ପ୍ରଣଯାଦରତୋ ଵିପ୍ର ସ ନରୋ ନରକାତିଥିଃ । କାଷ୍ଠୈର୍ଵା ଶଂକୁଭିର୍ଵାପି ଶୂଲୈରଶ୍ମଭିରେଵ ଚ
ସେମାନେ ପ୍ରେମ ଓ ସମ୍ମାନ ବିନା, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ନରକର ଅତିଥି ହୁଅନ୍ତି। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ କାଠ, ଖୁଣ୍ଟି, ଶୂଳ କିମ୍ବା ପାଥର ଦ୍ୱାରା ରାସ୍ତା ଅଟକାନ୍ତି—
ଯେ ମାର୍ଗାଂଶ୍ଚୈଵ ରୁଂଧଂତି ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ । ଆଦ୍ଯଂ ପୁରୁଷମୀଶାନଂ ସର୍ଵଲୋକମହେଶ୍ଵରମ୍
ଏମିତି ଯେଉଁମାନେ ରାସ୍ତା ଅଟକାନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକର ମହେଶ୍ୱର, ପ୍ରଥମ ପୁରୁଷ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ—
ନ ଚିନ୍ତଯଂତି ଯେ ଵିଷ୍ଣୁଂ ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ । କ୍ଷେତ୍ରଵୃତ୍ତି ଗୃହଚ୍ଛେଦଂ ପ୍ରୀତିଚ୍ଛେଦଂ ଚ ଯେ ନରାଃ
ଯେମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଯେମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଜୀବିକା ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି, ଘର ଭାଙ୍ଗିଦିଅନ୍ତି କିମ୍ବା ସ୍ନେହ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦୁଃଖର ଫଳ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ଆଶାଚ୍ଛେଦଂ ଚ କୁର୍ଵଂତି ତେ ନରା ନରକୌକସଃ । ଆଗତାନ୍ଭୋଜନାର୍ଥଂ ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ଵୃତ୍ତିକର୍ଶିତାନ୍
ଯେମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଆଶା ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନରକରେ ବାସ କରନ୍ତି। ଯେମାନେ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବାକୁ ଆସିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଖାଇବା ଦେଇ ଦୁଃଖ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ଯଃ ପରୀକ୍ଷେତ ମୂଢାତ୍ମା ସ ଜ୍ଞେଯୋ ନରକାତିଥିଃ । ଅନାଥଂ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଦୀନଂ ରୋଗାର୍ତଂ ଵୃଦ୍ଧମେଵ ଚ
ଯିଏ ମୂଢ଼ ମନେ ଏମିତି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରେ, ସେ ନରକର ଅତିଥି ଭାବରେ ଚିହ୍ନଟ। ଯେମାନେ ଅନାଥ, ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ, ଦୁଃଖୀ, ରୋଗୀ କିମ୍ବା ବୃଦ୍ଧଙ୍କୁ ଦୟା କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ନାନୁକଂପଂତି ଯେ ମୂଢାସ୍ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ । ନିଯମାଂସ୍ତୁ ସମାଦାଯ ଯେ ପଶ୍ଚାଦଜିତେଂଦ୍ରିଯାଃ
ଯେମାନେ ମୂଢ଼ ମନେ ଦୟା କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଯେମାନେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ନେଇ ପରେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଦମନ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ଵିଲୋପଯଂତି ତାନ୍ଭୂଯସ୍ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ । ଶୃଣୁ ଵିପ୍ର ଯଥା ଯାଂତି ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଦଯାଲଵଃ
ଯେମାନେ ପୁନିପୁନି ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦୟାଳୁ ଲୋକମାନେ କିପରି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ଏହା ଶୁଣ।
ସମାସେନୈଵ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି କିଂଚିତ୍ତେ ଗୌରଵାଦହମ୍ । ଯେଽର୍ଚଯଂତି ହରିଂ ଦେଵଂଜିଷ୍ଣୁଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ସନାତନମ୍
ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ ତୁମକୁ କହିବି, କାରଣ ତୁମ ପ୍ରତି ମୋର ଗଭୀର ସମ୍ମାନ ଅଛି। ଯେମାନେ ହରି, ଜୟୀ, ଏବଂ ଚିରଅବିନାଶୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
ନାରାଯଣମଜଂ କୃଷ୍ଣଂ ଵିଷ୍ଵକ୍ସେନଂ ଚତୁର୍ଭୁଜମ୍ । ଧ୍ଯାଯଂତି ପୁରୁଷଂ ଦିଵ୍ଯମଚ୍ଯୁତଂ ଯେ ସ୍ମରଂତି ଚ
ଯେମାନେ ନାରାୟଣ, ଅଜନ୍ମା, କୃଷ୍ଣ, ବିଶ୍ୱକ୍ଷେଣ, ଚାରିଭୁଜା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ଅଚ୍ୟୁତ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
ଲଭଂତେ ତେଽଚ୍ଯୁତସ୍ଥାନଂ ଶ୍ରୁତିରେଷା ପୁରାତନୀ । ଇଦମେଵହି ମାଂଗଲ୍ଯମିଦମେଵ ଧନାର୍ଜନମ୍
ସେମାନେ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କର ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହି ହେଉଛି ପୁରାତନ ଶିକ୍ଷା। ଏହା ହିଁ ମଙ୍ଗଳ, ଏହା ହିଁ ସଂପଦ ଅର୍ଜନ।
ଜୀଵିତସ୍ଯ ଫଲଂ ଚୈତଦ୍ଯଦ୍ଦାମୋଦରକୀର୍ତନମ୍ । କୀର୍ତନାଦ୍ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୋରମିତତେଜସଃ
ଜୀବନର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଫଳ ହେଉଛି ଦାମୋଦରଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତନ। ଦେବମାନ୍ୟ ଦେବ, ଅସୀମ ତେଜସ୍ୱୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତନ କଲେ ଏହି ଫଳ ମିଳେ।
ଦୁରିତାନି ଵିଲୀଯଂତେ ତମାଂସୀଵ ଦିନୋଦଯେ । ଗାଥାଂ ଗାଯଂତି ଯେ ନିତ୍ଯଂ ଵୈଷ୍ଣଵୀଂ ଶ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତାଃ
ଯେମାନେ ନିତ୍ୟ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭରିତ ଭାବେ ବୈଷ୍ଣବ ଗୀତ ଗାଆନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ପାପ ଦିନ ଆସିଲେ ଅନ୍ଧକାର ଭଳି ଗଳିଯାଏ।
ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯନିରତା ନିତ୍ଯଂ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ସର୍ଵାନ୍କ୍ଲେଶାନ୍ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁମେଵ ସ୍ତୁଵଂତି ଯେ
ଯେମାନେ ସଦା ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟରେ ଲାଗିରହନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଯେମାନେ ସମସ୍ତ କ୍ଲେଶ ଛାଡ଼ି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ମାତ୍ର କୀର୍ତ୍ତନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
ସ୍ଵଧର୍ମନିରତା ଧୀରାସ୍ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ଵାସୁଦେଵଜପାସକ୍ତାନପି ପାପକୃତୋ ଜନାନ୍
ଯେମାନେ ନିଜ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ଏବଂ ଧୈର୍ୟଶୀଳ, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଯେମାନେ ପାପ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ବାସୁଦେବଙ୍କର ନାମ ଜପରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
ନୋପସର୍ପନ୍ତି ତାନ୍ଵିପ୍ର ଯମଦୂତାଶ୍ଚ ଦାରୁଣାଃ । ନାନ୍ଯତ୍ପଶ୍ଯନ୍ତି ଜଂତୂନାଂ ଵିହାଯ ହରିକୀର୍ତନମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯମର କଠୋର ଦୂତମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତି ନାହିଁ। ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହରିଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତନ ବ୍ୟତୀତ କିଛି ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ।
