ତତ୍ର ଵ୍ଯତିକ୍ରମେ ହେତାଵମାଯାଂ କ୍ରିଯତେ ତୁ ତତ୍ । ଯଥୋତ୍ତରଦିନେଷ୍ଵେଵ କର୍ତଵ୍ଯଂ ଯଦ୍ଯଵିଘ୍ନତଃ
ଯଦି ବିଳମ୍ବର କିଛି କାରଣ ରହିଥାଏ, ତେବେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନରେ କରାଯିବ; ଯଦି କୌଣସି ବାଧା ନାହିଁ, ତେବେ ପରେ ପରେ ଦିନରେ ଏହା କରିବା ଉଚିତ୍।
କୃଷ୍ଣପକ୍ଷେ ତ୍ଵମାଯାଂ ତୁ କର୍ତଵ୍ଯଂ ରାମ ନୋ କୃତମ୍ । ମୃତାହସ୍ଯ ଯଦା ମାସୋ ନ ଜ୍ଞାଯେତ କଥଂଚନ
ହେ ରାମ, କୃଷ୍ଣପକ୍ଷରେ ବାଧା ଆସିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍। ଯଦି ମୃତ୍ୟୁର ମାସ କୌଣସି ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ ନାହିଁ—
ମାର୍ଗଶୀର୍ଷେଽଥଵା ମାଘେ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ତଦ୍ଦିଵସେ ସ୍ମୃତମ୍ । ଯଦା ତୁ ଵାସରାଜ୍ଞାନଂ ମାସସ୍ଯ ଜ୍ଞାନମେଵ ଚ
ତେବେ ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ କିମ୍ବା ମାଘ ମାସରେ, ସେହି ଦିନରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ୍। ଯଦି ଦିନ ଓ ମାସ ଦୁହିଁ ଜଣାଯାଏ—
ଅମାଯାମେଵ ତନ୍ମାସେ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ସାଂଵତ୍ସରଂ ଭଵେତ୍ । ଦିନମାସାପରିଜ୍ଞାନେ ପ୍ରୋଷିତସ୍ଯ ମୃତସ୍ଯ ଚ
ତେବେ ସେହି ମାସର ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନରେ ବାର୍ଷିକ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ୍। ଯଦି ଦିନ ଓ ମାସ ଜଣାଯାଏ ନାହିଁ, ବା ବିଦେଶରେ ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ—
ତତ୍ତିଥ୍ଯାଂ ତଦ୍ଦିନଂ ଗ୍ରାହ୍ଯଂ ତତ୍ର ଜ୍ଞାନଂ ଯଦା ଭଵେତ୍ । ଆଶ୍ଵିନାମା ଚ ମାର୍ଗାମା ମାଘାମା ଚ ଦିନତ୍ରଯମ୍
ଯେତେବେଳେ ଜଣାଯିବ, ସେହି ତିଥି ଓ ଦିନ ଧରିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ତିନି ଦିନ—ଆଶ୍ୱିନ ଅମାବାସ୍ୟା, ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ଅମାବାସ୍ୟା, ଓ ମାଘ ଅମାବାସ୍ୟା।
ତତ୍ର ଵାନ୍ଯତମଂ ଗ୍ରାହ୍ଯଂ ଦିନମାସାପ୍ରତୀତିତଃ । ଵୃଦ୍ଧିସପ୍ତମସୀମଂତ ପ୍ରେତଶ୍ରାଦ୍ଧାନୁମାସିକମ୍
ଏହାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯେକୌଣସି ଦିନ ନିର୍ବାଚନ କରିପାରିବେ, ଯେତେବେଳେ ଦିନ ଓ ମାସ ନିଶ୍ଚିତ ନୁହେଁ। ବୃଦ୍ଧି, ସପ୍ତମୀ, ସୀମା, ପିତୃଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ମାସିକ ଶ୍ରାଦ୍ଧ—
ନିତ୍ଯୋଦକୁଂଭଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଚ ମାସେ ସ୍ଯୁରଧିକେଽପି ଚ । ଗ୍ରହଣେ ପୁତ୍ରଜନ୍ମାଦୌ କର୍ମଣ୍ଯପି ଚ ଶାଂତିକେ
ନିତ୍ୟ ଉଦକୁମ୍ଭ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ମଧ୍ୟ ଏହି ମାସରେ କରିପାରିବେ, ଅଧିକ ମାସ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ। ଗ୍ରହଣ, ପୁଅ ଜନ୍ମ କିମ୍ବା ଶାନ୍ତି କାର୍ଯ୍ୟ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ—
