ହରେରାମ ହରେକୃଷ୍ଣ କୃଷ୍ଣକୃଷ୍ଣେତି ମଂଗଲମ୍ । ଏଵଂ ଵଦଂତି ଯେ ନିତ୍ଯଂ ନ ହି ତାନ୍ବାଧତେ କଲି
ହରେ ରାମ, ହରେ କୃଷ୍ଣ, କୃଷ୍ଣ କୃଷ୍ଣ—ଏହି ମଙ୍ଗଳ ନାମ ଯେଉଁମାନେ ସଦା ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି, କଳିଯୁଗ ତାଙ୍କୁ କେବେ ବି ଦୁଃଖ ଦେଇପାରେନି।
ଅଂତରାଂତରକର୍ମାଣି କୃତ୍ଵା ନାମାନି ଚ ସ୍ମରେତ୍ । କୃଷ୍ଣକୃଷ୍ଣେତି କୃଷ୍ଣେତି କୃଷ୍ଣେତ୍ଯାହ ପୁନଃ ପୁନଃ
ବିଭିନ୍ନ କାମ କରିବା ସମୟରେ ନାମ ସ୍ମରଣ କରିବା ଉଚିତ; 'କୃଷ୍ଣ କୃଷ୍ଣ, କୃଷ୍ଣ କୃଷ୍ଣ, କୃଷ୍ଣ' ବାରମ୍ବାର କହିବା ଉଚିତ।
ମନ୍ନାମ ଚୈଵ ତ୍ଵନ୍ନାମ ଯୋଜଯିତ୍ଵା ଵ୍ଯତିକ୍ରମାତ୍ । ସୋଽପି ପାପାତ୍ପ୍ରମୁଚ୍ଯେତ ତୂଲରାଶେରିଵାନଲଃ
ମୋର ନାମ ଓ ତୁମର ନାମକୁ ଯଦି ଅଜାଣିରେ ମିଶାଇ କେହି ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥାଏ, ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ, ଯେପରି ଅଗ୍ନି ତୁଳା ଗଛର ଢେରକୁ ଦହିଦିଏ।
ଜଯାଦ୍ଯେତତ୍ତ୍ଵଯା ଵାପ୍ଯଥଵା ଶ୍ରୀଶବ୍ଦପୂର୍ଵକମ୍ । ତଚ୍ଚ ମେ ମଂଗଲଂ ନାମ ଜପନ୍ପାପାତ୍ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
‘ଜୟ’ କିମ୍ବା ‘ଶ୍ରୀ’ ଶବ୍ଦ ଯୋଗ କରି, ଯେଉଁଠି ମୋର ମଙ୍ଗଳମୟ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ପାପ ଦୂର ହୁଏ।
ଦିଵାନିଶି ଚ ସଂଧ୍ଯାଯାଂ ସର୍ଵକାଲେଷୁ ସଂସ୍ମରେତ୍ । ଅହର୍ନିଶଂ ସ୍ମରନ୍ରାମଂ କୃଷ୍ଣଂ ପଶ୍ଯତି ଚକ୍ଷୁଷା
ଦିନ ଓ ରାତି, ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ, ସମସ୍ତ ସମୟରେ ଯେଉଁଠି ମନେ ରଖାଯାଏ, ଯିଏ ରାମଙ୍କୁ ସବୁବେଳେ ସ୍ମରଣ କରେ, ସେ ନିଜ ଚକ୍ଷୁଦ୍ୱାରା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖିପାରେ।
ଅଶୁଚିର୍ଵା ଶୁଚିର୍ଵାପି ସର୍ଵକାଲେଷୁ ସର୍ଵଦା । ନାମସଂସ୍ମରଣାଦେଵ ସଂସାରାନ୍ମୁଚ୍ଯତେ କ୍ଷଣାତ୍
ଯେଉଁଠି ଅଶୁଚି କିମ୍ବା ଶୁଚି, ସମସ୍ତ ସମୟରେ, ସବୁବେଳେ, କେବଳ ନାମ ସ୍ମରଣ କଲେ, ମାନବ ଏହି ସଂସାରରୁ କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ମୁକ୍ତି ପାଏ।
ନାନାପରାଧଯୁକ୍ତସ୍ଯ ନାମାପି ଚ ହରତ୍ଯଘମ୍ । ଯଜ୍ଞଵ୍ରତତପୋଦାନଂ ସାଂଗଂ ନୈଵ କଲୌ ଯୁଗେ
