ତତ୍ର ସ୍ଥଲେ ନଂଦଗୋପାଦଯଃ ସର୍ଵେ ଜନାଃ ପୁତ୍ରଦାରସହିତାଃ ପଶୁପକ୍ଷିମୃଗାଦଯୋଽପି ଵାସୁଦେଵପ୍ରସାଦେନ ଦିଵ୍ଯରୂପଧରା ଵିମାନସମାରୂଢାଃ ପରମଂ ଲୋକଂ ଵୈକୁଂଠମଵାପୁଃ
ସେଠାରେ ନନ୍ଦ ଗୋପ ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକ, ପୁଅ ଝିଅ ଓ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ, ପଶୁ, ପକ୍ଷୀ, ଓ ବନ୍ୟପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟ ବାସୁଦେବଙ୍କ କୃପାରେ ଦିବ୍ୟ ରୂପ ପାଇଲେ, ବିମାନରେ ଚଢ଼ି, ପରମ ଲୋକ ବୈକୁଣ୍ଠକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣସ୍ତୁ ନଂଦଗୋପଵ୍ରଜୌକସାଂ ସର୍ଵେଷାଂ ନିରାମଯଂ ସ୍ଵପଦଂ ଦତ୍ଵା ଦେଵଗଣୈଃ ସ୍ତୂଯମାନଃ। ଶ୍ରୀମତୀଂ ଦ୍ଵାରାଵତୀଂ ଵିଵେଶ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ନନ୍ଦଗୋପ ଓ ବ୍ରଜବାସୀମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିର୍ମଳ ନିଜ ପଦ ଦେଇ, ଦେବମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିବା ବେଳେ, ଶ୍ରୀମତ୍ ଦ୍ୱାରାକାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ତତ୍ର ଵସୁଦେଵୋଗ୍ରସେନସଂକର୍ଷଣପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନାନିରୁଦ୍ଧାକ୍ରୂରାଦିଭିଃ ପ୍ରତ୍ଯହଂ ସଂପୂଜିତଃ ଷୋଡଶସହସ୍ରାଷ୍ଟାଧିକମହିଷୀଭିଶ୍ଚ ଵିଶ୍ଵରୂପଧରୋ ଦିଵ୍ଯରତ୍ନମଯ ଲତାଗୃହାଂତରେ-। ଷୁ ସୁରତରୁକୁସୁମାର୍ଚିତଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣତରପର୍ଯଂକେଷୁ ରମଯାମାସ
ସେଠାରେ ବସୁଦେବ, ଉଗ୍ରସେନ, ସଂକର୍ଷଣ, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଅନିରୁଦ୍ଧ, ଅକୃର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଥିଲେ; ଏବଂ ଷୋଡ଼ଶ ହଜାର ଆଠ ରାଣୀ ମଧ୍ୟରେ, ବିଶ୍ୱରୂପ ଧାରଣ କରି, ଦିବ୍ୟ ମଣିମାଳା ଓ ଲତା ଗୃହ ମଧ୍ୟରେ, ଦେବତା ବୃକ୍ଷର ଫୁଲରେ ସଜା ମୃଦୁ ଶଯ୍ୟାରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିଲେ।
ଏଵଂ ହିତାର୍ଥାଯ ସର୍ଵଦେଵାନାଂ ସମସ୍ତଭୂଭାରଵିନାଶାଯ ଯଦୁଵଂଶେଽଵତୀର୍ଯ ସକଲରାକ୍ଷସଵିନାଶଂ କୃତମହାଂତମୁର୍ଵୀଭାରଂ ନାଶଯିତ୍ଵା ନଂଦଵ୍ରଜଦ୍ଵାରିକାଵାସିନଃ ସ୍ଥାଵରଜଂଗମାନ୍ଭଵବଂଧନାନ୍ମୋଚଯିତ୍ଵା ପରମେ ଶାଶ୍ଵତେ ଯୋଗିଧ୍ଯେଯେ ରମ୍ଯେ ଧାମ୍ନି ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ନିତ୍ଯଂ ଦିଵ୍ଯମହିଷ୍ଯାଦିଭିଃ ସଂସେଵ୍ଯମାନୋ ଵାସୁଦେଵୋଽଖିଲେଷୂଵାଚ
