ଅତଃପରଂ ମୁନିଗଣାସ୍ତାସାଂ କତିପଯା ଇହ । ଇଯମୁଗ୍ରତପା ନାମ ଏଷା ବହୁଗୁଣା ସ୍ମୃତା
ଏହା ପରେ, ମୁନିମାନେ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଛି ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି — ଏହି ଜଣୀଙ୍କୁ ଉଗ୍ରତପା ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯିଏ ବହୁ ଗୁଣର ମାଲିକା ବୋଲି ମନାଯାଆନ୍ତି।
ଏଷା ପ୍ରିଯଵ୍ରତା ନାମ ସୁଵ୍ରତା ଚ ଇଯଂ ମତା । ସୁରେଖେଯଂ ମତା ବାଲା ସୁପର୍ଵେଯଂ ବହୁପ୍ରଦା
ଏହି ଜଣୀଙ୍କୁ ପ୍ରିୟବ୍ରତା ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏବଂ ଏହିଁ ଜଣୀ ସୁନିୟମିତ ବୋଲି ମନାଯାଆନ୍ତି। ଏହିଁ ହେଉଛନ୍ତି ସୁରେଖା, ଯିଏ ଯୁବତୀ ବୋଲି ଗଣାଯାଆନ୍ତି, ଏବଂ ସୁପର୍ବେୟା, ଯିଏ ଦାନଶୀଳା।
ରତ୍ନରେଖା ତ୍ଵିଯଂ ଖ୍ଯାତା ମଣିଗ୍ରୀଵା ତ୍ଵସୌ ମତା । ସୁପର୍ଣା ଚେଯମାକଲ୍ପା ସୁକଲ୍ପା ରତ୍ନମାଲିକା
ଏହିଁ ହେଉଛନ୍ତି ରତ୍ନରେଖା, ଯିଏ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ସେଠି ଅଛନ୍ତି ମଣିଗ୍ରୀବା। ଏହିଁ ହେଉଛନ୍ତି ସୁପର୍ଣ୍ଣା, ଏହିଁ ଆକଳ୍ପା, ସୁକଳ୍ପା ଏବଂ ରତ୍ନମାଳିକା।
ଇଯଂ ସୌଦାମିନୀ ସୁଭ୍ରୂରିଯଂ ଚ କାମଦାଯିନୀ । ଏଷା ଚ ଭୋଗଦାଖ୍ଯା ତା ଇଯଂ ଵିଶ୍ଵମତା ସତୀ
ଏହିଁ ହେଉଛନ୍ତି ସୌଦାମିନୀ, ଯାଙ୍କର ଭଲ ଭୌଁ ଅଛି, ଏହିଁ କାମଦାୟିନୀ। ଏହିଁ ଭୋଗଦା ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ, ଏବଂ ଏହିଁ ବିଶ୍ୱମତା, ଯିଏ ସତୀ।
ଏଷା ଚ ଧାରିଣୀ ଧାତ୍ରୀ ସୁମେଧା କାଂତିରପ୍ଯସୌ । ଅପର୍ଣେଯଂ ସୁପର୍ଣୈଷା ମତୈଷା ଚ ସୁଲକ୍ଷଣା
ଏହିଁ ଧାରିଣୀ, ଯିଏ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସୁମେଧା ଏବଂ କାନ୍ତି। ଏହିଁ ଅପର୍ଣ୍ଣା, ଏହିଁ ସୁପର୍ଣ୍ଣା, ଏବଂ ସେ ସୁଲକ୍ଷଣା ବୋଲି ମନାଯାଆନ୍ତି।
ସୁଦତୀଯଂ ଗୁଣଵତୀ ଚୈଷାସୌ କଲିନୀ ମତା । ଏଷା ସୁଲୋଚନା ଖ୍ଯାତା ଇଯଂ ଚ ସୁମନାଃ ସ୍ମୃତା
ଏହିଁ ସୁଦତୀ, ଯିଏ ଗୁଣବତୀ, ଏବଂ ସେ କଳିନୀ ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ। ଏହିଁ ସୁଲୋଚନା ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଏବଂ ଏହିଁ ସୁମନା ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାଆନ୍ତି।
