କପିଲଶ୍ଚାସୁରିଶ୍ଚୈଵ ଵୋଢୁଃ ପଂଚଶିଖସ୍ତଥା । ତେ ସର୍ଵେ ତୃପ୍ତିମାଯାଂତୁ ମଦ୍ଦତ୍ତେନାଂବୁନା ସଦା
କପିଳ, ଅସୁରି, ବୋଢୁ ଏବଂ ପଞ୍ଚଶିଖ — ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୋତେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଜଳ ଦ୍ୱାରା ସଦା ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ମିଳୁ।
ମରୀଚିମତ୍ର୍ଯଂଗିରସୌ ପୁଲସ୍ତ୍ଯଂ ପୁଲହଂ କ୍ରତୁମ୍ । ପ୍ରଚେତସଂ ଵସିଷ୍ଠଂ ଚ ଭୃଗୁଂ ନାରଦମେଵ ଚ
ମରୀଚି, ଅତ୍ରି, ଅଙ୍ଗିରା, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ, ପୁଲହ, କ୍ରତୁ, ପ୍ରଚେତସ, ବଶିଷ୍ଠ, ଭୃଗୁ ଏବଂ ନାରଦ।
ଦେଵବ୍ରହ୍ମଋଷୀନ୍ସର୍ଵାଂସ୍ତର୍ପଯେଦକ୍ଷତୋଦକୈଃ । ଅପସଵ୍ଯଂ ତତଃ କୁର୍ଯାତ୍ସଵ୍ଯଂ ଜାନ୍ଵାଚ୍ଯ ଭୂତଲେ
ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନେ ପାଇଁ ଅଖଣ୍ଡ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ତର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ତାପରେ ବାମ ହାତରେ, ପରେ ଡାହାଣ ହାତରେ ଏବଂ ଗୁଡ଼ିକ ଭୂମିରେ ଘୁଁଡ଼ି ରଖି କରିବା ଦରକାର।
ଅଗ୍ନିଷ୍ଵାତ୍ତାସ୍ତଥା ସୌମ୍ଯା ହଵିଷ୍ମଂତସ୍ତଥୋଷ୍ମପାଃ । କଵ୍ଯାନଲାନ୍ବର୍ହିଷଦସ୍ତଥା ଵୈ ଚାଜ୍ଯପାଃ ପୁନଃ
ଅଗ୍ନିଷ୍ୱାତ୍ତ, ସୌମ୍ୟ, ହବିଷ୍ମତ, ଉଷ୍ମପା, କବ୍ୟାନଳ, ବର୍ହିଷଦ ଏବଂ ପୁନି ଘିଅ ପିଉଥିବାମାନେ ପାଇଁ ତର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ସଂତର୍ପଯେତ୍ପିତୄନ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ସତିଲୋଦକଚଂଦନୈଃ । ଯମାଯ ଧର୍ମରାଜାଯ ମୃତ୍ଯଵେ ଚାଂତକାଯ ଚ
ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଭକ୍ତି ସହିତ, ତିଳ ଜଳ ଏବଂ ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ତର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଯମ, ଧର୍ମରାଜ, ମୃତ୍ୟୁ ଏବଂ ଅନ୍ତକ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ।
ଵୈଵସ୍ଵତାଯ କାଲାଯ ସର୍ଵଭୂତକ୍ଷଯାଯ ଚ । ଉଦୁଂବରାଯ ଦଧ୍ନାଯ ନୀଲାଯ ପରମେଷ୍ଠିନେ
ବୈବସ୍ବତ, କାଳ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ନାଶକ, ଉଡୁମ୍ବର, ଦଧ୍ନ, ନୀଳ ଏବଂ ପରମେଷ୍ଠିନ ପାଇଁ।
ଵୃକୋଦରାଯ ଚିତ୍ରାଯ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତାଯ ଵୈ ନମଃ । ଦର୍ଭପାଣିସ୍ତୁ ଵିଧିଵତ୍ପିତୄନ୍ସଂତର୍ପଯେତ୍ତତଃ
ବୃକୋଦର, ଚିତ୍ରା, ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ। ତାପରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଦର୍ଭା ଧରି ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ତର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ପିତ୍ରାଦୀନ୍ନାମଗୋତ୍ରେଣ ତଥା ମାତାମହାନପି । ସଂତର୍ପ୍ଯ ଵିଧିନା ସର୍ଵାନିମଂ ମଂତ୍ରମୁଦୀରଯେତ୍
