ଵୈଦିକସ୍ତାଂତ୍ରିକୋ ମିଶ୍ରଃ ଶ୍ରୀଵିଷ୍ଣୋସ୍ତ୍ରିଵିଧୋ ମଖଃ । ତ୍ରଯାଣାମୀପ୍ସିତେନୈଵ ଵିଧିନା ହରିମର୍ଚଯେତ୍
ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବାର ତିନିଟି ପ୍ରକାର ଅଛି: ବେଦମୂଳକ, ତନ୍ତ୍ରମୂଳକ ଓ ମିଶ୍ର; ଯେଉଁଟି ଇଚ୍ଛା, ତାହା ଅନୁଯାୟୀ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ବିଧିରେ ହରିଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଵୈଦିକୋ ମିଶ୍ରକୋ ଵାପି ଵିପ୍ରାଦୀନାଂ ଵିଧୀଯତେ । ତାଂତ୍ରିକୋ ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତସ୍ଯ ଶୂଦ୍ରସ୍ଯାପି ପ୍ରକୀର୍ତିତଃ
ବେଦମୂଳକ ଓ ମିଶ୍ର ପୂଜା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ; ତନ୍ତ୍ରମୂଳକ ପୂଜା ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ଏବଂ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଉପଯୁକ୍ତ।
ଯଥା ସ୍ଵନିଗମେନୋକ୍ତଂ ଦ୍ଵିଜତ୍ଵଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ପୂରୁଷଃ । ଯଜେଚ୍ଚ ଵିଧିଵଦ୍ଵିଷ୍ଣୁଂ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ସମାହିତଃ
ନିଜ ଶାସ୍ତ୍ରର ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ, ଦ୍ୱିଜତ୍ୱ ଲାଭ କରି, ଏକ ନିଷ୍ଠାବାନ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଭାବେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନିୟମିତ ଭାବରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଅର୍ଚଯେତ୍ସ୍ଥଂଡିଲେଽଗ୍ନୌ ଵା ସୂର୍ଯେଽପ୍ସୁ ହୃଦି ଵା ଦ୍ଵିଜେ । ଦ୍ରଵ୍ଯେଣ ଭକ୍ତିଯୁକ୍ତେନ ସ୍ଵଗୁରୁଂ ତଦନୁଜ୍ଞଯା
ସେ ଅଲତାର, ଅଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ପାଣି କିମ୍ବା ହୃଦୟରେ, ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ନିଜ ଗୁରୁଙ୍କର ଅନୁମତି ନେଇ, ଭକ୍ତିସହିତ ଓ ଉପଯୁକ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପୂର୍ଵଂ ସ୍ନାନଂ ପ୍ରକୁର୍ଵୀତ ଧୌତଦଂତୋଂଽଗଶୁଦ୍ଧଯେ । ଉଭଯୋରପି ଚ ସ୍ନାନଂ ମଂତ୍ରୈର୍ମୃଦ୍ଗ୍ରହଣାଦିନା
ପ୍ରଥମେ ଦେହ ଓ ଦାନ୍ତ ସଫା କରିବା ପାଇଁ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ; ଦୁଇ ପ୍ରକାର ସ୍ନାନରେ ମନ୍ତ୍ର ଓ ମାଟି ଧରିବା ଇତ୍ୟାଦି କରିବା ଦରକାର।
ସଂଧ୍ଯୋପାସ୍ତ୍ଯାଦିକର୍ମାଣି ଵେଦତଂତ୍ରୋଦିତାନି ଵୈ । ପୂଜାଂତେ କଲ୍ପଯେତ୍ସମ୍ଯକ୍ସଂକଲ୍ପଂ କର୍ମପାଵନମ୍