ଅଶ୍ରୁତା ଚ ସୁଶୀଲା ଚ ରତିସୁଖପ୍ରଦାଯିନୀ । ଅତଃ ପରଂ ଗୋପବାଲା ଵଯମତ୍ରାଗତାସ୍ତୁ ଯାଃ
ଏହିଁ ଅଶ୍ରୁତା, ସୁଶୀଳା ଏବଂ ରତିସୁଖ ଦେଇଥିବା। ଏହା ପରେ, ଏଠାକୁ ଆସିଥିବା ଗୋପବାଳାମାନେ ଅଛନ୍ତି।
ତାସାଂ ଚ ପରିଚୀଯଂତାଂ କାଶ୍ଚିଦଂବୁରୁହାନନେ । ଅସୌ ଚଂଦ୍ରାଵଲୀ ଚୈଷା ଚଂଦ୍ରିକେଯଂ ଶୁଭା ମତା
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଛି ଜଣୀଙ୍କର ପଦ୍ମପତ୍ର ଭଳି ମୁହଁ ଅଛି। ଏହିଁ ହେଉଛନ୍ତି ଚନ୍ଦ୍ରାବଳୀ, ଏବଂ ଏହିଁ ଶୁଭା ଚନ୍ଦ୍ରିକା ବୋଲି ମନାଯାଆନ୍ତି।
ଏଷା ଚଂଦ୍ରାଵଲୀ ଚଂଦ୍ରରେଖେଯଂ ଚଂଦ୍ରିକାପ୍ଯସୌ । ଏଷା ଖ୍ଯାତା ଚଂଦ୍ରମାଲା ମତା ଚଂଦ୍ରାଲିକାତ୍ଵିଯମ୍
ଏହିଁ ଚନ୍ଦ୍ରାବଳୀ, ଏହିଁ ଚନ୍ଦ୍ରରେଖା, ଏବଂ ଏହିଁ ଚନ୍ଦ୍ରିକା। ଏହିଁ ଚନ୍ଦ୍ରମାଳା ବୋଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଏବଂ ଏହିଁ ଚନ୍ଦ୍ରାଲିକା ବୋଲି ମନାଯାଆନ୍ତି।
ଏଷା ଚଂଦ୍ରପ୍ରଭା ଚଂଦ୍ରକଲେଯମବଲା ସ୍ମୃତା । ଏଷା ଵର୍ଣାଵଲୀ ଵର୍ଣମାଲେଯଂ ମଣିମାଲିକା
ଏହିଁ ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା, ଏହିଁ ଚନ୍ଦ୍ରକଳା, ଯିଏ ମୃଦୁ ସ୍ମରଣ କରାଯାଆନ୍ତି। ଏହିଁ ବର୍ଣ୍ଣାବଳୀ, ବର୍ଣ୍ଣମାଳା ଏବଂ ମଣିମାଳିକା।
ଵର୍ଣପ୍ରଭା ସମାଖ୍ଯାତା ସୁପ୍ରଭେଯଂ ମଣିପ୍ରଭା । ଇଯଂ ହାରାଵଲୀ ତାରା ମାଲିନୀଯଂ ଶୁଭା ମତା
ଏହିଁ ବର୍ଣ୍ଣପ୍ରଭା, ଯିଏ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏହିଁ ସୁପ୍ରଭା ଏବଂ ମଣିପ୍ରଭା। ଏହିଁ ହାରାବଳୀ, ତାରା ଏବଂ ମାଳିନୀ, ଯିଏ ଶୁଭା ବୋଲି ମନାଯାଆନ୍ତି।
ମାଲତୀଯମିଯଂ ଯୂଥୀ ଵାସଂତୀ ନଵମଲ୍ଲିକା । ମଲ୍ଲୀଯଂ ନଵମଲ୍ଲୀଯମସୌ ଶେଫାଲିକା ମତା
ଏହିଁ ମାଲତୀ, ଏହିଁ ଯୂଥୀ, ବାସନ୍ତୀ ଏବଂ ନବମଲ୍ଲିକା। ଏହିଁ ମଲ୍ଲୀ, ଏହିଁ ନବମଲ୍ଲୀ ଏବଂ ସେ ଶେଫାଳିକା ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ।
ସୌଗଂଧିକେଯଂ କସ୍ତୂରୀ ପଦ୍ମିନୀଯଂ କୁମୁଦ୍ଵତୀ । ଏଷୈଵ ହି ରସୋଲ୍ଲାସା ଚିତ୍ରଵୃଂଦା ସମା ତ୍ଵିଯମ୍
