଲଂ ସର୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମଦଂଡୋ ଵିନାଶଯେତ୍ । ମୋଘସ୍ତୁ ମରଣା ଯସ୍ଯାତ୍କଂପଃ କଂପାଯ କର୍ମ୍ମଣଃ
ଉଲ୍କା ସମସ୍ତ କୁଳକୁ ଜଳାଇଦିଏ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦଣ୍ଡ ନାଶ କରେ, ବ୍ୟର୍ଥତା ମୃତ୍ୟୁ ଦେଇଥାଏ, ଏବଂ କମ୍ପନ କାର୍ଯ୍ୟର ବିଫଳତା ଆଣେ।
ଇତି ନାରଦୋକ୍ତମାକର୍ଣ୍ଯ ଗାର୍ଗ୍ଯୋ ମୁନିର୍ମୌନପରୋଽଭଵତ୍
ନାରଦଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଗାର୍ଗ୍ୟ ଋଷି ନିରବ ହେଲେ।
ଦଧ୍ଯୌ ରଵିଂ ଗ୍ରହପତିଂ ଵିହାଯ ଵିଷନାଡୀର୍ଵିଵାହଃ କ୍ରିଯତମିତି
ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ, ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ, ଏବଂ ବିଷ ପାତ୍ରକୁ ଦୂରେ ରଖି ବିବାହ କରାଯିବାକୁ ନିଶ୍ଚୟ କଲେ।
ନାରଦ ଉଵାଚ- କଥଂ ବ୍ରହ୍ମଵଚନମ୍
ନାରଦ କହିଲେ—କିପରି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ବଚନ ବୁଝିବା ଉଚିତ?
ସୂର୍ଯ ଉଵାଚ- ଦେଶଭେଦେନ ଵ୍ଯଵସ୍ଥୋଦିତା ତଦସ୍ମିନ୍ଦେଶେ ଵିଵାହୋ ଵିଷଘଟିକାଂ ଵିହାଯ କର୍ତଵ୍ଯ ଏଵ
ସୂର୍ଯ୍ୟ କହିଲେ—ନିୟମ ଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ; ଏଠାରେ ବିବାହ ବିଷ ପାତ୍ର ଛାଡି ହେବା ଦରକାର।
ନାରଦୋପ୍ଯନୁମେନେ
ନାରଦ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ମନୋମନେ ସ୍ୱୀକାର କଲେ।
ଉଵାଚ ଶ୍ଵଃ ପରାହ୍ଣେ ଚ କ୍ଷତ୍ତ୍ରଵିଵାହଶ୍ଚ ଭଵେଦତଃ ସ୍ଵଯଂ ଵରାର୍ଥଂ ନୃପା ଆଗଚ୍ଛଂତୁ ତନ୍ନୃପଦୂତାନ୍ପ୍ରେଷଯ
ସେ କହିଲେ—ଆସନ୍ତା କାଲି କିମ୍ବା ପରଦିନ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ବିବାହ ହେଉ; ବର ପାଇଁ ରାଜାମାନେ ନିଜେ ଆସନ୍ତୁ—ସେମାନଙ୍କୁ ଡାକିବା ପାଇଁ ଦୂତ ପଠା।
ଅଥ ରାଜା ଦଶରଥାନୁମତେନ ସର୍ଵାନେଵ ନୃପାନାଗମଯ୍ଯାଚିଂତଯତ୍ କଥଂ ସର୍ଵାନେଵ ତିରସ୍କୃତ୍ଯ ଵୈଦେହୀ ରାମାଯ ଦେଯେତି
ତାପରେ ଦଶରଥ ରାଜା ସମସ୍ତଙ୍କ ସମ୍ମତି ନେଇ, ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ଡାକିଲେ ଏବଂ କିପରି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପଛକୁ ରଖି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ରାମଙ୍କୁ ବୈଦେହୀକୁ ଦେବେ, ଏହି ଭାବରେ ଚିନ୍ତା କଲେ।
ଅଥ ରାତ୍ରୌ ମୁହୁର୍ମୁହୁର୍ନିଃଶ୍ଵସ୍ଯ ନିଦ୍ରାଲୁରପି ନ ନିଦ୍ରାମାପ
ସେ ରାତିରେ, ବାରମ୍ବାର ଦୀର୍ଘଶ୍ୱାସ ନେଇ, ଘୁମ ଆସିଲେ ମଧ୍ୟ ଶୟନ ମିଳିଲା ନାହିଁ।
ଜଜାପ ଶତରୁଦ୍ରିଯଂ ଜୁହାଵ ଚ ତେନୈଵ କାମାହୁତୀଃ ପ୍ରାସ୍ତୁଵଚ୍ଚ ପୁରୁଷସୂକ୍ତେନ
ସେ ଶତରୁଦ୍ରୀୟ ପାଠ କଲେ, ତାହା ସହିତ ଆକାଂକ୍ଷାର ହୋମ କଲେ, ଏବଂ ପୁରୁଷସୂକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଅଥ ତାଦୃଶ ଏଵ ମହେଶ୍ଵରସ୍ତତ୍ର ପ୍ରାଦୁରଭୂତ୍
ଏଭଳି ଧ୍ୟାନ କରିବା ସମୟରେ, ମହେଶ୍ୱର ସେଠାରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଅଥ ରାଜା ନମସ୍କୃତ୍ଯାସ୍ତୁଵୀତ
ତାପରେ ରାଜା ନମସ୍କାର କରି, ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଇତି ସ୍ତୋତ୍ରମାକର୍ଣ୍ଯ ଭଗଵାନ୍ଭଵୋ ରାଜାନମୁଵାଚ ଵରଦୋଽହଂ ଵରଂ ଵୃଣୁ
ଏହି ସ୍ତୁତି ଶୁଣି, ଭଗବାନ ଭବ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ—ମୁଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ; ତୁମେ ଯାହା ଚାହଁ, ମାଗ।
ରାଜୋଵାଚ ଶ୍ରୀମନ୍ମମ କନ୍ଯା ଵୈଦେହୀ ରାମାଯ ଦିତ୍ସିତା ସ୍ଵଯଂଵରେ କୁଲରୂପବଲୋତ୍ସାହ ସଂପନ୍ନାନେକଭୂପରାକ୍ଷସଵିପ୍ରାଦିସର୍ଵପ୍ରାଣିସମାଗମେ ରାମାଧିକବଲୋ ଯଦି ତାମଗ୍ରହୀଷ୍ଯତ୍ ତଦା ଵଚନମନୃତଂ ମମ ପାପଂ ଚ ଭଵିଷ୍ଯତି
ରାଜା କହିଲେ: ହେ ଶ୍ରୀମାନ୍, ମୋର କନ୍ୟା ବୈଦେହୀଙ୍କୁ ରାମଙ୍କୁ ସ୍ୱୟଂବରରେ ଦେବାକୁ ଚିନ୍ତା କରିଛି। ସେ ମହାନ୍ ବଂଶର, ରୂପରେ, ଶକ୍ତିରେ ଓ ଉତ୍ସାହରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ବହୁ ରାଜା, ରାକ୍ଷସ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଏକଠି ହେବେ, ତାହାଁରେ ଯଦି ରାମଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କେହି ତାଙ୍କୁ ଦଳି ନେଇଯିବେ, ତେବେ ମୋର କଥା ମିଥ୍ୟା ହେବ ଓ ମୋ ପାପ ହେବ।
ଶଂଭୁରପି ତଥା କରୋମୀତ୍ଯୁଵାଚ
ଶଂଭୁ କହିଲେ: ଏଭଳି ହେବ, ମୁଁ ଏହିପରି କରିବି।
ରାମ ଏଵ ନାଥଃ ସୀତାଯା ଭଵିଷ୍ଯତି ରାମଂ ଚ କୃତ୍ଵା ସ୍ଵସ୍ତ୍ଯଦ୍ଯୈଵ କରିଷ୍ଯାମି ଗୃହାଣାଜଗଵଂ ଧନୁରିଦମ୍
ସୀତାଙ୍କର ପତି କେବଳ ରାମ ହେବେ, ଏବଂ ଆଜି ରାମଙ୍କୁ ଶୁଭ କରି, ମୁଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବି। ଏହି ମୋ ମହାଧନୁ ନିଅ।
ରାଜୋଵାଚ- କିମେତେନାଜଗଵେନ ଧନୁଷା ସ୍ଵଯଂଵରେ ସୀତାଂ ରାମଂ ପ୍ରାପଯ
ରାଜା ପଚାରିଲେ: ଏହି ଆପଣଙ୍କ ଧନୁ ଦ୍ୱାରା କିପରି ସ୍ୱୟଂବରରେ ସୀତାଙ୍କୁ ରାମଙ୍କୁ ଦେବେ?