ସଂଧ୍ୟା ଉପାସନା ଓ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ, ଯାହା ବେଦ ଓ ତନ୍ତ୍ରରେ ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ କରିବା ଉଚିତ; ପୂଜା ଶେଷରେ ନିଶ୍ଚୟ ଭାବରେ ସଂକଳ୍ପ କରିବା ଦ୍ୱାରା କାର୍ଯ୍ୟ ପବିତ୍ର ହୁଏ।
ଶୈଲୀ ଦାରୁମଯୀ ଲୌହୀ ଲେପ୍ଯା ଲେଖ୍ଯା ଚ ସୈକତୀ । ମନୋମଯୀ ମଣିମଯୀ ପ୍ରତିମାଷ୍ଟଵିଧା ସ୍ମୃତା
ପ୍ରତିମା ଏଠି ଅଠର ପ୍ରକାର: ପାହାଡ଼, କାଠ, ଧାତୁ, ମାଟି, ଚିତ୍ରିତ, ଅଙ୍କିତ, ବାଲି, ମଣିମାଣିକ୍ୟ କିମ୍ବା ମନରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା।
ଚଲାଚଲେତି ଦ୍ଵିଵିଧା ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଜୀଵମଂଦିରମ୍ । ଉଦ୍ଵାସା ଵାହନେନ ସ୍ତଃ ସ୍ଥିରାଯାଂ ମାଧଵାର୍ଚନେ
ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଦୁଇପ୍ରକାର: ଚଳନଶୀଳ ଓ ଅଚଳ; ଜୀବନ୍ତ ମନ୍ଦିର ପ୍ରତିଷ୍ଠା କିମ୍ବା ଯାନ ଦ୍ୱାରା ହୁଏ, ମାଧବଙ୍କ ପୂଜାରେ ଅଚଳ ପ୍ରତିଷ୍ଠାକୁ ଅଧିକ ମୂଲ୍ୟ ଦିଆଯାଏ।
ଅସ୍ଥିରାଯାଂ ଵିକଲ୍ପଃ ସ୍ଯାତ୍ସ୍ଥଂଡିଲେ ତୁ ଭଵେଦ୍ଦ୍ଵଯମ୍ । ସ୍ନାପନଂ ତ୍ଵଵିଲେପ୍ଯାଯାମନ୍ଯତ୍ର ପରିମାର୍ଜନମ୍
ଯେଉଁ ପ୍ରତିମା ଅସ୍ଥିର, ସେଠାରେ କିଛି ଅନିଶ୍ଚିତତା ରହିପାରେ; କିନ୍ତୁ ସମତଳ ସ୍ଥଳରେ ଦୁଇଟି ବିକଳ୍ପ ସମ୍ଭବ। ଯାହାକୁ ଲେପନ କରିହେବ ନାହିଁ, ସେଠି ସ୍ନାନ କରାଯିବ; ଅନ୍ୟଠାରେ ପଛେ ପଛେ ପୋଖାଲି କରାଯିବ।
ଦ୍ରଵ୍ଯୈଃ ପ୍ରସିଦ୍ଧୈର୍ଦେଵେଜ୍ଯା ପ୍ରତିମାଦିଷ୍ଵମାଯିନଃ । ଭକ୍ତସ୍ଯ ଚ ଯଥାଲବ୍ଧୈର୍ଭକ୍ତିଭାଵେନ ଚୈଵ ହି
ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଉପକରଣ ଦ୍ୱାରା ଦେବତା ଓ ପ୍ରତିମାର ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଓ ଭକ୍ତଙ୍କର ଯେଉଁଠି ଯେଉଁ ଉପଲବ୍ଧ ହୁଏ, ତାହାକୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ସ୍ନାନାଲଂକରଣଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠମର୍ଚାଯାମେଵ ଭୂପତେ । ସ୍ଥଂଡିଲେଷ୍ଵପି ଵିନ୍ଯାସୋ ଵହ୍ନାଵାଜ୍ଯହୁତଂ ହଵିଃ
ହେ ରାଜା, ପ୍ରତିମା ପୂଜାରେ ସ୍ନାନ ଓ ଶୃଙ୍ଗାର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ; ସମତଳ ସ୍ଥଳରେ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ, ଓ ଅଗ୍ନିରେ ଘୃତ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
ସୂର୍ଯେ ଚାଭ୍ଯର୍ହଣଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ସ୍ଥଂଡିଲେ ସଲିଲାଦିଭିଃ । ଶ୍ରଦ୍ଧଯୋପହୃତଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ହରୌ ଭକ୍ତେନ ଵାର୍ଯପି