ଅସୀଦଵ୍ଯାକୃତଂ ବ୍ରହ୍ମକରକାଘୃତଯୋରିଵ । ପ୍ରକୃତିସ୍ଥୋ ଗୁଣାନ୍ମୁକ୍ତୋ ଦ୍ରଵୀଭୂତ୍ଵା ଦିଵଂ ଗତଃ
ଏଠାରେ ଅବ୍ୟାକୃତ ଥିଲା, ଯେପରି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ହାତରେ ଘୃତ ରହିଥାଏ, ପ୍ରକୃତିରେ ଅବସ୍ଥିତ, ଗୁଣରୁ ମୁକ୍ତ, ଦ୍ରବ ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲା।
ଇତି ଶ୍ରୀପଦ୍ମପୁରାଣେ ପାତାଲଖଂଡେ ଵୃଂଦାଵନମହାତ୍ମ୍ଯେ ପାର୍ଵତୀ-ଶିଵସଂଵାଦେ ଷଟ୍ସପ୍ତତିତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀପଦ୍ମପୁରାଣର ପାତାଳଖଣ୍ଡରେ ବୃନ୍ଦାବନର ମହିମା ବିଷୟରେ ପାର୍ବତୀ-ଶିବ ସଂବାଦର ଷଟ୍ସପ୍ତତିତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ପାର୍ଵତ୍ଯୁଵାଚ- ଵିସ୍ତରେଣ ସମାଚକ୍ଷ୍ଵ ନାମାର୍ଥପଦଗୌରଵମ୍ । ଈଶ୍ଵରସ୍ଯ ସ୍ଵରୂପଂ ଚ ତତ୍ସ୍ଥାନାନାଂ ଵିଭୂତଯଃ
ପାର୍ବତୀ କହିଲେ— ନାମ, ଅର୍ଥ ଓ ପଦର ମହତ୍ତ୍ୱ, ଇଶ୍ୱରଙ୍କ ସ୍ୱରୂପ ଏବଂ ସେଠାର ମହିମା ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ମୋତେ କୁହ।
ତଦ୍ଵିଷ୍ଣୋଃ ପରମଂ ଧାମ ଵ୍ଯୂହଭେଦାସ୍ତଥା ହରେଃ । ନିର୍ଵାଣାଖ୍ଯାହି ତତ୍ତ୍ଵେନ ମମ ସର୍ଵଂ ସୁରେଶ୍ଵର
ହେ ସୁରେଶ୍ୱର, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପରମ ଧାମ, ହରିଙ୍କ ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଏବଂ ନିର୍ବାଣ ଅବସ୍ଥା ସଠିକ୍ ଭାବେ ମୋତେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କର।
ଈଶ୍ଵର ଉଵାଚ- ସାରେ ଵୃଂଦାଵନେ କୃଷ୍ଣଂ ଗୋପୀକୋଟିଭିରାଵୃତମ୍ । ତତ୍ର ଗଂଗା ପରାଶକ୍ତିସ୍ତତ୍ସ୍ଥମାନଂଦକାନନମ୍
ଇଶ୍ୱର କହିଲେ— ବୃନ୍ଦାବନର ସାରରେ, କୃଷ୍ଣ ଲକ୍ଷେ ଲକ୍ଷେ ଗୋପୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିରାଜିତ; ସେଠାରେ ଗଙ୍ଗା, ପରାଶକ୍ତି ଓ ଆନନ୍ଦ ମୟ ବନ ଅଛି।
ନାନା ସୁକୁସୁମାମୋଦସମୀରସୁରଭୀକୃତମ୍ । କଲିଂଦତନଯା ଦିଵ୍ଯତରଂଗରାଗଶୀତଲମ୍
ନାନା ପ୍ରକାର ଫୁଲର ସୁଗନ୍ଧ ହାତରେ ନିଏଇଥିବା ପବନରେ, କାଳିନ୍ଦୀ ଝିଅର ଦିବ୍ୟ ରଙ୍ଗିନ ତରଙ୍ଗରେ ଶୀତଳତା ଛାଇଛି।
ସନକାଦ୍ଯୈର୍ଭାଗଵତୈଃ ସଂସୃଷ୍ଟଂ ମୁନିପୁଂଗଵୈଃ । ଆହ୍ଲାଦିମଧୁରାରାଵୈର୍ଗୋଵୃଂଦୈରଭିମଂଡିତମ୍
ସନକ ଓ ଅନ୍ୟ ଭକ୍ତମାନେ, ମହାମୁନିମାନେ ସେଠାରେ ଅଛନ୍ତି; ଗାଈ ଓ ଗୋପମାନେର ଆନନ୍ଦ ଓ ମଧୁର ସ୍ୱରରେ ସେଠା ଶୋଭିତ।
ରମ୍ଯସ୍ରଗ୍ଭୂଷଣୋପେତୈର୍ନୃତ୍ଯଦ୍ଭିର୍ବାଲକୈର୍ଵୃତମ୍ । ତତ୍ର ଶ୍ରୀମାନ୍କଲ୍ପତରୁର୍ଜାଂବୂନଦପରିଚ୍ଛଦଃ