ସଂକଲ୍ପିତେ ଚ ସର୍ଵସ୍ମିନ୍ନଧିମାସୋ ନ ଦୁଷ୍ଯତି । ରୋଗୀ ଯଦା ମନୁଷ୍ଯଃ ସ୍ଯାଚ୍ଛ୍ରାଦ୍ଧକର୍ମଣ୍ଯୁପସ୍ଥିତେ
ସମସ୍ତ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଯଦି ଅଧିକ ମାସ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହୋଇଥାଏ, ତେବେ ଏହା ଦୋଷ ନୁହେଁ। ଯେତେବେଳେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟର ସମୟରେ ବ୍ୟକ୍ତି ରୋଗୀ ହୋଇଥାଏ—
ଭାର୍ଯାଂ ଵା ଭ୍ରାତରଂ ଵାପି ଶିଷ୍ଯଂ ଵାପି ନିଯୋଜଯେତ୍ । ତସ୍ଯାଭାଵେ ନ ହାନିଃ ସ୍ଯାତ୍କର୍ମଣଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧସଂଜ୍ଞିନଃ
ସେ ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା, ଭାଇ କିମ୍ବା ଶିଷ୍ୟକୁ ନିଯୁକ୍ତ କରିପାରିବେ। ଏମାନେ ଉପଲବ୍ଧ ନ ଥିଲେ, ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟର କୌଣସି ହାନି ହୁଏ ନାହିଁ।
ନିତ୍ଯଶ୍ରାଦ୍ଧେ ଯଥାଶକ୍ତି ଭୋକ୍ତାରଂ ତୁ ନିଯୋଜଯେତ୍ । ଅମାଵାସ୍ଯା ମାସିକଂ ଚ ମୃତାହ ଵ୍ଯତିରେକି ଯତ୍
ନିତ୍ୟ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଯେତେ ସମ୍ଭବ, ଭୋଜନ କରିବାକୁ ଏକ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ନିଯୁକ୍ତ କରିବା ଉଚିତ୍। ମାସିକ ଓ ଅମାବାସ୍ୟା ଶ୍ରାଦ୍ଧ, ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ଦିନର ଅତିରିକ୍ତ ଶ୍ରାଦ୍ଧ—
ସ୍ଵଯଂ କର୍ମଣ୍ଯଶକ୍ତଶ୍ଚେତ୍ସୁତଂ ଵିପ୍ରଂ ନିଯୋଜଯେତ୍ । ରାଜକାର୍ଯନିଯୁକ୍ତସ୍ଯ ଦାସଗ୍ରହଣଵର୍ତିନଃ
ନିଜେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବେ ନାହିଁ ହେଲେ, ପୁଅ କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ନିଯୁକ୍ତ କରିବା ଉଚିତ୍। ରାଜକାର୍ଯ୍ୟରେ ବ୍ୟସ୍ତ କିମ୍ବା ମାଲିକଙ୍କ ଘରେ କାମ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ—
ଵ୍ଯସନେଷୁ ସମସ୍ତେଷୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଵିପ୍ରେଣ କାରଯେତ୍ । ପ୍ରାତଃକାଲେ ତୁ ନ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ପ୍ରକୁର୍ଵଂତି ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ସମସ୍ତ ବିପଦ ସମୟରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରାଯିବା ଉଚିତ୍। କିନ୍ତୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପ୍ରଭାତ ବେଳେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତି ନାହିଁ।
ନୈମିତ୍ତିକେଷୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧେଷୁ ନ କାଲନିଯମଃ ସ୍ମୃତଃ