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ; ସମତଳ ସ୍ଥଳରେ ଜଳ ଓ ଏହା ସଦୃଶ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ। ଭକ୍ତ ଯଦି ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ହରିଙ୍କୁ କେବଳ ଜଳ ମଧ୍ୟ ଅର୍ପଣ କରେ, ତାହା ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଗଂଧୋ ଧୂପଃ ସୁମନସୋ ଦୀପୋଽନ୍ନାଦ୍ଯଂ ଚ କିଂ ପୁନଃ । ଶୁଚିଃ ସଂଭୃତସଂଭାରଃ ପ୍ରାଗ୍ଦର୍ଭୈଃ କଲ୍ପିତାସନଃ
ସୁଗନ୍ଧ, ଧୂପ, ଫୁଲ, ଦୀପ, ଓ ଭୋଗ ଦେବାକୁ କଣ କହିବି? ଯିଏ ପବିତ୍ର, ଆବଶ୍ୟକ ଉପକରଣ ସଂଗ୍ରହ କରିଛି, ଓ ଦର୍ଭା ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ଆସନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛି—
ଆସୀନଃ ପ୍ରାଗୁଦଗ୍ଵକ୍ତ୍ରୋ ହ୍ଯର୍ଚାଯାମଥ ସମ୍ମୁଖଃ । କୃତନ୍ଯାସଃ କୃତନ୍ଯାସାଂ ହର୍ଯର୍ଚାଂ ପାଣିନା ସ୍ପୃଶେତ୍
ସେ ଲୋକ ପୂର୍ବ କିମ୍ବା ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ପ୍ରତିମା ସମ୍ମୁଖରେ ବସି, ନ୍ୟାସ କରି, ହସ୍ତ ଦ୍ୱାରା ହରିଙ୍କ ପ୍ରତିମାକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ।
କଲଶଂ ପ୍ରୋକ୍ଷଣୀଯଂ ଚ ଯଥାଵଦୁପସାଧଯେତ୍ । ତଦଦ୍ଭିର୍ଦେଵଯଜନଂ ଦ୍ରଵ୍ଯାଣ୍ଯାତ୍ମାନମେଵ ଚ
କଳଶ ଓ ପ୍ରୋକ୍ଷଣ ପାତ୍ରକୁ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ; ସେହି ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଦେବତା ପୂଜା ସ୍ଥଳ, ଉପକରଣ ଓ ନିଜକୁ ଶୁଧ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରୋକ୍ଷ୍ଯ ପାତ୍ରାଣି ତ୍ରୀଣ୍ଯଦ୍ଭିସ୍ତୈସ୍ତୈର୍ଦ୍ରଵ୍ଯୈସ୍ତୁ ସାଦଯେତ୍ । ପାଦ୍ଯାର୍ଘ୍ଯାଚମନୀଯାର୍ଥଂ ତ୍ରୀଣି ପାତ୍ରାଣି ଦାପଯେତ୍
ତିନିଟି ପାତ୍ରକୁ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରୋକ୍ଷଣ କରି, ଉପଯୁକ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଶୁଧ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ; ପାଦ୍ୟ, ଅର୍ଘ୍ୟ ଓ ଆଚମନ ପାଇଁ ତିନିଟି ପାତ୍ର ଦେବା ଉଚିତ।
ହୃତଶୀର୍ଷ୍ଣା ଚ ଶିଖଯା ଗାଯତ୍ର୍ଯା ଚାଭିମଂତ୍ରଯେତ୍ । ପିଂଡେ ଵାଯ୍ଵଗ୍ନିସଂସିଦ୍ଧେ ହୃତ୍ପଦ୍ମସ୍ଥାଂ ପରାଂ ଵିଭୋଃ
ଶିର ଉପରେ ଶିଖା ଧରି ଓ ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅଭିମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଉଚିତ; ପବନ ଓ ଅଗ୍ନିରେ ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ମାଟିର ଗଠିକୁ ହୃଦୟର ପଦ୍ମରେ ବିରାଜିତ ପରାଶକ୍ତି ଭାବି ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଣ୍ଵୀଂ ଜୀଵକଲାଂ ଧ୍ଯାଯେନ୍ନାଦାଂତେ ସିଦ୍ଧିଭାଵିତାମ୍ । ତଯାତ୍ମଭୂତଯା ପିଂଡେ ଵ୍ଯାପ୍ତେ ସଂପୂଜ୍ଯ ତନ୍ମଯଃ
