ଭଵେତ୍ସଂନିହିତା ତତ୍ର ଗଂଗା ତ୍ରିପଥଗାମିନୀ । ସପ୍ତଵାରାଭି ଜପ୍ତେନ କରସଂପୁଟଯୋଜିତେ
ସେଠାରେ ତିନି ମାର୍ଗରେ ବହୁଥିବା ଗଙ୍ଗା ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି; ହାତ ଯୋଡି ସପ୍ତବାର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ।
ମୂର୍ଧ୍ନି କୃତ୍ଵା ଜଲଂ ଭୂପଶ୍ଚତୁର୍ଵା ପଂଚ ସପ୍ତ ଵା । ସ୍ନାନଂ କୃତ୍ଵା ମୃଦା ତଦ୍ଵଦାମଂତ୍ର୍ଯ ତୁ ଵିଧାନତଃ
ମୁଣ୍ଡରେ ଚାରି, ପାଞ୍ଚ, କିମ୍ବା ସାତଥର ଜଳ ଦେଇ, ପୃଥିବୀ ଦ୍ୱାରା ସ୍ନାନ କରି, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଶ୍ଵକ୍ରାଂତେ ରଥକ୍ରାଂତେ ଵିଷ୍ଣୁକ୍ରାଂତେ ଵସୁଂଧରେ । ମୃତ୍ତିକେ ହର ମେ ପାପଂ ଯନ୍ମଯା ଦୁଷ୍କୃତଂ କୃତମ୍
ଅଶ୍ୱ, ରଥ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପଦ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ମାଟି, ହେ ମୃତ୍ତିକା, ମୋର ଯେଉଁ ପାପ ମୁଁ କରିଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଦୂର କର।
ଉଦ୍ଧୃତାସି ଵରାହେଣ ଵିଷ୍ଣୁନା ଶତବାହୁନା । ନମସ୍ତେ ସର୍ଵଲୋକାନାଂ ପ୍ରଭଵାରଣି ସୁଵ୍ରତେ
ବିଷ୍ଣୁ ଜଣେ ବରାହ ଆକାରେ ଶତବାହୁ ହୋଇ ତୁମକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ; ହେ ସୁସଂଯମିତେ, ସମସ୍ତ ଲୋକର ମୂଳ ଓ ବିଘ୍ନ ଦୂରକାରିଣୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଏଵଂ ସ୍ନାତ୍ଵା ତତଃ ପଶ୍ଚାଦାଚମ୍ଯ ତୁ ଵିଧାନତଃ । ଉତ୍ଥାଯ ଵାସସୀ ଶୁକ୍ଲେ ଶୁଦ୍ଧେ ତୁ ପରିଧାପଯେତ୍
ଏଭଳି ସ୍ନାନ କରିବା ପରେ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଆଚମନ କରି, ଉଠି ଶୁଧ୍ଧ ଏବଂ ସଫେଦ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବା ଉଚିତ।
ତତସ୍ତୁ ତର୍ପ୍ପଣଂ କୁର୍ଯ୍ଯାତ୍ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯାପ୍ଯାଯନାଯ ଵୈ । ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ତର୍ପ୍ପଯେତ୍ପୂର୍ଵଂ ଵିଷ୍ଣୁଂ ରୁଦ୍ରଂ ପ୍ରଜାପତିମ୍
ତାପରେ, ତିନି ଲୋକର ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ତର୍ପଣ କରିବା ଦରକାର। ପ୍ରଥମେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ, ପରେ ବିଷ୍ଣୁ, ରୁଦ୍ର ଏବଂ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ତର୍ପଣ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦେଵାନ୍ଯକ୍ଷାଂସ୍ତଥା ନାଗାନ୍ଗଂଧର୍ଵାପ୍ସରସୋସୁରାନ୍ । କ୍ରୂରାନ୍ସର୍ପାନ୍ସୁପର୍ଣାଂଶ୍ଚ ତରୂନ୍ଵୈ ଜଂତୁକାନ୍ଖଗାନ୍
ଦେବତା, ଯକ୍ଷ, ନାଗ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ଅସୁର, ଭୟଙ୍କର ସାପ, ଗରୁଡ଼, ଗଛ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଏବଂ ପକ୍ଷୀମାନେ ପାଇଁ ତର୍ପଣ ଦେବା ଉଚିତ।
ଵିଦ୍ଯାଧରାଞ୍ଜଲଧରାଂସ୍ତଥୈଵାକାଶଗାମିନଃ । ନିରାଧାରାଶ୍ଚ ଯେ ଜୀଵାଃ ପାପକର୍ମରତାଶ୍ଚ ଯେ