ପିତୃମାନେ ଏବଂ ମାତାମାହମାନେଙ୍କୁ ନାମ ଓ ଗୋତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତର୍ପଣ କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଯେ ବାଂଧଵା ବାଂଧଵା ଯେ ଯେଽନ୍ଯଜନ୍ମନି ବାଂଧଵାଃ । ତେ ତୃପ୍ତିମଖିଲାଂ ଯାଂତୁ ଯେଽସ୍ମତ୍ତସ୍ତୋଯକାଂକ୍ଷିଣଃ
ଯେଉଁମାନେ ଆମର ବାନ୍ଧବ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଜନ୍ମରେ ଯେଉଁମାନେ ବାନ୍ଧବ ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଆମଠାରୁ ଜଳ ଆଶା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ପାଉନ୍ତୁ।
ଆଚମ୍ଯ ଵିଧିଵତ୍ସମ୍ଯଗାଲିଖେତ୍ପଦ୍ମମଗ୍ରତଃ । ସାକ୍ଷତୈଶ୍ଚ ସପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ସଲିଲାରୁଣଚଂଦନୈଃ
ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଭଲଭାବେ ଆଚମନ କରି, ସାମ୍ନାରେ ଅଖଣ୍ଡ ଚାଉଳ, ଫୁଲ, ଜଳ ଏବଂ ରକ୍ତ ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ପଦ୍ମ ଚିତ୍ରାଯିବା ଉଚିତ।
ଅର୍ଘଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ପ୍ରଯତ୍ନେନ ସୂର୍ଯ୍ଯନାମାନୁକୀର୍ତ୍ତନୈଃ । ନମସ୍ତେ ଵିଷ୍ଣୁରୂପାଯ ନମସ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମରୂପିଣେ
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଯତ୍ନ ସହିତ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ। ବିଷ୍ଣୁ ରୂପୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ବ୍ରହ୍ମା ରୂପୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ସହସ୍ରରଶ୍ମଯେ ସୂର୍ଯ ନମସ୍ତେ ସର୍ଵତେଜସେ । ନମସ୍ତେ ରୁଦ୍ରଵପୁଷେ ନମସ୍ତେ ଭକ୍ତଵତ୍ସଲ
ହଜାର ରଶ୍ମି ଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ସମସ୍ତ ତେଜ ଥିବା ଜଣେକୁ ନମସ୍କାର। ରୁଦ୍ର ରୂପୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଭକ୍ତମାନେଙ୍କୁ ଭଲପାଉଥିବା ଜଣେକୁ ନମସ୍କାର।
ପଦ୍ମନାଭ ନମସ୍ତେଽସ୍ତୁ କୁଂଡଲାଂଗଦଭୂଷିତ । ନମସ୍ତେ ସର୍ଵଲୋକେଶ ସୁପ୍ତାନାମୁପବୋଧନ
ହେ ପଦ୍ମନାଭ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ। କୁଣ୍ଡଳ ଓ ବାହୁବଳି ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ନାଥ, ଶୟନରତ ଲୋକଙ୍କୁ ଜାଗାଇଥିବା ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ସୁକୃତଂ ଦୁଷ୍କୃତଂ ଚୈଵ ସର୍ଵଂ ପଶ୍ଯସି ସର୍ଵଦା । ସତ୍ଯଦେଵ ନମସ୍ତେଽସ୍ତୁ ପ୍ରସୀଦ ମମ ଭାସ୍କର
ଆପଣ ସଦା ସମସ୍ତ ଭଲ ଓ ଖରାପ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖନ୍ତି। ସତ୍ୟର ଦେବତା, ଭାସ୍କର, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ, ଦୟା କରନ୍ତୁ।
ଦିଵାକର ନମସ୍ତେସ୍ତୁ ପ୍ରଭାକର ନମୋସ୍ତୁ ତେ । ଏଵଂ ସୂର୍ଯଂ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ସପ୍ତ କୃତ୍ଵା ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍
ଦିବାକର, ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ। ପ୍ରଭାକର, ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ। ଏଭଳି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ସାତଥର ପରିକ୍ରମା କରିବା ପରେ—
ଦ୍ଵିଜଂ ଗାଂ କାଂଚନଂ ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵା ପଶ୍ଚାଚ୍ଚ ସ୍ଵଗୃହଂ ଵ୍ରଜେତ୍ । ଆଶ୍ରମସ୍ଥାଂସ୍ତତଃ ପୂଜ୍ଯ ପ୍ରତିମାଂ ଚାପି ପୂଜଯେତ୍
ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଗାଈ ଏବଂ ସୁନା ସ୍ପର୍ଶ କରି, ପରେ ନିଜ ଘରକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ତାପରେ ଆଶ୍ରମରେ ଥିବା ଠାକୁର ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପୂର୍ଵଂ ଭକ୍ତ୍ଯୈଵ ଗୋଵିଂଦଂ ଗୃହୀ ଚ ନିଯତାତ୍ମଵାନ୍ । ପୂଜଯେଦ୍ଭକ୍ତିତୋ ରାଜନ୍ନୁଭଯତ୍ର ଯଥାଵିଧି
ପ୍ରଥମେ, ଏକ ଗୃହସ୍ଥ ନିଜକୁ ସଂଯମରେ ରଖି, ଭକ୍ତି ସହିତ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ରାଜା, ଦୁଇଠି ସ୍ଥାନରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ।
ଵିଶେଷାଦପି ଵୈଶାଖେ ଯୋଽର୍ଚଯେନ୍ମଧୁସୂଦନମ୍ । ସର୍ଵଂ ସଂଵତ୍ସରଂ ଯାଵଦର୍ଚିତସ୍ତେନ ମାଧଵଃ
ବିଶେଷ କରି ବୈଶାଖ ମାସରେ ଯେଉଁଠି ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ଏକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମାଧବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥାଏ।
ମାଧଵେ ମାସି ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ମେଷସ୍ଥେ କର୍ମସାକ୍ଷିଣି । କେଶଵପ୍ରୀତଯେ କୁର୍ଯାତ୍କେଶଵଵ୍ରତସଂଚଯମ୍
ମାଧବ ମାସ ଆସିଲେ, ମେଷ ରାଶିରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଥିଲେ, କେଶବଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ କେଶବ ବ୍ରତର ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଦଦ୍ଯାଦନେକଦାନାନି ତିଲାଜ୍ଯପ୍ରଭୃତୀନ୍ଯପି । ଜନ୍ମକୋଟିସମୁଦ୍ଭୂତ ପାତକାଂତକରାଣି ଚ
ତିଳ, ଘିଅ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦାନ ବହୁତ ଦେବା ଉଚିତ, ଯାହା କୋଟି କୋଟି ଜନ୍ମର ଆସିଥିବା ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରେ।
ଜଲାନ୍ନଶର୍କରାଧେନୁତିଲଧେନୁମୁଖାନି ଚ । ଵିତ୍ତମାନେନ ଦେଯାନି ଦାନାନୀପ୍ସିତସିଦ୍ଧଯେ
ପାଣି, ଭୋଜନ, ଚିନି, ଗାଈ, ତିଳ, ଗାଈ ଏବଂ ଧନ ନିଜ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ, ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ପାଇବା ପାଇଁ।
ଵୈଶାଖଂ ସକଲଂ ମାସଂ ନିତ୍ଯସ୍ନାଯୀ ଜିତେଂଦ୍ରିଯଃ । ଜପନ୍ହଵିଷ୍ଯଂ ଭୁଂଜାନଃ ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୈଶାଖ ମାସରେ ଯିଏ ନିତ୍ୟସ୍ନାନ କରେ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରେ, ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ହବିଷ୍ୟ ଭୋଜନ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ।