ସୁନ୍ଦର ମାଳା ଓ ଆଭୂଷଣ ପିନ୍ଧିଥିବା, ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା ଶିଶୁମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଅଛନ୍ତି; ସେଠାରେ ଶ୍ରୀମାନ୍ କଳ୍ପତରୁ, ସୁନା ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ।
ନାନାରତ୍ନପ୍ରଵାଲାଢ୍ଯୋ ନାନାମଣିଫଲୋଜ୍ଜ୍ଵଲଃ । ତସ୍ଯ ମୂଲେ ରତ୍ନଵେଦୀ ରତ୍ନଦୀଧିତିଦୀପିତା
ବିଭିନ୍ନ ମଣି ଓ ପ୍ରବାଳରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମଣି ଓ ଫଳର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଚମକୁଛି; ତାହାର ତଳେ ରତ୍ନମଞ୍ଚ ଅଛି, ଯାହା ରତ୍ନର ଆଭାରେ ଆଲୋକିତ।
ତତ୍ର ତ୍ରଯୀମଯଂ ରତ୍ନସିଂହାସନମନୁତ୍ତମମ୍ । ତତ୍ରାସୀନଂ ଜଗନ୍ନାଥଂ ତ୍ରିଗୁଣାତୀତମଵ୍ଯଯମ୍
ସେଠାରେ ତିନି ବେଦର ତତ୍ତ୍ୱରେ ଗଠିତ ଅପୂର୍ବ ରତ୍ନସିଂହାସନ ଅଛି; ଏହାରେ ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ର ନାଥ, ତିନି ଗୁଣ ଉପରେ ଅତିତ ଓ ଅବିନାଶୀ, ବସିଛନ୍ତି।
କୋଟିଚଂଦ୍ରପ୍ରତୀକାଶଂ କୋଟିଭାସ୍କରଭାସ୍ଵରମ୍ । କୋଟିକଂଦର୍ପଲାଵଣ୍ଯଂ ଭାସଯନ୍ତଂ ଦିଶୋଦଶ
କୋଟି କୋଟି ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, କୋଟି କୋଟି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଭଳି ତେଜସ୍ୱୀ, କୋଟି କୋଟି କାମଦେବଙ୍କ ଭଳି ରୂପରେ ମନୋହର, ସେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଆଲୋକିତ କରୁଛନ୍ତି।
ତ୍ରିନେତ୍ରଂ ଦ୍ଵିଭୁଜଂ ଗୌରଂ ତପ୍ତଜାଂବୂନଦପ୍ରଭମ୍ । ଶ୍ଲିଷ୍ଯମାଣମଂଗନାଭିଃ ସଦାମାନଂ ଚ ସର୍ଵଶଃ
ତିନି ଟି ଚକୁ, ଦୁଇ ଟି ହାତ, ଗୋରା ରଙ୍ଗ, ଗଳିତ ସୁନା ଭଳି ଚମକୁଥିବା ଦେହ; ସେ ସଦା ମହିଳାମାନେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ରହନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମାଦ୍ଯୈଃ ସନକାଦ୍ଯୈଶ୍ଚ ଧ୍ଯେଯଂ ଭକ୍ତଵଶୀକୃତମ୍ । ସଦାଘୂର୍ଣିତନେତ୍ରାଭିର୍ନୃତ୍ଯଂତୀଭିର୍ମହୋତ୍ସଵୈଃ
ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ସନକ ଓ ତାଙ୍କ ସହୋଦରମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ଭକ୍ତିରେ ବଶୀଭୂତ; ସେ ସଦା ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ନୟନ ନୃତ୍ୟକାରୀ ମହିଳାମାନେ ଦ୍ୱାରା ମହୋତ୍ସବରେ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି।
ଚୁଂବଂତୀଭିର୍ହସଂତୀଭିଃ ଶ୍ଲିଷ୍ଯଂତୀଭିର୍ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ । ଅଵାପ୍ତଗୋପୀଦେହାଭିଃ ଶ୍ରୁତିଭିଃ କୋଟିକୋଟିଭିଃ