ଶବ୍ଦର ଶେଷରେ ଥିବା ସୂକ୍ଷ୍ମ ଜୀବଶକ୍ତିକୁ ସିଦ୍ଧି ସହିତ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ; ସେହି ଶକ୍ତିକୁ ନିଜ ଆତ୍ମା ଭାବି, ଗଠିକୁ ସମ୍ପୂଜିତ କରି, ତାହା ସହିତ ଏକାତ୍ମ ହେବା ଉଚିତ।
ଆଵାହ୍ଯାର୍ଚାଦିଷୁ ସ୍ଥାପ୍ଯ ନ୍ଯସ୍ତାଂ ଗାଂ ତାଂ ପ୍ରପୂଜଯେତ୍ । ପାଦ୍ଯାର୍ଘ୍ଯସ୍ନାନାର୍ହଣାଦୀନୁପଚାରାନ୍ପ୍ରକଲ୍ପଯେତ୍
ସେ ମାଟିକୁ ଆବାହନ ଓ ପୂଜାରେ ସ୍ଥାପନ କରି, ମାନ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ; ପାଦ୍ୟ, ଅର୍ଘ୍ୟ, ସ୍ନାନ, ଅର୍ଘ୍ୟ ଇତ୍ୟାଦି ଉପଚାର ଦେବା ଉଚିତ।
ଧର୍ମାଦିଭିଶ୍ଚ ନଵଭିଃ କଲ୍ପଯିତ୍ଵାସନଂ ହରେଃ । ପଦ୍ମମଷ୍ଟଦଲଂ ତତ୍ର କର୍ଣିକାକେସରୋଜ୍ଜ୍ଵଲମ୍
ଧର୍ମ ଆଦି ନଉଟି ଗୁଣ ଦ୍ୱାରା ହରିଙ୍କ ପାଇଁ ଆସନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ସେଠି ଆଠଟି ପତ୍ର ଥିବା ପଦ୍ମ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କର୍ଣ୍ଣିକା ଓ କେଶର ରଖିବା ଉଚିତ।
ଉଭାଭ୍ଯାଂ ଵେଦତଂତ୍ରାଭ୍ଯାଂ ହରେରୁଭଯସିଦ୍ଧଯେ । ସୁଦର୍ଶନଂ ପାଂଚଜନ୍ଯଂ ଗଦାସୀଷୁ ଧନୁର୍ହଲମ୍
ବେଦ ଓ ତନ୍ତ୍ର ଦୁଇଟି ଦ୍ୱାରା, ହରିଙ୍କ ଦୁଇ ପ୍ରକାର ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ, ସୁଦର୍ଶନ, ପାଞ୍ଚଜନ୍ୟ, ଗଦା, ଖଡ଼ଗ, ଧନୁଷ ଓ ହଳ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ମୁଶଲଂ କୌସ୍ତୁଭଂ ମାଲାଂ ଶ୍ରୀଵତ୍ସଂ ଚାନୁପୂଜଯେତ୍ । ନଂଦଂ ସୁନଂଦଂ ଗରୁଡଂ ପ୍ରଚଂଡଂ ଚଂଡମେଵ ଚ
ମୁଶଳ, କୌସ୍ତୁଭ ମଣି, ମାଳା, ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ; ନନ୍ଦ, ସୁନନ୍ଦ, ଗରୁଡ଼, ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଓ ଚଣ୍ଡଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ମହାବଲଂ ବଲଂ ଚୈଵ କୁମୁଦଂ କୁମୁଦେକ୍ଷଣମ୍ । ଦୁର୍ଗାଂ ଵିନାଯକଂ ଵ୍ଯାସଂ ଵିଷ୍ଵକ୍ସେନଂ ଗୁରୂନ୍ସୁରାନ୍
ମହାବଳ, ବଳ, କୁମୁଦ, କୁମୁଦେକ୍ଷଣ; ଦୁର୍ଗା, ବିନାୟକ, ବ୍ୟାସ, ବିଷ୍ୱକ୍ସେନ, ଗୁରୁମାନେ ଓ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସ୍ଵେସ୍ଵେ ସ୍ଥାନେଷ୍ଵଭିମୁଖାନ୍ପୂଜଯେତ୍ପ୍ରୋକ୍ଷଣାଦିଭିଃ । ଚଂଦନୋଶୀରକର୍ପୂର କୁଂକୁମାଗୁରୁଵାସିତୈଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ସମ୍ମୁଖରେ ବସି, ପ୍ରୋକ୍ଷଣ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପଚାର, ଚନ୍ଦନ, ଉଶୀର, କପୂର, କୁଙ୍କୁମ, ଅଗୁରୁ ଓ ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସଲିଲୈ ସ୍ନାପଯେନ୍ମଂତ୍ରୈର୍ନିତ୍ଯଂ ଵା ଵିଭଵେ ସତି । ସ୍ଵର୍ଣଘର୍ମାନୁଵାକେନ ମହାପୁରୁଷଵିଦ୍ଯଯା
