ସ୍ଖଲିତଲସିତପାଦାମ୍ଭୋଜମନ୍ଦାଭିଘାତଚ୍ଛୁରିତମଣିତୁଲାକୋଟ୍ଯାକୁଲାଶାମୁଖାନାମ୍ । ଚଲଦଧରଦଲାନାଂକୁଡ୍ମଲାପକ୍ଷ୍ମଲାକ୍ଷି- ଦ୍ଵଯସରସିରୁହାଣାମୁଲ୍ଲସତ୍କୁଣ୍ଡଲାନାମ୍
ଯେଉଁମାନଙ୍କର ପଦ୍ମପରି ପାଦ ଡିଗବା ହେଉଛି ଓ ମଣିର ଦ୍ୱାରପଟରେ ମୃଦୁ ଭାବେ ଆଘାତ ହୁଏ, ମୁହଁ ଉତ୍ସାହରେ ରଙ୍ଗିନ, ଓଠ ଅଳ୍ପ ଅଳ୍ପ କମ୍ପିତ, ଆଖି ଅଧଖୋଲା ପଦ୍ମକୁଡ଼ିକ ପରି ଚଞ୍ଚଳ, ଏବଂ ଚମକୁଥିବା କୁଣ୍ଡଳ ଦୋଳି ଚାଲିଛି।
ଦ୍ରାଘିଷ୍ଠଶ୍ଵସନସମୀରଣାଭିତାପପ୍ରମ୍ଲାନୀଭଵଦରୁଣୌଷ୍ଠପଲ୍ଲଵାନାମ୍ । ନାନୋପାଯନଵିଲସତ୍କରାମ୍ବୁଜାନାମାଲୀଭିଃ ସତତନିଷେଵିତଂ ସମନ୍ତାତ୍
ଯେଉଁମାନଙ୍କର ଗଭୀର ଓ ଦୀର୍ଘ ଶ୍ୱାସର ତାପରେ ତାଙ୍କର ଲାଲ ଓଠ ମ୍ଲାନ ହୋଇଯାଇଛି, ତାଙ୍କର ହାତ ନାନା ଉପହାରରେ ଶୋଭିତ, ଏବଂ ସେମାନେ ସବୁଦିନ ସଙ୍ଗୀନୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚାରିପାଖରୁ ସେବିତ।
ତାସାମାଯତଲୋଲନୀଲନଯନଵ୍ଯାକୋଶଲୀନାମ୍ବୁଜ- ସ୍ରଗ୍ଭିଃ ସଂପରିପୂଜିତାଖିଲତନୁଂ ନାନାଵିଲାସାସ୍ପଦମ୍ । ତନ୍ମୁଗ୍ଧାନନପଙ୍କଜପ୍ରଵିଗଲନ୍ମାଧ୍ଵୀରସାସ୍ଵାଦିନୀଂ- ବିଭ୍ରାଣଂ ପ୍ରଣଯାନ୍ମଦାକ୍ଷିମଧୁହୃନ୍ମାଲାଂ ମନୋହାରିଣୀମ୍
ସେ ଚାରିପାଖରୁ ବଡ଼ ଓ ଚଞ୍ଚଳ ନୀଳ ଆଖି ପରି ଖୋଲିଥିବା ନୀଳପଦ୍ମ ମାଳାରେ ପୂଜିତ, ସମସ୍ତ ଆନନ୍ଦର ନିବାସସ୍ଥଳୀ, ଭଲପାଇବା, ମଦ ଓ ମଧୁର ଗୁଣର ମନୋହର ମାଳା ଧାରଣ କରିଥିବା, ଯାହାକୁ ସେମାନଙ୍କର ମୁଗ୍ଧ ମୁହଁ ପଦ୍ମ ମଧୁର ରସର ଆସ୍ୱାଦନ କରେ।
ଗୋପୀଗୋପପଶୂନାଂ ବହିଃ ସ୍ମରେଦଗ୍ରତୋଽସ୍ଯ ଗୀର୍ଵାଣଘଟାଂଵିତ୍ତାର୍ଥିନୀଂ ଵିରିଞ୍ଚିତ୍ରିନଯନଶତମନ୍ଯୁପୂର୍ଵିକାଂ ସ୍ତୋତ୍ରପରାମ୍
ବାହାରେ, ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଉଥିବା ଦେବମାନେ, ଧନ ଆଶା କରୁଥିବା, ସ୍ତୁତିରେ ଲିନ, ଗୋପୀ, ଗୋପ ଓ ଗୋମାନ୍ୟଙ୍କ ସହ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ତଦ୍ଵଦ୍ଦକ୍ଷିଣତୋ ମୁନିନିକରଂ ଦୃଢଧର୍ମଵାଞ୍ଛଯା ସମାମ୍ନାଯପରମ୍ । ଯୋଗୀନ୍ଦ୍ରାନଥ ପୃଷ୍ଠେ ମୁମୁକ୍ଷମାଣାନ୍ସମାଧିନା ତୁ ସନକାଦ୍ଯାନ୍
ତାଙ୍କର ଡାହାଣପଟେ ଦୃଢ଼ ଧର୍ମ ଓ ଉତ୍ତମ ପରମ୍ପରାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିବା ମୁନିମାନେ, ଏବଂ ପଛରେ ସନକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମହାଯୋଗୀମାନେ, ମୋକ୍ଷ ଆଶା କରୁଥିବା, ସମାଧିରେ ଲିନ।