ଯେଉଁଠି ବିଭିନ୍ନ ଅପରାଧ ରହିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ପାପ ଦୂର ହୁଏ; କଳିଯୁଗରେ ଯଜ୍ଞ, ବ୍ରତ, ତପ, ଦାନ ଆଦି କିଛି ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଫଳ ଦେଇପାରେ ନାହିଁ।
ଗଂଗାସ୍ନାନଂ ହରେର୍ନାମ ନିରପାଯମିଦଂ ଦ୍ଵଯମ୍
ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନ ଓ ହରିଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ—ଏହି ଦୁଇଟି କ୍ଷୟ ହେବା ନାହିଁ।
ହତ୍ଯାଯୁତଂ ପାପସହସ୍ରମୁଗ୍ରଂ ଗୁର୍ଵଂଗନାକୋଟିନିଷେଵଣଂ ଚ । ସ୍ତେଯାନ୍ଯଥାନ୍ଯାନି ହରେଃ ପ୍ରିଯେଣ ଗୋଵିଂଦନାମ୍ନା ନ ଚ ସଂତି ଭଦ୍ରେ
ଦଶ ହଜାର ହତ୍ୟା, ହଜାର ଭୟଙ୍କର ପାପ, ଅନେକ ଗୁରୁପତ୍ନୀ ସହ ସଂଗ, ଚୋରି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦୁଷ୍କର୍ମ—ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କ ପ୍ରିୟ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ଏସବୁ ପାପ ରହି ନଥାଏ, ହେ ଭଦ୍ରେ।
ଅପଵିତ୍ରଃ ପଵିତ୍ରୋ ଵା ସର୍ଵାଵସ୍ଥାଂ ଗତୋଽପି ଵା । ଯଃ ସ୍ମରେତ୍ପୁଂଡୀକାକ୍ଷଂ ସ ବାହ୍ଯାଭ୍ଯଂତରଃ ଶୁଚିଃ
ଅପବିତ୍ର କିମ୍ବା ପବିତ୍ର, କେଉଁଠି ଅବସ୍ଥାରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯିଏ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରେ, ସେ ବାହ୍ୟ ଓ ଅନ୍ତରେ ପବିତ୍ର ହୁଏ।
ନାମସଂସ୍ମରଣାଦେଵ ତଥା ତସ୍ଯାର୍ଥଚିଂତନାତ୍ । ସୌଵର୍ଣୀଂ ରାଜତୀଂ ଵାପି ତଥା ପୈଷ୍ଟୀଂ ସ୍ରଗାକୃତିମ୍
ନାମ ସ୍ମରଣ କରିବା ଓ ତାହାର ଅର୍ଥ ଭାବିବା ଦ୍ୱାରା, ସୁନା, ଚାଁଦି କିମ୍ବା ପିଠାର ମାଳା ମଧ୍ୟ ତିଆରି କରାଯାଇପାରେ।
ପାଦଯୋଶ୍ଚିହ୍ନିତାଂ କୃତ୍ଵା ପୂଜାଂ ଚୈଵ ସମାରଭେତ୍ । ଦକ୍ଷିଣସ୍ଯ ପଦୋଂଗୁଷ୍ଠମୂଲେ ଚକ୍ରଂ ବିଭର୍ତି ଯଃ
ପାଦରେ ଚିହ୍ନ ଦେଇ, ପୂଜା ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ; ଡାହାଣ ପାଦର ବଡ଼ ଆଂଗୁଠିର ତଳେ ଯିଏ ଚକ୍ର ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।
ତତ୍ର ନମ୍ରଜନସ୍ଯାପି ସଂସାରଚ୍ଛେଦନାଯ ଚ । ମଧ୍ଯମାଂଗୁଲିମୂଲେ ତୁ ଧତ୍ତେ କମଲମଚ୍ଯୁତଃ
ସେଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ସଂସାର ବନ୍ଧନ କଟିଯାଏ; ମଧ୍ୟମ ଆଂଗୁଠିର ତଳେ ଅଚ୍ୟୁତ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଲୋଟସ୍ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।
ଧ୍ଯାତୃଚିତ୍ତଦ୍ଵିରେଫାଣାଂ ଲୋଭନାଯାତିଶୋଭନମ୍ । ପଦ୍ମସ୍ଯାଧୋଧ୍ଵଜଂ ଧତ୍ତେ ସର୍ଵାନର୍ଥଜଯଧ୍ଵଜମ୍
ଧ୍ୟାନ କରୁଥିବା ଲୋକ ଓ ମଧୁମକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ମନ ଆକର୍ଷିତ କରିବା ପାଇଁ, ପଦ୍ମର ତଳେ ତିନିଅଂଶ ଧ୍ୱଜ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ଯାହା ସମସ୍ତ ଅପଶ୍ରୟ ଉପରେ ବିଜୟର ଚିହ୍ନ।
କନିଷ୍ଠାମୂଲତୋ ଵଜ୍ରଂ ଭକ୍ତପାପୌଘଭେଦନମ୍ । ପାର୍ଶ୍ଵମଧ୍ଯେଂଽକୁଶଂ ଭକ୍ତଚିତ୍ତେ ରଭସକାରଣମ୍
ଛୋଟ ଆଂଗୁଠିର ତଳେ ବଜ୍ର ଅଛି, ଯାହା ଭକ୍ତଙ୍କର ପାପ ଦଳିଦିଏ; ପାଦର ପାର୍ଶ୍ୱ ମଧ୍ୟରେ ଅଙ୍କୁଶ ଅଛି, ଯାହା ଭକ୍ତଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଉତ୍ସାହ ଆଣେ।
ଭୋଗସଂପନ୍ମଯଂ ଧତ୍ତେ ଯଵମଂଗୁଷ୍ଠପର୍ଵଣି । ମୂଲେ ଗଦାଂ ଚ ପାପାଦ୍ରିଭେଦନୀଂ ସର୍ଵଦେହିନାମ୍
ବଡ଼ ଆଂଗୁଠିର ଗଠିରେ ଯବ ଅଛି, ଯାହା ଭୋଗ ସମୃଦ୍ଧିର ଚିହ୍ନ; ତଳେ ଗଦା ଅଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ ଜୀବର ପାପ ପାହାଡ଼କୁ ଭଙ୍ଗ କରେ।
ସର୍ଵଵିଦ୍ଯାପ୍ରକାଶାଯ ଧତ୍ତେ ସ ଭଗଵାନଜଃ । ପଦ୍ମାଦୀନ୍ଯପି ଚିହ୍ନାନି ତତ୍ର ଦକ୍ଷେଣ ଯତ୍ପୁନଃ
ସମସ୍ତ ବିଦ୍ୟାକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିବା ପାଇଁ, ସେ ଅଜନ୍ମା ଭଗବାନ ଏହି ସମସ୍ତ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ଡାହାଣ ପାଦରେ ପଦ୍ମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଚିହ୍ନ ମଧ୍ୟ ଅଛି।
ଵାମପାଦେ ଵସେତ୍ସୋଽଯଂ ବିଭର୍ତ୍ତି କରୁଣାନିଧିଃ । ତସ୍ମାଦ୍ଗୋଵିଂଦମାହାତ୍ମ୍ଯମାନଂଦରସସୁଂଦରମ୍
ବାମ ପାଦରେ ମଧ୍ୟ ଏହି କରୁଣାର ସାଗର ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି; ଏହିପରି ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କର ମହିମା ଆନନ୍ଦରସରେ ଭରିଥାଏ।
ଶୃଣୁଯାତ୍କୀର୍ତ୍ତଯେନ୍ନିତ୍ଯଂ ସ ନିର୍ମୁକ୍ତୋ ନ ସଂଶଯଃ । ମାସକୃତ୍ଯଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଵିଷ୍ଣୋଃ ପ୍ରୀତିକରଂ ପରମ୍
ଯିଏ ଏହାକୁ ଶୁଣନ୍ତି କିମ୍ବା ନିତ୍ୟ ଗାନ କରନ୍ତି, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି, ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏବେ ମୁଁ ବର୍ଷର ପ୍ରତି ମାସର କାର୍ଯ୍ୟ, ଯାହା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ବହୁତ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ, କହିବି।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠେ ତୁ ସ୍ନାପନଂ କୁର୍ଯାଚ୍ଛ୍ରୀଵିଷ୍ଣୋର୍ଯତ୍ନତଃ ଶୁଚିଃ । ଦୈନଂଦିନଂ ତୁ ଦୁରିତଂ ପକ୍ଷମାସର୍ତ୍ତୁଵର୍ଷଜମ୍
ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସରେ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଶୁଚିତା ସହିତ ଯତ୍ନକରି ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ; ଏହା ଦ୍ୱାରା ଦିନିକିଆ, ପକ୍ଷ, ମାସ, ଋତୁ ଓ ବର୍ଷର ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହୁଏ।
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାସହସ୍ରାଣି ଜ୍ଞାତା ଜ୍ଞାତକୃତାନି ଚ । ସ୍ଵର୍ଣସ୍ତେଯସୁରାପାନ ଗୁରୁତଲ୍ପାଯୁତାନି ଚ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ହେଉଛି ଜଣେ ଜାଣିଛି କିମ୍ବା ଅଜାଣି କରିଥିବା ହେଉ, ସୁନା ଚୋରି, ମଦ୍ୟପାନ, ଗୁରୁଙ୍କର ଜନୀ ସହ ଅପରାଧ—ଏମିତି ହଜାର ହଜାର ଭୟଙ୍କର ପାପ ଥାଏ।
କୋଟିକୋଟିସହସ୍ରାଣି ହ୍ଯୁପପାପାନି ଯାନି ଚ । ସର୍ଵାଣ୍ଯଥ ପ୍ରଣଶ୍ଯଂତି ପୌର୍ଣମାସ୍ଯାଂ ତୁ ଵାସରେ
କୋଟି କୋଟି ସହସ୍ର ଛୋଟ ଛୋଟ ଅପରାଧ, ଯେଉଁଠି ଯେଉଁପରି ହେଉ, ସମସ୍ତେ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନରେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।
ଆସିଂଚେଦଚ୍ଯୁତଂ ମୂର୍ଧ୍ନି ତଦୈତତ୍କଲଶୋଦକମ୍ । ପୁରୁଷସୂକ୍ତେନ ମଂତ୍ରେଣ ପାଵମାନୀଭିରେଵ ଚ
ଏହି ସମୟରେ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ କଳଶର ପବିତ୍ର ପାଣି ପୁରାଯିବା ଉଚିତ, ପୁରୁଷସୂକ୍ତ ଓ ପାବମାନୀ ମନ୍ତ୍ର ପଢିକି।
ନାଲିକେରୋଦକେନାଥ ତଥା ତାଲଫଲାଂବୁନା । ରତ୍ନୋଦକେନ ଗଂଧେନ ତଥା ପୁଷ୍ପୋଦକେନ ଚ
ତାପରେ ନାଡ଼ିଆ ପାଣି, ତାଳ ଫଳର ଜଳ, ଗନ୍ଧ ମିଶାଯାଇଥିବା ମଣିର ପାଣି, ଏବଂ ପୁଷ୍ପ ମିଶାଯାଇଥିବା ପାଣି ଦେଇ ସ୍ନାନ କରାଯିବ।
ପଂଚୋପଚାରୈରାରାଧ୍ଯ ଯଥାଵିଭଵଵିସ୍ତରୈଃ । ଘଂ ଘଂଟାଯୈ ନମ ଇତି ଘଂଟାଵାଦ୍ଯଂ ପ୍ରଦାପଯେତ୍
ପଞ୍ଚପ୍ରକାର ଉପଚାର ଦେଇ, ନିଜ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରି, 'ଘଣ୍ଟାକୁ ନମସ୍କାର' ବୋଲି ଘଣ୍ଟା ଧ୍ୱନି କରାଯିବ।
ପତିତସ୍ଯ ମହାଧ୍ଵାନନ୍ଯସ୍ତପାତକସଂଚଯେ । ପାହି ମାଂ ପାପିନଂ ଘୋରସଂସାରାର୍ଣଵପାତିନମ୍
ଯେଉଁଠି ମୁଁ ବଡ଼ ରାସ୍ତାରେ ପଡ଼ିଛି, ଅନେକ ପାପ ଭାର ବହୁଛି, ଏ ଭୟଙ୍କର ସଂସାର ସମୁଦ୍ରରେ ଡୁବିଥିବା ପାପୀ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର।
ଯ ଏଵଂ କୁରୁତେ ଵିଦ୍ଵାନ୍ବ୍ରାହ୍ମଣଃ ଶ୍ରୋତ୍ରିଯଃ ଶୁଚିଃ । ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯେତ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜ୍ଞାନୀ, ଶାସ୍ତ୍ର ଜଣା, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ପବିତ୍ର ହୋଇ ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ଯାଏ।
ଆଷାଢଶୁକ୍ଲୈକାଦଶ୍ଯାଂ କୁର୍ଯାତ୍ସ୍ଵାପମହୋତ୍ସଵମ୍ । ଆଷାଢେ ଚ ରଥଂ କୁର୍ଯାଚ୍ଛ୍ରାଵଣେ ଶ୍ରଵଣାଵିଧିମ୍
ଆଷାଢ଼ ଶୁକ୍ଳ ଏକାଦଶୀରେ ବଡ଼ ନିଦ୍ରା ଉତ୍ସବ କରିବା ଉଚିତ, ଆଷାଢ଼ ମାସରେ ରଥ ତିଆରି କରିବା ଏବଂ ଶ୍ରାବଣରେ ଶ୍ରାବଣ ବିଧି କରିବା ଉଚିତ।
ଭାଦ୍ରେ ଚ ଜନ୍ମଦିଵସ ଉପଵାସପରୋ ଭଵେତ୍ । ପ୍ରସୁପ୍ତସ୍ଯ ପରୀଵର୍ତମାଶ୍ଵିନେ ମାସି କାରଯେତ୍
ଭାଦ୍ର ମାସରେ ଜନ୍ମଦିନରେ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ; ନିଦ୍ରାସ୍ଥ ଠାରେ ଆଶ୍ୱିନ ମାସରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରାଯିବ।
ଉତ୍ଥାନଂ ଶ୍ରୀହରେଃ କୁର୍ଯାଦନ୍ଯଥା ଵିଷ୍ଣୁଦ୍ରୋହକୃତ୍ । ଶୁଭେ ଚୈଵାଶ୍ଵିନେ ମାସି ମହାମାଯାଂ ଚ ପୂଜଯେତ୍
ଶ୍ରୀହରିଙ୍କୁ ଉଠାଇବା ଉଚିତ; ନ କଲେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଅପରାଧ ହୁଏ। ଆଶ୍ୱିନ ମାସରେ ମହାମାୟାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।