ବିଦ୍ୟାଧର, ଜଳଧର, ଆକାଶରେ ଚଳିଥିବାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଆଧାର ବିନା ବଞ୍ଚନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ପାପ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିନ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ତର୍ପଣ ଦେବା ଉଚିତ।
ତେଷାମାପ୍ଯାଯନାର୍ଥାଯ ଦୀଯତେ ସଲିଲଂ ମଯା । କୃତୋପଵୀତୀ ଦେଵେଷୁ ନିଵୀତୀ ଚ ଭଵେନ୍ନରଃ
ସେମାନଙ୍କର ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ମୁଁ ଜଳ ଦେଉଛି। ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉପବୀତ ପିନ୍ଧିଲେ, ଏକ ମଣିଷ ନିବୀତ ହୁଏ।
ମନୁଷ୍ଯାଂସ୍ତର୍ପ୍ପଯେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ରାନୃଷୀଂସ୍ତଥା । ସନକଃ ସନଂଦନଶ୍ଚୈଵ ତୃତୀଯଶ୍ଚ ସନାତନଃ
ମଣିଷମାନେ ପାଇଁ ଭକ୍ତି ସହିତ ତର୍ପଣ ଦେବା ଉଚିତ, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପୁଅ, ଋଷିମାନେ — ସନକ, ସନନ୍ଦନ ଏବଂ ତୃତୀୟ ସନାତନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।
କପିଲଶ୍ଚାସୁରିଶ୍ଚୈଵ ଵୋଢୁଃ ପଂଚଶିଖସ୍ତଥା । ତେ ସର୍ଵେ ତୃପ୍ତିମାଯାଂତୁ ମଦ୍ଦତ୍ତେନାଂବୁନା ସଦା
କପିଳ, ଅସୁରି, ବୋଢୁ ଏବଂ ପଞ୍ଚଶିଖ — ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୋତେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଜଳ ଦ୍ୱାରା ସଦା ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ମିଳୁ।
ମରୀଚିମତ୍ର୍ଯଂଗିରସୌ ପୁଲସ୍ତ୍ଯଂ ପୁଲହଂ କ୍ରତୁମ୍ । ପ୍ରଚେତସଂ ଵସିଷ୍ଠଂ ଚ ଭୃଗୁଂ ନାରଦମେଵ ଚ
ମରୀଚି, ଅତ୍ରି, ଅଙ୍ଗିରା, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ, ପୁଲହ, କ୍ରତୁ, ପ୍ରଚେତସ, ବଶିଷ୍ଠ, ଭୃଗୁ ଏବଂ ନାରଦ।
ଦେଵବ୍ରହ୍ମଋଷୀନ୍ସର୍ଵାଂସ୍ତର୍ପଯେଦକ୍ଷତୋଦକୈଃ । ଅପସଵ୍ଯଂ ତତଃ କୁର୍ଯାତ୍ସଵ୍ଯଂ ଜାନ୍ଵାଚ୍ଯ ଭୂତଲେ
ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନେ ପାଇଁ ଅଖଣ୍ଡ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ତର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ତାପରେ ବାମ ହାତରେ, ପରେ ଡାହାଣ ହାତରେ ଏବଂ ଗୁଡ଼ିକ ଭୂମିରେ ଘୁଁଡ଼ି ରଖି କରିବା ଦରକାର।
ଅଗ୍ନିଷ୍ଵାତ୍ତାସ୍ତଥା ସୌମ୍ଯା ହଵିଷ୍ମଂତସ୍ତଥୋଷ୍ମପାଃ । କଵ୍ଯାନଲାନ୍ବର୍ହିଷଦସ୍ତଥା ଵୈ ଚାଜ୍ଯପାଃ ପୁନଃ
ଅଗ୍ନିଷ୍ୱାତ୍ତ, ସୌମ୍ୟ, ହବିଷ୍ମତ, ଉଷ୍ମପା, କବ୍ୟାନଳ, ବର୍ହିଷଦ ଏବଂ ପୁନି ଘିଅ ପିଉଥିବାମାନେ ପାଇଁ ତର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ସଂତର୍ପଯେତ୍ପିତୄନ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ସତିଲୋଦକଚଂଦନୈଃ । ଯମାଯ ଧର୍ମରାଜାଯ ମୃତ୍ଯଵେ ଚାଂତକାଯ ଚ
ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଭକ୍ତି ସହିତ, ତିଳ ଜଳ ଏବଂ ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ତର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଯମ, ଧର୍ମରାଜ, ମୃତ୍ୟୁ ଏବଂ ଅନ୍ତକ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ।
ଵୈଵସ୍ଵତାଯ କାଲାଯ ସର୍ଵଭୂତକ୍ଷଯାଯ ଚ । ଉଦୁଂବରାଯ ଦଧ୍ନାଯ ନୀଲାଯ ପରମେଷ୍ଠିନେ