ବିଶେଷ ଶ୍ରାଦ୍ଧମାନେ ପାଇଁ କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ସମୟ ନିର୍ବାଚିତ ନୁହେଁ।
ଗୃହାଦିଵ୍ଯତିରିକ୍ତସ୍ଯ ପ୍ରକ୍ରମଃ କୁତୁପଃ ସ୍ମୃତଃ । କୁତୁପାଦଥଵାପ୍ଯର୍ଵାଗାସନ୍ନକୁତୁପୋ ଭଵେତ୍
ଘର ଓ ଏହା ସଦୃଶ କାର୍ଯ୍ୟ ବ୍ୟତିତ, ଠିକ୍ ସମୟକୁ କୁଟୁପ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; କିମ୍ବା କୁଟୁପ ଆଗରୁ କିମ୍ବା ପରେ କିଛି ସମୟ ମଧ୍ୟ ହୋଇପାରେ।
ମାସେମାସେ ଯଥାଶ୍ରାଦ୍ଧେଽପରାହ୍ଣସ୍ପୃଗ୍ଵିଧୀଯତେ । ଅପରାହ୍ଣଵ୍ଯାପିନୀ ସ୍ଯାଦୁଭଯତ୍ର ଯଦା ତ୍ଵମା
ମାସିକ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟ ହେଉଛି ଅପରାହ୍ଣ; ଯେତେବେଳେ ଅମାବାସ୍ୟା ଦୁଇଁଟି ସମୟକୁ ଆବର୍ତ୍ତନ କରେ, ଦୁଇଁଥିରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ନିୟମ ଲାଗୁ ହୁଏ।
କ୍ଷଯେ ପୂର୍ଵା ତୁ କର୍ତଵ୍ଯା ଵୃଦ୍ଧୌ ସାମ୍ଯେ ପରା ସ୍ମୃତା । ଅମାଵାସ୍ଯା ତୁ ଯା ହି ସ୍ଯାଦପରାହ୍ଣଦ୍ଵଯେ ସମା
ଅମାବାସ୍ୟା କ୍ଷୟ ହେଲେ, ପୂର୍ବ ଅପରାହ୍ଣରେ କରିବା ଉଚିତ୍। ବୃଦ୍ଧି କିମ୍ବା ସମତା ଥିଲେ, ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ। କିନ୍ତୁ ଯଦି ଅମାବାସ୍ୟା ଦୁଇଁଟି ଅପରାହ୍ଣରେ ସମାନ ହୁଏ—
କ୍ଷଯେ ପୂର୍ଵା ପରା ଵୃଦ୍ଧୌ ସାମ୍ଯେଽପି ଚ ପରା ଭଵେତ୍ । କ୍ଷୀଣସ୍ତୁ ଚଂଦ୍ରମା ଯତ୍ର ତତ୍ର ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ତୁ ପାର୍ଵଣମ୍
ଚନ୍ଦ୍ରମା ଯେତେବେଳେ କ୍ଷୟ ଅବସ୍ଥାରେ ଥାଏ, ସେଥିରେ ପୂର୍ବ ତିଥି ପ୍ରଧାନ ହୁଏ; ବୃଦ୍ଧି ଅବସ୍ଥାରେ ପର ତିଥି ପ୍ରଧାନ ହୁଏ; ଦୁଇଟି ସମାନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ପର ତିଥି ଗ୍ରହଣ କରାଯିବ। ଯେଉଁଠାରେ ଚନ୍ଦ୍ରମା କ୍ଷୀଣ ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛି, ସେଠାରେ ପାର୍ବଣ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ।
ଅମାଷ୍ଟଭାଗେ ସୂକ୍ଷ୍ମୋଽସୌ ଭୂତାଷ୍ଟାଂଶେ ସ ନାସ୍ତି ଚେତ୍ । ମଧ୍ଯାହ୍ନଵ୍ଯାପିନୀ ସା ସ୍ଯାଦେକୋଦ୍ଦିଷ୍ଟେ ତିଥିର୍ଭଵେତ୍
ଅମାବାସ୍ୟାର ଏକ-ଅଷ୍ଟମାଂଶ ଅଂଶରେ ଯଦି ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ ଚନ୍ଦ୍ର ଅଛି, ଏବଂ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଏକ-ଅଷ୍ଟମାଂଶ ଅଂଶରେ ଯଦି ଚନ୍ଦ୍ର ନାହିଁ, ତେବେ ଯେଉଁ ତିଥି ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଅବଧି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଥାଏ, ସେହି ଏକୋଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରାଯିବ।
ସାଯାହ୍ନଵ୍ଯାପିନୀ ଯା ସ୍ଯାତ୍ପାର୍ଵଣେ ସା ତିଥିର୍ଭଵେତ୍ । ଅଲ୍ପାପରାହ୍ଣଗା ଯାମା ଗ୍ରାହ୍ଯା ଶ୍ରାଦ୍ଧାଦିକେ ଭଵେତ୍