ସଵ୍ଯେ ସକାନ୍ତାନଥ ଯକ୍ଷସିଦ୍ଧଗନ୍ଧର୍ଵଵିଦ୍ଯାଧରଚାରଣାଂଶ୍ଚ । ସକିନ୍ନରାନପ୍ସରସଶ୍ଚ ମୁଖ୍ଯାଃ କାମାର୍ଥିନୀର୍ନର୍ତନଗୀତଵାଦ୍ଯୈଃ
ବାମପଟେ ସ୍ନେହିତାଙ୍କ ସହ ଯକ୍ଷ, ସିଦ୍ଧ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ବିଦ୍ୟାଧର, ଚାରଣ, କିନ୍ନର ଓ ମୁଖ୍ୟ ଅପ୍ସରାମାନେ ଅନେକ ରୂପର ଆନନ୍ଦ ଆଶା କରି, ନୃତ୍ୟ, ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟରେ ଲିନ।
ଶଙ୍ଖେନ୍ଦୁକୁନ୍ଦଧଵଲଂ ସକଲାଗମଜ୍ଞଂ ସୌଦାମିନୀତତିପିଶଙ୍ଗଜଟାକଲାପମ୍ । ତତ୍ପାଦପଙ୍କଜଗତାମମଲାଂ ଚ ଭକ୍ତିଂ ଵାଞ୍ଛନ୍ତମୁଜ୍ଝିତତରାନ୍ଯସମସ୍ତସଙ୍ଗମ୍
ଏହା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୁଖ୍ଳ, ଶଂଖ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ କୁନ୍ଦ ପୁଷ୍ପ ପରି, ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀ, ବିଦ୍ୟୁତ୍ ପରି ଧାରା ଥିବା ଜଟାଧାରୀ, ତାଙ୍କର ପଦ୍ମପରି ପାଦରେ ନିର୍ମଳ ଭକ୍ତି ଆଶା କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ସଂସାର ଆସକ୍ତି ଛାଡ଼ିଦେଇଥିବା ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ନାନାଵିଧ ଶ୍ରୁତିଗୁଣାନ୍ଵିତସପ୍ତରାଗଗ୍ରାମତ୍ରଯୀଗତମନୋହରମୂର୍ଛନାଭିଃ । ସଂପ୍ରୀଣଯନ୍ତମୁଦିତାଭିରପି ପ୍ରଭକ୍ତ୍ଯା ସଂଚିନ୍ତଯନ୍ନଭସି ମାଂ ଦ୍ରୁହିଣପ୍ରସୂତମ୍
ନାନା ପ୍ରକାର ଶ୍ରୁତିର ଗୁଣ ଓ ସାତଟି ରାଗ ଯୁକ୍ତ ତିନି ପ୍ରକାର ମେଳ ମଧୁର ସ୍ୱରରେ ଆନନ୍ଦ ଭରି, ଆନନ୍ଦିତ ଭାବରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଆମକୁ—ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିବା ମୋତେ—ଆକାଶରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଇତି ଧ୍ଯାତ୍ଵାଽତ୍ମାନଂ ପଟୁଵିଶଦଧୀର୍ନନ୍ଦତନଯଂ ନରୋ ବୁଦ୍ଧ୍ଯୈଵାଽର୍ଘପ୍ରଭୃତିଭିରନିନ୍ଦ୍ଯୋପହୃତିଭିଃ । ଯଜେଦ୍ଭୂଯୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ସ୍ଵଵପୁଷି ବହିଷ୍ଠୈଶ୍ଚ ଵିଭଵୈରିତି ପ୍ରୋକ୍ତଂ ସର୍ଵଂ ଯଦଭିଲଷିତଂ ଭୂସୁରଵରାଃ