ସମ୍ଭବ ଥିଲେ ପ୍ରତିଦିନ ମନ୍ତ୍ର ଓ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ; ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣଘର୍ମାନୁବାକ ଓ ମହାପୁରୁଷବିଦ୍ୟା ଦ୍ୱାରା।
ପୌରୁଷେଣାପି ସୂକ୍ତେନ ସାମନୀରାଜନାଦିଭିଃ । ଵସ୍ତ୍ରୋପଵୀତାଭରଣ ପତ୍ରସ୍ରଗ୍ଗଂଧଲେପନୈଃ
ପୌରୁଷ ସୂକ୍ତ, ସାମଗାନ ଓ ରାଜାନ୍ନ ଇତ୍ୟାଦି ଦ୍ୱାରା; ବସ୍ତ୍ର, ଉପବୀତ, ଆଭୂଷଣ, ପତ୍ର, ମାଳା, ଓ ସୁଗନ୍ଧ ଲେପନ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଅଲଂକୁର୍ଵୀତ ସପ୍ରେମ ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତୋ ଯଥୋଚିତମ୍ । ପାଦ୍ଯମାଚମନୀଯଂ ଚ ଗଂଧଂ ସୁମନସୋକ୍ଷତାନ୍
ଏକ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ, ସ୍ନେହଭାବରେ, ଉଚିତ ଭାବରେ ସ୍ଥାନକୁ ଶୋଭାୟମାନ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ପାଦଧୋଇବା ପାଇଁ ଓ ମୁଖ ପରିଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ପାଣି, ସୁଗନ୍ଧ ଓ ତର ଫୁଲ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଗଂଧଧୂପୋପହାର୍ଯାଣି ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵୈ ଶ୍ରଦ୍ଧଯାର୍ଚକଃ । ଗୁଡପାଯସସର୍ପୀଂଷି ଶଷ୍କୁଲ୍ଯାପୂପମୋଦକାନ୍
ଉପାସକ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ସୁଗନ୍ଧ ଧୂପ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନୈବେଦ୍ୟ—ଗୁଡ଼, ଖିର, ଘିଅ, ଚିଡ଼ା, ଅମ୍ବିଲି ଓ ମିଠା ଲଡୁ—ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ପାଯସଂ ଦଧିସର୍ପିଶ୍ଚ ନୈଵେଦ୍ଯଂ ସ ଵିକଲ୍ପଯେତ୍ । ଅଭ୍ଯଂଗୋନ୍ମର୍ଦନାଦର୍ଶ ଦଂତଧାଵାଭିଷେଚନମ୍
ଖିର, ଦହି ଓ ଘିଅ ନୈବେଦ୍ୟ ଭାବେ ଚୟନ କରିବା ଉଚିତ; ଏହାସହିତ ଅଙ୍ଗରେ ତେଲ ଲଗାଇବା, ମସାଜ, ଦର୍ପଣ, ଦାନ୍ତ ଧୋଇବା ଓ ସ୍ନାନ ଦେବା ମଧ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଅନ୍ନାଦ୍ଯଂ ନୃତ୍ଯଗୀତାନି ସର୍ଵାଣି ସ୍ଯୁରଥାନ୍ଵହମ୍ । ଵିଧିନା ଵିହିତେ କୁଂଡେ ମେଖଲାଵର୍ତଵେଦିଭିଃ
ପ୍ରତିଦିନ ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନୀୟ, ନୃତ୍ୟ ଓ ଗୀତ ହେବା ଉଚିତ; ଏସବୁ ନିୟମିତ ଭାବରେ ବେଦି ଓ ବିଶେଷ ବାଘା ଦ୍ୱାରା ନିର୍ବାହ କରିବା ଉଚିତ।