ସର୍ଵପାପପ୍ରଶମନଂ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ । ଯେ ଯାଚିତାଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଯଂତି ପ୍ରିଯଂ ଦତ୍ଵା ଵଦଂତି ଚ
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ହରିଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତନ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ ଏବଂ ସତ୍ୟ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ। ଯେମାନେ ଅନ୍ୟମାନେ ଚାହିଲେ ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରିୟ ବସ୍ତୁ ଦେଇ ଭଲ କଥା କହନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
ତ୍ଯକ୍ତଦାନଫଲା ଯେ ଚ ତେ ନରାଃସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ଵର୍ଜଯଂତି ଦିଵାସ୍ଵାପଂ ନରାଃ ସର୍ଵସହାଶ୍ଚ ଯେ
ଯେମାନେ ଦାନର ଫଳ ଛାଡ଼ିଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଯେମାନେ ଦିନରେ ଶୁଏ ନାହିଁ ଏବଂ ସମସ୍ତ କଷ୍ଟ ସହିପାରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
ପର୍ଵଣ୍ଯାଶ୍ରଯଭୂତା ଯେ ତେ ମର୍ତ୍ଯାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ଦ୍ଵିଷତାମପି ଯେ ଦୋଷାନ୍ନ ଵଦଂତି କଦାଚନ
ଯେମାନେ ପର୍ବଦିନରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଯେମାନେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଦୋଷ କେବେ ବି କହନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
କୀର୍ତଯଂତି ଗୁଣାଂଶ୍ଚୈଵ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ଯେ ପରେଷାଂ ଶ୍ରିଯଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନ ଵିତପ୍ଯଂତି ମତ୍ସରାତ୍
ଯେମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଗୁଣ ଗାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଯେମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଧନ-ସମ୍ପଦ ଦେଖି ଇର୍ଷ୍ୟାରେ ଦୁଃଖିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
ପ୍ରହୃଷ୍ଟାଶ୍ଚାଭିନଂଦଂତି ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ପ୍ରଵୃତ୍ତୌ ଚ ନିଵୃତ୍ତୌ ଚ ଶ୍ରୁତିଶାସ୍ତ୍ରୋକ୍ତମେଵ ଚ
ଯେମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦରେ ଅଭିନନ୍ଦନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି। କାର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା ବିରତି, ଏବଂ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ଯେମିତି କହାଯାଇଛି, ସେହିପରି ଚଳନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
ଆଦରଂତି ପ୍ରତୀତା ଯେ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ଯସ୍ମିନ୍କସ୍ମିନ୍କୁଲେ ଜାତା ଦଯାଵଂତୋ ଯଶସ୍ଵିନଃ
ଯେମାନେ ଭକ୍ତି ଓ ବିଶ୍ୱାସରେ ଦୃଢ଼, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ; ସେମାନେ କେଉଁସି କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ ମଧ୍ୟ, ଦୟାଳୁ ଓ ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ ଲୋକ ସବୁଠାରେ ଏକରୂପ।
ସାନୁକ୍ରୋଶାଃ ସଦାଚାରାସ୍ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ଯେ ପୂତାଃ ପରଦାରାଂଶ୍ଚ କର୍ମଣା ମନସା ଗିରା