ଏଭଳି ନିର୍ମଳ ଓ ସ୍ପଷ୍ଟ ମନେ ନନ୍ଦନନ୍ଦନଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ଏକ ମନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଅର୍ଘ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନିର୍ମଳ ଉପହାର ଦ୍ୱାରା, ନିଜ ଦେହ ଓ ବାହ୍ୟ ସମ୍ପଦ ଦ୍ୱାରା ପୁନଃ ପୁନଃ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷିତ ବିଷୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ କୁହାଯାଇଛି।
ଇତି ଶ୍ରୀପଦ୍ମପୁରାଣେ ପାତାଲଖଂଡେ ଵୈଶାଖମାହାତ୍ମ୍ଯେ ତ୍ର୍ଯୁତ୍ତରଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀପଦ୍ମପୁରାଣର ପାତାଳଖଣ୍ଡରେ ବୈଶାଖ ମାସର ମହାତ୍ମ୍ୟରେ ଏହା ଏକଶେ ତୃତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ।
ଋଷଯ ଊଚୁଃ - ଭୂଯୋ ଵଦ ମହାଭାଗ ରାମଚାରିତ୍ରମଦ୍ଭୁତମ୍ । ରାମମାହାତ୍ମ୍ଯସର୍ଵସ୍ଵଂ ଭକ୍ତାନାଂ ପ୍ରୀତିଦାଯକମ୍
ଋଷିମାନେ କହିଲେ: ହେ ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଆମକୁ ପୁନିଥରେ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ ଚରିତ୍ର କୁହ, ଯାହା ଶ୍ରୀରାମଙ୍କର ମହିମାର ସାର ଓ ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ।
ସୂତ ଉଵାଚ- ଅଶ୍ଵମେଧଂ କ୍ରତୁଵରଂ କୃତ୍ଵା ଦାଶରଥିର୍ଯଥା
ସୂତ କହିଲେ: ଦଶରଥନନ୍ଦନ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରି—
ପ୍ରଵୃତ୍ତୋ ଲୋକକୃତ୍ଯେଷୁ ଶାସ୍ତ୍ରକୃତ୍ଯେଷୁ କୋଵିଦଃ । ଅଯୋଧ୍ଯାଂ ଗଂତୁକାମେନ ଶଂକରେଣ ମହାତ୍ମନା
ସେ ଲୋକ ଓ ଶାସ୍ତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଅଯୋଧ୍ୟାକୁ ଯିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ମହାତ୍ମା ଶଙ୍କରଙ୍କ ସହ—
ପାର୍ଵତ୍ଯା ସହ ଦେଵେନ ଉଷିତଃ ସରଯୂତଟେ । ମୁନଯସ୍ତଂ ସମଭ୍ଯେତ୍ଯ ଶଂକରଂ ଵିଶ୍ଵରୂପିଣମ୍
ପାର୍ବତୀଙ୍କ ସହ ଦେବତା ସରୟୂ ତଟରେ ବସିଥିଲେ, ମୁନିମାନେ ସେ ଶଙ୍କର, ସମସ୍ତ ରୂପର ନାଥଙ୍କୁ ଆସି ମିଶିଲେ।
କଶ୍ଯପାଦ୍ଯା ମହାତ୍ମାନଃ ପପ୍ରଚ୍ଛୁରମିତୌଜସମ୍ । ସ୍ଵାଗତଂ ତେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ସଭାର୍ଯଃ କୁତ ଆଗତଃ
କଶ୍ୟପ ଆଦି ମହାତ୍ମାମାନେ ଅପାର ତେଜସ୍ବୀ ତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ: 'ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ତୁମର ସ୍ତ୍ରୀ ସହ ସ୍ବାଗତ, କେଉଁଠାରୁ ଆସିଛ?'
କିମାଗମନକୃତ୍ଯଂ ତେ କଂ ଦେଶଂ ଗଂତୁମୁଦ୍ଯତଃ । ଶଂକର ଉଵାଚ- ଅହଂ ଶଂଭୁରିତି ଖ୍ଯାତୋ ଵିପ୍ରୋ ହିମଗିରିସ୍ଥିତଃ
'ତୁମ ଆସିବାର କାରଣ କଣ? କେଉଁ ଦେଶକୁ ଯିବାକୁ ଚାହୁଁଛ?' ଶଙ୍କର କହିଲେ: 'ମୁଁ ଶିବ, ହିମାଲୟରେ ବସିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ'।
ଦ୍ରଷ୍ଟୁଂ ଚ ରାଘଵଂ ଗଚ୍ଛେ ମମ କାର୍ଯଂ ମହତ୍ତତଃ । ମାମାହ୍ଵଯତି ରାଜାସୌ ପୁରାଣଶ୍ରଵଣେ ରତଃ
ମୁଁ ରାଘବଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଯିବାକୁ ପଡ଼ିବ, ଏହି କାମ ମୋ ପାଇଁ ବହୁତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ସେ ରାଜା, ଯିଏ ପୁରାତନ କଥା ଶୁଣିବାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଏ, ମୋତେ ଡାକିଛନ୍ତି।
ଆଗଚ୍ଛଂତୁ ଭଵଂତୋଽପି ରାଘଵଃ ପରିତୁଷ୍ଯତି । ତତସ୍ତେ ମୁନଯଃ ଶଂଭୁର୍ଯଯୂ ରାମଦିଦୃକ୍ଷଯା
ତୁମେମାନେ ମଧ୍ୟ ଆସ, ରାଘବ ଖୁସି ହେବେ। ତାପରେ ସେଇ ମୁନିମାନେ ଓ ଶମ୍ଭୁ, ରାମଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଇଚ୍ଛାରେ ଯିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ତାନାଗତାନ୍ଵସିଷ୍ଠସ୍ତୁ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ରାମାଯ ଚୋକ୍ତଵାନ୍ । ତତଃ ସତ୍ଵରମୁତ୍ଥାଯ ନିର୍ଯଯୌ ସ ପୁରୋହିତଃ
ସେମାନେ ଆସିଛନ୍ତି ବୋଲି ଜାଣି, ବଶିଷ୍ଠ ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ। ତାପରେ ସେ ପୁରୋହିତ ଶୀଘ୍ର ଉଠି, ବାହାରକୁ ଗଲେ।
ଅର୍ଘ୍ଯପାଦ୍ଯାଦିକୈସ୍ସର୍ଵାନ୍ପୂଜଯାମାସ ତାନୃଷୀନ୍ । ଗୃହରାଜଂ ତତଃ ସର୍ଵାନ୍ପ୍ରାଵେଶଯଦରିଂଦମଃ
ସେ ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେଙ୍କୁ ପାଦ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଆଦର ସହିତ ସମ୍ମାନ କଲେ। ତାପରେ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଗୃହରାଜରେ ନେଇଗଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯେକମାସନଂ ଦତ୍ଵା ସ୍ଵାଗତୋକ୍ତ୍ଯାସନସ୍ଥିତାନ୍ । କ୍ରମେଣ ରଘୁଶାର୍ଦୂଲଃ ପୂଜଯାମାସ ତାନୃଷୀନ୍
ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ଆସନ ଦେଇ, ସ୍ବାଗତ କରି ବସାଇଲେ। ତାପରେ ରଘୁବଂଶର ସିଂହ ସେମାନେଙ୍କୁ କ୍ରମକ୍ରମେ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ଵାଚା ମଧୁରଯା ପ୍ରୀଣନ୍ନିଦମାହାସନସ୍ଥିତାନ୍ । ଶ୍ରୀରାମ ଉଵାଚ- ଅଦ୍ଯ ମେ ସଫଲଂ ଜନ୍ମ ପ୍ରାପ୍ତମଦ୍ଯ ତପଃ ଫଲମ୍
ମଧୁର କଥା କହି ସେମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି, ଆସନରେ ବସିଥିବା ଲୋକମାନେଙ୍କୁ କହିଲେ— ଶ୍ରୀରାମ କହିଲେ: ଆଜି ମୋର ଜନ୍ମ ସଫଳ, ଆଜି ମୋର ତପସ୍ୟାର ଫଳ ମିଳିଛି।
ଅଦ୍ଯାଭ୍ଯାସସ୍ଯ ଵିଦ୍ଯାନାଂ ଫଲକାଲୋଽଯମାଗତଃ । ଅଦ୍ଯ ମେ ପିତରସ୍ତୁଷ୍ଟା ରାଜ୍ଯଂ ଚ ସଫଲଂ ମମ
ଆଜି ମୋର ଶିକ୍ଷାର ଫଳ ଦେଖିବା ସମୟ ଆସିଛି। ଆଜି ମୋର ପିତୃମାନେ ଖୁସି, ଏବଂ ମୋର ରାଜ୍ୟ ମଧ୍ୟ ସଫଳ।
ଅଦ୍ଯ ମେ ସଫଲଂ ଵୃତ୍ତମଦ୍ଯ ମେ ସଫଲଂ ଶ୍ରୁତମ୍ । ଏଵଂ ଵଦଂତଂ ରାଜାନଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ କଶ୍ଯପାଦଯଃ
ଆଜି ମୋର ଆଚରଣ ସଫଳ, ଆଜି ମୋର ଶ୍ରବଣ ସଫଳ। ଏଭଳି କହୁଥିବା ରାଜାଙ୍କୁ କଶ୍ୟପ ଆଦି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ—
ଊଚୁଃ ପ୍ରିଯତରଂ ଵାକ୍ଯଂ ରାମଂ ରାଜୀଵଲୋଚନମ୍ । ଋଷଯ ଊଚୁଃ ଅଯଂ ଶଂଭୁର୍ଦ୍ଵିଜଃ ପ୍ରାପ୍ତଃ ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରଵିଶାରଦଃ
ସେମାନେ ରାମ, ପଦ୍ମନୟନଙ୍କୁ ବହୁତ ପ୍ରିୟ କଥା କହିଲେ। ଋଷିମାନେ କହିଲେ: ଏହି ଶମ୍ଭୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି।
ଵେଦଵେଦାଂଗତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞଃ ସର୍ଵଭୂତହିତେ ରତଃ । କୈଲାସଵାସୀ ସତତଂ ତପସେ କୃତନିଶ୍ଚଯଃ
ଏହେ ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗର ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମଙ୍ଗଳରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି। ସେ ସଦା କୈଳାସରେ ବସନ୍ତି, ତପସ୍ୟାରେ ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ।
ବ୍ରହ୍ମଣା ବ୍ରହ୍ମଵର୍ଚସ୍କେ ତୁଲ୍ଯୋ ବ୍ରହ୍ମଵିଦାଂ ଵରଃ । ହରିଣା ବ୍ରହ୍ମଵାତ୍ସଲ୍ଯେ ପ୍ରସାଦେ ଶଂକରୋପମଃ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପରି ତେଜସ୍ବୀ, ବ୍ରହ୍ମବିଦ୍ୟାରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଦୟା ଓ କୃପାରେ ଶଙ୍କରଙ୍କ ସମାନ।
ଏଵଂଵିଧୋ ମହାତେଜାଃ ଶଂଭୁର୍ବ୍ରାହ୍ମଣପୁଂଗଵଃ । ଅଷ୍ଟାଦଶପୁରାଣଜ୍ଞୋ ମୀମାଂସା ନ୍ଯାଯକୋଵିଦଃ
ଏଭଳି ମହାତେଜାସ୍ବୀ ଶମ୍ଭୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରମୁଖ। ସେ ଅଷ୍ଟାଦଶ ପୁରାଣ ଜାଣନ୍ତି, ମୀମାଂସା ଓ ନ୍ୟାୟରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ତ୍ଵଦ୍ଭାଗ୍ଯଗୌରଵାଦେଵ ପ୍ରାପ୍ତୋଽଯଂ ମୁନିସତ୍ତମଃ । ତ୍ଵଯାହୂତୋ ମୁନିଵରଃ କୈଲାସାଦାଗତଃ ପ୍ରଭୋ
ତୁମ ଭାଗ୍ୟ ଓ ମର୍ଯ୍ୟାଦାରେ, ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁନି ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି। ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ଡାକିଥିଲେ, କୈଳାସରୁ ଆସିଛନ୍ତି, ପ୍ରଭୁ।
ଅତଃ ପୃଚ୍ଛ ମହାଭାଗ ପୁରାଣାଖ୍ଯାନମୁତ୍ତମମ୍ । ଶ୍ରୋତୁକାମା ଵଯଂ ପ୍ରାପ୍ତାସ୍ତ୍ଵାମଦ୍ଯ ରଘୁନଂଦନ
ଏହିପରି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ତୁମେ ଉତ୍ତମ ପୁରାଣ କଥା ପଚାର। ଆମେ ଆଜି ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛୁ, ରଘୁନନ୍ଦନ, ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛୁ।