ପୂର୍ଵଂ ଦେଵଗଂଧର୍ଵଯୋଷିତୋ ହ୍ଯଷ୍ଟାଵକ୍ରଂ ମହାମୁନିଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଜହସୁସ୍ତତସ୍ତେନ ଶପ୍ତା ଵେଶ୍ଯା ଭଵିଷ୍ଯଥ ତତସ୍ତାଭି ପ୍ରସାଦିତଃ ପୂଜିତଶ୍ଚ ତତ୍ପ୍ରସାଦାତ୍ସର୍ଵଲୋକୈଶ୍ଚ ନମସ୍କୃତଂ ଵାସୁଦେଵଂ ଭର୍ତାରମଵାପ୍ଯାପି ତେନୈଵ ଦସ୍ଯୁହସ୍ତଂ ଗତା ଅଭଵନ୍
ପୂର୍ବରୁ ଏହି ମହିଳାମାନେ ଦେବୀ ଏବଂ ଗନ୍ଧର୍ବୀ ଥିଲେ, ସେମାନେ ମହାମୁନି ଅଷ୍ଟାବକ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖି ହସିଥିଲେ, ତେଣୁ ସେ ତାଙ୍କୁ ଦାଣ୍ଡ ଦେଇଥିଲେ ଯେ, 'ତୁମେ ବେଶ୍ୟା ହେବେ'। ପରେ ସେମାନେ ମୁନିଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି ପୂଜା କଲେ, ତାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ପୂଜିତ ବସୁଦେବଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀ ଭାବେ ପାଇଲେ, କିନ୍ତୁ ସେଇ ଶାପରେ ଡାକାମାନଙ୍କ ହାତକୁ ପଡ଼ିଲେ।
ଅର୍ଜୁନୋଽପି ଦସ୍ଯୁଭିର୍ନିର୍ଜିତଃ ଶୋକସମାଵିଷ୍ଟୋ ମମ ଭୁଜବଲଂ ସଵୀର୍ଯଂ କୃଷ୍ଣେନୈଵ ସହ ସର୍ଵମୈଶ୍ଵର୍ଯଂ ନିର୍ଯାତମିତି ମତ୍ଵା ଅଦ୍ଯ ମମ ଭାଗ୍ଯ କ୍ଷଯ ଇତି ଵଦନ୍ସାଯଂ ସଂଧ୍ଯାରଵିରିଵ ନିଃଶେଷଵିନଷ୍ଟତେଜାଃ ସ୍ଵାଂ ପୁରୀଂ ସମାଜଗାମ
ଅର୍ଜୁନ ମଧ୍ୟ ଡାକାମାନଙ୍କ ଠାରେ ପରାଜିତ ହୋଇ, ଦୁଃଖରେ ଡୁବିଗଲେ। ସେ ଭାବିଲେ, 'ମୋର ବାହୁବଳ, ପ୍ରାକ୍ରମ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଏଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହିତ ଚାଲିଗଲା; ଆଜି ମୋ ଭାଗ୍ୟ ଶେଷ ହେଲା'। ଏହିପରି କହି, ସଂଧ୍ୟା ବେଳର ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ସମସ୍ତ ତେଜ ହରାଇ ନିଜ ସହରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ଏଵଂ ହିତାର୍ଥାଯ ସର୍ଵଦେଵାନାଂ ସମସ୍ତଭୂଭାରଵିନାଶାଯ ଯଦୁଵଂଶେଽଵତୀର୍ଯ ସକଲରାକ୍ଷସଵିନାଶଂ କୃତ୍ଵା ମହାଂତମପି ଚୋର୍ଵୀଭାରଂ ନାଶଯିତ୍ଵା ନଂଦଵ୍ରଜଦ୍ଵାରକାମଥୁରାନିଵାସିନଃ ସର୍ଵାନ୍ସ୍ଥାଵରଜଂଗମାନ୍କାଲଭଵବଂଧୈର୍ମୋଚଯିତ୍ଵା ପରମୈଶ୍ଵର୍ଗେ ଶାଶ୍ଵତେ ଯୋଗିଗମ୍ଯେ ହିରଣ୍ମଯେ ରମ୍ଯେ ସାତ୍ଵିକେ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ନିତ୍ଯଂ ଦିଵ୍ଯମହିଷ୍ଯାଦିସଂସେଵ୍ଯମାନୋ ଵାସୁଦେଵ ଉଵାସ
ଅତ୍ର ଶ୍ଲୋକାଃ - ଅନ୍ଯେ ସର୍ଵେଽଵତାରାଃ ସ୍ଯୁଃ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଚରିତଂ ମହତ୍ । ଭୂଭାରକଵିନାଶାଯ ପ୍ରାଦୁର୍ଭୂତୋ ରମାପତିଃ
ଏଠାରେ ଶ୍ଲୋକ ଅଛି— ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଅବତାର ତାଙ୍କର; କୃଷ୍ଣଙ୍କର ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟ ପୃଥିବୀର ଭାର ନାଶ ପାଇଁ; ଏହି କାରଣରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀପତି ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଏତତ୍କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଚରିତଂ ଦୁଷ୍ଟାନାଂ ନାଶହେତଵେ । ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଃ କରୁଣାସିଂଧୁର୍ଵୈକୁଂଠେ ମୋଦତେ ସଦା ୧୦୦ 6.252.
ଏହି କୃଷ୍ଣଙ୍କର କଥା ଦୁଷ୍ଟମାନେଙ୍କ ନାଶ ପାଇଁ; ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, କୃପାର ସାଗର, ସଦା ବୈକୁଣ୍ଠରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
ଅତ୍ଯଦ୍ଭୁତମିଦଂ ଦେଵି କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଚରିତଂ ଶୁଭମ୍ । ସଂଗ୍ରହେଣ ମଯୈଵୋକ୍ତଂ ତଵ ସର୍ଵଫଲପ୍ରଦମ୍
ହେ ଦେବୀ, ଏହି ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ଶୁଭ କୃଷ୍ଣଙ୍କର କଥା ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ ତୁମକୁ କହିଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।
ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ଚରିତଂ ଯଃ ପଠେଦ୍ଧରିସନ୍ନିଧୌ । ସ୍ମରେଦ୍ଵା ଶୃଣୁଯାଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ସ ଯାତି ପରମଂ ପଦମ୍
ଯେଉଁଠି ହରିଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ବସୁଦେବଙ୍କ କଥା ପଢ଼େ, ମନେକରେ କିମ୍ବା ଭକ୍ତିରେ ଶୁଣେ, ସେ ପରମ ପଦକୁ ପହଞ୍ଚେ।
ମହାପାତକଯୁକ୍ତୋ ଵା ତଥୋପପାତକସଂଯୁତଃ । ବାଲକୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଚରିତଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ବଡ଼ ଅପରାଧ କିମ୍ବା ଛୋଟ ଅପରାଧ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ବାଳକ କୃଷ୍ଣଙ୍କର କଥା ଶୁଣିଲେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ।
ଦ୍ଵାରଵତ୍ଯାଂ ସମାସୀନଂ ରୁକ୍ମିଣୀସହିତଂ ହରିମ୍ । ସ୍ମରନ୍ଵୈ ମହଦୈଶ୍ଵର୍ଯମନେନାପ୍ନୋତ୍ଯସଂଶଯଃ
ଯେଉଁଠି ଦ୍ୱାରାକାରେ ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କ ସହିତ ହରି ବସିଛନ୍ତି, ସେଠି ତାଙ୍କୁ ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଠି ସ୍ମରଣ କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ମହାଶକ୍ତି ଓ ସମ୍ପଦ ପାଇଥାଏ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ସଂଗ୍ରାମେ ସଂକଟେ ଦୁର୍ଗେ ଶତ୍ରୁଭିଃ ପରିଵେଷ୍ଟିତେ । ନେତାରଂ ସର୍ଵଦେଵାନାଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ସୁଵିଜଯୀ ଭଵେତ୍
ଯୁଦ୍ଧରେ, ଦୁଃଖରେ, କିମ୍ବା ଶତ୍ରୁମାନେ ଘେରି ରଖିଥିବା କିଛି ଦୁର୍ଗରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ନେତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ ନିଶ୍ଚୟ ସଫଳତା ମିଳେ।
ଯଃ ସ୍ମରେଦ୍ଗୋପକନ୍ଯାଭିଃ କ୍ରୀଡଂତଂ ଗୋଵ୍ରଜେ ଶୁଭେ । ସର୍ଵକାମାନଵାପ୍ନୋତି ସୌଭାଗ୍ଯଂ ଚୈଵ ଵିଂଦତି
ଯେଉଁଠି ଶୁଭ ଗୋଉଁରେ ଗୋପୀମାନେ ସହିତ ଖେଳୁଥିବା ତାଙ୍କୁ ଯେଉଁଠି ସ୍ମରଣ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ ଓ ଭାଗ୍ୟ ଲାଭ କରେ।
ମହୋପସର୍ଗରୋଗାଦ୍ଯୈର୍ଯୁକ୍ତୋ ଯସ୍ତୁ ସନାତନମ୍ । ଜେତାରଂ ଚ ମହାରୌଦ୍ରୀଂ କୃତ୍ଯାଂ କାଶୀପୁରେ ସ୍ଥିତାମ୍
ଯେଉଁଠି ବଡ଼ ବିପଦ କିମ୍ବା ରୋଗରେ ପଡ଼ିଥିବା ଲୋକ, ସନାତନଙ୍କୁ ଓ କାଶୀରେ ଥିବା ଭୟଙ୍କର କୃତ୍ୟାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରେ, ସେ ମୁକ୍ତି ପାଏ।
କିମତ୍ର ବହୁନୋକ୍ତେନ ସର୍ଵକାଲେଷୁ ଚାପ୍ସୁ ଭେ । କୃଷ୍ଣାଯ ନମ ଇତ୍ଯେଵଂ ମଂତ୍ରମୁଚ୍ଚାରଯେଦ୍ବୁଧଃ
ଏଠାରେ ବହୁ କଥା କହିବାର ଦରକାର ନାହିଁ। ସମସ୍ତ ସମୟରେ ଓ ସମସ୍ତ ଜଳରେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ 'କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର' ବୋଲି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
କୃଷ୍ଣାଯ ଵାସୁଦେଵାଯ ହରଯେ ପରମାତ୍ମନେ । ପ୍ରଣତଃ କ୍ଲେଶନାଶାଯ ଗୋଵିଂଦାଯ ନମୋନମଃ
ବାସୁଦେବଙ୍କ ପୁଅ କୃଷ୍ଣ, ହରି, ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଯେଉଁଠି ଶରଣ ନେଇଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଦୁଃଖ ଦୂର କରନ୍ତି, ସେଇ ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଇମଂ ମଂତ୍ରଂ ଜପନ୍ଦେଵି ଭକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରତିଦିନଂ ନରଃ । ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ହେ ଦେବୀ, ଯେଉଁ ଲୋକ ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ପ୍ରତିଦିନ ଭକ୍ତି ସହିତ ଜପ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ସର୍ଵେଷାମେଵ ଦେଵାନାମୀଶ୍ଵରୋଽସୌ ଜନାର୍ଦନଃ । ରକ୍ଷଣାଯ ଚ ଲୋକାନାମଵସ୍ଥାଂତରମେତି ଵୈ
ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ହେଉଛନ୍ତି ସ୍ୱାମୀ; ଲୋକମାନେ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ସେ ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ତ୍ରିପୁରଂ ହଂତୁକାମେନ ମଯା ସଂପୂଜିତୋ ହରିଃ । ବୁଦ୍ଧରୂପଧରଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ମୋହଯାମାସ ତଦ୍ରିପୂନ୍
ତ୍ରିପୁର ନାଶ କରିବାକୁ ମୁଁ ହରିଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲି; ସେ ବୁଦ୍ଧ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ମୋହିତ କରିଦେଲେ।
ମୋହିତାସ୍ତେନ ଶାସ୍ତ୍ରେଣ ସର୍ଵଧର୍ମଵିଵର୍ଜିତାଃ । ନାରାଯଣାସ୍ତ୍ରେଣ ମଯା ନିହତା ଦେଵଶତ୍ରଵଃ
ସେଇ ଶାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମୋହିତ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଧର୍ମରୁ ବିଞ୍ଚିତ ହୋଇଥିବା ଦେବତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନେ, ମୁଁ ନାରାୟଣଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବିନାଶ କରିଥିଲି।
ଅଵତୀର୍ଯ କଲାଵଂତେ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ନିଵେଶନେ । ହନିଷ୍ଯତି ତଥା ରୌଦ୍ରାନ୍ମ୍ଲେଚ୍ଛାନ୍ସର୍ଵାଞ୍ଜନାର୍ଦନଃ
ଯୁଗ ଶେଷରେ, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରେ ଅବତରିବେ ଓ ଭୟଙ୍କର ମ୍ଲେଚ୍ଛମାନେକୁ ବିନାଶ କରିବେ।
ତୈସ୍ତୈର୍ଭାଵୈର୍ମଯାଵସ୍ଥାଃ ସର୍ଵାଃ ପ୍ରୋକ୍ତା ଜଗତ୍ପତେଃ । କିମନ୍ଯଚ୍ଛ୍ରୋତୁକାମାସି ତଦ୍ବ୍ରଵୀମି ଶୁଭାନନେ
ହେ ଶୁଭେ, ମୁଁ ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଜଗତ୍ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ସମସ୍ତ ରୂପ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛି। ତୁମେ ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ? କୁହ।
ଇତି ଶ୍ରୀପାଦ୍ମେ ମହାପୁରାଣେ ପଂଚପଂଚାଶତ୍ସାହସ୍ର୍ଯାଂ ସଂହିତାଯାମୁତ୍ତରଖଂଡେ। ଉମାମହେଶ୍ଵରସଂଵାଦେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଚରିତେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣସ୍ଵଧାମଗମନନିରୂପଣଂନାମ ଦ୍ଵିପଂଚାଶଦଧିକଦ୍ଵିଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀପଦ୍ମ ମହାପୁରାଣର ଉତ୍ତରଖଣ୍ଡରେ ଉମା ଓ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ସଂବାଦରେ, 'ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ନିଜ ଧାମକୁ ଯିବା' ବିଷୟରେ ଦୁଇଶେ ପଚାସତିଏ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ଜୈମିନିରୁଵାଚ- କ୍ରିଯାଯୋଗସ୍ଯ ତତ୍ଵଂ ମେ ବ୍ରୂହି ଵ୍ଯାସ ମହାମତେ । କ୍ରିଯାଯୋଗମହଂ ଜ୍ଞାତୁମିଚ୍ଛାମି ଭଵଦଗ୍ରତଃ
ଜୈମିନି କହିଲେ— ହେ ବ୍ୟାସ, ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ, ମୋତେ କ୍ରିୟାଯୋଗର ସତ୍ୟ ତତ୍ତ୍ୱ କହ। ମୁଁ ତୁମ ପାଖରୁ କ୍ରିୟାଯୋଗ ବିଷୟରେ ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛି।
ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ- ଶରୀରଂ ମାନୁଷଂ ଵିପ୍ର ଦୁର୍ଲଭଂ ଚାତ୍ର ଭୂତଲେ । ଧୀରଃ ଶରୀରମାସାଦ୍ଯ ମୋକ୍ଷାର୍ଥଂ ଯୋଗମଭ୍ଯସେତ୍
ବ୍ୟାସ କହିଲେ— ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏହି ପୃଥିବୀରେ ମାନବ ଶରୀର ଦୁର୍ଲଭ। ଏହା ପାଇଲେ, ଧୀର ଲୋକ ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ ଯୋଗ ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।
କ୍ରିଯାଯୋଗଧ୍ଯାନଯୋଗାଵୁଭୌ ଯୋଗୌ ପ୍ରକୀର୍ତିତୌ । ତଯୋରାଦ୍ଯଃ କ୍ରିଯାଯୋଗଃ କୁର୍ଵତାଂ ସର୍ଵକାମଦଃ
କ୍ରିୟାଯୋଗ ଓ ଧ୍ୟାନଯୋଗ— ଏହି ଦୁଇଟି ଯୋଗ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଏହାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ କ୍ରିୟାଯୋଗ, ଯେଉଁଠି କରାଯାଏ, ସେଠି ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ।
ଗଙ୍ଗା ଶ୍ରୀର୍ଵିଷ୍ଣୁପୂଜା ଚ ଦାନାନି ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମ । ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ତଥା ଭକ୍ତିର୍ଭକ୍ତିରେକାଦଶୀ ଵ୍ରତେ
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନ, ବିଷ୍ଣୁପୂଜା, ଦାନ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତି, ଏକାଦଶୀ ବ୍ରତ ପାଳନ—
ଧାତ୍ରୀ ତୁଲସ୍ଯୋର୍ଭକ୍ତିଶ୍ଚ ତଥା ଚାତିଥିପୂଜନମ୍ । କ୍ରିଯାଯୋଗାଙ୍ଗଭୂତାନି ପ୍ରୋକ୍ତାନୀତି ସମାସତଃ
ଧାତ୍ରୀ ଓ ତୁଳସୀ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି, ଅତିଥିମାନେକୁ ସମ୍ମାନ— ଏହାମାନେ କ୍ରିୟାଯୋଗର ଅଂଶ ବୋଲି ସଂକ୍ଷେପରେ କୁହାଯାଏ।
କ୍ରିଯାଯୋଗାଦୃତେ ଵିପ୍ର ଧ୍ଯାନଯୋଗେନ ସିଦ୍ଧ୍ଯତି । କ୍ରିଯାଯୋଗରତୋ ଯାତି ତଦ୍ଵିଷ୍ଣୋଃ ପରମଂ ପଦମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ରିୟା ଯୋଗ ବିନା ଧ୍ୟାନ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତି ମିଳେ; କିନ୍ତୁ କ୍ରିୟା ଯୋଗରେ ଲାଗିଥିବା ଲୋକ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଜୈମିନିରୁଵାଚ- କ୍ରିଯାଯୋଗାଙ୍ଗଭୂତାନି ଯାନି ପ୍ରୋକ୍ତାନି ଭୋଃ ପ୍ରଭୋ । ତନ୍ମାହାତ୍ମ୍ଯାନି କଥଯ ଯଦି ଭୋ ମଯ୍ଯନୁଗ୍ରହଃ
ଜୈମିନି କହିଲେ— ହେ ପ୍ରଭୁ, କ୍ରିୟା ଯୋଗର ଯେଉଁ ଅଂଶଗୁଡ଼ିକୁ ଆପଣ କହିଛନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକର ମହତ୍ତ୍ୱ ମୋତେ କହନ୍ତୁ, ଯଦି ଆପଣଙ୍କର କୃପା ମୋ ଉପରେ ଅଛି।
ଗଙ୍ଗାଯାଃ କେ ଗୁଣା ବ୍ରହ୍ମନ୍ଵିଷ୍ଣୁପୂଜାଫଲଂ ଚ କିମ୍ । ଶ୍ରେଷ୍ଠାନି କାନି ଦାନାନି କା ଵା ଭକ୍ତିର୍ଦ୍ଵିଜନ୍ମନାମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଗଙ୍ଗାର କଣ ଗୁଣ ଅଛି? ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୂଜାର ଫଳ କଣ? କେଉଁ ଦାନ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ, ଦ୍ୱିଜମାନେ କେମିତି ଭକ୍ତି କରନ୍ତି?
ଏକାଦଶ୍ଯାଃ ଫଲଂ କିଂଵା ଧାତ୍ରୀଭକ୍ତିଶ୍ଚ କୀଦୃଶୀ । ତୁଲସ୍ଯାଃ କୀଦୃଶୀ ଭକ୍ତିଃ କିଂ ଵା ଚାତିଥିପୂଜନମ୍
ଏକାଦଶୀର ଫଳ କଣ? ଧାତ୍ରୀ ଗଛ ପ୍ରତି କେମିତି ଭକ୍ତି ହୁଏ? ତୁଳସୀ ପ୍ରତି କେମିତି ଭକ୍ତି ହୁଏ? ଅତିଥିଙ୍କ ପୂଜା କଣ?
ଏହିପରି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଏବଂ ପୃଥିବୀର ଭାର ନାଶ ପାଇଁ, ବସୁଦେବ ଯଦୁବଂଶରେ ଅବତରି, ସମସ୍ତ ଦାନବଙ୍କୁ ନାଶ କଲେ, ବଡ଼ ଭାର ହଟାଇଲେ, ନନ୍ଦଙ୍କ ବ୍ରଜ, ଦ୍ୱାରକା ଏବଂ ମଥୁରାର ସମସ୍ତ ଚରାଚର ବାସିନ୍ଦାମାନେଙ୍କୁ କାଳ ଓ ମୃତ୍ୟୁର ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ କରି, ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଶାଶ୍ୱତ, ଯୋଗୀମାନେ ପହଞ୍ଚିପାରିବା ହିରଣ୍ମୟ ଏବଂ ସାତ୍ୱିକ ଲୋକରେ ସ୍ଥାପନ କଲେ, ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ରାନୀମାନେ ସେବା କରୁଥିବା ବସୁଦେବ ସେଠାରେ ବସିଲେ।