ଶଂକର ଉଵାଚ- ଇଦଂ ଧନୁରସଜ୍ଯଂ ମେ ଯସ୍ତୁ ସଜ୍ଯଂ କରିଷ୍ଯତି ତସ୍ମୈ ଦେଯା ମଯା ସୀତା ପ୍ରତିଜ୍ଞାମେଵମାଚର
ଶଂକର କହିଲେ: ଏହି ଧନୁ ମୋର ଅସଜ୍ଜିତ; ଯିଏ ଏହାକୁ ସଜ୍ଜ କରିପାରିବ, ସେଠିକୁ ମୁଁ ସୀତାକୁ ଦେବି। ଏହା ମୋର ପ୍ରତିଜ୍ଞା; ଏହିପରି କର।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଭଗଵାନ୍ଗଣୈରଂତର୍ଦଧେ ହରଃ । ଅଥାଦାତୁଂ ଧନୂ ରାଜା ନ ଶଶାକାତିଯତ୍ନତଃ
ଏଭଳି କହି, ଭଗବାନ୍ ହର ସଭାରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ତାପରେ, ରାଜା ବହୁତ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, କିନ୍ତୁ ଧନୁକୁ ଉଠାଇପାରିଲେ ନାହିଁ।
ଅଥୋଜ୍ଜ୍ଵଲଂ ଶତସହସ୍ରଗଜବଲଂ ସମାହୂଯ ଗୃହାଣେତ୍ଯୁଵାଚ
ତାପରେ, ଶତସହସ୍ର ହାତୀର ଶକ୍ତି ସମାନ ବଳକୁ ଡାକି, ସେ କହିଲେ, 'ଏହା ଧର।'
ସ ଚାପି ମାତୁଲଂ ନତ୍ଵାଟ୍ଟହାସଂ କୃତ୍ଵୋତ୍ପ୍ଲୁତ୍ଯ ଧନୁର୍ଦ୍ଵାଭ୍ଯାଂ କରାଭ୍ଯାମୁଦ୍ଦଧାର ଜାନୁପର୍ଯଂତଂ ମାତୁଲୋ ମାରୀଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଏକାକୀ ଵିପ୍ରଵେଷଂ କୃତ୍ଵା ଵିଦେହମଯାଚତ ଵୈଶ୍ଵଦେଵାଂତେ ପ୍ରାପ୍ତମତିଥିଂ ମାମଵୈହି
ସେ ତାଙ୍କର ମାମାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ, ଜୋରେ ହସି, ଲାଫ ଦେଇ, ଦୁଇ ହାତରେ ଧନୁକୁ ଜାଉଁଠାରୁ ଉଠାଇଲେ। ମାମା ମାରୀଚ ଏହା ଶୁଣି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ବେଶ ଧରି, ବୈଦେହ ନିକଟକୁ ବୈଶ୍ୱଦେବ କ୍ରିୟା ଶେଷରେ ଗଲେ ଓ କହିଲେ, 'ମୋତେ ଆସିଥିବା ଅତିଥି ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କର।'
ରାଜୋଵାଚ- ସ୍ଵାଗତଂ ଭୋ ଇଦଂ ବ୍ରହ୍ମନ୍ନାସନଂ ତତ୍ର ନିଷୀଦେତି
ରାଜା କହିଲେ: 'ସ୍ୱାଗତମ୍, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏଠାରେ ଆସନ ଅଛି, ଦୟାକରି ବସନ୍ତୁ।'
ସ ଚାତିଥିସ୍ତଥେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ନିଷସାଦ
ଅତିଥି କହିଲେ, 'ଏହିପରି ହେଉ,' ବସିଗଲେ।
ଅଥ ରାଜା ଜଲମାଦାଯ ପାଦୌ ପ୍ରକ୍ଷାଲ୍ଯ ଗଂଧପୁଷ୍ପାକ୍ଷତୈରଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ମହାଜଂ ତସ୍ମୈ ନିଵେଦ୍ଯ ଭୋଜନାଯ ପ୍ରାର୍ଥଯାମାସ
ତାପରେ ରାଜା ପାଣି ନେଇ, ତାଙ୍କର ପାଦ ଧୋଇ, ଗନ୍ଧ, ଫୁଲ ଓ ଅକ୍ଷତ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କଲେ, ମହାଭୋଜନ ଦେଇ ଖାଇବାକୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ।
ଅଥ ମଧ୍ଯେ ନିଶଂ ରାଜା ଶୁଚିର୍ଭୂତ୍ଵା ତ୍ର୍ଯଂବକଂ ସାଂବିକଂ ମଂଗଲଦୁକୂଲଧାରିଣଂ କମଲଭଵପୁରୁଷୋତ୍ତମଶକ୍ର-ପ୍ରମୁଖନିଖିଲଦେଵୈର୍ଭୃଗୁପ୍ରମୁଖମୁନିଵରୈର୍ହାହାପ୍ରମୁଖଗଂଧର୍ଵୈସ୍ତୁଂବୁରୁପ୍ରମୁଖୈଶ୍ଚ ଶ୍ରୁତିସ୍ମୃତୀତିହାସପୁରାଣୈର୍ମୂର୍ତିମଦ୍ଭିଶ୍ଚ ସିଦ୍ଧଵିଦ୍ଯାଧରାଦିମାତୃକାଗଣୈଶ୍ଚ ନଂଦୀପ୍ରମୁଖଗଣୈଶ୍ଚ ସେଵ୍ଯମାନ ପାଦକମଲଂ ସର୍ଵାମଂଗଲପରିମୋଚକମତିପୁଣ୍ଯସଲିଲଯା ଗଂଗଯା ନିଷ୍କଲଂ କେନ ଚଂଦ୍ରମସା ସେଵ୍ଯମାନ ଶିରୋଭାଗଂ ଵାମାଂକାରୂଢଯା ଗିରିଜଯା ପ୍ରଦୀଯମାନଵୀଟିଂ ସହାସଂ ସକାମଂ ସହାଵେକ୍ଷଣମାଦଦାନଂ ଗୋକ୍ଷୀରସଦୃଶଂ ପ୍ରତିକୂଲକସ୍ତୂରିକାସଦୃଶକଂଠଂ ମୃଦୁସୂକ୍ଷ୍ମସ୍ନିଗ୍ଧଜଟାଭିର୍ଵିରଚିତକପର୍ଦଂ ଵିଶୁଦ୍ଧକାର୍ତସ୍ଵରକୁଂଡଲୋପଶୋଭିତଗଂଡଭାଗଂ ଦ୍ଵିରଷ୍ଟଵର୍ଷଵଯସଂ ଗୋକ୍ଷୀରସଦୃଶ ସ୍ଥୂଲମୁକ୍ତାଫଲକୌସୁଂଭଵର୍ଣାଂଚଲେନାଵେଷ୍ଟିତଶିରୋଭାଗଂ ଵିଵିଧରତ୍ନଵିରଚିତକାର୍ତସ୍ଵରଭୂଷିତଵକ୍ଷଃସ୍ଥଲମତିଧଵଲୋପଵୀତେନୋପଶୋଭିତଶରୀରମଂବିକାନୁଲଗ୍ନକୁଂକୁମାରୁଣସୁଗଂଧିଶରୀରମୀକ୍ଷମାଣଂ ତର୍ଜମାନକାମମାର୍ଗଣଂ କୋଟିକଂଦର୍ପସଦୃଶଂ ମନସାଚିଂତଯତ୍
ରାତି ମଧ୍ୟରେ, ରାଜା ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ତ୍ରୟମ୍ବକଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ, ଯାହାଙ୍କ ସହିତ ଅମ୍ବିକା ଅଛନ୍ତି, ଶୁଭ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଭୃଗୁ ଆଦି ଋଷି, ହାହା ଓ ତୁମ୍ବୁରୁ ଆଦି ଗନ୍ଧର୍ବ, ଶ୍ରୁତି, ସ୍ମୃତି, ଇତିହାସ, ପୁରାଣ ଆଦି ମୂର୍ତ୍ତିମାନ, ସିଦ୍ଧ, ବିଦ୍ୟାଧର, ମାତୃଗଣ, ନନ୍ଦୀ ଆଦି ସମସ୍ତେ ସେବା କରୁଛନ୍ତି; ଯାହାଙ୍କ ପଦପଦ୍ମକୁ ପବିତ୍ର ଗଙ୍ଗା ସେବା କରେ, ମୁଣ୍ଡରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଅଳଙ୍କୃତ, ବାମପାର୍ଶ୍ୱରେ ପାର୍ବତୀଙ୍କ ଆଲିଙ୍ଗନ, ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ, ହସୁଥିବା, ଦୟାଳୁ, ଚାହାଣି ଆଶୀର୍ବାଦମୟ, କଣ୍ଠ କାଳା ମସ୍କ ଭଳି, କେଶ ମୃଦୁ, ସୁକ୍ଷ୍ମ, ତେଲ ଲଗା, ଚୂଡା ଅଳଙ୍କୃତ, ଗଣ୍ଡ ଶୁଦ୍ଧ ସୁନାର କୁଣ୍ଡଳ ରେ ଶୋଭିତ, ଷୋଳ ବର୍ଷର ଯୁବକ ଭଳି, ମୁଣ୍ଡ ଗୋକ୍ଷୀର ଓ ମୁକ୍ତା ଭଳି ବସ୍ତ୍ରରେ ଢାକା, ଛାତି ରତ୍ନ ଓ ସୁନା ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ, ଶରୀର ଧଳା ଉପବୀତ ରେ ଦେଉଁଥିବା, ଅମ୍ବିକାଙ୍କ କୁଙ୍କୁମର ସୁଗନ୍ଧ ଲଗା, କାମଦେବଙ୍କ ତୀରକୁ ଅବହେଳା କରୁଥିବା, ମନ ଅନେକ କାମଦେବ ଭଳି ଗର୍ବିତ—ଏଭଳି ଭାବେ ଧ୍ୟାନ କଲେ।
ରାଜୋଵାଚ- କ୍ଷିତିସଲିଲଗଗନପଵନଦହନରଵିଶଶିଯଜମାନମୂର୍ତିଭିରଷ୍ଟମୂର୍ତେ ଵିଶ୍ଵମୂର୍ତେ ଲୋକମୂର୍ତ୍ତେ ତ୍ରିଭୁଵନମୂର୍ତେ ଵେଦପୁରାଣମୂର୍ତ୍ତେ ଯଜ୍ଞମୂର୍ତେ ସ୍ତୋତ୍ରମୂର୍ତ୍ତେ ଶାସ୍ତ୍ରମୂର୍ତ୍ତେସ୍ଵଧାମୂର୍ତ୍ତେ ନାରାଯଣମୂର୍ତ୍ତେ ସର୍ଵଦେଵତାମୂର୍ତ୍ତେ ତ୍ରଯୀମଯତ୍ରଯୀପ୍ରମାଣତ୍ରଯୀନେତ୍ରସା-ମପ୍ରିଯଵସୁଧାରାପ୍ରିଯଭକ୍ତିପ୍ରିଯଭକ୍ତସୁଲଭାଭକ୍ତଵିଦୂରସ୍ତୁତିପ୍ରିଯ ଧୂପପ୍ରିଯ ଦୀପପ୍ରିଯ ଘୃତକ୍ଷୀରପ୍ରିଯ ଦ୍ରୋ ଣକରଵୀରପ୍ରିଯ ଶ୍ରୀପତ୍ରପ୍ରିଯ କମଲକହ୍ଲାରପ୍ରିଯ ନଂଦ୍ଯାଵର୍ତପ୍ରିଯ ବକୁଲପ୍ରିଯ ଯୂଥିକାପ୍ରିଯ କୋକନଦପ୍ରିଯ ଗ୍ରୀଷ୍ମଜଲାଵାସପ୍ରିଯ ଯମନିଯମପ୍ରିଯ ନିଯତେଂଦ୍ରିଯପ୍ରିଯ ଜପପ୍ରିଯ ଶ୍ରାଦ୍ଧପ୍ରିଯ ଗାଯନପ୍ରିଯ ଗାଯତ୍ରୀପ୍ରିଯ ପଂଚବ୍ରହ୍ମପ୍ରିଯ ସଦାଚାରପ୍ରିଯ ଗୋତ୍ରୋତ୍ସାଦିକମଲଭଵହରିହରନଯନସମର୍ଚିତ ପାଦକମଲଜଯପ୍ରଦ ହରିପ୍ରାର୍ଥିତଜଲୋତ୍ପାଦିତଚକ୍ରପ୍ରଦର୍ଶକୃତ୍ସ୍ମୃତିଯୁକ୍ତିପ୍ରଦ ସ୍ମୃତମଂଗଲପ୍ରଦ ମୃତ୍ଯୁଞ୍ଜଯ ନମସ୍ତେ ନମସ୍ତେ
ରାଜା କହିଲେ—ପୃଥିବୀ, ଜଳ, ଆକାଶ, ବାୟୁ, ଅଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଯଜମାନ ଭାବରେ ଅଷ୍ଟମୂର୍ତ୍ତି, ବିଶ୍ୱର ଆକାର, ତିନି ଲୋକର ଆକାର, ବେଦ ଓ ପୁରାଣର ଆକାର, ଯଜ୍ଞର ଆକାର, ସ୍ତୁତିର ଆକାର, ଶାସ୍ତ୍ରର ଆକାର, ସ୍ୱଧାର ଆକାର, ନାରାୟଣର ଆକାର, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଆକାର, ତିନି ବେଦର ସାର, ତିନି ବେଦର ମାପ, ତିନି ଚକ୍ଷୁ, ଭୂମିର ପ୍ରିୟ, ଭକ୍ତିର ପ୍ରିୟ, ଭକ୍ତଙ୍କୁ ସହଜରେ ମିଳୁଥିବା, ଅଭକ୍ତଙ୍କୁ ଦୂର, ସ୍ତୁତି ପ୍ରିୟ, ଧୂପ ପ୍ରିୟ, ଦୀପ ପ୍ରିୟ, ଘୃତ, ଖୀର ପ୍ରିୟ, ଦ୍ରୋଣ ପ୍ରିୟ, ଶ୍ରୀ ପ୍ରିୟ, ପଦ୍ମ ପ୍ରିୟ, ଶଂଖ ପ୍ରିୟ, ନନ୍ଦୀ ଚକ୍ର ପ୍ରିୟ, ବକୁଳ ପ୍ରିୟ, ଯୂଥିକା ପ୍ରିୟ, କୋକନଦ ପ୍ରିୟ, ଗ୍ରୀଷ୍ମରେ ଜଳବାସ ପ୍ରିୟ, ଯମ ନିୟମ ପ୍ରିୟ, ନିୟତେନ୍ଦ୍ରିୟ ପ୍ରିୟ, ଜପ ପ୍ରିୟ, ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପ୍ରିୟ, ଗାୟନ ପ୍ରିୟ, ଗାୟତ୍ରୀ ପ୍ରିୟ, ପଞ୍ଚବ୍ରହ୍ମ ପ୍ରିୟ, ସଦାଚାର ପ୍ରିୟ, ଗୋତ୍ର ଉତ୍ସାଦି, ବ୍ରହ୍ମା, ହରି, ହରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପାଦପଦ୍ମ ପୂଜିତ, ବିଜୟ ଦାତା, ହରିଙ୍କ ଅନୁରୋଧରେ ଜଳରୁ ଚକ୍ର ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିବା, ସ୍ମୃତି ଓ ମଙ୍ଗଳ ଦାତା, ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟ—ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ, ପ୍ରଣାମ।
ପ୍ରତ୍ଯୁତ ଦଶରଥୋଽପି ସର୍ଵାନେଵାଗତାନ୍ଵିଜେତୁମଲଂ କ୍ଷତ୍ରକଦନଶ୍ଚ ରାମୋ ଯଦ୍ଯାଯାସ୍ଯତି ତର୍ହି ମମ ସୁତାଂ କିଂ କରିଷ୍ଯତି ଵା କିଂକିଂ ଵା ପ୍ରେଷଯିଷ୍ଯତି କୀଦୃଶଂ କାରଯିଷ୍ଯତି ମମ କିଂଵା କରିଷ୍ଯତି ସର୍ଵଥା ହି ପ୍ରଭୂତବଲଵାହନୋ ନରପତିରଶେଷମପି ତ୍ରିଭୁଵନଂ ହନ୍ଯାତ୍ କିମୁତ ମାମଲ୍ପସତ୍ଵଂ କିମୁତ ବହୁନା ଭଵାନେଵ ଶରଣଂ ମମୋପାଯଂ ଵଦ ଯଥା ଵିଵାହେ ଶ୍ରେଯୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ରାମଶ୍ଚ ଜାମାତା ଭଵିଷ୍ଯତି
ଏହା ସହିତ, ଦଶରଥ ମଧ୍ୟ ଯଦି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିଏଇ ଆସନ୍ତି, ସେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜିତିପାରିବେ; ଏବଂ ଯଦି ରାମ, ଯିଏ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିଥିଲେ, ସେ ଆସିବେ, ତେବେ ସେ ମୋର କନ୍ୟା ସହ କଣ କରିବେ, କିମ୍ବା କଣ ପଠାଇବେ, କିମ୍ବା କେମିତି କିଛି କରିବେ, କିମ୍ବା ମୋତେ କଣ କରିବେ? ଏଭଳି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେନାସମୂହ ଥିବା ରାଜା ସମଗ୍ର ତିନି ଲୋକକୁ ନଶ୍ଟ କରିପାରିବେ, ତେବେ ଆମେ ତ ଦୁର୍ବଳ। ସଂକ୍ଷେପରେ, ଆପଣ ମୋର ଏକମାତ୍ର ଆଶ୍ରୟ; ଏହି ବିବାହ ଶୁଭ ହେବା ପାଇଁ ଏମିତି କୌଣସି ଉପାୟ କହନ୍ତୁ, ଯାହାରେ ରାମ ମୋର ଜାମାତା ହେବେ।