ଯେଉଁ ତିଥି ସାନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଥାଏ, ସେହି ତିଥି ପାର୍ବଣ ପାଇଁ ଗ୍ରହଣ କରାଯିବ। ଅତି କମ୍ ସମୟ ଅପରାହ୍ନରେ ଯେଉଁ ତିଥି ରହିଥାଏ, ସେଗୁଡିକ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ଏହା ସଦୃଶ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଗ୍ରହଣୀୟ।
ମୃତାହେ ତ୍ରିମୁହୂର୍ତା ଚ ସାଯଂକାଲେ ତିଥିର୍ଭଵେତ୍ । ପରେହ୍ଯସ୍ତଂଗତା ଯତ୍ର ତ୍ରିମୁହୂର୍ତଂ ତୁ ପୂର୍ଵଵତ୍
ମୃତ୍ୟୁ ଦିନରେ ଯଦି ତିଥି ସାନ୍ଧ୍ୟା ସମୟରେ ତିନି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଅବଧି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଥାଏ, ତେବେ ସେହି ତିଥି ଗ୍ରହଣ କରାଯିବ। ଯଦି ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନ ତିନି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପରେ ତିଥି ଅସ୍ତମିତ ହୁଏ, ତେବେ ପୂର୍ବ ପ୍ରକାର ହିଁ ହେବ।
ତତ୍ରାପରେଦ୍ଯୁଃ ଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ସ୍ଯାଜ୍ଜ୍ଯେଷ୍ଠପୁତ୍ରସ୍ଯ ନାଶନମ୍ । ଅମାଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ଯଥା କୁର୍ଯାନ୍ମୃତାହେ ସମୁପସ୍ଥିତେ
ଏହି ପରିସ୍ଥିତିରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନ କରିବା ଉଚିତ; ନହେଲେ ବଡ଼ ପୁଅ ପାଇଁ ଅପୟ ଆସେ। ଅମାବାସ୍ୟା ଶ୍ରାଦ୍ଧ ମୃତ୍ୟୁ ଦିନ ଆସିଲେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କରିବା ଉଚିତ।
ମଧ୍ଯାହ୍ନଵ୍ଯାପିନୀ ତତ୍ର ହ୍ଯ ଦ୍ଵିଜସ୍ଯ ଵିଧୀଯତେ । ରାମ ଉଵାଚ- ଶ୍ରାଦ୍ଧକ୍ରମମଶେଷେଣ ମର୍ତ୍ଯକର୍ମକ୍ରମଂ ତଥା
ଯଦି ତିଥି ମଧ୍ୟାହ୍ନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଥାଏ, ତେବେ ଦ୍ୱିଜନ୍ମାନେ ପାଇଁ ସେହି ତିଥି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ରାମ କହିଲେ: ଶ୍ରାଦ୍ଧର କ୍ରମ ଓ ମଣିଷ୍ୟର କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କର।
ପ୍ରାସଂଗିକାନାଂ ଧର୍ମାଣାଂ ନିର୍ଣଯଂ ଵକ୍ତୁମର୍ହସି । ଶଂଭୁରୁଵାଚ- ଶ୍ରାଦ୍ଧସ୍ଯ ଦିଵସେ ପ୍ରାପ୍ତେ ପୂର୍ଵେଦ୍ଯୁର୍ନିଯମାନ୍ଵିତଃ
ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଅନୁଷ୍ଠାନର ନିଷ୍ପତ୍ତି ଅଛି, ତାହା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବା ଉଚିତ। ଶମ୍ଭୁ କହିଲେ: ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦିନ ଆସିଲେ, ପୂର୍ବ ଦିନ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଚାଲିବା ଉଚିତ।