ଏକଭୁକ୍ତମଥୋ ନକ୍ତମଯାଚିତମତଂଦ୍ରିତଃ । ମାଧଵେ ମାସି ଯଃ କୁର୍ଯାଲ୍ଲଭତେ ସର୍ଵମୀପ୍ସିତମ୍
ମାଧବ ମାସରେ ଯିଏ ଏକଥର ଭୋଜନ କରେ, ରାତିରେ ଖାଏ, ଅନ୍ୟଠାରୁ ଚାହିଁ ନେଇନାହିଁ, ଏବଂ ଅଲସ ହୁଏନାହିଁ, ସେ ଚାହିଁଥିବା ସମସ୍ତ କିଛି ପାଏ।
ଵୈଶାଖେ ଵିଧିନା ସ୍ନାନଦ୍ଵଯଂ ନଦ୍ଯାଦିକେ ବହିଃ । ହଵିଷ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯଂ ଚ ଭୂଶଯ୍ଯା ନିଯମସ୍ଥିତିଃ
ବୈଶାଖ ମାସରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଦୁଇଥର ସ୍ନାନ କରିବା, ନଦୀ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଜଳସ୍ଥଳରେ, ହବିଷ୍ୟ ଭୋଜନ, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ରଖିବା, ଭୂମିରେ ଶୋଇବା ଏବଂ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ରହିବା ଉଚିତ।
ଵ୍ରତଂ ଦାନଂ ଜପୋ ହୋମୋ ମଧୁସୂଦନପୂଜନମ୍ । ଅପି ଜନ୍ମସହସ୍ରୋତ୍ଥଂ ପାପଂ ଦହତି ଦାରୁଣମ୍
ବ୍ରତ, ଦାନ, ଜପ, ହୋମ ଓ ମଧୁସୂଦନଙ୍କ ପୂଜା—ଏହି ସବୁ ଦ୍ୱାରା ହଜାର ଜନ୍ମର ଭୟଙ୍କର ପାପ ମଧ୍ୟ ଦହିଯାଏ।
ଯଥୈଵ ମାଧଵୋ ଧ୍ଯାତୋ ଵିନାଶଯତି କିଲ୍ବିଷମ୍ । ତଥୈଵ ମାଧଵେ ସ୍ନାନଂ ନିଯମେନ ଵିନିର୍ମିତମ୍
ଯେପରି ମାଧବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ, ସେପରି ମାଧବ ମାସରେ ନିୟମରେ ସ୍ନାନ କଲେ ମଧ୍ୟ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ତୀର୍ଥେ ଚାନୁଦିନଂ ସ୍ନାନଂ ତିଲୈଶ୍ଚ ପିତୃତର୍ପଣମ୍ । ଦାନଂ ଧର୍ମଘଟାଦୀନାଂ ମଧୁସୂଦନପୂଜନମ୍
ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଦିନକୁ ସ୍ନାନ, ତିଳ ଜଳରେ ପିତୃପିତାମହଙ୍କୁ ତର୍ପଣ, ଧର୍ମଘଟ ଓ ଅନ୍ୟ ଦାନ, ମଧୁସୂଦନଙ୍କ ପୂଜା—
ମାଧଵେ ମାସି କୁର୍ଵୀତ ମଧୁସୂଦନତୁଷ୍ଟିଦମ୍ । ତିଲୋଦକସୁଵର୍ଣାନ୍ନ ଶର୍କରାଂବରଭୂଷଣମ୍
ମାଧବ ମାସରେ ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ ତିଳ ଜଳ, ସୁନା, ଭୋଜନ, ଚିନି, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଗହଣା ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ପାଦତ୍ରାଣାତପତ୍ରାଂବୁ କୁଂଭାନ୍ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦ୍ଵିଜାତିଷୁ । ତ୍ରିସଂଧ୍ଯଂ ପୂଜଯେଦୀଶଂ ଭକ୍ତିତୋ ମଧୁସୂଦନମ୍
ଦ୍ୱିଜମାନେଙ୍କୁ ପାଦାବରଣ, ଛତା, ପାଣିର ଘଡ଼ା ଓ କୁମ୍ଭ ଦେବା ଉଚିତ। ତିନି ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସାକ୍ଷାଦ୍ଵିମଲଯା ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ସମୁପେତଂ ସମାହିତଃ । ସୁଵର୍ଣତିଲପାତ୍ରୈଶ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣାଞ୍ଛକ୍ତିତୋ ବହୂନ୍
ଶୁଦ୍ଧ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ସହିତ ଏକାଗ୍ର ମନେ, ଯେତେ ସମ୍ଭବ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ସୁନା ଓ ତିଳର ପାତ୍ର ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।