ବୈବସ୍ବତ, କାଳ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ନାଶକ, ଉଡୁମ୍ବର, ଦଧ୍ନ, ନୀଳ ଏବଂ ପରମେଷ୍ଠିନ ପାଇଁ।
ଵୃକୋଦରାଯ ଚିତ୍ରାଯ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତାଯ ଵୈ ନମଃ । ଦର୍ଭପାଣିସ୍ତୁ ଵିଧିଵତ୍ପିତୄନ୍ସଂତର୍ପଯେତ୍ତତଃ
ବୃକୋଦର, ଚିତ୍ରା, ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ। ତାପରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଦର୍ଭା ଧରି ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ତର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ପିତ୍ରାଦୀନ୍ନାମଗୋତ୍ରେଣ ତଥା ମାତାମହାନପି । ସଂତର୍ପ୍ଯ ଵିଧିନା ସର୍ଵାନିମଂ ମଂତ୍ରମୁଦୀରଯେତ୍
ପିତୃମାନେ ଏବଂ ମାତାମାହମାନେଙ୍କୁ ନାମ ଓ ଗୋତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତର୍ପଣ କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଯେ ବାଂଧଵା ବାଂଧଵା ଯେ ଯେଽନ୍ଯଜନ୍ମନି ବାଂଧଵାଃ । ତେ ତୃପ୍ତିମଖିଲାଂ ଯାଂତୁ ଯେଽସ୍ମତ୍ତସ୍ତୋଯକାଂକ୍ଷିଣଃ
ଯେଉଁମାନେ ଆମର ବାନ୍ଧବ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଜନ୍ମରେ ଯେଉଁମାନେ ବାନ୍ଧବ ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଆମଠାରୁ ଜଳ ଆଶା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ପାଉନ୍ତୁ।
ଆଚମ୍ଯ ଵିଧିଵତ୍ସମ୍ଯଗାଲିଖେତ୍ପଦ୍ମମଗ୍ରତଃ । ସାକ୍ଷତୈଶ୍ଚ ସପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ସଲିଲାରୁଣଚଂଦନୈଃ
ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଭଲଭାବେ ଆଚମନ କରି, ସାମ୍ନାରେ ଅଖଣ୍ଡ ଚାଉଳ, ଫୁଲ, ଜଳ ଏବଂ ରକ୍ତ ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ପଦ୍ମ ଚିତ୍ରାଯିବା ଉଚିତ।
ଅର୍ଘଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ପ୍ରଯତ୍ନେନ ସୂର୍ଯ୍ଯନାମାନୁକୀର୍ତ୍ତନୈଃ । ନମସ୍ତେ ଵିଷ୍ଣୁରୂପାଯ ନମସ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମରୂପିଣେ
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଯତ୍ନ ସହିତ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ। ବିଷ୍ଣୁ ରୂପୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ବ୍ରହ୍ମା ରୂପୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ସହସ୍ରରଶ୍ମଯେ ସୂର୍ଯ ନମସ୍ତେ ସର୍ଵତେଜସେ । ନମସ୍ତେ ରୁଦ୍ରଵପୁଷେ ନମସ୍ତେ ଭକ୍ତଵତ୍ସଲ
ହଜାର ରଶ୍ମି ଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ସମସ୍ତ ତେଜ ଥିବା ଜଣେକୁ ନମସ୍କାର। ରୁଦ୍ର ରୂପୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଭକ୍ତମାନେଙ୍କୁ ଭଲପାଉଥିବା ଜଣେକୁ ନମସ୍କାର।
ପଦ୍ମନାଭ ନମସ୍ତେଽସ୍ତୁ କୁଂଡଲାଂଗଦଭୂଷିତ । ନମସ୍ତେ ସର୍ଵଲୋକେଶ ସୁପ୍ତାନାମୁପବୋଧନ