ଯେଉଁମାନେ ପୁନିପୁନି ଚୁମ୍ବନ, ହସ ଓ ଆଲିଙ୍ଗନ କରୁଛନ୍ତି; ଅସଂଖ୍ୟ ଗୋପୀ ଓ ଅସଂଖ୍ୟ କାନ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ରହିଛନ୍ତି।
ତତ୍ପାଦାଂବୁଜମାଧ୍ଵୀକଚିତ୍ତାଭିଃ ପରିତୋ ଵୃତମ୍ । ତାସାଂ ତୁ ମଧ୍ଯେ ଯା ଦେଵୀ ତପ୍ତଚାମୀକରପ୍ରଭା
ଯାହାଙ୍କ ମନ ମଧୁର ମଧୁର ଭାବରେ ତାଙ୍କର ପଦପଦ୍ମକୁ ଘେରି ରହିଛି; ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟରେ ଯିଏ ଦେବୀ, ଗଳିତ ସୁନାର ଭଳି ଆଭାରେ ଚମକୁଛନ୍ତି।
ଦ୍ଯୋତମାନା ଦିଶଃ ସର୍ଵାଃ କୁର୍ଵତୀ ଵିଦ୍ଯୁଦୁଜ୍ଜ୍ଵଲାଃ । ପ୍ରଧାନଂ ଯା ଭଗଵତୀ ଯଯା ସର୍ଵମିଦଂ ତତମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ବିଦ୍ୟୁତ୍ର ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଆଲୋକିତ କରୁଛନ୍ତି; ସେ ମୁଖ୍ୟ ଭଗବତୀ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ରେ ବ୍ୟାପିତ।
ସୃଷ୍ଟିସ୍ଥିତ୍ଯଂତରୂପା ଯା ଵିଦ୍ଯା ଵିଦ୍ଯାତ୍ରଯୀପରା । ସ୍ଵରୂପା ଶକ୍ତିରୁପା ଚ ମାଯାରୂପା ଚ ଚିନ୍ମଯୀ
ସେ ସୃଷ୍ଟି, ସ୍ଥିତି ଓ ପ୍ରଳୟର ରୂପ; ସେ ଜ୍ଞାନ, ତିନି ପ୍ରକାର ଜ୍ଞାନର ଶ୍ରେଷ୍ଠା; ସେ ଶକ୍ତି, ସ୍ୱରୂପ, ମାୟା ଓ ଚେତନାର ରୂପ।
ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁଶିଵାଦୀନାଂ ଦେହକାରଣକାରଣମ୍ । ଚରାଚରଂ ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ଯନ୍ମାଯାପରିରଂଭିତମ୍
ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଦେହ ହେବାର କାରଣ ସେ; ସମସ୍ତ ଚଳାଚଳ ଜଗତ୍ ସେମାନଙ୍କ ମାୟାରେ ଆବୃତ।
ଵୃଂଦାଵନେଶ୍ଵରୀ ନାମ୍ନା ରାଧା ଧାତ୍ରାନୁକାରଣାତ୍ । ତାମାଲିଂଗ୍ଯ ଵସଂତଂ ତଂ ମୁଦା ଵୃଂଦାଵନେଶ୍ଵରମ୍
ବୃନ୍ଦାବନେଶ୍ୱରୀ ନାମରେ ପରିଚିତ ରାଧା, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ସଦୃଶତା ଦ୍ୱାରା; ସେ ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ଆନନ୍ଦରେ ବୃନ୍ଦାବନେଶ୍ୱର ସହିତ ବସୁଛନ୍ତି।
ଅନ୍ଯୋନ୍ଯଚୁଂବନାଶ୍ଲେଷ ମଦାଵେଶଵିଘୂର୍ଣିତମ୍ । ଧ୍ଯାଯେଦେଵଂ କୃଷ୍ଣଦେଵଂ ସ ଚ ସିଦ୍ଧିମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ପରସ୍ପର ଚୁମ୍ବନ ଓ ଆଲିଙ୍ଗନ, ପ୍ରେମର ମଦରେ ମତ୍ତ ଓ ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ; ଏପରି ଭାବେ ଯେଉଁଠି କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରେ, ସେ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ।
ମଂତ୍ରରାଜମିମଂ ଗୁହ୍ଯଂ ତସ୍ଯ ମଂତ୍ରଂ ଚ ମଂତ୍ରଵିତ୍ । ଯୋ ଜପେଚ୍ଛୃଣୁଯାଦ୍ଵାପି ସ ମହାତ୍ମା ସୁଦୁର୍ଲ୍ଲଭଃ
ଏହି ମନ୍ତ୍ରରାଜ ଗୁପ୍ତ, ଏହାର ମନ୍ତ୍ର କେବଳ ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞାନୀ ଜାଣନ୍ତି; ଯିଏ ଏହାକୁ ଜପ କିମ୍ବା ଶୁଣେ, ସେ ମହାତ୍ମା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ।
ରାଧିଂକା ଚିତ୍ରରେଖା ଚ ଚଂଦ୍ରା ମଦନସୁଂଦରୀ । ଶ୍ରୀପ୍ରିଯା ଶ୍ରୀମଧୁମତୀ ଶଶିରେଖା ହରିପ୍ରିଯା
ରାଧିକା, ଚିତ୍ରରେଖା, ଚନ୍ଦ୍ରା, ମଦନସୁନ୍ଦରୀ, ଶ୍ରୀପ୍ରିୟା, ଶ୍ରୀମଧୁମତୀ, ଶଶିରେଖା, ହରିପ୍ରିୟା।
ସୁଵର୍ଣଶୋଭା ସଂମୋହା ପ୍ରେମରୋମାଂଚରାଜିତା । ଵୈଵର୍ଣ୍ଯସ୍ଵେଦସଂଯୁକ୍ତା ଭାଵାସକ୍ତା ପ୍ରିଯଂଵଦା
ସୁନାର ଭଳି ଚମକୁଥିବା, ମନମୋହନୀ, ପ୍ରେମର ରୋମାଞ୍ଚରେ ଶୋଭିତ; ରଙ୍ଗ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଓ ଘମରେ ଚିହ୍ନିତ, ଭାବରେ ଲୀନ, ମଧୁର କଥା କହୁଥିବା।
ସୁଵର୍ଣମାଲିନୀ ଶାଂତା ସୁରାସରସିକା ତଥା । ସର୍ଵସ୍ତ୍ରୀ ଜୀଵନା ଦୀନଵତ୍ସଲା ଵିମଲାଶଯା
ସୁନା ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା, ଶାନ୍ତ, ଦିବ୍ୟାମୃତ ପ୍ରେମିକା; ସମସ୍ତ ନାରୀଙ୍କ ଜୀବନ, ଦୁଃଖିତଙ୍କୁ ଦୟାଳୁ, ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟ।
ନିପୀତନାମପୀଯୂଷା ସା ରାଧା ପରିକୀର୍ତିତା । ସୁଦୀର୍ଘସ୍ମିତସଂଯୁକ୍ତା ତପ୍ତଚାମୀକରପ୍ରଭା
ନାମର ଅମୃତ ପିଇଥିବା ଯିଏ, ସେ ରାଧା ବୋଲି ପରିଚିତ; ଦୀର୍ଘ ହସରେ ଶୋଭିତ, ଗଳିତ ସୁନାର ଭଳି ଚମକୁଥିବା।
ମୂର୍ଚ୍ଛତ୍ପ୍ରେମନଦୀ ରାଧା ଵରଣା ଲୋଚନାଂଜନା । ମାଯାମାତ୍ସର୍ଯସଂଯୁକ୍ତା ଦାନସାମ୍ରାଜ୍ଯ ଜୀଵନା
ମୂର୍ଛିତ ପ୍ରେମର ନଦୀ ରାଧା, ଚୟିତ, ଚକ୍ଷୁର ଅଞ୍ଜନ; ମାୟା ଓ ଇର୍ଷ୍ୟାରେ ଏକତ୍ର, ଦାନ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ଜୀବନ।
ଏଭଳି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଓ ପୃଥିବୀର ଭାର କମାଇବା ପାଇଁ, ଯଦୁବଂଶରେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରି, ମହାଭାର ହରଣ କରି, ନନ୍ଦବ୍ରଜ ଓ ଦ୍ୱାରକାର ସ୍ଥାବର ଚର ଜୀବମାନେକୁ ଜନ୍ମବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ କରି, ସେମାନେକୁ ପରମ ଶାଶ୍ୱତ ଯୋଗୀମାନେ ଧ୍ୟାନ କରୁଥିବା ଶୋଭାମୟ ଧାମରେ ସ୍ଥାପିତ କରି, ନିତ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ରାଣୀମାନେ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସେବା କରୁଥିବା ବସୁଦେବ ସମସ୍ତଙ୍କୁ କହିଲେ।