ନିମଂତ୍ରଯୀତ ଵିପ୍ରେଂଦ୍ରାନ୍ଵିପ୍ରଲକ୍ଷଣସଂଯୁତାନ୍ । ଏକଭୁକ୍ତଂ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯମଂତ୍ଯଜାଦ୍ଯୈରଭାଷଣମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଲକ୍ଷଣ ଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ; ଏକବେଳା ଭୋଜନ, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚୁତ, ଅନ୍ୟ ଅପବିତ୍ର ଲୋକଙ୍କ ସହ କଥା ନ କରିବା ଉଚିତ।
ଦଂତଧାଵନମଭ୍ଯଂଗ ନଖକେଶନିକୃଂତନମ୍ । କର୍ତା କୁର୍ଵୀତ ପୂର୍ଵେଦ୍ଯୁସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଚୈଵ ପରେଽହନି
ପୂର୍ବ ଦିନ ଦାନ୍ତ ମାଜିବା, ସ୍ନାନ କରିବା, ନଖ ଓ କେଶ କାଟିବା ଉଚିତ; ଏହି କାମଗୁଡିକ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନ ଛାଡ଼ିଦେବା ଉଚିତ।
ଗୃହ୍ଣୀତନିଯମାନୁକ୍ତାନ୍ସର୍ଵମେତତ୍ପରିତ୍ଯଜେତ୍ । ତ୍ରିକାଲଂ ଚୈଵ ପୂଜା ଚେତ୍ପ୍ରାତର୍ଦେଵଂ ଯଜେତ୍ସ୍ଵକମ୍
ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ନିୟମ ଦିଆଯାଇଛି, ସେଗୁଡିକ ଅନୁସରିବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦିନ ସେମାନେ ସବୁ ଛାଡ଼ିଦେବା ଉଚିତ। ଯଦି କେହି ଦିନରେ ତିନିଥର ପୂଜା କରେ, ତେବେ ପ୍ରଭାତରେ ନିଜ ଇଷ୍ଟଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଅରୁଣୋଦଯଵେଲାଯାଂ କରୋତି ଯଦି ପୂଜନମ୍ । ଅଧଃଶାଯୀ ତଥା ଭୂତଃ ପ୍ରାତରୁତ୍ଥାଯ କର୍ମଵିତ୍
ଯଦି କେହି ଅରୁଣୋଦୟ ସମୟରେ ଭୂମିରେ ଶୋଇ ଥିବାବେଳେ ପୂଜା କରେ, ତେବେ ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି ଯେଉଁଜଣ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସେ
ପ୍ରାତସ୍ତ୍ଯମପି ଯତ୍କର୍ମ ତତ୍କୃତ୍ଵା ସ୍ନାନପୂର୍ଵକମ୍ । ଋଣତ୍ରଯଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ଯାସ୍ଯତି ବ୍ରହ୍ମତତ୍ପରମ୍
ପ୍ରଭାତରେ ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଅଛି, ସେଗୁଡିକ ସ୍ନାନ ପରେ କରି, ଋଣ ତିନିଟିରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ପରମ ବ୍ରହ୍ମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବ।
ସୂର୍ଯସ୍ଯୋଦଯଵେଲାଯାଂ ଶିଵପୂଜାଂ କରୋତି ଯଃ । ସୂର୍ଯେଣସମ ତେଜସ୍ଵୀ ଶିଵଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଯେଉଁଜଣ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ସମୟରେ ଶିବଙ୍କ ପୂଜା କରେ, ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ତେଜସ୍ୱୀ ହୁଏ ଏବଂ ଶିବଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
ଉଦିତେ ଭାସ୍କରେ ପଶ୍ଚାଦ୍ଧଟିକାଂତରପୂଜନମ୍ । ରୁଦ୍ରେଣସମ ତେଜସ୍ଵୀ ଶିଵଲୋକେ ମହୀଯତେ
ଯଦି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ପରେ ଏକ ଘଟିକା ବ୍ୟବଧାନରେ ପୂଜା କରାଯାଏ, ତେବେ ସେ ରୁଦ୍ର ସମାନ ତେଜସ୍ୱୀ ହୁଏ ଏବଂ ଶିବଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।