ସ୍ଵଯଂ କର୍ମଣ୍ଯଶକ୍ତଶ୍ଚେତ୍ସୁତଂ ଵିପ୍ରଂ ନିଯୋଜଯେତ୍ । ରାଜକାର୍ଯନିଯୁକ୍ତସ୍ଯ ଦାସଗ୍ରହଣଵର୍ତିନଃ
ନିଜେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବେ ନାହିଁ ହେଲେ, ପୁଅ କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ନିଯୁକ୍ତ କରିବା ଉଚିତ୍। ରାଜକାର୍ଯ୍ୟରେ ବ୍ୟସ୍ତ କିମ୍ବା ମାଲିକଙ୍କ ଘରେ କାମ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ—
ଵ୍ଯସନେଷୁ ସମସ୍ତେଷୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଵିପ୍ରେଣ କାରଯେତ୍ । ପ୍ରାତଃକାଲେ ତୁ ନ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ପ୍ରକୁର୍ଵଂତି ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ସମସ୍ତ ବିପଦ ସମୟରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରାଯିବା ଉଚିତ୍। କିନ୍ତୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପ୍ରଭାତ ବେଳେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତି ନାହିଁ।
ନୈମିତ୍ତିକେଷୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧେଷୁ ନ କାଲନିଯମଃ ସ୍ମୃତଃ
ବିଶେଷ ଶ୍ରାଦ୍ଧମାନେ ପାଇଁ କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ସମୟ ନିର୍ବାଚିତ ନୁହେଁ।
ଗୃହାଦିଵ୍ଯତିରିକ୍ତସ୍ଯ ପ୍ରକ୍ରମଃ କୁତୁପଃ ସ୍ମୃତଃ । କୁତୁପାଦଥଵାପ୍ଯର୍ଵାଗାସନ୍ନକୁତୁପୋ ଭଵେତ୍
ଘର ଓ ଏହା ସଦୃଶ କାର୍ଯ୍ୟ ବ୍ୟତିତ, ଠିକ୍ ସମୟକୁ କୁଟୁପ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; କିମ୍ବା କୁଟୁପ ଆଗରୁ କିମ୍ବା ପରେ କିଛି ସମୟ ମଧ୍ୟ ହୋଇପାରେ।
ମାସେମାସେ ଯଥାଶ୍ରାଦ୍ଧେଽପରାହ୍ଣସ୍ପୃଗ୍ଵିଧୀଯତେ । ଅପରାହ୍ଣଵ୍ଯାପିନୀ ସ୍ଯାଦୁଭଯତ୍ର ଯଦା ତ୍ଵମା
ମାସିକ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ ହେଉଛି ଅପରାହ୍ଣ; ଯେତେବେଳେ ଅମାବାସ୍ୟା ଦୁଇଁଟି ସମୟକୁ ଆବର୍ତ୍ତନ କରେ, ଦୁଇଁଥିରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ନିୟମ ଲାଗୁ ହୁଏ।
କ୍ଷଯେ ପୂର୍ଵା ତୁ କର୍ତଵ୍ଯା ଵୃଦ୍ଧୌ ସାମ୍ଯେ ପରା ସ୍ମୃତା । ଅମାଵାସ୍ଯା ତୁ ଯା ହି ସ୍ଯାଦପରାହ୍ଣଦ୍ଵଯେ ସମା
ଅମାବାସ୍ୟା କ୍ଷୟ ହେଲେ, ପୂର୍ବ ଅପରାହ୍ଣରେ କରିବା ଉଚିତ୍। ବୃଦ୍ଧି କିମ୍ବା ସମତା ଥିଲେ, ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ। କିନ୍ତୁ ଯଦି ଅମାବାସ୍ୟା ଦୁଇଁଟି ଅପରାହ୍ଣରେ ସମାନ ହୁଏ—
କ୍ଷଯେ ପୂର୍ଵା ପରା ଵୃଦ୍ଧୌ ସାମ୍ଯେଽପି ଚ ପରା ଭଵେତ୍ । କ୍ଷୀଣସ୍ତୁ ଚଂଦ୍ରମା ଯତ୍ର ତତ୍ର ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ତୁ ପାର୍ଵଣମ୍
ଚନ୍ଦ୍ରମା ଯେତେବେଳେ କ୍ଷୟ ଅବସ୍ଥାରେ ଥାଏ, ସେଥିରେ ପୂର୍ବ ତିଥି ପ୍ରଧାନ ହୁଏ; ବୃଦ୍ଧି ଅବସ୍ଥାରେ ପର ତିଥି ପ୍ରଧାନ ହୁଏ; ଦୁଇଟି ସମାନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ପର ତିଥି ଗ୍ରହଣ କରାଯିବ। ଯେଉଁଠାରେ ଚନ୍ଦ୍ରମା କ୍ଷୀଣ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛି, ସେଠାରେ ପାର୍ବଣ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ।