ଏହିଁ ସୌଗନ୍ଧିକା, କସ୍ତୂରୀ, ପଦ୍ମିନୀ ଏବଂ କୁମୁଦ୍ବତୀ। ଏହିଁ ରସୋଲ୍ଲାସା, ଏବଂ ଏହିଁ ଚିତ୍ରବୃନ୍ଦା।
ରଂଭେଯମୁର୍ଵଶୀ ଚୈଷା ସୁରେଖା ସ୍ଵର୍ଣରେଖିକା । ଏଷା କାଂଚନମାଲେଯଂ ସତ୍ଯସଂତତିକା ପରା
ଏହିଁ ରମ୍ଭା, ଏହିଁ ଉର୍ବଶୀ, ସୁରେଖା ଏବଂ ସ୍ବର୍ଣ୍ଣରେଖିକା। ଏହିଁ କାଞ୍ଚନମାଳା ଏବଂ ଉତ୍ତମ ସତ୍ୟସନ୍ତତିକା।
ଏତାଃ ପରିକୃତାଃ ସର୍ଵାଃ ପରିଚେଯାଃ ପରା ଅପି । ସହିତାସ୍ମାଭିରେତାଭିର୍ଵିହରିଷ୍ଯସି ଭାମିନି
ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବ୍ୟାପକ ଭାବେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି, ଏବଂ ପରିଚୟ ଦିଆଯାଇଛି। ଏମାନଙ୍କ ସହିତ ତୁମେ ଆନନ୍ଦ କରିପାରିବ, ହେ ଭାବନୀ।
ଏହି ପୂର୍ଵସରସ୍ତୀରେ ତତ୍ର ତ୍ଵାଂ ଵିଧିଵତ୍ସଖି । ସ୍ନାପଯିତ୍ଵାଥ ଦାସ୍ଯାମି ମଂତ୍ରଂ ସିଦ୍ଧିପ୍ରଦାଯକମ୍
ଆସ, ପୂର୍ବ ସରୋବର କୂଳରେ ଚଳ। ସେଠାରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ, ହେ ସଖୀ, ତୁମକୁ ସ୍ନାନ କରାଇ ମୁଁ ତୁମକୁ ସିଦ୍ଧିଦାୟକ ମନ୍ତ୍ର ଦେବି।
ଇତି ତାଂ ସହସା ନୀତ୍ଵା ସ୍ନାପଯିତ୍ଵା ଵିଧାନତଃ । ଵୃଂଦାଵନକଲାନାଥ ପ୍ରେଯସ୍ଯା ମଂତ୍ରମୁତ୍ତମମ୍
ଏଭଳି, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ନେଇଯାଇ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ସ୍ନାନ କରାଇ, ବୃନ୍ଦାବନର କଳାର ନାଥ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ତ୍ର ଦେଲେ।
ଗ୍ରାହଯାମାସ ସଂକ୍ଷେପାଦ୍ଦୀକ୍ଷାଵିଧିପୁରସ୍ସରମ୍ । ପରଂ ଵରୁଣବୀଜସ୍ଯ ଵହ୍ନିବୀଜପୁରସ୍କୃତମ୍
ସେ ତାଙ୍କୁ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବରେ ଦୀକ୍ଷା ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଦେଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ଅଗ୍ନି ବୀଜ ଆଗରୁ ଓ ବରୁଣ ବୀଜ ପରେ ଥିଲା।
ଚତୁର୍ଥସ୍ଵରସଂଯୁକ୍ତଂ ନାଦବିଂଦୁଵିଭୂଷିତମ୍ । ପୁଟିତଂ ପ୍ରଣଵାଭ୍ଯାଂ ଚ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯେ ଚାତିଦୁର୍ଲ୍ଲଭମ୍