ଯେମାନେ କୃପାଳୁ ଓ ସଦାଚାରୀ, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ; ଯେମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟଙ୍କର ଜନାନୀଙ୍କୁ କାର୍ଯ୍ୟ, ଚିନ୍ତା ଓ କଥାରେ ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତି ନାହିଁ।
ରମଯଂତି ନ ସତ୍ଵସ୍ଥାସ୍ତେନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ସଦା କର୍ମଯଥୋକ୍ତେନ କୁର୍ଵଂତି ଵିହିତାନି ଚ
ଯେମାନେ ନିତ୍ୟ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ, ସେମାନେ ଅନ୍ୟଙ୍କର ଜନାନୀ ସହ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ନାହିଁ; ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ। ସେମାନେ ସଦା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ନୀତିମତ ଭାବେ କରନ୍ତି।
ଆତ୍ମଶକ୍ତିଂ ଚ ଵିଜ୍ଞାଯ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ମନୋ ଵାକ୍କାଯିକେ ଧର୍ମେ ଶ୍ରଦ୍ଧାଂ ଯଃ କୁରୁତେ ସଦା
ଯେମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତିକୁ ବୁଝି, ମନ, କଥା ଓ ଦେହର ଧର୍ମରେ ସଦା ଶ୍ରଦ୍ଧା ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ।
ସାଧୂନାଂ ସଂମତୋ ଯଶ୍ଚ ସ ଭଵେଦ୍ଦେଵତାତିଥିଃ । ଵଚୋଵେଗଂ ମନୋଵେଗଂ ଯୋ ଵେଗମୁଦରୋଦ୍ଭଵମ୍
ଯିଏ ସାଧୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ମାନିତ, ସେ ଦେବତା ସଦୃଶ ଅତିଥି ହୁଏ; ଯିଏ କଥା, ମନ ଓ ଉଦରର ଆଗ୍ରହକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରେ।
ଉପସ୍ଥଵେଗଂ ସହତେ ସ ସ୍ଵର୍ଗୀ ଜାଯତେ ନରଃ । ଯେଷାଂ ଗୁଣେଷୁ ସଂତୋଷୋ ଵାଣୀ ଯେଷାଂ ଶ୍ରୁତଂ ପ୍ରତି
ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ଆଗ୍ରହକୁ ସହିପାରେ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ; ଯେଉଁମାନେ ନିଜ ଗୁଣରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରବଣ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ କଥାରେ ସଂଯମ ରଖନ୍ତି।
ପରମାର୍ଥେ ମତିର୍ଯେଷାଂ ତେ ଶିଷ୍ଟାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ଵ୍ରତଂ ରକ୍ଷଂତି ଯେ କୋପାଚ୍ଛ୍ରିଯଂ ରକ୍ଷଂତି ମତ୍ସରାତ୍
ଯେଉଁମାନେ ପରମ ସତ୍ୟରେ ମନ ଲଗାଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବା ଲୋକ; ଯେଉଁମାନେ କ୍ରୋଧରୁ ପ୍ରତିଜ୍ଞାକୁ ଓ ଇର୍ଷ୍ୟାରୁ ନିଜ ଶ୍ରୀକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଵିଦ୍ଯାଂ ମାନାପମାନାଭ୍ଯାମାତ୍ମାନଂ ତୁ ପ୍ରମାଦତଃ । ମତିଂ ରକ୍ଷଂତି ଯେ ଲୋଭାନ୍ମନୋ ରକ୍ଷଂତି କାମତଃ
ଯେଉଁମାନେ ଜ୍ଞାନକୁ ଅହଂକାର ଓ ଅପମାନରୁ, ନିଜକୁ ଅଭିମାନରୁ, ବୁଦ୍ଧିକୁ ଲୋଭରୁ ଓ ମନକୁ କାମନାରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଧର୍ମଂ ରକ୍ଷଂତି ଦୁଃସଂଗାତ୍ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ଚ ଵିଧିଵଦୁପଵାସପରାଯଣାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଦୁଷ୍ଟ ସଙ୍ଗରୁ ଧର୍ମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ; ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଏକାଦଶୀ ଦିନରେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଉପବାସ କରନ୍ତି।
ଶୁକ୍ଲେଽସିତେ ଚ ଯେ ଵିପ୍ର ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ମାତେଵ ସର୍ଵବାଲାନାମୌଷଧଂ ରୋଗିଣା ମିଵ
ଶୁକ୍ଳ ଓ କୃଷ୍ଣ ପକ୍ଷରେ ଯେମାନେ ଏକାଦଶୀ ଉପବାସ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବେ; ଯେପରି ମାଆ ସମସ୍ତ ଶିଶୁଙ୍କ ପାଇଁ, କିମ୍ବା ଔଷଧ ରୋଗୀଙ୍କ ପାଇଁ।