ଅମାଷ୍ଟଭାଗେ ସୂକ୍ଷ୍ମୋଽସୌ ଭୂତାଷ୍ଟାଂଶେ ସ ନାସ୍ତି ଚେତ୍ । ମଧ୍ଯାହ୍ନଵ୍ଯାପିନୀ ସା ସ୍ଯାଦେକୋଦ୍ଦିଷ୍ଟେ ତିଥିର୍ଭଵେତ୍
ଅମାବାସ୍ୟାର ଏକ-ଅଷ୍ଟମାଂଶ ଅଂଶରେ ଯଦି ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ ଚନ୍ଦ୍ର ଅଛି, ଏବଂ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଏକ-ଅଷ୍ଟମାଂଶ ଅଂଶରେ ଯଦି ଚନ୍ଦ୍ର ନାହିଁ, ତେବେ ଯେଉଁ ତିଥି ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଅବଧି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଥାଏ, ସେହି ଏକୋଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରାଯିବ।
ସାଯାହ୍ନଵ୍ଯାପିନୀ ଯା ସ୍ଯାତ୍ପାର୍ଵଣେ ସା ତିଥିର୍ଭଵେତ୍ । ଅଲ୍ପାପରାହ୍ଣଗା ଯାମା ଗ୍ରାହ୍ଯା ଶ୍ରାଦ୍ଧାଦିକେ ଭଵେତ୍
ଯେଉଁ ତିଥି ସାନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଥାଏ, ସେହି ତିଥି ପାର୍ବଣ ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରାଯିବ। ଅତି କମ୍ ସମୟ ଅପରାହ୍ନରେ ଯେଉଁ ତିଥି ରହିଥାଏ, ସେଗୁଡିକ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ଏହା ସଦୃଶ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଗ୍ରହଣୀୟ।
ମୃତାହେ ତ୍ରିମୁହୂର୍ତା ଚ ସାଯଂକାଲେ ତିଥିର୍ଭଵେତ୍ । ପରେହ୍ଯସ୍ତଂଗତା ଯତ୍ର ତ୍ରିମୁହୂର୍ତଂ ତୁ ପୂର୍ଵଵତ୍
ମୃତ୍ୟୁ ଦିନରେ ଯଦି ତିଥି ସାନ୍ଧ୍ୟା ସମୟରେ ତିନି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଅବଧି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଥାଏ, ତେବେ ସେହି ତିଥି ଗ୍ରହଣ କରାଯିବ। ଯଦି ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନ ତିନି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପରେ ତିଥି ଅସ୍ତମିତ ହୁଏ, ତେବେ ପୂର୍ବ ପ୍ରକାର ହିଁ ହେବ।
ତତ୍ରାପରେଦ୍ଯୁଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ସ୍ଯାଜ୍ଜ୍ଯେଷ୍ଠପୁତ୍ରସ୍ଯ ନାଶନମ୍ । ଅମାଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଯଥା କୁର୍ଯାନ୍ମୃତାହେ ସମୁପସ୍ଥିତେ
ଏହି ପରିସ୍ଥିତିରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନ କରିବା ଉଚିତ; ନହେଲେ ବଡ଼ ପୁଅ ପାଇଁ ଅପୟ ଆସେ। ଅମାବାସ୍ୟା ଶ୍ରାଦ୍ଧ ମୃତ୍ୟୁ ଦିନ ଆସିଲେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କରିବା ଉଚିତ।
ମଧ୍ଯାହ୍ନଵ୍ଯାପିନୀ ତତ୍ର ହ୍ଯ ଦ୍ଵିଜସ୍ଯ ଵିଧୀଯତେ । ରାମ ଉଵାଚ- ଶ୍ରାଦ୍ଧକ୍ରମମଶେଷେଣ ମର୍ତ୍ଯକର୍ମକ୍ରମଂ ତଥା
ଯଦି ତିଥି ମଧ୍ୟାହ୍ନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଥାଏ, ତେବେ ଦ୍ୱିଜନ୍ମାନେ ପାଇଁ ସେହି ତିଥି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ରାମ କହିଲେ: ଶ୍ରାଦ୍ଧର କ୍ରମ ଓ ମଣିଷ୍ୟର କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କର।
ପ୍ରାସଂଗିକାନାଂ ଧର୍ମାଣାଂ ନିର୍ଣଯଂ ଵକ୍ତୁମର୍ହସି । ଶଂଭୁରୁଵାଚ- ଶ୍ରାଦ୍ଧସ୍ଯ ଦିଵସେ ପ୍ରାପ୍ତେ ପୂର୍ଵେଦ୍ଯୁର୍ନିଯମାନ୍ଵିତଃ
ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଅନୁଷ୍ଠାନର ନିଷ୍ପତ୍ତି ଅଛି, ତାହା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବା ଉଚିତ। ଶମ୍ଭୁ କହିଲେ: ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦିନ ଆସିଲେ, ପୂର୍ବ ଦିନ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଚାଲିବା ଉଚିତ।
ନିମଂତ୍ରଯୀତ ଵିପ୍ରେଂଦ୍ରାନ୍ଵିପ୍ରଲକ୍ଷଣସଂଯୁତାନ୍ । ଏକଭୁକ୍ତଂ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯମଂତ୍ଯଜାଦ୍ଯୈରଭାଷଣମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଲକ୍ଷଣ ଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ; ଏକବେଳା ଭୋଜନ, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚୁତ, ଅନ୍ୟ ଅପବିତ୍ର ଲୋକଙ୍କ ସହ କଥା ନ କରିବା ଉଚିତ।
ଦଂତଧାଵନମଭ୍ଯଂଗ ନଖକେଶନିକୃଂତନମ୍ । କର୍ତା କୁର୍ଵୀତ ପୂର୍ଵେଦ୍ଯୁସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଚୈଵ ପରେଽହନି
ପୂର୍ବ ଦିନ ଦାନ୍ତ ମାଜିବା, ସ୍ନାନ କରିବା, ନଖ ଓ କେଶ କାଟିବା ଉଚିତ; ଏହି କାମଗୁଡିକ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନ ଛାଡ଼ିଦେବା ଉଚିତ।
ଗୃହ୍ଣୀତନିଯମାନୁକ୍ତାନ୍ସର୍ଵମେତତ୍ପରିତ୍ଯଜେତ୍ । ତ୍ରିକାଲଂ ଚୈଵ ପୂଜା ଚେତ୍ପ୍ରାତର୍ଦେଵଂ ଯଜେତ୍ସ୍ଵକମ୍
ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ନିୟମ ଦିଆଯାଇଛି, ସେଗୁଡିକ ଅନୁସରିବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦିନ ସେମାନେ ସବୁ ଛାଡ଼ିଦେବା ଉଚିତ। ଯଦି କେହି ଦିନରେ ତିନିଥର ପୂଜା କରେ, ତେବେ ପ୍ରଭାତରେ ନିଜ ଇଷ୍ଟଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଅରୁଣୋଦଯଵେଲାଯାଂ କରୋତି ଯଦି ପୂଜନମ୍ । ଅଧଃଶାଯୀ ତଥା ଭୂତଃ ପ୍ରାତରୁତ୍ଥାଯ କର୍ମଵିତ୍
ଯଦି କେହି ଅରୁଣୋଦୟ ସମୟରେ ଭୂମିରେ ଶୋଇ ଥିବାବେଳେ ପୂଜା କରେ, ତେବେ ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି ଯେଉଁଜଣ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସେ
ପ୍ରାତସ୍ତ୍ଯମପି ଯତ୍କର୍ମ ତତ୍କୃତ୍ଵା ସ୍ନାନପୂର୍ଵକମ୍ । ଋଣତ୍ରଯଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ଯାସ୍ଯତି ବ୍ରହ୍ମତତ୍ପରମ୍
ପ୍ରଭାତରେ ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଅଛି, ସେଗୁଡିକ ସ୍ନାନ ପରେ କରି, ଋଣ ତିନିଟିରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ପରମ ବ୍ରହ୍ମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବ।
ସୂର୍ଯସ୍ଯୋଦଯଵେଲାଯାଂ ଶିଵପୂଜାଂ କରୋତି ଯଃ । ସୂର୍ଯେଣସମ ତେଜସ୍ଵୀ ଶିଵଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଯେଉଁଜଣ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ସମୟରେ ଶିବଙ୍କ ପୂଜା କରେ, ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ତେଜସ୍ୱୀ ହୁଏ ଏବଂ ଶିବଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
ଉଦିତେ ଭାସ୍କରେ ପଶ୍ଚାଦ୍ଧଟିକାଂତରପୂଜନମ୍ । ରୁଦ୍ରେଣସମ ତେଜସ୍ଵୀ ଶିଵଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଯଦି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ପରେ ଏକ ଘଟିକା ବ୍ୟବଧାନରେ ପୂଜା କରାଯାଏ, ତେବେ ସେ ରୁଦ୍ର ସମାନ ତେଜସ୍ୱୀ ହୁଏ ଏବଂ ଶିବଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
ତୃତୀଯଘଟିକାଯାଂ ତୁ ଶିଵପୂଜାଂ ସମାଚରେତ୍ । କୁବେରସମ ତେଜସ୍ଵୀ ଶିଵଲୋକେ ମହୀଯତେ
ତୃତୀୟ ଘଟିକାରେ ଯଦି ଶିବଙ୍କ ପୂଜା କରାଯାଏ, ସେ କୁବେର ସମାନ ତେଜସ୍ୱୀ ହୁଏ ଏବଂ ଶିବଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
ତୃତୀଯଘଟିକାଯାଂ ତୁ ଶିଵପୂଜାଂ ସମାଚରେତ୍ । କୁବେରସମ ତେଜସ୍ଵୀ ଶିଵଲୋକେ ମହୀଯତେ
ତୃତୀୟ ଘଟିକାରେ ଯଦି ଶିବଙ୍କ ପୂଜା କରାଯାଏ, ସେ କୁବେର ସମାନ ତେଜସ୍ୱୀ ହୁଏ ଏବଂ ଶିବଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
ଚତୁର୍ଥୀପଂଚମୀଷଷ୍ଠୀସପ୍ତମୀ ଘଟିକାସୁ ଯଃ । ଶିଵଂ ପୂଜଯତେ ଭକ୍ତ୍ଯା ଶିଵଲୋକେ ମରୁତ୍ସମଃ
ଚତୁର୍ଥୀ, ପଞ୍ଚମୀ, ଷଷ୍ଠୀ ଓ ସପ୍ତମୀ ଘଟିକାରେ ଯେଉଁଜଣ ଭକ୍ତି ସହିତ ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ଶିବଲୋକରେ ମରୁତମାନେ ସମାନ ହୁଏ।
ତତ୍କାଲ ଏଵ କ୍ରିଯତେ ପୂଜା ଯତ୍କାଲନୋଦିତା । ଯଥା ପ୍ରତିଜ୍ଞମଥଵା ଗୃହୀତ ନିଯମୋ ଯଜେତ୍
ଯେଉଁ ସମୟରେ ପୂଜା କରାଯାଏ, ସେହି ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ, ନିଜ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କିମ୍ବା ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଉପଚାରେଷୁ ଶକ୍ତ୍ଯା ଵୈ ନିଯମଂ ପରିପାଲଯେତ୍ । ନିଯମାତିକ୍ରମେ ଵାପି ଯାଗଶ୍ଚ ସ୍ଯାଦ୍ଵିଭୋର୍ଯଦି
ଉପଚାର ଦେବା ବେଳେ ଯେତେକି ଶକ୍ତି ଅଛି, ସେଠାରେ ନିୟମ ମାନିବା ଉଚିତ। ଯଦି କେବେ ନିୟମ ଭଙ୍ଗ ହେଉଥିବା ସହିତ ମଧ୍ୟ, ଯଦି ପୂଜା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଇଁ, ତେବେ ସେହି ପୂଜା ଫଳଦାୟକ ହୁଏ।
ଶ୍ରୀରାମ ଉଵାଚ- କ୍ଵ ପୂଜା ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଶଂକରସ୍ଯାମିତୌଜସଃ । ସ୍ମରଣାତ୍ପାପନାଶସ୍ଯ ସ୍ମରଣାନ୍ମୋକ୍ଷଦସ୍ଯ ଚ
ଶ୍ରୀରାମ କହିଲେ— ଅମିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦେବତା, ପାପ ନାଶ କରିବାକୁ ମାତ୍ର ସ୍ମରଣ କଲେ ହେବା, ଏବଂ ସ୍ମରଣ କଲେ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥିବା ଶଙ୍କରଙ୍କ ପୂଜା କେଉଁଠି?
ଶିଵସ୍ଯ ଶିଵରୂପସ୍ଯ ଶିଵତତ୍ତ୍ଵାର୍ଥଵେଦିନଃ । ସୋମସ୍ଯ ସୋମଭୂଷସ୍ଯ ସୋମନେତ୍ରସ୍ଯ ରାଜିତୁଃ
ଶିବ, ଯିଏ ଶିବରୂପୀ, ଶିବତତ୍ତ୍ୱକୁ ଜାଣନ୍ତି, ସୋମ ଅଟାଳି, ମାଥାରେ ଚନ୍ଦ୍ରଧାରଣ କରନ୍ତି, ଚନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ନୟନ, ଏବଂ ସେଇ ସମସ୍ତଙ୍କ ରାଜା।
ଵେଦମୂର୍ତେରମୂର୍ତେଶ୍ଚ ଵେଦସାରସ୍ଯ ଵେଦିନଃ । ଵେଦଵେଦାଂଗଵିତ୍ତସ୍ଯ ଵେଦ୍ଯାଵେଦ୍ଯସ୍ଯ ଯୋଗିନଃ
ଯିଏ ବେଦର ମୂର୍ତ୍ତି, ନିରାକାର, ବେଦର ସାର ଜାଣନ୍ତି, ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗ ଜାଣନ୍ତି, ଯିଏ ଜାଣିବା ଯୋଗ୍ୟ ଓ ଜାଣିଥିବା, ସେଇ ଯୋଗୀ।
ଗୋକ୍ଷୀରସମଦେହସ୍ଯ ଗୋକ୍ଷୀରସ୍ନାନମୋଦିନଃ । ଗୋପାଲିନସ୍ତ୍ରିନେତ୍ରସ୍ଯ ତ୍ରଯୀନେତ୍ରସ୍ଯ ମାଯିନଃ
ଯାହାଙ୍କ ଦେହ ଗାଈର ଦୁଧ ପରି ଧଳା, ଗାଈର ଦୁଧରେ ସ୍ନାନ କରି ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି, ଗୋପାଳକ, ତିନି ଚକ୍ଷୁ, ତିନି ବେଦ ଦେଖିଥିବା, ମାୟାଧୀଶ।
ପ୍ରଶ୍ନମଧ୍ଯେ ତଥା ରାମଂ ଶିଵଜ୍ଞାନମଥାଦିଶତ୍ । ସ୍ଥାଣୁଭୂତଇଵାସୀନୋ ନାସାଗ୍ରନ୍ଯସ୍ତଲୋଚନଃ
ପ୍ରଶ୍ନ ମଧ୍ୟରେ, ସେ ରାମଙ୍କୁ ଶିବତତ୍ତ୍ୱ ଶିଖ୍ୟା ଦେଲେ; ନିଜେ ଅଚଳ ହୋଇ, ନାକର ଟିପ୍ପାରେ ଦୃଷ୍ଟି ରଖିଥିଲେ।