ଚତୁର୍ଥ ସ୍ୱର ଯୋଗିତ, ଶବ୍ଦ ଓ ବିନ୍ଦୁ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଓଁର ଦୁଇ ଅକ୍ଷର ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ, ଏହା ତିନି ଜଗତରେ ବହୁତ ଦୁର୍ଲଭ।
ମଂତ୍ରଗ୍ରହଣମାତ୍ରେଣ ସିଦ୍ଧିଃ ସର୍ଵା ପ୍ରଜାଯତେ । ପୁରଶ୍ଚର୍ଯାଵିଧିର୍ଧ୍ଯାନଂ ହୋମସଂଖ୍ଯାଜପସ୍ଯ ଚ
ମନ୍ତ୍ର ଗ୍ରହଣ କରିବାମାତ୍ରେ ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ; ନିୟମିତ ପୂର୍ବକ କାର୍ଯ୍ୟ, ଧ୍ୟାନ, ହୋମର ସଂଖ୍ୟା ଓ ଜପ ଆଦି।
ତପ୍ତକାଂଚନଗୌରାଂଗୀଂ ନାନାଲଂକାରଭୂଷିତାମ୍ । ଆଶ୍ଚର୍ଯରୂପଲାଵଣ୍ଯାଂ ସୁପ୍ରସନ୍ନାଂ ଵରପ୍ରଦାମ୍
ତାଙ୍କର ଅଙ୍ଗ ତପ୍ତ ସୁନାର ଭଳି ଚମକୁଛି, ବିଭିନ୍ନ ଗହନାରେ ଶୋଭିତ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ରୂପ ଓ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟରେ, ଶାନ୍ତ ଓ ଆଶୀର୍ବାଦଦାତ୍ରୀ।
କଲ୍ହାରୈଃ କରଵୀରାଦ୍ଯୈଶ୍ଚଂପକୈଃ ସରସୀରୁହୈଃ । ସୁଗଂଧକୁସୁମୈରନ୍ଯୈଃ ସୌଗଂଧିକସମନ୍ଵିତୈଃ
କଳହାର, କରବୀର, ଚମ୍ପକ ଓ ପଦ୍ମ ଫୁଲ, ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ ଓ ଉତ୍ତମ ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ୱାରା।
ପାଦ୍ଯାର୍ଘ୍ଯାଚମନୀଯୈଶ୍ଚ ଧୂପଦୀପୈର୍ମନୋହରୈଃ । ନୈଵେଦ୍ଯୈର୍ଵିଵିଧୈର୍ଦିଵ୍ଯୈଃ ସଖୀଵୃଂଦାହୃତୈର୍ମୁଦା
ପାଦ୍ୟ, ଅର୍ଘ୍ୟ, ଆଚମନୀୟ ଜଳ, ମନୋହର ଧୂପ ଓ ଦୀପ, ବିଭିନ୍ନ ଦିବ୍ୟ ନୈବେଦ୍ୟ, ସଖୀମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଆଣିଥିବା।
ସଂପୂଜ୍ଯ ଵିଧିଵଦ୍ଦେଵୀଂ ଜପ୍ତ୍ଵା ଲକ୍ଷମନୁଂ ତତଃ । ହୁତ୍ଵା ଚ ଵିଧିନା ସ୍ତୁତ୍ଵା ପ୍ରଣମ୍ଯ ଦଂଡଵଦ୍ଭୁଵି
ବିଧିମତେ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଲକ୍ଷବାର ଜପ କରି, ନିୟମ ଅନୁସାରେ ହୋମ କରି, ସ୍ତୁତି କରି, ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
ତତଃ ସା ସଂସ୍ତୁତା ଦେଵୀ ନିମେଷରହିତାଂତରା । ପରିକଲ୍ପ୍ଯ ନିଜାଂ ଛାଯାଂ ମାଯଯାତ୍ମସମୀହଯା