ହେ ପଦ୍ମନାଭ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ। କୁଣ୍ଡଳ ଓ ବାହୁବଳି ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ନାଥ, ଶୟନରତ ଲୋକଙ୍କୁ ଜାଗାଇଥିବା ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ।
ସୁକୃତଂ ଦୁଷ୍କୃତଂ ଚୈଵ ସର୍ଵଂ ପଶ୍ଯସି ସର୍ଵଦା । ସତ୍ଯଦେଵ ନମସ୍ତେଽସ୍ତୁ ପ୍ରସୀଦ ମମ ଭାସ୍କର
ଆପଣ ସଦା ସମସ୍ତ ଭଲ ଓ ଖରାପ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖନ୍ତି। ସତ୍ୟର ଦେବତା, ଭାସ୍କର, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ, ଦୟା କରନ୍ତୁ।
ଦିଵାକର ନମସ୍ତେସ୍ତୁ ପ୍ରଭାକର ନମୋସ୍ତୁ ତେ । ଏଵଂ ସୂର୍ଯଂ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ସପ୍ତ କୃତ୍ଵା ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍
ଦିବାକର, ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ। ପ୍ରଭାକର, ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ। ଏଭଳି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ସାତଥର ପରିକ୍ରମା କରିବା ପରେ—
ଦ୍ଵିଜଂ ଗାଂ କାଂଚନଂ ସ୍ପୃଷ୍ଟ୍ଵା ପଶ୍ଚାଚ୍ଚ ସ୍ଵଗୃହଂ ଵ୍ରଜେତ୍ । ଆଶ୍ରମସ୍ଥାଂସ୍ତତଃ ପୂଜ୍ଯ ପ୍ରତିମାଂ ଚାପି ପୂଜଯେତ୍
ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଗାଈ ଏବଂ ସୁନା ସ୍ପର୍ଶ କରି, ପରେ ନିଜ ଘରକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ତାପରେ ଆଶ୍ରମରେ ଥିବା ଠାକୁର ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପୂର୍ଵଂ ଭକ୍ତ୍ଯୈଵ ଗୋଵିଂଦଂ ଗୃହୀ ଚ ନିଯତାତ୍ମଵାନ୍ । ପୂଜଯେଦ୍ଭକ୍ତିତୋ ରାଜନ୍ନୁଭଯତ୍ର ଯଥାଵିଧି
ପ୍ରଥମେ, ଏକ ଗୃହସ୍ଥ ନିଜକୁ ସଂଯମରେ ରଖି, ଭକ୍ତି ସହିତ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ରାଜା, ଦୁଇଠି ସ୍ଥାନରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ।
ଵିଶେଷାଦପି ଵୈଶାଖେ ଯୋଽର୍ଚଯେନ୍ମଧୁସୂଦନମ୍ । ସର୍ଵଂ ସଂଵତ୍ସରଂ ଯାଵଦର୍ଚିତସ୍ତେନ ମାଧଵଃ
ବିଶେଷ କରି ବୈଶାଖ ମାସରେ ଯେଉଁଠି ମଧୁସୂଦନଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ଏକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମାଧବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥାଏ।
ମାଧଵେ ମାସି ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ମେଷସ୍ଥେ କର୍ମସାକ୍ଷିଣି । କେଶଵପ୍ରୀତଯେ କୁର୍ଯାତ୍କେଶଵଵ୍ରତସଂଚଯମ୍
ମାଧବ ମାସ ଆସିଲେ, ମେଷ ରାଶିରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଥିଲେ, କେଶବଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ କେଶବ ବ୍ରତର ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଦଦ୍ଯାଦନେକଦାନାନି ତିଲାଜ୍ଯପ୍ରଭୃତୀନ୍ଯପି । ଜନ୍ମକୋଟିସମୁଦ୍ଭୂତ ପାତକାଂତକରାଣି ଚ
ତିଳ, ଘିଅ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦାନ ବହୁତ ଦେବା ଉଚିତ, ଯାହା କୋଟି କୋଟି ଜନ୍ମର ଆସିଥିବା ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରେ।