ମହତ୍ପାପଂ ସମୁତ୍ପନ୍ନଂ କାରଣଂ ନରକସ୍ଯ ତତ୍ । ନିର୍ଦୋଷାଂ ସୁହୃଦାଂ ଭାର୍ଯାଂ ତ୍ଯଜନ୍କାଲେନ ଯାତି ଯଃ
ଯେଉଁମାନେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ, ସହଯୋଗୀ ଭାର୍ଯ୍ୟାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟରେ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ବଡ଼ ପାପ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଯାହା ନରକର କାରଣ ହୁଏ।
ନ ଵହେତ ଯଶସ୍ତେଷାଂ ସ ନରୋ ନରକେ ପତେତ୍ । ଅଧର୍ମଂ ଧର୍ମମିତି ଯୋ ଵଦନ୍ମୋହଵଶଂ ଗତଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କର କିଛି ମାନ୍ୟତା ନାହିଁ; ଏପରି ଲୋକ ନରକକୁ ପଡ଼ନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ମୋହରେ ପଡ଼ି ଅଧର୍ମକୁ ଧର୍ମ ବୋଲି କହନ୍ତି।
ହୈତୁକୋ ନାସ୍ତିକୋ ଯସ୍ତୁ ସ ନରୋ ନିରଯାଲଯଃ । ମନସା ଯୋଽନ୍ଯଭାଵେନ ଵଚସା ଚାନ୍ଯଥା ଵଦେତ୍
ଯେଉଁ ଲୋକ କାରଣ ଦେଖି ନାସ୍ତିକ ହୁଏ, ସେ ନରକରେ ବସିଥାଏ। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ମନରେ ଏକ କଥା ଭାବନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ମୁଁହରେ ଅନ୍ୟ କଥା କହନ୍ତି—
ହୃଦଯଂ କଲୁଷଂ କୁର୍ଯାତ୍ସ ନରୋ ନରକେ ଵସେତ୍ । ଅଵମନ୍ଯ ଚ ଯେ ଯାଂତି ଭଗଵତ୍କୀର୍ତନଂ ନରାଃ
ଯେଉଁ ଲୋକ ନିଜ ହୃଦୟକୁ ଅଶୁଦ୍ଧ କରେ, ସେ ନରକରେ ବସିଥାଏ। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଭଗବାନଙ୍କ ଗୀତ ଉପରେ ଅବମାନ କରନ୍ତି—
ତେ ଯାଂତି ନରକଂ ଘୋରଂ ତେନ ପାପେନ କର୍ମଣା । ପଶ୍ଯଂତୋ ଭଗଵଦ୍ଦ୍ଵାରଂ ନାମଶାସ୍ତ୍ର ପରିଚ୍ଛଦମ୍
ସେମାନେ ଏହି ପାପ କାରଣରୁ ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଭଗବାନଙ୍କ ମନ୍ଦିର କିମ୍ବା ଶାସ୍ତ୍ର ସଂଗ୍ରହ ଦେଖନ୍ତି—
ଅକୃତ୍ଵା ତତ୍ପ୍ରଣାମାଦି ତେ ଯାଂତି ନରକୌକସଃ । ଵିନାପରାଧେନ ନରାଃ କୃତ୍ଵା ପତ୍ନ୍ଯଧିଵେଦନମ୍
ଯଦି ସେମାନେ ଏଠାରେ ପ୍ରଣାମ ଓ ଆଦର ନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନରକରେ ବସିଥାନ୍ତି। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ କୌଣସି ଦୋଷ ଛାଡ଼ି ନିଜ ଭାର୍ଯ୍ୟାକୁ ଅଭିଯୋଗ କରନ୍ତି—
ତ୍ଯଜଂତି ସୁକଲତ୍ରଂ ଯେ ତେ ଯାଂତି ନରକେ ନରାଃ । ନ ଶୃଣୋତି ଗୁରୋର୍ଵାକ୍ଯଂ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରଂ ଚ ଯୋ ନରଃ
ଯେଉଁମାନେ ଭଲ ଭାର୍ଯ୍ୟାକୁ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଏବଂ ଯେଉଁ ଲୋକ ଗୁରୁଙ୍କ କଥା କିମ୍ବା ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର ଶୁଣନ୍ତି ନାହିଁ—
ପରେଷାଂ ଚେତସଃ କ୍ଲେଶକାରୀ ନିରଯଗୋ ଭଵେତ୍ । ପଶ୍ଯତାଂ ବଂଧୁ ବାଲାନାଂ ପ୍ରକର୍ଷୀ ମିଷ୍ଟମଶ୍ନୁତେ
ଯେଉଁ ଲୋକ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମନକୁ କଷ୍ଟ ଦିଏ, ସେ ନରକରେ ବସିଥାଏ। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ବନ୍ଧୁ ବା ଶିଶୁମାନେ ଦେଖୁଥିବାବେଳେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଥାନ୍ତି—
ସ ଯାତି ନରକଂ ଘୋରଂ କେଵଲୋଦରପୂରକଃ । ତୁଲା ମକର ମେଷେଷୁ ପ୍ରାତଃ ସ୍ନାନଂ ନ ଯଶ୍ଚରେତ୍
ଏଭଳି ଲୋକ କେବଳ ନିଜ ଜଠର ପୂରଣ କରି ଭୟଙ୍କର ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଏବଂ ତୁଳା, ମକର କିମ୍ବା ମେଷ ମାସରେ ପ୍ରଭାତ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି ନାହିଁ—
ନଦ୍ଯାଦିଷୁ ଚ ନାସ୍ତିକ୍ଯସ୍ତସ୍ଯ ସ୍ଯାନ୍ନରକାଲଯଃ । ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଜନମାଲୋକ୍ଯ ନାଭ୍ଯୁତ୍ଥାନଂ କରୋତି ଯଃ
ନଦୀ ଇତ୍ୟାଦିରେ ନାସ୍ତିକ ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କର ନିବାସ ନରକ ହୁଏ। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଏକ ବୈଷ୍ଣବ ଲୋକକୁ ଦେଖି ଆଦର ସହ ଉଠନ୍ତି ନାହିଁ—
ପ୍ରଣଯାଦରତୋ ଵିପ୍ର ସ ନରୋ ନରକାତିଥିଃ । କାଷ୍ଠୈର୍ଵା ଶଂକୁଭିର୍ଵାପି ଶୂଲୈରଶ୍ମଭିରେଵ ଚ
ସେମାନେ ପ୍ରେମ ଓ ସମ୍ମାନ ବିନା, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ନରକର ଅତିଥି ହୁଅନ୍ତି। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ କାଠ, ଖୁଣ୍ଟି, ଶୂଳ କିମ୍ବା ପାଥର ଦ୍ୱାରା ରାସ୍ତା ଅଟକାନ୍ତି—
ଯେ ମାର୍ଗାଂଶ୍ଚୈଵ ରୁଂଧଂତି ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ । ଆଦ୍ଯଂ ପୁରୁଷମୀଶାନଂ ସର୍ଵଲୋକମହେଶ୍ଵରମ୍
ଏମିତି ଯେଉଁମାନେ ରାସ୍ତା ଅଟକାନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକର ମହେଶ୍ୱର, ପ୍ରଥମ ପୁରୁଷ, ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ—
ନ ଚିନ୍ତଯଂତି ଯେ ଵିଷ୍ଣୁଂ ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ । କ୍ଷେତ୍ରଵୃତ୍ତି ଗୃହଚ୍ଛେଦଂ ପ୍ରୀତିଚ୍ଛେଦଂ ଚ ଯେ ନରାଃ
ଯେମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଯେମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଜୀବିକା ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି, ଘର ଭାଙ୍ଗିଦିଅନ୍ତି କିମ୍ବା ସ୍ନେହ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦୁଃଖର ଫଳ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ଆଶାଚ୍ଛେଦଂ ଚ କୁର୍ଵଂତି ତେ ନରା ନରକୌକସଃ । ଆଗତାନ୍ଭୋଜନାର୍ଥଂ ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ଵୃତ୍ତିକର୍ଶିତାନ୍
ଯେମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଆଶା ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନରକରେ ବାସ କରନ୍ତି। ଯେମାନେ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବାକୁ ଆସିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଖାଇବା ଦେଇ ଦୁଃଖ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ଯଃ ପରୀକ୍ଷେତ ମୂଢାତ୍ମା ସ ଜ୍ଞେଯୋ ନରକାତିଥିଃ । ଅନାଥଂ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ଦୀନଂ ରୋଗାର୍ତଂ ଵୃଦ୍ଧମେଵ ଚ
ଯିଏ ମୂଢ଼ ମନେ ଏମିତି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରେ, ସେ ନରକର ଅତିଥି ଭାବରେ ଚିହ୍ନଟ। ଯେମାନେ ଅନାଥ, ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ, ଦୁଃଖୀ, ରୋଗୀ କିମ୍ବା ବୃଦ୍ଧଙ୍କୁ ଦୟା କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ନାନୁକଂପଂତି ଯେ ମୂଢାସ୍ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ । ନିଯମାଂସ୍ତୁ ସମାଦାଯ ଯେ ପଶ୍ଚାଦଜିତେଂଦ୍ରିଯାଃ
ଯେମାନେ ମୂଢ଼ ମନେ ଦୟା କରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଯେମାନେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ନେଇ ପରେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଦମନ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳ ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ଵିଲୋପଯଂତି ତାନ୍ଭୂଯସ୍ତେ ଵୈ ନିରଯଗାମିନଃ । ଶୃଣୁ ଵିପ୍ର ଯଥା ଯାଂତି ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଦଯାଲଵଃ
ଯେମାନେ ପୁନିପୁନି ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦୟାଳୁ ଲୋକମାନେ କିପରି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ଏହା ଶୁଣ।
ସମାସେନୈଵ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି କିଂଚିତ୍ତେ ଗୌରଵାଦହମ୍ । ଯେଽର୍ଚଯଂତି ହରିଂ ଦେଵଂଜିଷ୍ଣୁଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ସନାତନମ୍
ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ ତୁମକୁ କହିବି, କାରଣ ତୁମ ପ୍ରତି ମୋର ଗଭୀର ସମ୍ମାନ ଅଛି। ଯେମାନେ ହରି, ଜୟୀ, ଏବଂ ଚିରଅବିନାଶୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
ନାରାଯଣମଜଂ କୃଷ୍ଣଂ ଵିଷ୍ଵକ୍ସେନଂ ଚତୁର୍ଭୁଜମ୍ । ଧ୍ଯାଯଂତି ପୁରୁଷଂ ଦିଵ୍ଯମଚ୍ଯୁତଂ ଯେ ସ୍ମରଂତି ଚ
ଯେମାନେ ନାରାୟଣ, ଅଜନ୍ମା, କୃଷ୍ଣ, ବିଶ୍ୱକ୍ଷେଣ, ଚାରିଭୁଜା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ଅଚ୍ୟୁତ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
ଲଭଂତେ ତେଽଚ୍ଯୁତସ୍ଥାନଂ ଶ୍ରୁତିରେଷା ପୁରାତନୀ । ଇଦମେଵହି ମାଂଗଲ୍ଯମିଦମେଵ ଧନାର୍ଜନମ୍
ସେମାନେ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କର ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହି ହେଉଛି ପୁରାତନ ଶିକ୍ଷା। ଏହା ହିଁ ମଙ୍ଗଳ, ଏହା ହିଁ ସଂପଦ ଅର୍ଜନ।
ଜୀଵିତସ୍ଯ ଫଲଂ ଚୈତଦ୍ଯଦ୍ଦାମୋଦରକୀର୍ତନମ୍ । କୀର୍ତନାଦ୍ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୋରମିତତେଜସଃ
ଜୀବନର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଫଳ ହେଉଛି ଦାମୋଦରଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତନ। ଦେବମାନ୍ୟ ଦେବ, ଅସୀମ ତେଜସ୍ୱୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତନ କଲେ ଏହି ଫଳ ମିଳେ।
ଦୁରିତାନି ଵିଲୀଯଂତେ ତମାଂସୀଵ ଦିନୋଦଯେ । ଗାଥାଂ ଗାଯଂତି ଯେ ନିତ୍ଯଂ ଵୈଷ୍ଣଵୀଂ ଶ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତାଃ
ଯେମାନେ ନିତ୍ୟ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭରିତ ଭାବେ ବୈଷ୍ଣବ ଗୀତ ଗାଆନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ପାପ ଦିନ ଆସିଲେ ଅନ୍ଧକାର ଭଳି ଗଳିଯାଏ।
ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯନିରତା ନିତ୍ଯଂ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ସର୍ଵାନ୍କ୍ଲେଶାନ୍ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁମେଵ ସ୍ତୁଵଂତି ଯେ
ଯେମାନେ ସଦା ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟରେ ଲାଗିରହନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଯେମାନେ ସମସ୍ତ କ୍ଲେଶ ଛାଡ଼ି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ମାତ୍ର କୀର୍ତ୍ତନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
ସ୍ଵଧର୍ମନିରତା ଧୀରାସ୍ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ଵାସୁଦେଵଜପାସକ୍ତାନପି ପାପକୃତୋ ଜନାନ୍
ଯେମାନେ ନିଜ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ଏବଂ ଧୈର୍ୟଶୀଳ, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଯେମାନେ ପାପ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ବାସୁଦେବଙ୍କର ନାମ ଜପରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
ନୋପସର୍ପନ୍ତି ତାନ୍ଵିପ୍ର ଯମଦୂତାଶ୍ଚ ଦାରୁଣାଃ । ନାନ୍ଯତ୍ପଶ୍ଯନ୍ତି ଜଂତୂନାଂ ଵିହାଯ ହରିକୀର୍ତନମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯମର କଠୋର ଦୂତମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତି ନାହିଁ। ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହରିଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତନ ବ୍ୟତୀତ କିଛି ଦେଖନ୍ତି ନାହିଁ।
ସର୍ଵପାପପ୍ରଶମନଂ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ । ଯେ ଯାଚିତାଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଯଂତି ପ୍ରିଯଂ ଦତ୍ଵା ଵଦଂତି ଚ
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ହରିଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତନ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ ଏବଂ ସତ୍ୟ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ। ଯେମାନେ ଅନ୍ୟମାନେ ଚାହିଲେ ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରିୟ ବସ୍ତୁ ଦେଇ ଭଲ କଥା କହନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
ତ୍ଯକ୍ତଦାନଫଲା ଯେ ଚ ତେ ନରାଃସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ଵର୍ଜଯଂତି ଦିଵାସ୍ଵାପଂ ନରାଃ ସର୍ଵସହାଶ୍ଚ ଯେ
ଯେମାନେ ଦାନର ଫଳ ଛାଡ଼ିଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଯେମାନେ ଦିନରେ ଶୁଏ ନାହିଁ ଏବଂ ସମସ୍ତ କଷ୍ଟ ସହିପାରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
ପର୍ଵଣ୍ଯାଶ୍ରଯଭୂତା ଯେ ତେ ମର୍ତ୍ଯାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ଦ୍ଵିଷତାମପି ଯେ ଦୋଷାନ୍ନ ଵଦଂତି କଦାଚନ
ଯେମାନେ ପର୍ବଦିନରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଯେମାନେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଦୋଷ କେବେ ବି କହନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
କୀର୍ତଯଂତି ଗୁଣାଂଶ୍ଚୈଵ ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ଯେ ପରେଷାଂ ଶ୍ରିଯଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନ ଵିତପ୍ଯଂତି ମତ୍ସରାତ୍
ଯେମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଗୁଣ ଗାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି। ଯେମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଧନ-ସମ୍ପଦ ଦେଖି ଇର୍ଷ୍ୟାରେ ଦୁଃଖିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
ପ୍ରହୃଷ୍ଟାଶ୍ଚାଭିନଂଦଂତି ତେ ନରାଃ ସ୍ଵର୍ଗଗାମିନଃ । ପ୍ରଵୃତ୍ତୌ ଚ ନିଵୃତ୍ତୌ ଚ ଶ୍ରୁତିଶାସ୍ତ୍ରୋକ୍ତମେଵ ଚ
ଯେମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦରେ ଅଭିନନ୍ଦନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି। କାର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା ବିରତି, ଏବଂ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ଯେମିତି କହାଯାଇଛି, ସେହିପରି ଚଳନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳ ପାଆନ୍ତି।