ତାପରେ, ଦେବୀ ସ୍ତୁତି ପାଇଁ, ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଚକ୍ଷୁ ନ ମିଳି, ନିଜ ଶକ୍ତି ଓ ମାୟାରେ ନିଜ ଛାୟା ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ପାର୍ଶ୍ଵେଽଥ ପ୍ରେଯସୀଂ ତତ୍ର ସ୍ଥାପଯିତ୍ଵା ବଲାଦିଵ । ସଖୀଭିରାଵୃତା ହୃଷ୍ଟା ଶୁଦ୍ଧୈଃ ପୂଜାଜପାଦିଭିଃ
ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ପାଖରେ ରଖି, ବଳବାନ୍ ଭାବେ, ଖୁସି ସଖୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିବା, ପବିତ୍ର ପୂଜା, ଜପ ଓ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିନ।
ସ୍ତଵୈର୍ଭକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରଣାମୈଶ୍ଚ କୃପଯାଵିରଭୂତ୍ତଦା । ହେମଚଂପକଵର୍ଣାଭା ଵିଚିତ୍ରାଭରଣୋଜ୍ଜ୍ଵଲା
ସ୍ତୁତି, ଭକ୍ତି ଓ ପ୍ରଣାମ ଦ୍ୱାରା, ଦେବୀ କୃପା କରି ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ, ସୁନା ଚମ୍ପକ ରଙ୍ଗରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ବିଭିନ୍ନ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ।
ଅଂଗପ୍ରତ୍ଯଂଗଲାଵଣ୍ଯ ଲାଲିତ୍ଯ ମଧୁରାକୃତିଃ । ନିଷ୍କଲଂକ ଶରତ୍ପୂର୍ଣକଲାନାଥ ଶୁଭାନନା
ତାଙ୍କର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଙ୍ଗ ଓ ଅଙ୍ଗପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଥିଲା, ମାଧୁର୍ଯ୍ୟ ଓ ଆକୃତିରେ ଆକର୍ଷକ, ଦୋଷରହିତ, ମୁଖ ଶୁଭ୍ର ଶରତ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପରି, କଳାର ନାଥ।
ସ୍ନିଗ୍ଧମୁଗ୍ଧସ୍ମିତାଲୋକ ଜଗତ୍ତ୍ରଯମନୋହରା । ନିଜଯା ପ୍ରଭଯାତ୍ଯଂତଂ ଦ୍ଯୋତଯଂତୀ ଦିଶୋ ଦଶ
ମୃଦୁ ଓ ନିର୍ମଳ ହାସିରେ, ତିନି ଜଗତକୁ ଆକର୍ଷିତ କରୁଥିଲେ, ନିଜ ପ୍ରଭାରେ ଦଶ ଦିଗକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରୁଥିଲେ।
ଅବ୍ରଵୀଦଥ ସା ଦେଵୀ ଵରଦା ଭକ୍ତଵତ୍ସଲା । ଦେଵ୍ଯୁଵାଚ-। ମତ୍ସଖୀନାଂ ଵଚଃ ସତ୍ଯଂ ତେନ ତ୍ଵଂ ମେ ପ୍ରିଯା ସଖୀ
ତାପରେ, ଦେବୀ, ଦାନଦାତ୍ରୀ ଓ ଭକ୍ତପ୍ରିୟା, କହିଲେ: 'ମୋର ସଖୀମାନଙ୍କର କଥା ସତ୍ୟ; ଏହିଠାରୁ ତୁମେ ମୋର ପ୍ରିୟ ସଖୀ।'